راه تعیین امام در کلام اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* دیدگاه امامیه */

2024-11-10T07:26:01Z

دیدگاه امامیه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۶
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== دیدگاه [[امامیه]] ==		== دیدگاه [[امامیه]] ==
	[[شیعیان]] امامیه به دلیل اینکه [[امامت]] را در امتداد «[[نبوت]]» می‌دانند، معقتدند تعیین و [[نصب امام]] تنها در محدوده [[اختیار]] [[خداوند متعال]] است که تنها از طریق «نص نبوی» اعلام می‌شود؛ زیرا یکی از [[شرایط امام]]، [[عصمت]] است و بر [[عصمت امام]] که [[امر باطنی]] و درونی است تنها [[خداوند]] [[آگاهی]] دارد. از این رو، ‌ امامِ‌ معصومِ شایسته این مقام، باید از سوی خداوند معین و [[منصوب]] گردد<ref>{{عربی\|وقال أصحابنا: لا یحصل إلّا بالنصّ لا غیر؛ وذلک لأنّ العصمة شرط فی الإمام وهی أمر خفیّ لا یطّلع علیه إلّا علّام الغیوب... فلو لا النصّ علی العصمة لم یکن لنا طریق إلی معرفتها}}، فاضل مقداد، الأنوار الجلالیة فی شرح الفصول النصیریة، ص۱۶۰؛ برخی فرقه‌های دیگر همانند بکریه و عباسیه (یا راوندیه) نیز با این دیدگاه هم‌نظرند. (سید مرتضی‏، علی بن حسین، الشافی فی الإمامة، ج‏۱، ص۷)؛ عباسیه وراثت را نیز یکی از راه‌های تعیین امام شمرده‌اند: {{عربی\|وقالت العباسیة إن الطریق إلی تعیین الإمام النص أو المیراث}}، علامه حلی، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص۳۶۷؛ شیعیان زیدی نیز یکی از راه‌های تعیین امام را نص می‌دانند: {{عربی\|و قالت الزیدیة تعیین الإمام بالنص أو الدعوة إلی نفسه‏}}، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص۳۶۶.</ref>.		[[شیعیان]] امامیه به دلیل اینکه [[امامت]] را در امتداد «[[نبوت]]» می‌دانند، معقتدند تعیین و [[نصب امام]] تنها در محدوده [[اختیار]] [[خداوند متعال]] است که تنها از طریق «نص نبوی» اعلام می‌شود؛ زیرا یکی از [[شرایط امام]]، [[عصمت]] است و بر [[عصمت امام]] که امر باطنی و درونی است تنها [[خداوند]] [[آگاهی]] دارد. از این رو، ‌ امامِ‌ معصومِ شایسته این مقام، باید از سوی خداوند معین و [[منصوب]] گردد<ref>{{عربی\|وقال أصحابنا: لا یحصل إلّا بالنصّ لا غیر؛ وذلک لأنّ العصمة شرط فی الإمام وهی أمر خفیّ لا یطّلع علیه إلّا علّام الغیوب... فلو لا النصّ علی العصمة لم یکن لنا طریق إلی معرفتها}}، فاضل مقداد، الأنوار الجلالیة فی شرح الفصول النصیریة، ص۱۶۰؛ برخی فرقه‌های دیگر همانند بکریه و عباسیه (یا راوندیه) نیز با این دیدگاه هم‌نظرند. (سید مرتضی‏، علی بن حسین، الشافی فی الإمامة، ج‏۱، ص۷)؛ عباسیه وراثت را نیز یکی از راه‌های تعیین امام شمرده‌اند: {{عربی\|وقالت العباسیة إن الطریق إلی تعیین الإمام النص أو المیراث}}، علامه حلی، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص۳۶۷؛ شیعیان زیدی نیز یکی از راه‌های تعیین امام را نص می‌دانند: {{عربی\|و قالت الزیدیة تعیین الإمام بالنص أو الدعوة إلی نفسه‏}}، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص۳۶۶.</ref>.

	[[نص]] [[تعیین امام]] نیز گاهی قولی است و گاهی فعلی. [[اظهار معجزه]]، از قسم نص فعلی است که برخی اوقات از سوی [[امام]] برای [[اثبات امامت]] رخ می‌دهد<ref>فاضل مقداد، اللوامع الإلهیة فی المباحث الکلامیة، ص۳۳۴ و الأنوار الجلالیة فی شرح الفصول النصیریة، ص۱۶۰.</ref>. به همین جهت برخی [[عالمان]] امامیه اظهار معجزه را یکی از [[راه‌های تعیین امام]]<ref>شوشتری، قاضی نور الله، إحقاق الحق و إزهاق الباطل، ج‏۲، ص۳۳۴.</ref> و برخی آن را قائم مقام نص قولی برشمرده‌اند<ref>حمصی رازی، سدید الدین، المنقذ من التقلید، ج‏۲، ص۲۹۶.</ref>. براساس این قول، راه اصلی تشخیص امام نص شرعی است، ولی در مواردی نیز [[معجزه]] می‌تواند راهگشا باشد؛ به این معنا که وقتی [[خداوند]] [[معجزه]] را در [[اختیار]] مدعی امامت قرار می‌دهد، ادعای او را [[تأیید]] کرده است.		[[نص]] [[تعیین امام]] نیز گاهی قولی است و گاهی فعلی. [[اظهار معجزه]]، از قسم نص فعلی است که برخی اوقات از سوی [[امام]] برای [[اثبات امامت]] رخ می‌دهد<ref>فاضل مقداد، اللوامع الإلهیة فی المباحث الکلامیة، ص۳۳۴ و الأنوار الجلالیة فی شرح الفصول النصیریة، ص۱۶۰.</ref>. به همین جهت برخی [[عالمان]] امامیه اظهار معجزه را یکی از [[راه‌های تعیین امام]]<ref>شوشتری، قاضی نور الله، إحقاق الحق و إزهاق الباطل، ج‏۲، ص۳۳۴.</ref> و برخی آن را قائم مقام نص قولی برشمرده‌اند<ref>حمصی رازی، سدید الدین، المنقذ من التقلید، ج‏۲، ص۲۹۶.</ref>. براساس این قول، راه اصلی تشخیص امام نص شرعی است، ولی در مواردی نیز [[معجزه]] می‌تواند راهگشا باشد؛ به این معنا که وقتی [[خداوند]] [[معجزه]] را در [[اختیار]] مدعی امامت قرار می‌دهد، ادعای او را [[تأیید]] کرده است.

Bahmani در ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۳

2024-11-10T07:23:34Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منابع */

2024-11-10T06:59:41Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۹
خط ۲۷۲:		خط ۲۷۲:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]		# [[پرونده:440259451.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت - ربانی گلپایگانی (مقاله)\|مقاله «امامت»]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه کلام اسلامی ج۱''']]
	# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[القواعد الکلامیة (کتاب)\|'''القواعد الکلامیة''']]		# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[القواعد الکلامیة (کتاب)\|'''القواعد الکلامیة''']]
	# [[پرونده:1368130.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[براهین و نصوص امامت (کتاب)\|'''براهین و نصوص امامت''']]		# [[پرونده:1368130.jpg\|22px]] [[علی ربانی گلپایگانی\|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[براهین و نصوص امامت (کتاب)\|'''براهین و نصوص امامت''']]

Bahmani: /* نظریه مذاهب اهل سنت درباره راه تعیین امام */

2024-11-10T06:57:57Z

نظریه مذاهب اهل سنت درباره راه تعیین امام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۷
خط ۱۹۲:		خط ۱۹۲:

	== نظریه [[مذاهب اهل سنت]] درباره [[راه تعیین امام]] ==		== نظریه [[مذاهب اهل سنت]] درباره [[راه تعیین امام]] ==
			{{اصلی\|راه تعیین امام از دیدگاه اهل سنت}}
	تمام فرق [[اهل سنت]] جز اندکی، [[وجود امام]] را در [[جامعه]] امری ضروری می‌دانند. بر این اساس معتقدند [[اطاعت از امام]] منتخب [[واجب]] است<ref>{{عربی\|فقال جمهور أصحابنا من المتکلمین و الفقهاء، مع الشیعة و الخوارج و أکثر المعتزلة، بوجوب الإمامة و إنها فرض واجب إتباع المنصوب له... و خالفهم شرذمة من القدریة کأبی بکر الأصم و هشام الفوطی‏}}، تفتازانی، أصول الإیمان، ص۲۱۶.</ref>. از دیدگاه آنها [[امامت]] به معنای [[جانشینی پیامبر]] است که [[وظیفه]] او برپا داشتن [[قوانین]] [[شریعت]] و [[حفظ اسلام]] است<ref>{{عربی\|و الحق أن الإمامة عبارة عن خلافة شخص من الأشخاص للرّسول {{صل}} فی إقامة قوانین الشّرع، و حفظ حوزة الملة، علی وجه یجب اتّباعه علی کافة الأمة}}، آمدی، ‌ سیف الدین، أبکار الأفکار فی أصول الدین، ج‏۵، ص۱۲۱.</ref>. برپایه این تعریف، امامت مساوی با [[خلافت]] خواهد بود. از این رو، ‌ در بحث [[تعیین امام]]، مقصود از «[[امام]]» همان [[خلیفه]] است. از آنجایی‌که آنها به امامت و [[خلافت الهی]] [[معتقد]] نیستند، [[تعیین خلیفه]] و امام را انتخابی می‌دانند؛ چون نصی از سوی [[خداوند]] و همچنین [[پیامبر]] در این مورد وارد نشده است و پیامبر تعیین خلیفه را به [[انتخاب]] [[امت]] واگذارده است<ref>{{عربی\|فقال الجمهور الأعظم من أصحابنا و من المعتزلة و الخوارج و النجاریة أن طریق ثبوتها الاختیار من الأمة باجتهاد أهل الاجتهاد منهم و اختیارهم من یصلح لها. و کان جائزا ثبوتها بالنص غیر أن النص لم یرد فیها علی واحد بعینه فصارت الأمة فیها إلی الاختیار}}، بغدادی عبد القادر، أصول الإیمان، ص۲۲۲.</ref>.		تمام فرق [[اهل سنت]] جز اندکی، [[وجود امام]] را در [[جامعه]] امری ضروری می‌دانند. بر این اساس معتقدند [[اطاعت از امام]] منتخب [[واجب]] است<ref>{{عربی\|فقال جمهور أصحابنا من المتکلمین و الفقهاء، مع الشیعة و الخوارج و أکثر المعتزلة، بوجوب الإمامة و إنها فرض واجب إتباع المنصوب له... و خالفهم شرذمة من القدریة کأبی بکر الأصم و هشام الفوطی‏}}، تفتازانی، أصول الإیمان، ص۲۱۶.</ref>. از دیدگاه آنها [[امامت]] به معنای [[جانشینی پیامبر]] است که [[وظیفه]] او برپا داشتن [[قوانین]] [[شریعت]] و [[حفظ اسلام]] است<ref>{{عربی\|و الحق أن الإمامة عبارة عن خلافة شخص من الأشخاص للرّسول {{صل}} فی إقامة قوانین الشّرع، و حفظ حوزة الملة، علی وجه یجب اتّباعه علی کافة الأمة}}، آمدی، ‌ سیف الدین، أبکار الأفکار فی أصول الدین، ج‏۵، ص۱۲۱.</ref>. برپایه این تعریف، امامت مساوی با [[خلافت]] خواهد بود. از این رو، ‌ در بحث [[تعیین امام]]، مقصود از «[[امام]]» همان [[خلیفه]] است. از آنجایی‌که آنها به امامت و [[خلافت الهی]] [[معتقد]] نیستند، [[تعیین خلیفه]] و امام را انتخابی می‌دانند؛ چون نصی از سوی [[خداوند]] و همچنین [[پیامبر]] در این مورد وارد نشده است و پیامبر تعیین خلیفه را به [[انتخاب]] [[امت]] واگذارده است<ref>{{عربی\|فقال الجمهور الأعظم من أصحابنا و من المعتزلة و الخوارج و النجاریة أن طریق ثبوتها الاختیار من الأمة باجتهاد أهل الاجتهاد منهم و اختیارهم من یصلح لها. و کان جائزا ثبوتها بالنص غیر أن النص لم یرد فیها علی واحد بعینه فصارت الأمة فیها إلی الاختیار}}، بغدادی عبد القادر، أصول الإیمان، ص۲۲۲.</ref>.

Bahmani: /* برهان واسطه فیض */

2024-04-14T09:33:36Z

برهان واسطه فیض

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۳
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	بدون تردید، [[اسلام]] [[دین جامع]] است و کامل‌ترین [[قوانین الهی]] را دارد که گستره آن، شامل موضوعات [[احکام]] [[عبادی]]، [[اعتقادی]]، [[اخلاقی]]، مسائل [[سیاسی]]، و مباحث [[دنیوی]] و اخری [[بشر]] است. مسألۀ [[رهبری]] [[امت اسلام]] پس از [[رحلت پیامبر اکرم]] {{صل}} از مهمترین مسائل سیاسی ـ اعتقادی است که به [[اعتقاد شیعیان]]، [[خداوند متعال]] جهت [[اکمال دین]] و [[جامعیت]] آن، [[اقدام]] به [[نصب امام]] نموده‌ و از سوی [[پیامبر]] نیز معرفی گردیده است؛ چون اکمال دین بدون [[نصب]] و تعیین آن متصور نیست و پیامبر در معرفی و [[ابلاغ]] امر [[امامت]] فروگذار نکرده است<ref>{{عربی\|و أمر الإمامة أی ما یتعلق بها من تعیین الإمام فی کل زمان «من تمام الدین» أی من أجزائه التی لا یتم إلا بها، فإکمال الدین بدون بیانه غیر متصور و لم یمض {{صل}} أی کما لم یفرط الله تعالی فی البیان لم یفرط الرسول {{صل}} فی التبلیغ}}، مجلسی، محمد باقر، مرآة العقول، ج‏۲، ص۳۷۹.</ref>؛ چنانچه [[امام رضا]] {{ع}} در ضمن [[روایت]] طولانی فرموده است: "و امر امامت، تمام کننده [[دین]] است و پیامبر [[رحلت]] نکرد تا اینکه برای امتش [[معارف]] دینشان را روشن کرد و راهشان را مشخص نمود و آنان را در راه [[حق]] نهاد و علی را برایشان به هبری و امامت [[منصوب]] کرد و هیچ چیزی را که [[امت]] بدان نیازمند باشد، ترک نکرد، جز ‌آنکه روشنش ساخت. پس کسی که [[گمان]] کند [[خداوند]] دینش را کامل نکرده، [[کتاب خدا]] را رد کرده و کسی‌که [[قرآن]] را رد کند، [[کافر]] است<ref>{{متن حدیث\|وَأَمْرُ الْإِمَامَةِ مِنْ تَمَامِ الدِّینِ وَلَمْ یمْضِ صلی الله علیه وآله حَتَّی بَینَ لِأُمَّتِهِ مَعَالِمَ دِینِهِمْ وَأَوْضَحَ لَهُمْ سَبِیلَهُمْ وَتَرَکَهُمْ عَلَی قَصْدِ سَبِیلِ الْحَقِّ وَأَقَامَ لَهُمْ عَلِیاً {{ع}} عَلَماً وَإِمَاماً وَمَا تَرَکَ لَهُمْ شَیئاً یحْتَاجُ إِلَیهِ الْأُمَّةُ إِلَّا بَینَهُ فَمَنْ زَعَمَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَمْ یکْمِلْ دِینَهُ فَقَدْ رَدَّ کِتَابَ اللَّهِ وَمَنْ رَدَّ کِتَابَ اللَّهِ فَهُوَ کَافِرٌ بِه‏}}، کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج‏۱، ص۱۹۹.</ref>.		بدون تردید، [[اسلام]] [[دین جامع]] است و کامل‌ترین [[قوانین الهی]] را دارد که گستره آن، شامل موضوعات [[احکام]] [[عبادی]]، [[اعتقادی]]، [[اخلاقی]]، مسائل [[سیاسی]]، و مباحث [[دنیوی]] و اخری [[بشر]] است. مسألۀ [[رهبری]] [[امت اسلام]] پس از [[رحلت پیامبر اکرم]] {{صل}} از مهمترین مسائل سیاسی ـ اعتقادی است که به [[اعتقاد شیعیان]]، [[خداوند متعال]] جهت [[اکمال دین]] و [[جامعیت]] آن، [[اقدام]] به [[نصب امام]] نموده‌ و از سوی [[پیامبر]] نیز معرفی گردیده است؛ چون اکمال دین بدون [[نصب]] و تعیین آن متصور نیست و پیامبر در معرفی و [[ابلاغ]] امر [[امامت]] فروگذار نکرده است<ref>{{عربی\|و أمر الإمامة أی ما یتعلق بها من تعیین الإمام فی کل زمان «من تمام الدین» أی من أجزائه التی لا یتم إلا بها، فإکمال الدین بدون بیانه غیر متصور و لم یمض {{صل}} أی کما لم یفرط الله تعالی فی البیان لم یفرط الرسول {{صل}} فی التبلیغ}}، مجلسی، محمد باقر، مرآة العقول، ج‏۲، ص۳۷۹.</ref>؛ چنانچه [[امام رضا]] {{ع}} در ضمن [[روایت]] طولانی فرموده است: "و امر امامت، تمام کننده [[دین]] است و پیامبر [[رحلت]] نکرد تا اینکه برای امتش [[معارف]] دینشان را روشن کرد و راهشان را مشخص نمود و آنان را در راه [[حق]] نهاد و علی را برایشان به هبری و امامت [[منصوب]] کرد و هیچ چیزی را که [[امت]] بدان نیازمند باشد، ترک نکرد، جز ‌آنکه روشنش ساخت. پس کسی که [[گمان]] کند [[خداوند]] دینش را کامل نکرده، [[کتاب خدا]] را رد کرده و کسی‌که [[قرآن]] را رد کند، [[کافر]] است<ref>{{متن حدیث\|وَأَمْرُ الْإِمَامَةِ مِنْ تَمَامِ الدِّینِ وَلَمْ یمْضِ صلی الله علیه وآله حَتَّی بَینَ لِأُمَّتِهِ مَعَالِمَ دِینِهِمْ وَأَوْضَحَ لَهُمْ سَبِیلَهُمْ وَتَرَکَهُمْ عَلَی قَصْدِ سَبِیلِ الْحَقِّ وَأَقَامَ لَهُمْ عَلِیاً {{ع}} عَلَماً وَإِمَاماً وَمَا تَرَکَ لَهُمْ شَیئاً یحْتَاجُ إِلَیهِ الْأُمَّةُ إِلَّا بَینَهُ فَمَنْ زَعَمَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَمْ یکْمِلْ دِینَهُ فَقَدْ رَدَّ کِتَابَ اللَّهِ وَمَنْ رَدَّ کِتَابَ اللَّهِ فَهُوَ کَافِرٌ بِه‏}}، کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج‏۱، ص۱۹۹.</ref>.

	===== [[برهان واسطه فیض]] =====		===== برهان واسطه فیض =====
	از آنجایی که عالَم امکان بر اساس علت و معلول [[آفریده]] شده، افاضۀ [[فیض الهی]] بر موجودات امکانی، بدون واسطه صورت نمی‌گیرد. خود این واسطه نیز از فیوضات [[الهی]] است که [[عالم خلق]] و [[تکوین]] و نیز [[هدایت]] و [[تشریع]] جهت اخذ [[فیض]] ربانی، نیازمند اوست. مصداق این [[واسطۀ فیض]] در عالم تشریع، [[نفوس]] [[پاکی]] است که [[شایستگی]] دریافت فیوضات الهی را در رساندن آن به عالم وجود، دارند. این واسطه، در شخص [[پیامبر اکرم]] {{صل}} یعنی مرتبه کامل [[ولایت]] و [[رسالت]]، جلوه کرد و بعد از ایشان، در وجود [[مبارک]] [[امامان]] {{ع}} رخ نمود. بنابراین، [[وجود امام]] به عنوان [[واسطه فیض]] در [[نظام تکوین]] و تشریع و تعیین او از سوی [[خداوند]]، ناگزیر است<ref>رک: [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل (کتاب)\|وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل]]، ص۵۳ ـ ۹۵، [[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|امامت و دلایل انتصابی بودن آن]]، ص۱۴۱-۱۴۳.</ref>.		از آنجایی که عالَم امکان بر اساس علت و معلول [[آفریده]] شده، افاضۀ [[فیض الهی]] بر موجودات امکانی، بدون واسطه صورت نمی‌گیرد. خود این واسطه نیز از فیوضات [[الهی]] است که عالم خلق و [[تکوین]] و نیز [[هدایت]] و [[تشریع]] جهت اخذ [[فیض]] ربانی، نیازمند اوست. مصداق این [[واسطۀ فیض]] در عالم تشریع، [[نفوس]] [[پاکی]] است که شایستگی دریافت فیوضات الهی را در رساندن آن به عالم وجود، دارند. این واسطه، در شخص [[پیامبر اکرم]] {{صل}} یعنی مرتبه کامل [[ولایت]] و [[رسالت]]، جلوه کرد و بعد از ایشان، در وجود [[مبارک]] [[امامان]] {{ع}} رخ نمود. بنابراین، [[وجود امام]] به عنوان [[واسطه فیض]] در [[نظام تکوین]] و تشریع و تعیین او از سوی [[خداوند]]، ناگزیر است<ref>ر.ک: [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل (کتاب)\|وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل]]، ص۵۳ ـ ۹۵، [[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|امامت و دلایل انتصابی بودن آن]]، ص۱۴۱-۱۴۳.</ref>.

	===== [[اظهار معجزه]] =====		===== [[اظهار معجزه]] =====

Wasity: جایگزینی متن - 'حاکم ظالم' به 'حاکم ظالم'

2023-10-25T07:30:04Z

جایگزینی متن - 'حاکم ظالم' به 'حاکم ظالم'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۱۶۴:		خط ۱۶۴:
	=== دیدگاه [[مذاهب]] مختلف [[شیعه]] در [[تعیین امام]] ===		=== دیدگاه [[مذاهب]] مختلف [[شیعه]] در [[تعیین امام]] ===
	==== دیدگاه [[زیدیه]] ====		==== دیدگاه [[زیدیه]] ====
	[[فرقه زیدیه]] که در [[سال ۱۲۲ق]] شکل گرفت از [[پیروان]] [[زید بن علی بن الحسین]] {{ع}} است، به شاخه‌های «[[جارودیه]]، ‌ [[سلیمانیه]] و [[صالحیه]]» تقسیم می‌شوند و هرکدام درباره [[امامت]] [[اعتقاد]] ویژه خود را دارند. جز سلیمانیه و صالحیه دیگر زیدیان بر وجود [[نص بر امامت]] [[حضرت]] [[امام علی]]، [[امام حسن]] و [[امام حسین]] {{ع}} [[اتفاق نظر]] دارند، ولی در کیفیت [[نص]]، دیدگاه شان متفاوت است. جارودیان اولیه، نص بر [[امامت حضرت علی]] {{ع}} را جلی می‌دانسته‌اند. اما عدۀ دیگری از آنان معتقدند که امامت ایشان به [[نص خفی]] ثابت است؛ اما درباره حسنین {{ع}} قائل به [[نص جلی]] هستند. در مورد صالحیه نیز برخی [[روایت‌ها]] از اعتقاد آنان به نص خفی حکایت دارد، ولی اغلب گزارش‌ها حاکی از عدم اعتقاد ایشان به نص است<ref>[[مهدی فرمانیان\|فرمانیان، مهدی]]، [[درسنامه تاریخ و عقاید زیدیه (کتاب)\|درسنامه تاریخ و عقاید زیدیه]]، ص۱۸۸.</ref>. بنابراین، ‌ در وجود نص بر امامت سه [[امام]] بزرگوار، ‌ با [[شیعیان]] [[امامیه]] هم نظر‌اند. ولی نسبت به [[امامان]] بعد از آنان معتقدند که امامت به فرزندان [[حضرت زهرا]] {{س}} اختصاص دارد، ولی شرط اصلی امامت آنان، [[قیام]] در برابر [[ظلم و ستم]] [[حاکم~~]] [[~~ظالم]] است، بنابراین معتقدند هرکسی از فرزندان حضرت زهرا {{س}} در برابر ظلم و ستم قیام کند و [[مردم]] را به امامت خود [[دعوت]] نماید، به عنوان امام پذیرفته خواهد شد<ref>الزیدیة، ص۲۳۴.</ref>.<ref>ر. ک: ربانی گلپایگانی، علی، دانشنامه کلام اسلامی، ص۶۹.</ref>		[[فرقه زیدیه]] که در [[سال ۱۲۲ق]] شکل گرفت از [[پیروان]] [[زید بن علی بن الحسین]] {{ع}} است، به شاخه‌های «[[جارودیه]]، ‌ [[سلیمانیه]] و [[صالحیه]]» تقسیم می‌شوند و هرکدام درباره [[امامت]] [[اعتقاد]] ویژه خود را دارند. جز سلیمانیه و صالحیه دیگر زیدیان بر وجود [[نص بر امامت]] [[حضرت]] [[امام علی]]، [[امام حسن]] و [[امام حسین]] {{ع}} [[اتفاق نظر]] دارند، ولی در کیفیت [[نص]]، دیدگاه شان متفاوت است. جارودیان اولیه، نص بر [[امامت حضرت علی]] {{ع}} را جلی می‌دانسته‌اند. اما عدۀ دیگری از آنان معتقدند که امامت ایشان به [[نص خفی]] ثابت است؛ اما درباره حسنین {{ع}} قائل به [[نص جلی]] هستند. در مورد صالحیه نیز برخی [[روایت‌ها]] از اعتقاد آنان به نص خفی حکایت دارد، ولی اغلب گزارش‌ها حاکی از عدم اعتقاد ایشان به نص است<ref>[[مهدی فرمانیان\|فرمانیان، مهدی]]، [[درسنامه تاریخ و عقاید زیدیه (کتاب)\|درسنامه تاریخ و عقاید زیدیه]]، ص۱۸۸.</ref>. بنابراین، ‌ در وجود نص بر امامت سه [[امام]] بزرگوار، ‌ با [[شیعیان]] [[امامیه]] هم نظر‌اند. ولی نسبت به [[امامان]] بعد از آنان معتقدند که امامت به فرزندان [[حضرت زهرا]] {{س}} اختصاص دارد، ولی شرط اصلی امامت آنان، [[قیام]] در برابر [[ظلم و ستم]] [[حاکم ظالم]] است، بنابراین معتقدند هرکسی از فرزندان حضرت زهرا {{س}} در برابر ظلم و ستم قیام کند و [[مردم]] را به امامت خود [[دعوت]] نماید، به عنوان امام پذیرفته خواهد شد<ref>الزیدیة، ص۲۳۴.</ref>.<ref>ر. ک: ربانی گلپایگانی، علی، دانشنامه کلام اسلامی، ص۶۹.</ref>

	===== [[ادله]] دیدگاه زیدیه =====		===== [[ادله]] دیدگاه زیدیه =====

Wasity: جایگزینی متن - ' ه)' به ' ه‍)'

2023-07-25T17:47:11Z

جایگزینی متن - ' ه)' به ' ه‍)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۷
خط ۲۵۰:		خط ۲۵۰:
	==== اشاعره ====		==== اشاعره ====
	{{اصلی\|اشاعره}}		{{اصلی\|اشاعره}}
	اشاعره<ref>اشاعره پیروان مکتب کلامی ابوالحسن علی بن اسماعیل اشعری هستند که (در سال ۲۶۰ ه) در بصره تولّد یافت و در ۳۲۴ هجری در بغداد درگذشت. وی از نوادگان ابو موسی اشعری از اصحاب رسول خداست، او تا چهل سالگی در محضر استاد خود ابوعلی جبایی به آموختن اصول و روش استدلال «معتزله» می‏پرداخت، سرانجام بر استاد خود اعتراض کرد. روزی در مسأله «صلاح» و «اصلح» با وی خلاف جست، و از استاد خود جدا گشت و با اینکه جبایی شوهر مادرش نیز بود، او را ترک کرد و در مسجد بصره از طریقه «معتزله» آشکارا کناره گرفت‏. محمد جواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، ص۵۴.</ref> معتقدند که [[امام]] از دو طریق تعیین می‌شود؛ یکی [[انتخاب]] و [[بیعت]] و دیگری [[نص]].		اشاعره<ref>اشاعره پیروان مکتب کلامی ابوالحسن علی بن اسماعیل اشعری هستند که (در سال ۲۶۰ ه‍) در بصره تولّد یافت و در ۳۲۴ هجری در بغداد درگذشت. وی از نوادگان ابو موسی اشعری از اصحاب رسول خداست، او تا چهل سالگی در محضر استاد خود ابوعلی جبایی به آموختن اصول و روش استدلال «معتزله» می‏پرداخت، سرانجام بر استاد خود اعتراض کرد. روزی در مسأله «صلاح» و «اصلح» با وی خلاف جست، و از استاد خود جدا گشت و با اینکه جبایی شوهر مادرش نیز بود، او را ترک کرد و در مسجد بصره از طریقه «معتزله» آشکارا کناره گرفت‏. محمد جواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، ص۵۴.</ref> معتقدند که [[امام]] از دو طریق تعیین می‌شود؛ یکی [[انتخاب]] و [[بیعت]] و دیگری [[نص]].

	از [[ابو الحسن اشعری]] نقل شده که وی می‌گوید: "[[امامت]] امام از دو راه ثابت می‌شود: نخست از طریق انتخاب و بیعت. به این بیان که [[پیامبر خدا]] [[اوصاف امام]] را فی الجمله بیان کرده و [[انتخاب امام]] را برعهده [[امت]] گذارد، آنها با توجه به آن اوصاف می‌توانند مصداق امام را بیابند و انتخاب نمایند. همچنین جایز است که از طریق [[نص پیامبر]] معین شود. به این معنا که آن [[حضرت]] با تصریح به اسم و [[نسب]] شخصی به امامتش تصریح کند. کما اینکه ایشان در [[زمان]] حیاتش برای [[کارگزاران]] و والیانش [[عقد]] [[ولایت]] بست<ref>{{عربی\|و أما الإمام فإنما تثبت إمامته و تنعقد بعقد العاقدین له ممن یکون لذلک أهلا. و کان یقول: «جائز أن یعقدها له الرسول بأن ینص علیه بعینه و اسمیه و نسبه، کما فعل ذلک فی حیاته و عماله و ولاته. و جائز أن ینبه علی أوصافه علی الجملة فیکلف الأمة استخراج ذلک بالاستنباط و اختیاره بحسن الرأی و الاجتهاد حتی یصلوا إلی المطلوب من ذلک و إلی ما أشار إلیه الرسول بالوصف و النعت}}، ابن فورک، محمد بن حسن. مقالات الشیخ أبی الحسن الأشعری، إمام اهل السنة، ص۱۹۰.</ref>. [[عبد]] [[القاهر]] [[بغدادی]] پس از بیان راه نخست می‌گوید: ثبوت امامت از طریق نص نیز جایز اما نصی بر امامت هیچ شخصی وارد نشده است در نتیجه [[امت]] تنها می‌توانند از طریق [[انتخاب امام]] را برگزیند<ref>{{عربی\|فقال الجمهور الاعظم من اصحابنا و من المعتزلة و الخوارج و النجاریة ان طریق ثبوتها الاختیار من الامة باجتهاد اهل الاجتهاد منهم و اختیارهم من یصلح لها. و کان جائزا ثبوتها بالنص غیر ان النص لم یرد فیها علی واحد بعینه فصارت الامة فیها الی الاختیار}}، بغدادی، عبد القاهر، أصول الدین، ص۲۷۹.</ref>.		از [[ابو الحسن اشعری]] نقل شده که وی می‌گوید: "[[امامت]] امام از دو راه ثابت می‌شود: نخست از طریق انتخاب و بیعت. به این بیان که [[پیامبر خدا]] [[اوصاف امام]] را فی الجمله بیان کرده و [[انتخاب امام]] را برعهده [[امت]] گذارد، آنها با توجه به آن اوصاف می‌توانند مصداق امام را بیابند و انتخاب نمایند. همچنین جایز است که از طریق [[نص پیامبر]] معین شود. به این معنا که آن [[حضرت]] با تصریح به اسم و [[نسب]] شخصی به امامتش تصریح کند. کما اینکه ایشان در [[زمان]] حیاتش برای [[کارگزاران]] و والیانش [[عقد]] [[ولایت]] بست<ref>{{عربی\|و أما الإمام فإنما تثبت إمامته و تنعقد بعقد العاقدین له ممن یکون لذلک أهلا. و کان یقول: «جائز أن یعقدها له الرسول بأن ینص علیه بعینه و اسمیه و نسبه، کما فعل ذلک فی حیاته و عماله و ولاته. و جائز أن ینبه علی أوصافه علی الجملة فیکلف الأمة استخراج ذلک بالاستنباط و اختیاره بحسن الرأی و الاجتهاد حتی یصلوا إلی المطلوب من ذلک و إلی ما أشار إلیه الرسول بالوصف و النعت}}، ابن فورک، محمد بن حسن. مقالات الشیخ أبی الحسن الأشعری، إمام اهل السنة، ص۱۹۰.</ref>. [[عبد]] [[القاهر]] [[بغدادی]] پس از بیان راه نخست می‌گوید: ثبوت امامت از طریق نص نیز جایز اما نصی بر امامت هیچ شخصی وارد نشده است در نتیجه [[امت]] تنها می‌توانند از طریق [[انتخاب امام]] را برگزیند<ref>{{عربی\|فقال الجمهور الاعظم من اصحابنا و من المعتزلة و الخوارج و النجاریة ان طریق ثبوتها الاختیار من الامة باجتهاد اهل الاجتهاد منهم و اختیارهم من یصلح لها. و کان جائزا ثبوتها بالنص غیر ان النص لم یرد فیها علی واحد بعینه فصارت الامة فیها الی الاختیار}}، بغدادی، عبد القاهر، أصول الدین، ص۲۷۹.</ref>.

Jaafari: جایگزینی متن - 'امیری، سلیمان، '''امامت و دلائل انتصابی بودن آن'''' به 'امیری، سلیمان، '''امامت و دلایل انتصابی بودن آن''''

2023-06-13T07:46:27Z

جایگزینی متن - 'امیری، سلیمان، '''امامت و دلائل انتصابی بودن آن'''' به 'امیری، سلیمان، '''امامت و دلایل انتصابی بودن آن''''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۶
خط ۲۷۷:		خط ۲۷۷:
	# [[پرونده:Jawahir-kalam-2.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۲ (کتاب)\|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۲''']]		# [[پرونده:Jawahir-kalam-2.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۲ (کتاب)\|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۲''']]
	# [[پرونده:13301.jpg\|22px]] [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل (کتاب)\|'''وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل''']]		# [[پرونده:13301.jpg\|22px]] [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل (کتاب)\|'''وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل''']]
	# [[پرونده:IM010218.jpg\|22px]] [[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و ~~دلائل~~ انتصابی بودن آن (کتاب)\|'''امامت و ~~دلائل~~ انتصابی بودن آن''']]		# [[پرونده:IM010218.jpg\|22px]] [[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|'''امامت و دلایل انتصابی بودن آن''']]
	# [[پرونده:IM010219.jpg\|22px]] [[مهدی فرمانیان\|فرمانیان، مهدی]]، [[درسنامه تاریخ و عقاید زیدیه (کتاب)\|'''درسنامه تاریخ و عقاید زیدیه''']]		# [[پرونده:IM010219.jpg\|22px]] [[مهدی فرمانیان\|فرمانیان، مهدی]]، [[درسنامه تاریخ و عقاید زیدیه (کتاب)\|'''درسنامه تاریخ و عقاید زیدیه''']]
	# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] جمعی از نویسندگان، [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] جمعی از نویسندگان، [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]

Jaafari: جایگزینی متن - 'امیری، سلیمان، امامت و دلائل انتصابی بودن آن' به 'امیری، سلیمان، امامت و دلایل انتصابی بودن آن'

2023-06-13T07:32:23Z

جایگزینی متن - 'امیری، سلیمان، امامت و دلائل انتصابی بودن آن' به 'امیری، سلیمان، امامت و دلایل انتصابی بودن آن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۲
خط ۳۷:		خط ۳۷:

	===== [[برهان عنایت]] =====		===== [[برهان عنایت]] =====
	«برهان عنایت» یکی از [[دلائل عقلی]] نصب امام است که [[فلاسفه]] و عرفاء در باره آن بحث کرده‌اند. طرح این بحث در حکمت و [[فلسفه]] بر این [[حقیقت]] دلالت می‌کند که نصب امام در [[اندیشه]] همگانی و فرامذهبی در [[جامعه]] [[فکری]] [[انسانی]] است؛ زیرا روش [[عقلی]] و [[فلسفی]]، ویژه هیچ [[دین]] و [[گرایش]] فکری نیست<ref>[[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و ~~دلائل~~ انتصابی بودن آن (کتاب)\|امامت و ~~دلائل~~ انتصابی بودن آن]]، ‌ ص۱۳۲.</ref>.		«برهان عنایت» یکی از [[دلائل عقلی]] نصب امام است که [[فلاسفه]] و عرفاء در باره آن بحث کرده‌اند. طرح این بحث در حکمت و [[فلسفه]] بر این [[حقیقت]] دلالت می‌کند که نصب امام در [[اندیشه]] همگانی و فرامذهبی در [[جامعه]] [[فکری]] [[انسانی]] است؛ زیرا روش [[عقلی]] و [[فلسفی]]، ویژه هیچ [[دین]] و [[گرایش]] فکری نیست<ref>[[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|امامت و دلایل انتصابی بودن آن]]، ‌ ص۱۳۲.</ref>.

	در اصطلاح حکماء تعریفاتی گوناگونی از آن ارائه شده است.		در اصطلاح حکماء تعریفاتی گوناگونی از آن ارائه شده است.
خط ۵۷:		خط ۵۷:

	===== [[برهان واسطه فیض]] =====		===== [[برهان واسطه فیض]] =====
	از آنجایی که عالَم امکان بر اساس علت و معلول [[آفریده]] شده، افاضۀ [[فیض الهی]] بر موجودات امکانی، بدون واسطه صورت نمی‌گیرد. خود این واسطه نیز از فیوضات [[الهی]] است که [[عالم خلق]] و [[تکوین]] و نیز [[هدایت]] و [[تشریع]] جهت اخذ [[فیض]] ربانی، نیازمند اوست. مصداق این [[واسطۀ فیض]] در عالم تشریع، [[نفوس]] [[پاکی]] است که [[شایستگی]] دریافت فیوضات الهی را در رساندن آن به عالم وجود، دارند. این واسطه، در شخص [[پیامبر اکرم]] {{صل}} یعنی مرتبه کامل [[ولایت]] و [[رسالت]]، جلوه کرد و بعد از ایشان، در وجود [[مبارک]] [[امامان]] {{ع}} رخ نمود. بنابراین، [[وجود امام]] به عنوان [[واسطه فیض]] در [[نظام تکوین]] و تشریع و تعیین او از سوی [[خداوند]]، ناگزیر است<ref>رک: [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل (کتاب)\|وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل]]، ص۵۳ ـ ۹۵، [[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و ~~دلائل~~ انتصابی بودن آن (کتاب)\|امامت و ~~دلائل~~ انتصابی بودن آن]]، ص۱۴۱-۱۴۳.</ref>.		از آنجایی که عالَم امکان بر اساس علت و معلول [[آفریده]] شده، افاضۀ [[فیض الهی]] بر موجودات امکانی، بدون واسطه صورت نمی‌گیرد. خود این واسطه نیز از فیوضات [[الهی]] است که [[عالم خلق]] و [[تکوین]] و نیز [[هدایت]] و [[تشریع]] جهت اخذ [[فیض]] ربانی، نیازمند اوست. مصداق این [[واسطۀ فیض]] در عالم تشریع، [[نفوس]] [[پاکی]] است که [[شایستگی]] دریافت فیوضات الهی را در رساندن آن به عالم وجود، دارند. این واسطه، در شخص [[پیامبر اکرم]] {{صل}} یعنی مرتبه کامل [[ولایت]] و [[رسالت]]، جلوه کرد و بعد از ایشان، در وجود [[مبارک]] [[امامان]] {{ع}} رخ نمود. بنابراین، [[وجود امام]] به عنوان [[واسطه فیض]] در [[نظام تکوین]] و تشریع و تعیین او از سوی [[خداوند]]، ناگزیر است<ref>رک: [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل (کتاب)\|وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل]]، ص۵۳ ـ ۹۵، [[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|امامت و دلایل انتصابی بودن آن]]، ص۱۴۱-۱۴۳.</ref>.

	===== [[اظهار معجزه]] =====		===== [[اظهار معجزه]] =====

Bahmani در ‏۲۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۲

2022-10-25T09:22:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = راه تعیین امام		\| موضوع مرتبط = راه تعیین امام
	\| عنوان مدخل = [[راه تعیین امام]]		\| عنوان مدخل = راه تعیین امام
	\| مداخل مرتبط = [[راه تعیین امام در کلام اسلامی]] - [[راه تعیین امام از دیدگاه اهل سنت]]		\| مداخل مرتبط = [[راه تعیین امام در کلام اسلامی]] - [[راه تعیین امام از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	«[[راه تعیین امام]]»، از مهمترین مباحث [[امامت]] در میان [[متکلمان]] [[فریقین]] است. [[شیعیان]] با تمام نحله‌ها و فرقی که دارند، معتقدند تنها راه تعیین امام، «[[نص]]» از سوی [[خداوند]] و [[پیامبر]] {{صل}} است؛ اما سایر فرق اسلامی، پنج راه برای [[تعیین امام]] ذکر کرده‌اند: [[اجماع]]، [[استخلاف]] یا [[انتصاب]]، [[شورا]]، [[بیعت]]، قهر و غلبه. دیدگاه شیعیان در حوزه [[امامت عامه]] و [[خاصه]]، مستند به [[آیات]] و روایات صحیح است؛ اما [[ادله]] [[اهل سنت]] جز امور و روش انجام شده در صدر [[اسلام]] توسط [[خلفا]] و [[مسلمانان]] و یا خلفای [[جور]]، چیزی دیگری نیست.		«[[راه تعیین امام]]»، از مهمترین مباحث [[امامت]] در میان [[متکلمان]] [[فریقین]] است. [[شیعیان]] با تمام نحله‌ها و فرقی که دارند، معتقدند تنها راه تعیین امام، «[[نص]]» از سوی [[خداوند]] و [[پیامبر]] {{صل}} است؛ اما سایر فرق اسلامی، پنج راه برای [[تعیین امام]] ذکر کرده‌اند: [[اجماع]]، [[استخلاف]] یا [[انتصاب]]، [[شورا]]، [[بیعت]]، قهر و غلبه. دیدگاه شیعیان در حوزه [[امامت عامه]] و [[خاصه]]، مستند به [[آیات]] و روایات صحیح است؛ اما [[ادله]] [[اهل سنت]] جز امور و روش انجام شده در صدر [[اسلام]] توسط [[خلفا]] و [[مسلمانان]] و یا خلفای [[جور]]، چیزی دیگری نیست.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۶
خط ۲۷۷:		خط ۲۷۷:
	# [[پرونده:Jawahir-kalam-2.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۲ (کتاب)\|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۲''']]		# [[پرونده:Jawahir-kalam-2.jpg\|22px]] [[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۲ (کتاب)\|'''جواهر الکلام فی معرفة الامامة و الامام ج۲''']]
	# [[پرونده:13301.jpg\|22px]] [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل (کتاب)\|'''وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل''']]		# [[پرونده:13301.jpg\|22px]] [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل (کتاب)\|'''وجود امام مهدی‌ در پرتو عقل''']]
	# [[پرونده:IM010218.jpg\|22px]] [[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و ~~دلائل~~ انتصابی بودن آن (کتاب)\|'''امامت و ~~دلائل~~ انتصابی بودن آن''']]		# [[پرونده:IM010218.jpg\|22px]] [[سلیمان امیری\|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)\|'''امامت و دلایل انتصابی بودن آن''']]
	# [[پرونده:IM010219.jpg\|22px]] [[مهدی فرمانیان\|فرمانیان، مهدی]]، [[درسنامه تاریخ و عقاید زیدیه (کتاب)\|'''درسنامه تاریخ و عقاید زیدیه''']]		# [[پرونده:IM010219.jpg\|22px]] [[مهدی فرمانیان\|فرمانیان، مهدی]]، [[درسنامه تاریخ و عقاید زیدیه (کتاب)\|'''درسنامه تاریخ و عقاید زیدیه''']]
	# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] جمعی از نویسندگان، [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]		# [[پرونده:1414.jpg\|22px]] جمعی از نویسندگان، [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|'''فرهنگ شیعه''']]