ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: تغییرمسیر به ذلت‌ناپذیری امام حسین

2023-07-31T04:24:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در حدیث]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}		#تغییر_مسیر [[ذلت‌ناپذیری امام حسین]]

	تابناک‌ترین و کامل‌ترین چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در '''ذلّت‌ناپذیری [[امام حسین]] {{ع}}''' و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. ایشان [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه آرمان و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد.

	~~== مقدمه ==~~
	[[واقعه کربلا]] را می‌توان به عنوان یکی از بارزترین جلوه‌های [[عزت‌مندی]] و ذلت‌ناپذیری معرفی کرد: آن [[حضرت]] پس از ردّ بیعت با [[یزید]] درباره عزت‌مندی و ذلت‌ناپذیری بسیار سخن گفت. در جایی فرمود: [[مرگ]] با عزت بهتر از [[زندگی]] با ذلت است<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴۴، ص۱۹۲.</ref>. و یا در [[روز عاشورا]] فرمود: [[آگاه]] باشید این شخص [[فرومایه]] ([[یزید]]) مرا بین دو راهی مرگ و ذلت قرار داده است. هیهات که ما به ذلت تن دهیم<ref>ابوجعفر محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک (تاریخ طبری)، ج۶، ص۲۳۵.</ref>.

	امام حسین{{ع}} [[روز عاشورا]] به [[سپاه]] [[دشمن]] فرمود: «[[آگاه]] باشید که بدکاره فرزند بدکاره مرا میان [[شهادت]] و خواری مخیر کرده است؛ و محال است که ما ذلت و خواری را بپذیریم، چیزی است که نه خدا و نه [[پیامبر]] {{صل}} و نه [[مؤمنان]] غیور آن را برای ما بپذیرند؛ و امکان ندارد که دامن‌های [[پاک]] و مردان [[آزاده]] [[تسلیم]] [[ستمگران]] شوند بلکه مرگ شرافتمندانه را بر ذلت و خواری ترجیح می‌دهند»<ref>کامل ابن اثیر، ج۳، ص۲۸۷.</ref>.
	[[ابن ابی الحدید]] گوید: بزرگ‌ترین کسی که ذلت را نپذیرفت و از [[تسلیم شدن]] در برابر [[ظالمان]] و [[متجاوزان]] سرباز زد [[ابوعبدالله حسین بن علی]] {{ع}} است که [[امان]] و [[سلامتی]] بر او و یارانش عرضه شد ولی قبول نکرده و ذلت را نپذیرفتند<ref>شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۱، ص۳۰۲.</ref>.<ref>[[علی نظری منفرد\|نظری منفرد، علی]]، [[نهضت‌های پس از عاشورا (کتاب)\|نهضت‌های پس از عاشورا]]، ص ۱۴۰.</ref>

	~~==ذلت‌ناپذیری در سخنان امام==~~
	تابناک‌ترین و [[کامل‌ترین]] چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در ذلّت‌ناپذیری [[حضرت ابا عبدالله الحسین]] {{ع}} و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. [[امام حسین]] {{ع}} بدین وسیله، [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه [[آرمان]] و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد. آن‌چنان موضعی [[الهی]] و با [[عظمت]] اتخاذ کرد که [[وجدان]] [[امّت]] را به لرزه در آورد و به [[ترغیب]] آنان پرداخت تا با [[خواری]] و [[ذلّت]] [[جان]] ندهند و با گفتن این سخن، از [[بیعت]] نمودن با آزادشده فرزند آزادشده، [[یزید بن معاویه]] سر برتافت: {{متن حدیث\|إِنَّ مِثْلِي لَا يُبَايِعُ مِثْلَهُ}}؛ شخصی مانند من با فردی نظیر [[یزید]]، [[دست]] بیعت نخواهد داد.

	~~[[امام]] {{ع}} این‌گونه~~ [[ذلت‌ناپذیری]] را آن‌گاه که با برادرش [[محمد حنفیّه]] به [[صراحت]] [[سخن]] می‌گوید، با این عبارت تجسم می‌بخشد:‌ {{متن حدیث\|يَا أَخِي! وَ اللَّهِ لَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الدُّنْيَا مَلْجَأٌ وَ لَا مَأْوًى لَمَا بَايَعْتُ يَزِيدَ بْنَ مُعَاوِيَةَ}}<ref>«برادر! به خدا سوگند! حتی اگر در دنیا جا و پناهی نیابم، هرگز با یزید بن معاویه بیعت نخواهم کرد» فتوح ابن اعثم، ج۵، ص۲۳؛ مقتل خوارزمی، ج۱، ص۱۸۸؛ بحار الانوار، ج۴۴، ص۳۲۹.</ref>.

	با اینکه [[شیطان]] بر وجدان [[انسان‌ها]] [[سیطره]] یافته و آنها را به گونه‌ای میرانده بود که حاضر بودند به ذلّت‌پذیری تن در دهند ولی امام حسین {{ع}} در برابر [[سپاهیان]] [[تبهکار]] و [[ستم‌پیشه]] [[اموی]] هم‌چنان پر [[خروش]] ایستاد و فرمود: {{متن حدیث\|لَا وَ اللَّهِ لَا أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لَا أَفِرُّ فِرَارَ الْعَبِيدِ... إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ}}<ref>«به خدا سوگند! چون افراد خوار و ذلیل به شما دست بیعت نخواهم داد و مانند بردگان، اهل فرار نیستم، از اینکه مرا متهم سازید به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم» مقتل مقرم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۲۳۰؛ إعلام الوری، ج۱، ص۴۵۹؛ اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۲.</ref>.

	[[سخنان امام ابا عبدالله الحسین]] {{ع}} حاکی از برجسته‌ترین موقعیت [[انسان]] پایبند به اصول و [[ارزش‌های دینی]] و [[حاملان رسالت]]، به شمار می‌آمد، چنان‌که از [[مجد]] و [[عظمت]] و [[اعتماد به نفس]] آن بزرگوار پرده برمی‌داشت، آنجا که فرمود: {{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}<ref>«به هوش باشید! این شخص فرومایه فرزند فرومایه (ابن زیاد) مرا بین دو راه، یکی پذیرش شمشیر و دیگری ذلت‌پذیری، قرار داده است، ولی هیهات که ما زیر بار ذلّت رویم؛ زیرا خدا و رسولش و مؤمنان، چنین ذلّت پذیری را ناروا می‌دانند، دامان پاک مادران و مجد و عظمت خانوادگی و همت‌های والا و غیرت و جوانمردی، هرگز اجازه نمی‌دهد اطاعت از فرومایگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجیح دهیم» اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۳؛ احتجاج، ج۲، ص۲۴؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۶.</ref>.

	[[امام حسین]] {{ع}} [[راه و رسم]] [[ذلت‌ناپذیری]] در چنین موقعیت‌ها و از خود گذشتگی در راه [[مکتب]] و رسالت را، این‌گونه به [[انسان‌ها]] آموخت<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۵۴.</ref>.

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	~~# [[پرونده:151919.jpg\|22px]] [[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|'''پیشوایان هدایت ج۵''']]~~
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

	~~[[رده:ذلت‌ناپذیری‌~~ امام حسین]]

Wasity: /* مقدمه */

2023-07-26T19:42:47Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۱۲
خط ۴:		خط ۴:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
			[[واقعه کربلا]] را می‌توان به عنوان یکی از بارزترین جلوه‌های [[عزت‌مندی]] و ذلت‌ناپذیری معرفی کرد: آن [[حضرت]] پس از ردّ بیعت با [[یزید]] درباره عزت‌مندی و ذلت‌ناپذیری بسیار سخن گفت. در جایی فرمود: [[مرگ]] با عزت بهتر از [[زندگی]] با ذلت است<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴۴، ص۱۹۲.</ref>. و یا در [[روز عاشورا]] فرمود: [[آگاه]] باشید این شخص [[فرومایه]] ([[یزید]]) مرا بین دو راهی مرگ و ذلت قرار داده است. هیهات که ما به ذلت تن دهیم<ref>ابوجعفر محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک (تاریخ طبری)، ج۶، ص۲۳۵.</ref>.

			امام حسین{{ع}} [[روز عاشورا]] به [[سپاه]] [[دشمن]] فرمود: «[[آگاه]] باشید که بدکاره فرزند بدکاره مرا میان [[شهادت]] و خواری مخیر کرده است؛ و محال است که ما ذلت و خواری را بپذیریم، چیزی است که نه خدا و نه [[پیامبر]] {{صل}} و نه [[مؤمنان]] غیور آن را برای ما بپذیرند؛ و امکان ندارد که دامن‌های [[پاک]] و مردان [[آزاده]] [[تسلیم]] [[ستمگران]] شوند بلکه مرگ شرافتمندانه را بر ذلت و خواری ترجیح می‌دهند»<ref>کامل ابن اثیر، ج۳، ص۲۸۷.</ref>.
			[[ابن ابی الحدید]] گوید: بزرگ‌ترین کسی که ذلت را نپذیرفت و از [[تسلیم شدن]] در برابر [[ظالمان]] و [[متجاوزان]] سرباز زد [[ابوعبدالله حسین بن علی]] {{ع}} است که [[امان]] و [[سلامتی]] بر او و یارانش عرضه شد ولی قبول نکرده و ذلت را نپذیرفتند<ref>شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۱، ص۳۰۲.</ref>.<ref>[[علی نظری منفرد\|نظری منفرد، علی]]، [[نهضت‌های پس از عاشورا (کتاب)\|نهضت‌های پس از عاشورا]]، ص ۱۴۰.</ref>

			==ذلت‌ناپذیری در سخنان امام==
	تابناک‌ترین و [[کامل‌ترین]] چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در ذلّت‌ناپذیری [[حضرت ابا عبدالله الحسین]] {{ع}} و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. [[امام حسین]] {{ع}} بدین وسیله، [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه [[آرمان]] و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد. آن‌چنان موضعی [[الهی]] و با [[عظمت]] اتخاذ کرد که [[وجدان]] [[امّت]] را به لرزه در آورد و به [[ترغیب]] آنان پرداخت تا با [[خواری]] و [[ذلّت]] [[جان]] ندهند و با گفتن این سخن، از [[بیعت]] نمودن با آزادشده فرزند آزادشده، [[یزید بن معاویه]] سر برتافت: {{متن حدیث\|إِنَّ مِثْلِي لَا يُبَايِعُ مِثْلَهُ}}؛ شخصی مانند من با فردی نظیر [[یزید]]، [[دست]] بیعت نخواهد داد.		تابناک‌ترین و [[کامل‌ترین]] چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در ذلّت‌ناپذیری [[حضرت ابا عبدالله الحسین]] {{ع}} و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. [[امام حسین]] {{ع}} بدین وسیله، [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه [[آرمان]] و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد. آن‌چنان موضعی [[الهی]] و با [[عظمت]] اتخاذ کرد که [[وجدان]] [[امّت]] را به لرزه در آورد و به [[ترغیب]] آنان پرداخت تا با [[خواری]] و [[ذلّت]] [[جان]] ندهند و با گفتن این سخن، از [[بیعت]] نمودن با آزادشده فرزند آزادشده، [[یزید بن معاویه]] سر برتافت: {{متن حدیث\|إِنَّ مِثْلِي لَا يُبَايِعُ مِثْلَهُ}}؛ شخصی مانند من با فردی نظیر [[یزید]]، [[دست]] بیعت نخواهد داد.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:40:35Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در حدیث]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در حدیث]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}

	تابناک‌ترین و کامل‌ترین چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در '''ذلّت‌ناپذیری [[امام حسین]]{{ع}}''' و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. ایشان [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه آرمان و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد.		تابناک‌ترین و کامل‌ترین چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در '''ذلّت‌ناپذیری [[امام حسین]] {{ع}}''' و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. ایشان [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه آرمان و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد.

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	تابناک‌ترین و [[کامل‌ترین]] چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در ذلّت‌ناپذیری [[حضرت ابا عبدالله الحسین]]{{ع}} و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. [[امام حسین]]{{ع}} بدین وسیله، [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه [[آرمان]] و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد. آن‌چنان موضعی [[الهی]] و با [[عظمت]] اتخاذ کرد که [[وجدان]] [[امّت]] را به لرزه در آورد و به [[ترغیب]] آنان پرداخت تا با [[خواری]] و [[ذلّت]] [[جان]] ندهند و با گفتن این سخن، از [[بیعت]] نمودن با آزادشده فرزند آزادشده، [[یزید بن معاویه]] سر برتافت: {{متن حدیث\|إِنَّ مِثْلِي لَا يُبَايِعُ مِثْلَهُ}}؛ شخصی مانند من با فردی نظیر [[یزید]]، [[دست]] بیعت نخواهد داد.		تابناک‌ترین و [[کامل‌ترین]] چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در ذلّت‌ناپذیری [[حضرت ابا عبدالله الحسین]] {{ع}} و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. [[امام حسین]] {{ع}} بدین وسیله، [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه [[آرمان]] و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد. آن‌چنان موضعی [[الهی]] و با [[عظمت]] اتخاذ کرد که [[وجدان]] [[امّت]] را به لرزه در آورد و به [[ترغیب]] آنان پرداخت تا با [[خواری]] و [[ذلّت]] [[جان]] ندهند و با گفتن این سخن، از [[بیعت]] نمودن با آزادشده فرزند آزادشده، [[یزید بن معاویه]] سر برتافت: {{متن حدیث\|إِنَّ مِثْلِي لَا يُبَايِعُ مِثْلَهُ}}؛ شخصی مانند من با فردی نظیر [[یزید]]، [[دست]] بیعت نخواهد داد.

	[[امام]]{{ع}} این‌گونه [[ذلت‌ناپذیری]] را آن‌گاه که با برادرش [[محمد حنفیّه]] به [[صراحت]] [[سخن]] می‌گوید، با این عبارت تجسم می‌بخشد:‌ {{متن حدیث\|يَا أَخِي! وَ اللَّهِ لَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الدُّنْيَا مَلْجَأٌ وَ لَا مَأْوًى لَمَا بَايَعْتُ يَزِيدَ بْنَ مُعَاوِيَةَ}}<ref>«برادر! به خدا سوگند! حتی اگر در دنیا جا و پناهی نیابم، هرگز با یزید بن معاویه بیعت نخواهم کرد» فتوح ابن اعثم، ج۵، ص۲۳؛ مقتل خوارزمی، ج۱، ص۱۸۸؛ بحار الانوار، ج۴۴، ص۳۲۹.</ref>.		[[امام]] {{ع}} این‌گونه [[ذلت‌ناپذیری]] را آن‌گاه که با برادرش [[محمد حنفیّه]] به [[صراحت]] [[سخن]] می‌گوید، با این عبارت تجسم می‌بخشد:‌ {{متن حدیث\|يَا أَخِي! وَ اللَّهِ لَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الدُّنْيَا مَلْجَأٌ وَ لَا مَأْوًى لَمَا بَايَعْتُ يَزِيدَ بْنَ مُعَاوِيَةَ}}<ref>«برادر! به خدا سوگند! حتی اگر در دنیا جا و پناهی نیابم، هرگز با یزید بن معاویه بیعت نخواهم کرد» فتوح ابن اعثم، ج۵، ص۲۳؛ مقتل خوارزمی، ج۱، ص۱۸۸؛ بحار الانوار، ج۴۴، ص۳۲۹.</ref>.

	با اینکه [[شیطان]] بر وجدان [[انسان‌ها]] [[سیطره]] یافته و آنها را به گونه‌ای میرانده بود که حاضر بودند به ذلّت‌پذیری تن در دهند ولی امام حسین{{ع}} در برابر [[سپاهیان]] [[تبهکار]] و [[ستم‌پیشه]] [[اموی]] هم‌چنان پر [[خروش]] ایستاد و فرمود: {{متن حدیث\|لَا وَ اللَّهِ لَا أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لَا أَفِرُّ فِرَارَ الْعَبِيدِ... إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ}}<ref>«به خدا سوگند! چون افراد خوار و ذلیل به شما دست بیعت نخواهم داد و مانند بردگان، اهل فرار نیستم، از اینکه مرا متهم سازید به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم» مقتل مقرم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۲۳۰؛ إعلام الوری، ج۱، ص۴۵۹؛ اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۲.</ref>.		با اینکه [[شیطان]] بر وجدان [[انسان‌ها]] [[سیطره]] یافته و آنها را به گونه‌ای میرانده بود که حاضر بودند به ذلّت‌پذیری تن در دهند ولی امام حسین {{ع}} در برابر [[سپاهیان]] [[تبهکار]] و [[ستم‌پیشه]] [[اموی]] هم‌چنان پر [[خروش]] ایستاد و فرمود: {{متن حدیث\|لَا وَ اللَّهِ لَا أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لَا أَفِرُّ فِرَارَ الْعَبِيدِ... إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ}}<ref>«به خدا سوگند! چون افراد خوار و ذلیل به شما دست بیعت نخواهم داد و مانند بردگان، اهل فرار نیستم، از اینکه مرا متهم سازید به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم» مقتل مقرم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۲۳۰؛ إعلام الوری، ج۱، ص۴۵۹؛ اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۲.</ref>.

	[[سخنان امام ابا عبدالله الحسین]]{{ع}} حاکی از برجسته‌ترین موقعیت [[انسان]] پایبند به اصول و [[ارزش‌های دینی]] و [[حاملان رسالت]]، به شمار می‌آمد، چنان‌که از [[مجد]] و [[عظمت]] و [[اعتماد به نفس]] آن بزرگوار پرده برمی‌داشت، آنجا که فرمود: {{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}<ref>«به هوش باشید! این شخص فرومایه فرزند فرومایه (ابن زیاد) مرا بین دو راه، یکی پذیرش شمشیر و دیگری ذلت‌پذیری، قرار داده است، ولی هیهات که ما زیر بار ذلّت رویم؛ زیرا خدا و رسولش و مؤمنان، چنین ذلّت پذیری را ناروا می‌دانند، دامان پاک مادران و مجد و عظمت خانوادگی و همت‌های والا و غیرت و جوانمردی، هرگز اجازه نمی‌دهد اطاعت از فرومایگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجیح دهیم» اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۳؛ احتجاج، ج۲، ص۲۴؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۶.</ref>.		[[سخنان امام ابا عبدالله الحسین]] {{ع}} حاکی از برجسته‌ترین موقعیت [[انسان]] پایبند به اصول و [[ارزش‌های دینی]] و [[حاملان رسالت]]، به شمار می‌آمد، چنان‌که از [[مجد]] و [[عظمت]] و [[اعتماد به نفس]] آن بزرگوار پرده برمی‌داشت، آنجا که فرمود: {{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}<ref>«به هوش باشید! این شخص فرومایه فرزند فرومایه (ابن زیاد) مرا بین دو راه، یکی پذیرش شمشیر و دیگری ذلت‌پذیری، قرار داده است، ولی هیهات که ما زیر بار ذلّت رویم؛ زیرا خدا و رسولش و مؤمنان، چنین ذلّت پذیری را ناروا می‌دانند، دامان پاک مادران و مجد و عظمت خانوادگی و همت‌های والا و غیرت و جوانمردی، هرگز اجازه نمی‌دهد اطاعت از فرومایگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجیح دهیم» اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۳؛ احتجاج، ج۲، ص۲۴؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۶.</ref>.

	[[امام حسین]]{{ع}} [[راه و رسم]] [[ذلت‌ناپذیری]] در چنین موقعیت‌ها و از خود گذشتگی در راه [[مکتب]] و رسالت را، این‌گونه به [[انسان‌ها]] آموخت<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۵۴.</ref>.		[[امام حسین]] {{ع}} [[راه و رسم]] [[ذلت‌ناپذیری]] در چنین موقعیت‌ها و از خود گذشتگی در راه [[مکتب]] و رسالت را، این‌گونه به [[انسان‌ها]] آموخت<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۵۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:07:39Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در حدیث]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در حدیث]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۲۴:		خط ۲۳:

	[[رده:ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین]]		[[رده:ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:10:27Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در حدیث]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در حدیث]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در معارف و سیره حسینی]]~~</div>~~

	تابناک‌ترین و کامل‌ترین چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در '''ذلّت‌ناپذیری [[امام حسین]]{{ع}}''' و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. ایشان [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه آرمان و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد.		تابناک‌ترین و کامل‌ترین چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در '''ذلّت‌ناپذیری [[امام حسین]]{{ع}}''' و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. ایشان [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه آرمان و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد.

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:30:03Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۰۰
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	[[امام حسین]]{{ع}} [[راه و رسم]] [[ذلت‌ناپذیری]] در چنین موقعیت‌ها و از خود گذشتگی در راه [[مکتب]] و رسالت را، این‌گونه به [[انسان‌ها]] آموخت<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۵۴.</ref>.		[[امام حسین]]{{ع}} [[راه و رسم]] [[ذلت‌ناپذیری]] در چنین موقعیت‌ها و از خود گذشتگی در راه [[مکتب]] و رسالت را، این‌گونه به [[انسان‌ها]] آموخت<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۵۴.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۱

2022-01-31T13:11:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۱
خط ۳:		خط ۳:
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در حدیث]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در معارف و سیره حسینی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در حدیث]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در معارف و سیره حسینی]]</div>

	تابناک‌ترین و [[کامل‌ترین]] چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در '''ذلّت‌ناپذیری [[امام حسین]]{{ع}}''' و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. ایشان [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه [[آرمان]] و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد.		تابناک‌ترین و کامل‌ترین چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در '''ذلّت‌ناپذیری [[امام حسین]]{{ع}}''' و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. ایشان [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه آرمان و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد.

	==مقدمه==		==مقدمه==

Bahmani در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۱

2022-01-31T13:11:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۱
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در حدیث]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در معارف و سیره حسینی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در حدیث]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در معارف و سیره حسینی]]</div>

			تابناک‌ترین و [[کامل‌ترین]] چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در '''ذلّت‌ناپذیری [[امام حسین]]{{ع}}''' و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. ایشان [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه [[آرمان]] و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد.

	==مقدمه==		==مقدمه==

Bahmani در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۰۷

2022-01-31T13:07:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۳۷
خط ۵:		خط ۵:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	تابناک‌ترین و [[کامل‌ترین]] چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در ذلّت‌ناپذیری [[حضرت ابا عبدالله الحسین]]{{ع}} و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. [[امام حسین]]{{ع}} بدین وسیله، [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه [[آرمان]] و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد. آن‌چنان موضعی [[الهی]] و با [[عظمت]] اتخاذ کرد که [[وجدان]] [[امّت]] را به لرزه در آورد و به [[ترغیب]] آنان پرداخت تا با [[خواری]] و [[ذلّت]] [[جان]] ندهند و با گفتن این سخن، از [[بیعت]] نمودن با آزادشده فرزند آزادشده، [[یزید بن معاویه]] سر برتافت: {{متن حدیث\|إِنَّ مِثْلِي لَا يُبَايِعُ مِثْلَهُ}}؛ شخصی مانند من با فردی نظیر [[یزید]]، [[دست]] بیعت نخواهد داد.		تابناک‌ترین و [[کامل‌ترین]] چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در ذلّت‌ناپذیری [[حضرت ابا عبدالله الحسین]]{{ع}} و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. [[امام حسین]]{{ع}} بدین وسیله، [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه [[آرمان]] و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد. آن‌چنان موضعی [[الهی]] و با [[عظمت]] اتخاذ کرد که [[وجدان]] [[امّت]] را به لرزه در آورد و به [[ترغیب]] آنان پرداخت تا با [[خواری]] و [[ذلّت]] [[جان]] ندهند و با گفتن این سخن، از [[بیعت]] نمودن با آزادشده فرزند آزادشده، [[یزید بن معاویه]] سر برتافت: {{متن حدیث\|إِنَّ مِثْلِي لَا يُبَايِعُ مِثْلَهُ}}؛ شخصی مانند من با فردی نظیر [[یزید]]، [[دست]] بیعت نخواهد داد.

	[[امام]]{{ع}} این‌گونه [[ذلت‌ناپذیری]] را آن‌گاه که با برادرش [[محمد حنفیّه]] به [[صراحت]] [[سخن]] می‌گوید، با این عبارت تجسم می‌بخشد:‌ {{متن حدیث\|يَا أَخِي! وَ اللَّهِ لَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الدُّنْيَا مَلْجَأٌ وَ لَا مَأْوًى لَمَا بَايَعْتُ يَزِيدَ بْنَ مُعَاوِيَةَ}}<ref>«برادر! به خدا سوگند! حتی اگر در دنیا جا و پناهی نیابم، هرگز با یزید بن معاویه بیعت نخواهم کرد» فتوح ابن اعثم، ج۵، ص۲۳؛ مقتل خوارزمی، ج۱، ص۱۸۸؛ بحار الانوار، ج۴۴، ص۳۲۹.</ref>.		[[امام]]{{ع}} این‌گونه [[ذلت‌ناپذیری]] را آن‌گاه که با برادرش [[محمد حنفیّه]] به [[صراحت]] [[سخن]] می‌گوید، با این عبارت تجسم می‌بخشد:‌ {{متن حدیث\|يَا أَخِي! وَ اللَّهِ لَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الدُّنْيَا مَلْجَأٌ وَ لَا مَأْوًى لَمَا بَايَعْتُ يَزِيدَ بْنَ مُعَاوِيَةَ}}<ref>«برادر! به خدا سوگند! حتی اگر در دنیا جا و پناهی نیابم، هرگز با یزید بن معاویه بیعت نخواهم کرد» فتوح ابن اعثم، ج۵، ص۲۳؛ مقتل خوارزمی، ج۱، ص۱۸۸؛ بحار الانوار، ج۴۴، ص۳۲۹.</ref>.

	با اینکه [[شیطان]] بر وجدان [[انسان‌ها]] [[سیطره]] یافته و آنها را به گونه‌ای میرانده بود که حاضر بودند به ذلّت‌پذیری تن در دهند ولی امام حسین{{ع}} در برابر [[سپاهیان]] [[تبهکار]] و [[ستم‌پیشه]] [[اموی]] هم‌چنان پر [[خروش]] ایستاد و فرمود:		با اینکه [[شیطان]] بر وجدان [[انسان‌ها]] [[سیطره]] یافته و آنها را به گونه‌ای میرانده بود که حاضر بودند به ذلّت‌پذیری تن در دهند ولی امام حسین{{ع}} در برابر [[سپاهیان]] [[تبهکار]] و [[ستم‌پیشه]] [[اموی]] هم‌چنان پر [[خروش]] ایستاد و فرمود: {{متن حدیث\|لَا وَ اللَّهِ لَا أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لَا أَفِرُّ فِرَارَ الْعَبِيدِ... إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ}}<ref>«به خدا سوگند! چون افراد خوار و ذلیل به شما دست بیعت نخواهم داد و مانند بردگان، اهل فرار نیستم، از اینکه مرا متهم سازید به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم» مقتل مقرم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۲۳۰؛ إعلام الوری، ج۱، ص۴۵۹؛ اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۲.</ref>.
	{{متن حدیث\|لَا وَ اللَّهِ لَا أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لَا أَفِرُّ فِرَارَ الْعَبِيدِ... إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ}}<ref>«به خدا سوگند! چون افراد خوار و ذلیل به شما دست بیعت نخواهم داد و مانند بردگان، اهل فرار نیستم، از اینکه مرا متهم سازید به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم» مقتل مقرم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۲۳۰؛ إعلام الوری، ج۱، ص۴۵۹؛ اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۲.</ref>.

	[[سخنان امام ابا عبدالله الحسین]]{{ع}} حاکی از برجسته‌ترین موقعیت [[انسان]] پایبند به اصول و [[ارزش‌های دینی]] و [[حاملان رسالت]]، به شمار می‌آمد، چنان‌که از [[مجد]] و [[عظمت]] و [[اعتماد به نفس]] آن بزرگوار پرده برمی‌داشت، آنجا که فرمود:		[[سخنان امام ابا عبدالله الحسین]]{{ع}} حاکی از برجسته‌ترین موقعیت [[انسان]] پایبند به اصول و [[ارزش‌های دینی]] و [[حاملان رسالت]]، به شمار می‌آمد، چنان‌که از [[مجد]] و [[عظمت]] و [[اعتماد به نفس]] آن بزرگوار پرده برمی‌داشت، آنجا که فرمود: {{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}<ref>«به هوش باشید! این شخص فرومایه فرزند فرومایه (ابن زیاد) مرا بین دو راه، یکی پذیرش شمشیر و دیگری ذلت‌پذیری، قرار داده است، ولی هیهات که ما زیر بار ذلّت رویم؛ زیرا خدا و رسولش و مؤمنان، چنین ذلّت پذیری را ناروا می‌دانند، دامان پاک مادران و مجد و عظمت خانوادگی و همت‌های والا و غیرت و جوانمردی، هرگز اجازه نمی‌دهد اطاعت از فرومایگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجیح دهیم» اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۳؛ احتجاج، ج۲، ص۲۴؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۶.</ref>.
	{{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}<ref>«به هوش باشید! این شخص فرومایه فرزند فرومایه (ابن زیاد) مرا بین دو راه، یکی پذیرش شمشیر و دیگری ذلت‌پذیری، قرار داده است، ولی هیهات که ما زیر بار ذلّت رویم؛ زیرا خدا و رسولش و مؤمنان، چنین ذلّت پذیری را ناروا می‌دانند، دامان پاک مادران و مجد و عظمت خانوادگی و همت‌های والا و غیرت و جوانمردی، هرگز اجازه نمی‌دهد اطاعت از فرومایگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجیح دهیم» اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۳؛ احتجاج، ج۲، ص۲۴؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۶.</ref>.

	[[امام حسین]]{{ع}} [[راه و رسم]] [[ذلت‌ناپذیری]] در چنین موقعیت‌ها و از خود گذشتگی در راه [[مکتب]] و رسالت را، این‌گونه به [[انسان‌ها]] آموخت.<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۵۴.</ref>		[[امام حسین]]{{ع}} [[راه و رسم]] [[ذلت‌ناپذیری]] در چنین موقعیت‌ها و از خود گذشتگی در راه [[مکتب]] و رسالت را، این‌گونه به [[انسان‌ها]] آموخت<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۵۴.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-20T15:00:35Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۳۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در حدیث]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در معارف و سیره حسینی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در حدیث]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در معارف و سیره حسینی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در حدیث]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در حدیث]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}

	تابناک‌ترین و کامل‌ترین چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در '''ذلّت‌ناپذیری [[امام حسین]]{{ع}}''' و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. ایشان [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه آرمان و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد.		تابناک‌ترین و کامل‌ترین چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در '''ذلّت‌ناپذیری [[امام حسین]] {{ع}}''' و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. ایشان [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه آرمان و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد.

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	تابناک‌ترین و [[کامل‌ترین]] چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در ذلّت‌ناپذیری [[حضرت ابا عبدالله الحسین]]{{ع}} و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. [[امام حسین]]{{ع}} بدین وسیله، [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه [[آرمان]] و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد. آن‌چنان موضعی [[الهی]] و با [[عظمت]] اتخاذ کرد که [[وجدان]] [[امّت]] را به لرزه در آورد و به [[ترغیب]] آنان پرداخت تا با [[خواری]] و [[ذلّت]] [[جان]] ندهند و با گفتن این سخن، از [[بیعت]] نمودن با آزادشده فرزند آزادشده، [[یزید بن معاویه]] سر برتافت: {{متن حدیث\|إِنَّ مِثْلِي لَا يُبَايِعُ مِثْلَهُ}}؛ شخصی مانند من با فردی نظیر [[یزید]]، [[دست]] بیعت نخواهد داد.		تابناک‌ترین و [[کامل‌ترین]] چهره [[مسلمانی]] پرخروش و انقلابی، در ذلّت‌ناپذیری [[حضرت ابا عبدالله الحسین]] {{ع}} و [[ناشکیبایی]] و عدم [[سکوت]] او در برابر [[ظلم و ستم]] و [[بیداد]]، متجلّی گشت. [[امام حسین]] {{ع}} بدین وسیله، [[سنّت]] ذلّت‌ناپذیری و [[از خودگذشتگی]] در راه [[آرمان]] و [[عقیده]] را برای نسل‌های بعد به یادگار نهاد. آن‌چنان موضعی [[الهی]] و با [[عظمت]] اتخاذ کرد که [[وجدان]] [[امّت]] را به لرزه در آورد و به [[ترغیب]] آنان پرداخت تا با [[خواری]] و [[ذلّت]] [[جان]] ندهند و با گفتن این سخن، از [[بیعت]] نمودن با آزادشده فرزند آزادشده، [[یزید بن معاویه]] سر برتافت: {{متن حدیث\|إِنَّ مِثْلِي لَا يُبَايِعُ مِثْلَهُ}}؛ شخصی مانند من با فردی نظیر [[یزید]]، [[دست]] بیعت نخواهد داد.

	[[امام]]{{ع}} این‌گونه [[ذلت‌ناپذیری]] را آن‌گاه که با برادرش [[محمد حنفیّه]] به [[صراحت]] [[سخن]] می‌گوید، با این عبارت تجسم می‌بخشد:‌ {{متن حدیث\|يَا أَخِي! وَ اللَّهِ لَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الدُّنْيَا مَلْجَأٌ وَ لَا مَأْوًى لَمَا بَايَعْتُ يَزِيدَ بْنَ مُعَاوِيَةَ}}<ref>«برادر! به خدا سوگند! حتی اگر در دنیا جا و پناهی نیابم، هرگز با یزید بن معاویه بیعت نخواهم کرد» فتوح ابن اعثم، ج۵، ص۲۳؛ مقتل خوارزمی، ج۱، ص۱۸۸؛ بحار الانوار، ج۴۴، ص۳۲۹.</ref>.		[[امام]] {{ع}} این‌گونه [[ذلت‌ناپذیری]] را آن‌گاه که با برادرش [[محمد حنفیّه]] به [[صراحت]] [[سخن]] می‌گوید، با این عبارت تجسم می‌بخشد:‌ {{متن حدیث\|يَا أَخِي! وَ اللَّهِ لَوْ لَمْ يَكُنْ فِي الدُّنْيَا مَلْجَأٌ وَ لَا مَأْوًى لَمَا بَايَعْتُ يَزِيدَ بْنَ مُعَاوِيَةَ}}<ref>«برادر! به خدا سوگند! حتی اگر در دنیا جا و پناهی نیابم، هرگز با یزید بن معاویه بیعت نخواهم کرد» فتوح ابن اعثم، ج۵، ص۲۳؛ مقتل خوارزمی، ج۱، ص۱۸۸؛ بحار الانوار، ج۴۴، ص۳۲۹.</ref>.

	با اینکه [[شیطان]] بر وجدان [[انسان‌ها]] [[سیطره]] یافته و آنها را به گونه‌ای میرانده بود که حاضر بودند به ذلّت‌پذیری تن در دهند ولی امام حسین{{ع}} در برابر [[سپاهیان]] [[تبهکار]] و [[ستم‌پیشه]] [[اموی]] هم‌چنان پر [[خروش]] ایستاد و فرمود: {{متن حدیث\|لَا وَ اللَّهِ لَا أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لَا أَفِرُّ فِرَارَ الْعَبِيدِ... إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ}}<ref>«به خدا سوگند! چون افراد خوار و ذلیل به شما دست بیعت نخواهم داد و مانند بردگان، اهل فرار نیستم، از اینکه مرا متهم سازید به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم» مقتل مقرم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۲۳۰؛ إعلام الوری، ج۱، ص۴۵۹؛ اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۲.</ref>.		با اینکه [[شیطان]] بر وجدان [[انسان‌ها]] [[سیطره]] یافته و آنها را به گونه‌ای میرانده بود که حاضر بودند به ذلّت‌پذیری تن در دهند ولی امام حسین {{ع}} در برابر [[سپاهیان]] [[تبهکار]] و [[ستم‌پیشه]] [[اموی]] هم‌چنان پر [[خروش]] ایستاد و فرمود: {{متن حدیث\|لَا وَ اللَّهِ لَا أُعْطِيكُمْ بِيَدِي إِعْطَاءَ الذَّلِيلِ وَ لَا أَفِرُّ فِرَارَ الْعَبِيدِ... إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ}}<ref>«به خدا سوگند! چون افراد خوار و ذلیل به شما دست بیعت نخواهم داد و مانند بردگان، اهل فرار نیستم، از اینکه مرا متهم سازید به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم» مقتل مقرم، ص۲۸۰؛ تاریخ طبری، ج۴، ص۲۳۰؛ إعلام الوری، ج۱، ص۴۵۹؛ اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۲.</ref>.

	[[سخنان امام ابا عبدالله الحسین]]{{ع}} حاکی از برجسته‌ترین موقعیت [[انسان]] پایبند به اصول و [[ارزش‌های دینی]] و [[حاملان رسالت]]، به شمار می‌آمد، چنان‌که از [[مجد]] و [[عظمت]] و [[اعتماد به نفس]] آن بزرگوار پرده برمی‌داشت، آنجا که فرمود: {{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}<ref>«به هوش باشید! این شخص فرومایه فرزند فرومایه (ابن زیاد) مرا بین دو راه، یکی پذیرش شمشیر و دیگری ذلت‌پذیری، قرار داده است، ولی هیهات که ما زیر بار ذلّت رویم؛ زیرا خدا و رسولش و مؤمنان، چنین ذلّت پذیری را ناروا می‌دانند، دامان پاک مادران و مجد و عظمت خانوادگی و همت‌های والا و غیرت و جوانمردی، هرگز اجازه نمی‌دهد اطاعت از فرومایگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجیح دهیم» اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۳؛ احتجاج، ج۲، ص۲۴؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۶.</ref>.		[[سخنان امام ابا عبدالله الحسین]] {{ع}} حاکی از برجسته‌ترین موقعیت [[انسان]] پایبند به اصول و [[ارزش‌های دینی]] و [[حاملان رسالت]]، به شمار می‌آمد، چنان‌که از [[مجد]] و [[عظمت]] و [[اعتماد به نفس]] آن بزرگوار پرده برمی‌داشت، آنجا که فرمود: {{متن حدیث\|أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السَّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ أَبِيَّةٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَةَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْكِرَامِ}}<ref>«به هوش باشید! این شخص فرومایه فرزند فرومایه (ابن زیاد) مرا بین دو راه، یکی پذیرش شمشیر و دیگری ذلت‌پذیری، قرار داده است، ولی هیهات که ما زیر بار ذلّت رویم؛ زیرا خدا و رسولش و مؤمنان، چنین ذلّت پذیری را ناروا می‌دانند، دامان پاک مادران و مجد و عظمت خانوادگی و همت‌های والا و غیرت و جوانمردی، هرگز اجازه نمی‌دهد اطاعت از فرومایگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجیح دهیم» اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۳؛ احتجاج، ج۲، ص۲۴؛ مقتل خوارزمی، ج۲، ص۶.</ref>.

	[[امام حسین]]{{ع}} [[راه و رسم]] [[ذلت‌ناپذیری]] در چنین موقعیت‌ها و از خود گذشتگی در راه [[مکتب]] و رسالت را، این‌گونه به [[انسان‌ها]] آموخت<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۵۴.</ref>.		[[امام حسین]] {{ع}} [[راه و رسم]] [[ذلت‌ناپذیری]] در چنین موقعیت‌ها و از خود گذشتگی در راه [[مکتب]] و رسالت را، این‌گونه به [[انسان‌ها]] آموخت<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۵۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

ذلت‌ناپذیری‌ امام حسین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: تغییرمسیر به ذلت‌ناپذیری امام حسین

Wasity: /* مقدمه */

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

Bahmani در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۱

Bahmani در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۱

Bahmani در ‏۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۰۷

Heydari: جایگزینی متن - ' ' به ''

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'