دعوت پیامبر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* اصول کلی دعوت پیامبران */

2022-12-01T09:51:18Z

اصول کلی دعوت پیامبران

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:36:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = پرسش مرتبط \| = دعوت پیامبر (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = پرسش مرتبط \| = دعوت پیامبر (پرسش)}}

	==ساحت‌های [[دعوت]] [[پیامبران]] ==		== ساحت‌های [[دعوت]] [[پیامبران]] ==
	# [[دعوتهای اجتماعی]]:		# [[دعوتهای اجتماعی]]:
	## [[دعوت به عدالت اجتماعی]]؛		## [[دعوت به عدالت اجتماعی]]؛
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	## [[دعوتهای قضایی]].		## [[دعوتهای قضایی]].

	==اصول کلی [[دعوت]] [[پیامبران]]==		== اصول کلی [[دعوت]] [[پیامبران]] ==
	* [[پیامبران الهی]] با وجود این که هر یک متناسب با شرایط مکانی و زمانی و مقتضیات عصر خود وظایفی برعهده داشتند لکن از سنت‌های ثابتی [[پیروی]] می‌کردند و اصول مشترکی در [[دعوت]] ایشان [[حاکم]] بود. این اصول کلی و مشترک از یک سو ما را به خطوط اساسی [[ادیان الهی]] آشنا می‌سازد و از سوی دیگر [[حقانیت]] [[دعوت]] آنان را آشکار می‌کند. در آیاتی از [[قرآن کریم]] به این مطلب اشاره شده است مانند: {{متن قرآن\|لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ }}<ref> میان هیچ‌یک از آنان فرق نمی‌نهیم و ما فرمانبردار اوییم؛ سوره بقره، آیه:۱۳۶.</ref> یا {{متن قرآن\|لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ }}<ref> میان هیچ یک از پیامبران وی، فرق نمی‌نهیم؛ سوره بقره، آیه:۲۸۵.</ref> [[آیات]] تأکید می‌کند [[مؤمنان]] واقعی کسانی هستند که میان [[پیامبران الهی]] تفاوتی نمی‌گذارند و به تعلیمات همه آنان [[ایمان]] دارند و این [[گواه]] روشنی است بر [[یگانگی]] اصول کلی [[تعلیمات انبیا]] و به همین [[دلیل]] کسی که [[نبوت]] یک [[پیامبر]] را [[انکار]] کند مثل آن است که [[نبوت]] همه [[انبیا]] را نپذیرفته است. [[قرآن]] در مورد [[قوم ثمود]] و [[لوط]] می‌فرماید همه [[رسولان]] را [[تکذیب]] می‌کردند<ref>سوره شعراء، آیه: ۱۴۱ و ۱۶۰.</ref> با این که این دو [[قوم]] هر کدام بیش از یک [[پیامبر]] نداشتند و این به آن [[دلیل]] است که [[دعوت]] یک [[پیامبر]] [[دعوت]] همه [[انبیا]] است<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>		* [[پیامبران الهی]] با وجود این که هر یک متناسب با شرایط مکانی و زمانی و مقتضیات عصر خود وظایفی برعهده داشتند لکن از سنت‌های ثابتی [[پیروی]] می‌کردند و اصول مشترکی در [[دعوت]] ایشان [[حاکم]] بود. این اصول کلی و مشترک از یک سو ما را به خطوط اساسی [[ادیان الهی]] آشنا می‌سازد و از سوی دیگر [[حقانیت]] [[دعوت]] آنان را آشکار می‌کند. در آیاتی از [[قرآن کریم]] به این مطلب اشاره شده است مانند: {{متن قرآن\|لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ }}<ref> میان هیچ‌یک از آنان فرق نمی‌نهیم و ما فرمانبردار اوییم؛ سوره بقره، آیه:۱۳۶.</ref> یا {{متن قرآن\|لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ }}<ref> میان هیچ یک از پیامبران وی، فرق نمی‌نهیم؛ سوره بقره، آیه:۲۸۵.</ref> [[آیات]] تأکید می‌کند [[مؤمنان]] واقعی کسانی هستند که میان [[پیامبران الهی]] تفاوتی نمی‌گذارند و به تعلیمات همه آنان [[ایمان]] دارند و این [[گواه]] روشنی است بر [[یگانگی]] اصول کلی [[تعلیمات انبیا]] و به همین [[دلیل]] کسی که [[نبوت]] یک [[پیامبر]] را [[انکار]] کند مثل آن است که [[نبوت]] همه [[انبیا]] را نپذیرفته است. [[قرآن]] در مورد [[قوم ثمود]] و [[لوط]] می‌فرماید همه [[رسولان]] را [[تکذیب]] می‌کردند<ref>سوره شعراء، آیه: ۱۴۱ و ۱۶۰.</ref> با این که این دو [[قوم]] هر کدام بیش از یک [[پیامبر]] نداشتند و این به آن [[دلیل]] است که [[دعوت]] یک [[پیامبر]] [[دعوت]] همه [[انبیا]] است<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>
	* از جمله این اصول مشترک<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>:		* از جمله این اصول مشترک<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>:
	#'''[[دعوت به توحید]]:''' یکی از مهمترین اصول [[دعوت]] [[انبیا]] است و به [[شهادت]] [[آیات]] مختلف [[قرآن]]<ref>سوره انبیاء، آیه:۲۵ و سوره نحل، آیه:۳۶.</ref> هر یک از آنها که [[مبعوث]] به [[نبوت]] می‌شوند نخستین گفتارشان [[توحید]] بود و به خاطر تحقق این اصل مهم است که [[آیات قرآن]] مکرراً بیان می‌کند که [[مبارزه]] با [[طاغوت‌ها]] و تخصیص [[پرستش]] به [[خداوند]] در سرلوحه تعلیمات همه [[انبیا]] بود چرا که تا [[انسان]] [[بنده]] [[طاغوت]] است در [[اسارت]] است و آن گاه [[آزاد]] می‌شود که تنها [[بنده]] [[خداوند]] باشد<ref>المیزان، ج۳، ص ۳۸۹ و ۳۹۱؛ تفسیر قرآن العظیم ابن کثیر، ج۷، ص ۲۱۱ و روح البیان، ج۸، ص ۲۴.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>		# '''[[دعوت به توحید]]:''' یکی از مهمترین اصول [[دعوت]] [[انبیا]] است و به [[شهادت]] [[آیات]] مختلف [[قرآن]]<ref>سوره انبیاء، آیه:۲۵ و سوره نحل، آیه:۳۶.</ref> هر یک از آنها که [[مبعوث]] به [[نبوت]] می‌شوند نخستین گفتارشان [[توحید]] بود و به خاطر تحقق این اصل مهم است که [[آیات قرآن]] مکرراً بیان می‌کند که [[مبارزه]] با [[طاغوت‌ها]] و تخصیص [[پرستش]] به [[خداوند]] در سرلوحه تعلیمات همه [[انبیا]] بود چرا که تا [[انسان]] [[بنده]] [[طاغوت]] است در [[اسارت]] است و آن گاه [[آزاد]] می‌شود که تنها [[بنده]] [[خداوند]] باشد<ref>المیزان، ج۳، ص ۳۸۹ و ۳۹۱؛ تفسیر قرآن العظیم ابن کثیر، ج۷، ص ۲۱۱ و روح البیان، ج۸، ص ۲۴.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>
	#'''[[دعوت به معاد]]:''' [[اعتقاد]] به [[معاد]] یکی دیگر از اصول [[دعوت]] [[انبیا]] است، [[آیه]] ۱۳۰ [[سوره انعام]] نشان می‌دهد که تمام پیامبرانی که [[مبعوث]] شدند [[مردم]] را از [[روز رستاخیز]]، مجازات‌ها و کیفرهای آن برحذر داشتند و همه در این اصل اساسی مشترک بودند<ref>المیزان، ج۷، ص ۳۵۴ و تفسیر ابن کثیر، ج۳، ص ۳۰۵.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>		# '''[[دعوت به معاد]]:''' [[اعتقاد]] به [[معاد]] یکی دیگر از اصول [[دعوت]] [[انبیا]] است، [[آیه]] ۱۳۰ [[سوره انعام]] نشان می‌دهد که تمام پیامبرانی که [[مبعوث]] شدند [[مردم]] را از [[روز رستاخیز]]، مجازات‌ها و کیفرهای آن برحذر داشتند و همه در این اصل اساسی مشترک بودند<ref>المیزان، ج۷، ص ۳۵۴ و تفسیر ابن کثیر، ج۳، ص ۳۰۵.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>
	# '''[[دعوت به تقوا]]:''' نیز از اصول کلی [[دعوت]] [[انبیا]]{{عم}} است<ref>سوره نساء، آیه:۱۳۱.</ref> چرا که [[هدف]] نهایی [[آفرینش بشر]] و [[نظم]] [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] او بدون این امر ممکن نیست<ref>تفسیر قرطبی، ج۳، ص ۱۹۷۸.</ref> در [[قرآن کریم]] به صورت مکرر از زبان [[انبیا]]، [[مردم]] به رعایت [[تقوا]] [[دعوت]] شده‌اند<ref>سوره شعراء، آیه:۱۳۰ـ۱۳۲ و ۱۴۱ـ ۱۴۴ و ۱۶۰و ۱۷۶ـ ۱۷۹</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>		# '''[[دعوت به تقوا]]:''' نیز از اصول کلی [[دعوت]] [[انبیا]] {{عم}} است<ref>سوره نساء، آیه:۱۳۱.</ref> چرا که [[هدف]] نهایی [[آفرینش بشر]] و [[نظم]] [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] او بدون این امر ممکن نیست<ref>تفسیر قرطبی، ج۳، ص ۱۹۷۸.</ref> در [[قرآن کریم]] به صورت مکرر از زبان [[انبیا]]، [[مردم]] به رعایت [[تقوا]] [[دعوت]] شده‌اند<ref>سوره شعراء، آیه:۱۳۰ـ۱۳۲ و ۱۴۱ـ ۱۴۴ و ۱۶۰و ۱۷۶ـ ۱۷۹</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>
	#'''[[دعوت به عدالت اجتماعی]]:''' یکی دیگر از این اصول اساسی است<ref>سوره حدید، آیه:۲۵.</ref> زیرا بدون [[اقامه قسط]] و [[عدالت اجتماعی]] هرگز [[جامعه بشری]] به اهداف نهایی خود یعنی [[تکامل معنوی]] نخواهد رسید<ref> المیزان، ج۱۹، ص ۱۷۱.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>		# '''[[دعوت به عدالت اجتماعی]]:''' یکی دیگر از این اصول اساسی است<ref>سوره حدید، آیه:۲۵.</ref> زیرا بدون [[اقامه قسط]] و [[عدالت اجتماعی]] هرگز [[جامعه بشری]] به اهداف نهایی خود یعنی [[تکامل معنوی]] نخواهد رسید<ref> المیزان، ج۱۹، ص ۱۷۱.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>
	#'''[[شکستن سنت‌های غلط]]:''' که مایه [[انحراف]] و عقب ماندگی [[جوامع بشری]] است نیز از اصول کلی [[دعوت]] [[انبیا]] بوده است. چون برنامه اصلی همه [[انبیا]] [[تعلیم کتاب و حکمت]] و تحقیق درباره [[معارف]] آنهاست و [[جهل‌زدایی]] و رفع [[تقلید]] مقدمه ضروری هرگونه [[تعلیم]] و تحقیق به شمار می‌رود از این رو [[پیامبران]] با [[تقلید]] [[باطل]] و [[جهل]] و سنت‌های [[نادرست]] [[مبارزه]] کردند [[آیات]] متعدد [[قرآن]]<ref>سوره بقره، آیه:۱۷۰؛ سوره مائده، آیه:۱۰۴؛ سوره اعراف، آیه:۲۸؛ سوره لقمان، آیه:۲۱ و سوره زخرف، آیه:۲۰ـ ۲۴.</ref> نشان می‌دهد [[مبارزه]] با [[تقلید کورکورانه]] [[سیره]] قطعی هر [[پیامبر]] بوده و از لوازم [[رسالت]] [[عامه]] به شمار می‌رود. [[قرآن کریم]] از [[پیامبران]] [[نقل]] می‌کند که به [[قوم]] خویش می‌گفتند سخن ما را بسنجید اگر بهتر از سخن پیشینیان شما بود آن گاه بپذیرید و این نشان می‌دهد که [[دعوت]] به [[عقل]] و [[برهان]] و [[پرهیز]] از [[وهم]] و [[گمان]]، [[سنت]] مشترک همه [[انبیا]] بوده است <ref>سوره انعام، آیه:۵۷ و سوره یوسف، آیه:۱۰۸.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>		# '''[[شکستن سنت‌های غلط]]:''' که مایه [[انحراف]] و عقب ماندگی [[جوامع بشری]] است نیز از اصول کلی [[دعوت]] [[انبیا]] بوده است. چون برنامه اصلی همه [[انبیا]] [[تعلیم کتاب و حکمت]] و تحقیق درباره [[معارف]] آنهاست و [[جهل‌زدایی]] و رفع [[تقلید]] مقدمه ضروری هرگونه [[تعلیم]] و تحقیق به شمار می‌رود از این رو [[پیامبران]] با [[تقلید]] [[باطل]] و [[جهل]] و سنت‌های [[نادرست]] [[مبارزه]] کردند [[آیات]] متعدد [[قرآن]]<ref>سوره بقره، آیه:۱۷۰؛ سوره مائده، آیه:۱۰۴؛ سوره اعراف، آیه:۲۸؛ سوره لقمان، آیه:۲۱ و سوره زخرف، آیه:۲۰ـ ۲۴.</ref> نشان می‌دهد [[مبارزه]] با [[تقلید کورکورانه]] [[سیره]] قطعی هر [[پیامبر]] بوده و از لوازم [[رسالت]] [[عامه]] به شمار می‌رود. [[قرآن کریم]] از [[پیامبران]] [[نقل]] می‌کند که به [[قوم]] خویش می‌گفتند سخن ما را بسنجید اگر بهتر از سخن پیشینیان شما بود آن گاه بپذیرید و این نشان می‌دهد که [[دعوت]] به [[عقل]] و [[برهان]] و [[پرهیز]] از [[وهم]] و [[گمان]]، [[سنت]] مشترک همه [[انبیا]] بوده است <ref>سوره انعام، آیه:۵۷ و سوره یوسف، آیه:۱۰۸.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

2022-08-04T06:00:57Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۰
خط ۱۱۸:		خط ۱۱۸:
	* [[نبوغ عقلی]]		* [[نبوغ عقلی]]
	{{پایان مدخل‌ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

	~~=='''[[:رده:آثار دعوت پیامبر\|منبع‌شناسی جامع دعوت پیامبر]]'''==~~
	* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های دعوت پیامبر\|کتاب‌شناسی دعوت پیامبر]]؛
	* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های دعوت پیامبر\|مقاله‌شناسی دعوت پیامبر]]؛
	* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های دعوت پیامبر\|پایان‌نامه‌شناسی دعوت پیامبر]].

	== پانویس ==		== پانویس ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:03:26Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۳
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]		# [[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[پیامبر]] ([[نبی]])		* [[پیامبر]] ([[نبی]])
	* [[نبوت در قرآن]]		* [[نبوت در قرآن]]
خط ۱۲۳:		خط ۱۲۳:
	* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های دعوت پیامبر\|مقاله‌شناسی دعوت پیامبر]]؛		* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های دعوت پیامبر\|مقاله‌شناسی دعوت پیامبر]]؛
	* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های دعوت پیامبر\|پایان‌نامه‌شناسی دعوت پیامبر]].		* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های دعوت پیامبر\|پایان‌نامه‌شناسی دعوت پیامبر]].


	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:فلسفه نبوت]]		[[رده:فلسفه نبوت]]

فرقانی: /* پانویس */

2022-07-28T09:24:31Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۴
خط ۱۲۹:		خط ۱۲۹:

	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	[[رده:~~معصوم]]~~		[[رده:فلسفه نبوت]]
	~~[[رده:~~نبوت]]
	~~[[رده:رسالت]]~~
	~~[[رده:پیامبر]]~~
	~~[[رده:دعوت پیامبر~~]]

فرقانی در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۲

2022-07-28T09:22:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[دعوت پیامبر در قرآن]] - [[دعوت پیامبر در حدیث]] - [[دعوت پیامبر در کلام اسلامی]] - [[دعوت پیامبر در فلسفه اسلامی]] - [[دعوت پیامبر در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = دعوت پیامبر (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = پرسش مرتبط \| = دعوت پیامبر (پرسش)}}

	==ساحت‌های [[دعوت]] [[پیامبران]] ==		==ساحت‌های [[دعوت]] [[پیامبران]] ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:08:27Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[دعوت پیامبر در قرآن]] - [[دعوت پیامبر در حدیث]] - [[دعوت پیامبر در کلام اسلامی]] - [[دعوت پیامبر در فلسفه اسلامی]] - [[دعوت پیامبر در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = دعوت پیامبر (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[دعوت پیامبر در قرآن]] - [[دعوت پیامبر در حدیث]] - [[دعوت پیامبر در کلام اسلامی]] - [[دعوت پیامبر در فلسفه اسلامی]] - [[دعوت پیامبر در عرفان اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[دعوت پیامبر (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==ساحت‌های [[دعوت]] [[پیامبران]] ==		==ساحت‌های [[دعوت]] [[پیامبران]] ==

Jaafari در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۰۱

2022-05-28T07:01:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۵۳:		خط ۵۳:

	==اصول کلی [[دعوت]] [[پیامبران]]==		==اصول کلی [[دعوت]] [[پیامبران]]==
	* [[پیامبران الهی]] با وجود این که هر یک متناسب با شرایط مکانی و زمانی و مقتضیات عصر خود وظایفی برعهده داشتند لکن از سنت‌های ثابتی [[پیروی]] می‌کردند و اصول مشترکی در [[دعوت]] ایشان [[حاکم]] بود. این اصول کلی و مشترک از یک سو ما را به خطوط اساسی [[ادیان الهی]] آشنا می‌سازد و از سوی دیگر [[حقانیت]] [[دعوت]] آنان را آشکار می‌کند. در آیاتی از [[قرآن کریم]] به این مطلب اشاره شده است مانند: {{متن قرآن\|لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ }}<ref> میان هیچ‌یک از آنان فرق نمی‌نهیم و ما فرمانبردار اوییم؛ سوره بقره، آیه:۱۳۶.</ref> یا {{متن قرآن\|لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ }}<ref> میان هیچ یک از پیامبران وی، فرق نمی‌نهیم؛ سوره بقره، آیه:۲۸۵.</ref> [[آیات]] تأکید می‌کند [[مؤمنان]] واقعی کسانی هستند که میان [[پیامبران الهی]] تفاوتی نمی‌گذارند و به تعلیمات همه آنان [[ایمان]] دارند و این [[گواه]] روشنی است بر [[یگانگی]] اصول کلی [[تعلیمات انبیا]] و به همین [[دلیل]] کسی که [[نبوت]] یک [[پیامبر]] را [[انکار]] کند مثل آن است که [[نبوت]] همه [[انبیا]] را نپذیرفته است. [[قرآن]] در مورد [[قوم ثمود]] و [[لوط]] می‌فرماید همه [[رسولان]] را [[تکذیب]] می‌کردند<ref>سوره شعراء، آیه: ۱۴۱ و ۱۶۰.</ref> با این که این دو [[قوم]] هر کدام بیش از یک [[پیامبر]] نداشتند و این به آن [[دلیل]] است که [[دعوت]] یک [[پیامبر]] [[دعوت]] همه [[انبیا]] است<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]~~، ج۱، ص۸۶~~.</ref>.		* [[پیامبران الهی]] با وجود این که هر یک متناسب با شرایط مکانی و زمانی و مقتضیات عصر خود وظایفی برعهده داشتند لکن از سنت‌های ثابتی [[پیروی]] می‌کردند و اصول مشترکی در [[دعوت]] ایشان [[حاکم]] بود. این اصول کلی و مشترک از یک سو ما را به خطوط اساسی [[ادیان الهی]] آشنا می‌سازد و از سوی دیگر [[حقانیت]] [[دعوت]] آنان را آشکار می‌کند. در آیاتی از [[قرآن کریم]] به این مطلب اشاره شده است مانند: {{متن قرآن\|لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ }}<ref> میان هیچ‌یک از آنان فرق نمی‌نهیم و ما فرمانبردار اوییم؛ سوره بقره، آیه:۱۳۶.</ref> یا {{متن قرآن\|لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ }}<ref> میان هیچ یک از پیامبران وی، فرق نمی‌نهیم؛ سوره بقره، آیه:۲۸۵.</ref> [[آیات]] تأکید می‌کند [[مؤمنان]] واقعی کسانی هستند که میان [[پیامبران الهی]] تفاوتی نمی‌گذارند و به تعلیمات همه آنان [[ایمان]] دارند و این [[گواه]] روشنی است بر [[یگانگی]] اصول کلی [[تعلیمات انبیا]] و به همین [[دلیل]] کسی که [[نبوت]] یک [[پیامبر]] را [[انکار]] کند مثل آن است که [[نبوت]] همه [[انبیا]] را نپذیرفته است. [[قرآن]] در مورد [[قوم ثمود]] و [[لوط]] می‌فرماید همه [[رسولان]] را [[تکذیب]] می‌کردند<ref>سوره شعراء، آیه: ۱۴۱ و ۱۶۰.</ref> با این که این دو [[قوم]] هر کدام بیش از یک [[پیامبر]] نداشتند و این به آن [[دلیل]] است که [[دعوت]] یک [[پیامبر]] [[دعوت]] همه [[انبیا]] است<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>
	* از جمله این اصول مشترک<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]~~، ج۱، ص۸۶~~.</ref>:		* از جمله این اصول مشترک<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>:
	#'''[[دعوت به توحید]]:''' یکی از مهمترین اصول [[دعوت]] [[انبیا]] است و به [[شهادت]] [[آیات]] مختلف [[قرآن]]<ref>سوره انبیاء، آیه:۲۵ و سوره نحل، آیه:۳۶.</ref> هر یک از آنها که [[مبعوث]] به [[نبوت]] می‌شوند نخستین گفتارشان [[توحید]] بود و به خاطر تحقق این اصل مهم است که [[آیات قرآن]] مکرراً بیان می‌کند که [[مبارزه]] با [[طاغوت‌ها]] و تخصیص [[پرستش]] به [[خداوند]] در سرلوحه تعلیمات همه [[انبیا]] بود چرا که تا [[انسان]] [[بنده]] [[طاغوت]] است در [[اسارت]] است و آن گاه [[آزاد]] می‌شود که تنها [[بنده]] [[خداوند]] باشد<ref>المیزان، ج۳، ص ۳۸۹ و ۳۹۱؛ تفسیر قرآن العظیم ابن کثیر، ج۷، ص ۲۱۱ و روح البیان، ج۸، ص ۲۴.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]~~، ج۱، ص۸۶~~.</ref>.		#'''[[دعوت به توحید]]:''' یکی از مهمترین اصول [[دعوت]] [[انبیا]] است و به [[شهادت]] [[آیات]] مختلف [[قرآن]]<ref>سوره انبیاء، آیه:۲۵ و سوره نحل، آیه:۳۶.</ref> هر یک از آنها که [[مبعوث]] به [[نبوت]] می‌شوند نخستین گفتارشان [[توحید]] بود و به خاطر تحقق این اصل مهم است که [[آیات قرآن]] مکرراً بیان می‌کند که [[مبارزه]] با [[طاغوت‌ها]] و تخصیص [[پرستش]] به [[خداوند]] در سرلوحه تعلیمات همه [[انبیا]] بود چرا که تا [[انسان]] [[بنده]] [[طاغوت]] است در [[اسارت]] است و آن گاه [[آزاد]] می‌شود که تنها [[بنده]] [[خداوند]] باشد<ref>المیزان، ج۳، ص ۳۸۹ و ۳۹۱؛ تفسیر قرآن العظیم ابن کثیر، ج۷، ص ۲۱۱ و روح البیان، ج۸، ص ۲۴.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>
	#'''[[دعوت به معاد]]:''' [[اعتقاد]] به [[معاد]] یکی دیگر از اصول [[دعوت]] [[انبیا]] است، [[آیه]] ۱۳۰ [[سوره انعام]] نشان می‌دهد که تمام پیامبرانی که [[مبعوث]] شدند [[مردم]] را از [[روز رستاخیز]]، مجازات‌ها و کیفرهای آن برحذر داشتند و همه در این اصل اساسی مشترک بودند<ref>المیزان، ج۷، ص ۳۵۴ و تفسیر ابن کثیر، ج۳، ص ۳۰۵.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]~~، ج۱، ص۸۶~~.</ref>.		#'''[[دعوت به معاد]]:''' [[اعتقاد]] به [[معاد]] یکی دیگر از اصول [[دعوت]] [[انبیا]] است، [[آیه]] ۱۳۰ [[سوره انعام]] نشان می‌دهد که تمام پیامبرانی که [[مبعوث]] شدند [[مردم]] را از [[روز رستاخیز]]، مجازات‌ها و کیفرهای آن برحذر داشتند و همه در این اصل اساسی مشترک بودند<ref>المیزان، ج۷، ص ۳۵۴ و تفسیر ابن کثیر، ج۳، ص ۳۰۵.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>
	# '''[[دعوت به تقوا]]:''' نیز از اصول کلی [[دعوت]] [[انبیا]]{{عم}} است<ref>سوره نساء، آیه:۱۳۱.</ref> چرا که [[هدف]] نهایی [[آفرینش بشر]] و [[نظم]] [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] او بدون این امر ممکن نیست<ref>تفسیر قرطبی، ج۳، ص ۱۹۷۸.</ref> در [[قرآن کریم]] به صورت مکرر از زبان [[انبیا]]، [[مردم]] به رعایت [[تقوا]] [[دعوت]] شده‌اند<ref>سوره شعراء، آیه:۱۳۰ـ۱۳۲ و ۱۴۱ـ ۱۴۴ و ۱۶۰و ۱۷۶ـ ۱۷۹</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]~~، ج۱، ص۸۶~~.</ref>.		# '''[[دعوت به تقوا]]:''' نیز از اصول کلی [[دعوت]] [[انبیا]]{{عم}} است<ref>سوره نساء، آیه:۱۳۱.</ref> چرا که [[هدف]] نهایی [[آفرینش بشر]] و [[نظم]] [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] او بدون این امر ممکن نیست<ref>تفسیر قرطبی، ج۳، ص ۱۹۷۸.</ref> در [[قرآن کریم]] به صورت مکرر از زبان [[انبیا]]، [[مردم]] به رعایت [[تقوا]] [[دعوت]] شده‌اند<ref>سوره شعراء، آیه:۱۳۰ـ۱۳۲ و ۱۴۱ـ ۱۴۴ و ۱۶۰و ۱۷۶ـ ۱۷۹</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>
	#'''[[دعوت به عدالت اجتماعی]]:''' یکی دیگر از این اصول اساسی است<ref>سوره حدید، آیه:۲۵.</ref> زیرا بدون [[اقامه قسط]] و [[عدالت اجتماعی]] هرگز [[جامعه بشری]] به اهداف نهایی خود یعنی [[تکامل معنوی]] نخواهد رسید<ref> المیزان، ج۱۹، ص ۱۷۱.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]~~، ج۱، ص۸۶~~.</ref>.		#'''[[دعوت به عدالت اجتماعی]]:''' یکی دیگر از این اصول اساسی است<ref>سوره حدید، آیه:۲۵.</ref> زیرا بدون [[اقامه قسط]] و [[عدالت اجتماعی]] هرگز [[جامعه بشری]] به اهداف نهایی خود یعنی [[تکامل معنوی]] نخواهد رسید<ref> المیزان، ج۱۹، ص ۱۷۱.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>
	#'''[[شکستن سنت‌های غلط]]:''' که مایه [[انحراف]] و عقب ماندگی [[جوامع بشری]] است نیز از اصول کلی [[دعوت]] [[انبیا]] بوده است. چون برنامه اصلی همه [[انبیا]] [[تعلیم کتاب و حکمت]] و تحقیق درباره [[معارف]] آنهاست و [[جهل‌زدایی]] و رفع [[تقلید]] مقدمه ضروری هرگونه [[تعلیم]] و تحقیق به شمار می‌رود از این رو [[پیامبران]] با [[تقلید]] [[باطل]] و [[جهل]] و سنت‌های [[نادرست]] [[مبارزه]] کردند [[آیات]] متعدد [[قرآن]]<ref>سوره بقره، آیه:۱۷۰؛ سوره مائده، آیه:۱۰۴؛ سوره اعراف، آیه:۲۸؛ سوره لقمان، آیه:۲۱ و سوره زخرف، آیه:۲۰ـ ۲۴.</ref> نشان می‌دهد [[مبارزه]] با [[تقلید کورکورانه]] [[سیره]] قطعی هر [[پیامبر]] بوده و از لوازم [[رسالت]] [[عامه]] به شمار می‌رود. [[قرآن کریم]] از [[پیامبران]] [[نقل]] می‌کند که به [[قوم]] خویش می‌گفتند سخن ما را بسنجید اگر بهتر از سخن پیشینیان شما بود آن گاه بپذیرید و این نشان می‌دهد که [[دعوت]] به [[عقل]] و [[برهان]] و [[پرهیز]] از [[وهم]] و [[گمان]]، [[سنت]] مشترک همه [[انبیا]] بوده است <ref>سوره انعام، آیه:۵۷ و سوره یوسف، آیه:۱۰۸.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]~~، ج۱، ص۸۶~~.</ref>.		#'''[[شکستن سنت‌های غلط]]:''' که مایه [[انحراف]] و عقب ماندگی [[جوامع بشری]] است نیز از اصول کلی [[دعوت]] [[انبیا]] بوده است. چون برنامه اصلی همه [[انبیا]] [[تعلیم کتاب و حکمت]] و تحقیق درباره [[معارف]] آنهاست و [[جهل‌زدایی]] و رفع [[تقلید]] مقدمه ضروری هرگونه [[تعلیم]] و تحقیق به شمار می‌رود از این رو [[پیامبران]] با [[تقلید]] [[باطل]] و [[جهل]] و سنت‌های [[نادرست]] [[مبارزه]] کردند [[آیات]] متعدد [[قرآن]]<ref>سوره بقره، آیه:۱۷۰؛ سوره مائده، آیه:۱۰۴؛ سوره اعراف، آیه:۲۸؛ سوره لقمان، آیه:۲۱ و سوره زخرف، آیه:۲۰ـ ۲۴.</ref> نشان می‌دهد [[مبارزه]] با [[تقلید کورکورانه]] [[سیره]] قطعی هر [[پیامبر]] بوده و از لوازم [[رسالت]] [[عامه]] به شمار می‌رود. [[قرآن کریم]] از [[پیامبران]] [[نقل]] می‌کند که به [[قوم]] خویش می‌گفتند سخن ما را بسنجید اگر بهتر از سخن پیشینیان شما بود آن گاه بپذیرید و این نشان می‌دهد که [[دعوت]] به [[عقل]] و [[برهان]] و [[پرهیز]] از [[وهم]] و [[گمان]]، [[سنت]] مشترک همه [[انبیا]] بوده است <ref>سوره انعام، آیه:۵۷ و سوره یوسف، آیه:۱۰۸.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]		#[[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n\n\n +\n\n)

2022-01-21T19:13:25Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n\n\n +\n\n)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۴۳
خط ۱۲۵:		خط ۱۲۵:
	* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های دعوت پیامبر\|مقاله‌شناسی دعوت پیامبر]]؛		* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های دعوت پیامبر\|مقاله‌شناسی دعوت پیامبر]]؛
	* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های دعوت پیامبر\|پایان‌نامه‌شناسی دعوت پیامبر]].		* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های دعوت پیامبر\|پایان‌نامه‌شناسی دعوت پیامبر]].

Heydari: جایگزینی متن - '## دعوتهای قضایی. {{پایان}} {{پایان}}' به '## دعوتهای قضایی.'

2022-01-14T07:56:27Z

جایگزینی متن - '## دعوتهای قضایی. {{پایان}} {{پایان}}' به '## دعوتهای قضایی.'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۶
خط ۵۱:		خط ۵۱:
	### [[دعوت به رهبری نائب امام]] ([[دعوت به رهبری فقیه عادل]])؛		### [[دعوت به رهبری نائب امام]] ([[دعوت به رهبری فقیه عادل]])؛
	## [[دعوتهای قضایی]].		## [[دعوتهای قضایی]].
	~~{{پایان}}~~
	~~{{پایان}}~~

	==اصول کلی [[دعوت]] [[پیامبران]]==		==اصول کلی [[دعوت]] [[پیامبران]]==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۵۳:		خط ۵۳:

	==اصول کلی [[دعوت]] [[پیامبران]]==		==اصول کلی [[دعوت]] [[پیامبران]]==
	* [[پیامبران الهی]] با وجود این که هر یک متناسب با شرایط مکانی و زمانی و مقتضیات عصر خود وظایفی برعهده داشتند لکن از سنت‌های ثابتی [[پیروی]] می‌کردند و اصول مشترکی در [[دعوت]] ایشان [[حاکم]] بود. این اصول کلی و مشترک از یک سو ما را به خطوط اساسی [[ادیان الهی]] آشنا می‌سازد و از سوی دیگر [[حقانیت]] [[دعوت]] آنان را آشکار می‌کند. در آیاتی از [[قرآن کریم]] به این مطلب اشاره شده است مانند: {{متن قرآن\|لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ }}<ref> میان هیچ‌یک از آنان فرق نمی‌نهیم و ما فرمانبردار اوییم؛ سوره بقره، آیه:۱۳۶.</ref> یا {{متن قرآن\|لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ }}<ref> میان هیچ یک از پیامبران وی، فرق نمی‌نهیم؛ سوره بقره، آیه:۲۸۵.</ref> [[آیات]] تأکید می‌کند [[مؤمنان]] واقعی کسانی هستند که میان [[پیامبران الهی]] تفاوتی نمی‌گذارند و به تعلیمات همه آنان [[ایمان]] دارند و این [[گواه]] روشنی است بر [[یگانگی]] اصول کلی [[تعلیمات انبیا]] و به همین [[دلیل]] کسی که [[نبوت]] یک [[پیامبر]] را [[انکار]] کند مثل آن است که [[نبوت]] همه [[انبیا]] را نپذیرفته است. [[قرآن]] در مورد [[قوم ثمود]] و [[لوط]] می‌فرماید همه [[رسولان]] را [[تکذیب]] می‌کردند<ref>سوره شعراء، آیه: ۱۴۱ و ۱۶۰.</ref> با این که این دو [[قوم]] هر کدام بیش از یک [[پیامبر]] نداشتند و این به آن [[دلیل]] است که [[دعوت]] یک [[پیامبر]] [[دعوت]] همه [[انبیا]] است<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]~~، ج۱، ص۸۶~~.</ref>.		* [[پیامبران الهی]] با وجود این که هر یک متناسب با شرایط مکانی و زمانی و مقتضیات عصر خود وظایفی برعهده داشتند لکن از سنت‌های ثابتی [[پیروی]] می‌کردند و اصول مشترکی در [[دعوت]] ایشان [[حاکم]] بود. این اصول کلی و مشترک از یک سو ما را به خطوط اساسی [[ادیان الهی]] آشنا می‌سازد و از سوی دیگر [[حقانیت]] [[دعوت]] آنان را آشکار می‌کند. در آیاتی از [[قرآن کریم]] به این مطلب اشاره شده است مانند: {{متن قرآن\|لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ }}<ref> میان هیچ‌یک از آنان فرق نمی‌نهیم و ما فرمانبردار اوییم؛ سوره بقره، آیه:۱۳۶.</ref> یا {{متن قرآن\|لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ }}<ref> میان هیچ یک از پیامبران وی، فرق نمی‌نهیم؛ سوره بقره، آیه:۲۸۵.</ref> [[آیات]] تأکید می‌کند [[مؤمنان]] واقعی کسانی هستند که میان [[پیامبران الهی]] تفاوتی نمی‌گذارند و به تعلیمات همه آنان [[ایمان]] دارند و این [[گواه]] روشنی است بر [[یگانگی]] اصول کلی [[تعلیمات انبیا]] و به همین [[دلیل]] کسی که [[نبوت]] یک [[پیامبر]] را [[انکار]] کند مثل آن است که [[نبوت]] همه [[انبیا]] را نپذیرفته است. [[قرآن]] در مورد [[قوم ثمود]] و [[لوط]] می‌فرماید همه [[رسولان]] را [[تکذیب]] می‌کردند<ref>سوره شعراء، آیه: ۱۴۱ و ۱۶۰.</ref> با این که این دو [[قوم]] هر کدام بیش از یک [[پیامبر]] نداشتند و این به آن [[دلیل]] است که [[دعوت]] یک [[پیامبر]] [[دعوت]] همه [[انبیا]] است<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>
	* از جمله این اصول مشترک<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]~~، ج۱، ص۸۶~~.</ref>:		* از جمله این اصول مشترک<ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>:
	#'''[[دعوت به توحید]]:''' یکی از مهمترین اصول [[دعوت]] [[انبیا]] است و به [[شهادت]] [[آیات]] مختلف [[قرآن]]<ref>سوره انبیاء، آیه:۲۵ و سوره نحل، آیه:۳۶.</ref> هر یک از آنها که [[مبعوث]] به [[نبوت]] می‌شوند نخستین گفتارشان [[توحید]] بود و به خاطر تحقق این اصل مهم است که [[آیات قرآن]] مکرراً بیان می‌کند که [[مبارزه]] با [[طاغوت‌ها]] و تخصیص [[پرستش]] به [[خداوند]] در سرلوحه تعلیمات همه [[انبیا]] بود چرا که تا [[انسان]] [[بنده]] [[طاغوت]] است در [[اسارت]] است و آن گاه [[آزاد]] می‌شود که تنها [[بنده]] [[خداوند]] باشد<ref>المیزان، ج۳، ص ۳۸۹ و ۳۹۱؛ تفسیر قرآن العظیم ابن کثیر، ج۷، ص ۲۱۱ و روح البیان، ج۸، ص ۲۴.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]~~، ج۱، ص۸۶~~.</ref>.		#'''[[دعوت به توحید]]:''' یکی از مهمترین اصول [[دعوت]] [[انبیا]] است و به [[شهادت]] [[آیات]] مختلف [[قرآن]]<ref>سوره انبیاء، آیه:۲۵ و سوره نحل، آیه:۳۶.</ref> هر یک از آنها که [[مبعوث]] به [[نبوت]] می‌شوند نخستین گفتارشان [[توحید]] بود و به خاطر تحقق این اصل مهم است که [[آیات قرآن]] مکرراً بیان می‌کند که [[مبارزه]] با [[طاغوت‌ها]] و تخصیص [[پرستش]] به [[خداوند]] در سرلوحه تعلیمات همه [[انبیا]] بود چرا که تا [[انسان]] [[بنده]] [[طاغوت]] است در [[اسارت]] است و آن گاه [[آزاد]] می‌شود که تنها [[بنده]] [[خداوند]] باشد<ref>المیزان، ج۳، ص ۳۸۹ و ۳۹۱؛ تفسیر قرآن العظیم ابن کثیر، ج۷، ص ۲۱۱ و روح البیان، ج۸، ص ۲۴.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>
	#'''[[دعوت به معاد]]:''' [[اعتقاد]] به [[معاد]] یکی دیگر از اصول [[دعوت]] [[انبیا]] است، [[آیه]] ۱۳۰ [[سوره انعام]] نشان می‌دهد که تمام پیامبرانی که [[مبعوث]] شدند [[مردم]] را از [[روز رستاخیز]]، مجازات‌ها و کیفرهای آن برحذر داشتند و همه در این اصل اساسی مشترک بودند<ref>المیزان، ج۷، ص ۳۵۴ و تفسیر ابن کثیر، ج۳، ص ۳۰۵.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]~~، ج۱، ص۸۶~~.</ref>.		#'''[[دعوت به معاد]]:''' [[اعتقاد]] به [[معاد]] یکی دیگر از اصول [[دعوت]] [[انبیا]] است، [[آیه]] ۱۳۰ [[سوره انعام]] نشان می‌دهد که تمام پیامبرانی که [[مبعوث]] شدند [[مردم]] را از [[روز رستاخیز]]، مجازات‌ها و کیفرهای آن برحذر داشتند و همه در این اصل اساسی مشترک بودند<ref>المیزان، ج۷، ص ۳۵۴ و تفسیر ابن کثیر، ج۳، ص ۳۰۵.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>
	# '''[[دعوت به تقوا]]:''' نیز از اصول کلی [[دعوت]] [[انبیا]]{{عم}} است<ref>سوره نساء، آیه:۱۳۱.</ref> چرا که [[هدف]] نهایی [[آفرینش بشر]] و [[نظم]] [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] او بدون این امر ممکن نیست<ref>تفسیر قرطبی، ج۳، ص ۱۹۷۸.</ref> در [[قرآن کریم]] به صورت مکرر از زبان [[انبیا]]، [[مردم]] به رعایت [[تقوا]] [[دعوت]] شده‌اند<ref>سوره شعراء، آیه:۱۳۰ـ۱۳۲ و ۱۴۱ـ ۱۴۴ و ۱۶۰و ۱۷۶ـ ۱۷۹</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]~~، ج۱، ص۸۶~~.</ref>.		# '''[[دعوت به تقوا]]:''' نیز از اصول کلی [[دعوت]] [[انبیا]]{{عم}} است<ref>سوره نساء، آیه:۱۳۱.</ref> چرا که [[هدف]] نهایی [[آفرینش بشر]] و [[نظم]] [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] او بدون این امر ممکن نیست<ref>تفسیر قرطبی، ج۳، ص ۱۹۷۸.</ref> در [[قرآن کریم]] به صورت مکرر از زبان [[انبیا]]، [[مردم]] به رعایت [[تقوا]] [[دعوت]] شده‌اند<ref>سوره شعراء، آیه:۱۳۰ـ۱۳۲ و ۱۴۱ـ ۱۴۴ و ۱۶۰و ۱۷۶ـ ۱۷۹</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>
	#'''[[دعوت به عدالت اجتماعی]]:''' یکی دیگر از این اصول اساسی است<ref>سوره حدید، آیه:۲۵.</ref> زیرا بدون [[اقامه قسط]] و [[عدالت اجتماعی]] هرگز [[جامعه بشری]] به اهداف نهایی خود یعنی [[تکامل معنوی]] نخواهد رسید<ref> المیزان، ج۱۹، ص ۱۷۱.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]~~، ج۱، ص۸۶~~.</ref>.		#'''[[دعوت به عدالت اجتماعی]]:''' یکی دیگر از این اصول اساسی است<ref>سوره حدید، آیه:۲۵.</ref> زیرا بدون [[اقامه قسط]] و [[عدالت اجتماعی]] هرگز [[جامعه بشری]] به اهداف نهایی خود یعنی [[تکامل معنوی]] نخواهد رسید<ref> المیزان، ج۱۹، ص ۱۷۱.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>
	#'''[[شکستن سنت‌های غلط]]:''' که مایه [[انحراف]] و عقب ماندگی [[جوامع بشری]] است نیز از اصول کلی [[دعوت]] [[انبیا]] بوده است. چون برنامه اصلی همه [[انبیا]] [[تعلیم کتاب و حکمت]] و تحقیق درباره [[معارف]] آنهاست و [[جهل‌زدایی]] و رفع [[تقلید]] مقدمه ضروری هرگونه [[تعلیم]] و تحقیق به شمار می‌رود از این رو [[پیامبران]] با [[تقلید]] [[باطل]] و [[جهل]] و سنت‌های [[نادرست]] [[مبارزه]] کردند [[آیات]] متعدد [[قرآن]]<ref>سوره بقره، آیه:۱۷۰؛ سوره مائده، آیه:۱۰۴؛ سوره اعراف، آیه:۲۸؛ سوره لقمان، آیه:۲۱ و سوره زخرف، آیه:۲۰ـ ۲۴.</ref> نشان می‌دهد [[مبارزه]] با [[تقلید کورکورانه]] [[سیره]] قطعی هر [[پیامبر]] بوده و از لوازم [[رسالت]] [[عامه]] به شمار می‌رود. [[قرآن کریم]] از [[پیامبران]] [[نقل]] می‌کند که به [[قوم]] خویش می‌گفتند سخن ما را بسنجید اگر بهتر از سخن پیشینیان شما بود آن گاه بپذیرید و این نشان می‌دهد که [[دعوت]] به [[عقل]] و [[برهان]] و [[پرهیز]] از [[وهم]] و [[گمان]]، [[سنت]] مشترک همه [[انبیا]] بوده است <ref>سوره انعام، آیه:۵۷ و سوره یوسف، آیه:۱۰۸.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]~~، ج۱، ص۸۶~~.</ref>.		#'''[[شکستن سنت‌های غلط]]:''' که مایه [[انحراف]] و عقب ماندگی [[جوامع بشری]] است نیز از اصول کلی [[دعوت]] [[انبیا]] بوده است. چون برنامه اصلی همه [[انبیا]] [[تعلیم کتاب و حکمت]] و تحقیق درباره [[معارف]] آنهاست و [[جهل‌زدایی]] و رفع [[تقلید]] مقدمه ضروری هرگونه [[تعلیم]] و تحقیق به شمار می‌رود از این رو [[پیامبران]] با [[تقلید]] [[باطل]] و [[جهل]] و سنت‌های [[نادرست]] [[مبارزه]] کردند [[آیات]] متعدد [[قرآن]]<ref>سوره بقره، آیه:۱۷۰؛ سوره مائده، آیه:۱۰۴؛ سوره اعراف، آیه:۲۸؛ سوره لقمان، آیه:۲۱ و سوره زخرف، آیه:۲۰ـ ۲۴.</ref> نشان می‌دهد [[مبارزه]] با [[تقلید کورکورانه]] [[سیره]] قطعی هر [[پیامبر]] بوده و از لوازم [[رسالت]] [[عامه]] به شمار می‌رود. [[قرآن کریم]] از [[پیامبران]] [[نقل]] می‌کند که به [[قوم]] خویش می‌گفتند سخن ما را بسنجید اگر بهتر از سخن پیشینیان شما بود آن گاه بپذیرید و این نشان می‌دهد که [[دعوت]] به [[عقل]] و [[برهان]] و [[پرهیز]] از [[وهم]] و [[گمان]]، [[سنت]] مشترک همه [[انبیا]] بوده است <ref>سوره انعام، آیه:۵۷ و سوره یوسف، آیه:۱۰۸.</ref><ref>[[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی ج۱]] ص ۴۸۷-۴۹۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]		#[[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[محمد جواد اصغری\|اصغری، محمد جواد]]، [[انبیا (مقاله)\|مقاله «انبیا»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}