ذات الجیش - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2022-12-29T04:42:14Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۲
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:مکان‌های تاریخی مدینه]]

Jaafari در ‏۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۳۱

2022-12-03T05:31:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۱
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[صخره]] بزرگی است که از تپه‌های مفرحات آغاز و در [[غرب]] العقیق ~~–عقیق~~ [[مدینه]]- در بالای ذی الحُلَیفه پایان می‌‌یابد. امروزه این مکان به نام «الشَّلَبیّه» شناخته می‌‌شود و [[بنی عوف]] از [[طایفه]] [[بنی حرب]]، ساکنان آن به شمار می‌‌روند. از این موضع، در [[سیره]] [[نبی مکرم اسلام]]{{صل}} در ذیل مسیر [[رسول خدا]]{{صل}} به [[بدر]]<ref>«قال ابن إسحاق: فسلک طریقه من المدینة، علی نقب المدینة، ثم علی العقیق، ثم علی ذی الحلیفة، ثم علی أولات الجیش. قال ابن هشام: ذات الجیش» ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۳.</ref> و بازگشت از [[بنی المصطلق]]<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۹۵.</ref> ذکری به میان آمده است. «[[حموی]]» در تشریح و تحدید آن، به نقل از برخی «[[ذات الجیش]]» را بخشی از [[عقیق]] مدینه شمرده است. وی سپس به نقل از برخی دیگر از صاحب‌نظران،<ref>این گروه ظاهراً با مد نظر قرار دادن اختلاف دیدگاه ابن اسحاق و ابن هشام در مورد این مکان، به توضیح و تفصیل آن پرداختند و بین ذات الجیش و اولات الجیش تفکیک قائل شده‌اند.</ref> «اولات الجیش» را مکانی نزدیک مدینه و ذات الجیش را [[وادی]] ای بین [[ذوالحلیفه]] و برثان و یکی از منازل [[حضرت]] در مسیر رفتن به بدر و یکی از مراحل مسیر آن حضرت به هنگام بازگشت از [[غزوه بنی المصطلق]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۲۰۰.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۸۷.</ref>		[[صخره]] بزرگی است که از تپه‌های مفرحات آغاز و در [[غرب]] العقیق - عقیق [[مدینه]] - در بالای ذی الحُلَیفه پایان می‌‌یابد. امروزه این مکان به نام «الشَّلَبیّه» شناخته می‌‌شود و [[بنی عوف]] از [[طایفه]] [[بنی حرب]]، ساکنان آن به شمار می‌‌روند. از این موضع، در [[سیره]] [[نبی مکرم اسلام]]{{صل}} در ذیل مسیر [[رسول خدا]]{{صل}} به [[بدر]]<ref>«قال ابن إسحاق: فسلک طریقه من المدینة، علی نقب المدینة، ثم علی العقیق، ثم علی ذی الحلیفة، ثم علی أولات الجیش. قال ابن هشام: ذات الجیش» ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۳.</ref> و بازگشت از [[بنی المصطلق]]<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۹۵.</ref> ذکری به میان آمده است. «[[حموی]]» در تشریح و تحدید آن، به نقل از برخی «[[ذات الجیش]]» را بخشی از [[عقیق]] مدینه شمرده است. وی سپس به نقل از برخی دیگر از صاحب‌نظران،<ref>این گروه ظاهراً با مد نظر قرار دادن اختلاف دیدگاه ابن اسحاق و ابن هشام در مورد این مکان، به توضیح و تفصیل آن پرداختند و بین ذات الجیش و اولات الجیش تفکیک قائل شده‌اند.</ref> «اولات الجیش» را مکانی نزدیک مدینه و ذات الجیش را [[وادی]] ای بین [[ذوالحلیفه]] و برثان و یکی از منازل [[حضرت]] در مسیر رفتن به بدر و یکی از مراحل مسیر آن حضرت به هنگام بازگشت از [[غزوه بنی المصطلق]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۲۰۰.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۸۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'موضعی' به 'مکانی'

2022-11-27T11:45:16Z

جایگزینی متن - 'موضعی' به 'مکانی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۵
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[صخره]] بزرگی است که از تپه‌های مفرحات آغاز و در [[غرب]] العقیق –عقیق [[مدینه]]- در بالای ذی الحُلَیفه پایان می‌‌یابد. امروزه این مکان به نام «الشَّلَبیّه» شناخته می‌‌شود و [[بنی عوف]] از [[طایفه]] [[بنی حرب]]، ساکنان آن به شمار می‌‌روند. از این موضع، در [[سیره]] [[نبی مکرم اسلام]]{{صل}} در ذیل مسیر [[رسول خدا]]{{صل}} به [[بدر]]<ref>«قال ابن إسحاق: فسلک طریقه من المدینة، علی نقب المدینة، ثم علی العقیق، ثم علی ذی الحلیفة، ثم علی أولات الجیش. قال ابن هشام: ذات الجیش» ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۳.</ref> و بازگشت از [[بنی المصطلق]]<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۹۵.</ref> ذکری به میان آمده است. «[[حموی]]» در تشریح و تحدید آن، به نقل از برخی «[[ذات الجیش]]» را بخشی از [[عقیق]] مدینه شمرده است. وی سپس به نقل از برخی دیگر از صاحب‌نظران،<ref>این گروه ظاهراً با مد نظر قرار دادن اختلاف دیدگاه ابن اسحاق و ابن هشام در مورد این مکان، به توضیح و تفصیل آن پرداختند و بین ذات الجیش و اولات الجیش تفکیک قائل شده‌اند.</ref> «اولات الجیش» را ~~موضعی~~ نزدیک مدینه و ذات الجیش را [[وادی]] ای بین [[ذوالحلیفه]] و برثان و یکی از منازل [[حضرت]] در مسیر رفتن به بدر و یکی از مراحل مسیر آن حضرت به هنگام بازگشت از [[غزوه بنی المصطلق]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۲۰۰.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۸۷.</ref>		[[صخره]] بزرگی است که از تپه‌های مفرحات آغاز و در [[غرب]] العقیق –عقیق [[مدینه]]- در بالای ذی الحُلَیفه پایان می‌‌یابد. امروزه این مکان به نام «الشَّلَبیّه» شناخته می‌‌شود و [[بنی عوف]] از [[طایفه]] [[بنی حرب]]، ساکنان آن به شمار می‌‌روند. از این موضع، در [[سیره]] [[نبی مکرم اسلام]]{{صل}} در ذیل مسیر [[رسول خدا]]{{صل}} به [[بدر]]<ref>«قال ابن إسحاق: فسلک طریقه من المدینة، علی نقب المدینة، ثم علی العقیق، ثم علی ذی الحلیفة، ثم علی أولات الجیش. قال ابن هشام: ذات الجیش» ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۳.</ref> و بازگشت از [[بنی المصطلق]]<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۹۵.</ref> ذکری به میان آمده است. «[[حموی]]» در تشریح و تحدید آن، به نقل از برخی «[[ذات الجیش]]» را بخشی از [[عقیق]] مدینه شمرده است. وی سپس به نقل از برخی دیگر از صاحب‌نظران،<ref>این گروه ظاهراً با مد نظر قرار دادن اختلاف دیدگاه ابن اسحاق و ابن هشام در مورد این مکان، به توضیح و تفصیل آن پرداختند و بین ذات الجیش و اولات الجیش تفکیک قائل شده‌اند.</ref> «اولات الجیش» را مکانی نزدیک مدینه و ذات الجیش را [[وادی]] ای بین [[ذوالحلیفه]] و برثان و یکی از منازل [[حضرت]] در مسیر رفتن به بدر و یکی از مراحل مسیر آن حضرت به هنگام بازگشت از [[غزوه بنی المصطلق]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۲۰۰.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۸۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'صاحبنظران' به 'صاحب‌نظران'

2022-11-27T10:33:19Z

جایگزینی متن - 'صاحبنظران' به 'صاحب‌نظران'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۳
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[صخره]] بزرگی است که از تپه‌های مفرحات آغاز و در [[غرب]] العقیق –عقیق [[مدینه]]- در بالای ذی الحُلَیفه پایان می‌‌یابد. امروزه این مکان به نام «الشَّلَبیّه» شناخته می‌‌شود و [[بنی عوف]] از [[طایفه]] [[بنی حرب]]، ساکنان آن به شمار می‌‌روند. از این موضع، در [[سیره]] [[نبی مکرم اسلام]]{{صل}} در ذیل مسیر [[رسول خدا]]{{صل}} به [[بدر]]<ref>«قال ابن إسحاق: فسلک طریقه من المدینة، علی نقب المدینة، ثم علی العقیق، ثم علی ذی الحلیفة، ثم علی أولات الجیش. قال ابن هشام: ذات الجیش» ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۳.</ref> و بازگشت از [[بنی المصطلق]]<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۹۵.</ref> ذکری به میان آمده است. «[[حموی]]» در تشریح و تحدید آن، به نقل از برخی «[[ذات الجیش]]» را بخشی از [[عقیق]] مدینه شمرده است. وی سپس به نقل از برخی دیگر از ~~صاحبنظران،~~<ref>این گروه ظاهراً با مد نظر قرار دادن اختلاف دیدگاه ابن اسحاق و ابن هشام در مورد این مکان، به توضیح و تفصیل آن پرداختند و بین ذات الجیش و اولات الجیش تفکیک قائل شده‌اند.</ref> «اولات الجیش» را موضعی نزدیک مدینه و ذات الجیش را [[وادی]] ای بین [[ذوالحلیفه]] و برثان و یکی از منازل [[حضرت]] در مسیر رفتن به بدر و یکی از مراحل مسیر آن حضرت به هنگام بازگشت از [[غزوه بنی المصطلق]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۲۰۰.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۸۷.</ref>		[[صخره]] بزرگی است که از تپه‌های مفرحات آغاز و در [[غرب]] العقیق –عقیق [[مدینه]]- در بالای ذی الحُلَیفه پایان می‌‌یابد. امروزه این مکان به نام «الشَّلَبیّه» شناخته می‌‌شود و [[بنی عوف]] از [[طایفه]] [[بنی حرب]]، ساکنان آن به شمار می‌‌روند. از این موضع، در [[سیره]] [[نبی مکرم اسلام]]{{صل}} در ذیل مسیر [[رسول خدا]]{{صل}} به [[بدر]]<ref>«قال ابن إسحاق: فسلک طریقه من المدینة، علی نقب المدینة، ثم علی العقیق، ثم علی ذی الحلیفة، ثم علی أولات الجیش. قال ابن هشام: ذات الجیش» ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۳.</ref> و بازگشت از [[بنی المصطلق]]<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۹۵.</ref> ذکری به میان آمده است. «[[حموی]]» در تشریح و تحدید آن، به نقل از برخی «[[ذات الجیش]]» را بخشی از [[عقیق]] مدینه شمرده است. وی سپس به نقل از برخی دیگر از صاحب‌نظران،<ref>این گروه ظاهراً با مد نظر قرار دادن اختلاف دیدگاه ابن اسحاق و ابن هشام در مورد این مکان، به توضیح و تفصیل آن پرداختند و بین ذات الجیش و اولات الجیش تفکیک قائل شده‌اند.</ref> «اولات الجیش» را موضعی نزدیک مدینه و ذات الجیش را [[وادی]] ای بین [[ذوالحلیفه]] و برثان و یکی از منازل [[حضرت]] در مسیر رفتن به بدر و یکی از مراحل مسیر آن حضرت به هنگام بازگشت از [[غزوه بنی المصطلق]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۲۰۰.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۸۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* مقدمه */

2022-11-27T07:25:32Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۵
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	~~نام سرزمینی است که نام خود را وامدار قومی~~ است که در ~~این~~ [[~~سرزمین~~]] ~~ساکن بوده‌اند.~~ [[~~حبشه~~]] ~~فلات مرتفعی است~~ در [[~~غرب~~]] [[~~یمن~~]] ~~که بین آنها و یمن، دریا فاصله انداخته است. حبشی‌ها از گذشته‌های دور با~~ [[~~اعراب~~]] ~~پیوندهای دیرینه دارند~~ از این ~~رو کشورشان~~ در [[~~صدر اسلام~~]]~~، مأمن و پناهی شد برای~~ [[~~هجرت~~]] ~~نخستین دسته از [[مسلمانان]].~~ در ~~حال حاضر، حبشی‌ها~~ [[~~مسیحی~~]] ~~هستند، اما~~ [[~~اسلام~~]] ~~نیز،~~ از ~~دیرباز به کشورشان~~ [[~~نفوذ~~]] ~~کرده~~ است. ~~مسلمانان در حاشیه‌های مرزی این~~ [[~~کشور~~]] [[~~زندگی~~]] ~~می‌‌کنند و آدیس آبابا –پایتخت آن- و اطراف آن، همچنان با قوت بر~~ [[~~آیین مسیحیت~~]] ~~باقی مانده~~ است. با ~~این حال،~~ در این ~~منطقه هم، بواسطه همجواری با مسلمانان~~ و [[~~ارتباطات~~]] ~~فردی و~~ [[~~اجتماعی~~]]~~، اسلام در حال گسترش است. در طی قرون~~ و ~~اعصار، مناطقی~~ از ~~این امپراطوری، به نقاط~~ [[~~عرب~~]] ~~نشین تبدیل شد که~~ از ~~جمله~~ آن ~~می‌‌توان~~ به ~~«اریتره» اشاره کرد. اریتره سرزمینی است در کنار~~ [[~~دریای سرخ~~]] ~~که حدودش از جنوب تنگه باب المندب تا جنوب «طوکر» در سودان امتداد دارد~~. از مهمترین شهرهای این اقلیم، أسمره –مرکز اریتره- بندر عَصَب و بندر بزرگ مُصوَّع است که در گذشته «باضع» نامیده می‌‌شد. ~~باضع همان محلی است که مسلمانان در هجرتشان به حبشه به [[سرپرستی]] [[جعفر بن ابیطالب]] بدان وارد شده بودند~~.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۹۱.</ref>		[[صخره]] بزرگی است که از تپه‌های مفرحات آغاز و در [[غرب]] العقیق –عقیق [[مدینه]]- در بالای ذی الحُلَیفه پایان می‌‌یابد. امروزه این مکان به نام «الشَّلَبیّه» شناخته می‌‌شود و [[بنی عوف]] از [[طایفه]] [[بنی حرب]]، ساکنان آن به شمار می‌‌روند. از این موضع، در [[سیره]] [[نبی مکرم اسلام]]{{صل}} در ذیل مسیر [[رسول خدا]]{{صل}} به [[بدر]]<ref>«قال ابن إسحاق: فسلک طریقه من المدینة، علی نقب المدینة، ثم علی العقیق، ثم علی ذی الحلیفة، ثم علی أولات الجیش. قال ابن هشام: ذات الجیش» ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۶۱۳.</ref> و بازگشت از [[بنی المصطلق]]<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۹۵.</ref> ذکری به میان آمده است. «[[حموی]]» در تشریح و تحدید آن، به نقل از برخی «[[ذات الجیش]]» را بخشی از [[عقیق]] مدینه شمرده است. وی سپس به نقل از برخی دیگر از صاحبنظران،<ref>این گروه ظاهراً با مد نظر قرار دادن اختلاف دیدگاه ابن اسحاق و ابن هشام در مورد این مکان، به توضیح و تفصیل آن پرداختند و بین ذات الجیش و اولات الجیش تفکیک قائل شده‌اند.</ref> «اولات الجیش» را موضعی نزدیک مدینه و ذات الجیش را [[وادی]] ای بین [[ذوالحلیفه]] و برثان و یکی از منازل [[حضرت]] در مسیر رفتن به بدر و یکی از مراحل مسیر آن حضرت به هنگام بازگشت از [[غزوه بنی المصطلق]] دانسته است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۲۰۰.</ref>.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۸۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== نام سرزمینی است که نام خود را وامدار قومی است که در این سرزمین ساکن بوده‌اند. حبشه فلات مرتفعی است در غرب یمن که بین آنها و یمن، دریا فاصله انداخته است. حب...» ایجاد کرد

2022-11-27T07:14:45Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== نام سرزمینی است که نام خود را وامدار قومی است که در این سرزمین ساکن بوده‌اند. حبشه فلات مرتفعی است در غرب یمن که بین آنها و یمن، دریا فاصله انداخته است. حب...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
نام سرزمینی است که نام خود را وامدار قومی است که در این [[سرزمین]] ساکن بوده‌اند. [[حبشه]] فلات مرتفعی است در [[غرب]] [[یمن]] که بین آنها و یمن، دریا فاصله انداخته است. حبشی‌ها از گذشته‌های دور با [[اعراب]] پیوندهای دیرینه دارند از این رو کشورشان در [[صدر اسلام]]، مأمن و پناهی شد برای [[هجرت]] نخستین دسته از [[مسلمانان]]. در حال حاضر، حبشی‌ها [[مسیحی]] هستند، اما [[اسلام]] نیز، از دیرباز به کشورشان [[نفوذ]] کرده است. مسلمانان در حاشیه‌های مرزی این [[کشور]] [[زندگی]] می‌‌کنند و آدیس آبابا –پایتخت آن- و اطراف آن، همچنان با قوت بر [[آیین مسیحیت]] باقی مانده است. با این حال، در این منطقه هم، بواسطه همجواری با مسلمانان و [[ارتباطات]] فردی و [[اجتماعی]]، اسلام در حال گسترش است. در طی قرون و اعصار، مناطقی از این امپراطوری، به نقاط [[عرب]] نشین تبدیل شد که از جمله آن می‌‌توان به «اریتره» اشاره کرد. اریتره سرزمینی است در کنار [[دریای سرخ]] که حدودش از جنوب تنگه باب المندب تا جنوب «طوکر» در سودان امتداد دارد. از مهمترین شهرهای این اقلیم، أسمره –مرکز اریتره- بندر عَصَب و بندر بزرگ مُصوَّع است که در گذشته «باضع» نامیده می‌‌شد. باضع همان محلی است که مسلمانان در هجرتشان به حبشه به [[سرپرستی]] [[جعفر بن ابیطالب]] بدان وارد شده بودند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۹۱.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010527.jpg|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}