دین در عصر ظهور - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۸

2024-09-26T07:58:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۸
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	از ظاهر برخی روایت‏‌ها این انگاره حاصل می‌‏شود که آن حضرت، [[آیین]] و روش جدیدی خواهد آورد. و این پرسش پیش می‌‏آید که با توجه به این‏که [[قرآن کریم]] کتاب جاودان الهی است و [[اسلام]] [[آیین]] ابدی، چگونه [[امام مهدی]] {{ع}} آیینی جدید و کتابی تازه برای [[بشریت]] به ارمغان می‏‌آورد؟		از ظاهر برخی روایت‏‌ها این انگاره حاصل می‌‏شود که آن حضرت، [[آیین]] و روش جدیدی خواهد آورد. و این پرسش پیش می‌‏آید که با توجه به این‏که [[قرآن کریم]] کتاب جاودان الهی است و [[اسلام]] [[آیین]] ابدی، چگونه [[امام مهدی]] {{ع}} آیینی جدید و کتابی تازه برای [[بشریت]] به ارمغان می‏‌آورد؟

	پاسخ این‏که او تحکیم‌‏بخش [[دین اسلام]] و گسترنده قانون [[قرآن]] در سراسر [[گیتی]] است؛ پس ناگزیر باید [[اسلام]] و آموزه‌‏های [[قرآن]] را به اجتماعات بشری عرضه کند و مردمان را به پذیرش و باور اصول و فروع آن فراخواند. [[آیین]] نو و کتاب جدید "[[دستور]] العمل" و برنامه و راه و روش تازه و دیگر تعبیرهایی از این دست که در [[احادیث]] رسیده‏<ref>ر. ک: نعمانی، الغیبة، ص ۳۲۲، ح ۵، ص ۳۲۰، ح ۱؛ شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۴؛ اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۴۶۵</ref>، برای [[تبیین]] مسائلی است:		پاسخ این‏که او تحکیم‌‏بخش [[دین اسلام]] و گسترنده قانون [[قرآن]] در سراسر [[گیتی]] است؛ پس ناگزیر باید [[اسلام]] و آموزه‌‏های [[قرآن]] را به اجتماعات بشری عرضه کند و مردمان را به پذیرش و باور اصول و فروع آن فراخواند. [[آیین]] نو و کتاب جدید "[[دستور]] العمل" و برنامه و راه و روش تازه و دیگر تعبیرهایی از این دست که در [[احادیث]] رسیده‏<ref>ر.ک: نعمانی، الغیبة، ص ۳۲۲، ح ۵، ص ۳۲۰، ح ۱؛ شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۴؛ اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۴۶۵</ref>، برای [[تبیین]] مسائلی است:
	# در گذشته بنا به عللی [[احکام]] و معارف فراوانی از مجموعه [[فرهنگ]] [[اسلام]]، [[تبیین]] نگشته یا متناسب با سطح [[فرهنگ]] و [[فکر]] اجتماع گذشته نبوده است یا زمینه عملی آن‏ها وجود نداشته است. بازگویی چنین معارف و مسائلی، بی‏گمان برای [[جامعه اسلامی]] ناشناخته خواهد بود. چون [[امام مهدی]] {{ع}} این آموزه‏‌ها را از ظاهر و [[باطن]] [[قرآن کریم]] [[استنباط]] می‏‌کرده و به [[مردم]] می‌‏آموزد، برای آنان تازگی دارد و [[آیین]] نو و کتاب جدید انگاشته می‏‌شود.		# در گذشته بنا به عللی [[احکام]] و معارف فراوانی از مجموعه [[فرهنگ]] [[اسلام]]، [[تبیین]] نگشته یا متناسب با سطح [[فرهنگ]] و [[فکر]] اجتماع گذشته نبوده است یا زمینه عملی آن‏ها وجود نداشته است. بازگویی چنین معارف و مسائلی، بی‏گمان برای [[جامعه اسلامی]] ناشناخته خواهد بود. چون [[امام مهدی]] {{ع}} این آموزه‏‌ها را از ظاهر و [[باطن]] [[قرآن کریم]] [[استنباط]] می‏‌کرده و به [[مردم]] می‌‏آموزد، برای آنان تازگی دارد و [[آیین]] نو و کتاب جدید انگاشته می‏‌شود.
	# معارف و احکامی از [[قرآن کریم]] و [[اسلام]] فراموش شده و از یادها رفته است؛ به گونه‌‏ای که در [[جامعه اسلامی]] ناآشنا و برای [[مسلمانان]] ناشناخته است. طرح این مسائل نیز کتاب و [[آیین]] نو پنداشته می‌‏شود.		# معارف و احکامی از [[قرآن کریم]] و [[اسلام]] فراموش شده و از یادها رفته است؛ به گونه‌‏ای که در [[جامعه اسلامی]] ناآشنا و برای [[مسلمانان]] ناشناخته است. طرح این مسائل نیز کتاب و [[آیین]] نو پنداشته می‌‏شود.
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	[[امام مهدی]] {{ع}} از طواف مستحب با وجود کثرت طواف [[واجب]]، منع می‌‏کند<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۴، ص ۴۲۷؛ شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج ۲، ص ۵۲۵</ref>، مساجد و معابد مجلل و تزیین یافته [[شهرها]] و آبادی‌‏ها را خراب می‌‏کند و همه زواید و تشریفات و کاشی‌‏کاری‌‏ها و گنبدها و گلدسته‌‏ها و زیورهای آن‏ها را می‌‏پیراید و بودجه آن‏ها را برای [[رفاه]] حال انسان‏‌ها صرف می‌‏کند. مساجد و معابد را ساده و بی‌‏آرایش و بی‏‌آلایش می‌‏سازد و ...<ref>ر.ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۲۰۶، ح ۱۷۵؛ فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ص ۲۶۴؛ قطب راوندی، الخرائج و الجرائح، ج ۱، ص ۴۵۳، ح ۳۹</ref>.		[[امام مهدی]] {{ع}} از طواف مستحب با وجود کثرت طواف [[واجب]]، منع می‌‏کند<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۴، ص ۴۲۷؛ شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج ۲، ص ۵۲۵</ref>، مساجد و معابد مجلل و تزیین یافته [[شهرها]] و آبادی‌‏ها را خراب می‌‏کند و همه زواید و تشریفات و کاشی‌‏کاری‌‏ها و گنبدها و گلدسته‌‏ها و زیورهای آن‏ها را می‌‏پیراید و بودجه آن‏ها را برای [[رفاه]] حال انسان‏‌ها صرف می‌‏کند. مساجد و معابد را ساده و بی‌‏آرایش و بی‏‌آلایش می‌‏سازد و ...<ref>ر.ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۲۰۶، ح ۱۷۵؛ فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ص ۲۶۴؛ قطب راوندی، الخرائج و الجرائح، ج ۱، ص ۴۵۳، ح ۳۹</ref>.

	[[امام مهدی]] {{ع}} سود در مبادلات بازرگانی و داد وستدها را برمی‏‌دارد و مردمان را [[مأمور]] می‏‌کند که هر کس به صورت خدمت‌گزاری نسبت به [[جامعه]] کار کند و در برابر کالای عرضه شده سودی نگیرد. و خود نیازهای خود را همین‏‌سان از دیگران تأمین می‌‏کند<ref> ر. ک: شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۱۳؛ شیخ طوسی، التهذیب، ج ۷، ص ۱۷۸(بنابراین سازوکار اقتصادی در آن زمان به طور کامل با پیش از آن متفاوت خواهد بود)</ref>.		[[امام مهدی]] {{ع}} سود در مبادلات بازرگانی و داد وستدها را برمی‏‌دارد و مردمان را [[مأمور]] می‏‌کند که هر کس به صورت خدمت‌گزاری نسبت به [[جامعه]] کار کند و در برابر کالای عرضه شده سودی نگیرد. و خود نیازهای خود را همین‏‌سان از دیگران تأمین می‌‏کند<ref> ر.ک: شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۱۳؛ شیخ طوسی، التهذیب، ج ۷، ص ۱۷۸(بنابراین سازوکار اقتصادی در آن زمان به طور کامل با پیش از آن متفاوت خواهد بود)</ref>.

	[[امام مهدی]] {{ع}} بر بیشتر [[تفسیر]] و تأویل‌‏هایی که در [[قرآن کریم]] و [[احادیث]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} و [[امامان معصوم]] {{عم}} صورت گرفته است، خط بطلان می‌‏کشد و آرا و اندیشه‏‌ها را پیرو [[قرآن]] می‌‏سازد و در چارچوب‌‏های قرآنی می‌‏آورد<ref>ر. ک: سید رضی، نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸</ref>.		[[امام مهدی]] {{ع}} بر بیشتر [[تفسیر]] و تأویل‌‏هایی که در [[قرآن کریم]] و [[احادیث]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} و [[امامان معصوم]] {{عم}} صورت گرفته است، خط بطلان می‌‏کشد و آرا و اندیشه‏‌ها را پیرو [[قرآن]] می‌‏سازد و در چارچوب‌‏های قرآنی می‌‏آورد<ref>ر.ک: سید رضی، نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸</ref>.

	و بدین‌سان [[امام]]، مسائل و معارف و [[احکام]] جدیدی را مطرح می‌‏کند که برای [[مردم]] ناشناخته است و آن‏ها را [[آیین جدید]] و کتاب تازه می‏ان‌گارند و گه‌‏گاه با [[امام]] بر سر این مسائل درگیر نیز می‌‏شوند، و در این صورت [[جنگ]] با خودی و [[جامعه اسلامی]] رخ می‌‏دهد<ref> محمد حکیمی، عصر زندگی، ص ۱۷۵- ۱۷۹</ref>.		و بدین‌سان [[امام]]، مسائل و معارف و [[احکام]] جدیدی را مطرح می‌‏کند که برای [[مردم]] ناشناخته است و آن‏ها را [[آیین جدید]] و کتاب تازه می‏ان‌گارند و گه‌‏گاه با [[امام]] بر سر این مسائل درگیر نیز می‌‏شوند، و در این صورت [[جنگ]] با خودی و [[جامعه اسلامی]] رخ می‌‏دهد<ref> محمد حکیمی، عصر زندگی، ص ۱۷۵- ۱۷۹</ref>.

Bahmani: /* منابع */

2024-09-26T07:57:55Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۷
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]		# [[پرونده:134491.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
	~~# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]~~
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* دستور العمل‌‏های نوین در عصر ظهور */

2024-09-10T06:40:55Z

دستور العمل‌‏های نوین در عصر ظهور

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۰
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	پاسخ این‏که او تحکیم‌‏بخش [[دین اسلام]] و گسترنده قانون [[قرآن]] در سراسر [[گیتی]] است؛ پس ناگزیر باید [[اسلام]] و آموزه‌‏های [[قرآن]] را به اجتماعات بشری عرضه کند و مردمان را به پذیرش و باور اصول و فروع آن فراخواند. [[آیین]] نو و کتاب جدید "[[دستور]] العمل" و برنامه و راه و روش تازه و دیگر تعبیرهایی از این دست که در [[احادیث]] رسیده‏<ref>ر. ک: نعمانی، الغیبة، ص ۳۲۲، ح ۵، ص ۳۲۰، ح ۱؛ شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۴؛ اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۴۶۵</ref>، برای [[تبیین]] مسائلی است:		پاسخ این‏که او تحکیم‌‏بخش [[دین اسلام]] و گسترنده قانون [[قرآن]] در سراسر [[گیتی]] است؛ پس ناگزیر باید [[اسلام]] و آموزه‌‏های [[قرآن]] را به اجتماعات بشری عرضه کند و مردمان را به پذیرش و باور اصول و فروع آن فراخواند. [[آیین]] نو و کتاب جدید "[[دستور]] العمل" و برنامه و راه و روش تازه و دیگر تعبیرهایی از این دست که در [[احادیث]] رسیده‏<ref>ر. ک: نعمانی، الغیبة، ص ۳۲۲، ح ۵، ص ۳۲۰، ح ۱؛ شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۴؛ اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۴۶۵</ref>، برای [[تبیین]] مسائلی است:
	# در گذشته بنا به عللی [[احکام]] و معارف فراوانی از مجموعه [[فرهنگ]] [[اسلام]]، [[تبیین]] نگشته یا متناسب با سطح [[فرهنگ]] و [[فکر]] اجتماع گذشته نبوده است یا زمینه عملی آن‏ها وجود نداشته است. بازگویی چنین معارف و مسائلی، بی‏گمان برای [[جامعه اسلامی]] ناشناخته خواهد بود. چون [[امام مهدی]] {{ع}} این آموزه‏‌ها را از ظاهر و [[باطن]] [[قرآن کریم]] [[استنباط]] می‏‌کرده و به [[مردم]] می‌‏آموزد، برای آنان تازگی دارد و [[آیین]] نو و [[کتاب جدید]] انگاشته می‏‌شود.		# در گذشته بنا به عللی [[احکام]] و معارف فراوانی از مجموعه [[فرهنگ]] [[اسلام]]، [[تبیین]] نگشته یا متناسب با سطح [[فرهنگ]] و [[فکر]] اجتماع گذشته نبوده است یا زمینه عملی آن‏ها وجود نداشته است. بازگویی چنین معارف و مسائلی، بی‏گمان برای [[جامعه اسلامی]] ناشناخته خواهد بود. چون [[امام مهدی]] {{ع}} این آموزه‏‌ها را از ظاهر و [[باطن]] [[قرآن کریم]] [[استنباط]] می‏‌کرده و به [[مردم]] می‌‏آموزد، برای آنان تازگی دارد و [[آیین]] نو و کتاب جدید انگاشته می‏‌شود.
	# معارف و احکامی از [[قرآن کریم]] و [[اسلام]] فراموش شده و از یادها رفته است؛ به گونه‌‏ای که در [[جامعه اسلامی]] ناآشنا و برای [[مسلمانان]] ناشناخته است. طرح این مسائل نیز کتاب و [[آیین]] نو پنداشته می‌‏شود.		# معارف و احکامی از [[قرآن کریم]] و [[اسلام]] فراموش شده و از یادها رفته است؛ به گونه‌‏ای که در [[جامعه اسلامی]] ناآشنا و برای [[مسلمانان]] ناشناخته است. طرح این مسائل نیز کتاب و [[آیین]] نو پنداشته می‌‏شود.
	# اصول و [[احکام]] فراوانی دچار [[تحریف]] و دگرگونی معنوی یا موضعی گشته است و [[امام]] {{ع}} آن‏ها را - چنان که در [[اسلام]] اصیل بوده است - دیگر باره مطرح می‌‏سازد و [[تحریف]] و انحراف‌‏های روی داده را روشن می‏‌کند و مفهوم [[حکم]] یا [[جایگاه]] آن را مشخص می‏‌سازد. این، با طرز تلقی و برداشت عمومی [[مردم]] و برخی از دانشمندان سازگاری ندارد؛ از این رو برنامه جدید و راه و روش تازه حساب می‌‏شود.		# اصول و [[احکام]] فراوانی دچار [[تحریف]] و دگرگونی معنوی یا موضعی گشته است و [[امام]] {{ع}} آن‏ها را - چنان که در [[اسلام]] اصیل بوده است - دیگر باره مطرح می‌‏سازد و [[تحریف]] و انحراف‌‏های روی داده را روشن می‏‌کند و مفهوم [[حکم]] یا جایگاه آن را مشخص می‏‌سازد. این، با طرز تلقی و برداشت عمومی [[مردم]] و برخی از دانشمندان سازگاری ندارد؛ از این رو برنامه جدید و راه و روش تازه حساب می‌‏شود.

	بنابراین بیشترین مسائلی را که‏ [[امام]] بدان توجه خواهد کرد و برای [[جامعه اسلامی]] تازه و جدید جلوه می‌‏کند و ناشناخته و ناآشنا می‌‏نماید، مسائل مربوط به [[عدالت اجتماعی]] و امور مالی و معیشتی است؛ یعنی، موضوعی که [[انسان]] سخت به آن نیازمند بوده و بدان نرسیده است.		بنابراین بیشترین مسائلی را که‏ [[امام]] بدان توجه خواهد کرد و برای [[جامعه اسلامی]] تازه و جدید جلوه می‌‏کند و ناشناخته و ناآشنا می‌‏نماید، مسائل مربوط به [[عدالت اجتماعی]] و امور مالی و معیشتی است؛ یعنی، موضوعی که [[انسان]] سخت به آن نیازمند بوده و بدان نرسیده است.

Bahmani: /* دستور العمل‌‏های نوین در عصر ظهور */

2024-09-10T06:40:30Z

دستور العمل‌‏های نوین در عصر ظهور

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۰
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	از ظاهر برخی روایت‏‌ها این انگاره حاصل می‌‏شود که آن حضرت، [[آیین]] و روش جدیدی خواهد آورد. و این پرسش پیش می‌‏آید که با توجه به این‏که [[قرآن کریم]] کتاب جاودان الهی است و [[اسلام]] [[آیین]] ابدی، چگونه [[امام مهدی]] {{ع}} آیینی جدید و کتابی تازه برای [[بشریت]] به ارمغان می‏‌آورد؟		از ظاهر برخی روایت‏‌ها این انگاره حاصل می‌‏شود که آن حضرت، [[آیین]] و روش جدیدی خواهد آورد. و این پرسش پیش می‌‏آید که با توجه به این‏که [[قرآن کریم]] کتاب جاودان الهی است و [[اسلام]] [[آیین]] ابدی، چگونه [[امام مهدی]] {{ع}} آیینی جدید و کتابی تازه برای [[بشریت]] به ارمغان می‏‌آورد؟

	پاسخ این‏که او تحکیم‌‏بخش [[دین اسلام]] و گسترنده قانون [[قرآن]] در سراسر [[گیتی]] است؛ پس ناگزیر باید [[اسلام]] و آموزه‌‏های [[قرآن]] را به اجتماعات بشری عرضه کند و مردمان را به پذیرش و باور اصول و [[فروع]] آن فراخواند. [[آیین]] نو و [[کتاب جدید]] "[[دستور]] العمل" و برنامه و راه و روش تازه و دیگر تعبیرهایی از این دست که در [[احادیث]] رسیده‏<ref>ر. ک: نعمانی، الغیبة، ص ۳۲۲، ح ۵، ص ۳۲۰، ح ۱؛ شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۴؛ اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۴۶۵</ref>، برای [[تبیین]] مسائلی است:		پاسخ این‏که او تحکیم‌‏بخش [[دین اسلام]] و گسترنده قانون [[قرآن]] در سراسر [[گیتی]] است؛ پس ناگزیر باید [[اسلام]] و آموزه‌‏های [[قرآن]] را به اجتماعات بشری عرضه کند و مردمان را به پذیرش و باور اصول و فروع آن فراخواند. [[آیین]] نو و کتاب جدید "[[دستور]] العمل" و برنامه و راه و روش تازه و دیگر تعبیرهایی از این دست که در [[احادیث]] رسیده‏<ref>ر. ک: نعمانی، الغیبة، ص ۳۲۲، ح ۵، ص ۳۲۰، ح ۱؛ شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۴؛ اربلی، کشف الغمة، ج ۲، ص ۴۶۵</ref>، برای [[تبیین]] مسائلی است:
	# در گذشته بنا به عللی [[احکام]] و [[معارف]] فراوانی از مجموعه [[فرهنگ]] [[اسلام]]، [[تبیین]] نگشته یا متناسب با سطح [[فرهنگ]] و [[فکر]] اجتماع گذشته نبوده است یا زمینه عملی آن‏ها وجود نداشته است. بازگویی چنین [[معارف]] و مسائلی، بی‏گمان برای [[جامعه اسلامی]] ناشناخته خواهد بود. چون [[امام مهدی]] {{ع}} این آموزه‏‌ها را از ظاهر و [[باطن]] [[قرآن کریم]] [[استنباط]] می‏‌کرده و به [[مردم]] می‌‏آموزد، برای آنان تازگی دارد و [[آیین]] نو و [[کتاب جدید]] انگاشته می‏‌شود.		# در گذشته بنا به عللی [[احکام]] و معارف فراوانی از مجموعه [[فرهنگ]] [[اسلام]]، [[تبیین]] نگشته یا متناسب با سطح [[فرهنگ]] و [[فکر]] اجتماع گذشته نبوده است یا زمینه عملی آن‏ها وجود نداشته است. بازگویی چنین معارف و مسائلی، بی‏گمان برای [[جامعه اسلامی]] ناشناخته خواهد بود. چون [[امام مهدی]] {{ع}} این آموزه‏‌ها را از ظاهر و [[باطن]] [[قرآن کریم]] [[استنباط]] می‏‌کرده و به [[مردم]] می‌‏آموزد، برای آنان تازگی دارد و [[آیین]] نو و [[کتاب جدید]] انگاشته می‏‌شود.
	# [[معارف]] و احکامی از [[قرآن کریم]] و [[اسلام]] فراموش شده و از یادها رفته است؛ به گونه‌‏ای که در [[جامعه اسلامی]] ناآشنا و برای [[مسلمانان]] ناشناخته است. طرح این مسائل نیز کتاب و [[آیین]] نو پنداشته می‌‏شود.		# معارف و احکامی از [[قرآن کریم]] و [[اسلام]] فراموش شده و از یادها رفته است؛ به گونه‌‏ای که در [[جامعه اسلامی]] ناآشنا و برای [[مسلمانان]] ناشناخته است. طرح این مسائل نیز کتاب و [[آیین]] نو پنداشته می‌‏شود.
	# اصول و [[احکام]] فراوانی دچار [[تحریف]] و دگرگونی معنوی یا موضعی گشته است و [[امام]] {{ع}} آن‏ها را - چنان که در [[اسلام]] اصیل بوده است - دیگر باره مطرح می‌‏سازد و [[تحریف]] و انحراف‌‏های روی داده را روشن می‏‌کند و مفهوم [[حکم]] یا [[جایگاه]] آن را مشخص می‏‌سازد. این، با طرز تلقی و برداشت عمومی [[مردم]] و برخی از دانشمندان سازگاری ندارد؛ از این رو برنامه جدید و راه و روش تازه حساب می‌‏شود.		# اصول و [[احکام]] فراوانی دچار [[تحریف]] و دگرگونی معنوی یا موضعی گشته است و [[امام]] {{ع}} آن‏ها را - چنان که در [[اسلام]] اصیل بوده است - دیگر باره مطرح می‌‏سازد و [[تحریف]] و انحراف‌‏های روی داده را روشن می‏‌کند و مفهوم [[حکم]] یا [[جایگاه]] آن را مشخص می‏‌سازد. این، با طرز تلقی و برداشت عمومی [[مردم]] و برخی از دانشمندان سازگاری ندارد؛ از این رو برنامه جدید و راه و روش تازه حساب می‌‏شود.

خط ۳۷:		خط ۳۷:
	[[امام مهدی]] {{ع}} بر بیشتر [[تفسیر]] و تأویل‌‏هایی که در [[قرآن کریم]] و [[احادیث]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} و [[امامان معصوم]] {{عم}} صورت گرفته است، خط بطلان می‌‏کشد و آرا و اندیشه‏‌ها را پیرو [[قرآن]] می‌‏سازد و در چارچوب‌‏های قرآنی می‌‏آورد<ref>ر. ک: سید رضی، نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸</ref>.		[[امام مهدی]] {{ع}} بر بیشتر [[تفسیر]] و تأویل‌‏هایی که در [[قرآن کریم]] و [[احادیث]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} و [[امامان معصوم]] {{عم}} صورت گرفته است، خط بطلان می‌‏کشد و آرا و اندیشه‏‌ها را پیرو [[قرآن]] می‌‏سازد و در چارچوب‌‏های قرآنی می‌‏آورد<ref>ر. ک: سید رضی، نهج البلاغه، خطبه ۱۳۸</ref>.

	و بدین‌سان [[امام]]، مسائل و [[معارف]] و [[احکام]] جدیدی را مطرح می‌‏کند که برای [[مردم]] ناشناخته است و آن‏ها را [[آیین جدید]] و کتاب تازه می‏ان‌گارند و گه‌‏گاه با [[امام]] بر سر این مسائل درگیر نیز می‌‏شوند، و در این صورت [[جنگ]] با خودی و [[جامعه اسلامی]] رخ می‌‏دهد<ref> محمد حکیمی، عصر زندگی، ص ۱۷۵- ۱۷۹</ref>.		و بدین‌سان [[امام]]، مسائل و معارف و [[احکام]] جدیدی را مطرح می‌‏کند که برای [[مردم]] ناشناخته است و آن‏ها را [[آیین جدید]] و کتاب تازه می‏ان‌گارند و گه‌‏گاه با [[امام]] بر سر این مسائل درگیر نیز می‌‏شوند، و در این صورت [[جنگ]] با خودی و [[جامعه اسلامی]] رخ می‌‏دهد<ref> محمد حکیمی، عصر زندگی، ص ۱۷۵- ۱۷۹</ref>.

	فرازهایی از [[دعای ندبه]] از این چگونگی، پرده برداشته، می‌‏گوید: "کجا است آن کسی که برای تجدید و زنده کردن فرایض و سنن [[آیین اسلام]] که محو و فراموش شده‏ [[ذخیره]] شده است؟ کجا است آن کسی که برای برگرداندن حقایق‏ ملّت و [[شریعت]] [[دین]] مقدّس [[اسلام]] [[برگزیده]] شده است؟ کجا است آن‏که برای زنده کردن [[کتاب آسمانی]] [[قرآن]] و حدودش مورد [[امید]] و آرزوست؟ کجا است زنده‌‏کننده نشانه‌‏های [[دین]] و اهل آن؟ ....<ref>{{متن حدیث\|أَيْنَ‏ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ الْفَرَائِضِ‏ وَ السُّنَنِ‏، أَيْنَ الْمُتَخَيَّرُ لِإِعَادَةِ الْمِلَّةِ وَ الشَّرِيعَةِ، أَيْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْيَاءِ الْكِتَابِ وَ حُدُودِهِ، أَيْنَ مُحْيِي مَعَالِمِ الدِّينِ وَ أَهْلِه‏‏}}، سیّد بن طاوس، اقبال الاعمال، ص ۵۰۴</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۳۲ - ۲۳۵.</ref>		فرازهایی از [[دعای ندبه]] از این چگونگی، پرده برداشته، می‌‏گوید: "کجا است آن کسی که برای تجدید و زنده کردن فرایض و سنن [[آیین اسلام]] که محو و فراموش شده‏ ذخیره شده است؟ کجا است آن کسی که برای برگرداندن حقایق‏ ملّت و [[شریعت]] [[دین]] مقدّس [[اسلام]] [[برگزیده]] شده است؟ کجا است آن‏که برای زنده کردن [[کتاب آسمانی]] [[قرآن]] و حدودش مورد [[امید]] و آرزوست؟ کجا است زنده‌‏کننده نشانه‌‏های [[دین]] و اهل آن؟ ....<ref>{{متن حدیث\|أَيْنَ‏ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ الْفَرَائِضِ‏ وَ السُّنَنِ‏، أَيْنَ الْمُتَخَيَّرُ لِإِعَادَةِ الْمِلَّةِ وَ الشَّرِيعَةِ، أَيْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْيَاءِ الْكِتَابِ وَ حُدُودِهِ، أَيْنَ مُحْيِي مَعَالِمِ الدِّينِ وَ أَهْلِه‏‏}}، سیّد بن طاوس، اقبال الاعمال، ص ۵۰۴</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۳۲ - ۲۳۵.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-09-10T06:39:44Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۹
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	وی با ایجاد شرایط مناسب و از بین بردن موانع، همگان را به اندیشیدن در نشانه‏‌های الهی واخواهد داشت. و حاصل این اندیشیدن به مبدأ و [[معاد]]، ارمغانی جز [[پرستش]] حقیقی [[خداوند]] سبحانه و تعالی نخواهد داشت.		وی با ایجاد شرایط مناسب و از بین بردن موانع، همگان را به اندیشیدن در نشانه‏‌های الهی واخواهد داشت. و حاصل این اندیشیدن به مبدأ و [[معاد]]، ارمغانی جز [[پرستش]] حقیقی [[خداوند]] سبحانه و تعالی نخواهد داشت.

	روشن است که با فراهم شدن تمام شرایط و رفع تمام موانع، آن کسی که سر [[تسلیم]] برابر [[حقیقت]] فرود نیاورد، کسی نیست مگر انسانی گستاخ و طغیان‌گر که با تمام قامت برابر [[حق]] به مقابله [[ایستاده]] است و بدون [[شک]] در چنان شرایطی، آن [[امام]] همام او را برنخواهد تابید؛ از این رو است که [[روایات]] فراوانی یگانه [[دین]] مورد پذیرش در [[عصر ظهور]] را، همانا "[[دین اسلام]]" دانسته، می‌‏گوید در [[عصر ~~ظهور]]،~~ ندای [[توحید]] در سراسر [[گیتی]] حکم‏ فرما خواهد شد. [[امام حسین]] {{ع}} در وصف [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ می‌‏فرماید: "[[خداوند]]، به وسیله او [[دین حق]] را بر تمام [[ادیان]] [[ظهور]] می‏‌بخشد؛ اگر چه [[مشرکان]] آن را نپسندند"<ref> {{متن حدیث\|وَ يُظْهِرُ بِهِ‏ دِينَ‏ الْحَقِ‏ عَلَى‏ الدِّينِ‏ كُلِّهِ‏ وَ لَوْ كَرِهَ‏ الْمُشْرِكُون‏‏‏‏‏ ‏‏}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۳۱۷، ح ۳</ref>.		روشن است که با فراهم شدن تمام شرایط و رفع تمام موانع، آن کسی که سر [[تسلیم]] برابر [[حقیقت]] فرود نیاورد، کسی نیست مگر انسانی گستاخ و طغیان‌گر که با تمام قامت برابر [[حق]] به مقابله [[ایستاده]] است و بدون [[شک]] در چنان شرایطی، آن [[امام]] همام او را برنخواهد تابید؛ از این رو است که [[روایات]] فراوانی یگانه [[دین]] مورد پذیرش در عصر ظهور را، همانا "[[دین اسلام]]" دانسته، می‌‏گوید در عصر ظهور، ندای [[توحید]] در سراسر [[گیتی]] حکم‏ فرما خواهد شد. [[امام حسین]] {{ع}} در وصف [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ می‌‏فرماید: "[[خداوند]]، به وسیله او [[دین حق]] را بر تمام [[ادیان]] [[ظهور]] می‏‌بخشد؛ اگر چه [[مشرکان]] آن را نپسندند"<ref> {{متن حدیث\|وَ يُظْهِرُ بِهِ‏ دِينَ‏ الْحَقِ‏ عَلَى‏ الدِّينِ‏ كُلِّهِ‏ وَ لَوْ كَرِهَ‏ الْمُشْرِكُون‏‏‏‏‏ ‏‏}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۳۱۷، ح ۳</ref>.

	[[امام صادق]] {{ع}} نیز فرمود: "در آن هنگام که [[قائم]] [[قیام]] کند، هیچ سرزمینی باقی نخواهد ماند، مگر این‏که [[شهادت]] به [[توحید]] و [[نبوت]] در آن ندا داده خواهد شد<ref> {{متن حدیث\|إذا قام القائم {{ع}} لا يبقى‏ ارض‏ الا نودي‏ فيها بشهادة ان‏ لا اله‏ الا الله‏ و ان‏ محمدا رسول‏ الله‏‏‏‏‏‏}}، تفسیر عیاشی، ج ۱، ص ۱۸۳، ۸۱؛ ر.ک: [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۲۵۴، ح ۴</ref>.		[[امام صادق]] {{ع}} نیز فرمود: "در آن هنگام که [[قائم]] [[قیام]] کند، هیچ سرزمینی باقی نخواهد ماند، مگر این‏که [[شهادت]] به [[توحید]] و [[نبوت]] در آن ندا داده خواهد شد<ref> {{متن حدیث\|إذا قام القائم {{ع}} لا يبقى‏ ارض‏ الا نودي‏ فيها بشهادة ان‏ لا اله‏ الا الله‏ و ان‏ محمدا رسول‏ الله‏‏‏‏‏‏}}، تفسیر عیاشی، ج ۱، ص ۱۸۳، ۸۱؛ ر.ک: [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۲۵۴، ح ۴</ref>.

	== دستور العمل‌‏های نوین در عصر ظهور ==		== دستور العمل‌‏های نوین در عصر ظهور ==

Bahmani: /* دستور العمل‌‏های نوین در عصر ظهور */

2023-02-28T06:37:59Z

دستور العمل‌‏های نوین در عصر ظهور

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۷
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	همین امر نیز مشکل نابسامانی اصلی زندگی [[بشر]] امروز را تشکیل می‌‏دهد و اجرای آن "[[برقراری عدل]] و [[دادگری]] در سراسر [[گیتی]]" از اقدام‏‌های اصلی [[امام مهدی]] {{ع}} خواهد بود.		همین امر نیز مشکل نابسامانی اصلی زندگی [[بشر]] امروز را تشکیل می‌‏دهد و اجرای آن "[[برقراری عدل]] و [[دادگری]] در سراسر [[گیتی]]" از اقدام‏‌های اصلی [[امام مهدی]] {{ع}} خواهد بود.

	برای مثال [[امام مهدی\|امام موعود]] {{ع}} به موضوع [[مساوات]] اسلامی شکل قانونی و الزامی می‌‏دهد؛ چنان‏که [[اسحاق بن عمّار]] می‌‏گوید: نزد [[امام صادق]] {{ع}} بودم. آن حضرت از تساوی [[مردم]] با یکدیگر و حقی که هرکس بر دیگران دارد، [[سخن]] گفت. من سخت در شگفت شدم. فرمود: "این، هنگام رستاخیز [[قائم]] ما است که در آن روزگار، [[واجب]] همگانی است که به یکدیگر وسایل رسانند و نیرو بخشند"<ref> {{~~عربی~~\|" إِنَّمَا ذَلِكَ‏ إِذَا قَامَ‏ قَائِمُنَا وَجَبَ‏ عَلَيْهِمْ‏ أَنْ‏ يُجَهِّزُوا إِخْوَانَهُمْ‏ وَ أَنْ‏ يُقَوُّوهُمْ‏"}}، شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج ۱۲۰، ص ۲۶</ref>.		برای مثال [[امام مهدی\|امام موعود]] {{ع}} به موضوع [[مساوات]] اسلامی شکل قانونی و الزامی می‌‏دهد؛ چنان‏که [[اسحاق بن عمّار]] می‌‏گوید: نزد [[امام صادق]] {{ع}} بودم. آن حضرت از تساوی [[مردم]] با یکدیگر و حقی که هرکس بر دیگران دارد، [[سخن]] گفت. من سخت در شگفت شدم. فرمود: "این، هنگام رستاخیز [[قائم]] ما است که در آن روزگار، [[واجب]] همگانی است که به یکدیگر وسایل رسانند و نیرو بخشند"<ref> {{متن حدیث\|إِنَّمَا ذَلِكَ‏ إِذَا قَامَ‏ قَائِمُنَا وَجَبَ‏ عَلَيْهِمْ‏ أَنْ‏ يُجَهِّزُوا إِخْوَانَهُمْ‏ وَ أَنْ‏ يُقَوُّوهُمْ‏}}، شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج ۱۲۰، ص ۲۶</ref>.

	این موضوع، در بسیاری دیگر از آموزه‌‏های اسلامی آمده است؛ ولی به نام [[احادیث]] [[اخلاقی]] کنار گذاشته شده و در [[فقه]] مطرح نگشته و در برنامه‏‌های الزامی حکومت‌‏ها و اجتماعات اسلامی به صورت اصل و قانون تثبیت نشده است! روشن است که چون این آموزه‌‏ها عملی شود، به صورت احکامی جدید جلوه می‌‏کند و... .		این موضوع، در بسیاری دیگر از آموزه‌‏های اسلامی آمده است؛ ولی به نام [[احادیث]] [[اخلاقی]] کنار گذاشته شده و در [[فقه]] مطرح نگشته و در برنامه‏‌های الزامی حکومت‌‏ها و اجتماعات اسلامی به صورت اصل و قانون تثبیت نشده است! روشن است که چون این آموزه‌‏ها عملی شود، به صورت احکامی جدید جلوه می‌‏کند و... .
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	و بدین‌سان [[امام]]، مسائل و [[معارف]] و [[احکام]] جدیدی را مطرح می‌‏کند که برای [[مردم]] ناشناخته است و آن‏ها را [[آیین جدید]] و کتاب تازه می‏ان‌گارند و گه‌‏گاه با [[امام]] بر سر این مسائل درگیر نیز می‌‏شوند، و در این صورت [[جنگ]] با خودی و [[جامعه اسلامی]] رخ می‌‏دهد<ref> محمد حکیمی، عصر زندگی، ص ۱۷۵- ۱۷۹</ref>.		و بدین‌سان [[امام]]، مسائل و [[معارف]] و [[احکام]] جدیدی را مطرح می‌‏کند که برای [[مردم]] ناشناخته است و آن‏ها را [[آیین جدید]] و کتاب تازه می‏ان‌گارند و گه‌‏گاه با [[امام]] بر سر این مسائل درگیر نیز می‌‏شوند، و در این صورت [[جنگ]] با خودی و [[جامعه اسلامی]] رخ می‌‏دهد<ref> محمد حکیمی، عصر زندگی، ص ۱۷۵- ۱۷۹</ref>.

	فرازهایی از [[دعای ندبه]] از این چگونگی، پرده برداشته، می‌‏گوید: "کجا است آن کسی که برای تجدید و زنده کردن فرایض و سنن [[آیین اسلام]] که محو و فراموش شده‏ [[ذخیره]] شده است؟ کجا است آن کسی که برای برگرداندن حقایق‏ ملّت و [[شریعت]] [[دین]] مقدّس [[اسلام]] [[برگزیده]] شده است؟ کجا است آن‏که برای زنده کردن [[کتاب آسمانی]] [[قرآن]] و حدودش مورد [[امید]] و آرزوست؟ کجا است زنده‌‏کننده نشانه‌‏های [[دین]] و اهل آن؟ .... <ref> {{~~عربی~~\|" أَيْنَ‏ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ الْفَرَائِضِ‏ وَ السُّنَنِ‏، أَيْنَ الْمُتَخَيَّرُ لِإِعَادَةِ الْمِلَّةِ وَ الشَّرِيعَةِ، أَيْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْيَاءِ الْكِتَابِ وَ حُدُودِهِ، أَيْنَ مُحْيِي مَعَالِمِ الدِّينِ وَ أَهْلِه‏‏"}}، سیّد بن طاوس، اقبال الاعمال، ص ۵۰۴</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۳۲ - ۲۳۵.</ref>		فرازهایی از [[دعای ندبه]] از این چگونگی، پرده برداشته، می‌‏گوید: "کجا است آن کسی که برای تجدید و زنده کردن فرایض و سنن [[آیین اسلام]] که محو و فراموش شده‏ [[ذخیره]] شده است؟ کجا است آن کسی که برای برگرداندن حقایق‏ ملّت و [[شریعت]] [[دین]] مقدّس [[اسلام]] [[برگزیده]] شده است؟ کجا است آن‏که برای زنده کردن [[کتاب آسمانی]] [[قرآن]] و حدودش مورد [[امید]] و آرزوست؟ کجا است زنده‌‏کننده نشانه‌‏های [[دین]] و اهل آن؟ ....<ref>{{متن حدیث\|أَيْنَ‏ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ الْفَرَائِضِ‏ وَ السُّنَنِ‏، أَيْنَ الْمُتَخَيَّرُ لِإِعَادَةِ الْمِلَّةِ وَ الشَّرِيعَةِ، أَيْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْيَاءِ الْكِتَابِ وَ حُدُودِهِ، أَيْنَ مُحْيِي مَعَالِمِ الدِّينِ وَ أَهْلِه‏‏}}، سیّد بن طاوس، اقبال الاعمال، ص ۵۰۴</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۳۲ - ۲۳۵.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۷

2023-02-28T06:37:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۷
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	وی با ایجاد شرایط مناسب و از بین بردن موانع، همگان را به اندیشیدن در نشانه‏‌های الهی واخواهد داشت. و حاصل این اندیشیدن به مبدأ و [[معاد]]، ارمغانی جز [[پرستش]] حقیقی [[خداوند]] سبحانه و تعالی نخواهد داشت.		وی با ایجاد شرایط مناسب و از بین بردن موانع، همگان را به اندیشیدن در نشانه‏‌های الهی واخواهد داشت. و حاصل این اندیشیدن به مبدأ و [[معاد]]، ارمغانی جز [[پرستش]] حقیقی [[خداوند]] سبحانه و تعالی نخواهد داشت.

	روشن است که با فراهم شدن تمام شرایط و رفع تمام موانع، آن کسی که سر [[تسلیم]] برابر [[حقیقت]] فرود نیاورد، کسی نیست مگر انسانی گستاخ و طغیان‌گر که با تمام قامت برابر [[حق]] به مقابله [[ایستاده]] است و بدون [[شک]] در چنان شرایطی، آن [[امام]] همام او را برنخواهد تابید؛ از این رو است که [[روایات]] فراوانی یگانه [[دین]] مورد پذیرش در [[عصر ظهور]] را، همانا "[[دین اسلام]]" دانسته، می‌‏گوید در [[عصر ظهور]]، ندای [[توحید]] در سراسر [[گیتی]] حکم‏ فرما خواهد شد. [[امام حسین]] {{ع}} در وصف [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ می‌‏فرماید: "[[خداوند]]، به وسیله او [[دین حق]] را بر تمام [[ادیان]] [[ظهور]] می‏‌بخشد؛ اگر چه [[مشرکان]] آن را نپسندند"<ref> {{~~عربی~~\|" وَ يُظْهِرُ بِهِ‏ دِينَ‏ الْحَقِ‏ عَلَى‏ الدِّينِ‏ كُلِّهِ‏ وَ لَوْ كَرِهَ‏ الْمُشْرِكُون‏‏‏‏‏ ~~‏‏‏"~~}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۳۱۷، ح ۳</ref>.		روشن است که با فراهم شدن تمام شرایط و رفع تمام موانع، آن کسی که سر [[تسلیم]] برابر [[حقیقت]] فرود نیاورد، کسی نیست مگر انسانی گستاخ و طغیان‌گر که با تمام قامت برابر [[حق]] به مقابله [[ایستاده]] است و بدون [[شک]] در چنان شرایطی، آن [[امام]] همام او را برنخواهد تابید؛ از این رو است که [[روایات]] فراوانی یگانه [[دین]] مورد پذیرش در [[عصر ظهور]] را، همانا "[[دین اسلام]]" دانسته، می‌‏گوید در [[عصر ظهور]]، ندای [[توحید]] در سراسر [[گیتی]] حکم‏ فرما خواهد شد. [[امام حسین]] {{ع}} در وصف [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ می‌‏فرماید: "[[خداوند]]، به وسیله او [[دین حق]] را بر تمام [[ادیان]] [[ظهور]] می‏‌بخشد؛ اگر چه [[مشرکان]] آن را نپسندند"<ref> {{متن حدیث\|وَ يُظْهِرُ بِهِ‏ دِينَ‏ الْحَقِ‏ عَلَى‏ الدِّينِ‏ كُلِّهِ‏ وَ لَوْ كَرِهَ‏ الْمُشْرِكُون‏‏‏‏‏ ‏‏}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۳۱۷، ح ۳</ref>.

	[[امام صادق]] {{ع}} نیز فرمود: "در آن هنگام که [[قائم]] [[قیام]] کند، هیچ سرزمینی باقی نخواهد ماند، مگر این‏که [[شهادت]] به [[توحید]] و [[نبوت]] در آن ندا داده خواهد شد<ref> {{~~عربی~~\|" إذا قام القائم {{ع}} لا يبقى‏ ارض‏ الا نودي‏ فيها بشهادة ان‏ لا اله‏ الا الله‏ و ان‏ محمدا رسول‏ الله‏‏‏‏‏‏ ~~‏‏‏"~~}}، تفسیر عیاشی، ج ۱، ص ۱۸۳، ۸۱؛ ر.ک: [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۲۵۴، ح ۴</ref>.		[[امام صادق]] {{ع}} نیز فرمود: "در آن هنگام که [[قائم]] [[قیام]] کند، هیچ سرزمینی باقی نخواهد ماند، مگر این‏که [[شهادت]] به [[توحید]] و [[نبوت]] در آن ندا داده خواهد شد<ref> {{متن حدیث\|إذا قام القائم {{ع}} لا يبقى‏ ارض‏ الا نودي‏ فيها بشهادة ان‏ لا اله‏ الا الله‏ و ان‏ محمدا رسول‏ الله‏‏‏‏‏‏}}، تفسیر عیاشی، ج ۱، ص ۱۸۳، ۸۱؛ ر.ک: [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۲۵۴، ح ۴</ref>.

	== دستور العمل‌‏های نوین در عصر ظهور ==		== دستور العمل‌‏های نوین در عصر ظهور ==
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	فرازهایی از [[دعای ندبه]] از این چگونگی، پرده برداشته، می‌‏گوید: "کجا است آن کسی که برای تجدید و زنده کردن فرایض و سنن [[آیین اسلام]] که محو و فراموش شده‏ [[ذخیره]] شده است؟ کجا است آن کسی که برای برگرداندن حقایق‏ ملّت و [[شریعت]] [[دین]] مقدّس [[اسلام]] [[برگزیده]] شده است؟ کجا است آن‏که برای زنده کردن [[کتاب آسمانی]] [[قرآن]] و حدودش مورد [[امید]] و آرزوست؟ کجا است زنده‌‏کننده نشانه‌‏های [[دین]] و اهل آن؟ .... <ref> {{عربی\|" أَيْنَ‏ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ الْفَرَائِضِ‏ وَ السُّنَنِ‏، أَيْنَ الْمُتَخَيَّرُ لِإِعَادَةِ الْمِلَّةِ وَ الشَّرِيعَةِ، أَيْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْيَاءِ الْكِتَابِ وَ حُدُودِهِ، أَيْنَ مُحْيِي مَعَالِمِ الدِّينِ وَ أَهْلِه‏‏"}}، سیّد بن طاوس، اقبال الاعمال، ص ۵۰۴</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۳۲ - ۲۳۵.</ref>		فرازهایی از [[دعای ندبه]] از این چگونگی، پرده برداشته، می‌‏گوید: "کجا است آن کسی که برای تجدید و زنده کردن فرایض و سنن [[آیین اسلام]] که محو و فراموش شده‏ [[ذخیره]] شده است؟ کجا است آن کسی که برای برگرداندن حقایق‏ ملّت و [[شریعت]] [[دین]] مقدّس [[اسلام]] [[برگزیده]] شده است؟ کجا است آن‏که برای زنده کردن [[کتاب آسمانی]] [[قرآن]] و حدودش مورد [[امید]] و آرزوست؟ کجا است زنده‌‏کننده نشانه‌‏های [[دین]] و اهل آن؟ .... <ref> {{عربی\|" أَيْنَ‏ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ الْفَرَائِضِ‏ وَ السُّنَنِ‏، أَيْنَ الْمُتَخَيَّرُ لِإِعَادَةِ الْمِلَّةِ وَ الشَّرِيعَةِ، أَيْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْيَاءِ الْكِتَابِ وَ حُدُودِهِ، أَيْنَ مُحْيِي مَعَالِمِ الدِّينِ وَ أَهْلِه‏‏"}}، سیّد بن طاوس، اقبال الاعمال، ص ۵۰۴</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۳۲ - ۲۳۵.</ref>

	~~== ظهور و آیین جدید ==~~
	از روایت‌هایی که حرکت‌های فکری و فرهنگی حضرت را در [[عصر ظهور]] بیان می‌کند، دانسته می‌شود که در این روزگار، توجیه‌ها، تأویل‌ها، تحریف‌ها، انحراف‌ها و پیرایه‌ها، بسیاری از باورهای [[اسلام]] ناب را تهدید می‌کند و ساخته‌های ذهنی مدّعیان [[دین]]، به‌عنوان [[باورهای دینی]] ترویج می‌شود. [[امام صادق]] {{ع}} درباره راه و روش [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} می‌فرماید: "راه و روش او، چون [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] {{صل}} است؛ یعنی هرچه را پیش از او باشد ویران می‌کند ـ چنان‌که [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] {{صل}} [[جاهلیت]] را ویران ساخت ـ و [[اسلام]] را از نو می‌نمایاند"<ref>غیبة نعمانى، ص ۲۳۱. </ref>. در بسیاری از روایت‌های اسلامی، از [[تجدید دین]] و آمدن [[آیین جدید]]، توسط‍‌ [[امام مهدی]] {{ع}} [[سخن]] رفته است<ref>ارشاد مفید، ج ۲، ص ۳۸۳. </ref>.

	[[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} می‌فرماید: "او [[هواپرستی]] را به [[خداپرستی]] باز می‌گرداند، پس از آنکه [[خداپرستی]] را به [[هواپرستی]] باز گردانده باشند. رأی‌ها را به [[قرآن]] باز می‌گرداند، پس از آن‌که [[قرآن]] را به رأی‌های خود باز گردانده باشند"<ref>نهج البلاغه فیض الاسلام، خطبه ۱۳۸.</ref>. این [[کلام]] [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} روشن می‌کند که [[اندیشه]] دینی [[پیش از ظهور]]، در سطح وسیعی براساس هواها و هوس‌ها و [[منافع]] شخصی و گروهی شکل می‌گیرد. [[عالمان]] دنیامدار و نفس‌پرست، اصول و [[فروع]] دینی و [[آیات]] [[وحی]] را به دلخواه [[تفسیر]] و [[تأویل]] می‌کنند؛ ان‌گونه که با آرزوهای دنیاخواهانه آنان هیچ تضادّی پیدا نکند و چنان‌که [[احادیث]] بسیار دیگر نیز، به این تصریح دارد، این کار امری رایج خواهد بود. [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} می‌فرماید: "[[امام مهدی\|مهدی]] {{ع}}، کتاب و سنّت مرده و از میان رفته را زنده می‌کند"<ref>نهج البلاغه فیض الاسلام، خطبه ۱۳۸.</ref>. به‌هرحال در [[زمان غیبت]]، بدعت‌هایی در [[دین]] گذاشته می‌شود و احکامی از [[قرآن]] و [[اسلام]] بر طبق میل [[مردم]] [[تأویل]] و [[تفسیر]] می‌شود و بسیاری از [[حدود]] و [[احکام]] چنان فراموش می‌شود که گویا اصلا از [[اسلام]] نبوده است. وقتی حضرت [[ظهور]] کرد، [[بدعت‌ها]] را ابطال می‌کند و [[احکام خدا]] را به همان [[جور]] که صادر شده ظاهر می‌نماید و [[حدود اسلامی]] را بدون سهل‌انگاری [[اجرا]] می‌کند. از این‌روست که چنین برنامه‌ای برای [[مردم]] تازگی دارد. [[مردم]] گمان می‌کنند وقتی حضرت ظاهر شود، تمام اعمال [[مسلمین]] را تصحیح می‌کند و به اتفاق آنان در گوشه [[مسجد]] مشغول [[عبادت]] می‌شود، اما اگر مشاهده کنند که از [[شمشیر]] [[امام زمان]] {{ع}} [[خون]] می‌چکد و [[مردم]] را به سوی [[جهاد]] و [[امر به معروف و نهی از منکر]] [[دعوت]] می‌کند و نمازگزاران [[ستم‌پیشه]] را به قتل می‌رساند و اموالی را که از راه تعدّی و رشوه‌خواری و [[ربا]] به دست آورده‌اند به صاحبانش برمی‌گرداند و مانع زکوة را گردن می‌زند، این برنامه برای آنان تازه و جدید است<ref>دادگستر جهان، ابراهیم امینى، ص ۳۰۶ و ۳۰۹. </ref>.

	نکته قابل توجه این است که [[اختلاف]] آراء و افکار در حوزه [[اندیشه]] دینی، به مقتضای اجتهادی بودن آن است و این نزد دین‌پژوهان، اصلی پذیرفته و برخاسته از تعالیم دینی [[امامان]] {{عم}} است. [[احادیث]] یادشده، اندیشه‌هایی که بر پایه [[فهم]] و استنباط‍‌ درست پدید آید و معیارهای مسلّم [[اجتهاد]] دینی را متناسب با نیازمندی‌های [[فرهنگ دینی]] زمان خود دارا باشد، دربرنمی‌گیرند<ref>چشم‌به‌راه مهدى، ص ۲۲۰. </ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۵۱.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==
	* [[منظور از دین و قرآن جدیدی که امام مهدی می‏‌آورد چیست؟ (پرسش)]]		* [[منظور از دین و قرآن جدیدی که امام مهدی می‏‌آورد چیست؟ (پرسش)]]

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~
	{{پرسمان دین جدید در عصر ظهور}}		{{پرسمان دین جدید در عصر ظهور}}

Bahmani در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۶

2023-02-28T06:36:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	فرازهایی از [[دعای ندبه]] از این چگونگی، پرده برداشته، می‌‏گوید: "کجا است آن کسی که برای تجدید و زنده کردن فرایض و سنن [[آیین اسلام]] که محو و فراموش شده‏ [[ذخیره]] شده است؟ کجا است آن کسی که برای برگرداندن حقایق‏ ملّت و [[شریعت]] [[دین]] مقدّس [[اسلام]] [[برگزیده]] شده است؟ کجا است آن‏که برای زنده کردن [[کتاب آسمانی]] [[قرآن]] و حدودش مورد [[امید]] و آرزوست؟ کجا است زنده‌‏کننده نشانه‌‏های [[دین]] و اهل آن؟ .... <ref> {{عربی\|" أَيْنَ‏ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ الْفَرَائِضِ‏ وَ السُّنَنِ‏، أَيْنَ الْمُتَخَيَّرُ لِإِعَادَةِ الْمِلَّةِ وَ الشَّرِيعَةِ، أَيْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْيَاءِ الْكِتَابِ وَ حُدُودِهِ، أَيْنَ مُحْيِي مَعَالِمِ الدِّينِ وَ أَهْلِه‏‏"}}، سیّد بن طاوس، اقبال الاعمال، ص ۵۰۴</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۳۲ - ۲۳۵.</ref>		فرازهایی از [[دعای ندبه]] از این چگونگی، پرده برداشته، می‌‏گوید: "کجا است آن کسی که برای تجدید و زنده کردن فرایض و سنن [[آیین اسلام]] که محو و فراموش شده‏ [[ذخیره]] شده است؟ کجا است آن کسی که برای برگرداندن حقایق‏ ملّت و [[شریعت]] [[دین]] مقدّس [[اسلام]] [[برگزیده]] شده است؟ کجا است آن‏که برای زنده کردن [[کتاب آسمانی]] [[قرآن]] و حدودش مورد [[امید]] و آرزوست؟ کجا است زنده‌‏کننده نشانه‌‏های [[دین]] و اهل آن؟ .... <ref> {{عربی\|" أَيْنَ‏ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِيدِ الْفَرَائِضِ‏ وَ السُّنَنِ‏، أَيْنَ الْمُتَخَيَّرُ لِإِعَادَةِ الْمِلَّةِ وَ الشَّرِيعَةِ، أَيْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْيَاءِ الْكِتَابِ وَ حُدُودِهِ، أَيْنَ مُحْيِي مَعَالِمِ الدِّينِ وَ أَهْلِه‏‏"}}، سیّد بن طاوس، اقبال الاعمال، ص ۵۰۴</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۲۳۲ - ۲۳۵.</ref>

			== ظهور و آیین جدید ==
			از روایت‌هایی که حرکت‌های فکری و فرهنگی حضرت را در [[عصر ظهور]] بیان می‌کند، دانسته می‌شود که در این روزگار، توجیه‌ها، تأویل‌ها، تحریف‌ها، انحراف‌ها و پیرایه‌ها، بسیاری از باورهای [[اسلام]] ناب را تهدید می‌کند و ساخته‌های ذهنی مدّعیان [[دین]]، به‌عنوان [[باورهای دینی]] ترویج می‌شود. [[امام صادق]] {{ع}} درباره راه و روش [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} می‌فرماید: "راه و روش او، چون [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] {{صل}} است؛ یعنی هرچه را پیش از او باشد ویران می‌کند ـ چنان‌که [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] {{صل}} [[جاهلیت]] را ویران ساخت ـ و [[اسلام]] را از نو می‌نمایاند"<ref>غیبة نعمانى، ص ۲۳۱. </ref>. در بسیاری از روایت‌های اسلامی، از [[تجدید دین]] و آمدن [[آیین جدید]]، توسط‍‌ [[امام مهدی]] {{ع}} [[سخن]] رفته است<ref>ارشاد مفید، ج ۲، ص ۳۸۳. </ref>.

			[[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} می‌فرماید: "او [[هواپرستی]] را به [[خداپرستی]] باز می‌گرداند، پس از آنکه [[خداپرستی]] را به [[هواپرستی]] باز گردانده باشند. رأی‌ها را به [[قرآن]] باز می‌گرداند، پس از آن‌که [[قرآن]] را به رأی‌های خود باز گردانده باشند"<ref>نهج البلاغه فیض الاسلام، خطبه ۱۳۸.</ref>. این [[کلام]] [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} روشن می‌کند که [[اندیشه]] دینی [[پیش از ظهور]]، در سطح وسیعی براساس هواها و هوس‌ها و [[منافع]] شخصی و گروهی شکل می‌گیرد. [[عالمان]] دنیامدار و نفس‌پرست، اصول و [[فروع]] دینی و [[آیات]] [[وحی]] را به دلخواه [[تفسیر]] و [[تأویل]] می‌کنند؛ ان‌گونه که با آرزوهای دنیاخواهانه آنان هیچ تضادّی پیدا نکند و چنان‌که [[احادیث]] بسیار دیگر نیز، به این تصریح دارد، این کار امری رایج خواهد بود. [[امام علی\|حضرت علی]] {{ع}} می‌فرماید: "[[امام مهدی\|مهدی]] {{ع}}، کتاب و سنّت مرده و از میان رفته را زنده می‌کند"<ref>نهج البلاغه فیض الاسلام، خطبه ۱۳۸.</ref>. به‌هرحال در [[زمان غیبت]]، بدعت‌هایی در [[دین]] گذاشته می‌شود و احکامی از [[قرآن]] و [[اسلام]] بر طبق میل [[مردم]] [[تأویل]] و [[تفسیر]] می‌شود و بسیاری از [[حدود]] و [[احکام]] چنان فراموش می‌شود که گویا اصلا از [[اسلام]] نبوده است. وقتی حضرت [[ظهور]] کرد، [[بدعت‌ها]] را ابطال می‌کند و [[احکام خدا]] را به همان [[جور]] که صادر شده ظاهر می‌نماید و [[حدود اسلامی]] را بدون سهل‌انگاری [[اجرا]] می‌کند. از این‌روست که چنین برنامه‌ای برای [[مردم]] تازگی دارد. [[مردم]] گمان می‌کنند وقتی حضرت ظاهر شود، تمام اعمال [[مسلمین]] را تصحیح می‌کند و به اتفاق آنان در گوشه [[مسجد]] مشغول [[عبادت]] می‌شود، اما اگر مشاهده کنند که از [[شمشیر]] [[امام زمان]] {{ع}} [[خون]] می‌چکد و [[مردم]] را به سوی [[جهاد]] و [[امر به معروف و نهی از منکر]] [[دعوت]] می‌کند و نمازگزاران [[ستم‌پیشه]] را به قتل می‌رساند و اموالی را که از راه تعدّی و رشوه‌خواری و [[ربا]] به دست آورده‌اند به صاحبانش برمی‌گرداند و مانع زکوة را گردن می‌زند، این برنامه برای آنان تازه و جدید است<ref>دادگستر جهان، ابراهیم امینى، ص ۳۰۶ و ۳۰۹. </ref>.

			نکته قابل توجه این است که [[اختلاف]] آراء و افکار در حوزه [[اندیشه]] دینی، به مقتضای اجتهادی بودن آن است و این نزد دین‌پژوهان، اصلی پذیرفته و برخاسته از تعالیم دینی [[امامان]] {{عم}} است. [[احادیث]] یادشده، اندیشه‌هایی که بر پایه [[فهم]] و استنباط‍‌ درست پدید آید و معیارهای مسلّم [[اجتهاد]] دینی را متناسب با نیازمندی‌های [[فرهنگ دینی]] زمان خود دارا باشد، دربرنمی‌گیرند<ref>چشم‌به‌راه مهدى، ص ۲۲۰. </ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۵۱.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==
	* [[منظور از دین و قرآن جدیدی که امام مهدی می‏‌آورد چیست؟ (پرسش)]]		* [[منظور از دین و قرآن جدیدی که امام مهدی می‏‌آورد چیست؟ (پرسش)]]

			== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان دین جدید در عصر ظهور}}		{{پرسمان دین جدید در عصر ظهور}}

Bahmani در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۳

2023-02-28T06:33:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۳
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	بی‌‏گمان [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}، می‌‏آید، تا با بیدار کردن فطرت‌‏های خفته، زمینه را برای [[یکتاپرستی]] همگان که همانا [[~~هدف~~ آفرینش]] بوده است، فراهم کند. او نه فقط هرگز برای پذیرش باور [[یکتاپرستی]] کسی را تحت فشار و [[اجبار]] قرار نخوهد داد، بلکه با فراهم کردن بسترهای لازم برای پذیرش این [[امانت]] الهی، شهد شیرین [[خداپرستی]] را بین همه انسان‌‏ها عادلانه تقسیم خواهد نمود.		بی‌‏گمان [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}، می‌‏آید، تا با بیدار کردن فطرت‌‏های خفته، زمینه را برای [[یکتاپرستی]] همگان که همانا هدف [[آفرینش]] بوده است، فراهم کند. او نه فقط هرگز برای پذیرش باور [[یکتاپرستی]] کسی را تحت فشار و [[اجبار]] قرار نخوهد داد، بلکه با فراهم کردن بسترهای لازم برای پذیرش این [[امانت]] الهی، شهد شیرین [[خداپرستی]] را بین همه انسان‌‏ها عادلانه تقسیم خواهد نمود.

	وی با ایجاد شرایط مناسب و از بین بردن موانع، همگان را به اندیشیدن در نشانه‏‌های الهی واخواهد داشت. و حاصل این اندیشیدن به مبدأ و [[معاد]]، ارمغانی جز [[پرستش]] حقیقی [[خداوند]] سبحانه و تعالی نخواهد داشت.		وی با ایجاد شرایط مناسب و از بین بردن موانع، همگان را به اندیشیدن در نشانه‏‌های الهی واخواهد داشت. و حاصل این اندیشیدن به مبدأ و [[معاد]]، ارمغانی جز [[پرستش]] حقیقی [[خداوند]] سبحانه و تعالی نخواهد داشت.
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	[[امام صادق]] {{ع}} نیز فرمود: "در آن هنگام که [[قائم]] [[قیام]] کند، هیچ سرزمینی باقی نخواهد ماند، مگر این‏که [[شهادت]] به [[توحید]] و [[نبوت]] در آن ندا داده خواهد شد<ref> {{عربی\|" إذا قام القائم {{ع}} لا يبقى‏ ارض‏ الا نودي‏ فيها بشهادة ان‏ لا اله‏ الا الله‏ و ان‏ محمدا رسول‏ الله‏‏‏‏‏‏ ‏‏‏"}}، تفسیر عیاشی، ج ۱، ص ۱۸۳، ۸۱؛ ر.ک: [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۲۵۴، ح ۴</ref>.		[[امام صادق]] {{ع}} نیز فرمود: "در آن هنگام که [[قائم]] [[قیام]] کند، هیچ سرزمینی باقی نخواهد ماند، مگر این‏که [[شهادت]] به [[توحید]] و [[نبوت]] در آن ندا داده خواهد شد<ref> {{عربی\|" إذا قام القائم {{ع}} لا يبقى‏ ارض‏ الا نودي‏ فيها بشهادة ان‏ لا اله‏ الا الله‏ و ان‏ محمدا رسول‏ الله‏‏‏‏‏‏ ‏‏‏"}}، تفسیر عیاشی، ج ۱، ص ۱۸۳، ۸۱؛ ر.ک: [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص ۲۵۴، ح ۴</ref>.

	=== دستور العمل‌‏های نوین در عصر ظهور ===		== دستور العمل‌‏های نوین در عصر ظهور ==
	از ظاهر برخی روایت‏‌ها این انگاره حاصل می‌‏شود که آن حضرت، [[آیین]] و روش جدیدی خواهد آورد. و این پرسش پیش می‌‏آید که با توجه به این‏که [[قرآن کریم]] کتاب جاودان الهی است و [[اسلام]] [[آیین]] ابدی، چگونه [[امام مهدی]] {{ع}} آیینی جدید و کتابی تازه برای [[بشریت]] به ارمغان می‏‌آورد؟		از ظاهر برخی روایت‏‌ها این انگاره حاصل می‌‏شود که آن حضرت، [[آیین]] و روش جدیدی خواهد آورد. و این پرسش پیش می‌‏آید که با توجه به این‏که [[قرآن کریم]] کتاب جاودان الهی است و [[اسلام]] [[آیین]] ابدی، چگونه [[امام مهدی]] {{ع}} آیینی جدید و کتابی تازه برای [[بشریت]] به ارمغان می‏‌آورد؟

Bahmani در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۲

2023-02-28T06:32:40Z

نمایش تغییرات