دار در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان'

2022-10-11T05:32:48Z

جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۲
خط ۶۰:		خط ۶۰:
	==دار==		==دار==
	{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ...}}<ref>«و (نیز برای) کسانی است که پیش از (آمدن) مهاجران، در خانه (های مدینه) و (پایگاه) ایمان، جای داشته‌اند؛ کسانی را که به سوی آنان هجرت کرده‌اند، دوست می‌دارند و در دل به آنچه به مهاجران داده‌اند، چشمداشتی ندارند و (آنان را) بر خویش برمی‌گزینند هر چند خود نیازمند باشند. و کسانی که از آزمندی جان خویش در امانند، رستگارند» سوره حشر، آیه ۹.</ref>.		{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ...}}<ref>«و (نیز برای) کسانی است که پیش از (آمدن) مهاجران، در خانه (های مدینه) و (پایگاه) ایمان، جای داشته‌اند؛ کسانی را که به سوی آنان هجرت کرده‌اند، دوست می‌دارند و در دل به آنچه به مهاجران داده‌اند، چشمداشتی ندارند و (آنان را) بر خویش برمی‌گزینند هر چند خود نیازمند باشند. و کسانی که از آزمندی جان خویش در امانند، رستگارند» سوره حشر، آیه ۹.</ref>.
	از دید جغرافیایی، [[شناخت]] دار در این [[آیه]] نیازمند شناخت تعریف {{متن قرآن\|تَبَوَّءُوا}} می‌باشد. برخی از ~~[[علما]]~~ در این زمینه می‌فرمایند: {{متن قرآن\|تَبَوَّءُوا}} از ماده «بواء» بر وزن دواء در اصل، به معنی [[مساوات]] اجزاء مکان است و به تعبیر دیگر صاف و مرتب کردن یک مکان را «بواء» می‌گویند»<ref>استاد مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۹، ص۵۲۵.</ref>.		از دید جغرافیایی، [[شناخت]] دار در این [[آیه]] نیازمند شناخت تعریف {{متن قرآن\|تَبَوَّءُوا}} می‌باشد. برخی از دانشمندان در این زمینه می‌فرمایند: {{متن قرآن\|تَبَوَّءُوا}} از ماده «بواء» بر وزن دواء در اصل، به معنی [[مساوات]] اجزاء مکان است و به تعبیر دیگر صاف و مرتب کردن یک مکان را «بواء» می‌گویند»<ref>استاد مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۹، ص۵۲۵.</ref>.

	===به دنبال یافتن دار آیه===		===به دنبال یافتن دار آیه===

Jaafari: /* منابع */

2022-10-09T06:24:21Z

منابع

@@ خط ۶۶: / خط ۶۶: @@
 {{متن قرآن|تَبَوَّءُوا الدَّارَ}} «تعبیر کنایه لطیفی است از این معنی که [[جمعیت]] انصار مدینه، قبل از آنکه پیامبر و [[مهاجران]] وارد این شهر شوند، زمینه‌های [[هجرت]] را فراهم کردند»<ref>تفسیر نمونه، ج۲۹، ص۵۲۵.</ref>.
 با جمع‌بندی مطالب بالا پی می‌بریم که «دار» «[[مدینه النبی]]» می‌باشد که به اختصار مدینه می‌خوانند.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۷۱.</ref>
 == منابع ==

Jaafari: /* دار */

2022-10-09T06:20:13Z

دار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۰
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	{{متن قرآن\|تَبَوَّءُوا الدَّارَ}} «تعبیر کنایه لطیفی است از این معنی که [[جمعیت]] انصار مدینه، قبل از آنکه پیامبر و [[مهاجران]] وارد این شهر شوند، زمینه‌های [[هجرت]] را فراهم کردند»<ref>تفسیر نمونه، ج۲۹، ص۵۲۵.</ref>.		{{متن قرآن\|تَبَوَّءُوا الدَّارَ}} «تعبیر کنایه لطیفی است از این معنی که [[جمعیت]] انصار مدینه، قبل از آنکه پیامبر و [[مهاجران]] وارد این شهر شوند، زمینه‌های [[هجرت]] را فراهم کردند»<ref>تفسیر نمونه، ج۲۹، ص۵۲۵.</ref>.
	با جمع‌بندی مطالب بالا پی می‌بریم که «دار» «[[مدینه النبی]]» می‌باشد که به اختصار مدینه می‌خوانند.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۷۱.</ref>		با جمع‌بندی مطالب بالا پی می‌بریم که «دار» «[[مدینه النبی]]» می‌باشد که به اختصار مدینه می‌خوانند.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۷۱.</ref>


	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2022-10-09T06:20:06Z

منابع

@@ خط ۵۷: / خط ۵۷: @@
 ===قوم ثمود در کجا [[زندگی]] می‌کردند؟===
 «قوم ثمود در [[سرزمین]] «[[وادی القری]]» بین [[مدینه]] و [[شام]] زندگی می‌کردند و [[شغل]] آنان [[کشاورزی]] و باغ‌داری بود [[حضرت صالح]] [[پیامبر]] برای [[هدایت]] این قوم برانگیخته شد و برای آنان شتری به عنوان [[معجزه]] آورد که آن را کشتند و به همین سبب در اثر [[عذاب]] [[صیحه آسمانی]] از پای در آمدند و صالح و [[مؤمنان]] قوم ثمود [[نجات]] یافتند»<ref>تفسیر قرآن مهر، ج۱۴، ص۲۳۲.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۶۹.</ref>
 == منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2022-10-09T06:19:31Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۹
خط ۴۹:		خط ۴۹:

	'''ختم [[کلام]]''': «[[مدین]] شهری است در جنوب [[غربی]] [[اردن]] که امروز به نام [[معان]] خوانده می‌شود، در [[شرق]] [[خلیج عقبه]] قرار گرفته و [[حضرت شعیب]]{{ع}} و قومش در آنجا می‌زیستند»<ref>تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۲۸۵.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۶۷.</ref>		'''ختم [[کلام]]''': «[[مدین]] شهری است در جنوب [[غربی]] [[اردن]] که امروز به نام [[معان]] خوانده می‌شود، در [[شرق]] [[خلیج عقبه]] قرار گرفته و [[حضرت شعیب]]{{ع}} و قومش در آنجا می‌زیستند»<ref>تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۲۸۵.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۶۷.</ref>

			==دار==
			{{متن قرآن\|فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوا فِي دَارِكُمْ...}}<ref>«امّا او را پی کردند، و (صالح) گفت: سه روز در خانه‌های خویش برخوردار گردید (تا عذابتان برسد)؛ این وعده‌ای بی‌دروغ است» سوره هود، آیه ۶۵.</ref>.
			این [[آیه]] به سرگذشت [[قوم ثمود]] اشاره دارد.
			«با تمام تأکیدات [[صالح]]، [[سرکشان]] [[قوم]] [[تصمیم]] گرفتند [[ناقه]] را از بین ببرند زیرا این شتر را عامل [[نفوذ]] [[دعوت]] صالح در بین [[مردم]] و از بین رفتن [[منافع]] خود می‌دانستند. پس یکی از آنها بر ناقه تاخت و او را از پای در آورد، اما چون سایرین [[رضایت]] [[باطنی]] از این کار داشتند لذا فرمود آنها شتر را از پای در آوردند. پس صالح به آنها [[اخطار]] کرد سه [[روز]] تمام در خانه‌های خود از هر نعمتی که می‌خواهید بهره‌مند شوید اما پس از آن [[مجازات]] [[الهی]] فرا می‌رسد»<ref>خلاصه تفاسیر، ص۵۸۱.</ref>.

			===قوم ثمود در کجا [[زندگی]] می‌کردند؟===
			«قوم ثمود در [[سرزمین]] «[[وادی القری]]» بین [[مدینه]] و [[شام]] زندگی می‌کردند و [[شغل]] آنان [[کشاورزی]] و باغ‌داری بود [[حضرت صالح]] [[پیامبر]] برای [[هدایت]] این قوم برانگیخته شد و برای آنان شتری به عنوان [[معجزه]] آورد که آن را کشتند و به همین سبب در اثر [[عذاب]] [[صیحه آسمانی]] از پای در آمدند و صالح و [[مؤمنان]] قوم ثمود [[نجات]] یافتند»<ref>تفسیر قرآن مهر، ج۱۴، ص۲۳۲.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۶۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2022-10-09T06:18:33Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۸
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	بعد از وقوع این معجزه [[خداوند]] به صالح امر فرمود: «به این [[مردم]] بی‌بند بار بگو خداوند مقرر فرموده، که یک [[روز]] آب رودخانه شهر مخصوص شما باشد و یک روز [[خوراک]] شتر... ولی باز مردم [[تسلیم]] امر خدا نشدند و روزی، که نوبت [[نوشیدن آب]] ناقه بود، شخصی از آن [[قوم]] به نام قدار)، آن ناقه را موقع آب خوردن - [[نوشیدن]] - پی کرد... در این موقع [[حضرت صالح]] طبق مدلول نظریات مورخین درباره آیه مورد تحقیق، به آنها خبر داد: که [[عذاب]] بر شما نازل می‌شود و علامتش این است که فردا رنگ‌های شما زرد می‌شود، روز بعد سرخ می‌گردد، روز سوم سیاه خواهد شد... روز سوم صدای مهیبی بلند... و باد [[تندی]] سخت وزیدن گرفت و آنان را هلاک ساخت و تمام [[خانه‌ها]] و [[قصور]] و آثار و ابنیه آنها را با [[خاک]] ریزه یکسان شد»<ref>سند شماره ۱، ص۴ و ۲۶۳.</ref>.		بعد از وقوع این معجزه [[خداوند]] به صالح امر فرمود: «به این [[مردم]] بی‌بند بار بگو خداوند مقرر فرموده، که یک [[روز]] آب رودخانه شهر مخصوص شما باشد و یک روز [[خوراک]] شتر... ولی باز مردم [[تسلیم]] امر خدا نشدند و روزی، که نوبت [[نوشیدن آب]] ناقه بود، شخصی از آن [[قوم]] به نام قدار)، آن ناقه را موقع آب خوردن - [[نوشیدن]] - پی کرد... در این موقع [[حضرت صالح]] طبق مدلول نظریات مورخین درباره آیه مورد تحقیق، به آنها خبر داد: که [[عذاب]] بر شما نازل می‌شود و علامتش این است که فردا رنگ‌های شما زرد می‌شود، روز بعد سرخ می‌گردد، روز سوم سیاه خواهد شد... روز سوم صدای مهیبی بلند... و باد [[تندی]] سخت وزیدن گرفت و آنان را هلاک ساخت و تمام [[خانه‌ها]] و [[قصور]] و آثار و ابنیه آنها را با [[خاک]] ریزه یکسان شد»<ref>سند شماره ۱، ص۴ و ۲۶۳.</ref>.
	به هر حال: «[[ثمود]] قومی از [[اعراب]] اصیل بودند، که در [[وادی القری]]، بین [[مدینه]] و [[شام]] سکونت داشتند. اینان از بشر‌های ماقبل تاریخ‌اند، که [[تاریخ]] به جز اندکی، از اخبارشان را نقل نکرده و [[روزگار]]، آثارشان را از بین برده»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه محمد جواد حجتی کرمانی، ج۲۰، ص۱۸۷.</ref>. و آثار اندکی که از آنها باقی مانده نشان می‌دهد؛ که خانه‌های خود را در منطقه وادی القرای، سنگی و با سقف کوتاه، با درهای کوچک می‌ساختند و سرانجام بر اثر [[عصیان]]، در برابر پیامبرشان، [[خداوند]] آنان و مساکن آنها را با [[صیحه آسمانی]] از بین برد.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۶۰.</ref>		به هر حال: «[[ثمود]] قومی از [[اعراب]] اصیل بودند، که در [[وادی القری]]، بین [[مدینه]] و [[شام]] سکونت داشتند. اینان از بشر‌های ماقبل تاریخ‌اند، که [[تاریخ]] به جز اندکی، از اخبارشان را نقل نکرده و [[روزگار]]، آثارشان را از بین برده»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه محمد جواد حجتی کرمانی، ج۲۰، ص۱۸۷.</ref>. و آثار اندکی که از آنها باقی مانده نشان می‌دهد؛ که خانه‌های خود را در منطقه وادی القرای، سنگی و با سقف کوتاه، با درهای کوچک می‌ساختند و سرانجام بر اثر [[عصیان]]، در برابر پیامبرشان، [[خداوند]] آنان و مساکن آنها را با [[صیحه آسمانی]] از بین برد.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۶۰.</ref>

			==دار==
			{{متن قرآن\|فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ}}<ref>«آنگاه زمین‌لرزه آنان را فرو گرفت و در خانه‌شان از پا در آمدند» سوره اعراف، آیه ۷۸.</ref>.
			{{متن قرآن\|فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ}}<ref>«پس او را دروغگو شمردند آنگاه زلزله آنان را فرو گرفت و در خانه‌شان از پا افتادند» سوره عنکبوت، آیه ۳۷.</ref>.

			===مقصود از «دار» چیست؟===
			«دار» واژه‌ای است که در دو [[آیه]] تکراری سوره‌های [[اعراف]] و عنکبوت آورده شده و بیانگر نام مکان و [[روح]] مطلب در هر دو است. با خواندن [[آیات]] قبلی مشخص می‌شود که بحث در این آیات از [[شعیب]] و [[قوم]] ایشان است. به هر تقدیر از [[تبلیغاتی]] که [[مخالفان]] شعیب در برابر [[تابعان]] او می‌کردند سخن به میان آورده... در آیه بعد وضع این [[امت]] را چنین توضیح می‌دهد: هنگامی که کارشان به اینجا رسید و علاوه بر [[گمراهی]] خویش در [[گمراه]] ساختن دیگران نیز [[اصرار]] ورزیدند و هیچ‌گونه امیدی به [[ایمان آوردن]] آنها نبود [[مجازات]] [[الهی]] به [[حکم]] [[قانون]] قطع ریشه [[فساد]]، به سراغ آنها آمد»<ref>تفسیر نمونه، ج۱، ص۳۱۰.</ref>.
			در [[سوره عنکبوت]] هم این اتفاق می‌افتد و «حکایت می‌کند که شعیب [[مردم]] را به [[عبادت خدا]]، یعنی [[توحید]] می‌خواند... و به طوری که برخی مورخین در [[تاریخ]] [[قوم مدین]] گفته‌اند فساد انگیزی آنان در [[زمین]] عبارت بوده از [[کم فروشی]] و [[خیانت]] در کیل و وزن»<ref>تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۱۹۷.</ref>.

			'''ختم [[کلام]]''': «[[مدین]] شهری است در جنوب [[غربی]] [[اردن]] که امروز به نام [[معان]] خوانده می‌شود، در [[شرق]] [[خلیج عقبه]] قرار گرفته و [[حضرت شعیب]]{{ع}} و قومش در آنجا می‌زیستند»<ref>تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۲۸۵.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۶۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:IM010435.jpg\|22px]] [[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]		# [[پرونده:IM010435.jpg\|22px]] [[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
			# [[پرونده:IM010430.jpg\|22px]] [[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان'

2022-09-21T20:00:32Z

جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۳۰
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	==[[تفسیر آیات]] پاسخ می‌دهد==		==[[تفسیر آیات]] پاسخ می‌دهد==
	برخی از ~~[[علما]]،~~ در مورد [[تفسیر آیه]] ۹۱ [[سوره اعراف]]، می‌نویسند: «از [[تبلیغاتی]] که [[مخالفان]] [[شعیب]]، در برابر [[تابعان]] او می‌کردند... چنین بر می‌آید، که اشراف و [[متکبران]] [[خودخواهی]]، از [[قوم شعیب]] که، راه [[کفر]] را پیش گرفته بودند، به کسانی که احتمال می‌دادند؛ تحت تأثیر [[دعوت]] شعیب واقع شوند؛ می‌گفتند به طور مسلم اگر از شعیب [[پیروی]] کنید، از زیانکاران خواهید بود»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۶، ص۲۵۷.</ref>.		برخی از دانشمندان، در مورد [[تفسیر آیه]] ۹۱ [[سوره اعراف]]، می‌نویسند: «از [[تبلیغاتی]] که [[مخالفان]] [[شعیب]]، در برابر [[تابعان]] او می‌کردند... چنین بر می‌آید، که اشراف و [[متکبران]] [[خودخواهی]]، از [[قوم شعیب]] که، راه [[کفر]] را پیش گرفته بودند، به کسانی که احتمال می‌دادند؛ تحت تأثیر [[دعوت]] شعیب واقع شوند؛ می‌گفتند به طور مسلم اگر از شعیب [[پیروی]] کنید، از زیانکاران خواهید بود»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۶، ص۲۵۷.</ref>.
	برخی از دانشمندان<ref>تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۲۷۰.</ref>، در ذیل آیه ۳۷ [[سوره عنکبوت]]، اشاره به داستان [[قوم]] [[حضرت شعیب]]{{ع}} نموده و طرف خطاب آیه را، قوم شعیب معرفی می‌نمایند.		برخی از دانشمندان<ref>تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۲۷۰.</ref>، در ذیل آیه ۳۷ [[سوره عنکبوت]]، اشاره به داستان [[قوم]] [[حضرت شعیب]]{{ع}} نموده و طرف خطاب آیه را، قوم شعیب معرفی می‌نمایند.

Wasity: /* جغرافیای دار، در سوره‌های مبارکه اعراف و عنکبوت */

2022-09-21T19:40:30Z

جغرافیای دار، در سوره‌های مبارکه اعراف و عنکبوت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	{{متن قرآن\|فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ}}<ref>«آنگاه زمین‌لرزه آنان را فرو گرفت و در خانه‌شان از پا در آمدند» سوره اعراف، آیه ۷۸.</ref>.		{{متن قرآن\|فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ}}<ref>«آنگاه زمین‌لرزه آنان را فرو گرفت و در خانه‌شان از پا در آمدند» سوره اعراف، آیه ۷۸.</ref>.
	{{متن قرآن\|فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ}}<ref>«پس او را دروغگو شمردند آنگاه زلزله آنان را فرو گرفت و در خانه‌شان از پا افتادند» سوره عنکبوت، آیه ۳۷.</ref>.		{{متن قرآن\|فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ}}<ref>«پس او را دروغگو شمردند آنگاه زلزله آنان را فرو گرفت و در خانه‌شان از پا افتادند» سوره عنکبوت، آیه ۳۷.</ref>.
	~~اگر، در متن دو [[آیه]] فوق دقت شود، ملاحظه می‌گردد، که~~ آن [[آیه مبارکه]] دو بار، در دو [[سوره]] تکرار شده است و در هر دو آیه واژه ~~دار،~~ که نام مکانی است. در آنها آمده است.		آن [[آیه مبارکه]] دو بار، در دو [[سوره]] تکرار شده است و در هر دو آیه واژه دار - که نام مکانی است - در آنها آمده است.
	~~برای سهولت کار: ابتدا لازم است بدانیم~~ آیا آیه مذکور، که تکرار شده، در مورد یک حادثه است، که به علت نیاز؛ دو بار ~~آمده،~~ یا ~~این که~~ دو واقعه مشابه، اما جدا از هم ~~بوده‌اند.~~<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۵۸.</ref>		حال، آیا آیه مذکور، که تکرار شده، در مورد یک حادثه است، که به علت نیاز؛ دو بار آمده؟ یا اینکه دو واقعه مشابه، اما جدا از هم بوده‌اند؟<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۵۸.</ref>

	==[[تفسیر آیات]] پاسخ می‌دهد==		==[[تفسیر آیات]] پاسخ می‌دهد==

Wasity: جایگزینی متن - 'برخی از علما، در تفسیر نمونه' به 'برخی از دانشمندان'

2022-09-21T19:35:29Z

جایگزینی متن - 'برخی از علما، در تفسیر نمونه' به 'برخی از دانشمندان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	==[[تفسیر آیات]] پاسخ می‌دهد==		==[[تفسیر آیات]] پاسخ می‌دهد==
	برخی از [[علما]]، در مورد [[تفسیر آیه]] ۹۱ [[سوره اعراف]]، می‌نویسند: «از [[تبلیغاتی]] که [[مخالفان]] [[شعیب]]، در برابر [[تابعان]] او می‌کردند... چنین بر می‌آید، که اشراف و [[متکبران]] [[خودخواهی]]، از [[قوم شعیب]] که، راه [[کفر]] را پیش گرفته بودند، به کسانی که احتمال می‌دادند؛ تحت تأثیر [[دعوت]] شعیب واقع شوند؛ می‌گفتند به طور مسلم اگر از شعیب [[پیروی]] کنید، از زیانکاران خواهید بود»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۶، ص۲۵۷.</ref>.		برخی از [[علما]]، در مورد [[تفسیر آیه]] ۹۱ [[سوره اعراف]]، می‌نویسند: «از [[تبلیغاتی]] که [[مخالفان]] [[شعیب]]، در برابر [[تابعان]] او می‌کردند... چنین بر می‌آید، که اشراف و [[متکبران]] [[خودخواهی]]، از [[قوم شعیب]] که، راه [[کفر]] را پیش گرفته بودند، به کسانی که احتمال می‌دادند؛ تحت تأثیر [[دعوت]] شعیب واقع شوند؛ می‌گفتند به طور مسلم اگر از شعیب [[پیروی]] کنید، از زیانکاران خواهید بود»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۶، ص۲۵۷.</ref>.
	برخی از ~~علما، در [[تفسیر نمونه]]~~<ref>تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۲۷۰.</ref>، در ذیل آیه ۳۷ [[سوره عنکبوت]]، اشاره به داستان [[قوم]] [[حضرت شعیب]]{{ع}} نموده و طرف خطاب آیه را، قوم شعیب معرفی می‌نمایند.		برخی از دانشمندان<ref>تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۲۷۰.</ref>، در ذیل آیه ۳۷ [[سوره عنکبوت]]، اشاره به داستان [[قوم]] [[حضرت شعیب]]{{ع}} نموده و طرف خطاب آیه را، قوم شعیب معرفی می‌نمایند.

	نتیجه‌ای که از این وجه اشتراک حاصل می‌شود؛ کار ما را، در رسیدن به موضوع مورد [[پژوهش]]؛ آسان می‌نماید و آن این است، که واژه دار، در هر دو آیه مربوط به یک قوم است، که [[قرآن]] به دلیلی که داشته، بار دیگر آن را تکرار نموده است و آن [[طایفه]]، قوم حضرت شعیب بوده‌اند.		نتیجه‌ای که از این وجه اشتراک حاصل می‌شود؛ کار ما را، در رسیدن به موضوع مورد [[پژوهش]]؛ آسان می‌نماید و آن این است، که واژه دار، در هر دو آیه مربوط به یک قوم است، که [[قرآن]] به دلیلی که داشته، بار دیگر آن را تکرار نموده است و آن [[طایفه]]، قوم حضرت شعیب بوده‌اند.

Wasity در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۳۴

2022-09-21T19:34:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۴
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==جغرافیای دار، در ~~سوره‌های~~ [[مبارکه]] [[اعراف]] و عنکبوت==		==جغرافیای دار، در [[سوره‌های مبارکه]] [[سوره اعراف\|اعراف]] و [[سوره عنکبوت\|عنکبوت]]==
	{{متن قرآن\|فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ}}<ref>«آنگاه زمین‌لرزه آنان را فرو گرفت و در خانه‌شان از پا در آمدند» سوره اعراف، آیه ۷۸.</ref>.		{{متن قرآن\|فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ}}<ref>«آنگاه زمین‌لرزه آنان را فرو گرفت و در خانه‌شان از پا در آمدند» سوره اعراف، آیه ۷۸.</ref>.
	{{متن قرآن\|فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ}}<ref>«پس او را دروغگو شمردند آنگاه زلزله آنان را فرو گرفت و در خانه‌شان از پا افتادند» سوره عنکبوت، آیه ۳۷.</ref>.		{{متن قرآن\|فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ}}<ref>«پس او را دروغگو شمردند آنگاه زلزله آنان را فرو گرفت و در خانه‌شان از پا افتادند» سوره عنکبوت، آیه ۳۷.</ref>.