دعوت علنی پیامبر خاتم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: /* منابع */

2023-01-15T05:06:07Z

منابع

@@ خط ۶۹: / خط ۶۹: @@
 ## تأثیرگذاری بر شخص رسول خدا {{صل}} به گونه‌ای که از نظر [[روانی]] [[احساس]] [[شکست]] کند و با احساس [[حقارت]] و [[پستی]] [[روزگار]] بگذراند تا مگر از این کار دست بردارد و خویش را [[تکذیب]] کند.
 ## کوبیدن [[شخصیت]] و [[کرامت]] رسول خدا {{صل}} به منظور ایجاد [[نفرت]] در افراد [[ضعیف]] و روی گردانی آنان از پیوستن به آن حضرت. از این‌رو می‌بینیم که [[سفیهان]] [[قوم]] را وادار به [[آزار]] و اذیّت او کرده، احیانا بزرگان و [[رؤسای قریش]] این کار را بر عهده می‌گرفتند. چنان که وقتی به [[نماز]] می‌ایستاد یا در کوچه‌ها راه می‌رفت، بر سر او خاکروبه<ref>بنگرید: سیره حلبی، ج۱، ص۲۹۱- ۲۹۲؛ سیره دحلان، ج۱، ص۲۰۸.</ref> یا زهدان گوسفند می‌ریختند<ref>بنگرید: البدایة و النهایه، ج۲، ص۱۳۴.</ref>.<ref>[[سید جعفر مرتضی عاملی|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)|سیرت جاودانه ج۱]]، ص۳۱۸.</ref>
 == منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2023-01-15T05:05:51Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۵
خط ۷۶:		خط ۷۶:
	# [[پرونده:IM010213.jpg\|22px]] [[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|'''جانشین پیامبر''']]		# [[پرونده:IM010213.jpg\|22px]] [[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|'''جانشین پیامبر''']]
	# [[پرونده:IM010504.jpg\|22px]] [[رمضان محمدی\|محمدی]]، [[منصور داداش‌نژاد\|داداش‌نژاد]]، [[حسین حسینیان مقدم\|حسینیان]]، [[تاریخ اسلام ج۱ (کتاب)\|'''تاریخ اسلام ج۱''']]		# [[پرونده:IM010504.jpg\|22px]] [[رمضان محمدی\|محمدی]]، [[منصور داداش‌نژاد\|داداش‌نژاد]]، [[حسین حسینیان مقدم\|حسینیان]]، [[تاریخ اسلام ج۱ (کتاب)\|'''تاریخ اسلام ج۱''']]
			# [[پرونده:1100842.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[قصه‌های قرآن (کتاب)\|'''قصه‌های قرآن''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۸

2022-12-04T06:38:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۸
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	سال سوم [[بعثت]] با [[نزول]] [[آیه]] {{متن قرآن\|أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}، [[دعوت]] علنی [[پیامبر اکرم]]{{صل}} آغاز شد. ابتدا آن حضرت [[خویشاوندان]] خویش را به [[اسلام]] [[دعوت]] کرد و در ادامه دعوت خود را عمومی کرده و تمام [[مردم]] را دعوت می‌نمودند. مرحله [[دعوت علنی]] مردم به [[دین اسلام]] از سخت‌ترین و دشوارترین مراحل دعوت الهی [[پیامبر]]{{صل}} به شمار می‌آید. فعالیت‌های پیامبر در این دوره شامل برخی از [[کارها]] می‌شد مانند: حضور در بازارهای موسمی و دعوت مردم؛ حضور در [[مسجدالحرام]] و دعوت مردم؛ مباحثه و پاسخ‌گویی به [[مشرکان]]؛ استفاده از فرصت سالیانه [[حج]] و رفتن به سرزمین [[قبایل]] بیابان‌نشین.		سال سوم [[بعثت]] با نزول [[آیه]] {{متن قرآن\|أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}، '''[[دعوت]] علنی [[پیامبر اکرم]]{{صل}}''' آغاز شد. ابتدا آن حضرت [[خویشاوندان]] خویش را به [[اسلام]] [[دعوت]] کرد و در ادامه دعوت خود را عمومی کرده و تمام [[مردم]] را دعوت می‌نمودند. مرحله [[دعوت علنی]] مردم به [[دین اسلام]] از سخت‌ترین و دشوارترین مراحل دعوت الهی [[پیامبر]]{{صل}} به شمار می‌آید. فعالیت‌های پیامبر در این دوره شامل برخی از [[کارها]] می‌شد مانند: حضور در بازارهای موسمی و دعوت مردم؛ حضور در [[مسجدالحرام]] و دعوت مردم؛ مباحثه و پاسخ‌گویی به [[مشرکان]]؛ استفاده از فرصت سالیانه [[حج]] و رفتن به سرزمین [[قبایل]] بیابان‌نشین.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani در ‏۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۷

2022-12-04T06:37:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۷
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	[[~~سال سوم~~ بعثت]] با [[نزول آیه]] {{متن قرآن\|أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}، [[دعوت ~~علنی پیامبر~~]] [[اکرم]]{{صل}} آغاز شد. ابتدا آن [[حضرت]] [[خویشاوندان]] خویش را به [[اسلام]] [[دعوت]] کرد و در ادامه دعوت خود را عمومی کرده و تمام [[مردم]] را دعوت می‌نمودند. مرحله [[دعوت علنی]] مردم به [[دین اسلام]] از سخت‌ترین و دشوارترین مراحل [[دعوت الهی]] [[پیامبر]]{{صل}} به شمار می‌آید. فعالیت‌های پیامبر در این دوره شامل برخی از [[کارها]] می‌شد مانند: حضور در بازارهای موسمی و دعوت مردم؛ حضور در [[مسجدالحرام]] و دعوت مردم؛ [[مباحثه]] و [[پاسخ‌گویی]] به [[مشرکان]]؛ استفاده از [[فرصت]] سالیانه [[حج]] و رفتن به [[سرزمین]] [[قبایل]] بیابان‌نشین.		سال سوم [[بعثت]] با [[نزول]] [[آیه]] {{متن قرآن\|أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}، [[دعوت]] علنی [[پیامبر اکرم]]{{صل}} آغاز شد. ابتدا آن حضرت [[خویشاوندان]] خویش را به [[اسلام]] [[دعوت]] کرد و در ادامه دعوت خود را عمومی کرده و تمام [[مردم]] را دعوت می‌نمودند. مرحله [[دعوت علنی]] مردم به [[دین اسلام]] از سخت‌ترین و دشوارترین مراحل دعوت الهی [[پیامبر]]{{صل}} به شمار می‌آید. فعالیت‌های پیامبر در این دوره شامل برخی از [[کارها]] می‌شد مانند: حضور در بازارهای موسمی و دعوت مردم؛ حضور در [[مسجدالحرام]] و دعوت مردم؛ مباحثه و پاسخ‌گویی به [[مشرکان]]؛ استفاده از فرصت سالیانه [[حج]] و رفتن به سرزمین [[قبایل]] بیابان‌نشین.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani در ‏۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۶

2022-12-04T06:36:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط = پیامبر خاتم (پرسش)		\| پرسش مرتبط = پیامبر خاتم (پرسش)
	}}		}}

			[[سال سوم بعثت]] با [[نزول آیه]] {{متن قرآن\|أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}، [[دعوت علنی پیامبر]] [[اکرم]]{{صل}} آغاز شد. ابتدا آن [[حضرت]] [[خویشاوندان]] خویش را به [[اسلام]] [[دعوت]] کرد و در ادامه دعوت خود را عمومی کرده و تمام [[مردم]] را دعوت می‌نمودند. مرحله [[دعوت علنی]] مردم به [[دین اسلام]] از سخت‌ترین و دشوارترین مراحل [[دعوت الهی]] [[پیامبر]]{{صل}} به شمار می‌آید. فعالیت‌های پیامبر در این دوره شامل برخی از [[کارها]] می‌شد مانند: حضور در بازارهای موسمی و دعوت مردم؛ حضور در [[مسجدالحرام]] و دعوت مردم؛ [[مباحثه]] و [[پاسخ‌گویی]] به [[مشرکان]]؛ استفاده از [[فرصت]] سالیانه [[حج]] و رفتن به [[سرزمین]] [[قبایل]] بیابان‌نشین.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani: /* رفتن به سرزمین قبایل بیابان‌نشین */

2022-12-04T06:31:44Z

رفتن به سرزمین قبایل بیابان‌نشین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۱
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	در [[مراسم حج]] و [[عمره]] که [[امنیت]] در [[شهر]] برقرار بود و پیامبر می‌توانست به [[راحتی]] [[وظایف]] [[تبلیغی]] خودش را عمل کند. ایشان در صحرای [[منی]] به چادرهای حاجیانی که از [[قبایل]] مختلف به [[مکه]] برای حج یا عمره آمده بودند از جمله: [[بنومرة]]، [[بنوحنیفة]]، [[بنی‌سلیم]]، [[بنوعبس]]، [[بنو نصر]]، [[بنوفزارة]]، [[بنو عامر]] و... سر می‌زد و آنها را به [[یکتاپرستی]] و [[اسلام]] [[دعوت]] می‌کرد. برایشان [[قرآن]] می‌خواند. آن حضرت در این مواقف در برخورد با قبایل مختلف می‌فرمود: «آیا مردی پیدا می‌شود که مرا به قوم خود ببرد، از من [[حمایت]] کند تا بتوانم [[رسالت]] خود را به انجام رسانم؛ زیرا که [[قریش]]، قوم و قبیله من، مرا طرد کرده است، اجازه نمی‌دهند که به [[تبلیغ]] بپردازم و [[وظیفه]] خود را در رسالت به انجام برسانم»<ref> المسند، ج۲۳، ص۳۷۰، ش۱۵۱۹۲؛ ج۲۳، ص۲۲، ش۱۴۶۵۳؛ ج۲۲، ص۳۴۶، ش۱۴۴۵۶؛ دلائل النبوة، ج۲، ص۴۱۳؛ سنن ابی داود، ج۴، ص۲۳۴، ش۴۷۳۴؛ سنن الترمذی، ج۵، ص۱۸۴، ش۲۹۲۵؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۲، ص۶۶۹، ش۴۲۲۰.</ref>.<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص۵۴.</ref>		در [[مراسم حج]] و [[عمره]] که [[امنیت]] در [[شهر]] برقرار بود و پیامبر می‌توانست به [[راحتی]] [[وظایف]] [[تبلیغی]] خودش را عمل کند. ایشان در صحرای [[منی]] به چادرهای حاجیانی که از [[قبایل]] مختلف به [[مکه]] برای حج یا عمره آمده بودند از جمله: [[بنومرة]]، [[بنوحنیفة]]، [[بنی‌سلیم]]، [[بنوعبس]]، [[بنو نصر]]، [[بنوفزارة]]، [[بنو عامر]] و... سر می‌زد و آنها را به [[یکتاپرستی]] و [[اسلام]] [[دعوت]] می‌کرد. برایشان [[قرآن]] می‌خواند. آن حضرت در این مواقف در برخورد با قبایل مختلف می‌فرمود: «آیا مردی پیدا می‌شود که مرا به قوم خود ببرد، از من [[حمایت]] کند تا بتوانم [[رسالت]] خود را به انجام رسانم؛ زیرا که [[قریش]]، قوم و قبیله من، مرا طرد کرده است، اجازه نمی‌دهند که به [[تبلیغ]] بپردازم و [[وظیفه]] خود را در رسالت به انجام برسانم»<ref> المسند، ج۲۳، ص۳۷۰، ش۱۵۱۹۲؛ ج۲۳، ص۲۲، ش۱۴۶۵۳؛ ج۲۲، ص۳۴۶، ش۱۴۴۵۶؛ دلائل النبوة، ج۲، ص۴۱۳؛ سنن ابی داود، ج۴، ص۲۳۴، ش۴۷۳۴؛ سنن الترمذی، ج۵، ص۱۸۴، ش۲۹۲۵؛ المستدرک علی الصحیحین، ج۲، ص۶۶۹، ش۴۲۲۰.</ref>.<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص۵۴.</ref>

	=== رفتن به [[سرزمین]] قبایل بیابان‌نشین ===		=== رفتن به سرزمین قبایل بیابان‌نشین ===
	از جمله چند قبیله مهم بنی شیبان، [[ربیعه]]، [[بنوحنیفه]] و [[بنی عمرو بن معاویه]] و... از دیگر اهداف [[تبلیغی]] پیامبر به شما می‌رفت. [[پیامبر اکرم]] بارها و بارها از [[مکه]] بیرون می‌رفت تا خویشتن را به قبایل دور و نزدیک عرب عرضه کند، از [[خدا]] و [[اسلام]] بگوید، آنها را به [[دین]] [[دعوت]] کند. ایشان به همراه [[امیرالمؤمنین]] به [[محل زندگی]] این [[قبایل]] بزرگ می‌رفت. در این سفرها همیشه [[حضرت علی]] {{ع}} با ایشان همراه بود<ref>الانساب، ج۱، ص۳۴ و ۳۵؛ المنتظم، ج۳، ص۲۱؛ دلائل النبوة، ج۲، ص۴۲۳؛ معرفة الصحابه، ج۲، ص۲۶۴۳ و ۶۳۴۲ و ۲۶۴۵ و ۶۳۸۴؛ دلائل النبوة (ابی نعیم)، ج۱، ص۲۸۲؛ الاکتفاء، ج۱، ص۲۵۴؛ تاریخ دمشق، ج۱۷، ص۲۹۳.</ref>.		از جمله چند قبیله مهم بنی شیبان، [[ربیعه]]، [[بنوحنیفه]] و [[بنی عمرو بن معاویه]] و... از دیگر اهداف [[تبلیغی]] پیامبر به شما می‌رفت. [[پیامبر اکرم]] بارها و بارها از [[مکه]] بیرون می‌رفت تا خویشتن را به قبایل دور و نزدیک عرب عرضه کند، از [[خدا]] و [[اسلام]] بگوید، آنها را به [[دین]] [[دعوت]] کند. ایشان به همراه [[امیرالمؤمنین]] به [[محل زندگی]] این [[قبایل]] بزرگ می‌رفت. در این سفرها همیشه [[حضرت علی]] {{ع}} با ایشان همراه بود<ref>الانساب، ج۱، ص۳۴ و ۳۵؛ المنتظم، ج۳، ص۲۱؛ دلائل النبوة، ج۲، ص۴۲۳؛ معرفة الصحابه، ج۲، ص۲۶۴۳ و ۶۳۴۲ و ۲۶۴۵ و ۶۳۸۴؛ دلائل النبوة (ابی نعیم)، ج۱، ص۲۸۲؛ الاکتفاء، ج۱، ص۲۵۴؛ تاریخ دمشق، ج۱۷، ص۲۹۳.</ref>.

Bahmani: /* منابع */

2022-12-04T06:31:12Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۱
خط ۷۱:		خط ۷۱:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[دعوت علنی (مقاله)\|دعوت علنی]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱''']]		# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[دعوت علنی (مقاله)\|دعوت علنی]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱''']]
	# [[پرونده:~~IM009684~~.jpg\|22px]] [[علی ~~راجی~~\|~~راجی،~~ علی]]، [[~~مظلومیت~~ پیامبر (کتاب)\|'''~~مظلومیت~~ پیامبر''']]		# [[پرونده:13790010.jpg\|22px]] [[سید جعفر مرتضی عاملی\|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)\|'''سیرت جاودانه ج۱''']]
			# [[پرونده:IM010213.jpg\|22px]] [[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|'''جانشین پیامبر''']]
			# [[پرونده:IM010504.jpg\|22px]] [[رمضان محمدی\|محمدی]]، [[منصور داداش‌نژاد\|داداش‌نژاد]]، [[حسین حسینیان مقدم\|حسینیان]]، [[تاریخ اسلام ج۱ (کتاب)\|'''تاریخ اسلام ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۲۹

2022-12-04T06:29:26Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۰۶

2022-12-04T06:06:56Z

@@ خط ۵: / خط ۵: @@
 | پرسش مرتبط  = پیامبر خاتم (پرسش)
 }}
 == مظلومیت پیامبر {{صل}} در اعلام [[دعوت علنی]] ==

Wasity: جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

2022-11-07T11:40:28Z

جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۰
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	[[فرستاده خدا]] {{صل}} در مرحله اول با [[نزول]] [[آیه]] {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref> به [[دعوت]] از [[خویشاوندان]] خود پرداخت<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۳۲۲؛ ابن اسحاق، کتاب السیر و المغازی، ص۱۴۵.</ref>. این کار بسیار دشوار بود؛ چرا که سران [[قریش]] به آسانی حاضر نمی‌شدند، [[دست]] از [[بت‌پرستی]] بردارند و به [[نبوت]] [[حضرت]] {{صل}} [[اقرار]] کنند. [[پیامبر]] {{صل}} به [[علی]] {{ع}} [[دستور]] داد تا غذایی فراهم آورد و بزرگان [[بنی‌هاشم]] و [[بنی عبدالمطلب]] را [[دعوت]] کند. [[حضرت]] در این جلسه امر پروردگارش را درباره [[انذار]] [[خویشان]] خود اعلام کرد و به آنان فرمود: "هر که با من [[بیعت]] کند [[برادر]]، [[وصی]] و [[وزیر]] من خواهد بود"؛ اما جز [[علی]] {{ع}} کسی به خواسته [[حضرت]]، جواب مثبت نداد<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۳۲۱-۳۲۰؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۲، ص۱۷۹-۱۸۰؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۶۲-۶۳؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۲، ص۳۹-۴۰؛ ابن اسحاق، سیره ابن اسحاق، ص۱۴۵-۱۴۶.</ref>.		[[فرستاده خدا]] {{صل}} در مرحله اول با [[نزول]] [[آیه]] {{متن قرآن\|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیک‌ترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref> به [[دعوت]] از [[خویشاوندان]] خود پرداخت<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۳۲۲؛ ابن اسحاق، کتاب السیر و المغازی، ص۱۴۵.</ref>. این کار بسیار دشوار بود؛ چرا که سران [[قریش]] به آسانی حاضر نمی‌شدند، [[دست]] از [[بت‌پرستی]] بردارند و به [[نبوت]] [[حضرت]] {{صل}} [[اقرار]] کنند. [[پیامبر]] {{صل}} به [[علی]] {{ع}} [[دستور]] داد تا غذایی فراهم آورد و بزرگان [[بنی‌هاشم]] و [[بنی عبدالمطلب]] را [[دعوت]] کند. [[حضرت]] در این جلسه امر پروردگارش را درباره [[انذار]] [[خویشان]] خود اعلام کرد و به آنان فرمود: "هر که با من [[بیعت]] کند [[برادر]]، [[وصی]] و [[وزیر]] من خواهد بود"؛ اما جز [[علی]] {{ع}} کسی به خواسته [[حضرت]]، جواب مثبت نداد<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۳۲۱-۳۲۰؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوة و معرفة احوال صاحب الشریعه، ج۲، ص۱۷۹-۱۸۰؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۶۲-۶۳؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۲، ص۳۹-۴۰؛ ابن اسحاق، سیره ابن اسحاق، ص۱۴۵-۱۴۶.</ref>.

	بعد از آنکه [[پیامبر]] {{صل}} نزدیکانش را [[انذار]] کرد، [[امر]] [[نبوت]] [[حضرت]]، بیش از پیش در [[مکه]] منتشر شد. در روایتی آمده است که پس از [[نزول]] این [[آیه شریفه]] و [[انذار]] [[نزدیکان]]، [[پیامبر]] {{صل}} بر بالای [[کوه صفا]] ایستاد و فریاد برآورد: {{متن حدیث\|يَا صَبَاحَاهْ‌}}<ref>اعراب زمانی که می‌خواستند خبری بسیار مهم را برای دیگران بیان کنند، از این واژه استفاده می‌کردند.</ref> (خبر مهم). [[قریشیان]] در اطراف [[حضرت]] جمع شدند و گفتند: "چه شده است؟" فرمود: "اگر به شما خبر دهم که امشب یا فردا صبح، [[دشمنی]] به شما حمله می‌کند، مرا [[تصدیق]] می‌کنید؟" گفتند: "بله" فرمود: "من ترساننده شما از عذابی دردناک هستم"<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۵۶؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوة فی احوال صاحب الشریعه، ج۵، ص۱۸۱؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۱۲۱؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۶۳؛ ابن کثیر، البدایه و التهابه، ج۲، ص۳۸.</ref>. سپس ادامه داد: "ای [[مردم]]! [[رهبر]] و [[پیشوا]]، به اهلش [[دروغ]] نمی‌گوید، قسم به خدایی که هیچ پروردگاری جز او نیست، من از طرف [[خدا]] به طور خاص برای شما و به طور عام برای تمام [[مردم]] فرستاده شده‌ام. به [[خدا]] قسم که شما خواهید مرد چنان که می‌خوابید، بعد از [[مرگ]] برانگیخته خواهید شد چنان که از [[خواب]] بیدار می‌شوید، [[محاسبه]] می‌شوید چنان که عمل می‌کنید. در مقابل [[کارهای نیک]] [[پاداش]] و در مقابل کارهای [[زشت]] [[عذاب]] داده می‌شوید. [[بهشت و جهنم]] [[ابدی]] است و شما اولین کسانی هستید که [[انذار]] شده‌اید"<ref>~~ابن شهر آشوب،~~ مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۴۶-۴۷.</ref>.		بعد از آنکه [[پیامبر]] {{صل}} نزدیکانش را [[انذار]] کرد، [[امر]] [[نبوت]] [[حضرت]]، بیش از پیش در [[مکه]] منتشر شد. در روایتی آمده است که پس از [[نزول]] این [[آیه شریفه]] و [[انذار]] [[نزدیکان]]، [[پیامبر]] {{صل}} بر بالای [[کوه صفا]] ایستاد و فریاد برآورد: {{متن حدیث\|يَا صَبَاحَاهْ‌}}<ref>اعراب زمانی که می‌خواستند خبری بسیار مهم را برای دیگران بیان کنند، از این واژه استفاده می‌کردند.</ref> (خبر مهم). [[قریشیان]] در اطراف [[حضرت]] جمع شدند و گفتند: "چه شده است؟" فرمود: "اگر به شما خبر دهم که امشب یا فردا صبح، [[دشمنی]] به شما حمله می‌کند، مرا [[تصدیق]] می‌کنید؟" گفتند: "بله" فرمود: "من ترساننده شما از عذابی دردناک هستم"<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۵۶؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوة فی احوال صاحب الشریعه، ج۵، ص۱۸۱؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۱۲۱؛ عزالدین ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۶۳؛ ابن کثیر، البدایه و التهابه، ج۲، ص۳۸.</ref>. سپس ادامه داد: "ای [[مردم]]! [[رهبر]] و [[پیشوا]]، به اهلش [[دروغ]] نمی‌گوید، قسم به خدایی که هیچ پروردگاری جز او نیست، من از طرف [[خدا]] به طور خاص برای شما و به طور عام برای تمام [[مردم]] فرستاده شده‌ام. به [[خدا]] قسم که شما خواهید مرد چنان که می‌خوابید، بعد از [[مرگ]] برانگیخته خواهید شد چنان که از [[خواب]] بیدار می‌شوید، [[محاسبه]] می‌شوید چنان که عمل می‌کنید. در مقابل [[کارهای نیک]] [[پاداش]] و در مقابل کارهای [[زشت]] [[عذاب]] داده می‌شوید. [[بهشت و جهنم]] [[ابدی]] است و شما اولین کسانی هستید که [[انذار]] شده‌اید"<ref>ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۴۶-۴۷.</ref>.

	بعد از [[گذشت]] مدتی، با [[نزول]] [[آیه]] {{متن قرآن\|فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ}}<ref>«از این روی آنچه فرمان می‌یابی آشکار کن و از مشرکان روی بگردان ما تو را در برابر ریشخندکنندگان بسنده‌ایم» سوره حجر، آیه ۹۴-۹۵.</ref> [[رسول خاتم]] {{صل}}، مرحله‌ای دیگر از [[دعوت علنی]] را آغاز کرد.		بعد از [[گذشت]] مدتی، با [[نزول]] [[آیه]] {{متن قرآن\|فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ}}<ref>«از این روی آنچه فرمان می‌یابی آشکار کن و از مشرکان روی بگردان ما تو را در برابر ریشخندکنندگان بسنده‌ایم» سوره حجر، آیه ۹۴-۹۵.</ref> [[رسول خاتم]] {{صل}}، مرحله‌ای دیگر از [[دعوت علنی]] را آغاز کرد.
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	== مسخره‌کنندگان حضرت ==		== مسخره‌کنندگان حضرت ==
	به [[نقلی]] پنج نفر از [[قریشیان]]، به نام‌های [[ولید بن مغیره مخزومی]]، [[عاص بن وائل سهمی]]، [[اسود بن عبد یغوث زهری]]، [[اسود بن مطلب]] و [[حارث بن طلاطله ثقفی]]، بیش از همه، [[پیامبر]] {{صل}} را مسخره می‌کردند <ref>شیخ صدوق، الخصال، ص۲۷۸-۲۷۹؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۲۴؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۵۷؛ ابن اسحاق، سیره ابن اسحاق، ص۱۴۴.</ref>. به [[نقلی]] دیگر، مسخره‌کنندگان [[پیامبر]] {{صل}} هفده نفر بودند که همگی به شدیدترین وجه، هلاک شدند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۵۶؛ ~~ابن شهر آشوب،~~ مناقب آل ابی‌طالب، ج۱، ص۷۳-۷۴.</ref>.		به [[نقلی]] پنج نفر از [[قریشیان]]، به نام‌های [[ولید بن مغیره مخزومی]]، [[عاص بن وائل سهمی]]، [[اسود بن عبد یغوث زهری]]، [[اسود بن مطلب]] و [[حارث بن طلاطله ثقفی]]، بیش از همه، [[پیامبر]] {{صل}} را مسخره می‌کردند <ref>شیخ صدوق، الخصال، ص۲۷۸-۲۷۹؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۲۴؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۵۷؛ ابن اسحاق، سیره ابن اسحاق، ص۱۴۴.</ref>. به [[نقلی]] دیگر، مسخره‌کنندگان [[پیامبر]] {{صل}} هفده نفر بودند که همگی به شدیدترین وجه، هلاک شدند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۱۵۶؛ ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج۱، ص۷۳-۷۴.</ref>.

	گروهی از [[قریش]] در مراسم [[حج]]، نزد [[ولید بن مغیره]] جمع شدند؛ زیرا از سرسخت‌ترین این [[دشمنان]] به حساب می‌آمد و مردی مسن و با تجربه بود. او به آنها گفت: "ای [[جماعت]] [[قریش]]! موسم [[حج]] فرا رسیده و گروه‌های [[عرب]] به زودی روانه [[مکه]] می‌شوند. آنها مسئله [[دعوت]] [[محمد]] {{صل}} را شنیده‌اند. باید هم‌نظر شویم. متفاوت صحبت نکنید که باعث [[تکذیب]] و ردّ سخن همدیگر شوید"<ref>ابن اسحاق، سیره ابن اسحاق، ص۱۵۰؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۲۷۰؛ شمس الدین محمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج۱، ص۱۵۵-۱۵۶.</ref>. گفتند: "چه بگوییم؟" گفت: "[[بهترین]] حرفی که می‌توان زد این است که او افسونگر و سخنانش سحرانگیز است"<ref>ابن اسحاق، سیره ابن اسحاق، ص۱۵۰؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۲۷۰؛ شمس الدین محمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج۱، ص۱۵۵-۱۵۶.</ref>. [[قریش]] [[تصمیم]] گرفتند با نشستن بر سر راه کاروانیان، آنها را از تماس با [[رسول خدا]] {{صل}} و [[سحر]] و جادوی آن [[حضرت]] بیمناک سازند<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۲۷۰-۲۷۱.</ref>.		گروهی از [[قریش]] در مراسم [[حج]]، نزد [[ولید بن مغیره]] جمع شدند؛ زیرا از سرسخت‌ترین این [[دشمنان]] به حساب می‌آمد و مردی مسن و با تجربه بود. او به آنها گفت: "ای [[جماعت]] [[قریش]]! موسم [[حج]] فرا رسیده و گروه‌های [[عرب]] به زودی روانه [[مکه]] می‌شوند. آنها مسئله [[دعوت]] [[محمد]] {{صل}} را شنیده‌اند. باید هم‌نظر شویم. متفاوت صحبت نکنید که باعث [[تکذیب]] و ردّ سخن همدیگر شوید"<ref>ابن اسحاق، سیره ابن اسحاق، ص۱۵۰؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۲۷۰؛ شمس الدین محمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج۱، ص۱۵۵-۱۵۶.</ref>. گفتند: "چه بگوییم؟" گفت: "[[بهترین]] حرفی که می‌توان زد این است که او افسونگر و سخنانش سحرانگیز است"<ref>ابن اسحاق، سیره ابن اسحاق، ص۱۵۰؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۲۷۰؛ شمس الدین محمد ذهبی، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج۱، ص۱۵۵-۱۵۶.</ref>. [[قریش]] [[تصمیم]] گرفتند با نشستن بر سر راه کاروانیان، آنها را از تماس با [[رسول خدا]] {{صل}} و [[سحر]] و جادوی آن [[حضرت]] بیمناک سازند<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۲۷۰-۲۷۱.</ref>.