دلهم در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Ali: تغییرمسیر به دلهم بنت عمرو در تاریخ اسلامی

2023-07-30T15:57:57Z

تغییرمسیر به دلهم بنت عمرو در تاریخ اسلامی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مدخل مرتبط~~		#تغییر_مسیر [[دلهم بنت عمرو در تاریخ اسلامی]]
	~~\| موضوع مرتبط = دلهم~~
	~~\| عنوان مدخل = [[دلهم]]~~
	~~\| مداخل مرتبط = [[دلهم در تاریخ اسلامی]]~~
	~~\| پرسش مرتبط =~~
	}}

	~~== مقدمه ==~~
	همراهان [[امام حسین]] {{ع}} از آغاز حرکت از [[مدینه]] و اقامت در [[مکه]] و حرکت به سوی [[کوفه]] تعداد ثابت و مشخصی نبوده‌اند و با توجه به شرایط کم و زیاد شده‌اند. به عبارت دیگر، در طول این مدت اردوی همراه [[امام]] با فراز و فرودهایی همراه بوده و ریزش و رویش‌هایی داشته است. [[زهیر بن قین]] از جمله مهم‌ترین افرادی است که برابر نقل [[تاریخ]] در یکی از منزلگاه‌های بین راه مکه و [[کربلا]] به [[قافله حسینی]] پیوست. نقش [[همسر]] او در این کار بسیار برجسته است.

	[[دلهم~~]] یا [[دیلم~~ بنت عمر]]، همسر [[زهیر بن قین بجلی]] است. بدون تردید او از [[دوستان]] [[اهل بیت]] بوده است. سخنان او به همسرش زهیر، به هنگام [[دعوت]] امام حسین از وی و نیز سخنان و برخورد او پس از آنکه شوهرش اعلام داشت می‌خواهم همراه [[کاروان حسینی]] باشم و خود را فدای او و هدفش کنم، [[بهترین]] دلیل بر این مدعاست.

	براساس گزارش‌های [[تاریخی]]، امام حسین {{ع}} در یکی از منازل بین راه به نام «[[زرود]]» چشمش به خیمه‌ای افتاد که در آنجا برپا شده بود چون درباره‌اش پرسید، گفتند: از آن زهیر بن قین است. امام حسین [[پیام]] داد که با هم گفت‌وگویی داشته باشند. زهیر از [[دیدار با امام]] خودداری کرد، اما همسرش به او گفت: سبحان [[الله]]! فرزند [[رسول خدا]] {{صل}} در پی تو فرستاده، تو سر باز میزنی و اجابتش نمی‌کنی؟<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۲۹۸؛ اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۲۷.</ref>.

	زهیر از سخنان همسرش شرمنده و دگرگون شد. و نزد امام رفت. اندکی نگذشت که با چهره‌ای باز و خندان بازگشت و دستور داد که خیمه‌اش را کنار خیمه‌های کاروان حسینی برپا کنند. سپس همسرش را به خویشاوندانش سپرد و گفت: همراه آنان بازگرد؛ چراکه من قصد دارم همراه حسین کشته شوم. آن‌گاه به [[یاران]] همراه خود گفت: هر کس [[دوستدار]] [[شهادت]] است، بماند و هر کس [[دوست]] نمی‌دارد، برود، اما هیچ کس با او نماند<ref>الاخبار الطوال، ص۲۴۶ - ۲۴۷.</ref>. این مطالب بر اساس گزارش دینوری است، ولی برخی [[مورخان]] و شرح حال نویسان برخلاف وی گفته‌اند که [[سلمان بن مضارب بجلی]] پسر عموی تنی [[زهیر]] او را [[همراهی]] کرد و در بعد از ظهر [[روز عاشورا]] کشته شد<ref>معجم رجال الحدیث، ج۹، ص۱۹۳، ش۴۳۵۳؛ مستدرکات علم الرجال، ج۴، ص۱۰۵، ش۶۴۱۸؛ ابصار العین، ص۱۶۹.</ref>. بنابراین، سخنان دینوری و امثال او که می‌گویند: «هیچ کس با زهیر نماند» درست نیست.

	طبق نقل [[طبری]]، او به یارانش گفت: هر کس از شما [[دوست]] دارد با من بیاید وگرنه این آخرین [[دیدار]] است. سپس گفت: ما در بلنجر<ref>بلنجر، شهری است در سرزمین خزر.... گویند: عبدالرحمن ربیعه آن را گشود. بلاذری می‌گوید: سلامان ربیعه، آن را فتح کرد. معجم البلدان، ج۱، ص۴۸۹.</ref> می‌جنگیدیم. [[خداوند]] ما را [[پیروز]] ساخت و [[غنایم]] زیادی به دست آوردیم. در این هنگام [[سلمان باهلی]]<ref>در بسیاری از منابع به جای باهلی فارسی آمده است.</ref> به ما گفت: آیا از این [[پیروزی]] که [[خدا]] نصیب شما کرده است، خوشحالید؟ گفتیم: آری. گفت: آنگاه که [[جوانان]] [[اهل]] محمد را به هنگام [[جنگیدن]] در رکاب آنان، دیدار کردید بسیار خوشحال‌تر خواهید بود از این غنائمی که به دست آورده‌اید؛ من شما را به خداوند می‌سپارم <ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۳۰۳؛ شیخ مفید، الارشاد، ص۲۰۳.</ref>.

	قابل توجه است کسی که خودش با [[تشویق]] و تلاش همسرش نزد [[امام]] رفته بود، اینک دیگران را تشویق میکرد که در رکاب [[امام حسین]] [[شمشیر]] بزنند تا به آن [[شادمانی]] که سلمان گفته دست یابند.

	به [[روایت]] [[ابن‌طاووس]] زهیر به همسرش گفت: آهنگ همراهی با حسین را دارم تا [[جان]] خویش را در راه او [[فدا]] و با همه وجودم از وی [[دفاع]] کنم. سپس او را به یکی از پسر عموهایش سپرد که به خانواده‌اش برسانند. [[دلهم]] از [[تصمیم]] او بسیار خوشحال شد. و از وی به دلیل تصمیم درست و ایثارگرانه‌اش تشکر کرد. وی در حالی که [[اشک شوق]] از دیدگانش جاری بود با [[زهیر]] خداحافظی کرد و گفت: «[[خدا]] [[یار]] و [[یاور]] تو باشد و برایت خیر پیش آورد. از تو میخواهم که در [[قیامت]] نزد جدّ حسین از من [[شفاعت]] کنی و دست مرا بگیری»<ref>بحار الانوار، ج۴۴، ص۳۷۱.</ref>.

	از گزارش یاد شده بر‌می‌آید که [[دلهم]] از [[همسر]] خود جدا شد، اما در برخی گزارش‌ها و کتاب‌های معاصر یادآور شده‌اند که دلهم گفت: تو می‌خواهی در رکاب پسر [[مرتضی]] جانبازی کنی و به من می‌گویی از [[خدمت]] دختر [[مصطفی]] [[محروم]] بمانم! هرگز به این کار [[رضایت]] نمی‌دهم و با زهیر روان شد<ref>معالی السبطین، ج۱، ص۳۸۱؛ ریاحین الشریعه، ج۳، ص۳۰۷. نویسندگان این سخنان را از ابن اعثم کوفی نقل کرده‌اند، ولی نویسنده چنین مطلبی را در ~~کتاب ایشان پیدا نکرد.</ref>.~~

	از گزارش‌های [[طبری]] بر می‌آید که [[تشویق]] همسر زهیر برای [[گفت‌وگو]] با [[امام حسین]] {{ع}} او را متحول و [[حسینی]] کرد، تا جایی که به همسرش گفت: آهنگ [[همراهی]] با حسین را دارم تا جانم را در راهش [[فدا]] کنم و با روحم وی را [[حفظ]] کنم. همسرش که از پیش، [[حق اهل بیت]] را می‌شناخت و قلبش از [[دوستی]] آنان مالامال بود، گفت: خدا یار و یاور تو باشد.

	گفت‌وگوی زهیر با یارانش نیز بیانگر این است که زهیر می‌دانست که پایان این [[سفر]] [[شهادت]] است. موضع‌گیری‌های زهیر از هنگام پیوستن به [[کاروان حسینی]] چنان عالی است که [[تاریخ]] پیوسته آن را یادآور می‌شود و نسل‌ها آن را میخوانند و سر [[تعظیم]] در برابر آن فرود می‌آورند. از باب نمونه به چند مورد اشاره می‌کنیم:
	# زهیر در بین راه [[مکه]] به [[کربلا]] هنگامی که امام حسین {{ع}} همه را مرخص کرد و نیز در [[شب عاشورا]]، اظهار جانبازی کرد؛
	~~# [[روز عاشورا]] پس از [[صف‌آرایی]] دو [[سپاه]]، [[امام]] او را بر جناح راست سپاه خود [[نصب]] کرد.~~
	زهیر در روز عاشورا در اقدامی خیرخواهانه به میدان آمده به [[نصیحت]] [[دشمنان]] پرداخت و آنان را به [[یاری امام حسین]] [[دعوت]] کرد: ما شما را به [[یاری]] [[خانواده]] [[رسول خدا]] {{صل}} و ترک کمک به [[طاغی]] [[زمان]] [[ابن زیاد]] دعوت می‌کنیم؛ زیرا از اینان جز [[بدی]] عاید شما نمی‌شود.

	او به افشای [[زشتی]] [[رفتار]] [[امویان]] پرداخت، اما [[دشمن]] برکشتن [[امام]] [[اصرار]] داشت و [[شمر]] نیز تیری به سوی او پرتاب کرد. در عین حال [[زهیر]] به [[ارشاد]] آنان ادامه داد تا فردی از سوی امام به وی گفت: امام تو را می‌خواند و می‌فرماید: به جانم [[سوگند]]! همانند [[مؤمن آل فرعون]] برای آنها [[خیرخواهی]] کردی و [[حق]] را به آنان رساندی.

	زهیر پس از [[نماز]] با امام در [[ظهر]] [[روز عاشورا]] به میدان آمد و پس از [[نبرد]] [[سختی]] و با [[شعار]] زیر [[هدف]] خود را از [[همراهی]] با [[نهضت حسینی]] اعلام داشت:
	~~{{شعر}}~~
	~~{{ب\|''أَنَا زُهَیْرٌ وَ أَنَا ابْنُ الْقَیْنِ''\|2=''أَذُبُّکُمْ بِالسَّیْفِ عَنْ حُسَیْنٍ''}}~~
	~~{{ب\|''إِنَّ حُسَیْناً أَحَدُ السِّبْطَیْنِ''\|2=''مِنْ عِتْرَةِ الْبَرِّ التَّقِیِّ الزَّیْن''}}~~
	~~{{ب\|'' ذَاكَ رَسُولُ اللَّهِ غَيْرُ الْمَيْنِ ''\|2=''أضرِبُکُم ولا أری مِن شَینِ''}}~~
	~~{{ب\|''يا لَيتَ نَفْسي قُسمَتْ قِسمَين''\|2=}}~~
	~~{{پایان شعر}}~~
	:من زهیر فرزند قینم که با [[شمشیر]] از حسین و [[اهل بیت]] او [[دفاع]] می‌کنم و [[دشمنان]] را از آنان دور می‌کنم. حسین یکی از دو نواده [[پیامبر اسلام]] {{صل}} و از [[عترت]] [[نیک]]، با [[تقوا]] و پرافتخار است. عترت آن [[پیامبری]] که هیچ عیبی نداشت. من شما را در هم می‌کوبم و در این کار هیچ سرزنشی نمی‌بینم. ای کاش [[جسم]] و [[جان]] من دو نیم می‌‌شد و هر نیم می‌توانست یک بار در راه حسین [[فدا]] شود.

	زهیر نیز به [[شهادت]] رسید. امام به بالینش آمد و او را [[دعا]] و بر قاتلانش [[نفرین]] کرد <ref>ابصارالعین، ص۱۶۷؛ اعیان الشیعه، ج۷، ص۷۲.</ref>.

	~~'''نکته‌های مهم:'''~~
	هر چند [[منابع تاریخی]]، آگاهی‌های زیادی درباره [[دلهم]] و [[میزان]] [[معرفت دینی]] او در [[اختیار]] ما قرار نمی‌دهد، از همین اندکی که به آن اشاره کردیم برمی آید که او دست کم [[ایمانی]] [[قوی]] و [[معرفتی]] عمیق به امام و اهل بیت داشته است. [[سخن]] و عمل [[دلهم]] کاری فوق‌العاده بود و جز در [[روزگار]] [[پیامبر اسلام]] و [[نهضت]] [[کربلا]] چنین شخصیتی را نمی‌توان یافت و اگر در سال‌های [[مبارزات]] [[انقلاب اسلامی]] و به ویژه دوران [[دفاع مقدس]] نمونه‌هایی از این دست را نمی‌دیدیم، باورش برای مان سخت بود. در این جا نیز به چند نکته درس‌آموز اشاره می‌کنیم.
	# دلهم از نخستین [[زنان]] غیرهاشمی و [[عاشورایی]] است که [[شایسته]] [[تکریم]] و [[تعظیم]] است. او با یک عمل مثبت، خود را از [[گمنامی]] درآورد و نام خود را در پر افتخارترین فصل [[تاریخ اسلام]] برای همیشه ثبت کرد.
	# [[امام]] از [[زهیر]] جهت [[یاری]] [[دعوت]] کرد و او با [[تشویق]] همسرش، به [[خدمت]] امام رسیده در زمره سعادت‌مندان [[تاریخ]] قرار گرفت. این در حالی است که امام از افراد دیگری همانند [[عبیدالله حر جعفی]] نیز دعوت کرد، ولی آنان [[توفیق]] چنین سعادتی را نیافتند. وی به جای جان‌نثاری در رکاب امام، اسب خود را به امام پیشکش کرد. امام نیز فرمودند: تو که جانت را از ما دریغ میداری ما نیازی به اسب تو نداریم<ref>انساب الاشراف، ۳۹، ص۱۷۴.</ref>. زهیر و نیز پسر عموی او [[سلمان بن مضارب بجلی]] که او نیز در کربلا به [[شهادت]] رسید، [[سعادت]] و [[عاقبت به خیری]] خود را مدیون دلهم می‌باشند،؛ چراکه اگر هشدار و تشویق دلهم نبود زهیر و پس از او سلمان، توفیق [[حضور امام]] را پیدا نمی‌کردند تا خود را در صفای نگاه و [[کلام امام]] شست و شو دهند و به [[حیات]] [[جاودانه]] [[دست]] یابند.
	# بر اساس [[آیات]] و [[روایات]]، به ویژه آیات و روایات [[امر به معروف و نهی از منکر]] و [[روایت نبوی]]: {{متن حدیث\|كُلُّكُمْ رَاعٍ وَ كُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ }} «[[زن]] و شوهر در برابر یکدیگر [[مسئولیت]] دارند». در این جا [[همسر]] فهیم زهیر با توجه به این اصل شوهرش را تشویق به حضور در نزد امام کرد.
	# او با سخن و عمل خود نقش برجسته‌ای را در [[نهضت حسینی]] ایفا کرد، تا جایی که می‌‌توان گفت او در تعیین [[فرمانده]] قسمت راست [[سپاه امام حسین]] {{ع}} نقش داشت و در [[ثواب]] آن همه شجاعت‌ها و فداکاری‌هایی که آنان انجام دادند، [[شریک]] است؛ چراکه {{متن حدیث\|الرَّاضِي بِفِعْلِ قَوْمٍ كَالدَّاخِلِ فِيهِ مَعَهُمْ}}. بنابراین [[دلهم]] در تک تک کارهای [[زهیر]] که به برخی از آنها اشاره کردیم، شریک است.
	# [[سخن]] و عمل دلهم، بر اساس [[احساس]] تکلیفی بود که تشخیص داده بود و هیچ چیز دیگر در آن دخالت نداشت. کاری که او در آن لحظه [[تاریخی]] انجام داد با اقدامی که [[طوعه]] و [[همسر]] [[میثم تمار]] و [[ماریه]] در [[کوفه]] و [[بصره]] انجام دادند بسیار شباهت دارد. همه اینها در جو و فضایی به [[دفاع از حق]] و [[اهل بیت]] {{عم}} برخاستند، که [[اکثریت]] مردان و [[زنان]]، گرفتار [[ترس]] و [[انفعال]] شده بودند و [[قادر]] نبودند [[تصمیم]] [[درستی]] بگیرند و بدون مصلحت‌های [[سیاسی]] و [[دنیایی]] [[دست]] به اقدامی بزنند. اگر زنان [[عاشورایی]] یاد شده نیز میخواستند بر اساس مصلحت‌های دنیایی تصمیم بگیرند و محاسبات و ملاحظاتی چون [[قدرت]] [[امویان]]، کم‌شماری [[یاران امام حسین]] {{ع}} و پرشماری [[یاران]] [[یزید]] را در نظر بگیرند، دست‌کم باید همانند اکثریت مردان و زنان کوفه [[سکوت]] می‌کردند و خود را از معرکه کنار میکشیدند، اما آنان برخلاف جوّ زمانه [[مسئولیت]] خود را شناخته بدان عمل کردند.
	# دلهم می‌توانست همانند بسیاری از زنان کوفه که دست همسر و فرزند خود را گرفتند و به بهانه‌های واهی آنها را به درون [[خانه‌ها]] کشاندند و در نهایت [[مسلم بن عقیل]] را تنها گذاشتند، همسرش را از [[یاری]] و [[همراهی]] [[امام]] باز بدارد و به جای [[تشویق]] بگوید: [[یاران حسین]] اندک‌اند هرگز به [[مصلحت]] نیست که با او [[همکاری]] و [[بنی‌امیه]] را با خودت [[دشمن]] کنی؛ اصلاً ما چرا باید [[زندگی]] آرام و بی‌دغدغه خود را بر هم زنیم، به [[پیام]] و کمک‌خواهی امام پاسخ منفی ده و هر چه زودتر بار و بنه را جمع کن تا حرکت کنیم و از این جا دور شویم. شاید اگر دلهم چنین سخنانی می‌‌گفت، [[سرنوشت]] [[زهیر]] نیز همانند عبیدالله [[حرّ]] [[جعفی]] می‌‌شد و [[تاریخ]] نیز از آن دو به [[بدی]] یاد می‌کرد.<ref>[[محمد صادق مزینانی\|مزینانی، محمد صادق]]، [[نقش زنان در حماسه عاشورا (کتاب)\|نقش زنان در حماسه عاشورا]]، ص۴۳-۴۹.</ref>

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	# [[پرونده:1100854.jpg\|22px]] [[محمد صادق مزینانی\|مزینانی، محمد صادق]]، [[نقش زنان در حماسه عاشورا (کتاب)\|'''نقش زنان در حماسه عاشورا''']]
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

	~~[[رده:دلهم]]~~
	~~[[رده:اعلام~~]]

Wasity: جایگزینی متن - 'پیوستن' به 'پیوستن'

2022-09-30T17:29:47Z

جایگزینی متن - 'پیوستن' به 'پیوستن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۵۹
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	از گزارش‌های [[طبری]] بر می‌آید که [[تشویق]] همسر زهیر برای [[گفت‌وگو]] با [[امام حسین]] {{ع}} او را متحول و [[حسینی]] کرد، تا جایی که به همسرش گفت: آهنگ [[همراهی]] با حسین را دارم تا جانم را در راهش [[فدا]] کنم و با روحم وی را [[حفظ]] کنم. همسرش که از پیش، [[حق اهل بیت]] را می‌شناخت و قلبش از [[دوستی]] آنان مالامال بود، گفت: خدا یار و یاور تو باشد.		از گزارش‌های [[طبری]] بر می‌آید که [[تشویق]] همسر زهیر برای [[گفت‌وگو]] با [[امام حسین]] {{ع}} او را متحول و [[حسینی]] کرد، تا جایی که به همسرش گفت: آهنگ [[همراهی]] با حسین را دارم تا جانم را در راهش [[فدا]] کنم و با روحم وی را [[حفظ]] کنم. همسرش که از پیش، [[حق اهل بیت]] را می‌شناخت و قلبش از [[دوستی]] آنان مالامال بود، گفت: خدا یار و یاور تو باشد.

	گفت‌وگوی زهیر با یارانش نیز بیانگر این است که زهیر می‌دانست که پایان این [[سفر]] [[شهادت]] است. موضع‌گیری‌های زهیر از هنگام [[پیوستن]] به [[کاروان حسینی]] چنان عالی است که [[تاریخ]] پیوسته آن را یادآور می‌شود و نسل‌ها آن را میخوانند و سر [[تعظیم]] در برابر آن فرود می‌آورند. از باب نمونه به چند مورد اشاره می‌کنیم:		گفت‌وگوی زهیر با یارانش نیز بیانگر این است که زهیر می‌دانست که پایان این [[سفر]] [[شهادت]] است. موضع‌گیری‌های زهیر از هنگام پیوستن به [[کاروان حسینی]] چنان عالی است که [[تاریخ]] پیوسته آن را یادآور می‌شود و نسل‌ها آن را میخوانند و سر [[تعظیم]] در برابر آن فرود می‌آورند. از باب نمونه به چند مورد اشاره می‌کنیم:
	# زهیر در بین راه [[مکه]] به [[کربلا]] هنگامی که امام حسین {{ع}} همه را مرخص کرد و نیز در [[شب عاشورا]]، اظهار جانبازی کرد؛		# زهیر در بین راه [[مکه]] به [[کربلا]] هنگامی که امام حسین {{ع}} همه را مرخص کرد و نیز در [[شب عاشورا]]، اظهار جانبازی کرد؛
	# [[روز عاشورا]] پس از [[صف‌آرایی]] دو [[سپاه]]، [[امام]] او را بر جناح راست سپاه خود [[نصب]] کرد.		# [[روز عاشورا]] پس از [[صف‌آرایی]] دو [[سپاه]]، [[امام]] او را بر جناح راست سپاه خود [[نصب]] کرد.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:36:57Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:04:02Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = دلهم		\| موضوع مرتبط = دلهم
خط ۲۸:		خط ۲۷:
	گفت‌وگوی زهیر با یارانش نیز بیانگر این است که زهیر می‌دانست که پایان این [[سفر]] [[شهادت]] است. موضع‌گیری‌های زهیر از هنگام [[پیوستن]] به [[کاروان حسینی]] چنان عالی است که [[تاریخ]] پیوسته آن را یادآور می‌شود و نسل‌ها آن را میخوانند و سر [[تعظیم]] در برابر آن فرود می‌آورند. از باب نمونه به چند مورد اشاره می‌کنیم:		گفت‌وگوی زهیر با یارانش نیز بیانگر این است که زهیر می‌دانست که پایان این [[سفر]] [[شهادت]] است. موضع‌گیری‌های زهیر از هنگام [[پیوستن]] به [[کاروان حسینی]] چنان عالی است که [[تاریخ]] پیوسته آن را یادآور می‌شود و نسل‌ها آن را میخوانند و سر [[تعظیم]] در برابر آن فرود می‌آورند. از باب نمونه به چند مورد اشاره می‌کنیم:
	#زهیر در بین راه [[مکه]] به [[کربلا]] هنگامی که امام حسین{{ع}} همه را مرخص کرد و نیز در [[شب عاشورا]]، اظهار جانبازی کرد؛		#زهیر در بین راه [[مکه]] به [[کربلا]] هنگامی که امام حسین{{ع}} همه را مرخص کرد و نیز در [[شب عاشورا]]، اظهار جانبازی کرد؛
	#[[روز عاشورا]] پس از [[صف‌آرایی]] دو [[سپاه]]، [[امام]] او را بر جناح راست سپاه خود [[نصب]] کرد.		# [[روز عاشورا]] پس از [[صف‌آرایی]] دو [[سپاه]]، [[امام]] او را بر جناح راست سپاه خود [[نصب]] کرد.
	زهیر در روز عاشورا در اقدامی خیرخواهانه به میدان آمده به [[نصیحت]] [[دشمنان]] پرداخت و آنان را به [[یاری امام حسین]] [[دعوت]] کرد: ما شما را به [[یاری]] [[خانواده]] [[رسول خدا]]{{صل}} و ترک کمک به [[طاغی]] [[زمان]] [[ابن زیاد]] دعوت می‌کنیم؛ زیرا از اینان جز [[بدی]] عاید شما نمی‌شود.		زهیر در روز عاشورا در اقدامی خیرخواهانه به میدان آمده به [[نصیحت]] [[دشمنان]] پرداخت و آنان را به [[یاری امام حسین]] [[دعوت]] کرد: ما شما را به [[یاری]] [[خانواده]] [[رسول خدا]]{{صل}} و ترک کمک به [[طاغی]] [[زمان]] [[ابن زیاد]] دعوت می‌کنیم؛ زیرا از اینان جز [[بدی]] عاید شما نمی‌شود.

خط ۴۷:		خط ۴۶:
	هر چند [[منابع تاریخی]]، آگاهی‌های زیادی درباره [[دلهم]] و [[میزان]] [[معرفت دینی]] او در [[اختیار]] ما قرار نمی‌دهد، از همین اندکی که به آن اشاره کردیم برمی آید که او دست کم [[ایمانی]] [[قوی]] و [[معرفتی]] عمیق به امام و اهل بیت داشته است. [[سخن]] و عمل [[دلهم]] کاری فوق‌العاده بود و جز در [[روزگار]] [[پیامبر اسلام]] و [[نهضت]] [[کربلا]] چنین شخصیتی را نمی‌توان یافت و اگر در سال‌های [[مبارزات]] [[انقلاب اسلامی]] و به ویژه دوران [[دفاع مقدس]] نمونه‌هایی از این دست را نمی‌دیدیم، باورش برای مان سخت بود. در این جا نیز به چند نکته درس‌آموز اشاره می‌کنیم.		هر چند [[منابع تاریخی]]، آگاهی‌های زیادی درباره [[دلهم]] و [[میزان]] [[معرفت دینی]] او در [[اختیار]] ما قرار نمی‌دهد، از همین اندکی که به آن اشاره کردیم برمی آید که او دست کم [[ایمانی]] [[قوی]] و [[معرفتی]] عمیق به امام و اهل بیت داشته است. [[سخن]] و عمل [[دلهم]] کاری فوق‌العاده بود و جز در [[روزگار]] [[پیامبر اسلام]] و [[نهضت]] [[کربلا]] چنین شخصیتی را نمی‌توان یافت و اگر در سال‌های [[مبارزات]] [[انقلاب اسلامی]] و به ویژه دوران [[دفاع مقدس]] نمونه‌هایی از این دست را نمی‌دیدیم، باورش برای مان سخت بود. در این جا نیز به چند نکته درس‌آموز اشاره می‌کنیم.
	#دلهم از نخستین [[زنان]] غیرهاشمی و [[عاشورایی]] است که [[شایسته]] [[تکریم]] و [[تعظیم]] است. او با یک عمل مثبت، خود را از [[گمنامی]] درآورد و نام خود را در پر افتخارترین فصل [[تاریخ اسلام]] برای همیشه ثبت کرد.		#دلهم از نخستین [[زنان]] غیرهاشمی و [[عاشورایی]] است که [[شایسته]] [[تکریم]] و [[تعظیم]] است. او با یک عمل مثبت، خود را از [[گمنامی]] درآورد و نام خود را در پر افتخارترین فصل [[تاریخ اسلام]] برای همیشه ثبت کرد.
	#[[امام]] از [[زهیر]] جهت [[یاری]] [[دعوت]] کرد و او با [[تشویق]] همسرش، به [[خدمت]] امام رسیده در زمره سعادت‌مندان [[تاریخ]] قرار گرفت. این در حالی است که امام از افراد دیگری همانند [[عبیدالله حر جعفی]] نیز دعوت کرد، ولی آنان [[توفیق]] چنین سعادتی را نیافتند. وی به جای جان‌نثاری در رکاب امام، اسب خود را به امام پیشکش کرد. امام نیز فرمودند: تو که جانت را از ما دریغ میداری ما نیازی به اسب تو نداریم<ref>انساب الاشراف، ۳۹، ص۱۷۴.</ref>. زهیر و نیز پسر عموی او [[سلمان بن مضارب بجلی]] که او نیز در کربلا به [[شهادت]] رسید، [[سعادت]] و [[عاقبت به خیری]] خود را مدیون دلهم می‌باشند،؛ چراکه اگر هشدار و تشویق دلهم نبود زهیر و پس از او سلمان، توفیق [[حضور امام]] را پیدا نمی‌کردند تا خود را در صفای نگاه و [[کلام امام]] شست و شو دهند و به [[حیات]] [[جاودانه]] [[دست]] یابند.		# [[امام]] از [[زهیر]] جهت [[یاری]] [[دعوت]] کرد و او با [[تشویق]] همسرش، به [[خدمت]] امام رسیده در زمره سعادت‌مندان [[تاریخ]] قرار گرفت. این در حالی است که امام از افراد دیگری همانند [[عبیدالله حر جعفی]] نیز دعوت کرد، ولی آنان [[توفیق]] چنین سعادتی را نیافتند. وی به جای جان‌نثاری در رکاب امام، اسب خود را به امام پیشکش کرد. امام نیز فرمودند: تو که جانت را از ما دریغ میداری ما نیازی به اسب تو نداریم<ref>انساب الاشراف، ۳۹، ص۱۷۴.</ref>. زهیر و نیز پسر عموی او [[سلمان بن مضارب بجلی]] که او نیز در کربلا به [[شهادت]] رسید، [[سعادت]] و [[عاقبت به خیری]] خود را مدیون دلهم می‌باشند،؛ چراکه اگر هشدار و تشویق دلهم نبود زهیر و پس از او سلمان، توفیق [[حضور امام]] را پیدا نمی‌کردند تا خود را در صفای نگاه و [[کلام امام]] شست و شو دهند و به [[حیات]] [[جاودانه]] [[دست]] یابند.
	#بر اساس [[آیات]] و [[روایات]]، به ویژه آیات و روایات [[امر به معروف و نهی از منکر]] و [[روایت نبوی]]: {{متن حدیث\|كُلُّكُمْ رَاعٍ وَ كُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ }} «[[زن]] و شوهر در برابر یکدیگر [[مسئولیت]] دارند». در این جا [[همسر]] فهیم زهیر با توجه به این اصل شوهرش را تشویق به حضور در نزد امام کرد.		#بر اساس [[آیات]] و [[روایات]]، به ویژه آیات و روایات [[امر به معروف و نهی از منکر]] و [[روایت نبوی]]: {{متن حدیث\|كُلُّكُمْ رَاعٍ وَ كُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ }} «[[زن]] و شوهر در برابر یکدیگر [[مسئولیت]] دارند». در این جا [[همسر]] فهیم زهیر با توجه به این اصل شوهرش را تشویق به حضور در نزد امام کرد.
	#او با سخن و عمل خود نقش برجسته‌ای را در [[نهضت حسینی]] ایفا کرد، تا جایی که می‌‌توان گفت او در تعیین [[فرمانده]] قسمت راست [[سپاه امام حسین]]{{ع}} نقش داشت و در [[ثواب]] آن همه شجاعت‌ها و فداکاری‌هایی که آنان انجام دادند، [[شریک]] است؛ چراکه {{متن حدیث\|الرَّاضِي بِفِعْلِ قَوْمٍ كَالدَّاخِلِ فِيهِ مَعَهُمْ}}. بنابراین [[دلهم]] در تک تک کارهای [[زهیر]] که به برخی از آنها اشاره کردیم، شریک است.		#او با سخن و عمل خود نقش برجسته‌ای را در [[نهضت حسینی]] ایفا کرد، تا جایی که می‌‌توان گفت او در تعیین [[فرمانده]] قسمت راست [[سپاه امام حسین]]{{ع}} نقش داشت و در [[ثواب]] آن همه شجاعت‌ها و فداکاری‌هایی که آنان انجام دادند، [[شریک]] است؛ چراکه {{متن حدیث\|الرَّاضِي بِفِعْلِ قَوْمٍ كَالدَّاخِلِ فِيهِ مَعَهُمْ}}. بنابراین [[دلهم]] در تک تک کارهای [[زهیر]] که به برخی از آنها اشاره کردیم، شریک است.
	#[[سخن]] و عمل دلهم، بر اساس [[احساس]] تکلیفی بود که تشخیص داده بود و هیچ چیز دیگر در آن دخالت نداشت. کاری که او در آن لحظه [[تاریخی]] انجام داد با اقدامی که [[طوعه]] و [[همسر]] [[میثم تمار]] و [[ماریه]] در [[کوفه]] و [[بصره]] انجام دادند بسیار شباهت دارد. همه اینها در جو و فضایی به [[دفاع از حق]] و [[اهل بیت]]{{عم}} برخاستند، که [[اکثریت]] مردان و [[زنان]]، گرفتار [[ترس]] و [[انفعال]] شده بودند و [[قادر]] نبودند [[تصمیم]] [[درستی]] بگیرند و بدون مصلحت‌های [[سیاسی]] و [[دنیایی]] [[دست]] به اقدامی بزنند. اگر زنان [[عاشورایی]] یاد شده نیز میخواستند بر اساس مصلحت‌های دنیایی تصمیم بگیرند و محاسبات و ملاحظاتی چون [[قدرت]] [[امویان]]، کم‌شماری [[یاران امام حسین]]{{ع}} و پرشماری [[یاران]] [[یزید]] را در نظر بگیرند، دست‌کم باید همانند اکثریت مردان و زنان کوفه [[سکوت]] می‌کردند و خود را از معرکه کنار میکشیدند، اما آنان برخلاف جوّ زمانه [[مسئولیت]] خود را شناخته بدان عمل کردند.		# [[سخن]] و عمل دلهم، بر اساس [[احساس]] تکلیفی بود که تشخیص داده بود و هیچ چیز دیگر در آن دخالت نداشت. کاری که او در آن لحظه [[تاریخی]] انجام داد با اقدامی که [[طوعه]] و [[همسر]] [[میثم تمار]] و [[ماریه]] در [[کوفه]] و [[بصره]] انجام دادند بسیار شباهت دارد. همه اینها در جو و فضایی به [[دفاع از حق]] و [[اهل بیت]]{{عم}} برخاستند، که [[اکثریت]] مردان و [[زنان]]، گرفتار [[ترس]] و [[انفعال]] شده بودند و [[قادر]] نبودند [[تصمیم]] [[درستی]] بگیرند و بدون مصلحت‌های [[سیاسی]] و [[دنیایی]] [[دست]] به اقدامی بزنند. اگر زنان [[عاشورایی]] یاد شده نیز میخواستند بر اساس مصلحت‌های دنیایی تصمیم بگیرند و محاسبات و ملاحظاتی چون [[قدرت]] [[امویان]]، کم‌شماری [[یاران امام حسین]]{{ع}} و پرشماری [[یاران]] [[یزید]] را در نظر بگیرند، دست‌کم باید همانند اکثریت مردان و زنان کوفه [[سکوت]] می‌کردند و خود را از معرکه کنار میکشیدند، اما آنان برخلاف جوّ زمانه [[مسئولیت]] خود را شناخته بدان عمل کردند.
	#دلهم می‌توانست همانند بسیاری از زنان کوفه که دست همسر و فرزند خود را گرفتند و به بهانه‌های واهی آنها را به درون [[خانه‌ها]] کشاندند و در نهایت [[مسلم بن عقیل]] را تنها گذاشتند، همسرش را از [[یاری]] و [[همراهی]] [[امام]] باز بدارد و به جای [[تشویق]] بگوید: [[یاران حسین]] اندک‌اند هرگز به [[مصلحت]] نیست که با او [[همکاری]] و [[بنی‌امیه]] را با خودت [[دشمن]] کنی؛ اصلاً ما چرا باید [[زندگی]] آرام و بی‌دغدغه خود را بر هم زنیم، به [[پیام]] و کمک‌خواهی امام پاسخ منفی ده و هر چه زودتر بار و بنه را جمع کن تا حرکت کنیم و از این جا دور شویم. شاید اگر دلهم چنین سخنانی می‌‌گفت، [[سرنوشت]] [[زهیر]] نیز همانند عبیدالله [[حرّ]] [[جعفی]] می‌‌شد و [[تاریخ]] نیز از آن دو به [[بدی]] یاد می‌کرد.<ref>[[محمد صادق مزینانی\|مزینانی، محمد صادق]]، [[نقش زنان در حماسه عاشورا (کتاب)\|نقش زنان در حماسه عاشورا]]، ص۴۳-۴۹.</ref>		#دلهم می‌توانست همانند بسیاری از زنان کوفه که دست همسر و فرزند خود را گرفتند و به بهانه‌های واهی آنها را به درون [[خانه‌ها]] کشاندند و در نهایت [[مسلم بن عقیل]] را تنها گذاشتند، همسرش را از [[یاری]] و [[همراهی]] [[امام]] باز بدارد و به جای [[تشویق]] بگوید: [[یاران حسین]] اندک‌اند هرگز به [[مصلحت]] نیست که با او [[همکاری]] و [[بنی‌امیه]] را با خودت [[دشمن]] کنی؛ اصلاً ما چرا باید [[زندگی]] آرام و بی‌دغدغه خود را بر هم زنیم، به [[پیام]] و کمک‌خواهی امام پاسخ منفی ده و هر چه زودتر بار و بنه را جمع کن تا حرکت کنیم و از این جا دور شویم. شاید اگر دلهم چنین سخنانی می‌‌گفت، [[سرنوشت]] [[زهیر]] نیز همانند عبیدالله [[حرّ]] [[جعفی]] می‌‌شد و [[تاریخ]] نیز از آن دو به [[بدی]] یاد می‌کرد.<ref>[[محمد صادق مزینانی\|مزینانی، محمد صادق]]، [[نقش زنان در حماسه عاشورا (کتاب)\|نقش زنان در حماسه عاشورا]]، ص۴۳-۴۹.</ref>

خط ۶۱:		خط ۶۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:دلهم]]		[[رده:دلهم]]
	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:03:08Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[دلهم]]~~''' است. "'''[[دلهم]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[دلهم در تاریخ اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = دلهم
			\| عنوان مدخل = [[دلهم]]
			\| مداخل مرتبط = [[دلهم در تاریخ اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - ':
' به '
'

2022-01-13T11:40:03Z

جایگزینی متن - ': <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">' به '<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[دلهم]]''' است. "'''[[دلهم]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[دلهم]]''' است. "'''[[دلهم]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[دلهم در تاریخ اسلامی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[دلهم در تاریخ اسلامی]]</div>

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - ':
' به '
'

2022-01-13T11:30:14Z

جایگزینی متن - ': <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">' به '<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[دلهم]]''' است. "'''[[دلهم]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[دلهم]]''' است. "'''[[دلهم]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[دلهم در تاریخ اسلامی]]</div>		: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[دلهم در تاریخ اسلامی]]</div>

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T20:40:41Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۱۰
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T18:37:26Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۰۷
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	#دلهم می‌توانست همانند بسیاری از زنان کوفه که دست همسر و فرزند خود را گرفتند و به بهانه‌های واهی آنها را به درون [[خانه‌ها]] کشاندند و در نهایت [[مسلم بن عقیل]] را تنها گذاشتند، همسرش را از [[یاری]] و [[همراهی]] [[امام]] باز بدارد و به جای [[تشویق]] بگوید: [[یاران حسین]] اندک‌اند هرگز به [[مصلحت]] نیست که با او [[همکاری]] و [[بنی‌امیه]] را با خودت [[دشمن]] کنی؛ اصلاً ما چرا باید [[زندگی]] آرام و بی‌دغدغه خود را بر هم زنیم، به [[پیام]] و کمک‌خواهی امام پاسخ منفی ده و هر چه زودتر بار و بنه را جمع کن تا حرکت کنیم و از این جا دور شویم. شاید اگر دلهم چنین سخنانی می‌‌گفت، [[سرنوشت]] [[زهیر]] نیز همانند عبیدالله [[حرّ]] [[جعفی]] می‌‌شد و [[تاریخ]] نیز از آن دو به [[بدی]] یاد می‌کرد.<ref>[[محمد صادق مزینانی\|مزینانی، محمد صادق]]، [[نقش زنان در حماسه عاشورا (کتاب)\|نقش زنان در حماسه عاشورا]]، ص۴۳-۴۹.</ref>		#دلهم می‌توانست همانند بسیاری از زنان کوفه که دست همسر و فرزند خود را گرفتند و به بهانه‌های واهی آنها را به درون [[خانه‌ها]] کشاندند و در نهایت [[مسلم بن عقیل]] را تنها گذاشتند، همسرش را از [[یاری]] و [[همراهی]] [[امام]] باز بدارد و به جای [[تشویق]] بگوید: [[یاران حسین]] اندک‌اند هرگز به [[مصلحت]] نیست که با او [[همکاری]] و [[بنی‌امیه]] را با خودت [[دشمن]] کنی؛ اصلاً ما چرا باید [[زندگی]] آرام و بی‌دغدغه خود را بر هم زنیم، به [[پیام]] و کمک‌خواهی امام پاسخ منفی ده و هر چه زودتر بار و بنه را جمع کن تا حرکت کنیم و از این جا دور شویم. شاید اگر دلهم چنین سخنانی می‌‌گفت، [[سرنوشت]] [[زهیر]] نیز همانند عبیدالله [[حرّ]] [[جعفی]] می‌‌شد و [[تاریخ]] نیز از آن دو به [[بدی]] یاد می‌کرد.<ref>[[محمد صادق مزینانی\|مزینانی، محمد صادق]]، [[نقش زنان در حماسه عاشورا (کتاب)\|نقش زنان در حماسه عاشورا]]، ص۴۳-۴۹.</ref>

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100854.jpg\|22px]] [[محمد صادق مزینانی\|مزینانی، محمد صادق]]، [[نقش زنان در حماسه عاشورا (کتاب)\|'''نقش زنان در حماسه عاشورا''']]		# [[پرونده:1100854.jpg\|22px]] [[محمد صادق مزینانی\|مزینانی، محمد صادق]]، [[نقش زنان در حماسه عاشورا (کتاب)\|'''نقش زنان در حماسه عاشورا''']]

Wasity: جایگزینی متن - 'زنیم' به 'زنیم'

2021-10-30T04:43:01Z

جایگزینی متن - 'زنیم' به 'زنیم'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۱۳
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	#او با سخن و عمل خود نقش برجسته‌ای را در [[نهضت حسینی]] ایفا کرد، تا جایی که می‌‌توان گفت او در تعیین [[فرمانده]] قسمت راست [[سپاه امام حسین]]{{ع}} نقش داشت و در [[ثواب]] آن همه شجاعت‌ها و فداکاری‌هایی که آنان انجام دادند، [[شریک]] است؛ چراکه {{متن حدیث\|الرَّاضِي بِفِعْلِ قَوْمٍ كَالدَّاخِلِ فِيهِ مَعَهُمْ}}. بنابراین [[دلهم]] در تک تک کارهای [[زهیر]] که به برخی از آنها اشاره کردیم، شریک است.		#او با سخن و عمل خود نقش برجسته‌ای را در [[نهضت حسینی]] ایفا کرد، تا جایی که می‌‌توان گفت او در تعیین [[فرمانده]] قسمت راست [[سپاه امام حسین]]{{ع}} نقش داشت و در [[ثواب]] آن همه شجاعت‌ها و فداکاری‌هایی که آنان انجام دادند، [[شریک]] است؛ چراکه {{متن حدیث\|الرَّاضِي بِفِعْلِ قَوْمٍ كَالدَّاخِلِ فِيهِ مَعَهُمْ}}. بنابراین [[دلهم]] در تک تک کارهای [[زهیر]] که به برخی از آنها اشاره کردیم، شریک است.
	#[[سخن]] و عمل دلهم، بر اساس [[احساس]] تکلیفی بود که تشخیص داده بود و هیچ چیز دیگر در آن دخالت نداشت. کاری که او در آن لحظه [[تاریخی]] انجام داد با اقدامی که [[طوعه]] و [[همسر]] [[میثم تمار]] و [[ماریه]] در [[کوفه]] و [[بصره]] انجام دادند بسیار شباهت دارد. همه اینها در جو و فضایی به [[دفاع از حق]] و [[اهل بیت]]{{عم}} برخاستند، که [[اکثریت]] مردان و [[زنان]]، گرفتار [[ترس]] و [[انفعال]] شده بودند و [[قادر]] نبودند [[تصمیم]] [[درستی]] بگیرند و بدون مصلحت‌های [[سیاسی]] و [[دنیایی]] [[دست]] به اقدامی بزنند. اگر زنان [[عاشورایی]] یاد شده نیز میخواستند بر اساس مصلحت‌های دنیایی تصمیم بگیرند و محاسبات و ملاحظاتی چون [[قدرت]] [[امویان]]، کم‌شماری [[یاران امام حسین]]{{ع}} و پرشماری [[یاران]] [[یزید]] را در نظر بگیرند، دست‌کم باید همانند اکثریت مردان و زنان کوفه [[سکوت]] می‌کردند و خود را از معرکه کنار میکشیدند، اما آنان برخلاف جوّ زمانه [[مسئولیت]] خود را شناخته بدان عمل کردند.		#[[سخن]] و عمل دلهم، بر اساس [[احساس]] تکلیفی بود که تشخیص داده بود و هیچ چیز دیگر در آن دخالت نداشت. کاری که او در آن لحظه [[تاریخی]] انجام داد با اقدامی که [[طوعه]] و [[همسر]] [[میثم تمار]] و [[ماریه]] در [[کوفه]] و [[بصره]] انجام دادند بسیار شباهت دارد. همه اینها در جو و فضایی به [[دفاع از حق]] و [[اهل بیت]]{{عم}} برخاستند، که [[اکثریت]] مردان و [[زنان]]، گرفتار [[ترس]] و [[انفعال]] شده بودند و [[قادر]] نبودند [[تصمیم]] [[درستی]] بگیرند و بدون مصلحت‌های [[سیاسی]] و [[دنیایی]] [[دست]] به اقدامی بزنند. اگر زنان [[عاشورایی]] یاد شده نیز میخواستند بر اساس مصلحت‌های دنیایی تصمیم بگیرند و محاسبات و ملاحظاتی چون [[قدرت]] [[امویان]]، کم‌شماری [[یاران امام حسین]]{{ع}} و پرشماری [[یاران]] [[یزید]] را در نظر بگیرند، دست‌کم باید همانند اکثریت مردان و زنان کوفه [[سکوت]] می‌کردند و خود را از معرکه کنار میکشیدند، اما آنان برخلاف جوّ زمانه [[مسئولیت]] خود را شناخته بدان عمل کردند.
	#دلهم می‌توانست همانند بسیاری از زنان کوفه که دست همسر و فرزند خود را گرفتند و به بهانه‌های واهی آنها را به درون [[خانه‌ها]] کشاندند و در نهایت [[مسلم بن عقیل]] را تنها گذاشتند، همسرش را از [[یاری]] و [[همراهی]] [[امام]] باز بدارد و به جای [[تشویق]] بگوید: [[یاران حسین]] اندک‌اند هرگز به [[مصلحت]] نیست که با او [[همکاری]] و [[بنی‌امیه]] را با خودت [[دشمن]] کنی؛ اصلاً ما چرا باید [[زندگی]] آرام و بی‌دغدغه خود را بر هم ~~[[زنیم]]،~~ به [[پیام]] و کمک‌خواهی امام پاسخ منفی ده و هر چه زودتر بار و بنه را جمع کن تا حرکت کنیم و از این جا دور شویم. شاید اگر دلهم چنین سخنانی می‌‌گفت، [[سرنوشت]] [[زهیر]] نیز همانند عبیدالله [[حرّ]] [[جعفی]] می‌‌شد و [[تاریخ]] نیز از آن دو به [[بدی]] یاد می‌کرد.<ref>[[محمد صادق مزینانی\|مزینانی، محمد صادق]]، [[نقش زنان در حماسه عاشورا (کتاب)\|نقش زنان در حماسه عاشورا]]، ص۴۳-۴۹.</ref>		#دلهم می‌توانست همانند بسیاری از زنان کوفه که دست همسر و فرزند خود را گرفتند و به بهانه‌های واهی آنها را به درون [[خانه‌ها]] کشاندند و در نهایت [[مسلم بن عقیل]] را تنها گذاشتند، همسرش را از [[یاری]] و [[همراهی]] [[امام]] باز بدارد و به جای [[تشویق]] بگوید: [[یاران حسین]] اندک‌اند هرگز به [[مصلحت]] نیست که با او [[همکاری]] و [[بنی‌امیه]] را با خودت [[دشمن]] کنی؛ اصلاً ما چرا باید [[زندگی]] آرام و بی‌دغدغه خود را بر هم زنیم، به [[پیام]] و کمک‌خواهی امام پاسخ منفی ده و هر چه زودتر بار و بنه را جمع کن تا حرکت کنیم و از این جا دور شویم. شاید اگر دلهم چنین سخنانی می‌‌گفت، [[سرنوشت]] [[زهیر]] نیز همانند عبیدالله [[حرّ]] [[جعفی]] می‌‌شد و [[تاریخ]] نیز از آن دو به [[بدی]] یاد می‌کرد.<ref>[[محمد صادق مزینانی\|مزینانی، محمد صادق]]، [[نقش زنان در حماسه عاشورا (کتاب)\|نقش زنان در حماسه عاشورا]]، ص۴۳-۴۹.</ref>

	==منابع==		==منابع==

دلهم در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Ali: تغییرمسیر به دلهم بنت عمرو در تاریخ اسلامی

Wasity: جایگزینی متن - 'پیوستن' به 'پیوستن'

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

Heydari: جایگزینی متن - '\(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Heydari: جایگزینی متن - ': ' به ''

Heydari: جایگزینی متن - ': ' به ''

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

Wasity: جایگزینی متن - 'زنیم' به 'زنیم'

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Heydari: جایگزینی متن - ':
' به '
'

Heydari: جایگزینی متن - ':
' به '
'