دهم ذی‌حجه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* اربعین موسوی */

2023-06-12T09:21:05Z

اربعین موسوی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۱۶۱:		خط ۱۶۱:

	به این ترتیب [[موسی]] {{ع}} در میعادگاه طور، [[شرایع]] و [[قوانین]] [[آیین]] خود را به صورت صفحه‌هایی از [[تورات]]، از درگاه الهی گرفت و به سوی [[قوم]] بازگشت تا آنها را در پرتو این [[کتاب آسمانی]] و [[قانون اساسی]]، [[هدایت]] کند و به سوی [[تکامل]] برساند<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۷۵.</ref>.		به این ترتیب [[موسی]] {{ع}} در میعادگاه طور، [[شرایع]] و [[قوانین]] [[آیین]] خود را به صورت صفحه‌هایی از [[تورات]]، از درگاه الهی گرفت و به سوی [[قوم]] بازگشت تا آنها را در پرتو این [[کتاب آسمانی]] و [[قانون اساسی]]، [[هدایت]] کند و به سوی [[تکامل]] برساند<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۷۵.</ref>.

	~~==== [[اربعین]] موسوی ====~~
	اربعین موسوی یا اربعین کلیمی، در اصطلاح به سی [[روز]] ماه [[ذیقعده]] به علاوه ده روز اول [[ذیحجه]] گفته می‌شود که بر اساس [[روایات]]، خداوند در این ایام حضرت موسی {{ع}} را به کوه طور فراخواند و سی روز (تا پایان ماه ذیقعده) با آن حضرت [[وعده]] نمود و سپس با افزودن ده روز اول ذیحجه آن را تکمیل فرمود. چون این چهل روز در [[آیات قرآن]] و روایات دوره [[عبادت]] حضرت [[موسی کلیم]] [[الله]] {{ع}} در [[خلوت]] خود با خداوند بوده و پس از این چهل روز بود که خداوند تورات را بر آن حضرت نازل نمود، این ایام را اربعین موسوی، یا اربعین کلیمی می‌نامند.

	حضرت [[موسای کلیم]] {{ع}} در این ایام حالاتی خاص داشت و از جذبات [[الهی]] به شکلی مخصوص بهره‌مند بود. در [[روایت]] آمده است: [[حضرت موسی]] {{ع}} چهل [[روز]] از شدت جذبات [[الهی]] و شوقی که داشت، نه در رفتن و نه در آمدن، نه چیزی خورد و نه چیزی نوشید، و نه خوابید و نه اشتهای چیزی را داشت<ref>{{متن حدیث\|أَنَّهُ مَا أَكَلَ وَ مَا شَرِبَ وَ لَا نَامَ وَ لَا اشتَهى شَيْئاً مِنْ ذَلِكَ فِي ذِهَابِهِ وَ مَجِيئِهِ أَرْبَعِينَ يَوْمَاً شَوْقَاً إِلَى رَبِّهِ}}، بحار الأنوار، ج۵۳، ص۳۲۷.</ref>.

	~~در [[دعاها]] به حالات خاص آن حضرت در این ایام و تجلیات خاص [[خداوند]] برای آن حضرت مکرراً اشاره شده است.~~
	عدد چهل و [[اربعین]] گرفتن بر اساس [[روایات]] و تجربه [[اهل]] معنا اثری خاص بر وصول [[انسان]] به [[کمالات]] دارد. از این‌رو در میان اهل [[سلوک]] متداول است که بسیاری از [[عبادات]] را در دوره‌های چهل [[روزه]] به جا می‌آورند.

	ماه [[ذیقعده]] نخستین ماه از سه ماه حرامی است که به هم پیوسته‌اند. (ذیقعده و [[ذیحجه]] و [[محرم]]) و [[ماه‌های حرام]] دارای حرمتی خاص در عالم ملکوت و در عالم ظاهر هستند. اسباب [[استجابت دعا]] در آنها فراهم است و بار [[گناه]] در آنها سنگین‌تر از اوقات دیگر است. بر این اساس همواره سالکین إلی [[الله]] را به [[مراقبه]] بیشتر در این ماه‌ها [[دعوت]] می‌کنند.
	ده روز اول ماه ذیحجه نیز از شریف‌ترین اوقات سال است تا آنجا که بر اساس [[روایت]] هیچ دهه‌ای در نزد خداوند از این ده روز محبوب‌تر نیست. [[پیامبر خدا]] {{صل}} فرمودند: عمل خیر و [[عبادت]] در هیچ ایامی در نزد [[حق تعالی]] محبوب‌تر از دهه اول ذیحجه نیست<ref>{{متن حدیث\|مَا مِنْ أَيَّامٍ الْعَمَلُ الصَّالِحُ فِيهَا أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ أَيَّامِ الْعَشْرِ يَعْنِي عَشْرَ ذِي الْحِجَّةِ}}، وسائل الشیعة، ج۱۴، ص۲۷۳.</ref>. از این‌رو این دوره چهل روزه بسیار سزاوار توجه و عبادت و مراقبه شده است. بزرگان اهل معرفت به تجربه یافته‌اند که عبادت و مراقبه خاص در این چهل روز آثار بسیار مهمی دارد و تأکید بسیار زیادی بر عبادت و مراقبه در آن دارند.

	در دهه اول ماه [[ذیحجه]] که اوج [[اربعین]] موسوی است، هرشب دو رکعت [[نماز]] میان [[مغرب]] و عشا خوانده می‌شود و در هر رکعت بعد از [[حمد]] یک بار [[سوره توحید]] و یک بار [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلَاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَقَالَ مُوسَى لِأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ}}<ref>«و ما با موسی سی شب وعده نهادیم و با ده شب دیگر آن را کامل کردیم و میقات پروردگارش در چهل شب کمال یافت و موسی به برادر خویش هارون گفت: در میان قوم من جانشین من شو و به سامان دادن (امور) بپرداز و از راه و روش تبهکاران پیروی مکن!» سوره اعراف، آیه ۱۴۲.</ref> قرائت گردد که اگر چنین شود [[انسان]] با [[حجاج]] در [[ثواب]] حجشان [[شریک]] می‌گردد<ref>اقبال الاعمال، ج۲، ص۳۵.</ref>.

	از این [[روایت]] و این دستور به روشنی فهمیده می‌شود که این ایام که اتمام اربعین [[حضرت موسی]] {{ع}} است، مخصوص به آن حضرت نبوده است، بلکه ایامی است برای کسب [[فیض]] برای همه [[مؤمنین]] و در [[عبادت]] در آن ایام برای کسب فیض از [[رحمت الهی]] به آن ماجرا اشاره نموده و از [[خداوند]] تمنای [[برکت]] می‌کنیم<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۷۸.</ref>.

	==== تقاضای حضرت موسی {{ع}} ====		==== تقاضای حضرت موسی {{ع}} ====

Bahmani در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۰

2023-06-12T09:20:21Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۷

2023-06-12T07:57:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه		\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه
	\| عنوان مدخل = ~~دهم ذی‌حجه~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== بیان حدیث ثقلین ==		== بیان حدیث ثقلین ==
	{{اصلی\|حدیث ثقلین}}		{{اصلی\|حدیث ثقلین}}

Wasity: جایگزینی متن - 'صاحب نظران' به 'صاحب‌نظران'

2022-12-22T07:10:03Z

جایگزینی متن - 'صاحب نظران' به 'صاحب‌نظران'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۵۴:		خط ۵۴:

	=== [[راویان حدیث ثقلین]] ===		=== [[راویان حدیث ثقلین]] ===
	طی سیزده قرن، ۱۵۰ نفر از علمای [[اهل سنت]] این [[حدیث]] را در آثار خود بیان کرده‌اند. چهل نفر از [[صحابه]]، صد نفر از [[تابعین]] و بسیاری از [[عالمان]] بزرگ در زمان‌های مختلف این حدیث را [[روایت]] کرده‌اند. بسیاری از [[محدثان]] و [[~~صاحب نظران~~]] در [[علم حدیث]] و علمای بزرگ اهل سنت این حدیث را صحیح دانسته و در کتب خود نقل کرده‌اند.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۴.</ref>		طی سیزده قرن، ۱۵۰ نفر از علمای [[اهل سنت]] این [[حدیث]] را در آثار خود بیان کرده‌اند. چهل نفر از [[صحابه]]، صد نفر از [[تابعین]] و بسیاری از [[عالمان]] بزرگ در زمان‌های مختلف این حدیث را [[روایت]] کرده‌اند. بسیاری از [[محدثان]] و [[صاحب‌نظران]] در [[علم حدیث]] و علمای بزرگ اهل سنت این حدیث را صحیح دانسته و در کتب خود نقل کرده‌اند.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۴.</ref>

	== ابلاغ آیات برائت ==		== ابلاغ آیات برائت ==

Wasity: جایگزینی متن - 'بنده خدا' به 'بنده خدا'

2022-12-13T05:39:29Z

جایگزینی متن - 'بنده خدا' به 'بنده خدا'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۹
خط ۱۳۲:		خط ۱۳۲:
	[[دل]] زنده می‌شود به [[امید]] وفای [[یار]]		[[دل]] زنده می‌شود به [[امید]] وفای [[یار]]
	جان رقص می‌کند به سماع کلام دوست		جان رقص می‌کند به سماع کلام دوست
	خلیل حق به اطرافش نگاه کرد تا گوینده را پیدا کند، دیدند شخصی بالای تپه ایستاده است. به نزد وی دوید و گفت: شما بودید که نام دوست مرا آوردید؟ گفت: بلی. خلیل حق گفت: ای [[بنده~~]] [[~~خدا]]، نام دوست من و نام حق را یک بار دیگر بگو، ثلث گوسفندانم از آن تو. جبرئیل امین با آوازی خوش باز نام حق را تکرار نمود.		خلیل حق به اطرافش نگاه کرد تا گوینده را پیدا کند، دیدند شخصی بالای تپه ایستاده است. به نزد وی دوید و گفت: شما بودید که نام دوست مرا آوردید؟ گفت: بلی. خلیل حق گفت: ای [[بنده خدا]]، نام دوست من و نام حق را یک بار دیگر بگو، ثلث گوسفندانم از آن تو. جبرئیل امین با آوازی خوش باز نام حق را تکرار نمود.
	حضرت ابراهیم {{ع}} گفت: یک بار دیگر بگو نصف گوسفندانم از آن تو. باز جبرئیل ذکر [[تقدیس]] و [[تنزیه]] را گفت. خلیل حق در آن لحظه از کثرت ذوق و شوق بی‌قرار شد و گفت: همه گوسفندانم از آن تو، یک بار دیگر نام دوست مرا ببر! جبرئیل باز فرمود: {{متن حدیث\|سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُ الْمَلَائِكَةِ وَ الرُّوحِ}}.		حضرت ابراهیم {{ع}} گفت: یک بار دیگر بگو نصف گوسفندانم از آن تو. باز جبرئیل ذکر [[تقدیس]] و [[تنزیه]] را گفت. خلیل حق در آن لحظه از کثرت ذوق و شوق بی‌قرار شد و گفت: همه گوسفندانم از آن تو، یک بار دیگر نام دوست مرا ببر! جبرئیل باز فرمود: {{متن حدیث\|سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُ الْمَلَائِكَةِ وَ الرُّوحِ}}.
	خلیل حق هر بار که این ذکر را می‌شنید اشتیاقش بیشتر و اشتعالش افزون می‌گشت. آخر دید دستش خالی است و سخت [[مشتاق]] استماع نام [[محبوب]] خویش است. گفت: دیگر چیزی ندارم به شما بدهم، [[چوپان]] گوسفندانت می‌شوم، یک بار دیگر نام دوست مرا ببر!		خلیل حق هر بار که این ذکر را می‌شنید اشتیاقش بیشتر و اشتعالش افزون می‌گشت. آخر دید دستش خالی است و سخت [[مشتاق]] استماع نام [[محبوب]] خویش است. گفت: دیگر چیزی ندارم به شما بدهم، [[چوپان]] گوسفندانت می‌شوم، یک بار دیگر نام دوست مرا ببر!

Wasity: جایگزینی متن - 'کوه طور' به 'کوه طور'

2022-12-07T07:11:26Z

جایگزینی متن - 'کوه طور' به 'کوه طور'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۱۴۳:		خط ۱۴۳:
	امتحان دیگر ابراهیم {{ع}} این بود که یک تنه [[بت‌ها]] را [[شکست]] و حاضر شد با منجنیق او را درون [[آتش]] بیندازند. اگر حضرت ابراهیم می‌دانست که آتش گلستان می‌شود که صحنه‌سازی و تئاتر بود، این [[هنر]] نیست. حضرت ابراهیم می‌دانست که لحظاتی بعد خاکستر می‌شود، ولی دست به چنین [[اقدام]] شجاعانه‌ای زد. خیلی مهم است که در [[راه خدا]] از [[مال]] و [[جان]] و فرزند و [[آبرو]] بگذریم، از خودخواهی‌ها و نفسمان بگذریم.		امتحان دیگر ابراهیم {{ع}} این بود که یک تنه [[بت‌ها]] را [[شکست]] و حاضر شد با منجنیق او را درون [[آتش]] بیندازند. اگر حضرت ابراهیم می‌دانست که آتش گلستان می‌شود که صحنه‌سازی و تئاتر بود، این [[هنر]] نیست. حضرت ابراهیم می‌دانست که لحظاتی بعد خاکستر می‌شود، ولی دست به چنین [[اقدام]] شجاعانه‌ای زد. خیلی مهم است که در [[راه خدا]] از [[مال]] و [[جان]] و فرزند و [[آبرو]] بگذریم، از خودخواهی‌ها و نفسمان بگذریم.
	=== حضرت موسس و قوم بنی‌اسرائیل ===		=== حضرت موسس و قوم بنی‌اسرائیل ===
	[[حضرت موسی]] {{ع}} پس از رهاندن [[بنی‌اسرائیل]] از [[استبداد]] [[فرعون]] [[مصر]] و تشکیل [[نظام توحیدی]]، برای [[عبادت]] و دریافت [[کتاب مقدس]] [[تورات]] به [[کوه]] ~~طور~~ رفت. حضرت موسی {{ع}} تا آن عصر، پیرو [[آیین]] ابراهیم {{ع}} بود، و همان را برای بنی‌اسرائیل [[تبلیغ]] می‌کرد.		[[حضرت موسی]] {{ع}} پس از رهاندن [[بنی‌اسرائیل]] از [[استبداد]] [[فرعون]] [[مصر]] و تشکیل [[نظام توحیدی]]، برای [[عبادت]] و دریافت [[کتاب مقدس]] [[تورات]] به [[کوه طور]] رفت. حضرت موسی {{ع}} تا آن عصر، پیرو [[آیین]] ابراهیم {{ع}} بود، و همان را برای بنی‌اسرائیل [[تبلیغ]] می‌کرد.
	[[قوم حضرت موسی]] {{ع}} در [[انتظار]] برنامه‌های جدید و [[کتاب آسمانی]] جدید [[موسی]] {{ع}} بودند، تا به آن عمل کنند. [[خداوند سبحان]] به وی [[وعده]] داد که او به [[کوه]] ~~طور~~ رود و در آنجا چهل [[روز]] اقامت گزیند و به [[راز و نیاز]] با پروردگارش بپردازد و در همانجا، موفق به دریافت «[[الواح]] آسمانی» و یا [[کتاب مقدس]] [[تورات]] گردد.		[[قوم حضرت موسی]] {{ع}} در [[انتظار]] برنامه‌های جدید و [[کتاب آسمانی]] جدید [[موسی]] {{ع}} بودند، تا به آن عمل کنند. [[خداوند سبحان]] به وی [[وعده]] داد که او به [[کوه طور]] رود و در آنجا چهل [[روز]] اقامت گزیند و به [[راز و نیاز]] با پروردگارش بپردازد و در همانجا، موفق به دریافت «[[الواح]] آسمانی» و یا [[کتاب مقدس]] [[تورات]] گردد.
	[[حضرت موسی]] {{ع}} شادمان شد و برادرش [[هارون]] {{ع}} را [[جانشین]] خویش نمود و خود به سوی طور رهسپار شد و از اول ذی‌القعده تا دهم [[ذیحجه]] به مدت چهل شب و روز در آنجا به [[عبادت]] پرداخت<ref>مجمع البیان، ج۱۲، ص۲۳۰؛ ج۴-۳، ص۷۲۸.</ref>.		[[حضرت موسی]] {{ع}} شادمان شد و برادرش [[هارون]] {{ع}} را [[جانشین]] خویش نمود و خود به سوی طور رهسپار شد و از اول ذی‌القعده تا دهم [[ذیحجه]] به مدت چهل شب و روز در آنجا به [[عبادت]] پرداخت<ref>مجمع البیان، ج۱۲، ص۲۳۰؛ ج۴-۳، ص۷۲۸.</ref>.
	حضرت موسی {{ع}} به هنگام رفتن به کوه طور به برادرش هارون {{ع}} سفارش‌های لازم را نمود و او را به [[صلاح]] و سداد و [[اصلاح امت]] و [[مبارزه با فساد]] و [[فتنه]] فراخواند. و به آنها فرمود: «برادرم هارون را در میان شما می‌گذارم و برای سی روز از میان شما [[غیبت]] می‌کنم، و به کوه طور می‌روم تا [[احکام شریعت]] (و [[الواح تورات]]) را برای شما بیاورم».<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۷۴.</ref>		حضرت موسی {{ع}} به هنگام رفتن به کوه طور به برادرش هارون {{ع}} سفارش‌های لازم را نمود و او را به [[صلاح]] و سداد و [[اصلاح امت]] و [[مبارزه با فساد]] و [[فتنه]] فراخواند. و به آنها فرمود: «برادرم هارون را در میان شما می‌گذارم و برای سی روز از میان شما [[غیبت]] می‌کنم، و به کوه طور می‌روم تا [[احکام شریعت]] (و [[الواح تورات]]) را برای شما بیاورم».<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۷۴.</ref>
خط ۱۶۳:		خط ۱۶۳:

	== بازگشت به [[قوم]] ==		== بازگشت به [[قوم]] ==
	سرانجام هلاک شدگان زنده شدند و به همراه حضرت موسی {{ع}} به سوی بنی‌اسرائیل بازگشتند و آنچه را دیده بودند برای آنها بازگو کردند. [[حضرت موسی]] {{ع}} در همین [[سفر]] [[الواح تورات]] را از [[خداوند]] گرفت. و خداوند در [[کوه]] ~~طور~~ به حضرت موسی {{ع}} فرمود:		سرانجام هلاک شدگان زنده شدند و به همراه حضرت موسی {{ع}} به سوی بنی‌اسرائیل بازگشتند و آنچه را دیده بودند برای آنها بازگو کردند. [[حضرت موسی]] {{ع}} در همین [[سفر]] [[الواح تورات]] را از [[خداوند]] گرفت. و خداوند در [[کوه طور]] به حضرت موسی {{ع}} فرمود:
	{{متن قرآن\|يَا مُوسَى إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي فَخُذْ مَا آتَيْتُكَ وَكُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ * وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِهَا سَأُرِيكُمْ دَارَ الْفَاسِقِينَ}}<ref>«ای موسی! بی‌گمان من با پیام‌هایم و با سخنم تو را بر مردم برگزیده‌ام پس آنچه به تو داده‌ام بگیر و از سپاسگزاران باش! * و برای او در «الواح» (تورات) در هر زمینه پندی و برای هر چیز تفصیلی نوشتیم؛ پس (گفتیم) آن را با توانمندی بستان و به قوم خود فرمان ده تا نیکوترین آن را برگزینند؛ به زودی سرای نافرمانان را به شما نشان خواهم داد» سوره اعراف، آیه ۱۴۴-۱۴۵.</ref>.		{{متن قرآن\|يَا مُوسَى إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي فَخُذْ مَا آتَيْتُكَ وَكُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ * وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِهَا سَأُرِيكُمْ دَارَ الْفَاسِقِينَ}}<ref>«ای موسی! بی‌گمان من با پیام‌هایم و با سخنم تو را بر مردم برگزیده‌ام پس آنچه به تو داده‌ام بگیر و از سپاسگزاران باش! * و برای او در «الواح» (تورات) در هر زمینه پندی و برای هر چیز تفصیلی نوشتیم؛ پس (گفتیم) آن را با توانمندی بستان و به قوم خود فرمان ده تا نیکوترین آن را برگزینند؛ به زودی سرای نافرمانان را به شما نشان خواهم داد» سوره اعراف، آیه ۱۴۴-۱۴۵.</ref>.
	به این ترتیب [[موسی]] {{ع}} در میعادگاه طور، [[شرایع]] و [[قوانین]] [[آیین]] خود را به صورت صفحه‌هایی از [[تورات]]، از [[درگاه الهی]] گرفت و به سوی [[قوم]] بازگشت تا آنها را در پرتو این [[کتاب آسمانی]] و [[قانون اساسی]]، [[هدایت]] کند و به سوی [[تکامل]] برساند.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۷۵.</ref>		به این ترتیب [[موسی]] {{ع}} در میعادگاه طور، [[شرایع]] و [[قوانین]] [[آیین]] خود را به صورت صفحه‌هایی از [[تورات]]، از [[درگاه الهی]] گرفت و به سوی [[قوم]] بازگشت تا آنها را در پرتو این [[کتاب آسمانی]] و [[قانون اساسی]]، [[هدایت]] کند و به سوی [[تکامل]] برساند.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۷۵.</ref>

Msadeq در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۳

2022-11-27T12:13:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۴۳
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه		\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه
	\| عنوان مدخل = دهم ذی‌حجه		\| عنوان مدخل = دهم ذی‌حجه
	\| مداخل مرتبط = ~~[[دهم ذی‌حجه در حدیث]] - [[دهم ذی‌حجه در تاریخ اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== بیان حدیث ثقلین ==		== بیان حدیث ثقلین ==
	{{اصلی\|حدیث ثقلین}}		{{اصلی\|حدیث ثقلین}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:37:32Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:04:38Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه		\| موضوع مرتبط = ذی‌حجه
خط ۶۰:		خط ۵۹:
	==ابلاغ آیات برائت==		==ابلاغ آیات برائت==
	{{اصلی\|ابلاغ آیات برائت}}		{{اصلی\|ابلاغ آیات برائت}}

	[[آیات برائت]] [[روز اول ذیحجه]] نازل شده و در همان روز [[پیامبر]]{{صل}} [[ابوبکر]] را به همراه [[آیات]] به سوی [[مکه]] گسیل داشت تا آنها را به اهالی مکه [[ابلاغ]] کند. پس از ارسال آن، به پیامبر{{صل}} [[وحی]] نازل شد که این آیات را یا خودت و یا کسی از خودت باید ابلاغ کند. از این‌رو پیامبر{{صل}} علی{{ع}} را فرستاد تا آیات را از وی بگیرد و خود آن را ابلاغ کند.		[[آیات برائت]] [[روز اول ذیحجه]] نازل شده و در همان روز [[پیامبر]]{{صل}} [[ابوبکر]] را به همراه [[آیات]] به سوی [[مکه]] گسیل داشت تا آنها را به اهالی مکه [[ابلاغ]] کند. پس از ارسال آن، به پیامبر{{صل}} [[وحی]] نازل شد که این آیات را یا خودت و یا کسی از خودت باید ابلاغ کند. از این‌رو پیامبر{{صل}} علی{{ع}} را فرستاد تا آیات را از وی بگیرد و خود آن را ابلاغ کند.
	روز دهم ذیحجه چنان‌که [[قرآن]] به آن تصریح فرموده است یکی از روزهایی است که آیات برائت در آن ابلاغ شد.		روز دهم ذیحجه چنان‌که [[قرآن]] به آن تصریح فرموده است یکی از روزهایی است که آیات برائت در آن ابلاغ شد.
خط ۹۵:		خط ۹۵:
	==عید قربان==		==عید قربان==
	{{اصلی\|عید قربان}}		{{اصلی\|عید قربان}}

	[[روز]] دهم [[ذیحجه]]، عید قربان، یکی از عیدهای بزرگ [[مسلمانان]] است. در [[عید]] سعید قربان حاجیانی که به [[زیارت]] [[خانه خدا]] رفته‌اند، به [[دستور خداوند]] و برای رضای او [[قربانی]] می‌کنند و خاطره [[پیامبر بزرگ الهی]]، [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} را زنده و گرامی می‌دارند.		[[روز]] دهم [[ذیحجه]]، عید قربان، یکی از عیدهای بزرگ [[مسلمانان]] است. در [[عید]] سعید قربان حاجیانی که به [[زیارت]] [[خانه خدا]] رفته‌اند، به [[دستور خداوند]] و برای رضای او [[قربانی]] می‌کنند و خاطره [[پیامبر بزرگ الهی]]، [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} را زنده و گرامی می‌دارند.
	خداوند برای آزمودن [[ایمان]] و [[اخلاص]] به حضرت ابراهیم{{ع}} مأموریت داد تا فرزندش [[حضرت اسماعیل]]{{ع}} را در [[راه خدا]] قربانی کند. حضرت ابراهیم{{ع}} با وجود [[دشواری]] این کار، به [[فرمان الهی]] گردن نهاد و برای اجرای این مأموریت مهیا شد، اما هرچه تلاش کرد، کارد گلوی فرزندش حضرت اسماعیل{{ع}} را نبرید.		خداوند برای آزمودن [[ایمان]] و [[اخلاص]] به حضرت ابراهیم{{ع}} مأموریت داد تا فرزندش [[حضرت اسماعیل]]{{ع}} را در [[راه خدا]] قربانی کند. حضرت ابراهیم{{ع}} با وجود [[دشواری]] این کار، به [[فرمان الهی]] گردن نهاد و برای اجرای این مأموریت مهیا شد، اما هرچه تلاش کرد، کارد گلوی فرزندش حضرت اسماعیل{{ع}} را نبرید.
خط ۲۳۵:		خط ۲۳۶:

	[[رده:ذی‌حجه]]		[[رده:ذی‌حجه]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Jaafari در ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۰

2022-07-16T08:10:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۹۳:		خط ۹۳:
	این [[پرسش]] نیز در اینجا مطرح است که کسی که صلاحیت ابلاغ [[پیام پیامبر]]{{صل}} را ندارد، چگونه می‌تواند [[شایستگی]] برای [[خلافت]] [[رسول الله]]{{صل}} را داشته باشد؟!<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۸.</ref>		این [[پرسش]] نیز در اینجا مطرح است که کسی که صلاحیت ابلاغ [[پیام پیامبر]]{{صل}} را ندارد، چگونه می‌تواند [[شایستگی]] برای [[خلافت]] [[رسول الله]]{{صل}} را داشته باشد؟!<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۸.</ref>

	==[[عید قربان]]==		==عید قربان==
			{{اصلی\|عید قربان}}
	[[روز]] دهم [[ذیحجه]]، عید قربان، یکی از عیدهای بزرگ [[مسلمانان]] است. در [[عید]] سعید قربان حاجیانی که به [[زیارت]] [[خانه خدا]] رفته‌اند، به [[دستور خداوند]] و برای رضای او [[قربانی]] می‌کنند و خاطره [[پیامبر بزرگ الهی]]، [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} را زنده و گرامی می‌دارند.		[[روز]] دهم [[ذیحجه]]، عید قربان، یکی از عیدهای بزرگ [[مسلمانان]] است. در [[عید]] سعید قربان حاجیانی که به [[زیارت]] [[خانه خدا]] رفته‌اند، به [[دستور خداوند]] و برای رضای او [[قربانی]] می‌کنند و خاطره [[پیامبر بزرگ الهی]]، [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} را زنده و گرامی می‌دارند.
	خداوند برای آزمودن [[ایمان]] و [[اخلاص]] به حضرت ابراهیم{{ع}} مأموریت داد تا فرزندش [[حضرت اسماعیل]]{{ع}} را در [[راه خدا]] قربانی کند. حضرت ابراهیم{{ع}} با وجود [[دشواری]] این کار، به [[فرمان الهی]] گردن نهاد و برای اجرای این مأموریت مهیا شد، اما هرچه تلاش کرد، کارد گلوی فرزندش حضرت اسماعیل{{ع}} را نبرید.		خداوند برای آزمودن [[ایمان]] و [[اخلاص]] به حضرت ابراهیم{{ع}} مأموریت داد تا فرزندش [[حضرت اسماعیل]]{{ع}} را در [[راه خدا]] قربانی کند. حضرت ابراهیم{{ع}} با وجود [[دشواری]] این کار، به [[فرمان الهی]] گردن نهاد و برای اجرای این مأموریت مهیا شد، اما هرچه تلاش کرد، کارد گلوی فرزندش حضرت اسماعیل{{ع}} را نبرید.
خط ۱۴۱:		خط ۱۴۲:
	به ما وقتی می‌گویند یک پنجم از مازاد هزینه‌های خود را به عنوان [[خمس]] بدهید، دست و پای ما می‌لرزد. حاضر نیستیم از [[پول]] بگذریم، آیا می‌توانیم فرزندمان را [[فدا]] کنیم؟		به ما وقتی می‌گویند یک پنجم از مازاد هزینه‌های خود را به عنوان [[خمس]] بدهید، دست و پای ما می‌لرزد. حاضر نیستیم از [[پول]] بگذریم، آیا می‌توانیم فرزندمان را [[فدا]] کنیم؟
	امتحان دیگر ابراهیم{{ع}} این بود که یک تنه [[بت‌ها]] را [[شکست]] و حاضر شد با منجنیق او را درون [[آتش]] بیندازند. اگر حضرت ابراهیم می‌دانست که آتش گلستان می‌شود که صحنه‌سازی و تئاتر بود، این [[هنر]] نیست. حضرت ابراهیم می‌دانست که لحظاتی بعد خاکستر می‌شود، ولی دست به چنین [[اقدام]] شجاعانه‌ای زد. خیلی مهم است که در [[راه خدا]] از [[مال]] و [[جان]] و فرزند و [[آبرو]] بگذریم، از خودخواهی‌ها و نفسمان بگذریم.		امتحان دیگر ابراهیم{{ع}} این بود که یک تنه [[بت‌ها]] را [[شکست]] و حاضر شد با منجنیق او را درون [[آتش]] بیندازند. اگر حضرت ابراهیم می‌دانست که آتش گلستان می‌شود که صحنه‌سازی و تئاتر بود، این [[هنر]] نیست. حضرت ابراهیم می‌دانست که لحظاتی بعد خاکستر می‌شود، ولی دست به چنین [[اقدام]] شجاعانه‌ای زد. خیلی مهم است که در [[راه خدا]] از [[مال]] و [[جان]] و فرزند و [[آبرو]] بگذریم، از خودخواهی‌ها و نفسمان بگذریم.
			===حضرت موسس و قوم بنی‌اسرائیل===
	[[حضرت موسی]]{{ع}} پس از رهاندن [[بنی‌اسرائیل]] از [[استبداد]] [[فرعون]] [[مصر]] و تشکیل [[نظام توحیدی]]، برای [[عبادت]] و دریافت [[کتاب مقدس]] [[تورات]] به [[کوه]] طور رفت. حضرت موسی{{ع}} تا آن عصر، پیرو [[آیین]] ابراهیم{{ع}} بود، و همان را برای بنی‌اسرائیل [[تبلیغ]] می‌کرد.		[[حضرت موسی]]{{ع}} پس از رهاندن [[بنی‌اسرائیل]] از [[استبداد]] [[فرعون]] [[مصر]] و تشکیل [[نظام توحیدی]]، برای [[عبادت]] و دریافت [[کتاب مقدس]] [[تورات]] به [[کوه]] طور رفت. حضرت موسی{{ع}} تا آن عصر، پیرو [[آیین]] ابراهیم{{ع}} بود، و همان را برای بنی‌اسرائیل [[تبلیغ]] می‌کرد.
	[[قوم حضرت موسی]]{{ع}} در [[انتظار]] برنامه‌های جدید و [[کتاب آسمانی]] جدید [[موسی]]{{ع}} بودند، تا به آن عمل کنند. [[خداوند سبحان]] به وی [[وعده]] داد که او به [[کوه]] طور رود و در آنجا چهل [[روز]] اقامت گزیند و به [[راز و نیاز]] با پروردگارش بپردازد و در همانجا، موفق به دریافت «[[الواح]] آسمانی» و یا [[کتاب مقدس]] [[تورات]] گردد.		[[قوم حضرت موسی]]{{ع}} در [[انتظار]] برنامه‌های جدید و [[کتاب آسمانی]] جدید [[موسی]]{{ع}} بودند، تا به آن عمل کنند. [[خداوند سبحان]] به وی [[وعده]] داد که او به [[کوه]] طور رود و در آنجا چهل [[روز]] اقامت گزیند و به [[راز و نیاز]] با پروردگارش بپردازد و در همانجا، موفق به دریافت «[[الواح]] آسمانی» و یا [[کتاب مقدس]] [[تورات]] گردد.
خط ۱۴۷:		خط ۱۴۸:
	حضرت موسی{{ع}} به هنگام رفتن به کوه طور به برادرش هارون{{ع}} سفارش‌های لازم را نمود و او را به [[صلاح]] و سداد و [[اصلاح امت]] و [[مبارزه با فساد]] و [[فتنه]] فراخواند. و به آنها فرمود: «برادرم هارون را در میان شما می‌گذارم و برای سی روز از میان شما [[غیبت]] می‌کنم، و به کوه طور می‌روم تا [[احکام شریعت]] (و [[الواح تورات]]) را برای شما بیاورم».<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۷۴.</ref>		حضرت موسی{{ع}} به هنگام رفتن به کوه طور به برادرش هارون{{ع}} سفارش‌های لازم را نمود و او را به [[صلاح]] و سداد و [[اصلاح امت]] و [[مبارزه با فساد]] و [[فتنه]] فراخواند. و به آنها فرمود: «برادرم هارون را در میان شما می‌گذارم و برای سی روز از میان شما [[غیبت]] می‌کنم، و به کوه طور می‌روم تا [[احکام شریعت]] (و [[الواح تورات]]) را برای شما بیاورم».<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۷۴.</ref>

	==درخواست [[مشاهده]] [[خدای تعالی]]==		====درخواست [[مشاهده]] [[خدای تعالی]]====
	از سوی دیگر جمعی از [[بنی‌اسرائیل]] با [[اصرار]] و تأکید از حضرت موسی{{ع}} خواستند که [[خدا]] را مشاهده کنند، و اگر او را مشاهده نکنند هرگز [[ایمان]] نخواهند آورد. موسی{{ع}} هرچه آنها را [[نصیحت]] کرد، فایده نداشت. سرانجام حضرت موسی{{ع}} از میان آنها هفتاد نفر را برگزید و همراه خود به میعادگاه [[پروردگار]] (کوه طور) برد. موسی{{ع}} در کوه طور تقاضای بنی‌اسرائیل را چنین عرضه داشت:		از سوی دیگر جمعی از [[بنی‌اسرائیل]] با [[اصرار]] و تأکید از حضرت موسی{{ع}} خواستند که [[خدا]] را مشاهده کنند، و اگر او را مشاهده نکنند هرگز [[ایمان]] نخواهند آورد. موسی{{ع}} هرچه آنها را [[نصیحت]] کرد، فایده نداشت. سرانجام حضرت موسی{{ع}} از میان آنها هفتاد نفر را برگزید و همراه خود به میعادگاه [[پروردگار]] (کوه طور) برد. موسی{{ع}} در کوه طور تقاضای بنی‌اسرائیل را چنین عرضه داشت:
	{{متن قرآن\|رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ}}<ref>«پروردگارا! خویش را به من بنمای تا در تو بنگرم» سوره اعراف، آیه ۱۴۳.</ref>.		{{متن قرآن\|رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ}}<ref>«پروردگارا! خویش را به من بنمای تا در تو بنگرم» سوره اعراف، آیه ۱۴۳.</ref>.