ذی‌طوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2025-10-27T09:20:24Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۰
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	[[امام باقر]] {{ع}} با دست اشاره به ناحیه ذی‌طوی کرده و فرمود: برای [[صاحب الامر]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در میان این دره‌ها غیبتی رخ خواهد داد، و این [[غیبت]] ادامه خواهد داشت تا زمانی که [[قیام]] نماید. پیش از [[قیام]]، گروهی از [[یاران]] حضرت در این منطقه جمع می‌‌شوند و [[غلام]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} که همیشه همراه اوست نزد آن گروه آمده و می‌‌پرسد: چند نفر در اینجا گرد آمده‌اید؟ می‌‌گویند: ما چهل نفر هستیم. آن‌گاه [[غلام]] می‌‌پرسد: اگر [[صاحب]] خود ([[حضرت مهدی]] {{ع}}) را ببینید چه می‌‌کنید؟ پاسخ می‌‌دهند: به [[خدا]] [[سوگند]] اگر او بخواهد که کوه‌ها را از جای برکنیم، انجام خواهیم داد و با او خواهیم بود. این دیدار پایان می‌‌یابد تا سال بعد فرا می‌‌رسد. آن [[غلام]] دوباره نزد آنان می‌‌آید و می‌‌گوید: ده نفر از میان خود برگزینید و با آنان به نزد [[حضرت مهدی]] {{ع}} می‌‌آید و حضرت در شب [[آینده]] [[وعده]] می‌‌کند (که [[قیام]] نماید)...<ref>غیبت نعمانی، ص۱۸۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص۴۹۶.</ref>.		[[امام باقر]] {{ع}} با دست اشاره به ناحیه ذی‌طوی کرده و فرمود: برای [[صاحب الامر]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در میان این دره‌ها غیبتی رخ خواهد داد، و این [[غیبت]] ادامه خواهد داشت تا زمانی که [[قیام]] نماید. پیش از [[قیام]]، گروهی از [[یاران]] حضرت در این منطقه جمع می‌‌شوند و [[غلام]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} که همیشه همراه اوست نزد آن گروه آمده و می‌‌پرسد: چند نفر در اینجا گرد آمده‌اید؟ می‌‌گویند: ما چهل نفر هستیم. آن‌گاه [[غلام]] می‌‌پرسد: اگر [[صاحب]] خود ([[حضرت مهدی]] {{ع}}) را ببینید چه می‌‌کنید؟ پاسخ می‌‌دهند: به [[خدا]] [[سوگند]] اگر او بخواهد که کوه‌ها را از جای برکنیم، انجام خواهیم داد و با او خواهیم بود. این دیدار پایان می‌‌یابد تا سال بعد فرا می‌‌رسد. آن [[غلام]] دوباره نزد آنان می‌‌آید و می‌‌گوید: ده نفر از میان خود برگزینید و با آنان به نزد [[حضرت مهدی]] {{ع}} می‌‌آید و حضرت در شب [[آینده]] [[وعده]] می‌‌کند (که [[قیام]] نماید)...<ref>غیبت نعمانی، ص۱۸۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص۴۹۶.</ref>.

	[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: گویا با چشم خویش [[حضرت قائم]] {{ع}} را می‌‌بینم که با پای برهنه، در ذی‌طوی سرپا [[ایستاده]] و مانند [[حضرت موسی]] {{ع}} نگران و [[منتظر]] است که به [[مقام ابراهیم]] {{ع}} در [[مسجدالحرام]] بیاید و [[دعوت]] خود را اعلام نماید<ref>موعودنامه، ص۳۴۴ و بحار الانوار، ج۵۲، ص۳۸۵.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۲۸۱-~~۲۸۲~~.</ref>		[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: گویا با چشم خویش [[حضرت قائم]] {{ع}} را می‌‌بینم که با پای برهنه، در ذی‌طوی سرپا [[ایستاده]] و مانند [[حضرت موسی]] {{ع}} نگران و [[منتظر]] است که به [[مقام ابراهیم]] {{ع}} در [[مسجدالحرام]] بیاید و [[دعوت]] خود را اعلام نماید<ref>موعودنامه، ص۳۴۴ و بحار الانوار، ج۵۲، ص۳۸۵.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۲۸۱-۲۸۲؛ [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۵۰۴.</ref>

	== احتمالات درباره [[ذی طوی]] و [[رضوی]] ==		== احتمالات درباره [[ذی طوی]] و [[رضوی]] ==

Bahmani: /* مقدمه */

2025-10-27T09:18:37Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۸
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	"ذِی طُوی" به نام منطقه‌ای است که در شش کیلومتری [[مکه]] قرار دارد که از آنجا خانه‌های [[مکّه]] دیده می‌‌شود. محل [[نماز]] [[پیغمبر]] {{صل}} بوده که هر زمان به [[مکّه]] تشریف می‌‌آوردند در [[ذی طوی]] فرود می‌آمدند و شب را در آنجا توقف فرموده، نماز صبح را در آنجا می‌‌خواندند<ref>اخبار مکّة المشرفة، ج ۱، ص ۴۳۶.</ref>. بنابراین، [[ذی طوی]] مکانی [[مقدّس]]، محترم و [[مبارک]] و محل نزول [[رسول خدا]] {{صل}} است<ref>ر.ک: [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|فروغ ولایت در دعای ندبه]]؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.		«[[طوی]]» در لغت به معنای پیچیدن و در نوردیدن است<ref>معجم مقاییس اللغه، ج۳، ص۴۳۰.</ref>. "ذِی طُوی" به نام منطقه‌ای است که در شش کیلومتری [[مکه]] قرار دارد که از آنجا خانه‌های [[مکّه]] دیده می‌‌شود. محل [[نماز]] [[پیغمبر]] {{صل}} بوده که هر زمان به [[مکّه]] تشریف می‌‌آوردند در [[ذی طوی]] فرود می‌آمدند و شب را در آنجا توقف فرموده، نماز صبح را در آنجا می‌‌خواندند<ref>اخبار مکّة المشرفة، ج ۱، ص ۴۳۶.</ref>. بنابراین، [[ذی طوی]] مکانی [[مقدّس]]، محترم و [[مبارک]] و محل نزول [[رسول خدا]] {{صل}} است<ref>ر.ک: [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|فروغ ولایت در دعای ندبه]]؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.

	این کوه مورد توجه [[ائمه]] {{ع}} بوده است و در [[روایات]] به [[پناهگاه]] و محل سکونت [[حضرت مهدی]] {{ع}} در زمان غیبت‌شان معرفی شده است. در دعای [[شریف]] ندبه از این منطقه و منطقه "رِضوی" به عنوان جایگاه حضرت یاد شده است: {{متن حدیث\|لَيْتَ شِعْرِي.. أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا أَمْ ذِي طُوًى}}<ref>«کاش می‌‌دانستم که در کدام سرزمین مأوی گرفته‌ای، آیا در سرزمین [[رضوی]] هستی یا در جایی دیگر، یا در ذی‌طوی به سر می‌بری».</ref>.		این کوه مورد توجه [[ائمه]] {{ع}} بوده است و در [[روایات]] به [[پناهگاه]] و محل سکونت [[حضرت مهدی]] {{ع}} در زمان غیبت‌شان معرفی شده است. در دعای [[شریف]] ندبه از این منطقه و منطقه "رِضوی" به عنوان جایگاه حضرت یاد شده است: {{متن حدیث\|لَيْتَ شِعْرِي.. أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا أَمْ ذِي طُوًى}}<ref>«کاش می‌‌دانستم که در کدام سرزمین مأوی گرفته‌ای، آیا در سرزمین [[رضوی]] هستی یا در جایی دیگر، یا در ذی‌طوی به سر می‌بری».</ref>.

Bahmani در ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۸

2025-10-27T09:18:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۸
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	"ذِی طُوی" به نام منطقه‌ای است که در شش کیلومتری [[مکه]] قرار دارد که از آنجا خانه‌های [[مکّه]] دیده می‌‌شود. محل [[نماز]] [[پیغمبر]] {{صل}} بوده که هر زمان به [[مکّه]] تشریف می‌‌آوردند در [[ذی طوی]] فرود می‌آمدند و شب را در آنجا توقف فرموده، [[نماز صبح]] را در آنجا می‌‌خواندند<ref>اخبار مکّة المشرفة، ج ۱، ص ۴۳۶.</ref>. بنابراین، [[ذی طوی]] مکانی [[مقدّس]]، محترم و [[مبارک]] و محل [[نزول]] [[رسول خدا]] {{صل}} است<ref>ر.ک: [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|فروغ ولایت در دعای ندبه]]؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.		"ذِی طُوی" به نام منطقه‌ای است که در شش کیلومتری [[مکه]] قرار دارد که از آنجا خانه‌های [[مکّه]] دیده می‌‌شود. محل [[نماز]] [[پیغمبر]] {{صل}} بوده که هر زمان به [[مکّه]] تشریف می‌‌آوردند در [[ذی طوی]] فرود می‌آمدند و شب را در آنجا توقف فرموده، نماز صبح را در آنجا می‌‌خواندند<ref>اخبار مکّة المشرفة، ج ۱، ص ۴۳۶.</ref>. بنابراین، [[ذی طوی]] مکانی [[مقدّس]]، محترم و [[مبارک]] و محل نزول [[رسول خدا]] {{صل}} است<ref>ر.ک: [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|فروغ ولایت در دعای ندبه]]؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.

	این کوه مورد توجه [[ائمه]] {{ع}} بوده است و در [[روایات]] به [[پناهگاه]] و محل سکونت [[حضرت مهدی]] {{ع}} در زمان غیبت‌شان معرفی شده است. در دعای [[شریف]] ندبه از این منطقه و منطقه "رِضوی" به عنوان جایگاه حضرت یاد شده است: {{متن حدیث\|لَيْتَ شِعْرِي.. أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا أَمْ ذِي طُوًى}}<ref>«کاش می‌‌دانستم که در کدام سرزمین مأوی گرفته‌ای، آیا در سرزمین [[رضوی]] هستی یا در جایی دیگر، یا در ذی‌طوی به سر می‌بری».</ref>.		این کوه مورد توجه [[ائمه]] {{ع}} بوده است و در [[روایات]] به [[پناهگاه]] و محل سکونت [[حضرت مهدی]] {{ع}} در زمان غیبت‌شان معرفی شده است. در دعای [[شریف]] ندبه از این منطقه و منطقه "رِضوی" به عنوان جایگاه حضرت یاد شده است: {{متن حدیث\|لَيْتَ شِعْرِي.. أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا أَمْ ذِي طُوًى}}<ref>«کاش می‌‌دانستم که در کدام سرزمین مأوی گرفته‌ای، آیا در سرزمین [[رضوی]] هستی یا در جایی دیگر، یا در ذی‌طوی به سر می‌بری».</ref>.

	[[امام باقر]] {{ع}} با دست اشاره به [[ناحیه]] ذی‌طوی کرده و فرمود: برای [[صاحب الامر]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در میان این دره‌ها غیبتی رخ خواهد داد، و این [[غیبت]] ادامه خواهد داشت تا زمانی که [[قیام]] نماید. پیش از [[قیام]]، گروهی از [[یاران]] حضرت در این منطقه جمع می‌‌شوند و [[غلام]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} که همیشه همراه اوست نزد آن گروه آمده و می‌‌پرسد: چند نفر در اینجا گرد آمده‌اید؟ می‌‌گویند: ما چهل نفر هستیم. آن‌گاه [[غلام]] می‌‌پرسد: اگر [[صاحب]] خود ([[حضرت مهدی]] {{ع}}) را ببینید چه می‌‌کنید؟ پاسخ می‌‌دهند: به [[خدا]] [[سوگند]] اگر او بخواهد که کوه‌ها را از جای برکنیم، انجام خواهیم داد و با او خواهیم بود. این [[دیدار]] پایان می‌‌یابد تا سال بعد فرا می‌‌رسد. آن [[غلام]] دوباره نزد آنان می‌‌آید و می‌‌گوید: ده نفر از میان خود برگزینید و با آنان به نزد [[حضرت مهدی]] {{ع}} می‌‌آید و حضرت در شب [[آینده]] [[وعده]] می‌‌کند (که [[قیام]] نماید)...<ref>غیبت نعمانی، ص۱۸۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص۴۹۶.</ref>.		[[امام باقر]] {{ع}} با دست اشاره به ناحیه ذی‌طوی کرده و فرمود: برای [[صاحب الامر]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در میان این دره‌ها غیبتی رخ خواهد داد، و این [[غیبت]] ادامه خواهد داشت تا زمانی که [[قیام]] نماید. پیش از [[قیام]]، گروهی از [[یاران]] حضرت در این منطقه جمع می‌‌شوند و [[غلام]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} که همیشه همراه اوست نزد آن گروه آمده و می‌‌پرسد: چند نفر در اینجا گرد آمده‌اید؟ می‌‌گویند: ما چهل نفر هستیم. آن‌گاه [[غلام]] می‌‌پرسد: اگر [[صاحب]] خود ([[حضرت مهدی]] {{ع}}) را ببینید چه می‌‌کنید؟ پاسخ می‌‌دهند: به [[خدا]] [[سوگند]] اگر او بخواهد که کوه‌ها را از جای برکنیم، انجام خواهیم داد و با او خواهیم بود. این دیدار پایان می‌‌یابد تا سال بعد فرا می‌‌رسد. آن [[غلام]] دوباره نزد آنان می‌‌آید و می‌‌گوید: ده نفر از میان خود برگزینید و با آنان به نزد [[حضرت مهدی]] {{ع}} می‌‌آید و حضرت در شب [[آینده]] [[وعده]] می‌‌کند (که [[قیام]] نماید)...<ref>غیبت نعمانی، ص۱۸۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص۴۹۶.</ref>.

	[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: گویا با چشم خویش [[حضرت قائم]] {{ع}} را می‌‌بینم که با پای برهنه، در ذی‌طوی سرپا [[ایستاده]] و مانند [[حضرت موسی]] {{ع}} نگران و [[منتظر]] است که به [[مقام ابراهیم]] {{ع}} در [[مسجدالحرام]] بیاید و [[دعوت]] خود را اعلام نماید<ref>موعودنامه، ص۳۴۴ و بحار الانوار، ج۵۲، ص۳۸۵.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۲۸۱-۲۸۲.</ref>		[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: گویا با چشم خویش [[حضرت قائم]] {{ع}} را می‌‌بینم که با پای برهنه، در ذی‌طوی سرپا [[ایستاده]] و مانند [[حضرت موسی]] {{ع}} نگران و [[منتظر]] است که به [[مقام ابراهیم]] {{ع}} در [[مسجدالحرام]] بیاید و [[دعوت]] خود را اعلام نماید<ref>موعودنامه، ص۳۴۴ و بحار الانوار، ج۵۲، ص۳۸۵.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۲۸۱-۲۸۲.</ref>
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	# ممکن است اشاره به این نکته باشد که فِرَق منقرض شدۀ [[کیسانیه]]<ref>کیسانیه فِرَق متعددی بوده‌اند: فرقه‌ای می‌‌گفتند محمّد حنفیه نمرده و غیبت کرده و جایش معلوم نیست. فرقه‌ای می‌‌گفتند: در جبال رضوی مقیم شده و فرقه دیگر گفتند او از جهان رفته و فرزندش عبداللّه ابوهاشم بعد از او قائم مقامش شد. بالجمله فرق و اختلافات زیاد داشتند و آنها که گفتند در کوه رضوی است یک فرقه از کیسانیه بوده‌اند. فرق الشیعه نوبختی، ص ۲۶-۳۶؛ التبصیر، ص ۳۴-۳۸.</ref> [[عقیده]] داشته‌اند [[محمد حنفیه]] در آنها اقامت گزیده، تحت تصرّف [[امام مهدی]] {{ع}} و محلّ تردّد آن حضرت است<ref>ر.ک: [[سید جعفر موسوی‌نسب\|سید جعفر موسوی‌نسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱.</ref>.		# ممکن است اشاره به این نکته باشد که فِرَق منقرض شدۀ [[کیسانیه]]<ref>کیسانیه فِرَق متعددی بوده‌اند: فرقه‌ای می‌‌گفتند محمّد حنفیه نمرده و غیبت کرده و جایش معلوم نیست. فرقه‌ای می‌‌گفتند: در جبال رضوی مقیم شده و فرقه دیگر گفتند او از جهان رفته و فرزندش عبداللّه ابوهاشم بعد از او قائم مقامش شد. بالجمله فرق و اختلافات زیاد داشتند و آنها که گفتند در کوه رضوی است یک فرقه از کیسانیه بوده‌اند. فرق الشیعه نوبختی، ص ۲۶-۳۶؛ التبصیر، ص ۳۴-۳۸.</ref> [[عقیده]] داشته‌اند [[محمد حنفیه]] در آنها اقامت گزیده، تحت تصرّف [[امام مهدی]] {{ع}} و محلّ تردّد آن حضرت است<ref>ر.ک: [[سید جعفر موسوی‌نسب\|سید جعفر موسوی‌نسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱.</ref>.
	# مقصود از [[ذی طوی]] مکّۀ مکرّمه و [[رَضْوی]] مدینۀ منورّه باشد<ref>ر.ک: [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.		# مقصود از [[ذی طوی]] مکّۀ مکرّمه و [[رَضْوی]] مدینۀ منورّه باشد<ref>ر.ک: [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.

	~~==ذی طُوی==~~
	«[[طوی]]» در لغت به معنای پیچیدن و در نوردیدن است<ref>معجم مقاییس اللغه، ج۳، ص۴۳۰.</ref>. «[[ذی طوی]]» نام منطقه‌ای است در یک فرسخی [[مکه]] که داخل [[حرم]] قرار دارد<ref>مجمع البحرین، ج۱، ص۲۷۹.</ref> و طبق [[روایات]] برخی روایات، [[حضرت مهدی]]{{ع}} در آنجا [[زندگی]] می‌کند و از همان جا نیز همراه یارانش [[قیام]] خواهد کرد. در برخی روایات، محل ظهور و خروج آن حضرت و مرکز تجمع [[یاران]] و [[دوستان]] وی نیز، همین منطقه یاد شده است<ref>غیبه نعمانی، ص۱۸۲.</ref>.
	در روایتی آمده است که: «[[هنگام ظهور]] [[امام]] [[قائم]]{{ع}} آن حضرت قبل از آنکه کنار [[کعبه]] برود و صدای خود را بلند کرده و به جهانیان برساند، در این مکان در [[انتظار]] ۳۱۳ نفر از یاران خاصش توقف می‌کند، تا این که آ‌ن‌ها می‌آیند و به آن حضرت می‌پیوندند.»..<ref>بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۰۴.</ref>.

	در [[دعای ندبه]] هم می‌خوانیم: {{متن حدیث\|لَيْتَ شَعْرِي أَيْنَ اسْتَقَرَّتْ بِكَ النَّوَى بَلْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا أَمْ ذِي طُوًى...}} <ref>مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>؛
	«ای کاش می‌دانستم که کجا [[دل‌ها]] به ظهور، آرام و قرار خواهد یافت، در کدامین [[سرزمین]] اقامت داری؟ در سرزمین «[[رضوی]]» یا غیر آن، یا در [[دیار]] «ذی طوی» [[مسکن]] کرده‌ای؟».
	ذی طوی؛ بین «[[حجون]]» و «فخّ» قرار دارد. کسی که در [[مسجد]] [[تنعیم]] [[احرام]] بسته به سوی [[مسجدالحرام]] عزیمت می‌کند، پس از عبور از منطقه «فخّ» وارد ذی طوی می‌شود، آن گاه از طرف [[قبرستان]] [[حضرت ابوطالب]]{{ع}} وارد [[مکه معظمه]] می‌شود. [[رسول اکرم]]{{صل}} در [[حجة الوداع]] شب چهارم [[ذی حجة]] الحرام را در آنجا بیتوته کردند. [[نماز صبح]] را در آنجا ادا نمودند، آن گاه [[غسل]] کرده، از بخش سنگلاخ «ذی طوی» که مشرف بر حجون است، وارد مکه معظمه شدند<ref>با دعای ندبه در پگاه جمعه، مهدی پور، ص۱۰۰.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: گویی قائم را با چشم خود می‌بینم که با پای برهنه در ذی طوی سرپا ایستاده، همانند [[حضرت موسی]]{{ع}}، نگران و [[منتظر]] است که به [[مقام ابراهیم]] بیاید و [[دعوت]] خود را اعلام نماید. در منطقه «[[ذی طوی]]» چاه‌هایی است که [[غسل]] با آب آنها [[مستحب]] است. در [[سال ششم هجری]] که [[رسول خدا]]{{صل}} با [[پیروان]] خود قصد [[سفر حج]] کرد، [[بزرگان قریش]] در ذی طوی جمع شدند و برای [[آگاهی]] از قصد آن حضرت فرستادگانی روانه نمودند. در [[روز فتح مکه]] حضرت در این نقطه [[فرمان]] داد که [[زبیر]] با [[مهاجر]] از اعلای [[مکه]] در آمده، رایتی که بر دوش داشته در [[حجون]] [[نصب]] کنند<ref>فرهنگ اصطلاحات حج، حریری، ص۸۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۵۰۴.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Jaafari: /* منابع */

2024-06-19T10:21:47Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۱
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	# [[پرونده:11287.jpg\|22px]] [[محمد تقی شوشتری\|شوشتری، محمد تقی]]، [[دعای ندبه در اسناد (مقاله)\|'''دعای ندبه در اسناد''']]، [[کیهان فرهنگی (نشریه)\|ماهنامه کیهان فرهنگی]]		# [[پرونده:11287.jpg\|22px]] [[محمد تقی شوشتری\|شوشتری، محمد تقی]]، [[دعای ندبه در اسناد (مقاله)\|'''دعای ندبه در اسناد''']]، [[کیهان فرهنگی (نشریه)\|ماهنامه کیهان فرهنگی]]
	# [[پرونده:13681057.jpg\|22px]] [[سید جعفر موسوی‌نسب\|موسوی‌نسب، سید جعفر]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|'''دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان''']]		# [[پرونده:13681057.jpg\|22px]] [[سید جعفر موسوی‌نسب\|موسوی‌نسب، سید جعفر]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|'''دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان''']]
			# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* جستارهای وابسته */

2024-06-19T10:21:36Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۱
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	# ممکن است اشاره به این نکته باشد که فِرَق منقرض شدۀ [[کیسانیه]]<ref>کیسانیه فِرَق متعددی بوده‌اند: فرقه‌ای می‌‌گفتند محمّد حنفیه نمرده و غیبت کرده و جایش معلوم نیست. فرقه‌ای می‌‌گفتند: در جبال رضوی مقیم شده و فرقه دیگر گفتند او از جهان رفته و فرزندش عبداللّه ابوهاشم بعد از او قائم مقامش شد. بالجمله فرق و اختلافات زیاد داشتند و آنها که گفتند در کوه رضوی است یک فرقه از کیسانیه بوده‌اند. فرق الشیعه نوبختی، ص ۲۶-۳۶؛ التبصیر، ص ۳۴-۳۸.</ref> [[عقیده]] داشته‌اند [[محمد حنفیه]] در آنها اقامت گزیده، تحت تصرّف [[امام مهدی]] {{ع}} و محلّ تردّد آن حضرت است<ref>ر.ک: [[سید جعفر موسوی‌نسب\|سید جعفر موسوی‌نسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱.</ref>.		# ممکن است اشاره به این نکته باشد که فِرَق منقرض شدۀ [[کیسانیه]]<ref>کیسانیه فِرَق متعددی بوده‌اند: فرقه‌ای می‌‌گفتند محمّد حنفیه نمرده و غیبت کرده و جایش معلوم نیست. فرقه‌ای می‌‌گفتند: در جبال رضوی مقیم شده و فرقه دیگر گفتند او از جهان رفته و فرزندش عبداللّه ابوهاشم بعد از او قائم مقامش شد. بالجمله فرق و اختلافات زیاد داشتند و آنها که گفتند در کوه رضوی است یک فرقه از کیسانیه بوده‌اند. فرق الشیعه نوبختی، ص ۲۶-۳۶؛ التبصیر، ص ۳۴-۳۸.</ref> [[عقیده]] داشته‌اند [[محمد حنفیه]] در آنها اقامت گزیده، تحت تصرّف [[امام مهدی]] {{ع}} و محلّ تردّد آن حضرت است<ref>ر.ک: [[سید جعفر موسوی‌نسب\|سید جعفر موسوی‌نسب]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۳۵۶-۳۶۱.</ref>.
	# مقصود از [[ذی طوی]] مکّۀ مکرّمه و [[رَضْوی]] مدینۀ منورّه باشد<ref>ر.ک: [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.		# مقصود از [[ذی طوی]] مکّۀ مکرّمه و [[رَضْوی]] مدینۀ منورّه باشد<ref>ر.ک: [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.

			==ذی طُوی==
			«[[طوی]]» در لغت به معنای پیچیدن و در نوردیدن است<ref>معجم مقاییس اللغه، ج۳، ص۴۳۰.</ref>. «[[ذی طوی]]» نام منطقه‌ای است در یک فرسخی [[مکه]] که داخل [[حرم]] قرار دارد<ref>مجمع البحرین، ج۱، ص۲۷۹.</ref> و طبق [[روایات]] برخی روایات، [[حضرت مهدی]]{{ع}} در آنجا [[زندگی]] می‌کند و از همان جا نیز همراه یارانش [[قیام]] خواهد کرد. در برخی روایات، محل ظهور و خروج آن حضرت و مرکز تجمع [[یاران]] و [[دوستان]] وی نیز، همین منطقه یاد شده است<ref>غیبه نعمانی، ص۱۸۲.</ref>.
			در روایتی آمده است که: «[[هنگام ظهور]] [[امام]] [[قائم]]{{ع}} آن حضرت قبل از آنکه کنار [[کعبه]] برود و صدای خود را بلند کرده و به جهانیان برساند، در این مکان در [[انتظار]] ۳۱۳ نفر از یاران خاصش توقف می‌کند، تا این که آ‌ن‌ها می‌آیند و به آن حضرت می‌پیوندند.»..<ref>بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۰۴.</ref>.

			در [[دعای ندبه]] هم می‌خوانیم: {{متن حدیث\|لَيْتَ شَعْرِي أَيْنَ اسْتَقَرَّتْ بِكَ النَّوَى بَلْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا أَمْ ذِي طُوًى...}} <ref>مفاتیح الجنان، دعای ندبه.</ref>؛
			«ای کاش می‌دانستم که کجا [[دل‌ها]] به ظهور، آرام و قرار خواهد یافت، در کدامین [[سرزمین]] اقامت داری؟ در سرزمین «[[رضوی]]» یا غیر آن، یا در [[دیار]] «ذی طوی» [[مسکن]] کرده‌ای؟».
			ذی طوی؛ بین «[[حجون]]» و «فخّ» قرار دارد. کسی که در [[مسجد]] [[تنعیم]] [[احرام]] بسته به سوی [[مسجدالحرام]] عزیمت می‌کند، پس از عبور از منطقه «فخّ» وارد ذی طوی می‌شود، آن گاه از طرف [[قبرستان]] [[حضرت ابوطالب]]{{ع}} وارد [[مکه معظمه]] می‌شود. [[رسول اکرم]]{{صل}} در [[حجة الوداع]] شب چهارم [[ذی حجة]] الحرام را در آنجا بیتوته کردند. [[نماز صبح]] را در آنجا ادا نمودند، آن گاه [[غسل]] کرده، از بخش سنگلاخ «ذی طوی» که مشرف بر حجون است، وارد مکه معظمه شدند<ref>با دعای ندبه در پگاه جمعه، مهدی پور، ص۱۰۰.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: گویی قائم را با چشم خود می‌بینم که با پای برهنه در ذی طوی سرپا ایستاده، همانند [[حضرت موسی]]{{ع}}، نگران و [[منتظر]] است که به [[مقام ابراهیم]] بیاید و [[دعوت]] خود را اعلام نماید. در منطقه «[[ذی طوی]]» چاه‌هایی است که [[غسل]] با آب آنها [[مستحب]] است. در [[سال ششم هجری]] که [[رسول خدا]]{{صل}} با [[پیروان]] خود قصد [[سفر حج]] کرد، [[بزرگان قریش]] در ذی طوی جمع شدند و برای [[آگاهی]] از قصد آن حضرت فرستادگانی روانه نمودند. در [[روز فتح مکه]] حضرت در این نقطه [[فرمان]] داد که [[زبیر]] با [[مهاجر]] از اعلای [[مکه]] در آمده، رایتی که بر دوش داشته در [[حجون]] [[نصب]] کنند<ref>فرهنگ اصطلاحات حج، حریری، ص۸۵.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۵۰۴.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* پانویس */

2022-12-07T07:29:14Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۹
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:امام مهدی]]

Bahmani: /* منابع */

2022-12-07T07:18:52Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۸
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:152070.jpg\|22px]] [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|'''فروغ ولایت در دعای ندبه''']]
	# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
			# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
			# [[پرونده:136857.jpg\|22px]] [[علی ‎اصغر رضوانی\|رضوانی، علی ‎اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|'''موعودشناسی و پاسخ به شبهات''']]
			# [[پرونده:11287.jpg\|22px]] [[محمد تقی شوشتری\|شوشتری، محمد تقی]]، [[دعای ندبه در اسناد (مقاله)\|'''دعای ندبه در اسناد''']]، [[کیهان فرهنگی (نشریه)\|ماهنامه کیهان فرهنگی]]
			# [[پرونده:13681057.jpg\|22px]] [[سید جعفر موسوی‌نسب\|موسوی‌نسب، سید جعفر]]، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)\|'''دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Bahmani: /* مقدمه */

2022-12-07T07:14:27Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۴
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	"ذِی طُوی" به نام منطقه‌ای است که در شش کیلومتری [[مکه]] قرار دارد که از آنجا خانه‌های [[مکّه]] دیده می‌‌شود. محل [[نماز]] [[پیغمبر]] {{صل}} بوده که هر زمان به [[مکّه]] تشریف می‌‌آوردند در [[ذی طوی]] فرود می‌آمدند و شب را در آنجا توقف فرموده، [[نماز صبح]] را در آنجا می‌‌خواندند<ref>اخبار مکّة المشرفة، ج ۱، ص ۴۳۶.</ref>. بنابراین، [[ذی طوی]] مکانی [[مقدّس]]، محترم و [[مبارک]] و محل [[نزول]] [[رسول خدا]] {{صل}} است<ref>ر.ک: [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|فروغ ولایت در دعای ندبه]]~~، [[سلسله مباحث امامت و مهدویت ج۱ (کتاب)\|سلسله مباحث امامت و مهدویت]]، ج۱، ص۳۸۹-۳۹۲؛~~ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.		"ذِی طُوی" به نام منطقه‌ای است که در شش کیلومتری [[مکه]] قرار دارد که از آنجا خانه‌های [[مکّه]] دیده می‌‌شود. محل [[نماز]] [[پیغمبر]] {{صل}} بوده که هر زمان به [[مکّه]] تشریف می‌‌آوردند در [[ذی طوی]] فرود می‌آمدند و شب را در آنجا توقف فرموده، [[نماز صبح]] را در آنجا می‌‌خواندند<ref>اخبار مکّة المشرفة، ج ۱، ص ۴۳۶.</ref>. بنابراین، [[ذی طوی]] مکانی [[مقدّس]]، محترم و [[مبارک]] و محل [[نزول]] [[رسول خدا]] {{صل}} است<ref>ر.ک: [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|فروغ ولایت در دعای ندبه]]؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.

	این کوه مورد توجه [[ائمه]] {{ع}} بوده است و در [[روایات]] به [[پناهگاه]] و محل سکونت [[حضرت مهدی]] {{ع}} در زمان غیبت‌شان معرفی شده است. در دعای [[شریف]] ندبه از این منطقه و منطقه "رِضوی" به عنوان جایگاه حضرت یاد شده است: {{متن حدیث\|لَيْتَ شِعْرِي.. أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا أَمْ ذِي طُوًى}}<ref>«کاش می‌‌دانستم که در کدام سرزمین مأوی گرفته‌ای، آیا در سرزمین [[رضوی]] هستی یا در جایی دیگر، یا در ذی‌طوی به سر می‌بری».</ref>.		این کوه مورد توجه [[ائمه]] {{ع}} بوده است و در [[روایات]] به [[پناهگاه]] و محل سکونت [[حضرت مهدی]] {{ع}} در زمان غیبت‌شان معرفی شده است. در دعای [[شریف]] ندبه از این منطقه و منطقه "رِضوی" به عنوان جایگاه حضرت یاد شده است: {{متن حدیث\|لَيْتَ شِعْرِي.. أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا أَمْ ذِي طُوًى}}<ref>«کاش می‌‌دانستم که در کدام سرزمین مأوی گرفته‌ای، آیا در سرزمین [[رضوی]] هستی یا در جایی دیگر، یا در ذی‌طوی به سر می‌بری».</ref>.

Bahmani: /* منابع */

2022-12-07T07:13:59Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۳
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Bahmani در ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۳

2022-12-07T07:13:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۳
خط ۹:		خط ۹:
	"ذِی طُوی" به نام منطقه‌ای است که در شش کیلومتری [[مکه]] قرار دارد که از آنجا خانه‌های [[مکّه]] دیده می‌‌شود. محل [[نماز]] [[پیغمبر]] {{صل}} بوده که هر زمان به [[مکّه]] تشریف می‌‌آوردند در [[ذی طوی]] فرود می‌آمدند و شب را در آنجا توقف فرموده، [[نماز صبح]] را در آنجا می‌‌خواندند<ref>اخبار مکّة المشرفة، ج ۱، ص ۴۳۶.</ref>. بنابراین، [[ذی طوی]] مکانی [[مقدّس]]، محترم و [[مبارک]] و محل [[نزول]] [[رسول خدا]] {{صل}} است<ref>ر.ک: [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|فروغ ولایت در دعای ندبه]]، [[سلسله مباحث امامت و مهدویت ج۱ (کتاب)\|سلسله مباحث امامت و مهدویت]]، ج۱، ص۳۸۹-۳۹۲؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.		"ذِی طُوی" به نام منطقه‌ای است که در شش کیلومتری [[مکه]] قرار دارد که از آنجا خانه‌های [[مکّه]] دیده می‌‌شود. محل [[نماز]] [[پیغمبر]] {{صل}} بوده که هر زمان به [[مکّه]] تشریف می‌‌آوردند در [[ذی طوی]] فرود می‌آمدند و شب را در آنجا توقف فرموده، [[نماز صبح]] را در آنجا می‌‌خواندند<ref>اخبار مکّة المشرفة، ج ۱، ص ۴۳۶.</ref>. بنابراین، [[ذی طوی]] مکانی [[مقدّس]]، محترم و [[مبارک]] و محل [[نزول]] [[رسول خدا]] {{صل}} است<ref>ر.ک: [[لطف‌الله صافی گلپایگانی\|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[فروغ ولایت در دعای ندبه (کتاب)\|فروغ ولایت در دعای ندبه]]، [[سلسله مباحث امامت و مهدویت ج۱ (کتاب)\|سلسله مباحث امامت و مهدویت]]، ج۱، ص۳۸۹-۳۹۲؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[موعودشناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|موعودشناسی و پاسخ به شبهات]]، ص ۴۹۵.</ref>.

	این کوه مورد توجه [[ائمه]] {{ع}} بوده است و در [[روایات]] به [[پناهگاه]] و محل سکونت [[حضرت مهدی]] {{ع}} در زمان غیبت‌شان معرفی شده است. در دعای [[شریف]] ندبه از این منطقه و منطقه "رِضوی" به عنوان جایگاه حضرت یاد شده است: {{متن حدیث\|لَيْتَ شِعْرِي.. أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا أَمْ ذِي طُوًى}}<ref>«کاش می‌‌دانستم که در کدام سرزمین مأوی گرفته‌ای، آیا در سرزمین [[رضوی]] هستی یا در جایی دیگر، یا در [[ذی‌طوی]] به سر می‌بری».</ref>.		این کوه مورد توجه [[ائمه]] {{ع}} بوده است و در [[روایات]] به [[پناهگاه]] و محل سکونت [[حضرت مهدی]] {{ع}} در زمان غیبت‌شان معرفی شده است. در دعای [[شریف]] ندبه از این منطقه و منطقه "رِضوی" به عنوان جایگاه حضرت یاد شده است: {{متن حدیث\|لَيْتَ شِعْرِي.. أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَمْ غَيْرِهَا أَمْ ذِي طُوًى}}<ref>«کاش می‌‌دانستم که در کدام سرزمین مأوی گرفته‌ای، آیا در سرزمین [[رضوی]] هستی یا در جایی دیگر، یا در ذی‌طوی به سر می‌بری».</ref>.

	[[امام باقر]] {{ع}} با دست اشاره به [[ناحیه]] [[ذی‌طوی]] کرده و فرمود: برای [[صاحب الامر]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در میان این دره‌ها غیبتی رخ خواهد داد، و این [[غیبت]] ادامه خواهد داشت تا زمانی که [[قیام]] نماید. پیش از [[قیام]]، گروهی از [[یاران]] حضرت در این منطقه جمع می‌‌شوند و [[غلام]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} که همیشه همراه اوست نزد آن گروه آمده و می‌‌پرسد: چند نفر در اینجا گرد آمده‌اید؟ می‌‌گویند: ما چهل نفر هستیم. آن‌گاه [[غلام]] می‌‌پرسد: اگر [[صاحب]] خود ([[حضرت مهدی]] {{ع}}) را ببینید چه می‌‌کنید؟ پاسخ می‌‌دهند: به [[خدا]] [[سوگند]] اگر او بخواهد که کوه‌ها را از جای برکنیم، انجام خواهیم داد و با او خواهیم بود. این [[دیدار]] پایان می‌‌یابد تا سال بعد فرا می‌‌رسد. آن [[غلام]] دوباره نزد آنان می‌‌آید و می‌‌گوید: ده نفر از میان خود برگزینید و با آنان به نزد [[حضرت مهدی]] {{ع}} می‌‌آید و حضرت در شب [[آینده]] [[وعده]] می‌‌کند (که [[قیام]] نماید)...<ref>غیبت نعمانی، ص۱۸۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص۴۹۶.</ref>.		[[امام باقر]] {{ع}} با دست اشاره به [[ناحیه]] ذی‌طوی کرده و فرمود: برای [[صاحب الامر]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} در میان این دره‌ها غیبتی رخ خواهد داد، و این [[غیبت]] ادامه خواهد داشت تا زمانی که [[قیام]] نماید. پیش از [[قیام]]، گروهی از [[یاران]] حضرت در این منطقه جمع می‌‌شوند و [[غلام]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} که همیشه همراه اوست نزد آن گروه آمده و می‌‌پرسد: چند نفر در اینجا گرد آمده‌اید؟ می‌‌گویند: ما چهل نفر هستیم. آن‌گاه [[غلام]] می‌‌پرسد: اگر [[صاحب]] خود ([[حضرت مهدی]] {{ع}}) را ببینید چه می‌‌کنید؟ پاسخ می‌‌دهند: به [[خدا]] [[سوگند]] اگر او بخواهد که کوه‌ها را از جای برکنیم، انجام خواهیم داد و با او خواهیم بود. این [[دیدار]] پایان می‌‌یابد تا سال بعد فرا می‌‌رسد. آن [[غلام]] دوباره نزد آنان می‌‌آید و می‌‌گوید: ده نفر از میان خود برگزینید و با آنان به نزد [[حضرت مهدی]] {{ع}} می‌‌آید و حضرت در شب [[آینده]] [[وعده]] می‌‌کند (که [[قیام]] نماید)...<ref>غیبت نعمانی، ص۱۸۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص۴۹۶.</ref>.

	[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: گویا با چشم خویش [[حضرت قائم]] {{ع}} را می‌‌بینم که با پای برهنه، در [[ذی‌طوی]] سرپا [[ایستاده]] و مانند [[حضرت موسی]] {{ع}} نگران و [[منتظر]] است که به [[مقام ابراهیم]] {{ع}} در [[مسجدالحرام]] بیاید و [[دعوت]] خود را اعلام نماید<ref>موعودنامه، ص۳۴۴ و بحار الانوار، ج۵۲، ص۳۸۵.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۲۸۱-۲۸۲.</ref>		[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: گویا با چشم خویش [[حضرت قائم]] {{ع}} را می‌‌بینم که با پای برهنه، در ذی‌طوی سرپا [[ایستاده]] و مانند [[حضرت موسی]] {{ع}} نگران و [[منتظر]] است که به [[مقام ابراهیم]] {{ع}} در [[مسجدالحرام]] بیاید و [[دعوت]] خود را اعلام نماید<ref>موعودنامه، ص۳۴۴ و بحار الانوار، ج۵۲، ص۳۸۵.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۲۸۱-۲۸۲.</ref>

	== احتمالات درباره [[ذی طوی]] و [[رضوی]] ==		== احتمالات درباره [[ذی طوی]] و [[رضوی]] ==