ذبح - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۷

2025-11-17T07:37:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۷
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	[[قرآن کریم]] این حادثه را [[عذاب]] دردناک برای [[بنی‌اسرائیل]] بر می‌شمارد: {{متن قرآن\|يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که شما را از فرعونیان رهانیدیم که به شما عذابی سخت می‌چشاندند، پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده می‌گذاردند» سوره بقره، آیه ۴۹.</ref> که به [[قدرت الهی]] [[نجات]] یافتند. امروزه قتل‌ عام، کشتار جمعی و نسل‌کشی، به کشتن افراد بی‌دفاع اطلاق می‌شود که عامل آن، طبق [[قوانین]] بین‌المللی جنایتکار [[جنگی]] شمرده می‌شود<ref>علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۲۴۹.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۲۸۸.</ref>		[[قرآن کریم]] این حادثه را [[عذاب]] دردناک برای [[بنی‌اسرائیل]] بر می‌شمارد: {{متن قرآن\|يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که شما را از فرعونیان رهانیدیم که به شما عذابی سخت می‌چشاندند، پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده می‌گذاردند» سوره بقره، آیه ۴۹.</ref> که به [[قدرت الهی]] [[نجات]] یافتند. امروزه قتل‌ عام، کشتار جمعی و نسل‌کشی، به کشتن افراد بی‌دفاع اطلاق می‌شود که عامل آن، طبق [[قوانین]] بین‌المللی جنایتکار [[جنگی]] شمرده می‌شود<ref>علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۲۴۹.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۲۸۸.</ref>

	==[[ذبح~~]] عظیم~~==		== ذبح نیابتی ==
	[[حضرت ابراهیم]]{{ع}} در [[خواب]] دید باید فرزندش اسماعیل را [[قربانی]] نماید، [[خداوند متعال]] در [[قرآن مجید]] در [[سوره صافات]] فرموده است: {{متن قرآن\|وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به قربانی سترگی او را بازخریدیم» سوره صافات، آیه ۱۰۷.</ref> به [[راستی]] این همان [[آزمایش]] آشکار بود؛ لذا موضوع را با اسماعیل در میان گذاشت و فرمود: ای پسرکم من در خواب دیدم که تو را ذبح می‌کنم، بنگر [[رأی]] تو چیست؟ گفت: پدر! آن چه را فرمانت داده‌اند عمل کن که ~~اگر [[خدا]] خواهد مرا از~~ [[~~صابرین~~]] ~~خواهی یافت، و چون~~ [[~~تسلیم~~]] ~~شدند و او~~ را به پیشانی درانداخت، وی را ندا دادیم که {{متن قرآن\|قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ}}<ref>«تو خواب خود را راست شمردی؛ ما بدین‌گونه نکوکاران را پاداش می‌دهیم» سوره صافات، آیه ۱۰۵.</ref> که این امتحانی آشکار بود و او را در ازای ذبیحه‌ای بزرگ باز رهانیدیم.		آیا کسی که [[اعمال]] [[حج]] را خود به جا می‌آورد، می‌تواند برای ذبح قربانی [[نایب]] بگیرد یا نه؟ و اگر می‌تواند [[نایب]] بگیرد، چه شرایط و ویژگی‌هایی در نایب شرط است؟
	~~[[مفسران شیعه]] و [[اهل سنت]] در این~~ جا ~~گفته‌اند: مراد از {{متن قرآن\|بِذِبْحٍ عَظِيمٍ}} «قوچ» است و به گفته مرحوم [[علامه طباطبایی]] چون این~~ ذبح به [[~~امر الهی~~]] ~~است~~ و به [[~~خداوند~~]] ~~نسبت داده می‌شود؛ لذا عظیم نامیده شده~~ و ~~گرنه خود ذبح، فی نفسه عظیم نبوده است. بعضی از مفسران شیعه از جمله ملا [[محسن فیض کاشانی]]~~ در [[تفسیر صافی]]، [[سید هاشم بحرانی]] در [[تفسیر برهان]]، حویزی در [[تفسیر نورالثقلین]] و [[مرحوم مجلسی]] در [[بحارالانوار]]<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۲۲۵ و ۲۲۶.</ref> طبق [[حدیثی]] که در [[عیون اخبار الرضا]] از [[امام رضا]]{{ع}} [[روایت]] شده است، نقل کرده‌اند که در اینجا مراد از {{متن قرآن\|بِذِبْحٍ عَظِيمٍ}} قربانی عظیمی بود که [[جانشین]] [[ذبح اسماعیل]] قرار گرفت<ref>عیون اخبار الرضا، ج۱، ص۲۰۹.</ref>.

	[[~~ترجمه~~]] [[حدیث]] از این قرار است: «[[عبدالواحد بن محمد بن عبدوس نیشابوری]]» نقل کرد که: این حدیث را از «[[محمد بن علی بن قتیبه نیشابوری]]» شنیدم که او نیز از «[[فضل بن شاذان]]~~» شنیده بود که گفت: شنیدم~~ از [[حضرت رضا]]{{ع}} که می‌فرمود: چون خداوند به حضرت ابراهیم{{ع}} دستور داد که به جای [[ذبح اسماعیل]]{{ع}} قوچی که فرستاده بود [[ذبح]] کند، ابراهیم{{ع}} در [[دل]] [[آرزو]] کرد: ای کاش فرزندش اسماعیل را به دست خود [[قربانی]] کرده بود و امر به ذبح قوچ به او نشده بود، تا دلش همچون دل پدری که فرزندش را ذبح کرده به [[درد]] آید و سزاوار والاترین درجات [[اهل]] [[ثواب]] که در [[مصائب]] [[صبر]] می‌کنند بگردد.		مسأله [[نیابت]] در کارهای [[عبادی]] از مباحث اختلافی نزد [[فقیهان]] است؛ زیرا در تصور اولی، نیابت با [[فلسفه]] انجام [[اعمال عبادی]] مغایرت دارد و واگذاری عمل به دیگری، بهره‌های [[عبادت]] را تحصیل نمی‌کند.
	~~[[خداوند عزوجل]] به او [[وحی]] کرد که ای ابراهیم! محبوب‌ترین [[خلق]] من~~ نزد ~~تو کیست؟ گفت: یا~~ [[رب]]! هیچ آفریده‌ای از آفریدگانت برای من محبوب‌تر از حبیبت محمد{{صل}} نیست. [[خداوند]] وحی کرد: یا ابراهیم! آیا او عزیزتر است یا خودت؟ پاسخ داد: او عزیزتر است. خداوند پرسید: فرزند او برای تو [[عزیز]] است یا فرزند خودت؟ پاسخ داد: فرزند او. فرمود: قربانی شدن فرزند او به [[ظلم]] و ناحق به دست دشمنانش بیشتر دل تو را به درد می‌آورد؛ یا کشته شدن فرزندت به دست خودت در ~~راه [[طاعت]] من؟~~
	پاسخ داد: قربانی شدن او به دست دشمنانش برایم دل‌آزارتر است. خداوند فرمود: ای ابراهیم گروهی که [[گمان]] می‌کنند از [[امت محمد]] هستند، فرزندش حسین را، بعد از او از سر ظلم و [[~~عدوان~~]] ~~می‌کشند، همچنان که گوسفندی را بکشند، و با این کار مستوجب~~ [[~~غضب~~]] ~~من می‌شوند. ابراهیم از این سخن بی‌تاب شد~~ و ~~دلش~~ به درد آمد و [[اشک]] بر دیدگان آورد. خداوند بار دیگر به او وحی کرد که ای ابراهیم! [[جزع]] تو را بر فرزندت اگر او را کشته بودی با جزعت بر حسین و [[~~قتل~~]] او فدیه و معاوضه می‌کنم و برای تو رفیع‌ترین درجاتی که ثواب [[صبر بر مصائب]] است قرار می‌دهم<ref>دائرةالمعارف تشیع، ج۸، ص۱۳.</ref>. و این همان است که فرمود: {{متن قرآن\|وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ}}<ref>«و به قربانی سترگی او را ~~بازخریدیم» سوره صافات، آیه ۱۰۷.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۴۹۸~~.~~</ref>~~

	~~==ذبح نیابتی==~~
	آیا کسی که [[اعمال]] [[حج]] را خود به جا می‌آورد، می‌تواند برای ذبح قربانی [[نایب]] بگیرد یا نه؟ و اگر می‌تواند [[نایب]] بگیرد، چه شرایط و ویژگی‌هایی در نایب شرط است؟
	مسأله [[نیابت]] در کارهای [[عبادی]] از مباحث اختلافی نزد [[فقیهان]] است؛ زیرا در تصور اولی، نیابت با [[فلسفه]] انجام [[اعمال عبادی]] مغایرت دارد و واگذاری عمل به دیگری، بهره‌های [[عبادت]] را تحصیل نمی‌کند.
	دایره نیابت در اعمال عبادی، بستگی به [[اجازه]] [[شارع]] و [[میزان]] اجازه او دارد و چنان که تجویز اصل نیابت بر عهده شارع است، تعیین شرایط نایب و سایر امور هم به عهده اوست.		دایره نیابت در اعمال عبادی، بستگی به [[اجازه]] [[شارع]] و [[میزان]] اجازه او دارد و چنان که تجویز اصل نیابت بر عهده شارع است، تعیین شرایط نایب و سایر امور هم به عهده اوست.
	نیابت در [[حج]]، درمیان [[شیعه]] جای تردید ندارد، گرچه ممکن است در برخی [[فروع]] آن، [[اختلاف]] نظر میان [[فقها]] وجود داشته باشد.
	همچنین از امور مسلم نزد فقیهان، جواز نیابت در [[ذبح]] است. [[صاحب جواهر]] در شرح [[کلام]] [[محقق حلی]] در کتاب [[شرایع]]، که خود موافق نیابت است، چنین می‌نویسد: «جایز است که نایب به جای [[مکلف]]، ذبح را انجام دهد و [[نیت]] کند و در این مسأله خلافی نیست؛ چنان که عده‌ای از [[علما]] بدان تصریح دارند، بلکه گروهی دعوی [[اجماع]] کرده‌اند<ref>جواهر الکلام، ج۱۹، ص۱۱۸.</ref>.		نیابت در [[حج]]، درمیان [[شیعه]] جای تردید ندارد، گرچه ممکن است در برخی فروع آن، [[اختلاف]] نظر میان [[فقها]] وجود داشته باشد.
	و اما پس از ثبوت اصل نیابت، در [[کتب فقهی]] از دو موضوع به صورت [[اجمال]] سخن رفته است؛ یکی «نیت» و دیگری «شرط شیعه بودن و [[ایمان]] ذابح» درباره نیت؛ از مجموع نظریات فقها بر می‌آید که مکلف و [[حاجی]] باید نیت کند و نیت ذابح کفایت نمی‌کند.
	ولی درباره [[تشیع]] و ایمان ذابح اختلافی است. اکثر فقها چنین شرطی تشیع و ایمان برای ذابح قائل نشده‌اند<ref>تحریرالوسیله، ج۱، ص۴۱۰، مسأله ۱۱.</ref>، [[امام خمینی]] [[معتقد]] است باید نایب، شیعه باشد.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۵۰۰.</ref>		همچنین از امور مسلم نزد فقیهان، جواز نیابت در ذبح است. [[صاحب جواهر]] در شرح [[کلام]] [[محقق حلی]] در کتاب [[شرایع]]، که خود موافق نیابت است، چنین می‌نویسد: «جایز است که نایب به جای [[مکلف]]، ذبح را انجام دهد و [[نیت]] کند و در این مسأله خلافی نیست؛ چنان که عده‌ای از [[علما]] بدان تصریح دارند، بلکه گروهی دعوی [[اجماع]] کرده‌اند<ref>جواهر الکلام، ج۱۹، ص۱۱۸.</ref>.

			و اما پس از ثبوت اصل نیابت، در کتب فقهی از دو موضوع به صورت اجمال سخن رفته است؛ یکی «نیت» و دیگری «شرط شیعه بودن و [[ایمان]] ذابح» درباره نیت؛ از مجموع نظریات فقها بر می‌آید که مکلف و [[حاجی]] باید نیت کند و نیت ذابح کفایت نمی‌کند.

			ولی درباره [[تشیع]] و ایمان ذابح اختلافی است. اکثر فقها چنین شرطی تشیع و ایمان برای ذابح قائل نشده‌اند<ref>تحریرالوسیله، ج۱، ص۴۱۰، مسأله ۱۱.</ref>، [[امام خمینی]] [[معتقد]] است باید نایب، شیعه باشد<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۵۰۰.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۷

2024-07-02T07:37:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = حج
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[ذبح در فقه سیاسی]]		\| مداخل مرتبط = [[ذبح در فقه سیاسی]]

Jaafari: /* منابع */

2024-06-19T10:11:59Z

منابع

@@ خط ۱۴: / خط ۱۴: @@
 [[قرآن کریم]] این حادثه را [[عذاب]] دردناک برای [[بنی‌اسرائیل]] بر می‌شمارد: {{متن قرآن|يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که شما را از فرعونیان رهانیدیم که به شما عذابی سخت می‌چشاندند، پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده می‌گذاردند» سوره بقره، آیه ۴۹.</ref> که به [[قدرت الهی]] [[نجات]] یافتند. امروزه قتل‌ عام، کشتار جمعی و نسل‌کشی، به کشتن افراد بی‌دفاع اطلاق می‌شود که عامل آن، طبق [[قوانین]] بین‌المللی جنایتکار [[جنگی]] شمرده می‌شود<ref>علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۲۴۹.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۲۸۸.</ref>
 == منابع ==
 {{منابع}}
 # [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
 {{پایان منابع}}

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-17T15:04:49Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۴
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	شقّ (جدا کردن)<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۶۹.</ref>، بریدن حلقوم (از زیر گلو)<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۳، ص۲۰۲.</ref>، جدا کردن سر از [[بدن]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۳۰۱.</ref>.		شقّ (جدا کردن)<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۶۹.</ref>، بریدن حلقوم (از زیر گلو)<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۳، ص۲۰۲.</ref>، جدا کردن سر از بدن<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۳۰۱.</ref>.

	{{متن قرآن\|يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ}}<ref>«پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده می‌گذاردند» سوره بقره، آیه ۴۹.</ref>.		{{متن قرآن\|يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ}}<ref>«پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده می‌گذاردند» سوره بقره، آیه ۴۹.</ref>.
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	[[قرآن کریم]] به جنایتکاری‌های [[آل فرعون]] نسبت به [[بنی‌اسرائیل]] به عنوان نسل‌کشی اشاره کرده است که مردان [[بنی‌اسرائیل]] کشته و سر بریده می‌شدند و [[زنان]] آنان به [[اسارت]] گرفته می‌شدند و مورد [[استثمار]] و [[لذت‌جویی]] قرار می‌گرفتند.		[[قرآن کریم]] به جنایتکاری‌های [[آل فرعون]] نسبت به [[بنی‌اسرائیل]] به عنوان نسل‌کشی اشاره کرده است که مردان [[بنی‌اسرائیل]] کشته و سر بریده می‌شدند و [[زنان]] آنان به [[اسارت]] گرفته می‌شدند و مورد [[استثمار]] و [[لذت‌جویی]] قرار می‌گرفتند.

	[[قرآن کریم]] این حادثه را [[عذاب]] دردناک برای [[بنی‌اسرائیل]] بر می‌شمارد: {{متن قرآن\|يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که شما را از فرعونیان رهانیدیم که به شما عذابی سخت می‌چشاندند، پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده می‌گذاردند» سوره بقره، آیه ۴۹.</ref> که به [[قدرت الهی]] [[نجات]] یافتند. امروزه قتل‌ عام، کشتار جمعی و نسل‌کشی، به کشتن افراد بی‌دفاع اطلاق می‌شود که عامل آن، طبق [[قوانین]] بین‌المللی [[جنایتکار]] [[جنگی]] شمرده می‌شود<ref>علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۲۴۹.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۲۸۸.</ref>		[[قرآن کریم]] این حادثه را [[عذاب]] دردناک برای [[بنی‌اسرائیل]] بر می‌شمارد: {{متن قرآن\|يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که شما را از فرعونیان رهانیدیم که به شما عذابی سخت می‌چشاندند، پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده می‌گذاردند» سوره بقره، آیه ۴۹.</ref> که به [[قدرت الهی]] [[نجات]] یافتند. امروزه قتل‌ عام، کشتار جمعی و نسل‌کشی، به کشتن افراد بی‌دفاع اطلاق می‌شود که عامل آن، طبق [[قوانین]] بین‌المللی جنایتکار [[جنگی]] شمرده می‌شود<ref>علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۲۴۹.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۲۸۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = ذبح در فقه سیاسی | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == شقّ (جدا کردن)ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۶۹.، بریدن حلقوم (از زیر گلو)خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۳، ص۲۰۲.، جدا کرد...» ایجاد کرد

2024-06-17T15:04:26Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = ذبح در فقه سیاسی | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == شقّ (جدا کردن)<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۶۹.</ref>، بریدن حلقوم (از زیر گلو)<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۳، ص۲۰۲.</ref>، جدا کرد...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط = [[ذبح در فقه سیاسی]]
| پرسش مرتبط =
}}

== مقدمه ==
شقّ (جدا کردن)<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۶۹.</ref>، بریدن حلقوم (از زیر گلو)<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۳، ص۲۰۲.</ref>، جدا کردن سر از [[بدن]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۳۰۱.</ref>.

{{متن قرآن|يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ}}<ref>«پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده می‌گذاردند» سوره بقره، آیه ۴۹.</ref>.

[[قرآن کریم]] به جنایتکاری‌های [[آل فرعون]] نسبت به [[بنی‌اسرائیل]] به عنوان نسل‌کشی اشاره کرده است که مردان [[بنی‌اسرائیل]] کشته و سر بریده می‌شدند و [[زنان]] آنان به [[اسارت]] گرفته می‌شدند و مورد [[استثمار]] و [[لذت‌جویی]] قرار می‌گرفتند.

[[قرآن کریم]] این حادثه را [[عذاب]] دردناک برای [[بنی‌اسرائیل]] بر می‌شمارد: {{متن قرآن|يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که شما را از فرعونیان رهانیدیم که به شما عذابی سخت می‌چشاندند، پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را زنده می‌گذاردند» سوره بقره، آیه ۴۹.</ref> که به [[قدرت الهی]] [[نجات]] یافتند. امروزه قتل‌ عام، کشتار جمعی و نسل‌کشی، به کشتن افراد بی‌دفاع اطلاق می‌شود که عامل آن، طبق [[قوانین]] بین‌المللی [[جنایتکار]] [[جنگی]] شمرده می‌شود<ref>علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۲۴۹.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۲۸۸.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:حج]]