ذات الفضول - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2022-12-29T05:21:40Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۱
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~ذات الفضول~~]]		[[رده:مدخل]]

Bahmani در ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۲۱

2022-12-29T05:21:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[ذات الفضول در قرآن]] - [[ذات الفضول در حدیث]] - [[ذات الفضول در فقه اسلامی]] -~~ [[ذات الفضول در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = ~~ذات الفضول (پرسش)~~}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ذات الفضول در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	ذات الفضول نام [[زره پیامبر]] {{صل}} بود. از آغاز [[هجرت]] [[رسول الله]] {{صل}} [[یهودیان]] “[[بنی قینقاع]]” با [[مسلمانان]] [[قرارداد]] [[همزیستی]] و عدم [[خصومت]] بسته بودند؛ اما دیری نپایید که این [[قرارداد]]، توسط آنها نقض گردید. پس از [[نقض پیمان]]، [[پیامبر]] {{صل}} [[تصمیم]] گرفت به مقابلۀ با آنها بپردازد. “[[عبدالله بن ابی]]” - سرکرده [[منافقین]] - پیش [[پیامبر]] {{صل}} رفت و در حالی که [[زره]] [[حضرت]] را به دست گرفته بود گفت: “ای [[محمد]]! با دوستانم [[نیکی]] کن”. [[پیامبر]] {{صل}} اخم در هم کشید و پاسخ نفرمود. مجدداً تکرار کرد و [[پیامبر]] {{صل}} رویش را برگرداند تا سرانجام در اثر [[اصرار]] زیاد، [[پیامبر]] {{صل}} که از [[غضب]] رنگ چهره‌اش عوض شده بود با [[ناراحتی]] بر سرش فریاد کشید: “وای بر تو دست از من بردار!”؛ ولی او می‌گوید: “به [[خدا]] دست از تو برندارم تا با دوستانم [[نیکی]] کنی”. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: “آنان از آنِ تو”. [[آیات]] پنجاه و هفتم و شصت و یکم از سورۀ [[مبارکه]] “مائده”<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}} “ای مؤمنان! آنان را که دینتان را به ریشخند و بازی می‌گیرند- یعنی کسانی را که پیش از شما به آنان کتاب داده شده است و (یا) کافران را- سرور مگیرید و اگر مؤمنید از خداوند پروا کنید» سوره مائده، آیه ۵۷؛ {{متن قرآن\|وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَقَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا يَكْتُمُونَ}} “و چون نزد شما آیند می‌گویند: ما ایمان آورده‌ایم؛ در حالی که با کفر به درون آمده و با کفر بیرون رفته‌اند و خداوند به آنچه پنهان می‌داشتند آگاه‌تر است» سوره مائده، آیه ۶۱.</ref> دربارۀ این واقعه نازل شد و از آن پس، به [[عبدالله بن ابی]] [[لقب]] “ذات الفضول” داده شد<ref>المغازی، ج۱، ص۱۷۸-۱۷۷؛ طبقات ابن سعد، ج۲، ص۲۹؛ بحارالانوار، ج۱۶، ص۹۹ و ج۲۲، ص۵۰۱.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ~~ص ۱۱۱~~.</ref>.		ذات الفضول نام [[زره پیامبر]] {{صل}} بود. از آغاز [[هجرت]] [[رسول الله]] {{صل}} [[یهودیان]] “[[بنی قینقاع]]” با [[مسلمانان]] [[قرارداد]] [[همزیستی]] و عدم [[خصومت]] بسته بودند؛ اما دیری نپایید که این [[قرارداد]]، توسط آنها نقض گردید. پس از [[نقض پیمان]]، [[پیامبر]] {{صل}} [[تصمیم]] گرفت به مقابلۀ با آنها بپردازد. “[[عبدالله بن ابی]]” ـ سرکرده [[منافقین]] ـ پیش [[پیامبر]] {{صل}} رفت و در حالی که [[زره]] حضرت را به دست گرفته بود گفت: “ای [[محمد]]! با دوستانم [[نیکی]] کن”. [[پیامبر]] {{صل}} اخم در هم کشید و پاسخ نفرمود. مجدداً تکرار کرد و [[پیامبر]] {{صل}} رویش را برگرداند تا سرانجام در اثر [[اصرار]] زیاد، [[پیامبر]] {{صل}} که از [[غضب]] رنگ چهره‌اش عوض شده بود با [[ناراحتی]] بر سرش فریاد کشید: “وای بر تو دست از من بردار!”؛ ولی او می‌گوید: “به [[خدا]] دست از تو برندارم تا با دوستانم [[نیکی]] کنی”. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: “آنان از آنِ تو”. [[آیات]] پنجاه و هفتم و شصت و یکم از سورۀ [[مبارکه]] “مائده”<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}} “ای مؤمنان! آنان را که دینتان را به ریشخند و بازی می‌گیرند- یعنی کسانی را که پیش از شما به آنان کتاب داده شده است و (یا) کافران را- سرور مگیرید و اگر مؤمنید از خداوند پروا کنید» سوره مائده، آیه ۵۷؛ {{متن قرآن\|وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَقَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا يَكْتُمُونَ}} “و چون نزد شما آیند می‌گویند: ما ایمان آورده‌ایم؛ در حالی که با کفر به درون آمده و با کفر بیرون رفته‌اند و خداوند به آنچه پنهان می‌داشتند آگاه‌تر است» سوره مائده، آیه ۶۱.</ref> دربارۀ این واقعه نازل شد و از آن پس، به [[عبدالله بن ابی]] [[لقب]] “ذات الفضول” داده شد<ref>المغازی، ج۱، ص۱۷۸-۱۷۷؛ طبقات ابن سعد، ج۲، ص۲۹؛ بحارالانوار، ج۱۶، ص۹۹ و ج۲۲، ص۵۰۱.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص۱۱۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]		# [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:40:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ذات الفضول در قرآن]] - [[ذات الفضول در حدیث]] - [[ذات الفضول در فقه اسلامی]] - [[ذات الفضول در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = ذات الفضول (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ذات الفضول در قرآن]] - [[ذات الفضول در حدیث]] - [[ذات الفضول در فقه اسلامی]] - [[ذات الفضول در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = ذات الفضول (پرسش)}}
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	ذات الفضول نام [[زره پیامبر]]{{صل}} بود. از آغاز [[هجرت]] [[رسول الله]]{{صل}} [[یهودیان]] “[[بنی قینقاع]]” با [[مسلمانان]] [[قرارداد]] [[همزیستی]] و عدم [[خصومت]] بسته بودند؛ اما دیری نپایید که این [[قرارداد]]، توسط آنها نقض گردید. پس از [[نقض پیمان]]، [[پیامبر]]{{صل}} [[تصمیم]] گرفت به مقابلۀ با آنها بپردازد. “[[عبدالله بن ابی]]” - سرکرده [[منافقین]] - پیش [[پیامبر]]{{صل}} رفت و در حالی که [[زره]] [[حضرت]] را به دست گرفته بود گفت: “ای [[محمد]]! با دوستانم [[نیکی]] کن”. [[پیامبر]]{{صل}} اخم در هم کشید و پاسخ نفرمود. مجدداً تکرار کرد و [[پیامبر]]{{صل}} رویش را برگرداند تا سرانجام در اثر [[اصرار]] زیاد، [[پیامبر]]{{صل}} که از [[غضب]] رنگ چهره‌اش عوض شده بود با [[ناراحتی]] بر سرش فریاد کشید: “وای بر تو دست از من بردار!”؛ ولی او می‌گوید: “به [[خدا]] دست از تو برندارم تا با دوستانم [[نیکی]] کنی”. [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: “آنان از آنِ تو”. [[آیات]] پنجاه و هفتم و شصت و یکم از سورۀ [[مبارکه]] “مائده”<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}} “ای مؤمنان! آنان را که دینتان را به ریشخند و بازی می‌گیرند- یعنی کسانی را که پیش از شما به آنان کتاب داده شده است و (یا) کافران را- سرور مگیرید و اگر مؤمنید از خداوند پروا کنید» سوره مائده، آیه ۵۷؛ {{متن قرآن\|وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَقَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا يَكْتُمُونَ}} “و چون نزد شما آیند می‌گویند: ما ایمان آورده‌ایم؛ در حالی که با کفر به درون آمده و با کفر بیرون رفته‌اند و خداوند به آنچه پنهان می‌داشتند آگاه‌تر است» سوره مائده، آیه ۶۱.</ref> دربارۀ این واقعه نازل شد و از آن پس، به [[عبدالله بن ابی]] [[لقب]] “ذات الفضول” داده شد<ref>المغازی، ج۱، ص۱۷۸-۱۷۷؛ طبقات ابن سعد، ج۲، ص۲۹؛ بحارالانوار، ج۱۶، ص۹۹ و ج۲۲، ص۵۰۱.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۱۱.</ref>.		ذات الفضول نام [[زره پیامبر]] {{صل}} بود. از آغاز [[هجرت]] [[رسول الله]] {{صل}} [[یهودیان]] “[[بنی قینقاع]]” با [[مسلمانان]] [[قرارداد]] [[همزیستی]] و عدم [[خصومت]] بسته بودند؛ اما دیری نپایید که این [[قرارداد]]، توسط آنها نقض گردید. پس از [[نقض پیمان]]، [[پیامبر]] {{صل}} [[تصمیم]] گرفت به مقابلۀ با آنها بپردازد. “[[عبدالله بن ابی]]” - سرکرده [[منافقین]] - پیش [[پیامبر]] {{صل}} رفت و در حالی که [[زره]] [[حضرت]] را به دست گرفته بود گفت: “ای [[محمد]]! با دوستانم [[نیکی]] کن”. [[پیامبر]] {{صل}} اخم در هم کشید و پاسخ نفرمود. مجدداً تکرار کرد و [[پیامبر]] {{صل}} رویش را برگرداند تا سرانجام در اثر [[اصرار]] زیاد، [[پیامبر]] {{صل}} که از [[غضب]] رنگ چهره‌اش عوض شده بود با [[ناراحتی]] بر سرش فریاد کشید: “وای بر تو دست از من بردار!”؛ ولی او می‌گوید: “به [[خدا]] دست از تو برندارم تا با دوستانم [[نیکی]] کنی”. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: “آنان از آنِ تو”. [[آیات]] پنجاه و هفتم و شصت و یکم از سورۀ [[مبارکه]] “مائده”<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}} “ای مؤمنان! آنان را که دینتان را به ریشخند و بازی می‌گیرند- یعنی کسانی را که پیش از شما به آنان کتاب داده شده است و (یا) کافران را- سرور مگیرید و اگر مؤمنید از خداوند پروا کنید» سوره مائده، آیه ۵۷؛ {{متن قرآن\|وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَقَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا يَكْتُمُونَ}} “و چون نزد شما آیند می‌گویند: ما ایمان آورده‌ایم؛ در حالی که با کفر به درون آمده و با کفر بیرون رفته‌اند و خداوند به آنچه پنهان می‌داشتند آگاه‌تر است» سوره مائده، آیه ۶۱.</ref> دربارۀ این واقعه نازل شد و از آن پس، به [[عبدالله بن ابی]] [[لقب]] “ذات الفضول” داده شد<ref>المغازی، ج۱، ص۱۷۸-۱۷۷؛ طبقات ابن سعد، ج۲، ص۲۹؛ بحارالانوار، ج۱۶، ص۹۹ و ج۲۲، ص۵۰۱.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۱۱.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:07:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ذات الفضول در قرآن]] - [[ذات الفضول در حدیث]] - [[ذات الفضول در فقه اسلامی]] - [[ذات الفضول در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = ذات الفضول (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ذات الفضول در قرآن]] - [[ذات الفضول در حدیث]] - [[ذات الفضول در فقه اسلامی]] - [[ذات الفضول در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = ذات الفضول (پرسش)}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
خط ۱۳:		خط ۱۲:

	[[رده:ذات الفضول]]		[[رده:ذات الفضول]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:10:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ذات الفضول در قرآن]] - [[ذات الفضول در حدیث]] - [[ذات الفضول در فقه اسلامی]] - [[ذات الفضول در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = ذات الفضول (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[ذات الفضول در قرآن]] - [[ذات الفضول در حدیث]] - [[ذات الفضول در فقه اسلامی]] - [[ذات الفضول در فقه سیاسی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[ذات الفضول (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~
	==مقدمه==		==مقدمه==
	ذات الفضول نام [[زره پیامبر]]{{صل}} بود. از آغاز [[هجرت]] [[رسول الله]]{{صل}} [[یهودیان]] “[[بنی قینقاع]]” با [[مسلمانان]] [[قرارداد]] [[همزیستی]] و عدم [[خصومت]] بسته بودند؛ اما دیری نپایید که این [[قرارداد]]، توسط آنها نقض گردید. پس از [[نقض پیمان]]، [[پیامبر]]{{صل}} [[تصمیم]] گرفت به مقابلۀ با آنها بپردازد. “[[عبدالله بن ابی]]” - سرکرده [[منافقین]] - پیش [[پیامبر]]{{صل}} رفت و در حالی که [[زره]] [[حضرت]] را به دست گرفته بود گفت: “ای [[محمد]]! با دوستانم [[نیکی]] کن”. [[پیامبر]]{{صل}} اخم در هم کشید و پاسخ نفرمود. مجدداً تکرار کرد و [[پیامبر]]{{صل}} رویش را برگرداند تا سرانجام در اثر [[اصرار]] زیاد، [[پیامبر]]{{صل}} که از [[غضب]] رنگ چهره‌اش عوض شده بود با [[ناراحتی]] بر سرش فریاد کشید: “وای بر تو دست از من بردار!”؛ ولی او می‌گوید: “به [[خدا]] دست از تو برندارم تا با دوستانم [[نیکی]] کنی”. [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: “آنان از آنِ تو”. [[آیات]] پنجاه و هفتم و شصت و یکم از سورۀ [[مبارکه]] “مائده”<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}} “ای مؤمنان! آنان را که دینتان را به ریشخند و بازی می‌گیرند- یعنی کسانی را که پیش از شما به آنان کتاب داده شده است و (یا) کافران را- سرور مگیرید و اگر مؤمنید از خداوند پروا کنید» سوره مائده، آیه ۵۷؛ {{متن قرآن\|وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَقَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا يَكْتُمُونَ}} “و چون نزد شما آیند می‌گویند: ما ایمان آورده‌ایم؛ در حالی که با کفر به درون آمده و با کفر بیرون رفته‌اند و خداوند به آنچه پنهان می‌داشتند آگاه‌تر است» سوره مائده، آیه ۶۱.</ref> دربارۀ این واقعه نازل شد و از آن پس، به [[عبدالله بن ابی]] [[لقب]] “ذات الفضول” داده شد<ref>المغازی، ج۱، ص۱۷۸-۱۷۷؛ طبقات ابن سعد، ج۲، ص۲۹؛ بحارالانوار، ج۱۶، ص۹۹ و ج۲۲، ص۵۰۱.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۱۱.</ref>.		ذات الفضول نام [[زره پیامبر]]{{صل}} بود. از آغاز [[هجرت]] [[رسول الله]]{{صل}} [[یهودیان]] “[[بنی قینقاع]]” با [[مسلمانان]] [[قرارداد]] [[همزیستی]] و عدم [[خصومت]] بسته بودند؛ اما دیری نپایید که این [[قرارداد]]، توسط آنها نقض گردید. پس از [[نقض پیمان]]، [[پیامبر]]{{صل}} [[تصمیم]] گرفت به مقابلۀ با آنها بپردازد. “[[عبدالله بن ابی]]” - سرکرده [[منافقین]] - پیش [[پیامبر]]{{صل}} رفت و در حالی که [[زره]] [[حضرت]] را به دست گرفته بود گفت: “ای [[محمد]]! با دوستانم [[نیکی]] کن”. [[پیامبر]]{{صل}} اخم در هم کشید و پاسخ نفرمود. مجدداً تکرار کرد و [[پیامبر]]{{صل}} رویش را برگرداند تا سرانجام در اثر [[اصرار]] زیاد، [[پیامبر]]{{صل}} که از [[غضب]] رنگ چهره‌اش عوض شده بود با [[ناراحتی]] بر سرش فریاد کشید: “وای بر تو دست از من بردار!”؛ ولی او می‌گوید: “به [[خدا]] دست از تو برندارم تا با دوستانم [[نیکی]] کنی”. [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: “آنان از آنِ تو”. [[آیات]] پنجاه و هفتم و شصت و یکم از سورۀ [[مبارکه]] “مائده”<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}} “ای مؤمنان! آنان را که دینتان را به ریشخند و بازی می‌گیرند- یعنی کسانی را که پیش از شما به آنان کتاب داده شده است و (یا) کافران را- سرور مگیرید و اگر مؤمنید از خداوند پروا کنید» سوره مائده، آیه ۵۷؛ {{متن قرآن\|وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَقَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا يَكْتُمُونَ}} “و چون نزد شما آیند می‌گویند: ما ایمان آورده‌ایم؛ در حالی که با کفر به درون آمده و با کفر بیرون رفته‌اند و خداوند به آنچه پنهان می‌داشتند آگاه‌تر است» سوره مائده، آیه ۶۱.</ref> دربارۀ این واقعه نازل شد و از آن پس، به [[عبدالله بن ابی]] [[لقب]] “ذات الفضول” داده شد<ref>المغازی، ج۱، ص۱۷۸-۱۷۷؛ طبقات ابن سعد، ج۲، ص۲۹؛ بحارالانوار، ج۱۶، ص۹۹ و ج۲۲، ص۵۰۱.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۱۱.</ref>.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T20:44:39Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۱۴
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:ذات الفضول]]		[[رده:ذات الفضول]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T18:43:05Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۱۳
خط ۶:		خط ۶:
	ذات الفضول نام [[زره پیامبر]]{{صل}} بود. از آغاز [[هجرت]] [[رسول الله]]{{صل}} [[یهودیان]] “[[بنی قینقاع]]” با [[مسلمانان]] [[قرارداد]] [[همزیستی]] و عدم [[خصومت]] بسته بودند؛ اما دیری نپایید که این [[قرارداد]]، توسط آنها نقض گردید. پس از [[نقض پیمان]]، [[پیامبر]]{{صل}} [[تصمیم]] گرفت به مقابلۀ با آنها بپردازد. “[[عبدالله بن ابی]]” - سرکرده [[منافقین]] - پیش [[پیامبر]]{{صل}} رفت و در حالی که [[زره]] [[حضرت]] را به دست گرفته بود گفت: “ای [[محمد]]! با دوستانم [[نیکی]] کن”. [[پیامبر]]{{صل}} اخم در هم کشید و پاسخ نفرمود. مجدداً تکرار کرد و [[پیامبر]]{{صل}} رویش را برگرداند تا سرانجام در اثر [[اصرار]] زیاد، [[پیامبر]]{{صل}} که از [[غضب]] رنگ چهره‌اش عوض شده بود با [[ناراحتی]] بر سرش فریاد کشید: “وای بر تو دست از من بردار!”؛ ولی او می‌گوید: “به [[خدا]] دست از تو برندارم تا با دوستانم [[نیکی]] کنی”. [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: “آنان از آنِ تو”. [[آیات]] پنجاه و هفتم و شصت و یکم از سورۀ [[مبارکه]] “مائده”<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}} “ای مؤمنان! آنان را که دینتان را به ریشخند و بازی می‌گیرند- یعنی کسانی را که پیش از شما به آنان کتاب داده شده است و (یا) کافران را- سرور مگیرید و اگر مؤمنید از خداوند پروا کنید» سوره مائده، آیه ۵۷؛ {{متن قرآن\|وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَقَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا يَكْتُمُونَ}} “و چون نزد شما آیند می‌گویند: ما ایمان آورده‌ایم؛ در حالی که با کفر به درون آمده و با کفر بیرون رفته‌اند و خداوند به آنچه پنهان می‌داشتند آگاه‌تر است» سوره مائده، آیه ۶۱.</ref> دربارۀ این واقعه نازل شد و از آن پس، به [[عبدالله بن ابی]] [[لقب]] “ذات الفضول” داده شد<ref>المغازی، ج۱، ص۱۷۸-۱۷۷؛ طبقات ابن سعد، ج۲، ص۲۹؛ بحارالانوار، ج۱۶، ص۹۹ و ج۲۲، ص۵۰۱.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۱۱.</ref>.		ذات الفضول نام [[زره پیامبر]]{{صل}} بود. از آغاز [[هجرت]] [[رسول الله]]{{صل}} [[یهودیان]] “[[بنی قینقاع]]” با [[مسلمانان]] [[قرارداد]] [[همزیستی]] و عدم [[خصومت]] بسته بودند؛ اما دیری نپایید که این [[قرارداد]]، توسط آنها نقض گردید. پس از [[نقض پیمان]]، [[پیامبر]]{{صل}} [[تصمیم]] گرفت به مقابلۀ با آنها بپردازد. “[[عبدالله بن ابی]]” - سرکرده [[منافقین]] - پیش [[پیامبر]]{{صل}} رفت و در حالی که [[زره]] [[حضرت]] را به دست گرفته بود گفت: “ای [[محمد]]! با دوستانم [[نیکی]] کن”. [[پیامبر]]{{صل}} اخم در هم کشید و پاسخ نفرمود. مجدداً تکرار کرد و [[پیامبر]]{{صل}} رویش را برگرداند تا سرانجام در اثر [[اصرار]] زیاد، [[پیامبر]]{{صل}} که از [[غضب]] رنگ چهره‌اش عوض شده بود با [[ناراحتی]] بر سرش فریاد کشید: “وای بر تو دست از من بردار!”؛ ولی او می‌گوید: “به [[خدا]] دست از تو برندارم تا با دوستانم [[نیکی]] کنی”. [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: “آنان از آنِ تو”. [[آیات]] پنجاه و هفتم و شصت و یکم از سورۀ [[مبارکه]] “مائده”<ref>{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}} “ای مؤمنان! آنان را که دینتان را به ریشخند و بازی می‌گیرند- یعنی کسانی را که پیش از شما به آنان کتاب داده شده است و (یا) کافران را- سرور مگیرید و اگر مؤمنید از خداوند پروا کنید» سوره مائده، آیه ۵۷؛ {{متن قرآن\|وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَقَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا يَكْتُمُونَ}} “و چون نزد شما آیند می‌گویند: ما ایمان آورده‌ایم؛ در حالی که با کفر به درون آمده و با کفر بیرون رفته‌اند و خداوند به آنچه پنهان می‌داشتند آگاه‌تر است» سوره مائده، آیه ۶۱.</ref> دربارۀ این واقعه نازل شد و از آن پس، به [[عبدالله بن ابی]] [[لقب]] “ذات الفضول” داده شد<ref>المغازی، ج۱، ص۱۷۸-۱۷۷؛ طبقات ابن سعد، ج۲، ص۲۹؛ بحارالانوار، ج۱۶، ص۹۹ و ج۲۲، ص۵۰۱.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۱۱.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]		* [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T12:50:10Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۲۰
خط ۷:		خط ۷:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]		* [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

2021-12-16T12:45:10Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۱۵
خط ۸:		خط ۸:
	==منابع==		==منابع==
	* [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]		* [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		==پانویس==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== {{پانویس}} +==پانویس== {{پانویس}} )

2021-11-29T16:50:42Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== {{پانویس}} +==پانویس== {{پانویس}} )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۲۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	==پانویس==		==پانویس==

	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:ذات الفضول]]		[[رده:ذات الفضول]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]