دوستی در معارف و سیره سجادی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2025-05-20T13:10:44Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۰
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	آن حضرت برخی [[صفات اخلاقی]] مانند [[کینه‌توزی]]، [[حسادت]] و [[بدگمانی]] را موجب [[تباهی]] بنیاد دوستی و رابطه محبت‌آمیز [[انسان‌ها]] شمرده و از خداوند عزیز، دفع این صفات را تمنا کرده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَبْدِلْنِي مِنْ بِغْضَةِ أَهْلِ الشَّنَآنِ الْمَحَبَّةَ، وَ مِنْ حَسَدِ أَهْلِ الْبَغْيِ الْمَوَدَّةَ،... وَ مِنْ عَدَاوَةِ الْأَدْنَيْنَ الْوَلَايَةَ،... وَ مِنْ‏ حُبِّ‏ الْمُدَارِينَ‏ تَصْحِيحَ الْمِقَةِ}}؛ بار خدایا! بر محمد و خاندانش [[درود]] فرست و کینه‌توزی دشمنان مرا به [[محبت]] و [[حسد]] [[حسودان]] مرا به [[مودت]]... و بدگمانی [[صالحان]] را در [[حق]] من به اعتماد و دشمنی [[نزدیکان]] را به دوستی... و دوستی ناپایدار مجامله‌گران را به دوستی [[پایدار]] بدل فرما<ref>نیایش بیستم.</ref>.		آن حضرت برخی [[صفات اخلاقی]] مانند [[کینه‌توزی]]، [[حسادت]] و [[بدگمانی]] را موجب [[تباهی]] بنیاد دوستی و رابطه محبت‌آمیز [[انسان‌ها]] شمرده و از خداوند عزیز، دفع این صفات را تمنا کرده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَبْدِلْنِي مِنْ بِغْضَةِ أَهْلِ الشَّنَآنِ الْمَحَبَّةَ، وَ مِنْ حَسَدِ أَهْلِ الْبَغْيِ الْمَوَدَّةَ،... وَ مِنْ عَدَاوَةِ الْأَدْنَيْنَ الْوَلَايَةَ،... وَ مِنْ‏ حُبِّ‏ الْمُدَارِينَ‏ تَصْحِيحَ الْمِقَةِ}}؛ بار خدایا! بر محمد و خاندانش [[درود]] فرست و کینه‌توزی دشمنان مرا به [[محبت]] و [[حسد]] [[حسودان]] مرا به [[مودت]]... و بدگمانی [[صالحان]] را در [[حق]] من به اعتماد و دشمنی [[نزدیکان]] را به دوستی... و دوستی ناپایدار مجامله‌گران را به دوستی [[پایدار]] بدل فرما<ref>نیایش بیستم.</ref>.

	در منطق قرآن، اگر با دشمنان به شیوه‌ای مبتنی بر [[انصاف]] و [[اخلاق]] برخورد شود، آنان به دوستانی صمیمی تبدیل خواهند شد<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ}} ~~«[[نیکی]]~~ با [[بدی]] برابر نیست؛ به بهترین[[شیوه]] (دیگران را از چالش با خود) باز دار، ناگاه آن کس که میان تو و او [[دشمنی]] است چون [[دوستی~~]] [[~~مهربان]] می‌گردد» [[سوره فصلت]]، [[آیه]] ۳۴.</ref>. [[امام سجاد]]{{ع}} نیز اموری چون پیوند با کسانی که رابطه دوستی خود را بریده‌اند، و همچنین [[انصاف]] و رابطه [[نیکو]] با [[دشمنان]] را از [[ایزد]] [[بی‌همتا]] درخواست و چنین [[دعا]] نموده است: «خداوندا! در این [[ماه رمضان]] ما را موفق دار که... با آنکه از ما گسیخته است بپیوندیم و با آنکه در [[حق]] ما ستمی روا داشته به مقتضای انصاف [[رفتار]] کنیم و با آنکه با ما دشمنی ورزیده دوستی کنیم»<ref>نیایش چهل‌و‌چهارم.</ref>.		در منطق قرآن، اگر با دشمنان به شیوه‌ای مبتنی بر [[انصاف]] و [[اخلاق]] برخورد شود، آنان به دوستانی صمیمی تبدیل خواهند شد<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ}} «نیکی با بدی برابر نیست؛ به بهترین شیوه (دیگران را از چالش با خود) باز دار، ناگاه آن کس که میان تو و او دشمنی است چون دوستی مهربان می‌گردد» [[سوره فصلت]]، [[آیه]] ۳۴.</ref>. [[امام سجاد]]{{ع}} نیز اموری چون پیوند با کسانی که رابطه دوستی خود را بریده‌اند، و همچنین [[انصاف]] و رابطه [[نیکو]] با [[دشمنان]] را از [[ایزد]] [[بی‌همتا]] درخواست و چنین [[دعا]] نموده است: «خداوندا! در این [[ماه رمضان]] ما را موفق دار که... با آنکه از ما گسیخته است بپیوندیم و با آنکه در [[حق]] ما ستمی روا داشته به مقتضای انصاف [[رفتار]] کنیم و با آنکه با ما دشمنی ورزیده دوستی کنیم»<ref>نیایش چهل‌و‌چهارم.</ref>.

	[[امام زین‌العابدین]]{{ع}}، جلب [[رضایت خداوند]] و رویگردانی از [[هوای نفس]] را از عوامل تقویت رابطه محبت‌آمیز با [[مردم]] شمرده است: «بار خدایا! بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] فرست... و چنان کن که در [[حق دوستان]] و دشمنان تو [[رضایت]] تو را بر [[خشنودی]] و [[خشم]] خود ترجیح دهم، تا [[دشمن]] من از [[جور]] من در [[امان]] ماند و [[دوست]] من از توجه و هوای نفسم [[نومید]] گردد»<ref>نیایش بیست‌و‌دوم.</ref>.		[[امام زین‌العابدین]]{{ع}}، جلب [[رضایت خداوند]] و رویگردانی از [[هوای نفس]] را از عوامل تقویت رابطه محبت‌آمیز با [[مردم]] شمرده است: «بار خدایا! بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] فرست... و چنان کن که در [[حق دوستان]] و دشمنان تو [[رضایت]] تو را بر [[خشنودی]] و [[خشم]] خود ترجیح دهم، تا [[دشمن]] من از [[جور]] من در [[امان]] ماند و [[دوست]] من از توجه و هوای نفسم [[نومید]] گردد»<ref>نیایش بیست‌و‌دوم.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2025-05-20T13:08:20Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۳۸
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در [[فرهنگ ~~قرآن]]،~~ دامنه [[آثار دوستی]] تا [[قیامت]] استمرار می‌یابد. [[اهل دوزخ]]، یکی از [[دلایل]] [[سقوط]] خود در [[جهنم]] را [[دوستی]] با افراد [[ناصالح]] می‌دانند<ref>{{متن قرآن\|يَا وَيْلَتَى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا}} «ای وای! کاش فلانی را به دوستی نمی‌گرفتم!» سوره فرقان، آیه ۲۸.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} [[دوستی]] بر [[اساس دین]] را موجب ماندگاری آن خوانده<ref>غررالحکم، ج۱، ص۳۵۸.</ref> و در فراق پاره‌ای از [[دوستان]] خود چون [[ابن تیهان]]، [[عمار]]، [[ذوشهادتین]] و... [[احساس]] [[اندوه]] کرده است<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۱۸۲، ص۲۶۴.</ref>.		در فرهنگ قرآن، دامنه [[آثار دوستی]] تا [[قیامت]] استمرار می‌یابد. [[اهل دوزخ]]، یکی از [[دلایل]] [[سقوط]] خود در [[جهنم]] را [[دوستی]] با افراد ناصالح می‌دانند<ref>{{متن قرآن\|يَا وَيْلَتَى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا}} «ای وای! کاش فلانی را به دوستی نمی‌گرفتم!» سوره فرقان، آیه ۲۸.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} [[دوستی]] بر [[اساس دین]] را موجب ماندگاری آن خوانده<ref>غررالحکم، ج۱، ص۳۵۸.</ref> و در فراق پاره‌ای از [[دوستان]] خود چون [[ابن تیهان]]، [[عمار]]، [[ذوشهادتین]] و... [[احساس]] [[اندوه]] کرده است<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۱۸۲، ص۲۶۴.</ref>.

	[[امام سجاد]]{{ع}} نیز دوستی با دوستان [[خداوند]] و [[دشمنی]] با [[دشمنان]] او را از درگاه [[احدیت]] درخواست نموده و از [[خدا]] چنین می‌خواهد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ وَ أَنَا عَبْدُكَ الَّذِي... وَ أَرْشَدْتَهُ لِمُوَالاةِ أَوْلِيَائِكَ‏، وَ مُعَادَاةِ أَعْدَائِكَ‏}}؛ «ای خداوند! من آن [[بنده]] توام که... و راهش نموده‌ای که با دوستانت دوستی ورزد و با دشمنانت دشمنی کند»<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref>.		[[امام سجاد]]{{ع}} نیز دوستی با دوستان [[خداوند]] و [[دشمنی]] با [[دشمنان]] او را از درگاه [[احدیت]] درخواست نموده و از [[خدا]] چنین می‌خواهد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ وَ أَنَا عَبْدُكَ الَّذِي... وَ أَرْشَدْتَهُ لِمُوَالاةِ أَوْلِيَائِكَ‏، وَ مُعَادَاةِ أَعْدَائِكَ‏}}؛ «ای خداوند! من آن [[بنده]] توام که... و راهش نموده‌ای که با دوستانت دوستی ورزد و با دشمنانت دشمنی کند»<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref>.

	آن حضرت برخی [[صفات اخلاقی]] مانند [[کینه‌توزی]]، [[حسادت]] و [[بدگمانی]] را موجب [[تباهی]] بنیاد دوستی و رابطه محبت‌آمیز [[انسان‌ها]] شمرده و از خداوند عزیز، دفع این صفات را تمنا کرده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَبْدِلْنِي مِنْ بِغْضَةِ أَهْلِ الشَّنَآنِ الْمَحَبَّةَ، وَ مِنْ حَسَدِ أَهْلِ الْبَغْيِ الْمَوَدَّةَ،... وَ مِنْ عَدَاوَةِ الْأَدْنَيْنَ الْوَلَايَةَ،... وَ مِنْ‏ حُبِّ‏ الْمُدَارِينَ‏ تَصْحِيحَ الْمِقَةِ}}؛ بار خدایا! بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] فرست و کینه‌توزی دشمنان مرا به [[محبت]] و [[حسد]] [[حسودان]] مرا به [[مودت]]... و بدگمانی [[صالحان]] را در [[حق]] من به [[اعتماد]] و دشمنی [[نزدیکان]] را به دوستی... و دوستی ناپایدار مجامله‌گران را به دوستی [[پایدار]] بدل فرما<ref>نیایش بیستم.</ref>.		آن حضرت برخی [[صفات اخلاقی]] مانند [[کینه‌توزی]]، [[حسادت]] و [[بدگمانی]] را موجب [[تباهی]] بنیاد دوستی و رابطه محبت‌آمیز [[انسان‌ها]] شمرده و از خداوند عزیز، دفع این صفات را تمنا کرده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَبْدِلْنِي مِنْ بِغْضَةِ أَهْلِ الشَّنَآنِ الْمَحَبَّةَ، وَ مِنْ حَسَدِ أَهْلِ الْبَغْيِ الْمَوَدَّةَ،... وَ مِنْ عَدَاوَةِ الْأَدْنَيْنَ الْوَلَايَةَ،... وَ مِنْ‏ حُبِّ‏ الْمُدَارِينَ‏ تَصْحِيحَ الْمِقَةِ}}؛ بار خدایا! بر محمد و خاندانش [[درود]] فرست و کینه‌توزی دشمنان مرا به [[محبت]] و [[حسد]] [[حسودان]] مرا به [[مودت]]... و بدگمانی [[صالحان]] را در [[حق]] من به اعتماد و دشمنی [[نزدیکان]] را به دوستی... و دوستی ناپایدار مجامله‌گران را به دوستی [[پایدار]] بدل فرما<ref>نیایش بیستم.</ref>.
	در [[منطق ~~قرآن]]،~~ اگر با دشمنان به شیوه‌ای مبتنی بر [[انصاف]] و [[اخلاق]] برخورد شود، آنان به دوستانی صمیمی تبدیل خواهند شد<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ}} «[[نیکی]] با [[بدی]] برابر نیست؛ به بهترین[[شیوه]] (دیگران را از چالش با خود) باز دار، ناگاه آن کس که میان تو و او [[دشمنی]] است چون [[دوستی]] [[مهربان]] می‌گردد» [[سوره فصلت]]، [[آیه]] ۳۴.</ref>. [[امام سجاد]]{{ع}} نیز اموری چون پیوند با کسانی که رابطه دوستی خود را بریده‌اند، و همچنین [[انصاف]] و رابطه [[نیکو]] با [[دشمنان]] را از [[ایزد]] [[بی‌همتا]] درخواست و چنین [[دعا]] نموده است: «خداوندا! در این [[ماه رمضان]] ما را موفق دار که... با آنکه از ما گسیخته است بپیوندیم و با آنکه در [[حق]] ما ستمی روا داشته به مقتضای انصاف [[رفتار]] کنیم و با آنکه با ما دشمنی ورزیده دوستی کنیم»<ref>نیایش چهل‌و‌چهارم.</ref>.
			در منطق قرآن، اگر با دشمنان به شیوه‌ای مبتنی بر [[انصاف]] و [[اخلاق]] برخورد شود، آنان به دوستانی صمیمی تبدیل خواهند شد<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ}} «[[نیکی]] با [[بدی]] برابر نیست؛ به بهترین[[شیوه]] (دیگران را از چالش با خود) باز دار، ناگاه آن کس که میان تو و او [[دشمنی]] است چون [[دوستی]] [[مهربان]] می‌گردد» [[سوره فصلت]]، [[آیه]] ۳۴.</ref>. [[امام سجاد]]{{ع}} نیز اموری چون پیوند با کسانی که رابطه دوستی خود را بریده‌اند، و همچنین [[انصاف]] و رابطه [[نیکو]] با [[دشمنان]] را از [[ایزد]] [[بی‌همتا]] درخواست و چنین [[دعا]] نموده است: «خداوندا! در این [[ماه رمضان]] ما را موفق دار که... با آنکه از ما گسیخته است بپیوندیم و با آنکه در [[حق]] ما ستمی روا داشته به مقتضای انصاف [[رفتار]] کنیم و با آنکه با ما دشمنی ورزیده دوستی کنیم»<ref>نیایش چهل‌و‌چهارم.</ref>.

	[[امام زین‌العابدین]]{{ع}}، جلب [[رضایت خداوند]] و رویگردانی از [[هوای نفس]] را از عوامل تقویت رابطه محبت‌آمیز با [[مردم]] شمرده است: «بار خدایا! بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] فرست... و چنان کن که در [[حق دوستان]] و دشمنان تو [[رضایت]] تو را بر [[خشنودی]] و [[خشم]] خود ترجیح دهم، تا [[دشمن]] من از [[جور]] من در [[امان]] ماند و [[دوست]] من از توجه و هوای نفسم [[نومید]] گردد»<ref>نیایش بیست‌و‌دوم.</ref>.		[[امام زین‌العابدین]]{{ع}}، جلب [[رضایت خداوند]] و رویگردانی از [[هوای نفس]] را از عوامل تقویت رابطه محبت‌آمیز با [[مردم]] شمرده است: «بار خدایا! بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] فرست... و چنان کن که در [[حق دوستان]] و دشمنان تو [[رضایت]] تو را بر [[خشنودی]] و [[خشم]] خود ترجیح دهم، تا [[دشمن]] من از [[جور]] من در [[امان]] ماند و [[دوست]] من از توجه و هوای نفسم [[نومید]] گردد»<ref>نیایش بیست‌و‌دوم.</ref>.
	[[امام]]، همچنین اموری چون [[دشنام]]، آبروریزی، [[غیبت]] و... را عامل [[سستی]] [[روابط دوستانه]] خوانده و [[پرهیز]] از آنها را از [[خداوند بزرگ]] مسئلت نموده است: «[بارالها!] هر [[ناسزا]]، [[سخن]] [[بیهوده]]، [[دشنام]] فروریزنده [[آبرو]]، [[شهادت]] [[باطل]]، غیبت [[مؤمن]] غایب، ناسزا به حاضران و اموری همانند آن را، که [[اهریمن]] بر زبان من می‌افکند، به [[حمد]] و [[سپاس]] خود بدل فرما»<ref>نیایش بیستم.</ref>.		[[امام]]، همچنین اموری چون [[دشنام]]، آبروریزی، [[غیبت]] و... را عامل [[سستی]] [[روابط دوستانه]] خوانده و [[پرهیز]] از آنها را از [[خداوند بزرگ]] مسئلت نموده است: «[بارالها!] هر [[ناسزا]]، [[سخن]] [[بیهوده]]، [[دشنام]] فروریزنده [[آبرو]]، [[شهادت]] [[باطل]]، غیبت [[مؤمن]] غایب، ناسزا به حاضران و اموری همانند آن را، که [[اهریمن]] بر زبان من می‌افکند، به [[حمد]] و [[سپاس]] خود بدل فرما»<ref>نیایش بیستم.</ref>.

	در [[منطق]] [[صحیفه سجادیه]]، [[دوستان]] خوب علاوه بر [[دنیا]]، همراهان [[انسان]] در [[عالم قیامت]] نیز هستند. از این رو به [[خدا]] عرض می‌کند: «ای مولای من... در آن [[روز]] روز [[حشر]] و [[قیامت]] جایگاه ایستادنم را در میان اولیای خود قرار داده و چنان کن که با دوستان تو باز گردم و مرا در جوار خود [[مسکن]] ده»<ref>نیایش پنجاه‌و‌سوم.</ref>.		در منطق [[صحیفه سجادیه]]، [[دوستان]] خوب علاوه بر [[دنیا]]، همراهان [[انسان]] در [[عالم قیامت]] نیز هستند. از این رو به [[خدا]] عرض می‌کند: «ای مولای من... در آن [[روز]] روز [[حشر]] و [[قیامت]] جایگاه ایستادنم را در میان اولیای خود قرار داده و چنان کن که با دوستان تو باز گردم و مرا در جوار خود [[مسکن]] ده»<ref>نیایش پنجاه‌و‌سوم.</ref>.
	از دیدگاه [[امام سجاد]]{{ع}} خیلی مهم است که [[دوستان]] ما از بین [[اولیای خدا]] و [[فرمانبرداران]] او باشند: «بارالها! قلبم را از بدسیرتان به [[بیم]] افکن و اُنس خود و [[بندگان]] فرمانبردارت را نصیب من گردان»<ref>نیایش بیست‌و‌یکم.</ref>.		از دیدگاه [[امام سجاد]]{{ع}} خیلی مهم است که [[دوستان]] ما از بین [[اولیای خدا]] و [[فرمانبرداران]] او باشند: «بارالها! قلبم را از بدسیرتان به [[بیم]] افکن و اُنس خود و [[بندگان]] فرمانبردارت را نصیب من گردان»<ref>نیایش بیست‌و‌یکم.</ref>.

	هم از این روست که آن حضرت از [[پروردگار عزیز]] می‌طلبد که فرزندانش را از [[دوستداران]] [[اولیای الهی]] قرار دهد<ref>نیایش بیست‌و‌پنجم.</ref>.<ref>الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین{{ع}}، ۱۴۱۸، قم، نشر الهادی؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، ۱۳۷۵، تهران، انتشارات سروش؛ غررالحکم، عبدالواحد تمیمی آمدی، ۱۳۶۶، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، نهج‌البلاغه، سید رضی، ۱۴۰۴، قم، نشر هجرت.</ref>.<ref>[[[[علی اکبر]] شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، [[علی اکبر]]]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «دوستی و دوستان»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۲۲۴.</ref>		هم از این روست که آن حضرت از پروردگار عزیز می‌طلبد که فرزندانش را از [[دوستداران]] [[اولیای الهی]] قرار دهد<ref>نیایش بیست‌و‌پنجم.</ref>.<ref>الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین{{ع}}، ۱۴۱۸، قم، نشر الهادی؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، ۱۳۷۵، تهران، انتشارات سروش؛ غررالحکم، عبدالواحد تمیمی آمدی، ۱۳۶۶، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، نهج‌البلاغه، سید رضی، ۱۴۰۴، قم، نشر هجرت.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «دوستی و دوستان»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۲۲۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2025-05-20T13:06:24Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۳۶
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در [[فرهنگ قرآن]]، دامنه [[آثار دوستی]] تا [[قیامت]] استمرار می‌یابد. [[اهل~~]] [[~~دوزخ]]، یکی از [[دلایل]] [[سقوط]] خود در [[جهنم]] را [[دوستی]] با افراد [[ناصالح]] می‌دانند<ref>{{متن قرآن\|يَا وَيْلَتَى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا}} «ای وای! کاش فلانی را به دوستی نمی‌گرفتم!» سوره فرقان، آیه ۲۸.</ref>. [[امام علی]] {{ع}} دوستی بر [[اساس دین]] را موجب ماندگاری آن خوانده<ref>غررالحکم، ج۱، ص۳۵۸.</ref> و در [[فراق]] پاره‌ای از [[دوستان]] خود چون [[ابن تیهان]]، [[عمار]]، [[ذوشهادتین]] و... [[احساس]] [[اندوه]] کرده است<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۱۸۲، ص۲۶۴.</ref>.		در [[فرهنگ قرآن]]، دامنه [[آثار دوستی]] تا [[قیامت]] استمرار می‌یابد. [[اهل دوزخ]]، یکی از [[دلایل]] [[سقوط]] خود در [[جهنم]] را [[دوستی]] با افراد [[ناصالح]] می‌دانند<ref>{{متن قرآن\|يَا وَيْلَتَى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا}} «ای وای! کاش فلانی را به دوستی نمی‌گرفتم!» سوره فرقان، آیه ۲۸.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} [[دوستی]] بر [[اساس دین]] را موجب ماندگاری آن خوانده<ref>غررالحکم، ج۱، ص۳۵۸.</ref> و در فراق پاره‌ای از [[دوستان]] خود چون [[ابن تیهان]]، [[عمار]]، [[ذوشهادتین]] و... [[احساس]] [[اندوه]] کرده است<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۱۸۲، ص۲۶۴.</ref>.

	[[امام سجاد]] {{ع}} نیز دوستی با دوستان [[خداوند]] و [[دشمنی]] با [[دشمنان]] او را از درگاه احدیت درخواست نموده و از [[خدا]] چنین می‌خواهد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ وَ أَنَا عَبْدُكَ الَّذِي... وَ أَرْشَدْتَهُ لِمُوَالاةِ أَوْلِيَائِكَ‏، وَ مُعَادَاةِ أَعْدَائِكَ‏}}؛ «ای خداوند! من آن [[بنده]] توام که... و راهش نموده‌ای که با دوستانت دوستی ورزد و با دشمنانت دشمنی کند»<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref>.		[[امام سجاد]]{{ع}} نیز دوستی با دوستان [[خداوند]] و [[دشمنی]] با [[دشمنان]] او را از درگاه [[احدیت]] درخواست نموده و از [[خدا]] چنین می‌خواهد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ وَ أَنَا عَبْدُكَ الَّذِي... وَ أَرْشَدْتَهُ لِمُوَالاةِ أَوْلِيَائِكَ‏، وَ مُعَادَاةِ أَعْدَائِكَ‏}}؛ «ای خداوند! من آن [[بنده]] توام که... و راهش نموده‌ای که با دوستانت دوستی ورزد و با دشمنانت دشمنی کند»<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref>.

	آن [[حضرت]] برخی [[صفات اخلاقی]] مانند [[کینه‌توزی]]، [[حسادت]] و [[بدگمانی]] را موجب [[تباهی]] بنیاد دوستی و رابطه محبت‌آمیز [[انسان‌ها]] شمرده و از خداوند ~~[[عزیز]]،~~ دفع این صفات را تمنا کرده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَبْدِلْنِي مِنْ بِغْضَةِ أَهْلِ الشَّنَآنِ الْمَحَبَّةَ، وَ مِنْ حَسَدِ أَهْلِ الْبَغْيِ الْمَوَدَّةَ،... وَ مِنْ عَدَاوَةِ الْأَدْنَيْنَ الْوَلَايَةَ،... وَ مِنْ‏ حُبِّ‏ الْمُدَارِينَ‏ تَصْحِيحَ الْمِقَةِ}}؛ بار خدایا! بر [[محمد]] ~~و خاندانش~~ [[درود]] فرست و کینه‌توزی دشمنان مرا به [[محبت]] و [[حسد]] [[حسودان]] مرا به [[مودت]]... و بدگمانی [[صالحان]] را در [[حق]] من به [[اعتماد]] و دشمنی [[نزدیکان]] را به دوستی... و دوستی ناپایدار مجامله‌گران را به دوستی پایدار بدل فرما<ref>نیایش بیستم.</ref>.		آن حضرت برخی [[صفات اخلاقی]] مانند [[کینه‌توزی]]، [[حسادت]] و [[بدگمانی]] را موجب [[تباهی]] بنیاد دوستی و رابطه محبت‌آمیز [[انسان‌ها]] شمرده و از خداوند عزیز، دفع این صفات را تمنا کرده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَبْدِلْنِي مِنْ بِغْضَةِ أَهْلِ الشَّنَآنِ الْمَحَبَّةَ، وَ مِنْ حَسَدِ أَهْلِ الْبَغْيِ الْمَوَدَّةَ،... وَ مِنْ عَدَاوَةِ الْأَدْنَيْنَ الْوَلَايَةَ،... وَ مِنْ‏ حُبِّ‏ الْمُدَارِينَ‏ تَصْحِيحَ الْمِقَةِ}}؛ بار خدایا! بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] فرست و کینه‌توزی دشمنان مرا به [[محبت]] و [[حسد]] [[حسودان]] مرا به [[مودت]]... و بدگمانی [[صالحان]] را در [[حق]] من به [[اعتماد]] و دشمنی [[نزدیکان]] را به دوستی... و دوستی ناپایدار مجامله‌گران را به دوستی [[پایدار]] بدل فرما<ref>نیایش بیستم.</ref>.
	در [[منطق~~]] [[~~قرآن]]، اگر با دشمنان به شیوه‌ای مبتنی بر [[انصاف]] و [[اخلاق]] برخورد شود، آنان به دوستانی صمیمی تبدیل خواهند شد<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ}} ~~«نیکی~~ با بدی برابر نیست؛ به بهترین شیوه (دیگران را از چالش با خود) باز دار، ناگاه آن کس که میان تو و او دشمنی است چون دوستی مهربان می‌گردد» سوره ~~فصلت،~~ آیه ۳۴.</ref>. [[امام سجاد]] {{ع}} نیز اموری چون پیوند با کسانی که رابطه [[دوستی]] خود را بریده‌اند، و همچنین [[انصاف]] و رابطه [[نیکو]] با [[دشمنان]] را از [[ایزد]] [[بی‌همتا]] درخواست و چنین [[دعا]] نموده است: «خداوندا! در این ~~ماه~~ [[رمضان]] ما را موفق دار که... با آنکه از ما گسیخته است بپیوندیم و با آنکه در [[حق]] ما ستمی روا داشته به مقتضای انصاف [[رفتار]] کنیم و با آنکه با ما [[دشمنی]] ورزیده دوستی کنیم»<ref>نیایش چهل‌و‌چهارم.</ref>.		در [[منطق قرآن]]، اگر با دشمنان به شیوه‌ای مبتنی بر [[انصاف]] و [[اخلاق]] برخورد شود، آنان به دوستانی صمیمی تبدیل خواهند شد<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ}} «[[نیکی]] با [[بدی]] برابر نیست؛ به بهترین[[شیوه]] (دیگران را از چالش با خود) باز دار، ناگاه آن کس که میان تو و او [[دشمنی]] است چون [[دوستی]] [[مهربان]] می‌گردد» [[سوره فصلت]]، [[آیه]] ۳۴.</ref>. [[امام سجاد]]{{ع}} نیز اموری چون پیوند با کسانی که رابطه دوستی خود را بریده‌اند، و همچنین [[انصاف]] و رابطه [[نیکو]] با [[دشمنان]] را از [[ایزد]] [[بی‌همتا]] درخواست و چنین [[دعا]] نموده است: «خداوندا! در این [[ماه رمضان]] ما را موفق دار که... با آنکه از ما گسیخته است بپیوندیم و با آنکه در [[حق]] ما ستمی روا داشته به مقتضای انصاف [[رفتار]] کنیم و با آنکه با ما دشمنی ورزیده دوستی کنیم»<ref>نیایش چهل‌و‌چهارم.</ref>.

	[[امام زین‌العابدین]] {{ع}}، جلب [[رضایت خداوند]] و رویگردانی از [[هوای نفس]] را از عوامل تقویت رابطه محبت‌آمیز با [[مردم]] شمرده است: «بار خدایا! بر [[محمد]] ~~و خاندانش~~ [[درود]] فرست... و چنان کن که در حق [[دوستان]] و دشمنان تو [[رضایت]] تو را بر [[خشنودی]] و [[خشم]] خود ترجیح دهم، تا [[دشمن]] من از [[جور]] من در [[امان]] ماند و [[دوست]] من از توجه و هوای نفسم [[نومید]] گردد»<ref>نیایش بیست‌و‌دوم.</ref>.		[[امام زین‌العابدین]]{{ع}}، جلب [[رضایت خداوند]] و رویگردانی از [[هوای نفس]] را از عوامل تقویت رابطه محبت‌آمیز با [[مردم]] شمرده است: «بار خدایا! بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] فرست... و چنان کن که در [[حق دوستان]] و دشمنان تو [[رضایت]] تو را بر [[خشنودی]] و [[خشم]] خود ترجیح دهم، تا [[دشمن]] من از [[جور]] من در [[امان]] ماند و [[دوست]] من از توجه و هوای نفسم [[نومید]] گردد»<ref>نیایش بیست‌و‌دوم.</ref>.
	[[امام]]، همچنین اموری چون [[دشنام]]، آبروریزی، [[غیبت]] و... را عامل [[سستی]] [[روابط]] ~~دوستانه~~ خوانده و [[پرهیز]] از آنها را از [[خداوند بزرگ]] مسئلت نموده است: «[بارالها!] هر [[ناسزا]]، [[سخن]] [[بیهوده]]، دشنام فروریزنده [[آبرو]]، [[شهادت]] [[باطل]]، غیبت [[مؤمن]] ~~[[غایب]]،~~ ناسزا به حاضران و اموری همانند آن را، که [[اهریمن]] بر [[زبان]] من می‌افکند، به [[حمد]] و [[سپاس]] خود بدل فرما»<ref>نیایش بیستم.</ref>.		[[امام]]، همچنین اموری چون [[دشنام]]، آبروریزی، [[غیبت]] و... را عامل [[سستی]] [[روابط دوستانه]] خوانده و [[پرهیز]] از آنها را از [[خداوند بزرگ]] مسئلت نموده است: «[بارالها!] هر [[ناسزا]]، [[سخن]] [[بیهوده]]، [[دشنام]] فروریزنده [[آبرو]]، [[شهادت]] [[باطل]]، غیبت [[مؤمن]] غایب، ناسزا به حاضران و اموری همانند آن را، که [[اهریمن]] بر زبان من می‌افکند، به [[حمد]] و [[سپاس]] خود بدل فرما»<ref>نیایش بیستم.</ref>.

	در [[منطق]] [[صحیفه سجادیه]]، دوستان خوب علاوه بر [[دنیا]]، همراهان [[انسان]] در [[عالم قیامت]] نیز هستند. از این رو به [[خدا]] عرض می‌کند: «ای مولای من... در آن [[روز]] [[روز]] [[حشر]] و [[قیامت]] [[جایگاه]] ایستادنم را در میان اولیای خود قرار داده و چنان کن که با دوستان تو باز گردم و مرا در جوار خود [[مسکن]] ده»<ref>نیایش پنجاه‌و‌سوم.</ref>.		در [[منطق]] [[صحیفه سجادیه]]، [[دوستان]] خوب علاوه بر [[دنیا]]، همراهان [[انسان]] در [[عالم قیامت]] نیز هستند. از این رو به [[خدا]] عرض می‌کند: «ای مولای من... در آن [[روز]] روز [[حشر]] و [[قیامت]] جایگاه ایستادنم را در میان اولیای خود قرار داده و چنان کن که با دوستان تو باز گردم و مرا در جوار خود [[مسکن]] ده»<ref>نیایش پنجاه‌و‌سوم.</ref>.
	از دیدگاه امام سجاد {{ع}} خیلی مهم است که دوستان ما از بین [[اولیای خدا]] و [[فرمانبرداران]] او باشند: «بارالها! قلبم را از بدسیرتان به [[بیم]] افکن و اُنس خود و [[بندگان]] فرمانبردارت را نصیب من گردان»<ref>نیایش بیست‌و‌یکم.</ref>.		از دیدگاه [[امام سجاد]]{{ع}} خیلی مهم است که [[دوستان]] ما از بین [[اولیای خدا]] و [[فرمانبرداران]] او باشند: «بارالها! قلبم را از بدسیرتان به [[بیم]] افکن و اُنس خود و [[بندگان]] فرمانبردارت را نصیب من گردان»<ref>نیایش بیست‌و‌یکم.</ref>.

	هم از این روست که آن [[حضرت]] از [[پروردگار~~]] [[~~عزیز]] می‌طلبد که فرزندانش را از [[دوستداران]] [[اولیای الهی]] قرار دهد<ref>نیایش بیست‌و‌پنجم.</ref>.<ref>الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین {{ع}}، ۱۴۱۸، قم، نشر الهادی؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، ۱۳۷۵، تهران، انتشارات سروش؛ غررالحکم، عبدالواحد تمیمی آمدی، ۱۳۶۶، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، نهج‌البلاغه، سید رضی، ۱۴۰۴، قم، نشر هجرت.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «دوستی و دوستان»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ~~ص ۲۲۴~~.</ref>		هم از این روست که آن حضرت از [[پروردگار عزیز]] می‌طلبد که فرزندانش را از [[دوستداران]] [[اولیای الهی]] قرار دهد<ref>نیایش بیست‌و‌پنجم.</ref>.<ref>الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین{{ع}}، ۱۴۱۸، قم، نشر الهادی؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، ۱۳۷۵، تهران، انتشارات سروش؛ غررالحکم، عبدالواحد تمیمی آمدی، ۱۳۶۶، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، نهج‌البلاغه، سید رضی، ۱۴۰۴، قم، نشر هجرت.</ref>.<ref>[[[[علی اکبر]] شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، [[علی اکبر]]]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «دوستی و دوستان»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۲۲۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari در ‏۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۰

2025-04-08T06:40:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = دوستی		\| موضوع مرتبط = دوستی
	\| عنوان مدخل = دوستی		\| عنوان مدخل = دوستی
	\| مداخل مرتبط = [[دوستی در قرآن]] - [[دوستی در حدیث]] - [[دوستی در نهج البلاغه]] - [[دوستی در فقه سیاسی]] - [[دوستی در معارف دعا و زیارات]] - [[دوستی در معارف و سیره نبوی]] - [[دوستی در معارف و سیره سجادی]] - [[دوستی در معارف و سیره امام جواد]]		\| مداخل مرتبط = [[دوستی در قرآن]] - [[دوستی در حدیث]] - [[دوستی در نهج البلاغه]] - [[دوستی در فقه سیاسی]] - [[دوستی در معارف دعا و زیارات]] - [[دوستی در معارف و سیره نبوی]] - [[دوستی در معارف و سیره سجادی]] - [[دوستی در معارف و سیره امام جواد]] - [[دوستی در سبک زندگی اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۲۹

2023-12-02T05:29:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سیره معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = دوستی		\| موضوع مرتبط = دوستی
	\| عنوان مدخل = [[دوستی]]		\| عنوان مدخل = دوستی
	\| مداخل مرتبط = [[دوستی در قرآن]] - [[دوستی در حدیث]] - [[دوستی در نهج البلاغه]] - [[دوستی در فقه سیاسی]] - [[دوستی در معارف دعا و زیارات]] - [[دوستی در معارف و سیره سجادی]] - [[دوستی در معارف و سیره ~~نبوی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[دوستی در قرآن]] - [[دوستی در حدیث]] - [[دوستی در نهج البلاغه]] - [[دوستی در فقه سیاسی]] - [[دوستی در معارف دعا و زیارات]] - [[دوستی در معارف و سیره نبوی]] - [[دوستی در معارف و سیره سجادی]] - [[دوستی در معارف و سیره امام جواد]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:38:07Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۰۸
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	در [[فرهنگ قرآن]]، دامنه [[آثار دوستی]] تا [[قیامت]] استمرار می‌یابد. [[اهل]] [[دوزخ]]، یکی از [[دلایل]] [[سقوط]] خود در [[جهنم]] را [[دوستی]] با افراد [[ناصالح]] می‌دانند<ref>{{متن قرآن\|يَا وَيْلَتَى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا}} «ای وای! کاش فلانی را به دوستی نمی‌گرفتم!» سوره فرقان، آیه ۲۸.</ref>. [[امام علی]]{{ع}} دوستی بر [[اساس دین]] را موجب ماندگاری آن خوانده<ref>غررالحکم، ج۱، ص۳۵۸.</ref> و در [[فراق]] پاره‌ای از [[دوستان]] خود چون [[ابن تیهان]]، [[عمار]]، [[ذوشهادتین]] و... [[احساس]] [[اندوه]] کرده است<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۱۸۲، ص۲۶۴.</ref>.		در [[فرهنگ قرآن]]، دامنه [[آثار دوستی]] تا [[قیامت]] استمرار می‌یابد. [[اهل]] [[دوزخ]]، یکی از [[دلایل]] [[سقوط]] خود در [[جهنم]] را [[دوستی]] با افراد [[ناصالح]] می‌دانند<ref>{{متن قرآن\|يَا وَيْلَتَى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا}} «ای وای! کاش فلانی را به دوستی نمی‌گرفتم!» سوره فرقان، آیه ۲۸.</ref>. [[امام علی]] {{ع}} دوستی بر [[اساس دین]] را موجب ماندگاری آن خوانده<ref>غررالحکم، ج۱، ص۳۵۸.</ref> و در [[فراق]] پاره‌ای از [[دوستان]] خود چون [[ابن تیهان]]، [[عمار]]، [[ذوشهادتین]] و... [[احساس]] [[اندوه]] کرده است<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۱۸۲، ص۲۶۴.</ref>.

	[[امام سجاد]]{{ع}} نیز دوستی با دوستان [[خداوند]] و [[دشمنی]] با [[دشمنان]] او را از درگاه احدیت درخواست نموده و از [[خدا]] چنین می‌خواهد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ وَ أَنَا عَبْدُكَ الَّذِي... وَ أَرْشَدْتَهُ لِمُوَالاةِ أَوْلِيَائِكَ‏، وَ مُعَادَاةِ أَعْدَائِكَ‏}}؛ «ای خداوند! من آن [[بنده]] توام که... و راهش نموده‌ای که با دوستانت دوستی ورزد و با دشمنانت دشمنی کند»<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref>.		[[امام سجاد]] {{ع}} نیز دوستی با دوستان [[خداوند]] و [[دشمنی]] با [[دشمنان]] او را از درگاه احدیت درخواست نموده و از [[خدا]] چنین می‌خواهد: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ وَ أَنَا عَبْدُكَ الَّذِي... وَ أَرْشَدْتَهُ لِمُوَالاةِ أَوْلِيَائِكَ‏، وَ مُعَادَاةِ أَعْدَائِكَ‏}}؛ «ای خداوند! من آن [[بنده]] توام که... و راهش نموده‌ای که با دوستانت دوستی ورزد و با دشمنانت دشمنی کند»<ref>نیایش چهل‌و‌هفتم.</ref>.

	آن [[حضرت]] برخی [[صفات اخلاقی]] مانند [[کینه‌توزی]]، [[حسادت]] و [[بدگمانی]] را موجب [[تباهی]] بنیاد دوستی و رابطه محبت‌آمیز [[انسان‌ها]] شمرده و از خداوند [[عزیز]]، دفع این صفات را تمنا کرده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَبْدِلْنِي مِنْ بِغْضَةِ أَهْلِ الشَّنَآنِ الْمَحَبَّةَ، وَ مِنْ حَسَدِ أَهْلِ الْبَغْيِ الْمَوَدَّةَ،... وَ مِنْ عَدَاوَةِ الْأَدْنَيْنَ الْوَلَايَةَ،... وَ مِنْ‏ حُبِّ‏ الْمُدَارِينَ‏ تَصْحِيحَ الْمِقَةِ}}؛ بار خدایا! بر [[محمد]] و خاندانش [[درود]] فرست و کینه‌توزی دشمنان مرا به [[محبت]] و [[حسد]] [[حسودان]] مرا به [[مودت]]... و بدگمانی [[صالحان]] را در [[حق]] من به [[اعتماد]] و دشمنی [[نزدیکان]] را به دوستی... و دوستی ناپایدار مجامله‌گران را به دوستی پایدار بدل فرما<ref>نیایش بیستم.</ref>.		آن [[حضرت]] برخی [[صفات اخلاقی]] مانند [[کینه‌توزی]]، [[حسادت]] و [[بدگمانی]] را موجب [[تباهی]] بنیاد دوستی و رابطه محبت‌آمیز [[انسان‌ها]] شمرده و از خداوند [[عزیز]]، دفع این صفات را تمنا کرده است: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَبْدِلْنِي مِنْ بِغْضَةِ أَهْلِ الشَّنَآنِ الْمَحَبَّةَ، وَ مِنْ حَسَدِ أَهْلِ الْبَغْيِ الْمَوَدَّةَ،... وَ مِنْ عَدَاوَةِ الْأَدْنَيْنَ الْوَلَايَةَ،... وَ مِنْ‏ حُبِّ‏ الْمُدَارِينَ‏ تَصْحِيحَ الْمِقَةِ}}؛ بار خدایا! بر [[محمد]] و خاندانش [[درود]] فرست و کینه‌توزی دشمنان مرا به [[محبت]] و [[حسد]] [[حسودان]] مرا به [[مودت]]... و بدگمانی [[صالحان]] را در [[حق]] من به [[اعتماد]] و دشمنی [[نزدیکان]] را به دوستی... و دوستی ناپایدار مجامله‌گران را به دوستی پایدار بدل فرما<ref>نیایش بیستم.</ref>.
	در [[منطق]] [[قرآن]]، اگر با دشمنان به شیوه‌ای مبتنی بر [[انصاف]] و [[اخلاق]] برخورد شود، آنان به دوستانی صمیمی تبدیل خواهند شد<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ}} «نیکی با بدی برابر نیست؛ به بهترین شیوه (دیگران را از چالش با خود) باز دار، ناگاه آن کس که میان تو و او دشمنی است چون دوستی مهربان می‌گردد» سوره فصلت، آیه ۳۴.</ref>. [[امام سجاد]]{{ع}} نیز اموری چون پیوند با کسانی که رابطه [[دوستی]] خود را بریده‌اند، و همچنین [[انصاف]] و رابطه [[نیکو]] با [[دشمنان]] را از [[ایزد]] [[بی‌همتا]] درخواست و چنین [[دعا]] نموده است: «خداوندا! در این ماه [[رمضان]] ما را موفق دار که... با آنکه از ما گسیخته است بپیوندیم و با آنکه در [[حق]] ما ستمی روا داشته به مقتضای انصاف [[رفتار]] کنیم و با آنکه با ما [[دشمنی]] ورزیده دوستی کنیم»<ref>نیایش چهل‌و‌چهارم.</ref>.		در [[منطق]] [[قرآن]]، اگر با دشمنان به شیوه‌ای مبتنی بر [[انصاف]] و [[اخلاق]] برخورد شود، آنان به دوستانی صمیمی تبدیل خواهند شد<ref>{{متن قرآن\|وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ}} «نیکی با بدی برابر نیست؛ به بهترین شیوه (دیگران را از چالش با خود) باز دار، ناگاه آن کس که میان تو و او دشمنی است چون دوستی مهربان می‌گردد» سوره فصلت، آیه ۳۴.</ref>. [[امام سجاد]] {{ع}} نیز اموری چون پیوند با کسانی که رابطه [[دوستی]] خود را بریده‌اند، و همچنین [[انصاف]] و رابطه [[نیکو]] با [[دشمنان]] را از [[ایزد]] [[بی‌همتا]] درخواست و چنین [[دعا]] نموده است: «خداوندا! در این ماه [[رمضان]] ما را موفق دار که... با آنکه از ما گسیخته است بپیوندیم و با آنکه در [[حق]] ما ستمی روا داشته به مقتضای انصاف [[رفتار]] کنیم و با آنکه با ما [[دشمنی]] ورزیده دوستی کنیم»<ref>نیایش چهل‌و‌چهارم.</ref>.

	[[امام زین‌العابدین]]{{ع}}، جلب [[رضایت خداوند]] و رویگردانی از [[هوای نفس]] را از عوامل تقویت رابطه محبت‌آمیز با [[مردم]] شمرده است: «بار خدایا! بر [[محمد]] و خاندانش [[درود]] فرست... و چنان کن که در حق [[دوستان]] و دشمنان تو [[رضایت]] تو را بر [[خشنودی]] و [[خشم]] خود ترجیح دهم، تا [[دشمن]] من از [[جور]] من در [[امان]] ماند و [[دوست]] من از توجه و هوای نفسم [[نومید]] گردد»<ref>نیایش بیست‌و‌دوم.</ref>.		[[امام زین‌العابدین]] {{ع}}، جلب [[رضایت خداوند]] و رویگردانی از [[هوای نفس]] را از عوامل تقویت رابطه محبت‌آمیز با [[مردم]] شمرده است: «بار خدایا! بر [[محمد]] و خاندانش [[درود]] فرست... و چنان کن که در حق [[دوستان]] و دشمنان تو [[رضایت]] تو را بر [[خشنودی]] و [[خشم]] خود ترجیح دهم، تا [[دشمن]] من از [[جور]] من در [[امان]] ماند و [[دوست]] من از توجه و هوای نفسم [[نومید]] گردد»<ref>نیایش بیست‌و‌دوم.</ref>.
	[[امام]]، همچنین اموری چون [[دشنام]]، آبروریزی، [[غیبت]] و... را عامل [[سستی]] [[روابط]] دوستانه خوانده و [[پرهیز]] از آنها را از [[خداوند بزرگ]] مسئلت نموده است: «[بارالها!] هر [[ناسزا]]، [[سخن]] [[بیهوده]]، دشنام فروریزنده [[آبرو]]، [[شهادت]] [[باطل]]، غیبت [[مؤمن]] [[غایب]]، ناسزا به حاضران و اموری همانند آن را، که [[اهریمن]] بر [[زبان]] من می‌افکند، به [[حمد]] و [[سپاس]] خود بدل فرما»<ref>نیایش بیستم.</ref>.		[[امام]]، همچنین اموری چون [[دشنام]]، آبروریزی، [[غیبت]] و... را عامل [[سستی]] [[روابط]] دوستانه خوانده و [[پرهیز]] از آنها را از [[خداوند بزرگ]] مسئلت نموده است: «[بارالها!] هر [[ناسزا]]، [[سخن]] [[بیهوده]]، دشنام فروریزنده [[آبرو]]، [[شهادت]] [[باطل]]، غیبت [[مؤمن]] [[غایب]]، ناسزا به حاضران و اموری همانند آن را، که [[اهریمن]] بر [[زبان]] من می‌افکند، به [[حمد]] و [[سپاس]] خود بدل فرما»<ref>نیایش بیستم.</ref>.

	در [[منطق]] [[صحیفه سجادیه]]، دوستان خوب علاوه بر [[دنیا]]، همراهان [[انسان]] در [[عالم قیامت]] نیز هستند. از این رو به [[خدا]] عرض می‌کند: «ای مولای من... در آن [[روز]] [[روز]] [[حشر]] و [[قیامت]] [[جایگاه]] ایستادنم را در میان اولیای خود قرار داده و چنان کن که با دوستان تو باز گردم و مرا در جوار خود [[مسکن]] ده»<ref>نیایش پنجاه‌و‌سوم.</ref>.		در [[منطق]] [[صحیفه سجادیه]]، دوستان خوب علاوه بر [[دنیا]]، همراهان [[انسان]] در [[عالم قیامت]] نیز هستند. از این رو به [[خدا]] عرض می‌کند: «ای مولای من... در آن [[روز]] [[روز]] [[حشر]] و [[قیامت]] [[جایگاه]] ایستادنم را در میان اولیای خود قرار داده و چنان کن که با دوستان تو باز گردم و مرا در جوار خود [[مسکن]] ده»<ref>نیایش پنجاه‌و‌سوم.</ref>.
	از دیدگاه امام سجاد{{ع}} خیلی مهم است که دوستان ما از بین [[اولیای خدا]] و [[فرمانبرداران]] او باشند: «بارالها! قلبم را از بدسیرتان به [[بیم]] افکن و اُنس خود و [[بندگان]] فرمانبردارت را نصیب من گردان»<ref>نیایش بیست‌و‌یکم.</ref>.		از دیدگاه امام سجاد {{ع}} خیلی مهم است که دوستان ما از بین [[اولیای خدا]] و [[فرمانبرداران]] او باشند: «بارالها! قلبم را از بدسیرتان به [[بیم]] افکن و اُنس خود و [[بندگان]] فرمانبردارت را نصیب من گردان»<ref>نیایش بیست‌و‌یکم.</ref>.

	هم از این روست که آن [[حضرت]] از [[پروردگار]] [[عزیز]] می‌طلبد که فرزندانش را از [[دوستداران]] [[اولیای الهی]] قرار دهد<ref>نیایش بیست‌و‌پنجم.</ref>.<ref>الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین{{ع}}، ۱۴۱۸، قم، نشر الهادی؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، ۱۳۷۵، تهران، انتشارات سروش؛ غررالحکم، عبدالواحد تمیمی آمدی، ۱۳۶۶، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، نهج‌البلاغه، سید رضی، ۱۴۰۴، قم، نشر هجرت.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «دوستی و دوستان»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۲۴.</ref>		هم از این روست که آن [[حضرت]] از [[پروردگار]] [[عزیز]] می‌طلبد که فرزندانش را از [[دوستداران]] [[اولیای الهی]] قرار دهد<ref>نیایش بیست‌و‌پنجم.</ref>.<ref>الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین {{ع}}، ۱۴۱۸، قم، نشر الهادی؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، ۱۳۷۵، تهران، انتشارات سروش؛ غررالحکم، عبدالواحد تمیمی آمدی، ۱۳۶۶، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، نهج‌البلاغه، سید رضی، ۱۴۰۴، قم، نشر هجرت.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «دوستی و دوستان»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۲۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:05:13Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۵
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	[[رده:دوستی]]		[[رده:دوستی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:29:48Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۹
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	هم از این روست که آن [[حضرت]] از [[پروردگار]] [[عزیز]] می‌طلبد که فرزندانش را از [[دوستداران]] [[اولیای الهی]] قرار دهد<ref>نیایش بیست‌و‌پنجم.</ref>.<ref>الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین{{ع}}، ۱۴۱۸، قم، نشر الهادی؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، ۱۳۷۵، تهران، انتشارات سروش؛ غررالحکم، عبدالواحد تمیمی آمدی، ۱۳۶۶، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، نهج‌البلاغه، سید رضی، ۱۴۰۴، قم، نشر هجرت.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «دوستی و دوستان»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۲۴.</ref>		هم از این روست که آن [[حضرت]] از [[پروردگار]] [[عزیز]] می‌طلبد که فرزندانش را از [[دوستداران]] [[اولیای الهی]] قرار دهد<ref>نیایش بیست‌و‌پنجم.</ref>.<ref>الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین{{ع}}، ۱۴۱۸، قم، نشر الهادی؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، ۱۳۷۵، تهران، انتشارات سروش؛ غررالحکم، عبدالواحد تمیمی آمدی، ۱۳۶۶، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، نهج‌البلاغه، سید رضی، ۱۴۰۴، قم، نشر هجرت.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد\|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «دوستی و دوستان»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۲۲۴.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:02:55Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[دوستی]]~~''' است. "'''[[دوستی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[دوستی در قرآن]] - [[دوستی در حدیث]] - [[دوستی در نهج البلاغه]] - [[دوستی در فقه سیاسی]] - [[دوستی در معارف دعا و زیارات]] - [[دوستی در معارف و سیره سجادی]] - [[دوستی در معارف و سیره نبوی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = دوستی
			\| عنوان مدخل = [[دوستی]]
			\| مداخل مرتبط = [[دوستی در قرآن]] - [[دوستی در حدیث]] - [[دوستی در نهج البلاغه]] - [[دوستی در فقه سیاسی]] - [[دوستی در معارف دعا و زیارات]] - [[دوستی در معارف و سیره سجادی]] - [[دوستی در معارف و سیره نبوی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T20:41:55Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۱۱
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:دوستی]]		[[رده:دوستی]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

دوستی در معارف و سیره سجادی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

Bahmani: /* مقدمه */

Bahmani: /* مقدمه */

Jaafari در ‏۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۰

Bahmani در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۲۹

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

Heydari: جایگزینی متن - '\(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '