راه‌های مقابله با شیطان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-28T05:51:03Z

مقدمه

Bahmani در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۵۰

2024-07-28T05:50:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = شیطان \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[راه‌های مقابله با شیطان در قرآن]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در حدیث]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در نهج البلاغه]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در معارف دعا و زیارات]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در کلام اسلامی]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ~~راه‌های مقابله با شیطان (پرسش)~~}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* [[شیطان]] [[سوگند]] خورده است که آدمیزادگان را [[گمراه]] سازد<ref>ص/ ۸۲.</ref>. بدین روی، [[مبارزه]] با او بخش مهمی از [[تعالیم]] عملی [[اسلام]] را تشکیل می‌دهد. نخستین هشداردهنده برای مقابله با ~~[[شیطان]]،~~ [[آیات قرآن کریم]] است. [[خداوند]] در [[قرآن]] هر جا که از این موجود [[شرور]] یاد فرموده، [[انسان‌ها]] را از [[همراهی]] او بر حذر داشته است؛ اما درباره خطر [[شیطان]] برای [[انسان]]، دو نکته یاد کردنی است:		[[شیطان]] [[سوگند]] خورده است که آدمیزادگان را [[گمراه]] سازد<ref>ص/ ۸۲.</ref>. بدین روی، [[مبارزه]] با او بخش مهمی از [[تعالیم]] عملی [[اسلام]] را تشکیل می‌دهد. نخستین هشداردهنده برای مقابله با شیطان، [[آیات قرآن کریم]] است. [[خداوند]] در [[قرآن]] هر جا که از این موجود [[شرور]] یاد فرموده، [[انسان‌ها]] را از [[همراهی]] او بر [[حذر]] داشته است؛ اما درباره خطر شیطان برای [[انسان]]، دو نکته یاد کردنی است:
	# [[شیطان]] و [[اصحاب]] او هیچ دستی در عرصه [[تکوین]] و [[آفرینش]] ندارند<ref>{{متن قرآن\|مَا أَشْهَدتُّهُمْ خَلْقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلا خَلْقَ أَنفُسِهِمْ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُدًا}}؛ سوره کهف، آیه ۵۱.</ref>. [[قرآن کریم]]، همه آفریدگان را به صورت [[تکوینی]] رو به سوی کمال می‌داند<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى}}؛ سوره طه، آیه ۵۰.</ref>. اگر اغواگری ~~[[شیطان]]،~~ حالتی جبری می‌داشت، در این [[سنت الهی]]- [[هدایت]] [[عامه]]- نقض روی می‌داد<ref>المیزان‌، ۱۳/ ۳۲۷.</ref>. افزون بر این، [[شیطان~~]] [[~~توان]] آن ندارد که [[وحی الهی]] و رهنمودهای [[پیامبران]] {{ع}} را دگرگون سازد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ}}؛		# شیطان و [[اصحاب]] او هیچ دستی در عرصه [[تکوین]] و [[آفرینش]] ندارند<ref>{{متن قرآن\|مَا أَشْهَدتُّهُمْ خَلْقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلا خَلْقَ أَنفُسِهِمْ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُدًا}}؛ سوره کهف، آیه ۵۱.</ref>. [[قرآن کریم]]، همه [[آفریدگان]] را به صورت [[تکوینی]] رو به سوی کمال می‌داند<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى}}؛ سوره طه، آیه ۵۰.</ref>. اگر اغواگری شیطان، حالتی جبری می‌داشت، در این [[سنت الهی]]- [[هدایت]] [[عامه]]- نقض روی می‌داد<ref>المیزان‌، ۱۳/ ۳۲۷.</ref>. افزون بر این، شیطان توان آن ندارد که [[وحی الهی]] و رهنمودهای [[پیامبران]]{{ع}} را دگرگون سازد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ}}؛
	سوره ~~حجر،~~ آیه ۹؛ {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا}}؛ سوره ~~جن،~~ آیه ۲۶ و ۲۷~~.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 28-2696~~.</ref>.		[[سوره حجر]]، [[آیه]] ۹؛ {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا}}؛ [[سوره جن]]، آیه ۲۶ و ۲۷.</ref>.
	# [[شیطان]] را بر [[بندگان]] [[خداوند]] سلطه‌ای نیست مگر خود بخواهند<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلاَّ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ}}؛ سوره حجر، آیه ۴۲.</ref>. [[انسان]] مختار است تا راه [[هدایت]] را بپیماید یا [[ضلالت]] را برگزیند<ref>{{متن قرآن\|إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا }}؛ سوره انسان، آیه ۳.</ref>. از این دو نکته می‌توان دریافت که دست [[شیطان]] تنها در [[وسوسه]] و تزیین و نظایر آن باز است و در عرصه ~~[[تکوین]]،~~ جولانگاهی ندارد<ref>عدل الهی‌، ۸۱؛ منشور جاوید، ۵/ ۷۹ و ۸۰~~.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269~~.</ref>.		# شیطان را بر [[بندگان]] خداوند سلطه‌ای نیست مگر خود بخواهند<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلاَّ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ}}؛ سوره حجر، آیه ۴۲.</ref>. انسان مختار است تا راه هدایت را بپیماید یا [[ضلالت]] را برگزیند<ref>{{متن قرآن\|إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا}}؛ سوره انسان، آیه ۳.</ref>. از این دو نکته می‌توان دریافت که دست شیطان تنها در [[وسوسه]] و [[تزیین]] و نظایر آن باز است و در عرصه تکوین، جولانگاهی ندارد<ref>عدل الهی‌، ۸۱؛ منشور جاوید، ۵/ ۷۹ و ۸۰.</ref>.
	* [[قرآن کریم]] عواملی را بر می‌شمارد که [[انسان]] را به دام [[شیطان]] می‌اندازند:
			قرآن کریم عواملی را بر می‌شمارد که انسان را به دام شیطان می‌اندازند:
	# [[شرک]] و تن دادن به [[ولایت]] [[شیطان]]<ref>{{متن قرآن\| إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُم بِهِ مُشْرِكُونَ}}؛ سوره نحل، آیه ۱۰۰.</ref>؛		# [[شرک]] و تن دادن به [[ولایت]] [[شیطان]]<ref>{{متن قرآن\| إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُم بِهِ مُشْرِكُونَ}}؛ سوره نحل، آیه ۱۰۰.</ref>؛
	# فراموش کردن [[خداوند]]<ref>{{متن قرآن\|وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ}}؛ سوره زخرف، آیه ۳۶.</ref>؛		# فراموش کردن [[خداوند]]<ref>{{متن قرآن\|وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ}}؛ سوره زخرف، آیه ۳۶.</ref>؛
	# [[قساوت قلب]]<ref>{{متن قرآن\|فَلَوْلا إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُواْ وَلَكِن قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ }}؛ سوره انعام، آیه ۴۳.</ref>؛		# [[قساوت قلب]]<ref>{{متن قرآن\|فَلَوْلا إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُواْ وَلَكِن قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ}}؛ سوره انعام، آیه ۴۳.</ref>؛
	# [[دنیاگرایی]] و [[هواپرستی]]<ref>{{متن قرآن\|وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِيَ آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ذَّلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۱۷۵ و ۱۷۶.</ref>؛		# [[دنیاگرایی]] و [[هواپرستی]]<ref>{{متن قرآن\|وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِيَ آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ذَّلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۱۷۵ و ۱۷۶.</ref>؛
	# گناهکاری<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُواْ وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ }}؛ سوره آل عمران، آیه ۱۵۵~~.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269~~.</ref>.		# [[گناهکاری]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُواْ وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ}}؛ سوره آل عمران، آیه ۱۵۵.</ref>.
	* [[شیطان]] از گذر [[شهوت]]، [[غضب]] و [[هوا و هوس]] بر [[آدمی]] [[سلطه]] می‌یابد<ref>تفسیر کبیر، ۱/ ۲۶۶.</ref> و [[اندیشه]] او را به تسخیر در می‌آورد. بدین روی، برای ~~رویارویی با~~ [[~~شیطان~~]]، باید با [[هواهای نفسانی]] و رذائل درونی [[مبارزه]] کرد~~<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>~~.
	* برخی از راه‌های این [[مبارزه]] عبارت‌اند از:		شیطان از گذر [[شهوت]]، [[غضب]] و [[هوا و هوس]] بر [[آدمی]] [[سلطه]] می‌یابد<ref>تفسیر کبیر، ۱/ ۲۶۶.</ref> و [[اندیشه]] او را به [[تسخیر]] در می‌آورد. بدین روی، برای [[رویارویی]] با شیطان، باید با [[هواهای نفسانی]] و [[رذائل]] درونی [[مبارزه]] کرد.
	# '''[[اخلاص]]:''' [[شیطان~~]] [[~~توان]] آن ندارد که بامخلصان در افتد و آنان را بفریبد<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأَرْضِ وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلاَّ عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ}}؛ سوره حجر، ۳۹ و ۴۰.</ref>.
	# [[ایمان]] و [[توکل]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ }}؛ نحل، ۹۹.</ref>.		برخی از راه‌های این مبارزه عبارت‌اند از:
	# استعاذه که به معنای [[پناه]] آوردن به [[خداوند]] است. [[قرآن]] [[فرمان]] داده است که [[انسان]] از [[وسوسه]] [[شیطان]] به [[خدا]] [[پناه]] بَرَد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۰.</ref>.		# '''[[اخلاص]]:''' شیطان توان آن ندارد که بامخلصان در افتد و آنان را بفریبد<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأَرْضِ وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلاَّ عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ}}؛ سوره حجر، ۳۹ و ۴۰.</ref>.
			# [[ایمان]] و [[توکل]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ}}؛ نحل، ۹۹.</ref>.
			# [[استعاذه]] که به معنای [[پناه]] آوردن به خداوند است. [[قرآن]] [[فرمان]] داده است که [[انسان]] از [[وسوسه]] شیطان به [[خدا]] پناه بَرَد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۰.</ref>.
	# [[پرهیزگاری]] و [[یاد خدا]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَواْ إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۱.</ref>.		# [[پرهیزگاری]] و [[یاد خدا]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَواْ إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۱.</ref>.
	# [[پیروی]] از [[اولیای الهی]]<ref>نهج البلاغه‌، خطبه ۱۰.</ref>.		# [[پیروی]] از [[اولیای الهی]]<ref>نهج البلاغه‌، خطبه ۱۰.</ref>.
	# پاکیزگی و [[طهارت]]<ref>{{متن قرآن\|إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِّن السَّمَاء مَاء لِّيُطَهِّرَكُم بِهِ وَيُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الأَقْدَامَ }}؛ سوره انفال، آیه ۱۱.</ref>.		# [[پاکیزگی]] و [[طهارت]]<ref>{{متن قرآن\|إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِّن السَّمَاء مَاء لِّيُطَهِّرَكُم بِهِ وَيُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الأَقْدَامَ}}؛ سوره انفال، آیه ۱۱.</ref>.
	# بازگشت به [[فطرت]]<ref>تفسیر نمونه‌، ۶/ ۱۱۲؛ شیطان کیست‌، ۲۲۲.</ref>.		# بازگشت به [[فطرت]]<ref>تفسیر نمونه‌، ۶/ ۱۱۲؛ شیطان کیست‌، ۲۲۲.</ref>.
	# هوشیاری و [[پیروی]] از نیروی [[عقل]]<ref>تفسیر نمونه‌، ۶/ ۱۱۲.</ref>.		# [[هوشیاری]] و [[پیروی]] از نیروی [[عقل]]<ref>تفسیر نمونه‌، ۶/ ۱۱۲.</ref>.
	# [[دعا]]<ref>صحیفة سجادیه‌، ۱۹۵.</ref>.		# [[دعا]]<ref>صحیفة سجادیه‌، ۱۹۵.</ref>.
	# پرهیز از [[رذائل اخلاقی]] همانند [[تعصب]]، [[جهالت]]، [[کینه‌توزی]]، [[غرور]]، [[ستمگری]]، [[تکبر]]، سرکشی در برابر [[حق]] و [[طمع]]<ref>نهج البلاغه‌، خ ۱۹۲.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ~~ص 269~~.</ref>.		# [[پرهیز]] از [[رذائل اخلاقی]] همانند [[تعصب]]، [[جهالت]]، [[کینه‌توزی]]، [[غرور]]، [[ستمگری]]، [[تکبر]]، [[سرکشی]] در برابر [[حق]] و [[طمع]]<ref>نهج البلاغه‌، خ ۱۹۲.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۲۶۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۵۵:		خط ۵۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~راه‌های مقابله با~~ شیطان]]		[[رده:شیطان]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:42:53Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:10:01Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:11:58Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[راه‌های مقابله با شیطان در قرآن]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در حدیث]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در نهج البلاغه]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در معارف دعا و زیارات]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در کلام اسلامی]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = راه‌های مقابله با شیطان (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[راه‌های مقابله با شیطان در قرآن]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در حدیث]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در نهج البلاغه]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در معارف دعا و زیارات]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در کلام اسلامی]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در عرفان اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[راه‌های مقابله با شیطان (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T15:53:05Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۲۳
خط ۳۴:		خط ۳۴:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{مدخل‌ وابسته}}
	# [[ابلیس]]		# [[ابلیس]]
	# [[اتباع از شیطان]]		# [[اتباع از شیطان]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T18:48:06Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۱۸
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	#پرهیز از [[رذائل اخلاقی]] همانند [[تعصب]]، [[جهالت]]، [[کینه‌توزی]]، [[غرور]]، [[ستمگری]]، [[تکبر]]، سرکشی در برابر [[حق]] و [[طمع]]<ref>نهج البلاغه‌، خ ۱۹۲.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.		#پرهیز از [[رذائل اخلاقی]] همانند [[تعصب]]، [[جهالت]]، [[کینه‌توزی]]، [[غرور]]، [[ستمگری]]، [[تکبر]]، سرکشی در برابر [[حق]] و [[طمع]]<ref>نهج البلاغه‌، خ ۱۹۲.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == جستارهای وابسته == +''']] {{پایان منابع}} == جستارهای وابسته ==)

2021-12-16T17:15:41Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == جستارهای وابسته == +''']] {{پایان منابع}} == جستارهای وابسته ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۴۵
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]
			{{پایان منابع}}

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

2021-12-16T17:08:49Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۳۸
خط ۱:		خط ۱:

	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T14:55:30Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۲۵
خط ۳۰:		خط ۳۰:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		* [[پرونده:1414.jpg\|22px]] [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۱
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[شیطان]] [[سوگند]] خورده است که آدمیزادگان را [[گمراه]] سازد<ref>ص/ ۸۲.</ref>. بدین روی، [[مبارزه]] با او بخش مهمی از [[تعالیم]] عملی [[اسلام]] را تشکیل می‌دهد. نخستین هشداردهنده برای مقابله با شیطان، [[آیات قرآن کریم]] است. [[خداوند]] در [[قرآن]] هر جا که از این موجود [[شرور]] یاد فرموده، [[انسان‌ها]] را از [[همراهی]] او بر [[حذر]] داشته است؛ اما درباره خطر شیطان برای [[انسان]]، دو نکته یاد کردنی است:		[[شیطان]] [[سوگند]] خورده است که آدمیزادگان را [[گمراه]] سازد<ref>ص/ ۸۲.</ref>. بدین روی، [[مبارزه]] با او بخش مهمی از تعالیم عملی [[اسلام]] را تشکیل می‌دهد. نخستین هشداردهنده برای مقابله با شیطان، [[آیات قرآن کریم]] است. [[خداوند]] در [[قرآن]] هر جا که از این موجود [[شرور]] یاد فرموده، [[انسان‌ها]] را از [[همراهی]] او بر حذر داشته است؛ اما درباره خطر شیطان برای [[انسان]]، دو نکته یاد کردنی است:
	# شیطان و [[اصحاب]] او هیچ دستی در عرصه [[تکوین]] و [[آفرینش]] ندارند<ref>{{متن قرآن\|مَا أَشْهَدتُّهُمْ خَلْقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلا خَلْقَ أَنفُسِهِمْ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُدًا}}؛ سوره کهف، آیه ۵۱.</ref>. [[قرآن کریم]]، همه [[آفریدگان]] را به صورت [[تکوینی]] رو به سوی کمال می‌داند<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى}}؛ سوره طه، آیه ۵۰.</ref>. اگر اغواگری شیطان، حالتی جبری می‌داشت، در این [[سنت الهی]]- [[هدایت]] [[عامه]]- نقض روی می‌داد<ref>المیزان‌، ۱۳/ ۳۲۷.</ref>. افزون بر این، شیطان توان آن ندارد که [[وحی الهی]] و رهنمودهای [[پیامبران]]{{ع}} را دگرگون سازد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ}}؛		# شیطان و [[اصحاب]] او هیچ دستی در عرصه [[تکوین]] و [[آفرینش]] ندارند<ref>{{متن قرآن\|مَا أَشْهَدتُّهُمْ خَلْقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلا خَلْقَ أَنفُسِهِمْ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُدًا}}؛ سوره کهف، آیه ۵۱.</ref>. [[قرآن کریم]]، همه [[آفریدگان]] را به صورت [[تکوینی]] رو به سوی کمال می‌داند<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى}}؛ سوره طه، آیه ۵۰.</ref>. اگر اغواگری شیطان، حالتی جبری می‌داشت، در این [[سنت الهی]]- [[هدایت]] [[عامه]]- نقض روی می‌داد<ref>المیزان‌، ۱۳/ ۳۲۷.</ref>. افزون بر این، شیطان توان آن ندارد که [[وحی الهی]] و رهنمودهای [[پیامبران]]{{ع}} را دگرگون سازد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ}}؛
	[[سوره حجر]]، [[آیه]] ۹؛ {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا}}؛ [[سوره جن]]، آیه ۲۶ و ۲۷.</ref>.		[[سوره حجر]]، [[آیه]] ۹؛ {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا}}؛ [[سوره جن]]، آیه ۲۶ و ۲۷.</ref>.
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	# [[گناهکاری]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُواْ وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ}}؛ سوره آل عمران، آیه ۱۵۵.</ref>.		# [[گناهکاری]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُواْ وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ}}؛ سوره آل عمران، آیه ۱۵۵.</ref>.

	شیطان از گذر [[شهوت]]، [[غضب]] و [[هوا و هوس]] بر [[آدمی]] [[سلطه]] می‌یابد<ref>تفسیر کبیر، ۱/ ۲۶۶.</ref> و [[اندیشه]] او را به [[تسخیر]] در می‌آورد. بدین روی، برای [[رویارویی]] با شیطان، باید با [[هواهای نفسانی]] و [[رذائل]] درونی [[مبارزه]] کرد.		شیطان از گذر [[شهوت]]، [[غضب]] و [[هوا و هوس]] بر [[آدمی]] [[سلطه]] می‌یابد<ref>تفسیر کبیر، ۱/ ۲۶۶.</ref> و [[اندیشه]] او را به [[تسخیر]] در می‌آورد. بدین روی، برای رویارویی با شیطان، باید با [[هواهای نفسانی]] و [[رذائل]] درونی [[مبارزه]] کرد.

	برخی از راه‌های این مبارزه عبارت‌اند از:		برخی از راه‌های این مبارزه عبارت‌اند از:
	# '''[[اخلاص]]:''' شیطان توان آن ندارد که بامخلصان در افتد و آنان را بفریبد<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأَرْضِ وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلاَّ عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ}}؛ سوره حجر، ۳۹ و ۴۰.</ref>.		# '''[[اخلاص]]:''' شیطان توان آن ندارد که بامخلصان در افتد و آنان را بفریبد<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأَرْضِ وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلاَّ عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ}}؛ سوره حجر، ۳۹ و ۴۰.</ref>.
	# [[ایمان]] و [[توکل]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ}}؛ نحل، ۹۹.</ref>.		# [[ایمان]] و [[توکل]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ}}؛ نحل، ۹۹.</ref>.
	# [[استعاذه]] که به معنای [[پناه]] آوردن به خداوند است. [[قرآن]] [[فرمان]] داده است که [[انسان]] از [[وسوسه]] شیطان به [[خدا]] پناه بَرَد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۰.</ref>.		# [[استعاذه]] که به معنای پناه آوردن به خداوند است. [[قرآن]] [[فرمان]] داده است که [[انسان]] از [[وسوسه]] شیطان به [[خدا]] پناه بَرَد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۰.</ref>.
	# [[پرهیزگاری]] و [[یاد خدا]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَواْ إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۱.</ref>.		# [[پرهیزگاری]] و [[یاد خدا]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَواْ إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۱.</ref>.
	# [[پیروی]] از [[اولیای الهی]]<ref>نهج البلاغه‌، خطبه ۱۰.</ref>.		# [[پیروی]] از [[اولیای الهی]]<ref>نهج البلاغه‌، خطبه ۱۰.</ref>.
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	# [[هوشیاری]] و [[پیروی]] از نیروی [[عقل]]<ref>تفسیر نمونه‌، ۶/ ۱۱۲.</ref>.		# [[هوشیاری]] و [[پیروی]] از نیروی [[عقل]]<ref>تفسیر نمونه‌، ۶/ ۱۱۲.</ref>.
	# [[دعا]]<ref>صحیفة سجادیه‌، ۱۹۵.</ref>.		# [[دعا]]<ref>صحیفة سجادیه‌، ۱۹۵.</ref>.
	# [[پرهیز]] از [[رذائل اخلاقی]] همانند [[تعصب]]، [[جهالت]]، [[کینه‌توزی]]، ~~[[غرور]]،~~ [[ستمگری]]، [[تکبر]]، [[سرکشی]] در برابر [[حق]] و [[طمع]]<ref>نهج البلاغه‌، خ ۱۹۲.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۲۶۹.</ref>		# پرهیز از [[رذائل اخلاقی]] همانند [[تعصب]]، [[جهالت]]، [[کینه‌توزی]]، غرور، [[ستمگری]]، [[تکبر]]، [[سرکشی]] در برابر [[حق]] و [[طمع]]<ref>نهج البلاغه‌، خ ۱۹۲.</ref>.<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص۲۶۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۱۲
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[راه‌های مقابله با شیطان در قرآن]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در حدیث]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در نهج البلاغه]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در معارف دعا و زیارات]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در کلام اسلامی]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = راه‌های مقابله با شیطان (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[راه‌های مقابله با شیطان در قرآن]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در حدیث]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در نهج البلاغه]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در معارف دعا و زیارات]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در کلام اسلامی]] - [[راه‌های مقابله با شیطان در عرفان اسلامی]]\| پرسش مرتبط = راه‌های مقابله با شیطان (پرسش)}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	* [[شیطان]] [[سوگند]] خورده است که آدمیزادگان را [[گمراه]] سازد<ref>ص/ ۸۲.</ref>. بدین روی، [[مبارزه]] با او بخش مهمی از [[تعالیم]] عملی [[اسلام]] را تشکیل می‌دهد. نخستین هشداردهنده برای مقابله با [[شیطان]]، [[آیات قرآن کریم]] است. [[خداوند]] در [[قرآن]] هر جا که از این موجود [[شرور]] یاد فرموده، [[انسان‌ها]] را از [[همراهی]] او بر حذر داشته است؛ اما درباره خطر [[شیطان]] برای [[انسان]]، دو نکته یاد کردنی است:		* [[شیطان]] [[سوگند]] خورده است که آدمیزادگان را [[گمراه]] سازد<ref>ص/ ۸۲.</ref>. بدین روی، [[مبارزه]] با او بخش مهمی از [[تعالیم]] عملی [[اسلام]] را تشکیل می‌دهد. نخستین هشداردهنده برای مقابله با [[شیطان]]، [[آیات قرآن کریم]] است. [[خداوند]] در [[قرآن]] هر جا که از این موجود [[شرور]] یاد فرموده، [[انسان‌ها]] را از [[همراهی]] او بر حذر داشته است؛ اما درباره خطر [[شیطان]] برای [[انسان]]، دو نکته یاد کردنی است:
	# [[شیطان]] و [[اصحاب]] او هیچ دستی در عرصه [[تکوین]] و [[آفرینش]] ندارند<ref>{{متن قرآن\|مَا أَشْهَدتُّهُمْ خَلْقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلا خَلْقَ أَنفُسِهِمْ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُدًا}}؛ سوره کهف، آیه ۵۱.</ref>. [[قرآن کریم]]، همه آفریدگان را به صورت [[تکوینی]] رو به سوی کمال می‌داند<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى}}؛ سوره طه، آیه ۵۰.</ref>. اگر اغواگری [[شیطان]]، حالتی جبری می‌داشت، در این [[سنت الهی]]- [[هدایت]] [[عامه]]- نقض روی می‌داد<ref>المیزان‌، ۱۳/ ۳۲۷.</ref>. افزون بر این، [[شیطان]] [[توان]] آن ندارد که [[وحی الهی]] و رهنمودهای [[پیامبران]] {{ع}} را دگرگون سازد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ}}؛		# [[شیطان]] و [[اصحاب]] او هیچ دستی در عرصه [[تکوین]] و [[آفرینش]] ندارند<ref>{{متن قرآن\|مَا أَشْهَدتُّهُمْ خَلْقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلا خَلْقَ أَنفُسِهِمْ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُدًا}}؛ سوره کهف، آیه ۵۱.</ref>. [[قرآن کریم]]، همه آفریدگان را به صورت [[تکوینی]] رو به سوی کمال می‌داند<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى}}؛ سوره طه، آیه ۵۰.</ref>. اگر اغواگری [[شیطان]]، حالتی جبری می‌داشت، در این [[سنت الهی]]- [[هدایت]] [[عامه]]- نقض روی می‌داد<ref>المیزان‌، ۱۳/ ۳۲۷.</ref>. افزون بر این، [[شیطان]] [[توان]] آن ندارد که [[وحی الهی]] و رهنمودهای [[پیامبران]] {{ع}} را دگرگون سازد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ}}؛
خط ۹:		خط ۹:
	* [[قرآن کریم]] عواملی را بر می‌شمارد که [[انسان]] را به دام [[شیطان]] می‌اندازند:		* [[قرآن کریم]] عواملی را بر می‌شمارد که [[انسان]] را به دام [[شیطان]] می‌اندازند:
	# [[شرک]] و تن دادن به [[ولایت]] [[شیطان]]<ref>{{متن قرآن\| إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُم بِهِ مُشْرِكُونَ}}؛ سوره نحل، آیه ۱۰۰.</ref>؛		# [[شرک]] و تن دادن به [[ولایت]] [[شیطان]]<ref>{{متن قرآن\| إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُم بِهِ مُشْرِكُونَ}}؛ سوره نحل، آیه ۱۰۰.</ref>؛
	#فراموش کردن [[خداوند]]<ref>{{متن قرآن\|وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ}}؛ سوره زخرف، آیه ۳۶.</ref>؛		# فراموش کردن [[خداوند]]<ref>{{متن قرآن\|وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ}}؛ سوره زخرف، آیه ۳۶.</ref>؛
	# [[قساوت قلب]]<ref>{{متن قرآن\|فَلَوْلا إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُواْ وَلَكِن قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ }}؛ سوره انعام، آیه ۴۳.</ref>؛		# [[قساوت قلب]]<ref>{{متن قرآن\|فَلَوْلا إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُواْ وَلَكِن قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ }}؛ سوره انعام، آیه ۴۳.</ref>؛
	# [[دنیاگرایی]] و [[هواپرستی]]<ref>{{متن قرآن\|وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِيَ آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ذَّلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۱۷۵ و ۱۷۶.</ref>؛		# [[دنیاگرایی]] و [[هواپرستی]]<ref>{{متن قرآن\|وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِيَ آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ذَّلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۱۷۵ و ۱۷۶.</ref>؛
	#گناهکاری<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُواْ وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ }}؛ سوره آل عمران، آیه ۱۵۵.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.		# گناهکاری<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُواْ وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ }}؛ سوره آل عمران، آیه ۱۵۵.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.
	* [[شیطان]] از گذر [[شهوت]]، [[غضب]] و [[هوا و هوس]] بر [[آدمی]] [[سلطه]] می‌یابد<ref>تفسیر کبیر، ۱/ ۲۶۶.</ref> و [[اندیشه]] او را به تسخیر در می‌آورد. بدین روی، برای رویارویی با [[شیطان]]، باید با [[هواهای نفسانی]] و رذائل درونی [[مبارزه]] کرد<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.		* [[شیطان]] از گذر [[شهوت]]، [[غضب]] و [[هوا و هوس]] بر [[آدمی]] [[سلطه]] می‌یابد<ref>تفسیر کبیر، ۱/ ۲۶۶.</ref> و [[اندیشه]] او را به تسخیر در می‌آورد. بدین روی، برای رویارویی با [[شیطان]]، باید با [[هواهای نفسانی]] و رذائل درونی [[مبارزه]] کرد<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.
	*برخی از راه‌های این [[مبارزه]] عبارت‌اند از:		* برخی از راه‌های این [[مبارزه]] عبارت‌اند از:
	#'''[[اخلاص]]:''' [[شیطان]] [[توان]] آن ندارد که بامخلصان در افتد و آنان را بفریبد<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأَرْضِ وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلاَّ عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ}}؛ سوره حجر، ۳۹ و ۴۰.</ref>.		# '''[[اخلاص]]:''' [[شیطان]] [[توان]] آن ندارد که بامخلصان در افتد و آنان را بفریبد<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأَرْضِ وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلاَّ عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ}}؛ سوره حجر، ۳۹ و ۴۰.</ref>.
	# [[ایمان]] و [[توکل]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ }}؛ نحل، ۹۹.</ref>.		# [[ایمان]] و [[توکل]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ }}؛ نحل، ۹۹.</ref>.
	#استعاذه که به معنای [[پناه]] آوردن به [[خداوند]] است. [[قرآن]] [[فرمان]] داده است که [[انسان]] از [[وسوسه]] [[شیطان]] به [[خدا]] [[پناه]] بَرَد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۰.</ref>.		# استعاذه که به معنای [[پناه]] آوردن به [[خداوند]] است. [[قرآن]] [[فرمان]] داده است که [[انسان]] از [[وسوسه]] [[شیطان]] به [[خدا]] [[پناه]] بَرَد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۰.</ref>.
	# [[پرهیزگاری]] و [[یاد خدا]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَواْ إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۱.</ref>.		# [[پرهیزگاری]] و [[یاد خدا]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَواْ إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۱.</ref>.
	# [[پیروی]] از [[اولیای الهی]]<ref>نهج البلاغه‌، خطبه ۱۰.</ref>.		# [[پیروی]] از [[اولیای الهی]]<ref>نهج البلاغه‌، خطبه ۱۰.</ref>.
	#پاکیزگی و [[طهارت]]<ref>{{متن قرآن\|إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِّن السَّمَاء مَاء لِّيُطَهِّرَكُم بِهِ وَيُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الأَقْدَامَ }}؛ سوره انفال، آیه ۱۱.</ref>.		# پاکیزگی و [[طهارت]]<ref>{{متن قرآن\|إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِّن السَّمَاء مَاء لِّيُطَهِّرَكُم بِهِ وَيُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الأَقْدَامَ }}؛ سوره انفال، آیه ۱۱.</ref>.
	#بازگشت به [[فطرت]]<ref>تفسیر نمونه‌، ۶/ ۱۱۲؛ شیطان کیست‌، ۲۲۲.</ref>.		# بازگشت به [[فطرت]]<ref>تفسیر نمونه‌، ۶/ ۱۱۲؛ شیطان کیست‌، ۲۲۲.</ref>.
	#هوشیاری و [[پیروی]] از نیروی [[عقل]]<ref>تفسیر نمونه‌، ۶/ ۱۱۲.</ref>.		# هوشیاری و [[پیروی]] از نیروی [[عقل]]<ref>تفسیر نمونه‌، ۶/ ۱۱۲.</ref>.
	# [[دعا]]<ref>صحیفة سجادیه‌، ۱۹۵.</ref>.		# [[دعا]]<ref>صحیفة سجادیه‌، ۱۹۵.</ref>.
	#پرهیز از [[رذائل اخلاقی]] همانند [[تعصب]]، [[جهالت]]، [[کینه‌توزی]]، [[غرور]]، [[ستمگری]]، [[تکبر]]، سرکشی در برابر [[حق]] و [[طمع]]<ref>نهج البلاغه‌، خ ۱۹۲.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.		# پرهیز از [[رذائل اخلاقی]] همانند [[تعصب]]، [[جهالت]]، [[کینه‌توزی]]، [[غرور]]، [[ستمگری]]، [[تکبر]]، سرکشی در برابر [[حق]] و [[طمع]]<ref>نهج البلاغه‌، خ ۱۹۲.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۳:		خط ۳:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*[[شیطان]] [[سوگند]] خورده است که آدمیزادگان را [[گمراه]] سازد<ref>ص/ ۸۲.</ref>. بدین روی، [[مبارزه]] با او بخش مهمی از [[تعالیم]] عملی [[اسلام]] را تشکیل می‌دهد. نخستین هشداردهنده برای مقابله با [[شیطان]]، [[آیات قرآن کریم]] است. [[خداوند]] در [[قرآن]] هر جا که از این موجود [[شرور]] یاد فرموده، [[انسان‌ها]] را از [[همراهی]] او بر حذر داشته است؛ اما درباره خطر [[شیطان]] برای [[انسان]]، دو نکته یاد کردنی است:		* [[شیطان]] [[سوگند]] خورده است که آدمیزادگان را [[گمراه]] سازد<ref>ص/ ۸۲.</ref>. بدین روی، [[مبارزه]] با او بخش مهمی از [[تعالیم]] عملی [[اسلام]] را تشکیل می‌دهد. نخستین هشداردهنده برای مقابله با [[شیطان]]، [[آیات قرآن کریم]] است. [[خداوند]] در [[قرآن]] هر جا که از این موجود [[شرور]] یاد فرموده، [[انسان‌ها]] را از [[همراهی]] او بر حذر داشته است؛ اما درباره خطر [[شیطان]] برای [[انسان]]، دو نکته یاد کردنی است:
	#[[شیطان]] و [[اصحاب]] او هیچ دستی در عرصه [[تکوین]] و [[آفرینش]] ندارند<ref>{{متن قرآن\|مَا أَشْهَدتُّهُمْ خَلْقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلا خَلْقَ أَنفُسِهِمْ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُدًا}}؛ سوره کهف، آیه ۵۱.</ref>. [[قرآن کریم]]، همه آفریدگان را به صورت [[تکوینی]] رو به سوی کمال می‌داند<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى}}؛ سوره طه، آیه ۵۰.</ref>. اگر اغواگری [[شیطان]]، حالتی جبری می‌داشت، در این [[سنت الهی]]- [[هدایت]] [[عامه]]- نقض روی می‌داد<ref>المیزان‌، ۱۳/ ۳۲۷.</ref>. افزون بر این، [[شیطان]] [[توان]] آن ندارد که [[وحی الهی]] و رهنمودهای [[پیامبران]] {{ع}} را دگرگون سازد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ}}؛		# [[شیطان]] و [[اصحاب]] او هیچ دستی در عرصه [[تکوین]] و [[آفرینش]] ندارند<ref>{{متن قرآن\|مَا أَشْهَدتُّهُمْ خَلْقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلا خَلْقَ أَنفُسِهِمْ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُدًا}}؛ سوره کهف، آیه ۵۱.</ref>. [[قرآن کریم]]، همه آفریدگان را به صورت [[تکوینی]] رو به سوی کمال می‌داند<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى}}؛ سوره طه، آیه ۵۰.</ref>. اگر اغواگری [[شیطان]]، حالتی جبری می‌داشت، در این [[سنت الهی]]- [[هدایت]] [[عامه]]- نقض روی می‌داد<ref>المیزان‌، ۱۳/ ۳۲۷.</ref>. افزون بر این، [[شیطان]] [[توان]] آن ندارد که [[وحی الهی]] و رهنمودهای [[پیامبران]] {{ع}} را دگرگون سازد<ref>{{متن قرآن\|إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ}}؛
	سوره حجر، آیه ۹؛ {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا}}؛ سوره جن، آیه ۲۶ و ۲۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 28-2696.</ref>.		سوره حجر، آیه ۹؛ {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا}}؛ سوره جن، آیه ۲۶ و ۲۷.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 28-2696.</ref>.
	#[[شیطان]] را بر [[بندگان]] [[خداوند]] سلطه‌ای نیست مگر خود بخواهند<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلاَّ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ}}؛ سوره حجر، آیه ۴۲.</ref>. [[انسان]] مختار است تا راه [[هدایت]] را بپیماید یا [[ضلالت]] را برگزیند<ref>{{متن قرآن\|إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا }}؛ سوره انسان، آیه ۳.</ref>. از این دو نکته می‌توان دریافت که دست [[شیطان]] تنها در [[وسوسه]] و تزیین و نظایر آن باز است و در عرصه [[تکوین]]، جولانگاهی ندارد<ref>عدل الهی‌، ۸۱؛ منشور جاوید، ۵/ ۷۹ و ۸۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.		# [[شیطان]] را بر [[بندگان]] [[خداوند]] سلطه‌ای نیست مگر خود بخواهند<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلاَّ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ}}؛ سوره حجر، آیه ۴۲.</ref>. [[انسان]] مختار است تا راه [[هدایت]] را بپیماید یا [[ضلالت]] را برگزیند<ref>{{متن قرآن\|إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا }}؛ سوره انسان، آیه ۳.</ref>. از این دو نکته می‌توان دریافت که دست [[شیطان]] تنها در [[وسوسه]] و تزیین و نظایر آن باز است و در عرصه [[تکوین]]، جولانگاهی ندارد<ref>عدل الهی‌، ۸۱؛ منشور جاوید، ۵/ ۷۹ و ۸۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.
	*[[قرآن کریم]] عواملی را بر می‌شمارد که [[انسان]] را به دام [[شیطان]] می‌اندازند:		* [[قرآن کریم]] عواملی را بر می‌شمارد که [[انسان]] را به دام [[شیطان]] می‌اندازند:
	#[[شرک]] و تن دادن به [[ولایت]] [[شیطان]]<ref>{{متن قرآن\| إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُم بِهِ مُشْرِكُونَ}}؛ سوره نحل، آیه ۱۰۰.</ref>؛		# [[شرک]] و تن دادن به [[ولایت]] [[شیطان]]<ref>{{متن قرآن\| إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُم بِهِ مُشْرِكُونَ}}؛ سوره نحل، آیه ۱۰۰.</ref>؛
	#فراموش کردن [[خداوند]]<ref>{{متن قرآن\|وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ}}؛ سوره زخرف، آیه ۳۶.</ref>؛		#فراموش کردن [[خداوند]]<ref>{{متن قرآن\|وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ}}؛ سوره زخرف، آیه ۳۶.</ref>؛
	#[[قساوت قلب]]<ref>{{متن قرآن\|فَلَوْلا إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُواْ وَلَكِن قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ }}؛ سوره انعام، آیه ۴۳.</ref>؛		# [[قساوت قلب]]<ref>{{متن قرآن\|فَلَوْلا إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُواْ وَلَكِن قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ }}؛ سوره انعام، آیه ۴۳.</ref>؛
	#[[دنیاگرایی]] و [[هواپرستی]]<ref>{{متن قرآن\|وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِيَ آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ذَّلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۱۷۵ و ۱۷۶.</ref>؛		# [[دنیاگرایی]] و [[هواپرستی]]<ref>{{متن قرآن\|وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِيَ آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ذَّلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۱۷۵ و ۱۷۶.</ref>؛
	#گناهکاری<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُواْ وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ }}؛ سوره آل عمران، آیه ۱۵۵.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.		#گناهکاری<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُواْ وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ }}؛ سوره آل عمران، آیه ۱۵۵.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.
	*[[شیطان]] از گذر [[شهوت]]، [[غضب]] و [[هوا و هوس]] بر [[آدمی]] [[سلطه]] می‌یابد<ref>تفسیر کبیر، ۱/ ۲۶۶.</ref> و [[اندیشه]] او را به تسخیر در می‌آورد. بدین روی، برای رویارویی با [[شیطان]]، باید با [[هواهای نفسانی]] و رذائل درونی [[مبارزه]] کرد<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.		* [[شیطان]] از گذر [[شهوت]]، [[غضب]] و [[هوا و هوس]] بر [[آدمی]] [[سلطه]] می‌یابد<ref>تفسیر کبیر، ۱/ ۲۶۶.</ref> و [[اندیشه]] او را به تسخیر در می‌آورد. بدین روی، برای رویارویی با [[شیطان]]، باید با [[هواهای نفسانی]] و رذائل درونی [[مبارزه]] کرد<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.
	*برخی از راه‌های این [[مبارزه]] عبارت‌اند از:		*برخی از راه‌های این [[مبارزه]] عبارت‌اند از:
	#'''[[اخلاص]]:''' [[شیطان]] [[توان]] آن ندارد که بامخلصان در افتد و آنان را بفریبد<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأَرْضِ وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلاَّ عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ}}؛ سوره حجر، ۳۹ و ۴۰.</ref>.		#'''[[اخلاص]]:''' [[شیطان]] [[توان]] آن ندارد که بامخلصان در افتد و آنان را بفریبد<ref>{{متن قرآن\|قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأَرْضِ وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلاَّ عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ}}؛ سوره حجر، ۳۹ و ۴۰.</ref>.
	#[[ایمان]] و [[توکل]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ }}؛ نحل، ۹۹.</ref>.		# [[ایمان]] و [[توکل]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ }}؛ نحل، ۹۹.</ref>.
	#استعاذه که به معنای [[پناه]] آوردن به [[خداوند]] است. [[قرآن]] [[فرمان]] داده است که [[انسان]] از [[وسوسه]] [[شیطان]] به [[خدا]] [[پناه]] بَرَد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۰.</ref>.		#استعاذه که به معنای [[پناه]] آوردن به [[خداوند]] است. [[قرآن]] [[فرمان]] داده است که [[انسان]] از [[وسوسه]] [[شیطان]] به [[خدا]] [[پناه]] بَرَد<ref>{{متن قرآن\|وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۰.</ref>.
	#[[پرهیزگاری]] و [[یاد خدا]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَواْ إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۱.</ref>.		# [[پرهیزگاری]] و [[یاد خدا]]<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَواْ إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۲۰۱.</ref>.
	#[[پیروی]] از [[اولیای الهی]]<ref>نهج البلاغه‌، خطبه ۱۰.</ref>.		# [[پیروی]] از [[اولیای الهی]]<ref>نهج البلاغه‌، خطبه ۱۰.</ref>.
	#پاکیزگی و [[طهارت]]<ref>{{متن قرآن\|إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِّن السَّمَاء مَاء لِّيُطَهِّرَكُم بِهِ وَيُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الأَقْدَامَ }}؛ سوره انفال، آیه ۱۱.</ref>.		#پاکیزگی و [[طهارت]]<ref>{{متن قرآن\|إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِّن السَّمَاء مَاء لِّيُطَهِّرَكُم بِهِ وَيُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الأَقْدَامَ }}؛ سوره انفال، آیه ۱۱.</ref>.
	#بازگشت به [[فطرت]]<ref>تفسیر نمونه‌، ۶/ ۱۱۲؛ شیطان کیست‌، ۲۲۲.</ref>.		#بازگشت به [[فطرت]]<ref>تفسیر نمونه‌، ۶/ ۱۱۲؛ شیطان کیست‌، ۲۲۲.</ref>.
	#هوشیاری و [[پیروی]] از نیروی [[عقل]]<ref>تفسیر نمونه‌، ۶/ ۱۱۲.</ref>.		#هوشیاری و [[پیروی]] از نیروی [[عقل]]<ref>تفسیر نمونه‌، ۶/ ۱۱۲.</ref>.
	#[[دعا]]<ref>صحیفة سجادیه‌، ۱۹۵.</ref>.		# [[دعا]]<ref>صحیفة سجادیه‌، ۱۹۵.</ref>.
	#پرهیز از [[رذائل اخلاقی]] همانند [[تعصب]]، [[جهالت]]، [[کینه‌توزی]]، [[غرور]]، [[ستمگری]]، [[تکبر]]، سرکشی در برابر [[حق]] و [[طمع]]<ref>نهج البلاغه‌، خ ۱۹۲.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.		#پرهیز از [[رذائل اخلاقی]] همانند [[تعصب]]، [[جهالت]]، [[کینه‌توزی]]، [[غرور]]، [[ستمگری]]، [[تکبر]]، سرکشی در برابر [[حق]] و [[طمع]]<ref>نهج البلاغه‌، خ ۱۹۲.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص 269.</ref>.

خط ۳۲:		خط ۳۲:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	# [[ابلیس]]		# [[ابلیس]]
	# [[اتباع از شیطان]]		# [[اتباع از شیطان]]
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:راه‌های مقابله با شیطان]]		[[رده:راه‌های مقابله با شیطان]]