دعای امام حسین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2023-07-31T12:57:56Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۷
خط ۳۶۳:		خط ۳۶۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:امام حسین]]		[[رده:سخنان امام حسین]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Wasity: جایگزینی متن - ' ه)' به ' ه‍)'

2023-07-25T17:44:55Z

جایگزینی متن - ' ه)' به ' ه‍)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۴
خط ۶۴:		خط ۶۴:
	ولی در برخی کتاب‌های [[تاریخی]] و تراجم این دعا به [[امام حسین]]{{ع}} نسبت داده شده و این احتمال وجود دارد که به امام هادی{{ع}} رسیده و آن [[حضرت]] [[تلاوت]] می‌کرده است.		ولی در برخی کتاب‌های [[تاریخی]] و تراجم این دعا به [[امام حسین]]{{ع}} نسبت داده شده و این احتمال وجود دارد که به امام هادی{{ع}} رسیده و آن [[حضرت]] [[تلاوت]] می‌کرده است.

	[[میرزا عبدالله افندی]] (متوفای ۱۱۳۰ ه) در کتاب [[ریاض العلماء (کتاب)\|ریاض العلماء]] از حسن بیگ روملو (متولد ۹۳۷ھ) در کتاب [[احسن التواریخ (کتاب)\|احسن التواریخ]]<ref>حسن روملو، أحسن التواریخ، ج۳، ص۱۲۲۵.</ref> درباره احوال «شیخ علی کرکی» نقل می‌کند:		[[میرزا عبدالله افندی]] (متوفای ۱۱۳۰ ه‍) در کتاب [[ریاض العلماء (کتاب)\|ریاض العلماء]] از حسن بیگ روملو (متولد ۹۳۷ھ) در کتاب [[احسن التواریخ (کتاب)\|احسن التواریخ]]<ref>حسن روملو، أحسن التواریخ، ج۳، ص۱۲۲۵.</ref> درباره احوال «شیخ علی کرکی» نقل می‌کند:
	{{عربی\|و کان من جملة الکرامات التی ظهرت فی شأن الشیخ علی أن محمود بیک مهردار کان من ألد الخصام و أشد الأعداء للشیخ علی، فکان یوماً بتبریز فی میدان صاحب آباد یلاعب بالصولجان بحضرة ذلک السلطان یوم الجمعة وقت العصر، و کان الشیخ علی فی ذلک العصر حیث إن الدعاء فیه مستجاب یشتغل لدفع شره و فتنته و فساده بالدعاء السیفی و دعاء الانتصاف للمظلوم من الظالم المنسوب إلی الحسین{{ع}}، و لم یتم الدعاء الثانی بعد و کان علی لسانه قوله{{ع}}: «[[قرب]] أجله و أیتم ولده» حتی وقع [[محمود]] بیک المذکور عن فرسه فی أثناء ملاعبته بالصولجان واضمحل رأسه بعون [[الله تعالی]]. انتهی ما فی [[تاریخ]] حسن بیک المذکور ملخصاً}}<ref>عبدالله بن عیسی بیگ افندی، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، ج۳، ص۴۵۳.</ref>.		{{عربی\|و کان من جملة الکرامات التی ظهرت فی شأن الشیخ علی أن محمود بیک مهردار کان من ألد الخصام و أشد الأعداء للشیخ علی، فکان یوماً بتبریز فی میدان صاحب آباد یلاعب بالصولجان بحضرة ذلک السلطان یوم الجمعة وقت العصر، و کان الشیخ علی فی ذلک العصر حیث إن الدعاء فیه مستجاب یشتغل لدفع شره و فتنته و فساده بالدعاء السیفی و دعاء الانتصاف للمظلوم من الظالم المنسوب إلی الحسین{{ع}}، و لم یتم الدعاء الثانی بعد و کان علی لسانه قوله{{ع}}: «[[قرب]] أجله و أیتم ولده» حتی وقع [[محمود]] بیک المذکور عن فرسه فی أثناء ملاعبته بالصولجان واضمحل رأسه بعون [[الله تعالی]]. انتهی ما فی [[تاریخ]] حسن بیک المذکور ملخصاً}}<ref>عبدالله بن عیسی بیگ افندی، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، ج۳، ص۴۵۳.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'شهید اول' به 'شهید اول'

2023-03-16T06:42:07Z

جایگزینی متن - 'شهید اول' به 'شهید اول'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۲
خط ۲۰۱:		خط ۲۰۱:

	===دعای [[استدراج]]===		===دعای [[استدراج]]===
	این دعا را حلوانی در [[نزهة الناظر (کتاب)\|نزهة الناظر]]<ref>حسین بن محمد حلوانی، نزهة الناظر و تنبیه الخاطر، ص۸۳، حدیث ۱۰.</ref> و آبی در [[نثر الدر (کتاب)\|نثر الدر]]<ref>منصور بن حسین آبی، نثر الدر فی المحاضرات، ج۱، ص۲۳۰.</ref> و [[اربلی]] در [[کشف الغمة (کتاب)\|کشف الغمة]]<ref>اربلی، کشف الغمة فی معرفة الأئمة، ج۲، ص۳۱.</ref> و [[شهید]] ~~اول~~ در [[الدرة الباهرة (کتاب)\|الدرة الباهرة]]<ref>محمد بن مکی شهید اول، الدرة الباهرة من الأصداف الطاهرة، ترجمه عبدالهادی مسعودی، ص۲۳، حدیث ۴۷.</ref> و [[علامه مجلسی]] در «[[بحار الانوار]]»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۷۵، ص۱۲۷، حدیث ۹.</ref> نقل کرده‌اند.		این دعا را حلوانی در [[نزهة الناظر (کتاب)\|نزهة الناظر]]<ref>حسین بن محمد حلوانی، نزهة الناظر و تنبیه الخاطر، ص۸۳، حدیث ۱۰.</ref> و آبی در [[نثر الدر (کتاب)\|نثر الدر]]<ref>منصور بن حسین آبی، نثر الدر فی المحاضرات، ج۱، ص۲۳۰.</ref> و [[اربلی]] در [[کشف الغمة (کتاب)\|کشف الغمة]]<ref>اربلی، کشف الغمة فی معرفة الأئمة، ج۲، ص۳۱.</ref> و [[شهید اول]] در [[الدرة الباهرة (کتاب)\|الدرة الباهرة]]<ref>محمد بن مکی شهید اول، الدرة الباهرة من الأصداف الطاهرة، ترجمه عبدالهادی مسعودی، ص۲۳، حدیث ۴۷.</ref> و [[علامه مجلسی]] در «[[بحار الانوار]]»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۷۵، ص۱۲۷، حدیث ۹.</ref> نقل کرده‌اند.
	متن دعا این چنین است:		متن دعا این چنین است:
	{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ لَا تَسْتَدْرِجْنِي بِالْإِحْسَانِ‌، وَ لَا تُؤَدِّبْنِي بِالْبَلَاءِ}}<ref>حلوانی، نزهة الناظر و تنبیه الخاطر، ص۸۳، حدیث ۱۰.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۷۹.</ref>		{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ لَا تَسْتَدْرِجْنِي بِالْإِحْسَانِ‌، وَ لَا تُؤَدِّبْنِي بِالْبَلَاءِ}}<ref>حلوانی، نزهة الناظر و تنبیه الخاطر، ص۸۳، حدیث ۱۰.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۷۹.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

2022-11-07T11:39:49Z

جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۹
خط ۳۴۱:		خط ۳۴۱:
	===[[نفرین]] [[حضرت]] بر [[مالک بن حوزه]]===		===[[نفرین]] [[حضرت]] بر [[مالک بن حوزه]]===
	این نفرین را [[ابن شهرآشوب]] در [[مناقب آل ابی طالب (کتاب)\|مناقب آل ابی طالب]]<ref>ابن شهرآشوب، مناقب آل أبی طالب{{ع}}، ج۴، ص۵۶-۵۷.</ref> و [[علامه مجلسی]] در «[[بحارالانوار]]»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۵، ص۳۰۱.</ref> از [[امام حسین]]{{ع}} نقل کرده‌اند که او در پاسخ [[بشارت]] دادن مالک بن حوزه حضرت را به [[آتش دوزخ]]، در [[حق]] او چنین نفرین نمود:		این نفرین را [[ابن شهرآشوب]] در [[مناقب آل ابی طالب (کتاب)\|مناقب آل ابی طالب]]<ref>ابن شهرآشوب، مناقب آل أبی طالب{{ع}}، ج۴، ص۵۶-۵۷.</ref> و [[علامه مجلسی]] در «[[بحارالانوار]]»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۵، ص۳۰۱.</ref> از [[امام حسین]]{{ع}} نقل کرده‌اند که او در پاسخ [[بشارت]] دادن مالک بن حوزه حضرت را به [[آتش دوزخ]]، در [[حق]] او چنین نفرین نمود:
	{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ عِنْدَكَ كَاذِباً فَجُرَّهُ إِلَى النَّارِ}}<ref>~~ابن شهر آشوب،~~ مناقب آل أبی طالب{{عم}}، ج۴، ص۵۶-۵۷.</ref>.		{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ عِنْدَكَ كَاذِباً فَجُرَّهُ إِلَى النَّارِ}}<ref>ابن‌شهرآشوب، مناقب آل أبی طالب{{عم}}، ج۴، ص۵۶-۵۷.</ref>.
	و بنا بر [[روایت]] دیگری فرمود:		و بنا بر [[روایت]] دیگری فرمود:
	{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ جُرَّهُ إِلَى النَّارِ وَ أَذِقْهُ حَرَّهَا فِي الدُّنْيَا قَبْلَ مَصِيرِهِ إِلَى الْآخِرَةِ}}<ref>~~ابن شهر آشوب،~~ مناقب آل أبی طالب{{عم}}، ج۴، ص۵۷.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۹۳.</ref>		{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ جُرَّهُ إِلَى النَّارِ وَ أَذِقْهُ حَرَّهَا فِي الدُّنْيَا قَبْلَ مَصِيرِهِ إِلَى الْآخِرَةِ}}<ref>ابن‌شهرآشوب، مناقب آل أبی طالب{{عم}}، ج۴، ص۵۷.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۹۳.</ref>

	===نفرین حضرت بر [[محمد بن اشعث]]===		===نفرین حضرت بر [[محمد بن اشعث]]===
	این نفرین را [[شیخ صدوق]] در [[الأمالی (کتاب)\|الأمالی]]<ref>ابن بابویه، الأمالی، ص۲۲۲.</ref> و [[~~ابن شهر آشوب~~]] در «[[مناقب]] [[آل ابی طالب]]»<ref>~~ابن شهر آشوب،~~ مناقب آل أبی طالب{{ع}}، ج۴، ص۵۷-۵۸.</ref> و خوارزمی [[حنفی]] در «[[مقتل الحسین]]{{ع}}»<ref>اخطب خوارزم، مقتل الحسین{{ع}}، ج۱، ص۳۵۲.</ref> و [[فتال نیشابوری]] در [[روضة الواعظین (کتاب)\|روضة الواعظین]]<ref>فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ج۱، ص۱۸۵.</ref> و علامه مجلسی در «بحارالانوار»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۴، ص۳۱۷.</ref> از امام حسین{{ع}} نقل کرده‌اند که حضرت [[روز عاشورا]] درباره او فرمود:		این نفرین را [[شیخ صدوق]] در [[الأمالی (کتاب)\|الأمالی]]<ref>ابن بابویه، الأمالی، ص۲۲۲.</ref> و [[ابن‌شهرآشوب]] در «[[مناقب]] [[آل ابی طالب]]»<ref>ابن‌شهرآشوب، مناقب آل أبی طالب{{ع}}، ج۴، ص۵۷-۵۸.</ref> و خوارزمی [[حنفی]] در «[[مقتل الحسین]]{{ع}}»<ref>اخطب خوارزم، مقتل الحسین{{ع}}، ج۱، ص۳۵۲.</ref> و [[فتال نیشابوری]] در [[روضة الواعظین (کتاب)\|روضة الواعظین]]<ref>فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ج۱، ص۱۸۵.</ref> و علامه مجلسی در «بحارالانوار»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۴، ص۳۱۷.</ref> از امام حسین{{ع}} نقل کرده‌اند که حضرت [[روز عاشورا]] درباره او فرمود:
	{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ أَرِ مُحَمَّدَ بْنَ الْأَشْعَثِ ذُلًّا فِي هَذَا الْيَوْمِ لَا تُعِزُّهُ بَعْدَ هَذَا الْيَوْمِ أَبَداً}}<ref>ابن بابویه، الأمالی، ص۲۲۲.</ref>.		{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ أَرِ مُحَمَّدَ بْنَ الْأَشْعَثِ ذُلًّا فِي هَذَا الْيَوْمِ لَا تُعِزُّهُ بَعْدَ هَذَا الْيَوْمِ أَبَداً}}<ref>ابن بابویه، الأمالی، ص۲۲۲.</ref>.
	آری هرکس [[تاریخ]] را مطالعه و در آن [[تدبر]] کند پی می‌برد نفرین‌های حضرت دیر یا زود به وقوع پیوسته و [[مستجاب]] شده است و از بین آنها نفرین‌های موردی شخصی که جنبه [[معجزه]] داشته تحقق و [[اجابت]] آنها فوری بوده و نفرین‌های عمومی به مرور [[زمان]] در حق [[لشکر عمر بن سعد]] و [[رضایت]] دهندگان به [[فعل قبیح]] آنان مستجاب شده است.		آری هرکس [[تاریخ]] را مطالعه و در آن [[تدبر]] کند پی می‌برد نفرین‌های حضرت دیر یا زود به وقوع پیوسته و [[مستجاب]] شده است و از بین آنها نفرین‌های موردی شخصی که جنبه [[معجزه]] داشته تحقق و [[اجابت]] آنها فوری بوده و نفرین‌های عمومی به مرور [[زمان]] در حق [[لشکر عمر بن سعد]] و [[رضایت]] دهندگان به [[فعل قبیح]] آنان مستجاب شده است.

Bahmani: /* بارزترین امتیازات در دعای امام حسین{{ع}} */

2022-10-23T13:59:00Z

بارزترین امتیازات در دعای امام حسین{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۲۹
خط ۳۵۱:		خط ۳۵۱:
	آری گاهی که عمل [[دشمن]] بسیار شنیع و [[پست]] است نفرین [[ولی خدا]] به سرعت در او اثر گذاشته و او را نابود خواهد کرد همان‌گونه که در مورد برخی افراد بسیار [[خبیث]] در [[واقعه عاشورا]] صورت گرفت.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۹۳.</ref>		آری گاهی که عمل [[دشمن]] بسیار شنیع و [[پست]] است نفرین [[ولی خدا]] به سرعت در او اثر گذاشته و او را نابود خواهد کرد همان‌گونه که در مورد برخی افراد بسیار [[خبیث]] در [[واقعه عاشورا]] صورت گرفت.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۹۳.</ref>

	==بارزترین امتیازات در [[دعای امام حسین]]{{ع}}==		==بارزترین امتیازات در دعای امام حسین{{ع}}==
	همان‌گونه که ذکر شد از [[امام حسین]]{{ع}} همانند دیگر [[امامان]] دعاهایی نقل شده که برخی جنبه شخصی و برخی جنبه عمومی داشته و [[ادعیه]] همانند [[روایات]] و [[آیات قرآن]] یکدیگر را [[تفسیر]] و تبیین می‌کنند ولی از آنجا که نحوه [[دعا کردن]] و [[مناجات با خداوند]] [[متعال]] با حالات و شرایط [[روحی]] [[انسان]] متفاوت است و غالب این [[دعاها]] در شرایط ویژه و خاص از [[حضرت سید الشهداء]]{{ع}} صادر شده و لذا از [[احساس]] ویژه‌ای برخوردار است که ممکن است در ادعیه دیگر [[معصومین]] کمتر [[مشاهده]] شود.		همان‌گونه که ذکر شد از [[امام حسین]]{{ع}} همانند دیگر [[امامان]] دعاهایی نقل شده که برخی جنبه شخصی و برخی جنبه عمومی داشته و [[ادعیه]] همانند [[روایات]] و [[آیات قرآن]] یکدیگر را [[تفسیر]] و تبیین می‌کنند ولی از آنجا که نحوه [[دعا کردن]] و [[مناجات با خداوند]] [[متعال]] با حالات و شرایط [[روحی]] [[انسان]] متفاوت است و غالب این [[دعاها]] در شرایط ویژه و خاص از [[حضرت سید الشهداء]]{{ع}} صادر شده و لذا از [[احساس]] ویژه‌ای برخوردار است که ممکن است در ادعیه دیگر [[معصومین]] کمتر [[مشاهده]] شود.
	این حالات و شرایط روحی را می‌توان در [[خطبه‌ها]] و دعاهای او مشاهده کرد؛ زیرا غالب این خطبه‌ها هنگام شروع به [[قیام]] خود بر [[ضد]] [[یزید بن معاویه]] یا [[روز عاشورا]] بوده که از احساس ویژه‌ای برخوردار است همان‌گونه که غالب ادعیه او نیز در همین ایام است و از آنجا که [[حضرت]] در آن ایام در وضعیت خاصی به لحاظ روحی به سر می‌برده لذا دعاهای او همانند خطبه‌هایش از ویژگی‌های خاصی برخوردار است و بدین جهت هرکس این خطبه‌ها و ادعیه را قرائت کند در او [[شور]] [[حماسه]] زنده شده و او را [[شهادت‌طلب]] کرده و حالات فنایی و [[عرفانی]] در نفسش ایجاد می‌گردد.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۹۵.</ref>		این حالات و شرایط روحی را می‌توان در [[خطبه‌ها]] و دعاهای او مشاهده کرد؛ زیرا غالب این خطبه‌ها هنگام شروع به [[قیام]] خود بر [[ضد]] [[یزید بن معاویه]] یا [[روز عاشورا]] بوده که از احساس ویژه‌ای برخوردار است همان‌گونه که غالب ادعیه او نیز در همین ایام است و از آنجا که [[حضرت]] در آن ایام در وضعیت خاصی به لحاظ روحی به سر می‌برده لذا دعاهای او همانند خطبه‌هایش از ویژگی‌های خاصی برخوردار است و بدین جهت هرکس این خطبه‌ها و ادعیه را قرائت کند در او [[شور]] [[حماسه]] زنده شده و او را [[شهادت‌طلب]] کرده و حالات فنایی و [[عرفانی]] در نفسش ایجاد می‌گردد.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۹۵.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'الإرشاد' به 'الارشاد'

2022-09-18T08:02:53Z

جایگزینی متن - 'الإرشاد' به 'الارشاد'

Jaafari: /* منابع */

2022-09-05T05:18:29Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۸
خط ۳۲۷:		خط ۳۲۷:

	[[شیخ صدوق]] در کتاب [[عیون أخبار الرضا (کتاب)\|عیون أخبار الرضا]] به سندش از [[عبدالسلام بن صالح]] هروی نقل کرده که به [[امام رضا]]{{ع}} عرض کردم: یا ابن [[رسول الله]]، چرا [[خدا]] همه خشکی را در زمان نوح{{ع}} [[غرق]] کرد و حال آن‌که در میان آنها [[کودکان]] و افرادی که گناهی نداشتند بودند؟ فرمود: [[کودکی]] میان آنها نبود؛ زیرا [[خداوند]] صلب مردان [[قوم نوح]] و رحم زنانشان را از چهل سال پیش عقیم فرموده بود و نسلشان منقطع شده بود، غرق گشتند در حالی که کودکی در میانشان نبود و این طور نیست که خداوند بی‌گناه را به [[عذاب]] گنه‌کار معذّب دارد و اما جماعتی از بازماندگان قوم نوح که غرق شدند برای تکذیبی بود که از [[پیامبر خدا]] نمودند و [[جماعت]] دیگر برای رضایتشان بود به [[تکذیب]] تکذیب کنندگان و هر کس از امری دور باشد ولی بدان [[رضایت]] دهد، مانند کسی است که خود آن را انجام داده است.<ref>{{متن حدیث\|يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ لِأَيِّ عِلَّةٍ أَغْرَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الدُّنْيَا كُلَّهَا فِي زَمَنِ نُوحٍ‌{{ع}} وَ فِيهِمُ الْأَطْفَالُ وَ فِيهِمْ مَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ فَقَالَ مَا كَانَ فِيهِمُ الْأَطْفَالُ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَعْقَمَ أَصْلَابَ قَوْمِ نُوحٍ وَ أَرْحَامَ نِسَائِهِمْ أَرْبَعِينَ عَاماً فَانْقَطَعَ نَسْلُهُمْ فَغَرِقُوا وَ لَا طِفْلَ فِيهِمْ وَ مَا كَانَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِيَهْلِكَ بِعَذَابِهِ مَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ وَ أَمَّا الْبَاقُونَ مِنْ قَوْمِ نُوحٍ فَأُغْرِقُوا لِتَكْذِيبِهِمْ لِنَبِيِّ اللَّهِ نُوحٍ{{ع}}وَ سَائِرُهُمْ أُغْرِقُوا بِرِضَاهُمْ بِتَكْذِيبِ الْمُكَذِّبِينَ وَ مَنْ غَابَ عَنْ أَمْرٍ فَرَضِيَ بِهِ كَانَ كَمَنْ شَهِدَهُ وَ أَتَاهُ}}؛ ابن بابویه، عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۷۵، حدیث ۲.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۹۰.</ref>		[[شیخ صدوق]] در کتاب [[عیون أخبار الرضا (کتاب)\|عیون أخبار الرضا]] به سندش از [[عبدالسلام بن صالح]] هروی نقل کرده که به [[امام رضا]]{{ع}} عرض کردم: یا ابن [[رسول الله]]، چرا [[خدا]] همه خشکی را در زمان نوح{{ع}} [[غرق]] کرد و حال آن‌که در میان آنها [[کودکان]] و افرادی که گناهی نداشتند بودند؟ فرمود: [[کودکی]] میان آنها نبود؛ زیرا [[خداوند]] صلب مردان [[قوم نوح]] و رحم زنانشان را از چهل سال پیش عقیم فرموده بود و نسلشان منقطع شده بود، غرق گشتند در حالی که کودکی در میانشان نبود و این طور نیست که خداوند بی‌گناه را به [[عذاب]] گنه‌کار معذّب دارد و اما جماعتی از بازماندگان قوم نوح که غرق شدند برای تکذیبی بود که از [[پیامبر خدا]] نمودند و [[جماعت]] دیگر برای رضایتشان بود به [[تکذیب]] تکذیب کنندگان و هر کس از امری دور باشد ولی بدان [[رضایت]] دهد، مانند کسی است که خود آن را انجام داده است.<ref>{{متن حدیث\|يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ لِأَيِّ عِلَّةٍ أَغْرَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الدُّنْيَا كُلَّهَا فِي زَمَنِ نُوحٍ‌{{ع}} وَ فِيهِمُ الْأَطْفَالُ وَ فِيهِمْ مَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ فَقَالَ مَا كَانَ فِيهِمُ الْأَطْفَالُ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَعْقَمَ أَصْلَابَ قَوْمِ نُوحٍ وَ أَرْحَامَ نِسَائِهِمْ أَرْبَعِينَ عَاماً فَانْقَطَعَ نَسْلُهُمْ فَغَرِقُوا وَ لَا طِفْلَ فِيهِمْ وَ مَا كَانَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِيَهْلِكَ بِعَذَابِهِ مَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ وَ أَمَّا الْبَاقُونَ مِنْ قَوْمِ نُوحٍ فَأُغْرِقُوا لِتَكْذِيبِهِمْ لِنَبِيِّ اللَّهِ نُوحٍ{{ع}}وَ سَائِرُهُمْ أُغْرِقُوا بِرِضَاهُمْ بِتَكْذِيبِ الْمُكَذِّبِينَ وَ مَنْ غَابَ عَنْ أَمْرٍ فَرَضِيَ بِهِ كَانَ كَمَنْ شَهِدَهُ وَ أَتَاهُ}}؛ ابن بابویه، عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۷۵، حدیث ۲.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۹۰.</ref>

			==نفرین‌های شخصی==
			مقصود از این عنوان نفرین‌هایی است که [[حضرت]] در [[حق]] برخی افراد خاص نموده‌اند اینک به برخی از آنها اشاره می‌شود:

			===[[نفرین]] بر جنازه [[منافق]]===
			این نفرین را [[حمیری]] در [[قرب الاسناد (کتاب)\|قرب الاسناد]]<ref>حمیری، قرب الإسناد، ص۵۹-۶۰، حدیث ۱۹۰.</ref> و [[کلینی]] در «کافی»<ref>کلینی، الکافی، ج۳، ص۱۸۸- ۱۸۹، حدیث ۲.</ref> و [[شیخ صدوق]] در [[من لا یحضره الفقیه (کتاب)\|من لا یحضره الفقیه]]<ref>ابن بابویه، من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص۱۶۸، حدیث ۴۹۰.</ref> و [[شیخ طوسی]] در [[تهذیب الاحکام (کتاب)\|تهذیب الاحکام]]<ref>محمد بن حسن طوسی، تهذیب الأحکام، ج۳، ص۱۹۷، حدیث ۴۵۳.</ref> و [[شیخ حر عاملی]] در [[وسائل الشیعه (کتاب)\|وسائل الشیعه]]<ref>محمد بن حسن حر عاملی، تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة، ج۳، ص۷۱-۷۲، حدیث ۳۰۴۴.</ref> و [[علامه مجلسی]] در «[[بحار الانوار]]»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۴، ص۲۰۲-۲۰۳، حدیث ۲۰.</ref> از [[امام حسین]]{{ع}} نقل کرده‌اند که هنگام [[خواندن نماز]] بر جنازه منافقی فرمود:
			{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلَاناً عَبْدَكَ أَلْفَ لَعْنَةٍ مُؤْتَلِفَةٍ غَيْرِ مُخْتَلِفَةٍ اللَّهُمَّ أَخْزِ عَبْدَكَ فِي عِبَادِكَ وَ بِلَادِكَ وَ أَصْلِهِ حَرَّ نَارِكَ وَ أَذِقْهُ أَشَدَّ عَذَابِكَ فَإِنَّهُ كَانَ يَتَوَلَّى أَعْدَاءَكَ وَ يُعَادِي أَوْلِيَاءَكَ وَ يُبْغِضُ أَهْلَ بَيْتِ نَبِيِّكَ{{صل}}}}<ref>کلینی، الکافی، ج۳، ص۱۸۸- ۱۸۹، حدیث ۲.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۹۲.</ref>

			===نفرین بر [[عمر بن سعد]]===
			این نفرین را [[ابن اعثم]] در [[الفتوح (کتاب)\|الفتوح]]<ref>ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۵، ص۱۱۴.</ref> و خوارزمی [[حنفی]] در [[مقتل الحسین (کتاب)\|مقتل الحسین]]<ref>اخطب خوارزم، مقتل الحسین{{ع}}، ج۲، ص۳۵.</ref> و [[حائری]] کرکی در [[تسلیة المجالس و زینة المجالس (کتاب)\|تسلیة المجالس و زینة المجالس]]<ref>حائری کرکی، تسلیة المجالس و زینة المجالس، ج۲، ص۳۱۱.</ref> و علامه مجلسی در [[بحارالانوار (کتاب)\|بحارالانوار]]<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۵، ص۴۳.</ref> از امام حسین{{ع}} نقل کرده‌اند که هنگام حرکت [[حضرت علی اکبر]]{{ع}} به سوی [[لشکر عمر بن سعد]] خطاب به او فرمود:
			{{متن حدیث\|قَطَعَ اللَّهُ رَحِمَكَ وَ لَا بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي أَمْرِكَ وَ سَلَّطَ عَلَيْكَ مَنْ يَذْبَحُكَ بَعْدِي عَلَى فِرَاشِكَ كَمَا قَطَعْتَ رَحِمِي وَ لَمْ تَحْفَظْ قَرَابَتِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}}}<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۵، ص۴۳.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۹۳.</ref>

			===[[نفرین]] [[حضرت]] بر [[مالک بن حوزه]]===
			این نفرین را [[ابن شهرآشوب]] در [[مناقب آل ابی طالب (کتاب)\|مناقب آل ابی طالب]]<ref>ابن شهرآشوب، مناقب آل أبی طالب{{ع}}، ج۴، ص۵۶-۵۷.</ref> و [[علامه مجلسی]] در «[[بحارالانوار]]»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۵، ص۳۰۱.</ref> از [[امام حسین]]{{ع}} نقل کرده‌اند که او در پاسخ [[بشارت]] دادن مالک بن حوزه حضرت را به [[آتش دوزخ]]، در [[حق]] او چنین نفرین نمود:
			{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ عِنْدَكَ كَاذِباً فَجُرَّهُ إِلَى النَّارِ}}<ref>ابن شهر آشوب، مناقب آل أبی طالب{{عم}}، ج۴، ص۵۶-۵۷.</ref>.
			و بنا بر [[روایت]] دیگری فرمود:
			{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ جُرَّهُ إِلَى النَّارِ وَ أَذِقْهُ حَرَّهَا فِي الدُّنْيَا قَبْلَ مَصِيرِهِ إِلَى الْآخِرَةِ}}<ref>ابن شهر آشوب، مناقب آل أبی طالب{{عم}}، ج۴، ص۵۷.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۹۳.</ref>

			===نفرین حضرت بر [[محمد بن اشعث]]===
			این نفرین را [[شیخ صدوق]] در [[الأمالی (کتاب)\|الأمالی]]<ref>ابن بابویه، الأمالی، ص۲۲۲.</ref> و [[ابن شهر آشوب]] در «[[مناقب]] [[آل ابی طالب]]»<ref>ابن شهر آشوب، مناقب آل أبی طالب{{ع}}، ج۴، ص۵۷-۵۸.</ref> و خوارزمی [[حنفی]] در «[[مقتل الحسین]]{{ع}}»<ref>اخطب خوارزم، مقتل الحسین{{ع}}، ج۱، ص۳۵۲.</ref> و [[فتال نیشابوری]] در [[روضة الواعظین (کتاب)\|روضة الواعظین]]<ref>فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ج۱، ص۱۸۵.</ref> و علامه مجلسی در «بحارالانوار»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۴، ص۳۱۷.</ref> از امام حسین{{ع}} نقل کرده‌اند که حضرت [[روز عاشورا]] درباره او فرمود:
			{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ أَرِ مُحَمَّدَ بْنَ الْأَشْعَثِ ذُلًّا فِي هَذَا الْيَوْمِ لَا تُعِزُّهُ بَعْدَ هَذَا الْيَوْمِ أَبَداً}}<ref>ابن بابویه، الأمالی، ص۲۲۲.</ref>.
			آری هرکس [[تاریخ]] را مطالعه و در آن [[تدبر]] کند پی می‌برد نفرین‌های حضرت دیر یا زود به وقوع پیوسته و [[مستجاب]] شده است و از بین آنها نفرین‌های موردی شخصی که جنبه [[معجزه]] داشته تحقق و [[اجابت]] آنها فوری بوده و نفرین‌های عمومی به مرور [[زمان]] در حق [[لشکر عمر بن سعد]] و [[رضایت]] دهندگان به [[فعل قبیح]] آنان مستجاب شده است.
			آری گاهی که عمل [[دشمن]] بسیار شنیع و [[پست]] است نفرین [[ولی خدا]] به سرعت در او اثر گذاشته و او را نابود خواهد کرد همان‌گونه که در مورد برخی افراد بسیار [[خبیث]] در [[واقعه عاشورا]] صورت گرفت.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۹۳.</ref>

			==بارزترین امتیازات در [[دعای امام حسین]]{{ع}}==
			همان‌گونه که ذکر شد از [[امام حسین]]{{ع}} همانند دیگر [[امامان]] دعاهایی نقل شده که برخی جنبه شخصی و برخی جنبه عمومی داشته و [[ادعیه]] همانند [[روایات]] و [[آیات قرآن]] یکدیگر را [[تفسیر]] و تبیین می‌کنند ولی از آنجا که نحوه [[دعا کردن]] و [[مناجات با خداوند]] [[متعال]] با حالات و شرایط [[روحی]] [[انسان]] متفاوت است و غالب این [[دعاها]] در شرایط ویژه و خاص از [[حضرت سید الشهداء]]{{ع}} صادر شده و لذا از [[احساس]] ویژه‌ای برخوردار است که ممکن است در ادعیه دیگر [[معصومین]] کمتر [[مشاهده]] شود.
			این حالات و شرایط روحی را می‌توان در [[خطبه‌ها]] و دعاهای او مشاهده کرد؛ زیرا غالب این خطبه‌ها هنگام شروع به [[قیام]] خود بر [[ضد]] [[یزید بن معاویه]] یا [[روز عاشورا]] بوده که از احساس ویژه‌ای برخوردار است همان‌گونه که غالب ادعیه او نیز در همین ایام است و از آنجا که [[حضرت]] در آن ایام در وضعیت خاصی به لحاظ روحی به سر می‌برده لذا دعاهای او همانند خطبه‌هایش از ویژگی‌های خاصی برخوردار است و بدین جهت هرکس این خطبه‌ها و ادعیه را قرائت کند در او [[شور]] [[حماسه]] زنده شده و او را [[شهادت‌طلب]] کرده و حالات فنایی و [[عرفانی]] در نفسش ایجاد می‌گردد.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۹۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۱۰

2022-09-05T05:10:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۰
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = امام حسین		\| موضوع مرتبط = امام حسین
	\| عنوان مدخل = ~~دعای امام حسین~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[دعای امام حسین در حدیث]] - [[دعای امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[دعای امام حسین در معارف و سیره حسینی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
خط ۳۳۶:		خط ۳۳۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~دعای~~ امام حسین]]		[[رده:امام حسین]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Jaafari: /* منابع */

2022-09-05T04:32:12Z

منابع

@@ خط ۲۷۸: / خط ۲۷۸: @@
 این دعا را طبری در [[تاریخ الأمم و الملوک (کتاب)|تاریخ الأمم و الملوک]]<ref>طبری، تاریخ الطبری: تاریخ الأمم و الملوک، ج۵، ص۴۴۵.</ref> و خوارزمی [[حنفی]] در [[مقتل الحسین (کتاب)|مقتل الحسین]]<ref>اخطب خوارزم، مقتل الحسین{{ع}}، ج۲، ص۲۹.</ref> و [[ابن اثیر]] در «[[الکامل]] فی التاریخ»<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۷۹.</ref> و [[حائری]] کرکی در [[تسلیة المجالس و زینة المجالس (کتاب)|تسلیة المجالس و زینة المجالس]]<ref>حائری کرکی، تسلیة المجالس و زینة المجالس، ج۲، ص۳۰۰.</ref> و [[علامه مجلسی]] در «[[بحار الانوار]]»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۵، ص۳۰.</ref> از [[امام حسین]]{{ع}} نقل کرده‌اند که در [[حق]] [[ابو الشعثاء کندی]] نموده هنگامی که بر روی زانوهایش قرار گرفت و صد تیر به سوی [[دشمن]] رها نمود. [[حضرت]] در حق او این گونه [[دعا]] کرد:
 {{متن حدیث|اللَّهُمَّ سَدِّدْ رَمْيَتَهُ وَ اجْعَلْ ثَوَابَهُ الْجَنَّةَ}}<ref>طبری، تاریخ الطبری: تاریخ الأمم و الملوک، ج۵، ص۴۴۵.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۸۶.</ref>
 == منابع ==

Jaafari: /* دعاهای موردی شخصی */

2022-09-05T04:18:27Z

دعاهای موردی شخصی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۸
خط ۲۵۷:		خط ۲۵۷:

	===دعای در حق دو مرد جابری===		===دعای در حق دو مرد جابری===
	این دعا را [[طبری]] در [[تاریخ الأمم و الملوک (کتاب)\|تاریخ الأمم و الملوک]]<ref>طبری، تاریخ الطبری: تاریخ الأمم و الملوک، ج۵، ص۴۴۳.</ref> و حائری کرکی در تسلیة المجالس و زینة المجالس (کتاب)\|تسلیة المجالس و زینة المجالس<ref>حائری کرکی، تسلیة المجالس و زینة المجالس، ج۲، ص۲۹۹.</ref> و علامه مجلسی در «بحار الانوار»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۵، ص۲۹.</ref> از امام حسین{{ع}} نقل کرده‌اند که [[حضرت]] در حق [[سیف بن حارث]] و [[مالک بن عبد]] قرائت نموده است.		این دعا را [[طبری]] در [[تاریخ الأمم و الملوک (کتاب)\|تاریخ الأمم و الملوک]]<ref>طبری، تاریخ الطبری: تاریخ الأمم و الملوک، ج۵، ص۴۴۳.</ref> و حائری کرکی در [[تسلیة المجالس و زینة المجالس (کتاب)\|تسلیة المجالس و زینة المجالس]]<ref>حائری کرکی، تسلیة المجالس و زینة المجالس، ج۲، ص۲۹۹.</ref> و علامه مجلسی در «بحار الانوار»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۵، ص۲۹.</ref> از امام حسین{{ع}} نقل کرده‌اند که [[حضرت]] در حق [[سیف بن حارث]] و [[مالک بن عبد]] قرائت نموده است.
	اصل دعا این گونه است:		اصل دعا این گونه است:
	{{متن حدیث\|جَزَاكُمَا اللَّهُ يَا ابْنَيْ أَخِي بِوُجْدِكُمَا مِنْ ذَلِكَ وَ مُوَاسَاتِكُمَا إِيَّايَ بِأَنْفُسِكُمَا أَحْسَنَ جَزَاءِ الْمُتَّقِينَ}}<ref>حائری کرکی، تسلیة المجالس و زینة المجالس، ج۲، ص۲۹۹.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۸۴.</ref>		{{متن حدیث\|جَزَاكُمَا اللَّهُ يَا ابْنَيْ أَخِي بِوُجْدِكُمَا مِنْ ذَلِكَ وَ مُوَاسَاتِكُمَا إِيَّايَ بِأَنْفُسِكُمَا أَحْسَنَ جَزَاءِ الْمُتَّقِينَ}}<ref>حائری کرکی، تسلیة المجالس و زینة المجالس، ج۲، ص۲۹۹.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۸۴.</ref>
خط ۲۷۶:		خط ۲۷۶:

	===دعای در حق [[ابو الشعثاء کندی]]===		===دعای در حق [[ابو الشعثاء کندی]]===
	این دعا را طبری در تاریخ الأمم و الملوک (کتاب)\|تاریخ الأمم و الملوک<ref>طبری، تاریخ الطبری: تاریخ الأمم و الملوک، ج۵، ص۴۴۵.</ref> و خوارزمی [[حنفی]] در [[مقتل الحسین (کتاب)\|مقتل الحسین]]<ref>اخطب خوارزم، مقتل الحسین{{ع}}، ج۲، ص۲۹.</ref> و [[ابن اثیر]] در «[[الکامل]] فی التاریخ»<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۷۹.</ref> و [[حائری]] کرکی در [[تسلیة المجالس و زینة المجالس (کتاب)\|تسلیة المجالس و زینة المجالس]]<ref>حائری کرکی، تسلیة المجالس و زینة المجالس، ج۲، ص۳۰۰.</ref> و [[علامه مجلسی]] در «[[بحار الانوار]]»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۵، ص۳۰.</ref> از [[امام حسین]]{{ع}} نقل کرده‌اند که در [[حق]] [[ابو الشعثاء کندی]] نموده هنگامی که بر روی زانوهایش قرار گرفت و صد تیر به سوی [[دشمن]] رها نمود. [[حضرت]] در حق او این گونه [[دعا]] کرد:		این دعا را طبری در [[تاریخ الأمم و الملوک (کتاب)\|تاریخ الأمم و الملوک]]<ref>طبری، تاریخ الطبری: تاریخ الأمم و الملوک، ج۵، ص۴۴۵.</ref> و خوارزمی [[حنفی]] در [[مقتل الحسین (کتاب)\|مقتل الحسین]]<ref>اخطب خوارزم، مقتل الحسین{{ع}}، ج۲، ص۲۹.</ref> و [[ابن اثیر]] در «[[الکامل]] فی التاریخ»<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۷۹.</ref> و [[حائری]] کرکی در [[تسلیة المجالس و زینة المجالس (کتاب)\|تسلیة المجالس و زینة المجالس]]<ref>حائری کرکی، تسلیة المجالس و زینة المجالس، ج۲، ص۳۰۰.</ref> و [[علامه مجلسی]] در «[[بحار الانوار]]»<ref>مجلسی، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج۴۵، ص۳۰.</ref> از [[امام حسین]]{{ع}} نقل کرده‌اند که در [[حق]] [[ابو الشعثاء کندی]] نموده هنگامی که بر روی زانوهایش قرار گرفت و صد تیر به سوی [[دشمن]] رها نمود. [[حضرت]] در حق او این گونه [[دعا]] کرد:
	{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ سَدِّدْ رَمْيَتَهُ وَ اجْعَلْ ثَوَابَهُ الْجَنَّةَ}}<ref>طبری، تاریخ الطبری: تاریخ الأمم و الملوک، ج۵، ص۴۴۵.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۸۶.</ref>		{{متن حدیث\|اللَّهُمَّ سَدِّدْ رَمْيَتَهُ وَ اجْعَلْ ثَوَابَهُ الْجَنَّةَ}}<ref>طبری، تاریخ الطبری: تاریخ الأمم و الملوک، ج۵، ص۴۴۵.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۸۶.</ref>