دیدگاه دین یهود درباره عصمت چیست؟ (پرسش) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2023-09-16T06:28:47Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۸
خط ۱۰۵:		خط ۱۰۵:
	[[رده:پرسش]]		[[رده:پرسش]]
	[[رده:پرسمان عصمت]]		[[رده:پرسمان عصمت]]

			[[رده:(اا): پرسش‌های عصمت با ۴ پاسخ]]

Bahmani: /* پانویس */

2023-09-16T06:15:44Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۵
خط ۱۰۵:		خط ۱۰۵:
	[[رده:پرسش]]		[[رده:پرسش]]
	[[رده:پرسمان عصمت]]		[[رده:پرسمان عصمت]]

	~~[[رده:(اا): پرسش‌های عصمت با ۴ پاسخ]]~~

Bahmani: /* پانویس */

2023-09-15T10:06:29Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۹۲:		خط ۹۲:
	»Theore thou، o lord، God of righteous، has not appointed repentance for righteous، for Abraham and Isaac and Jacob، who did not sin against thee، but thou hast appointed repentance for me، who am a sinner.«</ref>».<ref>[[بهروز مینایی\|مینایی، بهروز]]، [[اندیشه کلامی عصمت (کتاب)\|اندیشه کلامی عصمت]]، ص ۱۷۵.</ref>		»Theore thou، o lord، God of righteous، has not appointed repentance for righteous، for Abraham and Isaac and Jacob، who did not sin against thee، but thou hast appointed repentance for me، who am a sinner.«</ref>».<ref>[[بهروز مینایی\|مینایی، بهروز]]، [[اندیشه کلامی عصمت (کتاب)\|اندیشه کلامی عصمت]]، ص ۱۷۵.</ref>
	}}		}}

			== [[:رده:آثار عصمت\|منبع‌شناسی جامع عصمت]] ==
			{{منبع‌ جامع}}
			* [[:رده:کتاب‌های عصمت\|کتاب‌شناسی عصمت]]؛
			* [[:رده:مقاله‌های عصمت\|مقاله‌شناسی عصمت]]؛
			* [[:رده:پایان‌نامه‌های عصمت\|پایان‌نامه‌شناسی عصمت]].
			{{پایان منبع‌ جامع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Bahmani: /* پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه */

2023-08-15T14:51:17Z

پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۲۱
خط ۶۹:		خط ۶۹:
	\| تصویر = IM010274.jpg		\| تصویر = IM010274.jpg
	\| پاسخ‌دهنده = بهروز مینایی		\| پاسخ‌دهنده = بهروز مینایی
	\| پاسخ = آقای '''[[بهروز مینایی\|مینایی]]''' در [[کتاب]] ''«[[~~ندیشه~~ کلامی عصمت (کتاب)\|اندیشه کلامی عصمت]]»'' در این‌باره گفته است:		\| پاسخ = آقای '''[[بهروز مینایی\|مینایی]]''' در [[کتاب]] ''«[[اندیشه کلامی عصمت (کتاب)\|اندیشه کلامی عصمت]]»'' در این‌باره گفته است:

	«در [[عهد عتیق]] در موارد متعددی [[ارتکاب گناه]] و [[خطا]] را به [[انبیا]] نسبت داده است؛ حتی گناهانی مانند [[زنا]]، [[شرب خمر]]، [[قتل]] و [[کفر]] را برای [[پیامبران]] برشمرده است<ref>ر.ک: رونالدسون، عقیدة الشیعه، ص۳۲۴، محمد عزت الطهطاوی، المیزان فی مقارنة الادیان، ص۳۳ – ۳۶، محمد الشرقاوی، مقارنة الادیان، ص۱۹۴ - ۲۱۹، السمؤل بن یحیی المغربی، بذل المعهود فی افحام الیهود، ص۱۶۹ - ۱۷۹، محمدصادق فخرالاسلام، رسالة خلاصة الکلام فی افتخار الاسلام، ص۹۰ - ۱۰۷.</ref>. ازجمله این پیامبران [[آدم]]، نوح، [[ابراهیم]]، [[موسی]]، [[داود]]، [[سلیمان]]، ایوب، [[اشعیا]] و عزرا می‌باشند. بررسی این موارد نشان می‌دهد که [[عصمت]] در [[مقام عمل]] را برای انبیا نمی‌توان به [[دین یهود]] نسبت داد؛ گرچه در کتاب‌هایی که در شرح و بسط عهد عتیق در [[آیین یهود]] نگاشته شده است، شواهدی بر خلاف این نتیجه‌ای که در بادی نظر اتخاذ شد، به چشم می‌خورد و آن تصریحاتی است که می‌گوید [[پیامبر]] در حال [[پیامبری]] نمی‌تواند [[گناه]] کند یا خطای [[اخلاقی]] داشته باشد. هرگونه [[انحرافی]]، [[مقام نبوت]] را به طورموقت یا همیشه از پیامبر سلب می‌کند: «اگر پیامبر [[تکبر]] کند، [[نبوت]] از وی دور می‌شود و اگر او عصبانی یا [[خشمگین]] شود نیز نبوت او را ترک می‌گوید»<ref>راب آبراهام کهن، گنجینه‌ای از تلمود، ص۱۴۰، به نقل از: پ جیم ۶۶ ب.</ref>.		«در [[عهد عتیق]] در موارد متعددی [[ارتکاب گناه]] و [[خطا]] را به [[انبیا]] نسبت داده است؛ حتی گناهانی مانند [[زنا]]، [[شرب خمر]]، [[قتل]] و [[کفر]] را برای [[پیامبران]] برشمرده است<ref>ر.ک: رونالدسون، عقیدة الشیعه، ص۳۲۴، محمد عزت الطهطاوی، المیزان فی مقارنة الادیان، ص۳۳ – ۳۶، محمد الشرقاوی، مقارنة الادیان، ص۱۹۴ - ۲۱۹، السمؤل بن یحیی المغربی، بذل المعهود فی افحام الیهود، ص۱۶۹ - ۱۷۹، محمدصادق فخرالاسلام، رسالة خلاصة الکلام فی افتخار الاسلام، ص۹۰ - ۱۰۷.</ref>. ازجمله این پیامبران [[آدم]]، نوح، [[ابراهیم]]، [[موسی]]، [[داود]]، [[سلیمان]]، ایوب، [[اشعیا]] و عزرا می‌باشند. بررسی این موارد نشان می‌دهد که [[عصمت]] در [[مقام عمل]] را برای انبیا نمی‌توان به [[دین یهود]] نسبت داد؛ گرچه در کتاب‌هایی که در شرح و بسط عهد عتیق در [[آیین یهود]] نگاشته شده است، شواهدی بر خلاف این نتیجه‌ای که در بادی نظر اتخاذ شد، به چشم می‌خورد و آن تصریحاتی است که می‌گوید [[پیامبر]] در حال [[پیامبری]] نمی‌تواند [[گناه]] کند یا خطای [[اخلاقی]] داشته باشد. هرگونه [[انحرافی]]، [[مقام نبوت]] را به طورموقت یا همیشه از پیامبر سلب می‌کند: «اگر پیامبر [[تکبر]] کند، [[نبوت]] از وی دور می‌شود و اگر او عصبانی یا [[خشمگین]] شود نیز نبوت او را ترک می‌گوید»<ref>راب آبراهام کهن، گنجینه‌ای از تلمود، ص۱۴۰، به نقل از: پ جیم ۶۶ ب.</ref>.

Bahmani: /* پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه */

2023-08-15T14:50:42Z

پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه

Bahmani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۶

2023-07-24T13:26:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۵۶
خط ۷:		خط ۷:
	\| تعداد پاسخ = 4		\| تعداد پاسخ = 4
	}}		}}

	'''دیدگاه [[دین یهود]] درباره [[عصمت]] چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[عصمت (پرسش)\|عصمت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[عصمت]]''' مراجعه شود.		'''دیدگاه [[دین یهود]] درباره [[عصمت]] چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[عصمت (پرسش)\|عصمت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[عصمت]]''' مراجعه شود.

خط ۹۷:		خط ۹۸:
	[[رده:پرسمان عصمت]]		[[رده:پرسمان عصمت]]

	[[رده:(اا): پرسش‌های عصمت با ۱ پاسخ]]		[[رده:(اا): پرسش‌های عصمت با ۴ پاسخ]]

فرقانی: /* پاسخ جامع اجمالی */

2023-07-22T09:30:56Z

پاسخ جامع اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	«بعضی می‌گویند [[اندیشه]] [[عصمت]] از یهودیانی نشأت گرفته که تازه [[مسلمان]] شده بودند. لکن می‌دانیم که [[یهود]] نمی‌تواند مبتکر اندیشه عصمت باشد، چون در [[تورات]] موجود، قبیح‌ترین [[گناهان]] را به [[انبیا]] نسبت داده‌اند<ref>الهدی إلی دین المصطفی، ج۱ (مقارنة الادیان الیهودیه)، ص۱۹۱ و ۲۳۱؛ الالهیات (سبحانی)، ج۳، ص۱۶۳؛ پژوهشی در عصمت معصومان، ص۸۴.</ref>.<ref>[[ابراهیم صفرزاده\|صفرزاده، ابراهیم]]، [[عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی (کتاب)\|عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی]] ص ۲۶۸.</ref>.		«بعضی می‌گویند [[اندیشه]] [[عصمت]] از یهودیانی نشأت گرفته که تازه [[مسلمان]] شده بودند. لکن می‌دانیم که [[یهود]] نمی‌تواند مبتکر اندیشه عصمت باشد، چون در [[تورات]] موجود، قبیح‌ترین [[گناهان]] را به [[انبیا]] نسبت داده‌اند<ref>الهدی إلی دین المصطفی، ج۱ (مقارنة الادیان الیهودیه)، ص۱۹۱ و ۲۳۱؛ الالهیات (سبحانی)، ج۳، ص۱۶۳؛ پژوهشی در عصمت معصومان، ص۸۴.</ref>.<ref>[[ابراهیم صفرزاده\|صفرزاده، ابراهیم]]، [[عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی (کتاب)\|عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی]] ص ۲۶۸.</ref>.


	هر چند در تورات [[تحریف]] شده کنونی، گناهان و خطاهای زیادی به [[انبیای الهی]] نسبت داده شده است، لکن انبیا از [[دروغ]] و خطا در تبلیغ وحی، [[معصوم]] دانسته شده‌اند. به تعبیر دیگر، بر طبق [[کتاب مقدس یهود]]» [[نبی]] [[دهان]] خداست و سخن و [[کلام]] او سخن [[خدا]]«<ref>تحقیقی در دین یهود، ص۳۲۹.</ref>. موسی بن میمون، متفکر و [[اندیشمند]] [[یهودی]] قرون وسطا (۱۲۰۴-۱۱۳۵م) اعتقاد به [[عصمت انبیا]] را یکی از ارکان اساسی [[اعتقادات]] یهود برمی‌شمرد، به طوری که پس از مطالعه و بررسی مبانی فکری و [[اصول اعتقادی]] [[مذهب]] یهود، سیزده اصل کلی را از آن استخراج نموده که از جمله آنها این است. تمامی سخنان انبیا صحیح است<ref>الادیان الحیة، ص۱۴۰.</ref> و کتاب تورات که در دست ماست، همانی است که به [[حضرت موسی]]{{ع}} [[وحی]] شده است<ref>جهان مذهبی، ج۲، ص۶۲۳-۶۲۴.</ref>.<ref>[[جعفر انواری\|انواری، جعفر]]، [[نور عصمت بر سیمای نبوت (کتاب)\|نور عصمت بر سیمای نبوت]] ص ۵۰.</ref>		هر چند در تورات [[تحریف]] شده کنونی، گناهان و خطاهای زیادی به [[انبیای الهی]] نسبت داده شده است، لکن انبیا از [[دروغ]] و خطا در تبلیغ وحی، [[معصوم]] دانسته شده‌اند. به تعبیر دیگر، بر طبق [[کتاب مقدس یهود]]» [[نبی]] [[دهان]] خداست و سخن و [[کلام]] او سخن [[خدا]]«<ref>تحقیقی در دین یهود، ص۳۲۹.</ref>. موسی بن میمون، متفکر و [[اندیشمند]] [[یهودی]] قرون وسطا (۱۲۰۴-۱۱۳۵م) اعتقاد به [[عصمت انبیا]] را یکی از ارکان اساسی [[اعتقادات]] یهود برمی‌شمرد، به طوری که پس از مطالعه و بررسی مبانی فکری و [[اصول اعتقادی]] [[مذهب]] یهود، سیزده اصل کلی را از آن استخراج نموده که از جمله آنها این است. تمامی سخنان انبیا صحیح است<ref>الادیان الحیة، ص۱۴۰.</ref> و کتاب تورات که در دست ماست، همانی است که به [[حضرت موسی]]{{ع}} [[وحی]] شده است<ref>جهان مذهبی، ج۲، ص۶۲۳-۶۲۴.</ref>.<ref>[[جعفر انواری\|انواری، جعفر]]، [[نور عصمت بر سیمای نبوت (کتاب)\|نور عصمت بر سیمای نبوت]] ص ۵۰.</ref>

فرقانی: /* پاسخ جامع اجمالی */

2023-07-22T09:30:38Z

پاسخ جامع اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۰
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	Dictionary of Bible، Manasseh of prayer، Apocrypha. [[بهروز مینایی\|مینایی، بهروز]]، [[اندیشه کلامی عصمت (کتاب)\|اندیشه کلامی عصمت]]، ص۱۷۵.</ref>		Dictionary of Bible، Manasseh of prayer، Apocrypha. [[بهروز مینایی\|مینایی، بهروز]]، [[اندیشه کلامی عصمت (کتاب)\|اندیشه کلامی عصمت]]، ص۱۷۵.</ref>

	«بعضی می‌گویند [[اندیشه]] [[عصمت]] از یهودیانی نشأت گرفته که تازه [[مسلمان]] شده بودند. لکن می‌دانیم که [[یهود]] نمی‌تواند مبتکر اندیشه عصمت باشد، چون در [[تورات]] موجود، قبیح‌ترین [[گناهان]] را به [[انبیا]] نسبت داده‌اند<ref>الهدی إلی دین المصطفی، ج۱ (مقارنة الادیان الیهودیه)، ص۱۹۱ و ۲۳۱؛ الالهیات (سبحانی)، ج۳، ص۱۶۳؛ پژوهشی در عصمت معصومان، ص۸۴.</ref>.		«بعضی می‌گویند [[اندیشه]] [[عصمت]] از یهودیانی نشأت گرفته که تازه [[مسلمان]] شده بودند. لکن می‌دانیم که [[یهود]] نمی‌تواند مبتکر اندیشه عصمت باشد، چون در [[تورات]] موجود، قبیح‌ترین [[گناهان]] را به [[انبیا]] نسبت داده‌اند<ref>الهدی إلی دین المصطفی، ج۱ (مقارنة الادیان الیهودیه)، ص۱۹۱ و ۲۳۱؛ الالهیات (سبحانی)، ج۳، ص۱۶۳؛ پژوهشی در عصمت معصومان، ص۸۴.</ref>.<ref>[[ابراهیم صفرزاده\|صفرزاده، ابراهیم]]، [[عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی (کتاب)\|عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی]] ص ۲۶۸.</ref>.


	هر چند در تورات [[تحریف]] شده کنونی، گناهان و خطاهای زیادی به [[انبیای الهی]] نسبت داده شده است، لکن انبیا از [[دروغ]] و خطا در تبلیغ وحی، [[معصوم]] دانسته شده‌اند. به تعبیر دیگر، بر طبق [[کتاب مقدس یهود]]» [[نبی]] [[دهان]] خداست و سخن و [[کلام]] او سخن [[خدا]]«<ref>تحقیقی در دین یهود، ص۳۲۹.</ref>. موسی بن میمون، متفکر و [[اندیشمند]] [[یهودی]] قرون وسطا (۱۲۰۴-۱۱۳۵م) اعتقاد به [[عصمت انبیا]] را یکی از ارکان اساسی [[اعتقادات]] یهود برمی‌شمرد، به طوری که پس از مطالعه و بررسی مبانی فکری و [[اصول اعتقادی]] [[مذهب]] یهود، سیزده اصل کلی را از آن استخراج نموده که از جمله آنها این است. تمامی سخنان انبیا صحیح است<ref>الادیان الحیة، ص۱۴۰.</ref> و کتاب تورات که در دست ماست، همانی است که به [[حضرت موسی]]{{ع}} [[وحی]] شده است<ref>جهان مذهبی، ج۲، ص۶۲۳-۶۲۴.</ref>.<ref>[[جعفر انواری\|انواری، جعفر]]، [[نور عصمت بر سیمای نبوت (کتاب)\|نور عصمت بر سیمای نبوت]] ص ۵۰.</ref>		هر چند در تورات [[تحریف]] شده کنونی، گناهان و خطاهای زیادی به [[انبیای الهی]] نسبت داده شده است، لکن انبیا از [[دروغ]] و خطا در تبلیغ وحی، [[معصوم]] دانسته شده‌اند. به تعبیر دیگر، بر طبق [[کتاب مقدس یهود]]» [[نبی]] [[دهان]] خداست و سخن و [[کلام]] او سخن [[خدا]]«<ref>تحقیقی در دین یهود، ص۳۲۹.</ref>. موسی بن میمون، متفکر و [[اندیشمند]] [[یهودی]] قرون وسطا (۱۲۰۴-۱۱۳۵م) اعتقاد به [[عصمت انبیا]] را یکی از ارکان اساسی [[اعتقادات]] یهود برمی‌شمرد، به طوری که پس از مطالعه و بررسی مبانی فکری و [[اصول اعتقادی]] [[مذهب]] یهود، سیزده اصل کلی را از آن استخراج نموده که از جمله آنها این است. تمامی سخنان انبیا صحیح است<ref>الادیان الحیة، ص۱۴۰.</ref> و کتاب تورات که در دست ماست، همانی است که به [[حضرت موسی]]{{ع}} [[وحی]] شده است<ref>جهان مذهبی، ج۲، ص۶۲۳-۶۲۴.</ref>.<ref>[[جعفر انواری\|انواری، جعفر]]، [[نور عصمت بر سیمای نبوت (کتاب)\|نور عصمت بر سیمای نبوت]] ص ۵۰.</ref>

فرقانی: /* پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه */

2023-07-22T09:29:06Z

پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۹
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	در [[تورات]]، قبیح‌ترین [[گناهان]] را به [[انبیا]] نسبت داده‌اند.<ref>الهدی إلی دین المصطفی، ج۱ (مقارنة الادیان الیهودیه)، ص۱۹۱ و ۲۳۱؛ الالهیات (سبحانی)، ج۳، ص۱۶۳؛ پژوهشی در عصمت معصومان، ص۸۴.</ref>.		در [[تورات]]، قبیح‌ترین [[گناهان]] را به [[انبیا]] نسبت داده‌اند.<ref>الهدی إلی دین المصطفی، ج۱ (مقارنة الادیان الیهودیه)، ص۱۹۱ و ۲۳۱؛ الالهیات (سبحانی)، ج۳، ص۱۶۳؛ پژوهشی در عصمت معصومان، ص۸۴.</ref>.

	به منابع ~~یهود که نظر می‌کنیم می‌بینیم~~ انبیا به بدترین گناهان متهم شده‌اند، مثل [[دروغ]]، زناء و [[قتل]] و فرقی هم در میان انبیا نگذاشته‌اند. لذا اصلاً یهودی‌ها [[اعتقادی]] به [[عصمت انبیا]] ~~نداشته‌اند تا آن را در میان مسلمین انتشار دهند~~<ref>[[ابراهیم صفرزاده\|صفرزاده، ابراهیم]]، [[عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی (کتاب)\|عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی]] ص ۲۶۸.</ref>.		در منابع یهود، انبیا به بدترین گناهان متهم شده‌اند، مثل [[دروغ]]، زناء و [[قتل]] و فرقی هم در میان انبیا نگذاشته‌اند. لذا اصلاً یهودی‌ها [[اعتقادی]] به [[عصمت انبیا]] نداشته و ندارند.<ref>[[ابراهیم صفرزاده\|صفرزاده، ابراهیم]]، [[عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی (کتاب)\|عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی]] ص ۲۶۸.</ref>.
	}}		}}
	{{پاسخ پرسش		{{پاسخ پرسش

فرقانی: /* پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه */

2023-07-22T09:27:44Z

پاسخ‌ها و دیدگاه‌های متفرقه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۷
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	در [[تورات]]، قبیح‌ترین [[گناهان]] را به [[انبیا]] نسبت داده‌اند.<ref>الهدی إلی دین المصطفی، ج۱ (مقارنة الادیان الیهودیه)، ص۱۹۱ و ۲۳۱؛ الالهیات (سبحانی)، ج۳، ص۱۶۳؛ پژوهشی در عصمت معصومان، ص۸۴.</ref>.		در [[تورات]]، قبیح‌ترین [[گناهان]] را به [[انبیا]] نسبت داده‌اند.<ref>الهدی إلی دین المصطفی، ج۱ (مقارنة الادیان الیهودیه)، ص۱۹۱ و ۲۳۱؛ الالهیات (سبحانی)، ج۳، ص۱۶۳؛ پژوهشی در عصمت معصومان، ص۸۴.</ref>.

	# به منابع یهود که نظر می‌کنیم می‌بینیم انبیا به بدترین گناهان متهم شده‌اند، مثل [[دروغ]]، زناء و [[قتل]] و فرقی هم در میان انبیا نگذاشته‌اند. لذا اصلاً یهودی‌ها [[اعتقادی]] به [[عصمت انبیا]] نداشته‌اند تا آن را در میان مسلمین انتشار دهند<ref>[[ابراهیم صفرزاده\|صفرزاده، ابراهیم]]، [[عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی (کتاب)\|عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی]] ص ۲۶۸.</ref>.		به منابع یهود که نظر می‌کنیم می‌بینیم انبیا به بدترین گناهان متهم شده‌اند، مثل [[دروغ]]، زناء و [[قتل]] و فرقی هم در میان انبیا نگذاشته‌اند. لذا اصلاً یهودی‌ها [[اعتقادی]] به [[عصمت انبیا]] نداشته‌اند تا آن را در میان مسلمین انتشار دهند<ref>[[ابراهیم صفرزاده\|صفرزاده، ابراهیم]]، [[عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی (کتاب)\|عصمت امامان از دیدگاه عقل و وحی]] ص ۲۶۸.</ref>.
	}}		}}
	{{پاسخ پرسش		{{پاسخ پرسش