دلهم بنت عمرو - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-11T07:39:14Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۹
خط ۴:		خط ۴:
	در همان [[منزل]] که ریزش اول در [[نهضت امام حسین]]{{ع}} صورت پذیرفت و عده‌ای از همراهان جدا شدند، یک رویش سبزی به وجود آمد که شکوفه‌هایش غنچه کرد و گل کرد تا این که در [[کربلا]] پرپر شد.		در همان [[منزل]] که ریزش اول در [[نهضت امام حسین]]{{ع}} صورت پذیرفت و عده‌ای از همراهان جدا شدند، یک رویش سبزی به وجود آمد که شکوفه‌هایش غنچه کرد و گل کرد تا این که در [[کربلا]] پرپر شد.

	این رویش سبز، کسی نیست مگر [[زهیر بن قین]] که باز در این امر [[مقدس]]، پیوند با امام حسین{{ع}} نقش بانویی ارزشمند و توانا به نام [[دلهم]]<ref>دلهم بنت غمرو، چهره خونین امام حسین{{ع}} ترجمه مقتل الحسین المقرم، ص۲۱۲ و اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۲۷.</ref> به چشم می‌خورد، حکایت از این قرار بود: زهیر بن قین از [[دوستان امام]] حسین{{ع}} به شمار نمی‌رفت او از [[طرفداران عثمان]] بود و همواره از [[رویارویی]] با [[امام حسین]]{{ع}} طفره می‌رفت و [[دوست]] نداشت امام حسین را [[ملاقات]] کند تا این که بر حسب [[اجبار]] مسیر با [[امام]] هم‌منزل شد<ref>سیره امامان، سید محسن امین، فی رحاب ائمه اهل البیت، ص۱۳۰؛ ارشاد مفید با ترجمه، ص۴۲۰.</ref>!		این رویش سبز، کسی نیست مگر [[زهیر بن قین]] که باز در این امر [[مقدس]]، پیوند با امام حسین{{ع}} نقش بانویی ارزشمند و توانا به نام [[دلهم]]<ref>دلهم بنت غمرو، چهره خونین امام حسین{{ع}} ترجمه مقتل الحسین المقرم، ص۲۱۲ و اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۲۷.</ref> به چشم می‌خورد، حکایت از این قرار بود: زهیر بن قین از دوستان امام حسین{{ع}} به شمار نمی‌رفت او از طرفداران عثمان بود و همواره از [[رویارویی]] با [[امام حسین]]{{ع}} طفره می‌رفت و [[دوست]] نداشت امام حسین را [[ملاقات]] کند تا این که بر حسب [[اجبار]] مسیر با [[امام]] هم‌منزل شد<ref>سیره امامان، سید محسن امین، فی رحاب ائمه اهل البیت، ص۱۳۰؛ ارشاد مفید با ترجمه، ص۴۲۰.</ref>!

	امام حسین{{ع}} شخصی را سراغ زهیر فرستادند و او را احضار نمودند، او در حالی که با [[رفقا]] و همراهانش سر سفره [[غذا خوردن]] بود از جواب دادن اجتناب نمود، ولی از [[تعجب]] همگی لقمه‌هایی که در دست داشتند به [[زمین]] گذاردند!		امام حسین{{ع}} شخصی را سراغ زهیر فرستادند و او را احضار نمودند، او در حالی که با [[رفقا]] و همراهانش سر سفره [[غذا خوردن]] بود از جواب دادن اجتناب نمود، ولی از [[تعجب]] همگی لقمه‌هایی که در دست داشتند به [[زمین]] گذاردند!
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	روز عاشورا از مدافعان برجسته [[حریم]] [[ولایت]] زهیر بود، برگزارکننده [[نماز]] [[ظهر عاشورا]]<ref>چهره خونین حسین{{ع}} ترجمه مقتل مقرم، ص۳۰۲؛ تاریخ طبری، ج۳، ص۳۲۷ – ۳۲۸.</ref>، جنگجوی [[دلیر]] و [[جوانمرد]] شجاعی که با کشتن ۱۲۰ نفر از [[لشکریان عمر سعد]]<ref>مقتل خوارزمی، ج۲، ص۲۰؛ ارشاد مفید با ترجمه، ص۴۵۷.</ref>، [[عاقبت]] او را هم مثل دیگر [[اصحاب]] [[شجاع]] امام حسین{{ع}} به صورت [[حمله]] گروهی، به [[شهادت]] رساندند<ref>مقتل خوارزمی، ج۲، ص۲۰؛ ارشاد مفید با ترجمه، ص۴۵۷.</ref>. [[امام]] کنار جسد او [[دعا]] کردند و بر دشمنانش [[لعنت]] فرستادند<ref>مقتل خوارزمی، ج۲، ص۲۰.</ref>.		روز عاشورا از مدافعان برجسته [[حریم]] [[ولایت]] زهیر بود، برگزارکننده [[نماز]] [[ظهر عاشورا]]<ref>چهره خونین حسین{{ع}} ترجمه مقتل مقرم، ص۳۰۲؛ تاریخ طبری، ج۳، ص۳۲۷ – ۳۲۸.</ref>، جنگجوی [[دلیر]] و [[جوانمرد]] شجاعی که با کشتن ۱۲۰ نفر از [[لشکریان عمر سعد]]<ref>مقتل خوارزمی، ج۲، ص۲۰؛ ارشاد مفید با ترجمه، ص۴۵۷.</ref>، [[عاقبت]] او را هم مثل دیگر [[اصحاب]] [[شجاع]] امام حسین{{ع}} به صورت [[حمله]] گروهی، به [[شهادت]] رساندند<ref>مقتل خوارزمی، ج۲، ص۲۰؛ ارشاد مفید با ترجمه، ص۴۵۷.</ref>. [[امام]] کنار جسد او [[دعا]] کردند و بر دشمنانش [[لعنت]] فرستادند<ref>مقتل خوارزمی، ج۲، ص۲۰.</ref>.

	باری! [[زهیر]] این [[صحابه مخلص امام ~~حسین]]،~~ [[حسن عاقبت]] و سرانجام عالی خود ([[شهادت]]) را مدیون [[همسر]] [[مؤمن]] و فداکارش است؛ زیرا گفتار آن [[زن]] بود که کار خود را کرد، چنان در [[روحیه]] و روان شوهرش تأثیر گذارد که مس وجودش را تبدیل به زر سرخ نمود و تا همیشه [[تاریخ]] شوهر خود را مصداق [[آیه شریفه]] آیةالکرسی کرد:{{متن قرآن\|اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ}}<ref>«خداوند سرور مؤمنان است که آنان را به سوی روشنایی از تیرگی‌ها بیرون می‌برد» سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref> و او را در تاریخ [[جاودانه]] ساخت<ref>[[ملیحه خادری\|خادری، ملیحه]]، [[زنان در نهضت عاشورا (مقاله)\|مقاله «زنان در نهضت عاشورا»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۹ (کتاب)\|فرهنگ عاشورایی ج۹]]، ص۳۰.</ref>.		باری! [[زهیر]] این صحابه مخلص امام حسین، [[حسن عاقبت]] و سرانجام عالی خود ([[شهادت]]) را مدیون [[همسر]] [[مؤمن]] و فداکارش است؛ زیرا گفتار آن [[زن]] بود که کار خود را کرد، چنان در [[روحیه]] و روان شوهرش تأثیر گذارد که مس وجودش را تبدیل به زر سرخ نمود و تا همیشه [[تاریخ]] شوهر خود را مصداق [[آیه شریفه]] آیةالکرسی کرد:{{متن قرآن\|اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ}}<ref>«خداوند سرور مؤمنان است که آنان را به سوی روشنایی از تیرگی‌ها بیرون می‌برد» سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref> و او را در تاریخ [[جاودانه]] ساخت<ref>[[ملیحه خادری\|خادری، ملیحه]]، [[زنان در نهضت عاشورا (مقاله)\|مقاله «زنان در نهضت عاشورا»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۹ (کتاب)\|فرهنگ عاشورایی ج۹]]، ص۳۰.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۷

2024-07-11T07:37:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = زنان در نهضت عاشورا \| عنوان مدخل = دلهم بنت عمرو \| مداخل مرتبط = [[دلهم بنت عمرو در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = دلهم بنت عمرو \| مداخل مرتبط = [[دلهم بنت عمرو در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در همان [[منزل]] که ریزش اول در [[نهضت امام حسین]]{{ع}} صورت پذیرفت و عده‌ای از همراهان جدا شدند، یک رویش سبزی به وجود آمد که شکوفه‌هایش غنچه کرد و گل کرد تا این که در [[کربلا]] پرپر شد.		در همان [[منزل]] که ریزش اول در [[نهضت امام حسین]]{{ع}} صورت پذیرفت و عده‌ای از همراهان جدا شدند، یک رویش سبزی به وجود آمد که شکوفه‌هایش غنچه کرد و گل کرد تا این که در [[کربلا]] پرپر شد.

	این رویش سبز، کسی نیست مگر [[زهیر بن قین]] که باز در این امر [[مقدس]]، [[پیوند با امام]] حسین{{ع}} نقش بانویی [[ارزشمند]] و توانا به نام [[دلهم]]<ref>دلهم بنت غمرو، چهره خونین امام حسین{{ع}} ترجمه مقتل الحسین المقرم، ص۲۱۲ و اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۲۷.</ref> به چشم می‌خورد، حکایت از این قرار بود: زهیر بن قین از [[دوستان امام]] حسین{{ع}} به شمار نمی‌رفت او از [[طرفداران عثمان]] بود و همواره از [[رویارویی]] با [[امام حسین]]{{ع}} طفره می‌رفت و [[دوست]] نداشت امام حسین را [[ملاقات]] کند تا این که بر حسب [[اجبار]] مسیر با [[امام]] هم‌منزل شد<ref>سیره امامان، سید محسن امین، فی رحاب ائمه اهل البیت، ص۱۳۰؛ ارشاد مفید با ترجمه، ص۴۲۰.</ref>!		این رویش سبز، کسی نیست مگر [[زهیر بن قین]] که باز در این امر [[مقدس]]، پیوند با امام حسین{{ع}} نقش بانویی ارزشمند و توانا به نام [[دلهم]]<ref>دلهم بنت غمرو، چهره خونین امام حسین{{ع}} ترجمه مقتل الحسین المقرم، ص۲۱۲ و اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۲۷.</ref> به چشم می‌خورد، حکایت از این قرار بود: زهیر بن قین از [[دوستان امام]] حسین{{ع}} به شمار نمی‌رفت او از [[طرفداران عثمان]] بود و همواره از [[رویارویی]] با [[امام حسین]]{{ع}} طفره می‌رفت و [[دوست]] نداشت امام حسین را [[ملاقات]] کند تا این که بر حسب [[اجبار]] مسیر با [[امام]] هم‌منزل شد<ref>سیره امامان، سید محسن امین، فی رحاب ائمه اهل البیت، ص۱۳۰؛ ارشاد مفید با ترجمه، ص۴۲۰.</ref>!

	امام حسین{{ع}} شخصی را سراغ زهیر فرستادند و او را احضار نمودند، او در حالی که با [[رفقا]] و همراهانش سر سفره [[غذا خوردن]] بود از جواب دادن اجتناب نمود، ولی از [[تعجب]] همگی لقمه‌هایی که در دست داشتند به [[زمین]] گذاردند!		امام حسین{{ع}} شخصی را سراغ زهیر فرستادند و او را احضار نمودند، او در حالی که با [[رفقا]] و همراهانش سر سفره [[غذا خوردن]] بود از جواب دادن اجتناب نمود، ولی از [[تعجب]] همگی لقمه‌هایی که در دست داشتند به [[زمین]] گذاردند!
خط ۱۷:		خط ۱۶:
	ای زهیر! [[خدا]] تو را [[پاداش]] خیر عطا کند، از تو می‌خواهم که در [[روز قیامت]] نزد جد [[حسین بن علی]]{{ع}} مرا یاد کنی<ref>{{متن حدیث\|أَسْأَلُكَ أَنْ تَذْكُرَنِي فِي الْقِيَامَةِ عِنْدَ جَدِّ الْحُسَيْنِ‌{{ع}}}} (اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۲۷).</ref>! [[روح]] بزرگ این بانوی [[فداکار]] موجب شد که [[تاریخ]] را به گذشت و [[ایثار]] و [[معرفت]] خود [[گواه]] سازد و در تاریخ، نام او همراه با [[نهضت امام حسین]]{{ع}} به ثبت برسد و یادش همیشه سبز بماند! برای او مقامی چون شوهرش در [[بهشت]] است<ref>پیامبر اکرم{{صل}} خطاب به زنان آزاده جنگ احد (شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید سه جلدی، ج۳، ص۳۸۸؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۷۴).</ref>.		ای زهیر! [[خدا]] تو را [[پاداش]] خیر عطا کند، از تو می‌خواهم که در [[روز قیامت]] نزد جد [[حسین بن علی]]{{ع}} مرا یاد کنی<ref>{{متن حدیث\|أَسْأَلُكَ أَنْ تَذْكُرَنِي فِي الْقِيَامَةِ عِنْدَ جَدِّ الْحُسَيْنِ‌{{ع}}}} (اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۲۷).</ref>! [[روح]] بزرگ این بانوی [[فداکار]] موجب شد که [[تاریخ]] را به گذشت و [[ایثار]] و [[معرفت]] خود [[گواه]] سازد و در تاریخ، نام او همراه با [[نهضت امام حسین]]{{ع}} به ثبت برسد و یادش همیشه سبز بماند! برای او مقامی چون شوهرش در [[بهشت]] است<ref>پیامبر اکرم{{صل}} خطاب به زنان آزاده جنگ احد (شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید سه جلدی، ج۳، ص۳۸۸؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۷۴).</ref>.

	اما [[زهیر]] به همراهان خود گفت: هر کس از شما می‌خواهد مرا [[همراهی]] کند، در غیر این صورت این آخر دیدار ما خواهد بود. سپس همسرش را به یکی از عموزاده‌های خود واگذاشت، تا وی را به خانواده‌اش برسانند. خود او به همراه [[امام حسین]]{{ع}} بود و لحظه به لحظه، ارادتش به [[امام]] بیشتر می‌شد، اوج [[معرفت]] او را می‌توان در سخنان صادقانه‌اش که برخاسته از عمق وجود پاکش بود در [[نهضت عاشورا]] [[مشاهده]] نمود.		اما [[زهیر]] به همراهان خود گفت: هر کس از شما می‌خواهد مرا همراهی کند، در غیر این صورت این آخر دیدار ما خواهد بود. سپس همسرش را به یکی از عموزاده‌های خود واگذاشت، تا وی را به خانواده‌اش برسانند. خود او به همراه [[امام حسین]]{{ع}} بود و لحظه به لحظه، ارادتش به [[امام]] بیشتر می‌شد، اوج [[معرفت]] او را می‌توان در سخنان صادقانه‌اش که برخاسته از عمق وجود پاکش بود در [[نهضت عاشورا]] [[مشاهده]] نمود.

	آنگاه که امام فرمودند: همه شما آزادید بروید و [[دشمن]] فقط با من کار دارد... زهیر بن قین به پا خاست و عرض کرد:		آنگاه که امام فرمودند: همه شما آزادید بروید و [[دشمن]] فقط با من کار دارد... زهیر بن قین به پا خاست و عرض کرد:
خط ۲۵:		خط ۲۴:
	روز عاشورا از مدافعان برجسته [[حریم]] [[ولایت]] زهیر بود، برگزارکننده [[نماز]] [[ظهر عاشورا]]<ref>چهره خونین حسین{{ع}} ترجمه مقتل مقرم، ص۳۰۲؛ تاریخ طبری، ج۳، ص۳۲۷ – ۳۲۸.</ref>، جنگجوی [[دلیر]] و [[جوانمرد]] شجاعی که با کشتن ۱۲۰ نفر از [[لشکریان عمر سعد]]<ref>مقتل خوارزمی، ج۲، ص۲۰؛ ارشاد مفید با ترجمه، ص۴۵۷.</ref>، [[عاقبت]] او را هم مثل دیگر [[اصحاب]] [[شجاع]] امام حسین{{ع}} به صورت [[حمله]] گروهی، به [[شهادت]] رساندند<ref>مقتل خوارزمی، ج۲، ص۲۰؛ ارشاد مفید با ترجمه، ص۴۵۷.</ref>. [[امام]] کنار جسد او [[دعا]] کردند و بر دشمنانش [[لعنت]] فرستادند<ref>مقتل خوارزمی، ج۲، ص۲۰.</ref>.		روز عاشورا از مدافعان برجسته [[حریم]] [[ولایت]] زهیر بود، برگزارکننده [[نماز]] [[ظهر عاشورا]]<ref>چهره خونین حسین{{ع}} ترجمه مقتل مقرم، ص۳۰۲؛ تاریخ طبری، ج۳، ص۳۲۷ – ۳۲۸.</ref>، جنگجوی [[دلیر]] و [[جوانمرد]] شجاعی که با کشتن ۱۲۰ نفر از [[لشکریان عمر سعد]]<ref>مقتل خوارزمی، ج۲، ص۲۰؛ ارشاد مفید با ترجمه، ص۴۵۷.</ref>، [[عاقبت]] او را هم مثل دیگر [[اصحاب]] [[شجاع]] امام حسین{{ع}} به صورت [[حمله]] گروهی، به [[شهادت]] رساندند<ref>مقتل خوارزمی، ج۲، ص۲۰؛ ارشاد مفید با ترجمه، ص۴۵۷.</ref>. [[امام]] کنار جسد او [[دعا]] کردند و بر دشمنانش [[لعنت]] فرستادند<ref>مقتل خوارزمی، ج۲، ص۲۰.</ref>.

	باری! [[زهیر]] این [[صحابه مخلص امام حسین]]، [[حسن عاقبت]] و سرانجام عالی خود ([[شهادت]]) را مدیون [[همسر]] [[مؤمن]] و فداکارش است؛ زیرا گفتار آن [[زن]] بود که کار خود را کرد، چنان در [[روحیه]] و روان شوهرش تأثیر گذارد که مس وجودش را تبدیل به زر سرخ نمود و تا همیشه [[تاریخ]] شوهر خود را مصداق [[آیه شریفه]] آیةالکرسی کرد:{{متن قرآن\|اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ}}<ref>«خداوند سرور مؤمنان است که آنان را به سوی روشنایی از تیرگی‌ها بیرون می‌برد» سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref> و او را در تاریخ [[جاودانه]] ساخت.<ref>[[ملیحه خادری\|خادری، ملیحه]]، [[زنان در نهضت عاشورا (مقاله)\|مقاله «زنان در نهضت عاشورا»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۹ (کتاب)\|فرهنگ عاشورایی ج۹]] ص۳۰.</ref>		باری! [[زهیر]] این [[صحابه مخلص امام حسین]]، [[حسن عاقبت]] و سرانجام عالی خود ([[شهادت]]) را مدیون [[همسر]] [[مؤمن]] و فداکارش است؛ زیرا گفتار آن [[زن]] بود که کار خود را کرد، چنان در [[روحیه]] و روان شوهرش تأثیر گذارد که مس وجودش را تبدیل به زر سرخ نمود و تا همیشه [[تاریخ]] شوهر خود را مصداق [[آیه شریفه]] آیةالکرسی کرد:{{متن قرآن\|اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ}}<ref>«خداوند سرور مؤمنان است که آنان را به سوی روشنایی از تیرگی‌ها بیرون می‌برد» سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref> و او را در تاریخ [[جاودانه]] ساخت<ref>[[ملیحه خادری\|خادری، ملیحه]]، [[زنان در نهضت عاشورا (مقاله)\|مقاله «زنان در نهضت عاشورا»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۹ (کتاب)\|فرهنگ عاشورایی ج۹]]، ص۳۰.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* پانویس */

2024-07-11T06:15:30Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۵
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~امام حسین]]~~		[[رده:بانوان عاشورایی]]
	~~[[رده:اعلام~~]]

Bahmani: /* پانویس */

2023-08-10T05:56:20Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۶
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~دلهم بنت عمرو~~]]		[[رده:امام حسین]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

Wasity: /* مقدمه */

2023-07-30T21:05:24Z

مقدمه

Ali: تغییرمسیر به دلهم حذف شد

2023-07-30T15:57:19Z

تغییرمسیر به دلهم حذف شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	#~~تغییر_مسیر~~ [[دلهم]]		{{نبوت}}
			{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = دلهم بنت عمرو \| مداخل مرتبط = [[دلهم بنت عمرو در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

			== مقدمه ==
			در همان [[منزل]] که ریزش اول در [[نهضت امام حسین]] {{ع}} صورت پذیرفت و عده‌ای از همراهان جدا شدند، یک رویش سبزی به وجود آمد که شکوفه‌هایش غنچه کرد و گل کرد تا این که در [[کربلا]] پرپر شد.

			این رویش سبز، کسی نیست مگر [[زهیر بن قین]] که باز در این امر [[مقدس]]، پیوند با [[امام حسین]] {{ع}} نقش بانویی [[ارزشمند]] و توانا به نام دلهم<ref>دلهم بنت غمرو، چهره خونین امام حسین {{ع}} ترجمه مقتل الحسین المقرم، ص۲۱۲ و اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۲۷.</ref> به چشم می‌خورد، حکایت از این قرار بود: [[زهیر بن قین]] از [[دوستان امام]] حسین {{ع}} به شمار نمی‌رفت او از طرفداران [[عثمان]] بود و همواره از [[رویارویی]] با [[امام حسین]] {{ع}} طفره می‌رفت و [[دوست]] نداشت امام حسین را [[ملاقات]] کند تا این که بر حسب [[اجبار]] مسیر با [[امام]] هم‌منزل شد<ref>سیره امامان، سید محسن امین، فی رحاب ائمه اهل البیت، ص۱۳۰؛ ارشاد مفید با ترجمه، ص۴۲۰.</ref>!

			امام حسین {{ع}} شخصی را سراغ [[زهیر]] فرستادند و او را احضار نمودند، او در حالی که با [[رفقا]] و همراهانش سر سفره [[غذا خوردن]] بود از جواب دادن اجتناب نمود، ولی از [[تعجب]] همگی لقمه‌هایی که در دست داشتند به [[زمین]] گذاردند!

			دلهم با روشی ارشادی به شوهرش گفت: سبحان [[الله]]! آیا [[شرم]] نمی‌داری، فرزند [[پیغمبر]] تو را می‌خواند اجابتش نمی‌کنی؟! می‌رفتی و به سخنانش گوش می‌کردی<ref>{{متن حدیث\|يَا زُهَيْرُ أَ يَبْعَثُ إِلَيْكَ ابْنُ رَسُولِ اللَّهِ ثُمَّ لَا تَأْتِيهِ سُبْحَانَ اللَّهِ لَوْ أَتَيْتَهُ فَسَمِعْتَ كَلَامَهُ ثُمَّ انْصَرَفْتَ‌}} (اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۲۷).</ref>.
			زهیر بی‌آن که از این امر خوشش بیاید به نزد آن [[حضرت]] رفت، دیری نپایید که با [[شادی]] و چهره‌ای درخشان بازگشت. او به کلی عوض شده بود، گویی امام حسین {{ع}} با نفس مسیحایی خود در او [[تصرف]] کرده بودند، زهیر دستور داد [[خیمه]] او را بِکَنَند و در کنار امام حسین {{ع}} بر پا کنند<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۳۰۲، سنه ۶۰ هجری؛ بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۷۱.</ref>.

			او سخت شیفته امام شده بود و [[تصمیم]] خود را گرفته بود. ذوب در امام حسین {{ع}} شده بود، همه چیزش [[فرزند زهرا]] {{س}} بود و برای این که [[دلبستگی]] دیگر نداشته باشد و در [[یاری]] امامش شش دانگ شده باشد، به همسرش گفت: از این پس تو را [[طلاق]] می‌دهم که [[آزاد]] باشی، می‌توانی نزد کسان خود بروی؛ زیرا من دوست ندارم به سبب من، گرفتار شوی! من تصمیم دارم با امام حسین {{ع}} باشم و با [[دشمنان]] او به [[نبرد]] برخیزم و [[جان]] خود را در راه او [[فدا]] کنم<ref>{{عربی\|انت طالق، الحقي باهلك فاني لا احب ان يصيبك بسببي الا خير و قد عزمت علی حجتي الحسين لافديه...}} او تمام مهر همسرش را پرداخت.</ref>.

			شاید علت [[انقلاب]] او این باشد که خود به یارانش گفت: فقط برای شما بگویم، سال‌ها قبل که همراه [[سلمان فارسی]] در [[جنگی]] شرکت داشتم، و [[پیروز]] شدیم، سلمان به ما گفت: هنگامی که آقای [[جوانان]] [[آل محمد]] {{صل}} را [[درک]] کردید و در رکابش به [[جنگ]] پرداختید، می‌بایست از امروز که این همه پیروز شدید شادتر باشید<ref>تاریخ طبری، ج۳، سنه ۶۰ هجری؛ بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۷۱ – ۳۷۲.</ref>. گویا [[امام]] در [[خیمه]] خود این نکته را به [[زهیر]] گوشزد نموده بودند. در هر صورت او تمام [[حقوق]] [[شرعی]] همسرش را پرداخت نمود، اما شکوه [[وداع]] این [[زن]] را ببینید! با [[گریه]] سوزناکی خطاب به شوهرش گفت:
			ای زهیر! [[خدا]] تو را [[پاداش]] خیر عطا کند، از تو می‌خواهم که در [[روز قیامت]] نزد جد [[حسین بن علی]] {{ع}} مرا یاد کنی<ref>{{متن حدیث\|أَسْأَلُكَ أَنْ تَذْكُرَنِي فِي الْقِيَامَةِ عِنْدَ جَدِّ الْحُسَيْنِ‌{{ع}}}} (اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۲۷).</ref>! [[روح]] بزرگ این بانوی [[فداکار]] موجب شد که [[تاریخ]] را به گذشت و [[ایثار]] و [[معرفت]] خود [[گواه]] سازد و در تاریخ، نام او همراه با [[نهضت امام حسین]] {{ع}} به ثبت برسد و یادش همیشه سبز بماند! برای او مقامی چون شوهرش در [[بهشت]] است<ref>پیامبر اکرم {{صل}} خطاب به زنان آزاده جنگ احد (شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید سه جلدی، ج۳، ص۳۸۸؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۷۴).</ref>.

			اما زهیر به همراهان خود گفت: هر کس از شما می‌خواهد مرا [[همراهی]] کند، در غیر این صورت این آخر [[دیدار]] ما خواهد بود. سپس همسرش را به یکی از عموزاده‌های خود واگذاشت، تا وی را به خانواده‌اش برسانند. خود او به همراه [[امام حسین]] {{ع}} بود و لحظه به لحظه، ارادتش به امام بیشتر می‌شد، اوج معرفت او را می‌توان در سخنان صادقانه‌اش که برخاسته از عمق وجود پاکش بود در [[نهضت عاشورا]] [[مشاهده]] نمود.

			آنگاه که [[امام]] فرمودند: همه شما آزادید بروید و [[دشمن]] فقط با من کار دارد... [[زهیر]] بن قین به پا خاست و عرض کرد:
			[[خدا]] تو را [[راهنما]] باشد {{متن حدیث\|هَدَاكَ اللَّهُ‌}}، یا ابن [[رسول الله]] فرمایش‌هایت را شنیدیم، اگر [[دنیا]] را برای ما بقایی بود و در آن [[زندگی]] جاوید داشتیم، ما [[پایداری]] در [[یاری]] تو را به زندگانی جاوید دنیا مقدم می‌داشتیم (حال آنکه [[زندگی دنیا]] چند روزی بیشتر نیست...)<ref>. لهوف، ص۱۳۸، در محلی به نام بیضه که امام {{ع}} برای اصحاب خطبه خواندند زهیر به پا خاست. (تاریخ طبری، ج۳، ص۳۰۷).</ref>. در [[شب عاشورا]] برخاست و گفت:
			حسین [[جان]]! اگر هزار مرتبه کشته شوم، باز زنده شوم و بمیرم و سپس ذرات وجودم را به باد دهند، از تو جدا نمی‌شوم، تا آنکه در رکاب تو [[شهید]] شوم...<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۹۳؛ تاریخ طبری، ج۳، ص۳۱۶، سنه ۶۱ هجری.</ref> در [[روز عاشورا]] هم خطبه‌ای به [[دفاع از امام]] {{ع}} ایراد کرد.

			روز عاشورا از مدافعان برجسته [[حریم]] [[ولایت]] زهیر بود، برگزارکننده [[نماز]] [[ظهر عاشورا]]<ref>چهره خونین حسین {{ع}} ترجمه مقتل مقرم، ص۳۰۲؛ تاریخ طبری، ج۳، ص۳۲۷ – ۳۲۸.</ref>، جنگجوی دلیر و [[جوانمرد]] شجاعی که با کشتن ۱۲۰ نفر از [[لشکریان عمر سعد]]<ref>مقتل خوارزمی، ج۲، ص۲۰؛ ارشاد مفید با ترجمه، ص۴۵۷.</ref>، [[عاقبت]] او را هم مثل دیگر [[اصحاب]] [[شجاع]] [[امام حسین]] {{ع}} به صورت [[حمله]] گروهی، به [[شهادت]] رساندند<ref>مقتل خوارزمی، ج۲، ص۲۰؛ ارشاد مفید با ترجمه، ص۴۵۷.</ref>. امام کنار [[جسد]] او [[دعا]] کردند و بر دشمنانش [[لعنت]] فرستادند<ref>مقتل خوارزمی، ج۲، ص۲۰.</ref>.

			[[باری]]! زهیر این [[صحابه]] [[مخلص]] امام حسین، [[حسن عاقبت]] و سرانجام عالی خود (شهادت) را مدیون [[همسر]] [[مؤمن]] و فداکارش است؛ زیرا گفتار آن [[زن]] بود که کار خود را کرد، چنان در [[روحیه]] و روان شوهرش تأثیر گذارد که مس وجودش را تبدیل به زر سرخ نمود و تا همیشه [[تاریخ]] شوهر خود را مصداق [[آیه شریفه]] آیةالکرسی کرد:{{متن قرآن\|اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ}}<ref>«خداوند سرور مؤمنان است که آنان را به سوی روشنایی از تیرگی‌ها بیرون می‌برد» سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref> و او را در [[تاریخ]] [[جاودانه]] ساخت.<ref>[[ملیحه خادری\|خادری، ملیحه]]، [[زنان در نهضت عاشورا (مقاله)\|مقاله «زنان در نهضت عاشورا»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۹ (کتاب)\|فرهنگ عاشورایی ج۹]] ص ۳۰.</ref>

			== جستارهای وابسته ==
			{{مدخل وابسته}}
			* [[زهیر بن قین بجلی]] (همسر)
			{{پایان مدخل‌ وابسته}}

			== منابع ==
			{{منابع}}
			# [[پرونده:1100820.jpg\|22px]] [[ملیحه خادری\|خادری، ملیحه]]، '''[[زنان در نهضت عاشورا (مقاله)\|مقاله «زنان در نهضت عاشورا»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۹ (کتاب)\|فرهنگ عاشورایی ج۹''']]
			{{پایان منابع}}

			== پانویس ==
			{{پانویس}}

			[[رده:دلهم بنت عمرو]]
			[[رده:اعلام]]

Wasity: تغییرمسیر به دلهم

2022-08-30T07:29:30Z

تغییرمسیر به دلهم

صفحهٔ تازه

#تغییر_مسیر [[دلهم]]