دهم ذی حجه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: تغییرمسیر به دهم ذی‌حجه

2022-07-16T08:10:35Z

Wasity: /* درخواست مشاهده خدای تعالی */

2022-07-16T08:08:24Z

درخواست مشاهده خدای تعالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۸
خط ۱۴۸:		خط ۱۴۸:
	حضرت موسی{{ع}} به هنگام رفتن به کوه طور به برادرش هارون{{ع}} سفارش‌های لازم را نمود و او را به [[صلاح]] و سداد و [[اصلاح امت]] و [[مبارزه با فساد]] و [[فتنه]] فراخواند. و به آنها فرمود: «برادرم هارون را در میان شما می‌گذارم و برای سی روز از میان شما [[غیبت]] می‌کنم، و به کوه طور می‌روم تا [[احکام شریعت]] (و [[الواح تورات]]) را برای شما بیاورم».<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۷۴.</ref>		حضرت موسی{{ع}} به هنگام رفتن به کوه طور به برادرش هارون{{ع}} سفارش‌های لازم را نمود و او را به [[صلاح]] و سداد و [[اصلاح امت]] و [[مبارزه با فساد]] و [[فتنه]] فراخواند. و به آنها فرمود: «برادرم هارون را در میان شما می‌گذارم و برای سی روز از میان شما [[غیبت]] می‌کنم، و به کوه طور می‌روم تا [[احکام شریعت]] (و [[الواح تورات]]) را برای شما بیاورم».<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۷۴.</ref>

	==درخواست [[مشاهده]] [[خدای تعالی]]==		====درخواست [[مشاهده]] [[خدای تعالی]]====
	از سوی دیگر جمعی از [[بنی‌اسرائیل]] با [[اصرار]] و تأکید از حضرت موسی{{ع}} خواستند که [[خدا]] را مشاهده کنند، و اگر او را مشاهده نکنند هرگز [[ایمان]] نخواهند آورد. موسی{{ع}} هرچه آنها را [[نصیحت]] کرد، فایده نداشت. سرانجام حضرت موسی{{ع}} از میان آنها هفتاد نفر را برگزید و همراه خود به میعادگاه [[پروردگار]] (کوه طور) برد. موسی{{ع}} در کوه طور تقاضای بنی‌اسرائیل را چنین عرضه داشت:		از سوی دیگر جمعی از [[بنی‌اسرائیل]] با [[اصرار]] و تأکید از حضرت موسی{{ع}} خواستند که [[خدا]] را مشاهده کنند، و اگر او را مشاهده نکنند هرگز [[ایمان]] نخواهند آورد. موسی{{ع}} هرچه آنها را [[نصیحت]] کرد، فایده نداشت. سرانجام حضرت موسی{{ع}} از میان آنها هفتاد نفر را برگزید و همراه خود به میعادگاه [[پروردگار]] (کوه طور) برد. موسی{{ع}} در کوه طور تقاضای بنی‌اسرائیل را چنین عرضه داشت:
	{{متن قرآن\|رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ}}<ref>«پروردگارا! خویش را به من بنمای تا در تو بنگرم» سوره اعراف، آیه ۱۴۳.</ref>.		{{متن قرآن\|رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ}}<ref>«پروردگارا! خویش را به من بنمای تا در تو بنگرم» سوره اعراف، آیه ۱۴۳.</ref>.

Wasity: /* قربانی ابراهیم{{ع}} */

2022-07-16T08:07:50Z

قربانی ابراهیم{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۷
خط ۱۴۲:		خط ۱۴۲:
	به ما وقتی می‌گویند یک پنجم از مازاد هزینه‌های خود را به عنوان [[خمس]] بدهید، دست و پای ما می‌لرزد. حاضر نیستیم از [[پول]] بگذریم، آیا می‌توانیم فرزندمان را [[فدا]] کنیم؟		به ما وقتی می‌گویند یک پنجم از مازاد هزینه‌های خود را به عنوان [[خمس]] بدهید، دست و پای ما می‌لرزد. حاضر نیستیم از [[پول]] بگذریم، آیا می‌توانیم فرزندمان را [[فدا]] کنیم؟
	امتحان دیگر ابراهیم{{ع}} این بود که یک تنه [[بت‌ها]] را [[شکست]] و حاضر شد با منجنیق او را درون [[آتش]] بیندازند. اگر حضرت ابراهیم می‌دانست که آتش گلستان می‌شود که صحنه‌سازی و تئاتر بود، این [[هنر]] نیست. حضرت ابراهیم می‌دانست که لحظاتی بعد خاکستر می‌شود، ولی دست به چنین [[اقدام]] شجاعانه‌ای زد. خیلی مهم است که در [[راه خدا]] از [[مال]] و [[جان]] و فرزند و [[آبرو]] بگذریم، از خودخواهی‌ها و نفسمان بگذریم.		امتحان دیگر ابراهیم{{ع}} این بود که یک تنه [[بت‌ها]] را [[شکست]] و حاضر شد با منجنیق او را درون [[آتش]] بیندازند. اگر حضرت ابراهیم می‌دانست که آتش گلستان می‌شود که صحنه‌سازی و تئاتر بود، این [[هنر]] نیست. حضرت ابراهیم می‌دانست که لحظاتی بعد خاکستر می‌شود، ولی دست به چنین [[اقدام]] شجاعانه‌ای زد. خیلی مهم است که در [[راه خدا]] از [[مال]] و [[جان]] و فرزند و [[آبرو]] بگذریم، از خودخواهی‌ها و نفسمان بگذریم.
			===حضرت موسس و قوم بنی‌اسرائیل===
	[[حضرت موسی]]{{ع}} پس از رهاندن [[بنی‌اسرائیل]] از [[استبداد]] [[فرعون]] [[مصر]] و تشکیل [[نظام توحیدی]]، برای [[عبادت]] و دریافت [[کتاب مقدس]] [[تورات]] به [[کوه]] طور رفت. حضرت موسی{{ع}} تا آن عصر، پیرو [[آیین]] ابراهیم{{ع}} بود، و همان را برای بنی‌اسرائیل [[تبلیغ]] می‌کرد.		[[حضرت موسی]]{{ع}} پس از رهاندن [[بنی‌اسرائیل]] از [[استبداد]] [[فرعون]] [[مصر]] و تشکیل [[نظام توحیدی]]، برای [[عبادت]] و دریافت [[کتاب مقدس]] [[تورات]] به [[کوه]] طور رفت. حضرت موسی{{ع}} تا آن عصر، پیرو [[آیین]] ابراهیم{{ع}} بود، و همان را برای بنی‌اسرائیل [[تبلیغ]] می‌کرد.
	[[قوم حضرت موسی]]{{ع}} در [[انتظار]] برنامه‌های جدید و [[کتاب آسمانی]] جدید [[موسی]]{{ع}} بودند، تا به آن عمل کنند. [[خداوند سبحان]] به وی [[وعده]] داد که او به [[کوه]] طور رود و در آنجا چهل [[روز]] اقامت گزیند و به [[راز و نیاز]] با پروردگارش بپردازد و در همانجا، موفق به دریافت «[[الواح]] آسمانی» و یا [[کتاب مقدس]] [[تورات]] گردد.		[[قوم حضرت موسی]]{{ع}} در [[انتظار]] برنامه‌های جدید و [[کتاب آسمانی]] جدید [[موسی]]{{ع}} بودند، تا به آن عمل کنند. [[خداوند سبحان]] به وی [[وعده]] داد که او به [[کوه]] طور رود و در آنجا چهل [[روز]] اقامت گزیند و به [[راز و نیاز]] با پروردگارش بپردازد و در همانجا، موفق به دریافت «[[الواح]] آسمانی» و یا [[کتاب مقدس]] [[تورات]] گردد.

Wasity: /* عید قربان */

2022-07-16T08:06:07Z

عید قربان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۶
خط ۹۳:		خط ۹۳:
	این [[پرسش]] نیز در اینجا مطرح است که کسی که صلاحیت ابلاغ [[پیام پیامبر]]{{صل}} را ندارد، چگونه می‌تواند [[شایستگی]] برای [[خلافت]] [[رسول الله]]{{صل}} را داشته باشد؟!<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۸.</ref>		این [[پرسش]] نیز در اینجا مطرح است که کسی که صلاحیت ابلاغ [[پیام پیامبر]]{{صل}} را ندارد، چگونه می‌تواند [[شایستگی]] برای [[خلافت]] [[رسول الله]]{{صل}} را داشته باشد؟!<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۸.</ref>

	==[[عید قربان]]==		==عید قربان==
			{{اصلی\|عید قربان}}
	[[روز]] دهم [[ذیحجه]]، عید قربان، یکی از عیدهای بزرگ [[مسلمانان]] است. در [[عید]] سعید قربان حاجیانی که به [[زیارت]] [[خانه خدا]] رفته‌اند، به [[دستور خداوند]] و برای رضای او [[قربانی]] می‌کنند و خاطره [[پیامبر بزرگ الهی]]، [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} را زنده و گرامی می‌دارند.		[[روز]] دهم [[ذیحجه]]، عید قربان، یکی از عیدهای بزرگ [[مسلمانان]] است. در [[عید]] سعید قربان حاجیانی که به [[زیارت]] [[خانه خدا]] رفته‌اند، به [[دستور خداوند]] و برای رضای او [[قربانی]] می‌کنند و خاطره [[پیامبر بزرگ الهی]]، [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} را زنده و گرامی می‌دارند.
	خداوند برای آزمودن [[ایمان]] و [[اخلاص]] به حضرت ابراهیم{{ع}} مأموریت داد تا فرزندش [[حضرت اسماعیل]]{{ع}} را در [[راه خدا]] قربانی کند. حضرت ابراهیم{{ع}} با وجود [[دشواری]] این کار، به [[فرمان الهی]] گردن نهاد و برای اجرای این مأموریت مهیا شد، اما هرچه تلاش کرد، کارد گلوی فرزندش حضرت اسماعیل{{ع}} را نبرید.		خداوند برای آزمودن [[ایمان]] و [[اخلاص]] به حضرت ابراهیم{{ع}} مأموریت داد تا فرزندش [[حضرت اسماعیل]]{{ع}} را در [[راه خدا]] قربانی کند. حضرت ابراهیم{{ع}} با وجود [[دشواری]] این کار، به [[فرمان الهی]] گردن نهاد و برای اجرای این مأموریت مهیا شد، اما هرچه تلاش کرد، کارد گلوی فرزندش حضرت اسماعیل{{ع}} را نبرید.

Wasity: /* محتوای پیام */

2022-07-16T08:04:34Z

محتوای پیام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۴
خط ۸۷:		خط ۸۷:
	[[راوی]] گفت: هنگامی که [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} وارد مکه شد، [[شمشیر]] خود را از غلاف بیرون کشید و فرمود: به [[خداوند]] قسم هرکس امروز بخواهد برهنه [[طواف]] کند او را با این [[شمشیر]] خواهم کشت! [[مردم]] پس از این مجبور شدند [[لباس]] بپوشند و طواف کنند<ref>إعلام الوری بأعلام الهدی، ص۱۲۵.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۷.</ref>		[[راوی]] گفت: هنگامی که [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} وارد مکه شد، [[شمشیر]] خود را از غلاف بیرون کشید و فرمود: به [[خداوند]] قسم هرکس امروز بخواهد برهنه [[طواف]] کند او را با این [[شمشیر]] خواهم کشت! [[مردم]] پس از این مجبور شدند [[لباس]] بپوشند و طواف کنند<ref>إعلام الوری بأعلام الهدی، ص۱۲۵.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۷.</ref>

	==از [[فضایل علی]]{{ع}} ==		===از [[فضایل امام علی]]{{ع}}===
	واقعه [[ابلاغ آیات برائت]]، در آثار [[شیعه]] و [[سنی]] جزو [[فضایل امیرالمؤمنین]]{{ع}} بیان شده است.		واقعه [[ابلاغ آیات برائت]]، در آثار [[شیعه]] و [[سنی]] جزو [[فضایل امیرالمؤمنین]]{{ع}} بیان شده است.
	برخی از [[اهل سنت]] گفته‌اند: [[عزل]] [[ابوبکر]] در این واقعه و اعزام علی{{ع}} دلیلی بربرتری علی{{ع}} نیست؛ چراکه این اعزام به این سبب بود که [[لغو]] [[پیمان]] باید به دست کسی انجام می‌شد که آن را منعقد کرده است، یا یکی از [[خویشاوندان]] او (یعنی خود [[پیامبر]]{{صل}} [[یا علی]]{{ع}} که [[خویشاوند]] پیامبر است).		برخی از [[اهل سنت]] گفته‌اند: [[عزل]] [[ابوبکر]] در این واقعه و اعزام علی{{ع}} دلیلی بربرتری علی{{ع}} نیست؛ چراکه این اعزام به این سبب بود که [[لغو]] [[پیمان]] باید به دست کسی انجام می‌شد که آن را منعقد کرده است، یا یکی از [[خویشاوندان]] او (یعنی خود [[پیامبر]]{{صل}} [[یا علی]]{{ع}} که [[خویشاوند]] پیامبر است).

Wasity: /* فضای حاکم بر مکه */

2022-07-16T08:03:55Z

فضای حاکم بر مکه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۷۸:		خط ۷۸:
	این واقعه را [[منابع حدیثی]] و [[تاریخی]] بسیاری، هم [[شیعه]] و هم [[سنی]]، نقل کرده‌اند. [[علامه امینی]] نام هفتاد و سه منبع را که این واقعه را نقل کرده‌اند می‌آورد و همچنین می‌نویسد: این [[حدیث]] به صورت [[متواتر]] از [[راویان]] گوناگون نقل شده است<ref>الغدیر، ج۶، ص۳۳۸-۳۴۱.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۶.</ref>		این واقعه را [[منابع حدیثی]] و [[تاریخی]] بسیاری، هم [[شیعه]] و هم [[سنی]]، نقل کرده‌اند. [[علامه امینی]] نام هفتاد و سه منبع را که این واقعه را نقل کرده‌اند می‌آورد و همچنین می‌نویسد: این [[حدیث]] به صورت [[متواتر]] از [[راویان]] گوناگون نقل شده است<ref>الغدیر، ج۶، ص۳۳۸-۳۴۱.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۶.</ref>

	==فضای [[حاکم]] بر [[مکه]]==		===فضای [[حاکم]] بر [[مکه]]===
	[[شهر مکه]] که بزرگ‌ترین پایگاه [[شرک]] در مقابل [[پیامبر]]{{صل}} بود، در [[سال هشتم هجری]] در واقعه [[فتح مکه]] به دست [[مسلمانان]] افتاد؛ اما این به معنای پایان یافتن [[بت‌پرستی]] و [[اسلام آوردن]] همه ساکنان مکه و دیگر مناطق شبه جزیره نبود. حتی برخی از [[قبایل]] در برابر [[اسلام]] [[مقاومت]] می‌کردند. در نهایت در [[سال نهم هجری]] که مشهور به «سنة الوفود» است، قبایل بسیاری هیئت‌هایی را به سوی پیامبر{{صل}} فرستادند و اسلام آوردن خویش را اعلام کردند. بنابراین، با [[تغییر]] معادله [[سیاسی]] به نفع اسلام، [[آیات برائت]] نازل شد که وجود شرک را نپذیرفتنی و [[تحمل]] ناپذیر می‌خواند<ref>دانشنامه امام علی، ج۸، ص۲۰۹.</ref>.		[[شهر مکه]] که بزرگ‌ترین پایگاه [[شرک]] در مقابل [[پیامبر]]{{صل}} بود، در [[سال هشتم هجری]] در واقعه [[فتح مکه]] به دست [[مسلمانان]] افتاد؛ اما این به معنای پایان یافتن [[بت‌پرستی]] و [[اسلام آوردن]] همه ساکنان مکه و دیگر مناطق شبه جزیره نبود. حتی برخی از [[قبایل]] در برابر [[اسلام]] [[مقاومت]] می‌کردند. در نهایت در [[سال نهم هجری]] که مشهور به «سنة الوفود» است، قبایل بسیاری هیئت‌هایی را به سوی پیامبر{{صل}} فرستادند و اسلام آوردن خویش را اعلام کردند. بنابراین، با [[تغییر]] معادله [[سیاسی]] به نفع اسلام، [[آیات برائت]] نازل شد که وجود شرک را نپذیرفتنی و [[تحمل]] ناپذیر می‌خواند<ref>دانشنامه امام علی، ج۸، ص۲۰۹.</ref>.
	[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} وقتی به مکه رفتند که [[مردم]] به [[خون]] آن [[حضرت]] [[تشنه]] بودند؛ چون در [[جنگ‌ها]] بزرگان آنها را کشته بودند، ولی با کمال [[صلابت]] و [[شجاعت]]، از [[مشرکین]] و [[کفار]] [[اعلان برائت]] کردند.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۶.</ref>		[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} وقتی به مکه رفتند که [[مردم]] به [[خون]] آن [[حضرت]] [[تشنه]] بودند؛ چون در [[جنگ‌ها]] بزرگان آنها را کشته بودند، ولی با کمال [[صلابت]] و [[شجاعت]]، از [[مشرکین]] و [[کفار]] [[اعلان برائت]] کردند.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۶.</ref>

Wasity: /* محتوای پیام */

2022-07-16T08:03:35Z

محتوای پیام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۸۲:		خط ۸۲:
	[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} وقتی به مکه رفتند که [[مردم]] به [[خون]] آن [[حضرت]] [[تشنه]] بودند؛ چون در [[جنگ‌ها]] بزرگان آنها را کشته بودند، ولی با کمال [[صلابت]] و [[شجاعت]]، از [[مشرکین]] و [[کفار]] [[اعلان برائت]] کردند.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۶.</ref>		[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} وقتی به مکه رفتند که [[مردم]] به [[خون]] آن [[حضرت]] [[تشنه]] بودند؛ چون در [[جنگ‌ها]] بزرگان آنها را کشته بودند، ولی با کمال [[صلابت]] و [[شجاعت]]، از [[مشرکین]] و [[کفار]] [[اعلان برائت]] کردند.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۶.</ref>

	==محتوای [[پیام]]==		===محتوای [[پیام]]===
	علی{{ع}} بعد از [[ظهر]] [[روز عید قربان]] به مکه رسید و خود را فرستاده پیامبر{{صل}} معرفی کرد و [[آیات]] آغازین [[سوره]] [[برائت]] ([[سوره توبه]]) را قرائت کرد و سپس فرمود: «از این پس کسی نباید عریان [[طواف]] کند و هیچ مشرکی [[حق]] ندارد سال [[آینده]] به [[زیارت]] بیاید و هرکس از [[مشرکان]] با [[رسول خدا]] [[پیمان]] بسته است، اعتبارش چهار ماه است<ref>تفسیر العیاشی، ج۲، ص۷۴، ذیل سوره توبه.</ref>.		علی{{ع}} بعد از [[ظهر]] [[روز عید قربان]] به مکه رسید و خود را فرستاده پیامبر{{صل}} معرفی کرد و [[آیات]] آغازین [[سوره]] [[برائت]] ([[سوره توبه]]) را قرائت کرد و سپس فرمود: «از این پس کسی نباید عریان [[طواف]] کند و هیچ مشرکی [[حق]] ندارد سال [[آینده]] به [[زیارت]] بیاید و هرکس از [[مشرکان]] با [[رسول خدا]] [[پیمان]] بسته است، اعتبارش چهار ماه است<ref>تفسیر العیاشی، ج۲، ص۷۴، ذیل سوره توبه.</ref>.
	گفته شده است این برداشتن [[امان]] از مشرکان، به دلیل [[عهدشکنی]] آنان بود؛ چراکه [[خداوند]] در ادامه آیات ابتدایی سوره برائت می‌فرماید: با مشرکانی که عهدشکنی نکرده‌اند، [[عهد]] را تا پایان مدتش ادامه دهید<ref>المیزان، ج۹، ص۱۴۷.</ref>.		گفته شده است این برداشتن [[امان]] از مشرکان، به دلیل [[عهدشکنی]] آنان بود؛ چراکه [[خداوند]] در ادامه آیات ابتدایی سوره برائت می‌فرماید: با مشرکانی که عهدشکنی نکرده‌اند، [[عهد]] را تا پایان مدتش ادامه دهید<ref>المیزان، ج۹، ص۱۴۷.</ref>.

Wasity: /* فراوانی منابع */

2022-07-16T08:02:58Z

فراوانی منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۷۵:		خط ۷۵:
	علی{{ع}} آیات را از وی گرفت و به طرف مکه به راه خود ادامه داد و وارد [[شهر مکه]] شد و آیات برائت را در [[روز]] [[عید]] و ایام تشریق که هنگام اجتماع مردم بود به آنان ابلاغ کرد<ref>إعلام الوری بأعلام الهدی، ص۱۲۵؛ بحارالأنوار، ج۲۱، ص۲۷۴.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۵.</ref>		علی{{ع}} آیات را از وی گرفت و به طرف مکه به راه خود ادامه داد و وارد [[شهر مکه]] شد و آیات برائت را در [[روز]] [[عید]] و ایام تشریق که هنگام اجتماع مردم بود به آنان ابلاغ کرد<ref>إعلام الوری بأعلام الهدی، ص۱۲۵؛ بحارالأنوار، ج۲۱، ص۲۷۴.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۵.</ref>

	==فراوانی منابع==		===فراوانی منابع===
	این واقعه را [[منابع حدیثی]] و [[تاریخی]] بسیاری، هم [[شیعه]] و هم [[سنی]]، نقل کرده‌اند. [[علامه امینی]] نام هفتاد و سه منبع را که این واقعه را نقل کرده‌اند می‌آورد و همچنین می‌نویسد: این [[حدیث]] به صورت [[متواتر]] از [[راویان]] گوناگون نقل شده است<ref>الغدیر، ج۶، ص۳۳۸-۳۴۱.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۶.</ref>		این واقعه را [[منابع حدیثی]] و [[تاریخی]] بسیاری، هم [[شیعه]] و هم [[سنی]]، نقل کرده‌اند. [[علامه امینی]] نام هفتاد و سه منبع را که این واقعه را نقل کرده‌اند می‌آورد و همچنین می‌نویسد: این [[حدیث]] به صورت [[متواتر]] از [[راویان]] گوناگون نقل شده است<ref>الغدیر، ج۶، ص۳۳۸-۳۴۱.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۶.</ref>

Wasity: /* شرح واقعه */

2022-07-16T08:02:28Z

شرح واقعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۶۷:		خط ۶۷:
	این واقعه به صورت [[متواتر]] و در منابع بسیاری از [[شیعه]] و [[اهل سنت]] نقل و از [[فضائل علی]]{{ع}} شمرده شده است. خود آن [[حضرت]] نیز برای [[اثبات]] [[برتری]] خویش بر دیگر [[صحابه]] و استحقاقش برای [[خلافت]]، به این واقعه [[استدلال]] کرده است<ref>دعائم الإسلام، ج۱، ص۳۴۰؛ بحارالأنوار، ج۱۵، ص۱۹۰.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۵.</ref>		این واقعه به صورت [[متواتر]] و در منابع بسیاری از [[شیعه]] و [[اهل سنت]] نقل و از [[فضائل علی]]{{ع}} شمرده شده است. خود آن [[حضرت]] نیز برای [[اثبات]] [[برتری]] خویش بر دیگر [[صحابه]] و استحقاقش برای [[خلافت]]، به این واقعه [[استدلال]] کرده است<ref>دعائم الإسلام، ج۱، ص۳۴۰؛ بحارالأنوار، ج۱۵، ص۱۹۰.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۵.</ref>

	==شرح واقعه==		===شرح واقعه===
	با [[نزول]] [[آیات برائت]]، [[پیامبر]]{{صل}} [[وظیفه]] یافت در [[ذیحجه]] همان سال، هنگام [[اجتماع]] [[مشرکان]] در [[مکه]]، [[آیات]] را به آنان [[ابلاغ]] کند. درباره چگونگی این ابلاغ در [[منابع تاریخی]] و [[حدیثی]] شیعه و [[سنی]] آمده است: چون ده [[آیه]] از [[سوره]] [[برائت]] بر پیامبر{{صل}} نازل شد، پیامبر{{صل}} [[ابوبکر]] را فرا خواند و او را فرستاد تا آیات را برای [[مردم]] مکه بخواند.		با [[نزول]] [[آیات برائت]]، [[پیامبر]]{{صل}} [[وظیفه]] یافت در [[ذیحجه]] همان سال، هنگام [[اجتماع]] [[مشرکان]] در [[مکه]]، [[آیات]] را به آنان [[ابلاغ]] کند. درباره چگونگی این ابلاغ در [[منابع تاریخی]] و [[حدیثی]] شیعه و [[سنی]] آمده است: چون ده [[آیه]] از [[سوره]] [[برائت]] بر پیامبر{{صل}} نازل شد، پیامبر{{صل}} [[ابوبکر]] را فرا خواند و او را فرستاد تا آیات را برای [[مردم]] مکه بخواند.
	ابوبکر به طرف مکه حرکت کرد و مقداری هم راه پیموده بود که [[جبرئیل]] به حضور [[حضرت رسول]]{{صل}} رسید و گفت: {{متن حدیث\|إِنَّهُ لَا يُؤَدِّي عَنْكَ إِلَّا أَنْتَ أَوْ عَلِيٌّ}}، «[[مأمور]] [[تبلیغ]] این آیات باید خودت و [[یا علی]] باشد». در روایتی دیگر آمده است: {{متن حدیث\|لَا يُؤَدِّي عَنْكَ إِلَّا أَنْتَ أَوْ رَجُلٌ مِنْكَ‌}}<ref>الخصال، ج۲، ص۳۶۹.</ref>؛ «این مهم را انجام نمی‌دهد، مگرتو و یا مردی از تو».		ابوبکر به طرف مکه حرکت کرد و مقداری هم راه پیموده بود که [[جبرئیل]] به حضور [[حضرت رسول]]{{صل}} رسید و گفت: {{متن حدیث\|إِنَّهُ لَا يُؤَدِّي عَنْكَ إِلَّا أَنْتَ أَوْ عَلِيٌّ}}، «[[مأمور]] [[تبلیغ]] این آیات باید خودت و [[یا علی]] باشد». در روایتی دیگر آمده است: {{متن حدیث\|لَا يُؤَدِّي عَنْكَ إِلَّا أَنْتَ أَوْ رَجُلٌ مِنْكَ‌}}<ref>الخصال، ج۲، ص۳۶۹.</ref>؛ «این مهم را انجام نمی‌دهد، مگرتو و یا مردی از تو».

Wasity: /* ابلاغ آیات برائت */

2022-07-16T08:02:04Z

ابلاغ آیات برائت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۵۸:		خط ۵۸:
	طی سیزده قرن، ۱۵۰ نفر از علمای [[اهل سنت]] این [[حدیث]] را در آثار خود بیان کرده‌اند. چهل نفر از [[صحابه]]، صد نفر از [[تابعین]] و بسیاری از [[عالمان]] بزرگ در زمان‌های مختلف این حدیث را [[روایت]] کرده‌اند. بسیاری از [[محدثان]] و [[صاحب نظران]] در [[علم حدیث]] و علمای بزرگ اهل سنت این حدیث را صحیح دانسته و در کتب خود نقل کرده‌اند.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۴.</ref>		طی سیزده قرن، ۱۵۰ نفر از علمای [[اهل سنت]] این [[حدیث]] را در آثار خود بیان کرده‌اند. چهل نفر از [[صحابه]]، صد نفر از [[تابعین]] و بسیاری از [[عالمان]] بزرگ در زمان‌های مختلف این حدیث را [[روایت]] کرده‌اند. بسیاری از [[محدثان]] و [[صاحب نظران]] در [[علم حدیث]] و علمای بزرگ اهل سنت این حدیث را صحیح دانسته و در کتب خود نقل کرده‌اند.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۴.</ref>

	==[[ابلاغ آیات برائت]]==		==ابلاغ آیات برائت==
	~~چنان‌که پیش از این در مناسبت‌های~~ [[~~روز~~]] ~~اول~~ [[ذیحجه]] ~~گفتیم، [[آیات برائت]] روز اول ذیحجه~~ نازل شده و در همان روز [[پیامبر]]{{صل}} [[ابوبکر]] را به همراه [[آیات]] به سوی [[مکه]] گسیل داشت تا آنها را به اهالی مکه [[ابلاغ]] کند. پس از ارسال آن، به پیامبر{{صل}} [[وحی]] نازل شد که این آیات را یا خودت و یا کسی از خودت باید ابلاغ کند. از این‌رو پیامبر{{صل}} علی{{ع}} را فرستاد تا آیات را از وی بگیرد و خود آن را ابلاغ کند.		{{اصلی\|ابلاغ آیات برائت}}
			[[آیات برائت]] [[روز اول ذیحجه]] نازل شده و در همان روز [[پیامبر]]{{صل}} [[ابوبکر]] را به همراه [[آیات]] به سوی [[مکه]] گسیل داشت تا آنها را به اهالی مکه [[ابلاغ]] کند. پس از ارسال آن، به پیامبر{{صل}} [[وحی]] نازل شد که این آیات را یا خودت و یا کسی از خودت باید ابلاغ کند. از این‌رو پیامبر{{صل}} علی{{ع}} را فرستاد تا آیات را از وی بگیرد و خود آن را ابلاغ کند.
	روز دهم ذیحجه چنان‌که [[قرآن]] به آن تصریح فرموده است یکی از روزهایی است که آیات برائت در آن ابلاغ شد.		روز دهم ذیحجه چنان‌که [[قرآن]] به آن تصریح فرموده است یکی از روزهایی است که آیات برائت در آن ابلاغ شد.
	{{متن قرآن\|وَأَذَانٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ}}<ref>«و (این) اعلامی از سوی خداوند و پیامبر او در روز حجّ اکبر به مردم است که خداوند و پیامبرش از مشرکان بیزارند» سوره توبه، آیه ۳.</ref>.		{{متن قرآن\|وَأَذَانٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَرَسُولُهُ}}<ref>«و (این) اعلامی از سوی خداوند و پیامبر او در روز حجّ اکبر به مردم است که خداوند و پیامبرش از مشرکان بیزارند» سوره توبه، آیه ۳.</ref>.

	بنابراین، این روز، روز ابلاغ آیات برائت و خواندن آیات آغازین [[سوره~~]] [[~~برائت]] توسط امیرالمؤمنین علی{{ع}} در [[اجتماع]] [[مشرکان]] در مکه است. این آیات در پایان [[سال نهم هجری]] نازل شد و پیامبر{{صل}} [[مأمور]] شد در ذیحجه همان سال به هنگام اجتماع مشرکان، این آیات را به آنان ابلاغ کند.		بنابراین، این روز، روز ابلاغ آیات برائت و خواندن آیات آغازین [[سوره برائت]] توسط امیرالمؤمنین علی{{ع}} در [[اجتماع]] [[مشرکان]] در مکه است. این آیات در پایان [[سال نهم هجری]] نازل شد و پیامبر{{صل}} [[مأمور]] شد در ذیحجه همان سال به هنگام اجتماع مشرکان، این آیات را به آنان ابلاغ کند.
	این واقعه به صورت [[متواتر]] و در منابع بسیاری از [[شیعه]] و [[اهل سنت]] نقل و از [[فضائل علی]]{{ع}} شمرده شده است. خود آن [[حضرت]] نیز برای [[اثبات]] [[برتری]] خویش بر دیگر [[صحابه]] و استحقاقش برای [[خلافت]]، به این واقعه [[استدلال]] کرده است<ref>دعائم الإسلام، ج۱، ص۳۴۰؛ بحارالأنوار، ج۱۵، ص۱۹۰.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۵.</ref>		این واقعه به صورت [[متواتر]] و در منابع بسیاری از [[شیعه]] و [[اهل سنت]] نقل و از [[فضائل علی]]{{ع}} شمرده شده است. خود آن [[حضرت]] نیز برای [[اثبات]] [[برتری]] خویش بر دیگر [[صحابه]] و استحقاقش برای [[خلافت]]، به این واقعه [[استدلال]] کرده است<ref>دعائم الإسلام، ج۱، ص۳۴۰؛ بحارالأنوار، ج۱۵، ص۱۹۰.</ref>.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۶۵.</ref>