دعوت در سیره معصوم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* دعوت علنی و آشکار */

2022-12-01T10:21:23Z

دعوت علنی و آشکار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۵۱
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	=== [[دعوت علنی]] و آشکار ===		=== [[دعوت علنی]] و آشکار ===
			{{اصلی\|دعوت علنی پیامبر خاتم}}
	دومین مرحله دعوت، [[دعوت عمومی]] و آشکارا است. در این مرحله، با [[نزول آیه]] {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref><ref>در اینکه آیه فوق در آن سه سال اول قبل از دعوت عمومی بوده یا بعد از سه سال اول، اختلاف اندکی بین مفسران وجود دارد ولی بیشتر مفسران معتقدند از قرائن تاریخی استفاده می‌شود که این دعوت، مربوط به آغاز دعوت آشکار است (ر.ک: محمدمهدی اشتهاردی، سیره چهارده معصوم {{عم}}، ص۴۷).</ref>. [[پیامبر]] [[مأموریت]] یافت [[دعوت]] خود را علنی سازد<ref>به دنبال نزول آیه {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}} پیامبر اکرم {{صل}} به علی {{ع}} دستور داد مقداری غذا و شیر تهیه کند. آنگاه حدود چهل نفر از سران بنی‌هاشم به منزل رسول خدا دعوت شدند. پس از خوردن غذا پیامبر خواست دعوت و رسالت خویش را باز گوید: اما ابولهب که گویا از قصد پیامبر {{صل}} آگاه شده بود، طبق نقل برخی مورخان، دوبار مجلس را برهم زد و با کلمات بیهوده خویش زمینه اعلام رسالت و انزار از سوی رسول خدا {{صل}} را سلب کرد. بار سوم پیامبر اکرم {{صل}} مجدداً مجلسی ترتیب داد و قبل از برهم خوردن مجلس، رو به سران بنی‌هاشم فرمود: ای فرزندان عبدالمطلب! من از جانب خدا به سوی شما مژده دهنده و ترساننده فرستاده شده‌ام، به من ایمان آورید و مرا یاری کنید تا هدایت شوید. سپس فرمود: هیچ کس مانند من برای خویشان خود چنین ارمغانی نیاورده، من خیر و سعادت دنیا و آخرت را برای شما آورده‌ام، آیا کسی هست که با من برادری کند و از دین من پشتیبانی نماید. تا خلیفه و وصی من گردد و در بهشت نیز با من باشد؟ سکوت مجلس را فرا گرفت. دعوت شدگان در فکر فرو رفتند ناگهان علی {{ع}}-که حدود سیزده سال داشت-برخاست و گفت: ای رسول خدا {{صل}}! من تو را یاری می‌کنم. رسول خدا {{صل}} به او فرمود: بنشین، بار دوم گفتار خود را تکرار کرد، باز علی {{ع}} برخاست و گفت من تو را یاری می‌کنم. پیامبر {{صل}} فرمود: بنشین. و برای بار سوم پیامبر جمله خود را تکرار کرد و کسی پاسخ نداد جز علی {{ع}} که برخاست و برای بار سوم بر اعلام حمایت خویش تأکید ورزید. در این هنگام پیامبر {{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|ان هذا اخی و وصی و خلیفتی علیکم فَاسْمَعُوا لَهُ‏ وَ أَطِيعُوهُ‏}}؛ این (اشاره به علی {{ع}}) برادر و وصی و جانشین من بر شماست سخنان او را گوش دهید و اطاعت کنید. حاضران برخاستند و هر کس سخنی گفت و باز این بار ابولهب بود که به استهزا و سخنان بیهوده روی آورد. او به طور استهزاءآمیزی به ابوطالب رو کرد و گفت: محمد پسرت علی را بزرگ تو قرار داد و دستور داد از او پیروی کنی. (ر.ک: ابوجعفر محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک (تاریخ طبری)، ج۲، ص۲۱۷؛ عزالدین ابی‌الحسن علی‌بن‌محمد ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۲۴؛ محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۱۸، ص۱۹۱-۱۹۲).</ref>. از اینکه در هر دو صورت [[دعوت]]، خواه پنهانی و خواه آشکار مخاطبان دعوت، [[خویشان]] و بستگان نزدیک بوده‌اند، می‌توان نتیجه گرفت که برای دعوت به سوی [[حق]] و [[اصلاح]] امور، ابتدا باید از اطرافیان نزدیک خویش آغاز کرد، زیرا [[انسان]] تا [[اهل]] و عیال و اطرافیان نزدیک خود را اصلاح نکند، کلامش در [[اصلاح دیگران]] چندان تأثیرگذار نخواهد بود. این [[اقدام]] [[رسول خدا]] {{صل}} افزون بر آنکه زبان [[اعتراض]] [[دشمنان]] را در این زمینه فرو می‌بست، پشتوانه داخلی و حامیان نزدیک خوبی نیز برای آن [[حضرت]] فراهم می‌ساخت.		دومین مرحله دعوت، [[دعوت عمومی]] و آشکارا است. در این مرحله، با [[نزول آیه]] {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref><ref>در اینکه آیه فوق در آن سه سال اول قبل از دعوت عمومی بوده یا بعد از سه سال اول، اختلاف اندکی بین مفسران وجود دارد ولی بیشتر مفسران معتقدند از قرائن تاریخی استفاده می‌شود که این دعوت، مربوط به آغاز دعوت آشکار است (ر.ک: محمدمهدی اشتهاردی، سیره چهارده معصوم {{عم}}، ص۴۷).</ref>. [[پیامبر]] [[مأموریت]] یافت [[دعوت]] خود را علنی سازد<ref>به دنبال نزول آیه {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}} پیامبر اکرم {{صل}} به علی {{ع}} دستور داد مقداری غذا و شیر تهیه کند. آنگاه حدود چهل نفر از سران بنی‌هاشم به منزل رسول خدا دعوت شدند. پس از خوردن غذا پیامبر خواست دعوت و رسالت خویش را باز گوید: اما ابولهب که گویا از قصد پیامبر {{صل}} آگاه شده بود، طبق نقل برخی مورخان، دوبار مجلس را برهم زد و با کلمات بیهوده خویش زمینه اعلام رسالت و انزار از سوی رسول خدا {{صل}} را سلب کرد. بار سوم پیامبر اکرم {{صل}} مجدداً مجلسی ترتیب داد و قبل از برهم خوردن مجلس، رو به سران بنی‌هاشم فرمود: ای فرزندان عبدالمطلب! من از جانب خدا به سوی شما مژده دهنده و ترساننده فرستاده شده‌ام، به من ایمان آورید و مرا یاری کنید تا هدایت شوید. سپس فرمود: هیچ کس مانند من برای خویشان خود چنین ارمغانی نیاورده، من خیر و سعادت دنیا و آخرت را برای شما آورده‌ام، آیا کسی هست که با من برادری کند و از دین من پشتیبانی نماید. تا خلیفه و وصی من گردد و در بهشت نیز با من باشد؟ سکوت مجلس را فرا گرفت. دعوت شدگان در فکر فرو رفتند ناگهان علی {{ع}}-که حدود سیزده سال داشت-برخاست و گفت: ای رسول خدا {{صل}}! من تو را یاری می‌کنم. رسول خدا {{صل}} به او فرمود: بنشین، بار دوم گفتار خود را تکرار کرد، باز علی {{ع}} برخاست و گفت من تو را یاری می‌کنم. پیامبر {{صل}} فرمود: بنشین. و برای بار سوم پیامبر جمله خود را تکرار کرد و کسی پاسخ نداد جز علی {{ع}} که برخاست و برای بار سوم بر اعلام حمایت خویش تأکید ورزید. در این هنگام پیامبر {{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|ان هذا اخی و وصی و خلیفتی علیکم فَاسْمَعُوا لَهُ‏ وَ أَطِيعُوهُ‏}}؛ این (اشاره به علی {{ع}}) برادر و وصی و جانشین من بر شماست سخنان او را گوش دهید و اطاعت کنید. حاضران برخاستند و هر کس سخنی گفت و باز این بار ابولهب بود که به استهزا و سخنان بیهوده روی آورد. او به طور استهزاءآمیزی به ابوطالب رو کرد و گفت: محمد پسرت علی را بزرگ تو قرار داد و دستور داد از او پیروی کنی. (ر.ک: ابوجعفر محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک (تاریخ طبری)، ج۲، ص۲۱۷؛ عزالدین ابی‌الحسن علی‌بن‌محمد ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۲۴؛ محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۱۸، ص۱۹۱-۱۹۲).</ref>. از اینکه در هر دو صورت [[دعوت]]، خواه پنهانی و خواه آشکار مخاطبان دعوت، [[خویشان]] و بستگان نزدیک بوده‌اند، می‌توان نتیجه گرفت که برای دعوت به سوی [[حق]] و [[اصلاح]] امور، ابتدا باید از اطرافیان نزدیک خویش آغاز کرد، زیرا [[انسان]] تا [[اهل]] و عیال و اطرافیان نزدیک خود را اصلاح نکند، کلامش در [[اصلاح دیگران]] چندان تأثیرگذار نخواهد بود. این [[اقدام]] [[رسول خدا]] {{صل}} افزون بر آنکه زبان [[اعتراض]] [[دشمنان]] را در این زمینه فرو می‌بست، پشتوانه داخلی و حامیان نزدیک خوبی نیز برای آن [[حضرت]] فراهم می‌ساخت.

Bahmani: /* دعوت مخفیانه */

2022-12-01T10:20:49Z

دعوت مخفیانه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۵۰
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	=== دعوت مخفیانه ===		=== دعوت مخفیانه ===
	{{اصلی\|دعوت پنهانی پیامبر خاتم]]		{{اصلی\|دعوت پنهانی پیامبر خاتم}}
	نخستین مرحله دعوت رسول اکرم {{صل}}، [[دعوت پنهانی]] شد بود.. این مرحله بلافاصله پس از [[نزول وحی]] بر [[پیامبر]] {{صل}} در [[غار حرا]] آغاز مخاطب این دعوت در گام نخست، [[خویشاوندان]] نزدیک پیامبر و سپس آشنایان، [[خواص]] و افراد شناخته شده بودند. این دعوت، ابتدا از محیط [[خانه رسول خدا]] {{صل}} آغاز و نخستین ساکنان این [[خانه]]، همسرش “خدیجه” و پسر عمویش [[علی بن ابی‌طالب]] {{ع}} بودند که دعوت او را [[تصدیق]] کرده و پیوسته رسول خدا را در تمامی شرایط [[همراهی]] کردند. مقریزی در امتاع‌الأسماع پس از نام بردن هشت نفری که پیش از همه [[اسلام]] آوردند می‌نویسد: اما [[علی بن ابی‌طالب بن عبدالمطلب بن هاشم قرشی هاشمی]]، پس هرگز به [[خدا]] [[شرک]] نیاورده بود، چه [[خدای متعال]] خیر او را می‌خواست و او را در [[کفالت]] پسر عمویش سیدالمرسلین [[محمد]] {{صل}} قرار داد و هنگامی که [[وحی]] بر [[رسول خدا]] آمد و [[خدیجه]] را خبر داد و او هم [[تصدیق]] کرد، خدیجه و علی بن ابی‌طالب و [[زید بن حارثه]] [[حب]] رسول خدا {{صل}} با وی [[نماز]] می‌گذاردند و موقعی که نزد [[کعبه]] نماز می‌گذارد و [[بیم]] می‌رفت که [[قریش]] مزاحم شوند، [[علی]] و [[زید]] او را محافظت می‌کردند<ref>{{عربی\|و اما علی بن ابی‌طالب بن عبدالمطلب بن هاشم القرشی الهاشمی فلم یشرک بالله قط...}} (تقی‌الدین احمد بن علی المقریزی، امتاع الأسماع، تحقیق و تعلیق محمد عبدالحمید النمیسی، ج۱، ص۳۳). مسعودی نیز می‌نویسد: بسیاری از مردم را عقیده بر این است که علی {{ع}} هرگز به خدا شرک نیاورد تا از نو اسلام آورد. بلکه در همه امور پیرو رسول خدا {{صل}} بود و به وی اقتدا می‌کرد و بر همین حال بالغ شد و خدا او را عصمت داد و مستقیم داشت و برای پیروی پیامبر خود توفیق داد؛ چه آن دو در طاعت‌ها مضطر و مجبور نبودند، بلکه با اختیار و قدرت، طاعت پروردگار و موافقت امر وی و پرهیز از مناهی او را برگزیدند. (ابوالحسن علی‌بن‌الحسین مسعودی، مروج‌الذهب و معادن الجوهر، ج۲، ص۲۸۳).</ref>.		نخستین مرحله دعوت رسول اکرم {{صل}}، [[دعوت پنهانی]] شد بود.. این مرحله بلافاصله پس از [[نزول وحی]] بر [[پیامبر]] {{صل}} در [[غار حرا]] آغاز مخاطب این دعوت در گام نخست، [[خویشاوندان]] نزدیک پیامبر و سپس آشنایان، [[خواص]] و افراد شناخته شده بودند. این دعوت، ابتدا از محیط [[خانه رسول خدا]] {{صل}} آغاز و نخستین ساکنان این [[خانه]]، همسرش “خدیجه” و پسر عمویش [[علی بن ابی‌طالب]] {{ع}} بودند که دعوت او را [[تصدیق]] کرده و پیوسته رسول خدا را در تمامی شرایط [[همراهی]] کردند. مقریزی در امتاع‌الأسماع پس از نام بردن هشت نفری که پیش از همه [[اسلام]] آوردند می‌نویسد: اما [[علی بن ابی‌طالب بن عبدالمطلب بن هاشم قرشی هاشمی]]، پس هرگز به [[خدا]] [[شرک]] نیاورده بود، چه [[خدای متعال]] خیر او را می‌خواست و او را در [[کفالت]] پسر عمویش سیدالمرسلین [[محمد]] {{صل}} قرار داد و هنگامی که [[وحی]] بر [[رسول خدا]] آمد و [[خدیجه]] را خبر داد و او هم [[تصدیق]] کرد، خدیجه و علی بن ابی‌طالب و [[زید بن حارثه]] [[حب]] رسول خدا {{صل}} با وی [[نماز]] می‌گذاردند و موقعی که نزد [[کعبه]] نماز می‌گذارد و [[بیم]] می‌رفت که [[قریش]] مزاحم شوند، [[علی]] و [[زید]] او را محافظت می‌کردند<ref>{{عربی\|و اما علی بن ابی‌طالب بن عبدالمطلب بن هاشم القرشی الهاشمی فلم یشرک بالله قط...}} (تقی‌الدین احمد بن علی المقریزی، امتاع الأسماع، تحقیق و تعلیق محمد عبدالحمید النمیسی، ج۱، ص۳۳). مسعودی نیز می‌نویسد: بسیاری از مردم را عقیده بر این است که علی {{ع}} هرگز به خدا شرک نیاورد تا از نو اسلام آورد. بلکه در همه امور پیرو رسول خدا {{صل}} بود و به وی اقتدا می‌کرد و بر همین حال بالغ شد و خدا او را عصمت داد و مستقیم داشت و برای پیروی پیامبر خود توفیق داد؛ چه آن دو در طاعت‌ها مضطر و مجبور نبودند، بلکه با اختیار و قدرت، طاعت پروردگار و موافقت امر وی و پرهیز از مناهی او را برگزیدند. (ابوالحسن علی‌بن‌الحسین مسعودی، مروج‌الذهب و معادن الجوهر، ج۲، ص۲۸۳).</ref>.

Bahmani: /* دعوت مخفیانه */

2022-12-01T10:20:38Z

دعوت مخفیانه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۵۰
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	=== دعوت مخفیانه ===		=== دعوت مخفیانه ===
			{{اصلی\|دعوت پنهانی پیامبر خاتم]]
	نخستین مرحله دعوت رسول اکرم {{صل}}، [[دعوت پنهانی]] شد بود.. این مرحله بلافاصله پس از [[نزول وحی]] بر [[پیامبر]] {{صل}} در [[غار حرا]] آغاز مخاطب این دعوت در گام نخست، [[خویشاوندان]] نزدیک پیامبر و سپس آشنایان، [[خواص]] و افراد شناخته شده بودند. این دعوت، ابتدا از محیط [[خانه رسول خدا]] {{صل}} آغاز و نخستین ساکنان این [[خانه]]، همسرش “خدیجه” و پسر عمویش [[علی بن ابی‌طالب]] {{ع}} بودند که دعوت او را [[تصدیق]] کرده و پیوسته رسول خدا را در تمامی شرایط [[همراهی]] کردند. مقریزی در امتاع‌الأسماع پس از نام بردن هشت نفری که پیش از همه [[اسلام]] آوردند می‌نویسد: اما [[علی بن ابی‌طالب بن عبدالمطلب بن هاشم قرشی هاشمی]]، پس هرگز به [[خدا]] [[شرک]] نیاورده بود، چه [[خدای متعال]] خیر او را می‌خواست و او را در [[کفالت]] پسر عمویش سیدالمرسلین [[محمد]] {{صل}} قرار داد و هنگامی که [[وحی]] بر [[رسول خدا]] آمد و [[خدیجه]] را خبر داد و او هم [[تصدیق]] کرد، خدیجه و علی بن ابی‌طالب و [[زید بن حارثه]] [[حب]] رسول خدا {{صل}} با وی [[نماز]] می‌گذاردند و موقعی که نزد [[کعبه]] نماز می‌گذارد و [[بیم]] می‌رفت که [[قریش]] مزاحم شوند، [[علی]] و [[زید]] او را محافظت می‌کردند<ref>{{عربی\|و اما علی بن ابی‌طالب بن عبدالمطلب بن هاشم القرشی الهاشمی فلم یشرک بالله قط...}} (تقی‌الدین احمد بن علی المقریزی، امتاع الأسماع، تحقیق و تعلیق محمد عبدالحمید النمیسی، ج۱، ص۳۳). مسعودی نیز می‌نویسد: بسیاری از مردم را عقیده بر این است که علی {{ع}} هرگز به خدا شرک نیاورد تا از نو اسلام آورد. بلکه در همه امور پیرو رسول خدا {{صل}} بود و به وی اقتدا می‌کرد و بر همین حال بالغ شد و خدا او را عصمت داد و مستقیم داشت و برای پیروی پیامبر خود توفیق داد؛ چه آن دو در طاعت‌ها مضطر و مجبور نبودند، بلکه با اختیار و قدرت، طاعت پروردگار و موافقت امر وی و پرهیز از مناهی او را برگزیدند. (ابوالحسن علی‌بن‌الحسین مسعودی، مروج‌الذهب و معادن الجوهر، ج۲، ص۲۸۳).</ref>.		نخستین مرحله دعوت رسول اکرم {{صل}}، [[دعوت پنهانی]] شد بود.. این مرحله بلافاصله پس از [[نزول وحی]] بر [[پیامبر]] {{صل}} در [[غار حرا]] آغاز مخاطب این دعوت در گام نخست، [[خویشاوندان]] نزدیک پیامبر و سپس آشنایان، [[خواص]] و افراد شناخته شده بودند. این دعوت، ابتدا از محیط [[خانه رسول خدا]] {{صل}} آغاز و نخستین ساکنان این [[خانه]]، همسرش “خدیجه” و پسر عمویش [[علی بن ابی‌طالب]] {{ع}} بودند که دعوت او را [[تصدیق]] کرده و پیوسته رسول خدا را در تمامی شرایط [[همراهی]] کردند. مقریزی در امتاع‌الأسماع پس از نام بردن هشت نفری که پیش از همه [[اسلام]] آوردند می‌نویسد: اما [[علی بن ابی‌طالب بن عبدالمطلب بن هاشم قرشی هاشمی]]، پس هرگز به [[خدا]] [[شرک]] نیاورده بود، چه [[خدای متعال]] خیر او را می‌خواست و او را در [[کفالت]] پسر عمویش سیدالمرسلین [[محمد]] {{صل}} قرار داد و هنگامی که [[وحی]] بر [[رسول خدا]] آمد و [[خدیجه]] را خبر داد و او هم [[تصدیق]] کرد، خدیجه و علی بن ابی‌طالب و [[زید بن حارثه]] [[حب]] رسول خدا {{صل}} با وی [[نماز]] می‌گذاردند و موقعی که نزد [[کعبه]] نماز می‌گذارد و [[بیم]] می‌رفت که [[قریش]] مزاحم شوند، [[علی]] و [[زید]] او را محافظت می‌کردند<ref>{{عربی\|و اما علی بن ابی‌طالب بن عبدالمطلب بن هاشم القرشی الهاشمی فلم یشرک بالله قط...}} (تقی‌الدین احمد بن علی المقریزی، امتاع الأسماع، تحقیق و تعلیق محمد عبدالحمید النمیسی، ج۱، ص۳۳). مسعودی نیز می‌نویسد: بسیاری از مردم را عقیده بر این است که علی {{ع}} هرگز به خدا شرک نیاورد تا از نو اسلام آورد. بلکه در همه امور پیرو رسول خدا {{صل}} بود و به وی اقتدا می‌کرد و بر همین حال بالغ شد و خدا او را عصمت داد و مستقیم داشت و برای پیروی پیامبر خود توفیق داد؛ چه آن دو در طاعت‌ها مضطر و مجبور نبودند، بلکه با اختیار و قدرت، طاعت پروردگار و موافقت امر وی و پرهیز از مناهی او را برگزیدند. (ابوالحسن علی‌بن‌الحسین مسعودی، مروج‌الذهب و معادن الجوهر، ج۲، ص۲۸۳).</ref>.

Bahmani در ‏۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۰

2022-12-01T10:20:05Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۱ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۱

2022-11-21T08:01:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = دعوت		\| موضوع مرتبط = دعوت
	\| عنوان مدخل = [[دعوت]]		\| عنوان مدخل = دعوت
	\| مداخل مرتبط = [[دعوت در قرآن]] - [[دعوت در فقه سیاسی]] - [[دعوت در سیره معصوم]] - [[دعوت در تاریخ اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[دعوت در قرآن]] - [[دعوت در فقه سیاسی]] - [[دعوت در سیره معصوم]] - [[دعوت در تاریخ اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:36:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:03:14Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = دعوت		\| موضوع مرتبط = دعوت
خط ۵۰:		خط ۴۹:

	[[رده:سیاست]]		[[رده:سیاست]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Bahmani: /* پرسش مستقیم */

2022-07-17T09:44:15Z

پرسش مستقیم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۴
خط ۳۶:		خط ۳۶:

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==
			{{پرسش‌های وابسته}}
	* [[اصل تدریجی بودن دعوت در سیره اهل بیت به چه معناست؟ (پرسش)]]		* [[اصل تدریجی بودن دعوت در سیره اهل بیت به چه معناست؟ (پرسش)]]
			* [[مراحل دعوت در سیره اهل بیت چیست؟ (پرسش)]]
			{{پایان پرسش‌های وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۲

2022-07-17T09:42:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۲
خط ۳:		خط ۳:
	\| موضوع مرتبط = دعوت		\| موضوع مرتبط = دعوت
	\| عنوان مدخل = [[دعوت]]		\| عنوان مدخل = [[دعوت]]
	\| مداخل مرتبط = [[دعوت در قرآن]] - [[دعوت در ~~حدیث~~]] - [[دعوت در ~~فقه اسلامی~~]] - [[دعوت در ~~فقه سیاسی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[دعوت در قرآن]] - [[دعوت در فقه سیاسی]] - [[دعوت در سیره معصوم]] - [[دعوت در تاریخ اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~دعوت (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

خط ۴۶:		خط ۴۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~دعوت در سیره معصوم~~]]		[[رده:سیاست]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Bahmani: /* منابع */

2022-07-17T09:40:22Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۰
خط ۳۴:		خط ۳۴:

	دعوت [[جامعه انسانی]] به سوی [[حق]]، به طور گام به گام و طی مراحل مختلف پس از [[تحمل سختی‌ها]] و [[مشکلات]] فراوان از سنت‌های بارز [[پیشوایان معصوم]] برای [[اصلاح]] جامعه انسانی و تشکیل [[نظام حکومتی]] [[اسلامی]] است. از آنجا که [[هدف]] از دعوت [[ائمه اطهار]]{{عم}} دگرگون ساختن [[جامعه جاهلی]] و ریشه‌کن‌سازی تمام نمادهای [[جاهلیت]] و پس‌مانده آنها با ارائه برنامه زندگانی نوین در میان [[امت اسلامی]] بود، پس چنین هدف مقدسی به [[تحمل]] [[مصائب]] فراوان و [[صبر]] و حوصله در پیمودن تدریجی آن نیاز داشت. ائمه اطهار{{عم}}، هیچ‌گاه از دعوت [[انسان‌ها]] به سوی حق و نمایاندن [[راه]] صحیح به ایشان بازنایستادند. این مهم در هر شرایطی، خواه [[زمان]] [[جنگ]] و یا [[صلح]]، همواره مورد توجه ایشان قرار داشت؛ اما در هر حال شرایط، [[مقتضیات زمان]] و امکانات موجود بود که [[میزان]] تأثیرگذاری و نتایج اهداف [[مقدس]] ایشان را نشان داده و [[تعیین]] می‌کرد<ref>سیره رسول خدا{{صل}} و ائمه اطهار{{عم}} در دعوت مردم به سوی حق، همواره چنان بود که در آغاز می‌کوشیدند راه صحیح را از طریق ارجاع و هدایت مردم به فطرت اصیل خویش، به آنان بشناسانند؛ اما غرق شدن در مسائل دنیوی و سوداگری‌های مادی، گاه آن‌چنان زنگار بر دل‌ها می‌نشاند که فطرت اصیل خود را به دست فراموشی می‌سپردند و یا نمی‌خواستند راه حق را دیده و با کلام صحیح را بشنوند.</ref>.<ref>[[محمد ملک‌زاده\|ملک‌زاده، محمد]]، [[سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور (کتاب)\|سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور]]، ص ۶۲.</ref>		دعوت [[جامعه انسانی]] به سوی [[حق]]، به طور گام به گام و طی مراحل مختلف پس از [[تحمل سختی‌ها]] و [[مشکلات]] فراوان از سنت‌های بارز [[پیشوایان معصوم]] برای [[اصلاح]] جامعه انسانی و تشکیل [[نظام حکومتی]] [[اسلامی]] است. از آنجا که [[هدف]] از دعوت [[ائمه اطهار]]{{عم}} دگرگون ساختن [[جامعه جاهلی]] و ریشه‌کن‌سازی تمام نمادهای [[جاهلیت]] و پس‌مانده آنها با ارائه برنامه زندگانی نوین در میان [[امت اسلامی]] بود، پس چنین هدف مقدسی به [[تحمل]] [[مصائب]] فراوان و [[صبر]] و حوصله در پیمودن تدریجی آن نیاز داشت. ائمه اطهار{{عم}}، هیچ‌گاه از دعوت [[انسان‌ها]] به سوی حق و نمایاندن [[راه]] صحیح به ایشان بازنایستادند. این مهم در هر شرایطی، خواه [[زمان]] [[جنگ]] و یا [[صلح]]، همواره مورد توجه ایشان قرار داشت؛ اما در هر حال شرایط، [[مقتضیات زمان]] و امکانات موجود بود که [[میزان]] تأثیرگذاری و نتایج اهداف [[مقدس]] ایشان را نشان داده و [[تعیین]] می‌کرد<ref>سیره رسول خدا{{صل}} و ائمه اطهار{{عم}} در دعوت مردم به سوی حق، همواره چنان بود که در آغاز می‌کوشیدند راه صحیح را از طریق ارجاع و هدایت مردم به فطرت اصیل خویش، به آنان بشناسانند؛ اما غرق شدن در مسائل دنیوی و سوداگری‌های مادی، گاه آن‌چنان زنگار بر دل‌ها می‌نشاند که فطرت اصیل خود را به دست فراموشی می‌سپردند و یا نمی‌خواستند راه حق را دیده و با کلام صحیح را بشنوند.</ref>.<ref>[[محمد ملک‌زاده\|ملک‌زاده، محمد]]، [[سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور (کتاب)\|سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت جور]]، ص ۶۲.</ref>

			== پرسش مستقیم ==
			* [[اصل تدریجی بودن دعوت در سیره اهل بیت به چه معناست؟ (پرسش)]]

	== منابع ==		== منابع ==