دلایل روایی عدم سهوالنبی چیست؟ (پرسش) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۱

2024-01-03T09:21:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۵:		خط ۵:
	\| مدخل اصلی = [[سهوالنبی]] - [[عصمت از سهو]]		\| مدخل اصلی = [[سهوالنبی]] - [[عصمت از سهو]]
	\| مدخل وابسته = [[پیامبر خاتم]]		\| مدخل وابسته = [[پیامبر خاتم]]
	\| تعداد پاسخ = ۱		\| تعداد پاسخ = ۲
	}}		}}
	'''دلایل روایی عدم سهوالنبی چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[عصمت (پرسش)\|عصمت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[عصمت]]''' مراجعه شود.		'''دلایل روایی عدم سهوالنبی چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[عصمت (پرسش)\|عصمت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[عصمت]]''' مراجعه شود.

Wasity: /* پاسخ جامع اجمالی */

2023-10-09T13:20:49Z

پاسخ جامع اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۵۰
خط ۸۶:		خط ۸۶:
	سند این روایت در نهایت [[ضعف]] است؛ زیرا یکی از [[راویان]] آن [[ضعیف]]، و دو تا از راویان آن مجهول‌اند. از این‌رو شماری از [[دانشمندان علم رجال]]، مانند [[علامه حلّی]]، [[ابن داوود]]، تفرشی و اردبیلی، درباره اولین [[راوی]] می‌گویند: «[[تمیم بن عبدالله بن تمیم قرشی]]، همان کسی که [[ابو جعفر محمد بن بابویه]] از او [[روایت]] می‌کند، ضعیف است»<ref>علامه حلّی، خلاصه الاقوال، ص۳۲۹؛ ابن داوود حلی، رجال ابن داوود، ص۲۲۴؛ تفرشی، نقد الرجال، ج۱، ص۳۰۷؛ اردبیلی، جامع الروات، ج۱، ص۱۳۳.</ref>.		سند این روایت در نهایت [[ضعف]] است؛ زیرا یکی از [[راویان]] آن [[ضعیف]]، و دو تا از راویان آن مجهول‌اند. از این‌رو شماری از [[دانشمندان علم رجال]]، مانند [[علامه حلّی]]، [[ابن داوود]]، تفرشی و اردبیلی، درباره اولین [[راوی]] می‌گویند: «[[تمیم بن عبدالله بن تمیم قرشی]]، همان کسی که [[ابو جعفر محمد بن بابویه]] از او [[روایت]] می‌کند، ضعیف است»<ref>علامه حلّی، خلاصه الاقوال، ص۳۲۹؛ ابن داوود حلی، رجال ابن داوود، ص۲۲۴؛ تفرشی، نقد الرجال، ج۱، ص۳۰۷؛ اردبیلی، جامع الروات، ج۱، ص۱۳۳.</ref>.

	نمازی درباره دومین راوی می‌گوید: «[[دانشمندان]] [[رجال]]، در کتاب‌های خود، از [[عبد]] [[اللّه]] بن تمیم قرشی ذکری به میان نیاورده‌اند و پسرش، تمیم، از او روایت می‌کند»<ref>نمازی شاهرودی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۴، ص۴۹۵.</ref>. نیز وی درباره سومین راوی می‌گوید: دانشمندان رجال، در کتاب‌های خود، از [[ابوعلی~~]] [[~~احمد بن علی~~]] [[~~انصاری]] یاد نکرده اند»<ref>نمازی شاهرودی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۳۷۰.</ref>.		نمازی درباره دومین راوی می‌گوید: «[[دانشمندان]] [[رجال]]، در کتاب‌های خود، از [[عبد]] [[اللّه]] بن تمیم قرشی ذکری به میان نیاورده‌اند و پسرش، تمیم، از او روایت می‌کند»<ref>نمازی شاهرودی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۴، ص۴۹۵.</ref>. نیز وی درباره سومین راوی می‌گوید: دانشمندان رجال، در کتاب‌های خود، از [[ابوعلی احمد بن علی انصاری]] یاد نکرده اند»<ref>نمازی شاهرودی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۳۷۰.</ref>.

	'''روایت سعید اعرج''':		'''روایت سعید اعرج''':

Wasity در ‏۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۷

2023-10-09T13:17:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۷
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	در این روایت، حسن بن صدقه از [[امام]] [[موسی بن جعفر]] {{ع}} می‌پرسد: آیا رسول خدا {{صل}} در نماز چهار رکعتی، از روی سهو، سر دو رکعت سلام داده است؟» حضرت در پاسخ می‌فرماید: «بله»<ref>طوسی، تهذیب الاحکام، ج۲، ص۳۴۵.</ref>! در سند این روایت [[احمد بن محمد برقی]]، مجهول است؛ زیرا نمازی می‌گوید: «[[دانشمندان علم رجال]]، در کتاب‌های خود، از احمد بن محمد برقی ذکری به میان نیاورده‌اند»<ref>نمازی شاهرودی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۴۲۴.</ref>.		در این روایت، حسن بن صدقه از [[امام]] [[موسی بن جعفر]] {{ع}} می‌پرسد: آیا رسول خدا {{صل}} در نماز چهار رکعتی، از روی سهو، سر دو رکعت سلام داده است؟» حضرت در پاسخ می‌فرماید: «بله»<ref>طوسی، تهذیب الاحکام، ج۲، ص۳۴۵.</ref>! در سند این روایت [[احمد بن محمد برقی]]، مجهول است؛ زیرا نمازی می‌گوید: «[[دانشمندان علم رجال]]، در کتاب‌های خود، از احمد بن محمد برقی ذکری به میان نیاورده‌اند»<ref>نمازی شاهرودی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۴۲۴.</ref>.

	همین‌طور در سند آن، [[منصور بن عباس]] قرار دارد. نجاشی، [[علامه حلی]] و [[ابن داوود]] درباره وی می‌گویند: [[منصور بن عباس ابو الحسین رازی]]، ساکن [[بغداد]] بود و همانجا فوت کرد. {{عربی\|كان مضطرب الأمر}}<ref>رجال النجاشی، ص۴۱۳؛ علامه حلّی، خلاصة الاقوال، ص۴۰۸؛ ابن داوود حلّی، رجال ابن داوود، ص۲۸۱.</ref>؛ «او وضع [[درستی]] نداشت. بنابراین روایت، از نظر سند، [[ضعیف]] است و قابل استناد نیست.		همین‌طور در سند آن، [[منصور بن عباس]] قرار دارد. نجاشی، [[علامه حلی]] و [[ابن داوود]] درباره وی می‌گویند: [[منصور بن عباس]] [[ابو الحسین رازی]]، ساکن [[بغداد]] بود و همانجا فوت کرد. {{عربی\|كان مضطرب الأمر}}<ref>رجال النجاشی، ص۴۱۳؛ علامه حلّی، خلاصة الاقوال، ص۴۰۸؛ ابن داوود حلّی، رجال ابن داوود، ص۲۸۱.</ref>؛ «او وضع [[درستی]] نداشت. بنابراین روایت، از نظر سند، [[ضعیف]] است و قابل استناد نیست.

	'''[[روایت]] [[جمیل بن دراج]]''':		'''[[روایت]] [[جمیل بن دراج]]''':

Bahmani: /* پاسخ جامع اجمالی */

2023-10-09T10:17:41Z

پاسخ جامع اجمالی

نمایش تغییرات

Bahmani: /* پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه */

2023-10-09T10:14:37Z

پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه

نمایش تغییرات

Bahmani: /* پانویس */

2023-10-09T10:10:48Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۰
خط ۳۰۶:		خط ۳۰۶:
	ثانیاً تمام [[دانشمندان شیعه]]، به استثنای [[شیخ صدوق]] و استادش، از روایات [[سهو]] [[اعراض]] نموده و آنها را رد کرده‌اند و این اعراض، خود دلیل دیگر بر [[ضعف روایات]] سهو است؛ هر چند تعدادشان زیاد باشند؛ چون اعراض مشهور موهن است»<ref>[[عبدالله مهدوی ارزگانی\|مهدوی ارزگانی، عبدالله]]، [[شیعه و سهوالنبی (مقاله)\|مقاله «شیعه و سهوالنبی»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۳ (کتاب)\|موسوعه رد شبهات]]، ج۱۳، ص ۹۸.</ref>		ثانیاً تمام [[دانشمندان شیعه]]، به استثنای [[شیخ صدوق]] و استادش، از روایات [[سهو]] [[اعراض]] نموده و آنها را رد کرده‌اند و این اعراض، خود دلیل دیگر بر [[ضعف روایات]] سهو است؛ هر چند تعدادشان زیاد باشند؛ چون اعراض مشهور موهن است»<ref>[[عبدالله مهدوی ارزگانی\|مهدوی ارزگانی، عبدالله]]، [[شیعه و سهوالنبی (مقاله)\|مقاله «شیعه و سهوالنبی»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۳ (کتاب)\|موسوعه رد شبهات]]، ج۱۳، ص ۹۸.</ref>
	}}		}}

			== [[:رده:آثار عصمت\|منبع‌شناسی جامع عصمت]] ==
			{{منبع‌ جامع}}
			* [[:رده:کتاب‌های عصمت\|کتاب‌شناسی عصمت]]؛
			* [[:رده:مقاله‌های عصمت\|مقاله‌شناسی عصمت]]؛
			* [[:رده:پایان‌نامه‌های عصمت\|پایان‌نامه‌شناسی عصمت]].
			{{پایان منبع‌ جامع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
خط ۳۱۳:		خط ۳۲۰:
	[[رده:پرسمان عصمت]]		[[رده:پرسمان عصمت]]

	[[رده:(اا): پرسش‌های عصمت با ۱ پاسخ]]		[[رده:(اا): پرسش‌های عصمت با ۲ پاسخ]]

فرقانی: /* پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه */

2023-10-08T09:51:00Z

پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۱۳۷:		خط ۱۳۷:
	# عده‌ای دیگر درباره این روایات توقف کرده و نپذیرفتن مضمون این روایات را موافق [[احتیاط]] شمرده‌اند<ref>[[مصطفی سلیمانیان\|سلیمانیان، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[مقامات امامان (کتاب)\|مقامات امامان]]، ص ۲۶۲-۲۷۱.</ref>.		# عده‌ای دیگر درباره این روایات توقف کرده و نپذیرفتن مضمون این روایات را موافق [[احتیاط]] شمرده‌اند<ref>[[مصطفی سلیمانیان\|سلیمانیان، م‍ص‍طف‍ی‌]]، [[مقامات امامان (کتاب)\|مقامات امامان]]، ص ۲۶۲-۲۷۱.</ref>.

	~~== پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه ==~~
	== پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه ==		== پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه ==
	{{پاسخ پرسش		{{پاسخ پرسش

فرقانی در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۰

2023-10-08T09:50:17Z

نمایش تغییرات

فرقانی: /* پاسخ نخست */

2023-10-08T09:45:42Z

پاسخ نخست

نمایش تغییرات

فرقانی در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۶

2023-10-08T09:36:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۶
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	با توجه به این [[دلایل عقلی]] و [[نقلی]]، دیگر مجالی برای طرح این ادعا که آن [[حضرت]] در اجرای [[تکالیف شرعی]] و امور شخصی خود دچار [[سهو]] و [[خطا]] و [[اشتباه]] می‌شد، باقی نمی‌ماند.<ref>[[عبدالله مهدوی\|مهدوی، عبدالله]]، [[شیعه و سهوالنبی (مقاله)\|مقاله «شیعه و سهوالنبی»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۳ (کتاب)\|موسوعه رد شبهات]]، ج۱۳، ص ۹۸.</ref>		با توجه به این [[دلایل عقلی]] و [[نقلی]]، دیگر مجالی برای طرح این ادعا که آن [[حضرت]] در اجرای [[تکالیف شرعی]] و امور شخصی خود دچار [[سهو]] و [[خطا]] و [[اشتباه]] می‌شد، باقی نمی‌ماند.<ref>[[عبدالله مهدوی\|مهدوی، عبدالله]]، [[شیعه و سهوالنبی (مقاله)\|مقاله «شیعه و سهوالنبی»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۳ (کتاب)\|موسوعه رد شبهات]]، ج۱۳، ص ۹۸.</ref>

	'''بررسی [[روایات]] [[سهو النبی]] {{صل}}''': در [[منابع روایی شیعه]] بعضی [[روایات ضعیف]] و نامعتبر و غیرقابل استناد به چشم می‌خورد، مبنی بر اینکه [[پیامبر اکرم]] {{صل}} و [[ائمه معصومین]] {{عم}}، در اجرای تکالیف شرعی و امور شخصی خود، دچار سهو و [[نسیان]] و اشتباه می‌شده‌اند. پیش از [[پاسخ به شبهات]] [[وهابیت]]، روایات مذکور را از جهت سند بررسی می‌کنیم.		'''بررسی [[روایات]] [[سهو النبی]] {{صل}}''':

			در [[منابع روایی شیعه]] بعضی [[روایات ضعیف]] و نامعتبر و غیرقابل استناد به چشم می‌خورد، مبنی بر اینکه [[پیامبر اکرم]] {{صل}} و [[ائمه معصومین]] {{عم}}، در اجرای تکالیف شرعی و امور شخصی خود، دچار سهو و [[نسیان]] و اشتباه می‌شده‌اند. پیش از [[پاسخ به شبهات]] [[وهابیت]]، روایات مذکور را از جهت سند بررسی می‌کنیم.

	'''[[روایت]] [[سعید اعرج]]''': در این روایت سعید اعرج، از [[امام صادق]] {{ع}} نقل کرده است که [[رسول خدا]] {{صل}} [[نماز]] چهار رکعتی را سهواً دو رکعت خواند. یکی از مأمومین، به نام ذوالیدین که [[ذوالشمالین]] هم خوانده می‌شد، ایشان را متوجه این سهو نمود. سپس حضرت نماز را ادامه داد و چهار رکعتی تمام کرد [[امام]] {{ع}} فرمود:		'''[[روایت]] [[سعید اعرج]]''': در این روایت سعید اعرج، از [[امام صادق]] {{ع}} نقل کرده است که [[رسول خدا]] {{صل}} [[نماز]] چهار رکعتی را سهواً دو رکعت خواند. یکی از مأمومین، به نام ذوالیدین که [[ذوالشمالین]] هم خوانده می‌شد، ایشان را متوجه این سهو نمود. سپس حضرت نماز را ادامه داد و چهار رکعتی تمام کرد [[امام]] {{ع}} فرمود: