رافع بن رفاعة بن رافع - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* جستارهای وابسته */

2025-11-26T06:40:47Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{مدخل وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[~~بنی‌زریق~~ بن عامر]] (قبیله)		* [[بنی زریق بن عامر]] (قبیله)
	* [[بنی‌جشم]] (قیبله)		* [[بنی‌جشم]] (قیبله)
	* [[خزرج]] (قیبله)		* [[خزرج]] (قیبله)

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2025-11-26T06:38:22Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۸
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	وی به [[~~بنی‌چ~~ زریق بن عامر]] تیره‌ای از [[بنی‌جشم]] از [[قبیله خزرج]] نسب می‌برد<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۹۵؛ ابن سلام، کتاب النسب، ص۲۸۵.</ref>، از این رو به [[زرقی]] و [[انصاری]] منسوب است<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۷.</ref>. کنیه‌اش ابومعاذ گفته شده<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۷۰؛ ذهبی، المقتنی، ج۲، ص۳۰۰.</ref>، ولی به [[کنیه]] مشهور نیست<ref>طبری، تاریخ طبری، ج۱۱، ص۶۷۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۳۱۰.</ref>. به او ابن [[عفراء]] نیز گفته شده<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۱۲۵.</ref> که ممکن است وی را با [[رفاعة بن حارث انصاری]] که گاه آنان را به جد مادری‌شان، عفراء دختر [[عبید بن ثعلبه]] نسبت می‌دهند، خلط کرده باشند<ref>ر.ک: مدخل رفاعة بن حارث انصاری.</ref>. [[رافع]] پدر او، نخستین انصاری بود که در [[مکه]] با [[رسول خدا]]{{صل}} (گویا در [[عقبه دوم]]) [[ملاقات]] کرد، سپس [[اسلام]] آورده و به [[مدینه]] بازگشت و از سوی رسول خدا{{صل}} در شمار [[نقبای دوازده‌گانه]] قرار گرفت<ref>ر.ک: مدخل رافع بن مالک زریق.</ref>. مادرش ام‌مالک دختر ابی بن سلول و [[خواهر]] [[عبدالله بن ابی]] ([[رئیس]] [[منافقان]] مدینه) بود<ref>خلیفه بن خیاط، کتاب الطبقات، ص۱۷۰؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۷۹.</ref>. [[رفاعه]] در شمار [[صحابه]] مشهور در مدینه است<ref>ابن حبان، مشاهیر علما الامصار، ص۴۳.</ref> که در [[بیعت عقبه]] و [[جنگ بدر]] حضور داشت<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۷۱؛ ابن هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۳۵۸.</ref>، بدین روی او را [[عقبی]] و [[بدری]] نیز نسبت داده‌اند<ref>طبرانی، معجم الکبیر، ج۵، ص۳۵.</ref>. گفته‌اند وی در این [[نبرد]] [[امیة بن خلف]] از [[بنی‌جمح]] را کشت<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۵۱.</ref> و [[وهب بن عمیر]] را [[اسیر]] کرد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۱.</ref>. رافع همچنین در [[نبرد احد]]، [[خندق]] و دیگر [[جنگ‌های رسول خدا]]{{صل}} در کنار ایشان بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۷؛ ابن جوزی، المنتظم، ج۵، ص۱۸۸.</ref>.		وی به [[بنی زریق بن عامر]] تیره‌ای از [[بنی‌جشم]] از [[قبیله خزرج]] نسب می‌برد<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۹۵؛ ابن سلام، کتاب النسب، ص۲۸۵.</ref>، از این رو به [[زرقی]] و [[انصاری]] منسوب است<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۷.</ref>. کنیه‌اش ابومعاذ گفته شده<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۷۰؛ ذهبی، المقتنی، ج۲، ص۳۰۰.</ref>، ولی به [[کنیه]] مشهور نیست<ref>طبری، تاریخ طبری، ج۱۱، ص۶۷۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۳۱۰.</ref>. به او ابن [[عفراء]] نیز گفته شده<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۱۲۵.</ref> که ممکن است وی را با [[رفاعة بن حارث انصاری]] که گاه آنان را به جد مادری‌شان، عفراء دختر [[عبید بن ثعلبه]] نسبت می‌دهند، خلط کرده باشند<ref>ر.ک: مدخل رفاعة بن حارث انصاری.</ref>. [[رافع]] پدر او، نخستین انصاری بود که در [[مکه]] با [[رسول خدا]]{{صل}} (گویا در [[عقبه دوم]]) [[ملاقات]] کرد، سپس [[اسلام]] آورده و به [[مدینه]] بازگشت و از سوی رسول خدا{{صل}} در شمار [[نقبای دوازده‌گانه]] قرار گرفت<ref>ر.ک: مدخل رافع بن مالک زریق.</ref>. مادرش ام‌مالک دختر ابی بن سلول و [[خواهر]] [[عبدالله بن ابی]] ([[رئیس]] [[منافقان]] مدینه) بود<ref>خلیفه بن خیاط، کتاب الطبقات، ص۱۷۰؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۷۹.</ref>. [[رفاعه]] در شمار [[صحابه]] مشهور در مدینه است<ref>ابن حبان، مشاهیر علما الامصار، ص۴۳.</ref> که در [[بیعت عقبه]] و [[جنگ بدر]] حضور داشت<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۷۱؛ ابن هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۳۵۸.</ref>، بدین روی او را [[عقبی]] و [[بدری]] نیز نسبت داده‌اند<ref>طبرانی، معجم الکبیر، ج۵، ص۳۵.</ref>. گفته‌اند وی در این [[نبرد]] [[امیة بن خلف]] از [[بنی‌جمح]] را کشت<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۵۱.</ref> و [[وهب بن عمیر]] را [[اسیر]] کرد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۱.</ref>. رافع همچنین در [[نبرد احد]]، [[خندق]] و دیگر [[جنگ‌های رسول خدا]]{{صل}} در کنار ایشان بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۷؛ ابن جوزی، المنتظم، ج۵، ص۱۸۸.</ref>.

	رفاعه از رسول خدا{{صل}}، [[ابوبکر]] و [[عبادة بن صامت]] [[روایت]] نقل کرده است<ref>مزی، تهذیب الکمال، ج۹، ص۲۰۳.</ref> و فرزندانش عبید و معاذ<ref>در شمار صحابه از این دو یاد شده، ر.ک: مدخل‌های مربوط.</ref>، برادرزاده‌اش [[علی بن یحیی بن خلاد]] و نیز [[عبدالله بن شداد]]، [[راوی حدیث]] او هستند<ref>ر.ک: ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۵، ص۴۰۶ و ج۸، ص۲۴۷؛ ذهبی، الکاشف، ج۱،، ص۳۹۷.</ref>. [[رفاعه]] درباره [[معجزه]] [[رسول خدا]]{{صل}} در [[جنگ بدر]] روایتی گفته است که بر پایه آن در این [[نبرد]] تیری به چشم وی اصابت کرده و نابینا شد، سپس رسول خدا{{صل}} آب دهان خویش را به چشم او انداخته و برایش [[دعا]] کرد، تأثیر [[دعای پیامبر]]{{صل}} چنان بوده که گویا چشم او هیچ زخمی برنداشته است<ref>بیهقی، دلائل النبوه، ج۳، ص۱۰۰؛ شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۱۰، ص۱۸.</ref>. [[حاکم نیشابوری]]<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۲۳۲.</ref> اسناد این [[روایت]] را صحیح می‌داند. همچنین از او نقل کرده‌اند که فریاد [[بدبختی]] و [[درماندگی]] [[شیطان]] را در جنگ بدر شنیده است<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۷۵؛ ابن ابی‌الحدید، ج۱۴، ص۱۵۸.</ref>، چنان که از حضور [[فرشتگان الهی]] در این [[پیکار]] برای [[یاری]] [[مسلمانان]] و [[برتری]] [[اهل]] [[بدر]] خبر داده است<ref>بخاری، صحیح البخاری، ج۵، ص۱۴؛ ابن ابی‌خیثمه، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۳۰۲؛ طبرانی، المعجم الاوسط، ج۱، ص۴۷.</ref>. رفاعه روایت‌های گوناگونی از جمله در باب [[آرامش]] و [[اعتدال]] هنگام [[نماز]]<ref>احمد بن حنبل، المسند، ج۴، ص۳۴۰؛ ترمذی، السنن، ج۱، ص۱۸۵.</ref>، ذکر «الحمدلله» هنگام [[عطسه]] کردن<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۲۳۲.</ref>، روایتی که بیانگر [[محبت رسول خدا]]{{صل}} نسبت به [[حضرت علی]]{{ع}} است<ref>خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ ابن دمشقی، جواهر المطالب فی مناقب الامام علی، ج۱، ص۲۴۱.</ref> و کیفیت [[سجده]]<ref>شافعی، کتاب الام، ج۱، ص۱۳۶.</ref> نقل کرده است که برخی منابع، برای [[حقانیت]] دیدگاه [[شیعه]] درباره کیفیت [[وضو]] و سجده بر خاک، به گفتار و [[رفتار]] رفاعه استناد کرده‌اند<ref>ر.ک: محقق بحرانی، الحدائق الناظره، ج۲، ص۲۸۸؛ قاضی نورالله، احقاق الحق، ص۳۶۶؛ شهید اول، الذکری، ج۳، ص۱۳۸؛ امینی، السجود علی التربة الحسینیه، ص۳۳.</ref>. افزون بر آنکه وی را از [[راویان حدیث غدیر]] گفته‌اند<ref>ابن عقده کوفی، کتاب الولایه، ص۱۵۰؛ بحرانی، کشف المهم فی طریق خیر غدیرخم، ص۴۱.</ref>.		رفاعه از رسول خدا{{صل}}، [[ابوبکر]] و [[عبادة بن صامت]] [[روایت]] نقل کرده است<ref>مزی، تهذیب الکمال، ج۹، ص۲۰۳.</ref> و فرزندانش عبید و معاذ<ref>در شمار صحابه از این دو یاد شده، ر.ک: مدخل‌های مربوط.</ref>، برادرزاده‌اش [[علی بن یحیی بن خلاد]] و نیز [[عبدالله بن شداد]]، [[راوی حدیث]] او هستند<ref>ر.ک: ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۵، ص۴۰۶ و ج۸، ص۲۴۷؛ ذهبی، الکاشف، ج۱،، ص۳۹۷.</ref>. [[رفاعه]] درباره [[معجزه]] [[رسول خدا]]{{صل}} در [[جنگ بدر]] روایتی گفته است که بر پایه آن در این [[نبرد]] تیری به چشم وی اصابت کرده و نابینا شد، سپس رسول خدا{{صل}} آب دهان خویش را به چشم او انداخته و برایش [[دعا]] کرد، تأثیر [[دعای پیامبر]]{{صل}} چنان بوده که گویا چشم او هیچ زخمی برنداشته است<ref>بیهقی، دلائل النبوه، ج۳، ص۱۰۰؛ شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۱۰، ص۱۸.</ref>. [[حاکم نیشابوری]]<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۲۳۲.</ref> اسناد این [[روایت]] را صحیح می‌داند. همچنین از او نقل کرده‌اند که فریاد [[بدبختی]] و [[درماندگی]] [[شیطان]] را در جنگ بدر شنیده است<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۷۵؛ ابن ابی‌الحدید، ج۱۴، ص۱۵۸.</ref>، چنان که از حضور [[فرشتگان الهی]] در این [[پیکار]] برای [[یاری]] [[مسلمانان]] و [[برتری]] [[اهل]] [[بدر]] خبر داده است<ref>بخاری، صحیح البخاری، ج۵، ص۱۴؛ ابن ابی‌خیثمه، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۳۰۲؛ طبرانی، المعجم الاوسط، ج۱، ص۴۷.</ref>. رفاعه روایت‌های گوناگونی از جمله در باب [[آرامش]] و [[اعتدال]] هنگام [[نماز]]<ref>احمد بن حنبل، المسند، ج۴، ص۳۴۰؛ ترمذی، السنن، ج۱، ص۱۸۵.</ref>، ذکر «الحمدلله» هنگام [[عطسه]] کردن<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۲۳۲.</ref>، روایتی که بیانگر [[محبت رسول خدا]]{{صل}} نسبت به [[حضرت علی]]{{ع}} است<ref>خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ ابن دمشقی، جواهر المطالب فی مناقب الامام علی، ج۱، ص۲۴۱.</ref> و کیفیت [[سجده]]<ref>شافعی، کتاب الام، ج۱، ص۱۳۶.</ref> نقل کرده است که برخی منابع، برای [[حقانیت]] دیدگاه [[شیعه]] درباره کیفیت [[وضو]] و سجده بر خاک، به گفتار و [[رفتار]] رفاعه استناد کرده‌اند<ref>ر.ک: محقق بحرانی، الحدائق الناظره، ج۲، ص۲۸۸؛ قاضی نورالله، احقاق الحق، ص۳۶۶؛ شهید اول، الذکری، ج۳، ص۱۳۸؛ امینی، السجود علی التربة الحسینیه، ص۳۳.</ref>. افزون بر آنکه وی را از [[راویان حدیث غدیر]] گفته‌اند<ref>ابن عقده کوفی، کتاب الولایه، ص۱۵۰؛ بحرانی، کشف المهم فی طریق خیر غدیرخم، ص۴۱.</ref>.

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2025-11-26T06:38:02Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۸
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	وی به [[~~بنی‌زریق~~ بن عامر]] تیره‌ای از [[بنی‌جشم]] از [[قبیله خزرج]] نسب می‌برد<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۹۵؛ ابن سلام، کتاب النسب، ص۲۸۵.</ref>، از این رو به [[زرقی]] و [[انصاری]] منسوب است<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۷.</ref>. کنیه‌اش ابومعاذ گفته شده<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۷۰؛ ذهبی، المقتنی، ج۲، ص۳۰۰.</ref>، ولی به [[کنیه]] مشهور نیست<ref>طبری، تاریخ طبری، ج۱۱، ص۶۷۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۳۱۰.</ref>. به او ابن [[عفراء]] نیز گفته شده<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۱۲۵.</ref> که ممکن است وی را با [[رفاعة بن حارث انصاری]] که گاه آنان را به جد مادری‌شان، عفراء دختر [[عبید بن ثعلبه]] نسبت می‌دهند، خلط کرده باشند<ref>ر.ک: مدخل رفاعة بن حارث انصاری.</ref>. [[رافع]] پدر او، نخستین انصاری بود که در [[مکه]] با [[رسول خدا]]{{صل}} (گویا در [[عقبه دوم]]) [[ملاقات]] کرد، سپس [[اسلام]] آورده و به [[مدینه]] بازگشت و از سوی رسول خدا{{صل}} در شمار [[نقبای دوازده‌گانه]] قرار گرفت<ref>ر.ک: مدخل رافع بن مالک زریق.</ref>. مادرش ام‌مالک دختر ابی بن سلول و [[خواهر]] [[عبدالله بن ابی]] ([[رئیس]] [[منافقان]] مدینه) بود<ref>خلیفه بن خیاط، کتاب الطبقات، ص۱۷۰؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۷۹.</ref>. [[رفاعه]] در شمار [[صحابه]] مشهور در مدینه است<ref>ابن حبان، مشاهیر علما الامصار، ص۴۳.</ref> که در [[بیعت عقبه]] و [[جنگ بدر]] حضور داشت<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۷۱؛ ابن هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۳۵۸.</ref>، بدین روی او را [[عقبی]] و [[بدری]] نیز نسبت داده‌اند<ref>طبرانی، معجم الکبیر، ج۵، ص۳۵.</ref>. گفته‌اند وی در این [[نبرد]] [[امیة بن خلف]] از [[بنی‌جمح]] را کشت<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۵۱.</ref> و [[وهب بن عمیر]] را [[اسیر]] کرد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۱.</ref>. رافع همچنین در [[نبرد احد]]، [[خندق]] و دیگر [[جنگ‌های رسول خدا]]{{صل}} در کنار ایشان بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۷؛ ابن جوزی، المنتظم، ج۵، ص۱۸۸.</ref>.		وی به [[بنی‌چ زریق بن عامر]] تیره‌ای از [[بنی‌جشم]] از [[قبیله خزرج]] نسب می‌برد<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۹۵؛ ابن سلام، کتاب النسب، ص۲۸۵.</ref>، از این رو به [[زرقی]] و [[انصاری]] منسوب است<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۷.</ref>. کنیه‌اش ابومعاذ گفته شده<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۷۰؛ ذهبی، المقتنی، ج۲، ص۳۰۰.</ref>، ولی به [[کنیه]] مشهور نیست<ref>طبری، تاریخ طبری، ج۱۱، ص۶۷۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۳۱۰.</ref>. به او ابن [[عفراء]] نیز گفته شده<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۱۲۵.</ref> که ممکن است وی را با [[رفاعة بن حارث انصاری]] که گاه آنان را به جد مادری‌شان، عفراء دختر [[عبید بن ثعلبه]] نسبت می‌دهند، خلط کرده باشند<ref>ر.ک: مدخل رفاعة بن حارث انصاری.</ref>. [[رافع]] پدر او، نخستین انصاری بود که در [[مکه]] با [[رسول خدا]]{{صل}} (گویا در [[عقبه دوم]]) [[ملاقات]] کرد، سپس [[اسلام]] آورده و به [[مدینه]] بازگشت و از سوی رسول خدا{{صل}} در شمار [[نقبای دوازده‌گانه]] قرار گرفت<ref>ر.ک: مدخل رافع بن مالک زریق.</ref>. مادرش ام‌مالک دختر ابی بن سلول و [[خواهر]] [[عبدالله بن ابی]] ([[رئیس]] [[منافقان]] مدینه) بود<ref>خلیفه بن خیاط، کتاب الطبقات، ص۱۷۰؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۷۹.</ref>. [[رفاعه]] در شمار [[صحابه]] مشهور در مدینه است<ref>ابن حبان، مشاهیر علما الامصار، ص۴۳.</ref> که در [[بیعت عقبه]] و [[جنگ بدر]] حضور داشت<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۷۱؛ ابن هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۳۵۸.</ref>، بدین روی او را [[عقبی]] و [[بدری]] نیز نسبت داده‌اند<ref>طبرانی، معجم الکبیر، ج۵، ص۳۵.</ref>. گفته‌اند وی در این [[نبرد]] [[امیة بن خلف]] از [[بنی‌جمح]] را کشت<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۵۱.</ref> و [[وهب بن عمیر]] را [[اسیر]] کرد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۱.</ref>. رافع همچنین در [[نبرد احد]]، [[خندق]] و دیگر [[جنگ‌های رسول خدا]]{{صل}} در کنار ایشان بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۷؛ ابن جوزی، المنتظم، ج۵، ص۱۸۸.</ref>.

	رفاعه از رسول خدا{{صل}}، [[ابوبکر]] و [[عبادة بن صامت]] [[روایت]] نقل کرده است<ref>مزی، تهذیب الکمال، ج۹، ص۲۰۳.</ref> و فرزندانش عبید و معاذ<ref>در شمار صحابه از این دو یاد شده، ر.ک: مدخل‌های مربوط.</ref>، برادرزاده‌اش [[علی بن یحیی بن خلاد]] و نیز [[عبدالله بن شداد]]، [[راوی حدیث]] او هستند<ref>ر.ک: ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۵، ص۴۰۶ و ج۸، ص۲۴۷؛ ذهبی، الکاشف، ج۱،، ص۳۹۷.</ref>. [[رفاعه]] درباره [[معجزه]] [[رسول خدا]]{{صل}} در [[جنگ بدر]] روایتی گفته است که بر پایه آن در این [[نبرد]] تیری به چشم وی اصابت کرده و نابینا شد، سپس رسول خدا{{صل}} آب دهان خویش را به چشم او انداخته و برایش [[دعا]] کرد، تأثیر [[دعای پیامبر]]{{صل}} چنان بوده که گویا چشم او هیچ زخمی برنداشته است<ref>بیهقی، دلائل النبوه، ج۳، ص۱۰۰؛ شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۱۰، ص۱۸.</ref>. [[حاکم نیشابوری]]<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۲۳۲.</ref> اسناد این [[روایت]] را صحیح می‌داند. همچنین از او نقل کرده‌اند که فریاد [[بدبختی]] و [[درماندگی]] [[شیطان]] را در جنگ بدر شنیده است<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۷۵؛ ابن ابی‌الحدید، ج۱۴، ص۱۵۸.</ref>، چنان که از حضور [[فرشتگان الهی]] در این [[پیکار]] برای [[یاری]] [[مسلمانان]] و [[برتری]] [[اهل]] [[بدر]] خبر داده است<ref>بخاری، صحیح البخاری، ج۵، ص۱۴؛ ابن ابی‌خیثمه، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۳۰۲؛ طبرانی، المعجم الاوسط، ج۱، ص۴۷.</ref>. رفاعه روایت‌های گوناگونی از جمله در باب [[آرامش]] و [[اعتدال]] هنگام [[نماز]]<ref>احمد بن حنبل، المسند، ج۴، ص۳۴۰؛ ترمذی، السنن، ج۱، ص۱۸۵.</ref>، ذکر «الحمدلله» هنگام [[عطسه]] کردن<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۲۳۲.</ref>، روایتی که بیانگر [[محبت رسول خدا]]{{صل}} نسبت به [[حضرت علی]]{{ع}} است<ref>خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ ابن دمشقی، جواهر المطالب فی مناقب الامام علی، ج۱، ص۲۴۱.</ref> و کیفیت [[سجده]]<ref>شافعی، کتاب الام، ج۱، ص۱۳۶.</ref> نقل کرده است که برخی منابع، برای [[حقانیت]] دیدگاه [[شیعه]] درباره کیفیت [[وضو]] و سجده بر خاک، به گفتار و [[رفتار]] رفاعه استناد کرده‌اند<ref>ر.ک: محقق بحرانی، الحدائق الناظره، ج۲، ص۲۸۸؛ قاضی نورالله، احقاق الحق، ص۳۶۶؛ شهید اول، الذکری، ج۳، ص۱۳۸؛ امینی، السجود علی التربة الحسینیه، ص۳۳.</ref>. افزون بر آنکه وی را از [[راویان حدیث غدیر]] گفته‌اند<ref>ابن عقده کوفی، کتاب الولایه، ص۱۵۰؛ بحرانی، کشف المهم فی طریق خیر غدیرخم، ص۴۱.</ref>.		رفاعه از رسول خدا{{صل}}، [[ابوبکر]] و [[عبادة بن صامت]] [[روایت]] نقل کرده است<ref>مزی، تهذیب الکمال، ج۹، ص۲۰۳.</ref> و فرزندانش عبید و معاذ<ref>در شمار صحابه از این دو یاد شده، ر.ک: مدخل‌های مربوط.</ref>، برادرزاده‌اش [[علی بن یحیی بن خلاد]] و نیز [[عبدالله بن شداد]]، [[راوی حدیث]] او هستند<ref>ر.ک: ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۵، ص۴۰۶ و ج۸، ص۲۴۷؛ ذهبی، الکاشف، ج۱،، ص۳۹۷.</ref>. [[رفاعه]] درباره [[معجزه]] [[رسول خدا]]{{صل}} در [[جنگ بدر]] روایتی گفته است که بر پایه آن در این [[نبرد]] تیری به چشم وی اصابت کرده و نابینا شد، سپس رسول خدا{{صل}} آب دهان خویش را به چشم او انداخته و برایش [[دعا]] کرد، تأثیر [[دعای پیامبر]]{{صل}} چنان بوده که گویا چشم او هیچ زخمی برنداشته است<ref>بیهقی، دلائل النبوه، ج۳، ص۱۰۰؛ شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۱۰، ص۱۸.</ref>. [[حاکم نیشابوری]]<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۲۳۲.</ref> اسناد این [[روایت]] را صحیح می‌داند. همچنین از او نقل کرده‌اند که فریاد [[بدبختی]] و [[درماندگی]] [[شیطان]] را در جنگ بدر شنیده است<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۷۵؛ ابن ابی‌الحدید، ج۱۴، ص۱۵۸.</ref>، چنان که از حضور [[فرشتگان الهی]] در این [[پیکار]] برای [[یاری]] [[مسلمانان]] و [[برتری]] [[اهل]] [[بدر]] خبر داده است<ref>بخاری، صحیح البخاری، ج۵، ص۱۴؛ ابن ابی‌خیثمه، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۳۰۲؛ طبرانی، المعجم الاوسط، ج۱، ص۴۷.</ref>. رفاعه روایت‌های گوناگونی از جمله در باب [[آرامش]] و [[اعتدال]] هنگام [[نماز]]<ref>احمد بن حنبل، المسند، ج۴، ص۳۴۰؛ ترمذی، السنن، ج۱، ص۱۸۵.</ref>، ذکر «الحمدلله» هنگام [[عطسه]] کردن<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۲۳۲.</ref>، روایتی که بیانگر [[محبت رسول خدا]]{{صل}} نسبت به [[حضرت علی]]{{ع}} است<ref>خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ ابن دمشقی، جواهر المطالب فی مناقب الامام علی، ج۱، ص۲۴۱.</ref> و کیفیت [[سجده]]<ref>شافعی، کتاب الام، ج۱، ص۱۳۶.</ref> نقل کرده است که برخی منابع، برای [[حقانیت]] دیدگاه [[شیعه]] درباره کیفیت [[وضو]] و سجده بر خاک، به گفتار و [[رفتار]] رفاعه استناد کرده‌اند<ref>ر.ک: محقق بحرانی، الحدائق الناظره، ج۲، ص۲۸۸؛ قاضی نورالله، احقاق الحق، ص۳۶۶؛ شهید اول، الذکری، ج۳، ص۱۳۸؛ امینی، السجود علی التربة الحسینیه، ص۳۳.</ref>. افزون بر آنکه وی را از [[راویان حدیث غدیر]] گفته‌اند<ref>ابن عقده کوفی، کتاب الولایه، ص۱۵۰؛ بحرانی، کشف المهم فی طریق خیر غدیرخم، ص۴۱.</ref>.

Ali در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۵

2025-11-25T15:45:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = صحابه
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل = رافع بن رفاعة بن رافع
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط = [[رافع بن رفاعة بن رافع در تاریخ اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
			== آشنایی اجمالی ==
			وی به [[بنی‌زریق بن عامر]] تیره‌ای از [[بنی‌جشم]] از [[قبیله خزرج]] نسب می‌برد<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۹۵؛ ابن سلام، کتاب النسب، ص۲۸۵.</ref>، از این رو به [[زرقی]] و [[انصاری]] منسوب است<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۷.</ref>. کنیه‌اش ابومعاذ گفته شده<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۷۰؛ ذهبی، المقتنی، ج۲، ص۳۰۰.</ref>، ولی به [[کنیه]] مشهور نیست<ref>طبری، تاریخ طبری، ج۱۱، ص۶۷۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۷، ص۳۱۰.</ref>. به او ابن [[عفراء]] نیز گفته شده<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۱۲۵.</ref> که ممکن است وی را با [[رفاعة بن حارث انصاری]] که گاه آنان را به جد مادری‌شان، عفراء دختر [[عبید بن ثعلبه]] نسبت می‌دهند، خلط کرده باشند<ref>ر.ک: مدخل رفاعة بن حارث انصاری.</ref>. [[رافع]] پدر او، نخستین انصاری بود که در [[مکه]] با [[رسول خدا]]{{صل}} (گویا در [[عقبه دوم]]) [[ملاقات]] کرد، سپس [[اسلام]] آورده و به [[مدینه]] بازگشت و از سوی رسول خدا{{صل}} در شمار [[نقبای دوازده‌گانه]] قرار گرفت<ref>ر.ک: مدخل رافع بن مالک زریق.</ref>. مادرش ام‌مالک دختر ابی بن سلول و [[خواهر]] [[عبدالله بن ابی]] ([[رئیس]] [[منافقان]] مدینه) بود<ref>خلیفه بن خیاط، کتاب الطبقات، ص۱۷۰؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۷۹.</ref>. [[رفاعه]] در شمار [[صحابه]] مشهور در مدینه است<ref>ابن حبان، مشاهیر علما الامصار، ص۴۳.</ref> که در [[بیعت عقبه]] و [[جنگ بدر]] حضور داشت<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۷۱؛ ابن هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۳۵۸.</ref>، بدین روی او را [[عقبی]] و [[بدری]] نیز نسبت داده‌اند<ref>طبرانی، معجم الکبیر، ج۵، ص۳۵.</ref>. گفته‌اند وی در این [[نبرد]] [[امیة بن خلف]] از [[بنی‌جمح]] را کشت<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۵۱.</ref> و [[وهب بن عمیر]] را [[اسیر]] کرد<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۱۵۱.</ref>. رافع همچنین در [[نبرد احد]]، [[خندق]] و دیگر [[جنگ‌های رسول خدا]]{{صل}} در کنار ایشان بود<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۷؛ ابن جوزی، المنتظم، ج۵، ص۱۸۸.</ref>.

	~~== منابع رجال~~ و ~~تراجم~~ اهل ~~سنت ==~~		رفاعه از رسول خدا{{صل}}، [[ابوبکر]] و [[عبادة بن صامت]] [[روایت]] نقل کرده است<ref>مزی، تهذیب الکمال، ج۹، ص۲۰۳.</ref> و فرزندانش عبید و معاذ<ref>در شمار صحابه از این دو یاد شده، ر.ک: مدخل‌های مربوط.</ref>، برادرزاده‌اش [[علی بن یحیی بن خلاد]] و نیز [[عبدالله بن شداد]]، [[راوی حدیث]] او هستند<ref>ر.ک: ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۵، ص۴۰۶ و ج۸، ص۲۴۷؛ ذهبی، الکاشف، ج۱،، ص۳۹۷.</ref>. [[رفاعه]] درباره [[معجزه]] [[رسول خدا]]{{صل}} در [[جنگ بدر]] روایتی گفته است که بر پایه آن در این [[نبرد]] تیری به چشم وی اصابت کرده و نابینا شد، سپس رسول خدا{{صل}} آب دهان خویش را به چشم او انداخته و برایش [[دعا]] کرد، تأثیر [[دعای پیامبر]]{{صل}} چنان بوده که گویا چشم او هیچ زخمی برنداشته است<ref>بیهقی، دلائل النبوه، ج۳، ص۱۰۰؛ شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۱۰، ص۱۸.</ref>. [[حاکم نیشابوری]]<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۲۳۲.</ref> اسناد این [[روایت]] را صحیح می‌داند. همچنین از او نقل کرده‌اند که فریاد [[بدبختی]] و [[درماندگی]] [[شیطان]] را در جنگ بدر شنیده است<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۷۵؛ ابن ابی‌الحدید، ج۱۴، ص۱۵۸.</ref>، چنان که از حضور [[فرشتگان الهی]] در این [[پیکار]] برای [[یاری]] [[مسلمانان]] و [[برتری]] [[اهل]] [[بدر]] خبر داده است<ref>بخاری، صحیح البخاری، ج۵، ص۱۴؛ ابن ابی‌خیثمه، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۳۰۲؛ طبرانی، المعجم الاوسط، ج۱، ص۴۷.</ref>. رفاعه روایت‌های گوناگونی از جمله در باب [[آرامش]] و [[اعتدال]] هنگام [[نماز]]<ref>احمد بن حنبل، المسند، ج۴، ص۳۴۰؛ ترمذی، السنن، ج۱، ص۱۸۵.</ref>، ذکر «الحمدلله» هنگام [[عطسه]] کردن<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۲۳۲.</ref>، روایتی که بیانگر [[محبت رسول خدا]]{{صل}} نسبت به [[حضرت علی]]{{ع}} است<ref>خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳؛ ابن دمشقی، جواهر المطالب فی مناقب الامام علی، ج۱، ص۲۴۱.</ref> و کیفیت [[سجده]]<ref>شافعی، کتاب الام، ج۱، ص۱۳۶.</ref> نقل کرده است که برخی منابع، برای [[حقانیت]] دیدگاه [[شیعه]] درباره کیفیت [[وضو]] و سجده بر خاک، به گفتار و [[رفتار]] رفاعه استناد کرده‌اند<ref>ر.ک: محقق بحرانی، الحدائق الناظره، ج۲، ص۲۸۸؛ قاضی نورالله، احقاق الحق، ص۳۶۶؛ شهید اول، الذکری، ج۳، ص۱۳۸؛ امینی، السجود علی التربة الحسینیه، ص۳۳.</ref>. افزون بر آنکه وی را از [[راویان حدیث غدیر]] گفته‌اند<ref>ابن عقده کوفی، کتاب الولایه، ص۱۵۰؛ بحرانی، کشف المهم فی طریق خیر غدیرخم، ص۴۱.</ref>.
	{{~~متن رجال~~
	~~\| عنوان =1~~. ~~معجم الصحابة (البغوی)~~
	~~\| توضیحات تصویر = معجم الصحابة (~~کتاب)
	~~\| تصویر = 109109~~.~~jpeg~~
	~~\| متن~~ کتاب ~~=رافع بن رفاعة الزرقي:~~

	~~حدثني أبو خيثمة نا هاشم~~ بن ~~القاسم ح~~.		پس از [[رحلت رسول خدا]]{{صل}} [[رفاعه]] در [[مدینه]] ماند<ref>ابن ابی‌خیثمه، التاریخ الکبیر، ج۲، ص۵۰.</ref> و در حوادث پیش آمده حضور فعال داشت. او از [[دشمنان]] سرسخت عثمان بود و در ماجرای [[قتل عثمان]]، در [[خانه]] [[خلیفه]] را به [[آتش]] کشید و به [[مروان بن حکم]] ضربه‌ای سخت زد<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۶، ص۱۹۷؛ طبری، تاریخ طبری، ج۴، ص۳۸۲.</ref>. از این رو، بعدها [[بسر بن ارطاة]] (سال۳۹) به دستور معاویه [[خانه]] وی را طعمه آتش کرد<ref>ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۹.</ref>. او در [[جنگ جمل]] همراه [[امیرمؤمنان علی]] بود و خطبه‌ای در فضل [[امیرالمؤمنین]] و [[حمایت]] از آن حضرت ایراد کرد<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۸؛ ابن اثیر، الکامل، ج۴، ص۴۴؛ امین، السجود علی التربة الحسینیه، ج۷، ص۳۰. </ref> و در [[جنگ صفین]] نیز از [[یاران حضرت علی]]{{صل}} بود که بر [[پیمان]] [[داوری]] ([[حکمیت]]) [[شهادت]] داد<ref>منقری، وقعه صفین، ص۵۰۶؛ سید علی خان مدنی، الدرجات الرفیعه فی الطبقات الشیعه، ص۴۰۶.</ref>.

	~~وحدثني أحمد~~ بن ~~محمد القاضي نا أبو حذيفة قالا~~: ~~نا عكرمة بن عمار قال~~: ~~حدثني~~ [~~طارق~~] بن ~~عبد الرحمن القرشي قال: جاء~~ رافع بن رفاعة إلى مجلس الأنصار فقال: لقد نهانا رسول الله صلى الله عليه وسلم اليوم عن شيء كان يرفق بنا في معايشنا نهانا عن كرى الأرض قال: " من كانت له أرض فليزرعها أو ليزرعها أخاه أو ليدعها " ونهانا عن كسب الحجام وأمرنا أن نطعمه نواضحنا ونهانا عن كسب الأمة إلا ما عملت بيديها.		بیشتر منابع درگذشت وی را در اول [[حکومت معاویه]]، حدود سال ۴۰ یا ۴۱ [[هجری]] دانسته‌اند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۴۷؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۳، ص۶۶۰؛ ابن کثیر، البدایه النهایه، ج۸، ص۲۵.</ref>. هرچند فسوی<ref>فسوی، المعرفة و التاریخ، ج۳، ص۳۲۹.</ref> ذیل حوادث [[سال ۶۶ هجری]] از وی یاد کرده و گویا [[مختار بن ابی‌عبید ثقفی]] را [[قاتل]] وی می‌داند، اما از آنجا که این مطلب خلاف مشهور بوده و فسوی در [[مقام]] [[سخن]] از [[عبیدالله بن زیاد]] است نه [[رفاعة بن رافع]]، به نظر می‌رسد نساخ به [[اشتباه]] نام رفاعه را جایگزین عبیدالله کرده‌اند. از [[نسل]] رفاعه افراد بسیاری در مدینه و [[بغداد]] باقی ماندند<ref>ذهبی، تاریخ، ج۳، ص۶۶۰.</ref> که تعدادی از آنان [[راوی حدیث]] بوده‌اند<ref>ر.ک: مزی، تهذیب الکمال، ج۲، ص۱۴۵؛ ابن حجر، تهذیب، ج۱، ص۲۱۰.</ref> و منابع [[شیعی]] برخی از آنان را در شمار [[اصحاب ائمه]]{{ع}} ذکر کرده‌اند<ref>ر.ک: طوسی، رجال الطوسی، ص۷۴؛ امین، السجود علی التربة الحسینیه، ج۳، ص۲۷۱.</ref>.<ref>[[رحمت‌الله بانشی\|بانشی، رحمت‌الله]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)\|مقاله «رفاعة بن رافع بن مالک زرقی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۴۶-۳۴۸.</ref>

	~~واللفظ لأبي خيثمة.<ref>[http://lib.efatwa.ir/40454/2/364 البغوی، معجم الصحابة، ج2، ص364 و 365.]</ref>~~		== جستارهای وابسته ==
	}}		{{مدخل وابسته}}
	~~{{متن رجال~~		* [[بنی‌زریق بن عامر]] (قبیله)
	~~\| عنوان =2. الاستیعاب~~ (~~ابن عبد البر~~)		* [[بنی‌جشم]] (قیبله)
	~~\| توضیحات تصویر = الاستیعاب فی معرفة الاصحاب~~ (~~كتاب~~)		* [[خزرج]] (قیبله)
	~~\| تصویر = 919190.jpg~~		* [[رافع بن مالک زرقی]] (پدر)
	~~\| متن کتاب =~~رافع بن ~~رفاعة بن رافع الزرقي،~~		* [[ام‌مالک بنت ابی‌ بن سلول]] (مادر)
			* [[عبید بن رفاعة بن رافع]] (فرزند)
	~~لا تصح صحبته، والحديث المروي عنه في كسب الحجام في إسناده غلط، والله أعلم.<ref>~~[~~http://lib.efatwa.ir/40171/2/480 ابن عبد البر، الأستیعاب، ج2، ص480.~~]~~</ref>~~		* [[معاذ بن رفاعة بن رافع]] (فرزند)
	}}		* [[علی بن یحیی بن خلاد]] (برادرزاده)
	~~{{متن رجال~~
	~~\| عنوان =3. أسد الغابة~~ (~~ابن الأثیر~~)
	~~\| توضیحات تصویر = أسد الغابة فی معرفة الصحابة~~ (~~كتاب~~)
	~~\| تصویر = 323222.jpg~~
	~~\| متن کتاب =رافع~~ بن رفاعة:

	رافع بْن رفاعة بْن رافع بْن مالك ابن العجلان بْن عمرو بْن عامر بْن زريق الأنصاري الخزرجي الزرقي قال أَبُو عمر: لا تصح صحبته، والحديث المروي عنه في كسب الحجام في إسناده غلط، والله أعلم.

	~~انتهى كلامه.~~		{{پایان مدخل وابسته}}

	أخبرنا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ هِبَةِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْوَهَّابِ الْبَغْدَادِيُّ، بِإِسْنَادِهِ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَحْمَدَ، حَدَّثَنِي أَبِي، أخبرنا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، حدثنا عِكْرِمَةُ يَعْنِي ابْنَ عَمَّارٍ، حَدَّثَنِي طَارِقُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقُرَشِيُّ، قَالَ: جَاءَ رَافِعُ بْنُ رِفَاعَةَ إِلَى مَجْلِسِ الأَنْصَارِ، فَقَالَ: لَقَدْ نَهَانَا رَسُول اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عن شَيْءٍ كَانَ يَرْفُقُ بِنَا، نَهَانَا عن كِرَاءِ الأَرْضِ، وَنَهَانَا عن كَسْبِ الْحَجَّامِ، وَأَمَرَنَا أَنْ نُطْعِمَهُ نَوَاضِحَنَا، وَنَهَانَا عن كَسْبِ الأَمَةِ إِلا مَا عَمِلَتْ بِيَدِهَا، وَقَالَ هَكَذَا بِإِصْبَعِهِ نَحْوَ الْخُبْزِ، الْغَزْلِ، وَالنَّقْشِ.		== منابع ==
			{{منابع}}
	~~وَاللَّهُ أَعْلَمُ.<ref>~~[~~http~~:~~//lib.efatwa.ir/40156/2/234 ابن أثیر، أسد الغابة، ج2، ص234~~.]~~</ref>~~		# [[پرونده:IM009659.jpg\|22px]] [[رحمت‌الله بانشی\|بانشی، رحمت‌الله]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)\|'''مقاله «رفاعة بن رافع بن مالک زرقی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]
	}}		{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
			[[رده:اصحاب پیامبر]]

Bahmani در ‏۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۰

2024-03-01T13:50:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
			{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط =
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== منابع رجال و تراجم اهل سنت ==		== منابع رجال و تراجم اهل سنت ==

Bahmani در ‏۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۹

2024-03-01T13:49:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۹
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	وَاللَّهُ أَعْلَمُ.<ref>[http://lib.efatwa.ir/40156/2/234 ابن أثیر، أسد الغابة، ج2، ص234.]</ref>		وَاللَّهُ أَعْلَمُ.<ref>[http://lib.efatwa.ir/40156/2/234 ابن أثیر، أسد الغابة، ج2، ص234.]</ref>
	}}		}}

			== پانویس ==
			{{پانویس}}

	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]

Bahmani در ‏۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۹

2024-03-01T13:49:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۱۹
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	وَاللَّهُ أَعْلَمُ.<ref>[http://lib.efatwa.ir/40156/2/234 ابن أثیر، أسد الغابة، ج2، ص234.]</ref>		وَاللَّهُ أَعْلَمُ.<ref>[http://lib.efatwa.ir/40156/2/234 ابن أثیر، أسد الغابة، ج2، ص234.]</ref>
	}}		}}

			[[رده:اعلام]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:42:27Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۱۲
خط ۱:		خط ۱:

	== منابع رجال و تراجم اهل سنت==		== منابع رجال و تراجم اهل سنت ==
	{{متن رجال		{{متن رجال
	\| عنوان =1. معجم الصحابة (البغوی)		\| عنوان =1. معجم الصحابة (البغوی)
	\| توضیحات تصویر = معجم الصحابة (کتاب)		\| توضیحات تصویر = معجم الصحابة (کتاب)
	\| تصویر = 109109.jpeg		\| تصویر = 109109.jpeg
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	}}		}}
	{{متن رجال		{{متن رجال
	\| عنوان =2. الاستیعاب (ابن عبد البر)		\| عنوان =2. الاستیعاب (ابن عبد البر)
	\| توضیحات تصویر = الاستیعاب فی معرفة الاصحاب (كتاب)		\| توضیحات تصویر = الاستیعاب فی معرفة الاصحاب (كتاب)
	\| تصویر = 919190.jpg		\| تصویر = 919190.jpg
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	}}		}}
	{{متن رجال		{{متن رجال
	\| عنوان =3. أسد الغابة (ابن الأثیر)		\| عنوان =3. أسد الغابة (ابن الأثیر)
	\| توضیحات تصویر = أسد الغابة فی معرفة الصحابة (كتاب)		\| توضیحات تصویر = أسد الغابة فی معرفة الصحابة (كتاب)
	\| تصویر = 323222.jpg		\| تصویر = 323222.jpg

Wasity: صفحه‌ای تازه حاوی « == منابع رجال و تراجم اهل سنت== {{متن رجال | عنوان =1. معجم الصحابة (البغوی) | توضی...» ایجاد کرد

2020-11-28T11:41:52Z

صفحه‌ای تازه حاوی « == منابع رجال و تراجم اهل سنت== {{متن رجال | عنوان =1. معجم الصحابة (البغوی) | توضی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== منابع رجال و تراجم اهل سنت==
{{متن رجال
| عنوان =1. معجم الصحابة (البغوی)
| توضیحات تصویر = معجم الصحابة (کتاب)
| تصویر = 109109.jpeg
| متن کتاب =رافع بن رفاعة الزرقي:

حدثني أبو خيثمة نا هاشم بن القاسم ح.

وحدثني أحمد بن محمد القاضي نا أبو حذيفة قالا: نا عكرمة بن عمار قال: حدثني [طارق] بن عبد الرحمن القرشي قال: جاء رافع بن رفاعة إلى مجلس الأنصار فقال: لقد نهانا رسول الله صلى الله عليه وسلم اليوم عن شيء كان يرفق بنا في معايشنا نهانا عن كرى الأرض قال: " من كانت له أرض فليزرعها أو ليزرعها أخاه أو ليدعها " ونهانا عن كسب الحجام وأمرنا أن نطعمه نواضحنا ونهانا عن كسب الأمة إلا ما عملت بيديها.

واللفظ لأبي خيثمة.<ref>[http://lib.efatwa.ir/40454/2/364 البغوی، معجم الصحابة، ج2، ص364 و 365.]</ref>
}}
{{متن رجال
| عنوان =2. الاستیعاب (ابن عبد البر)
| توضیحات تصویر = الاستیعاب فی معرفة الاصحاب (كتاب)
| تصویر = 919190.jpg
| متن کتاب =رافع بن رفاعة بن رافع الزرقي،

لا تصح صحبته، والحديث المروي عنه في كسب الحجام في إسناده غلط، والله أعلم.<ref>[http://lib.efatwa.ir/40171/2/480 ابن عبد البر، الأستیعاب، ج2، ص480.]</ref>
}}
{{متن رجال
| عنوان =3. أسد الغابة (ابن الأثیر)
| توضیحات تصویر = أسد الغابة فی معرفة الصحابة (كتاب)
| تصویر = 323222.jpg
| متن کتاب =رافع بن رفاعة:

رافع بْن رفاعة بْن رافع بْن مالك ابن العجلان بْن عمرو بْن عامر بْن زريق الأنصاري الخزرجي الزرقي قال أَبُو عمر: لا تصح صحبته، والحديث المروي عنه في كسب الحجام في إسناده غلط، والله أعلم.

انتهى كلامه.

أخبرنا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ هِبَةِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْوَهَّابِ الْبَغْدَادِيُّ، بِإِسْنَادِهِ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَحْمَدَ، حَدَّثَنِي أَبِي، أخبرنا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، حدثنا عِكْرِمَةُ يَعْنِي ابْنَ عَمَّارٍ، حَدَّثَنِي طَارِقُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقُرَشِيُّ، قَالَ: جَاءَ رَافِعُ بْنُ رِفَاعَةَ إِلَى مَجْلِسِ الأَنْصَارِ، فَقَالَ: لَقَدْ نَهَانَا رَسُول اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عن شَيْءٍ كَانَ يَرْفُقُ بِنَا، نَهَانَا عن كِرَاءِ الأَرْضِ، وَنَهَانَا عن كَسْبِ الْحَجَّامِ، وَأَمَرَنَا أَنْ نُطْعِمَهُ نَوَاضِحَنَا، وَنَهَانَا عن كَسْبِ الأَمَةِ إِلا مَا عَمِلَتْ بِيَدِهَا، وَقَالَ هَكَذَا بِإِصْبَعِهِ نَحْوَ الْخُبْزِ، الْغَزْلِ، وَالنَّقْشِ.

وَاللَّهُ أَعْلَمُ.<ref>[http://lib.efatwa.ir/40156/2/234 ابن أثیر، أسد الغابة، ج2، ص234.]</ref>
}}