Jaafari: /* ربوه از نظر معنا */

2022-10-09T06:17:15Z

ربوه از نظر معنا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۷
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	# [[المیزان]]: به معنای مکان بلند و تخت هموار و وسیع است.		# [[المیزان]]: به معنای مکان بلند و تخت هموار و وسیع است.
	# [[تفسیر نمونه]]: «ربوه» از ماده [[ربا]] به معنی زیادی و افزایش است و در اینجا به معنی [[سرزمین]] بلند می‌باشد<ref>تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۲۷۴.</ref>.		# [[تفسیر نمونه]]: «ربوه» از ماده [[ربا]] به معنی زیادی و افزایش است و در اینجا به معنی [[سرزمین]] بلند می‌باشد<ref>تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۲۷۴.</ref>.
	# [[فرهنگ]] معین: پشته بلندی، [[توده]] بلند<ref>فرهنگ معین، ج۲، ص۱۶۳۷.</ref>.		# فرهنگ معین: پشته بلندی، [[توده]] بلند<ref>فرهنگ معین، ج۲، ص۱۶۳۷.</ref>.
	#لغت‌نامه دهخدا: [[زمین]] بلند، پشته و جای بلند.		#لغت‌نامه دهخدا: [[زمین]] بلند، پشته و جای بلند.
	#المنجد: {{عربی\|ج رُبِّی و رُبِّی}}: زمین بلند، تپه، پشته<ref>المنجد، ص۵۴۵.</ref>.		#المنجد: {{عربی\|ج رُبِّی و رُبِّی}}: زمین بلند، تپه، پشته<ref>المنجد، ص۵۴۵.</ref>.

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = ربوه | عنوان مدخل = ربوه | مداخل مرتبط = ربوه در قرآن - ربوه در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== {{متن قرآن|وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ آيَةً وَآوَيْنَاهُمَا إِلَى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ}}<...» ایجاد کرد

2022-10-09T06:16:54Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = ربوه | عنوان مدخل = ربوه | مداخل مرتبط = ربوه در قرآن - ربوه در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== {{متن قرآن|وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ آيَةً وَآوَيْنَاهُمَا إِلَى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ}}<...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = ربوه
| عنوان مدخل = [[ربوه]]
| مداخل مرتبط = [[ربوه در قرآن]] - [[ربوه در حدیث]]
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
{{متن قرآن|وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ آيَةً وَآوَيْنَاهُمَا إِلَى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ}}<ref>«و پسر مریم و مادرش را نشانه‌ای گرداندیم و آن دو را در پناه پشته‌ای هموار و دارای آبی روان جای دادیم» سوره مؤمنون، آیه ۵۰.</ref>.

==[[ربوه]] از نظر معنا==
# [[المیزان]]: به معنای مکان بلند و تخت هموار و وسیع است.
# [[تفسیر نمونه]]: «ربوه» از ماده [[ربا]] به معنی زیادی و افزایش است و در اینجا به معنی [[سرزمین]] بلند می‌باشد<ref>تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۲۷۴.</ref>.
# [[فرهنگ]] معین: پشته بلندی، [[توده]] بلند<ref>فرهنگ معین، ج۲، ص۱۶۳۷.</ref>.
#لغت‌نامه دهخدا: [[زمین]] بلند، پشته و جای بلند.
#المنجد: {{عربی|ج رُبِّی و رُبِّی}}: زمین بلند، تپه، پشته<ref>المنجد، ص۵۴۵.</ref>.
#مفردات: {{عربی|رَبَوه، رِبوه، ربوَه، رِباوه}} (سرزمین بلند و مرتفع)<ref>مفردات، ج۲، ص۳۹.</ref>
# [[انوار درخشان]]: مکان مرتفع و سرزمین حاصل خیز<ref>انوار درخشان، ج۱۱، ص۲۷.</ref>.
# [[علیین]]: جایگاه بلند و صاف و وسیع<ref>تفسیر علیین، ص۳۴۶.</ref>.
با نقل معانی لغت شناسان در باب واژه «ربوه» به شرح داستان باردار شدن [[حضرت مریم]]{{ع}} به صورت [[معجزه]] می‌پردازیم.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۶۱.</ref>

==یادآوری [[نگرانی‌ها]]==
باکره‌ای که [[مادر]] [[مسیح]]<ref>قاموس قرآن، ص۷۹۴.</ref> و نامش [[مریم]] است در مواجهه با [[فرشته]] [[الهی]] «دانست که معشیت [[حق تعالی]] کار خود را کرده و قرار است مولود بزرگوار و پاکیزه‌ای بدون وجود [[پدر]] از مریم پدید آید و [[آیت]] و رحمتی از جانب [[خدا]] باشد. از آن پس آثار حمل در شکم مریم پدید آمد و پس از مدتی هنگام وضع حمل فرا رسید»<ref>محلاتی، تاریخ انبیاء، ص۵۸۳.</ref>.
«مریم بی‌درنگ از [[شهر]] و دیار خود بیرون رفت و سر به بیابان گذاشت، تا دور از [[مردم]] فرزند خود را به [[دنیا]] آورد». او با [[غم]] و [[اندوه]] و [[حسرت]] نظری به طفل افکند و [[آرزو]] می‌کرد که قبل از اینکه بدون شوهر، مادر شود [[جهان]] را ترک گفته باشد.... خبر ورود مریم به شهر منتشر شد و ماجرای او آشکار گشت. مردم بحث آبروی او را پیش کشیدند و [[پاکدامنی]] وی را مورد تردید قرار دادند و سرزنش‌های خود را متوجه او ساختند و در ملامت و [[سرکوب]] او [[شدت عمل]] به [[خرج]] دادند»<ref>زمانی، قصه‌های قرآن، ص۳۲۰ و ۳۲۱.</ref>.
آری! در پنجاهمین [[آیه]] [[سوره]] [[مؤمنین]] [[خداوند متعال]] اشاره مختصری به [[حضرت مریم]]{{س}} و فرزندش [[حضرت عیسی]]{{ع}} دارد ولی سرزمینی که بلند و آرام بود و آب زلالی داشت چه نامی داشته است و موقعیت جغرافیایی‌اش چیست؟.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۶۲.</ref>

==نظرات متفاوت در خصوص [[ربوه]]==
#احتمال دارد که جمله فوق = آیه مورد بحث: اشاره به محل [[تولد]] [[مسیح]]{{ع}} در بیابان [[بیت المقدس]] باشد<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ج۳، ص۲۵.</ref>.
#برخی گویند: ربوه در [[مصر]] است. برخی گویند: منظور از ربوه، [[حیره]] [[کوفه]] و قرار، [[مسجد کوفه]] و معین، شط [[فرات]] است<ref>ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۱۷، ص۵۵.</ref>.
#بعضی آن را «[[ناصره]]» (از شهرهای [[شامات]] می‌دانند. بعضی دیگر آن را به [[سرزمین دمشق]] و بعضی به [[سرزمین]] «[[رمله]]» (یکی از شهرهای شمال شرقی بیت المقدس) [[تفسیر]] کرده‌اند<ref>تفسیر آسان، ج۱۳، ص۳۳۶.</ref>. ملاحظه می‌فرمایید در اینکه «ربوه» کدام نقطه است، [[مفسران]] متفاوت با یکدیگر آدرس داده‌اند. در این میان مرحوم عمادزاده هم به زبانی دیگر «ربوه» را یاد کرده: «[[قرآن]] از باغ [[ارم]] و [[بهشت]] [[شداد]] در [[دمشق]] بیان کرده است»<ref>عمادزاده، تاریخ انبیاء، ص۵۹۷.</ref>. محمد احمد جادالمولی و همکارانش در کتاب [[قصه‌های قرآن]] [[شهر]] «ناصره» را زادگاه موطن [[مریم]] نام برده‌اند و خروج از آنجا را در [[زمان]] وضع حمل متذکر شده و [[سرزنش]] [[مردم]] نامبرده را بعد از تولد [[حضرت مسیح]] اظهار کرده‌اند<ref>زمانی، قصه‌های قرآن، ص۳۱۸-۳۲۱.</ref>.

با همه اینها بحث بر سر سه نقطه به احتمال زیاد می‌تواند دسترسی ما به مقصد را هموار سازد:
#'''ربوه در [[کوه]] قاسیون''': «در دامنه کوه قاسیون در دمشق _ سمت [[مغرب]] آن _ (انتهای قاسیون) [[قریه]] «ربوه» محل سکونت حضرت عیسی و مادرش مریم بوده که بدان [[پناه]] برده‌اند<ref>قائدان، اماکن زیارتی - سیاحتی سوریه، ص۱۵۹؛ و www.hajj.ir..</ref>. لازم به ذکر است که تنها داشتن نام «ربوه» نمی‌تواند دلیل بر حمل منظور قرآن به یک مکان باشد.
#'''[[بیت لحم]]''': حضرت مسیح{{ع}} در این [[شهر]] به [[دنیا]] آمده و کنیسه «المهد» در این شهر روی [[غار]] اول که [[حضرت]] در آن متولد شده‌اند ساخت شده است. مهمترین شهر [[فلسطین]] است<ref>سرگذشت فلسطین، ص۵۰ و ۸۹.</ref>.
#'''[[ناصره]]''': ناصره_ ناصریهNasereth: شهری در فلسطین که [[عیسی]]{{ع}} در آن [[زندگی]] کرد از این رو، او را «ناصری» گفتند و پیروانش را «[[نصارا]]»<ref>عزیزالله کاسب، تاریخ انبیاء، ص۶۵۴.</ref>.
براساس [[متون مذهبی]] [[مسیحی]] [[بیت لحم]] «۴۰ بار در [[عهد عتیق]] و ۸ بار در [[عهد جدید]]»<ref>دایرة المعارف کتاب مقدس، ص۷۷۴.</ref> نامبرده شده است و نام قدیمی‌اش افراته می‌باشد<ref>دایرة المعارف کتاب مقدس، ص۷۶۳؛ و cgie.org.ir.</ref>. و بزرگ‌ترین وقایع بیت لحم [[تولد]] [[مسیح]] است زیرا که [[مریم]] در ناصره متولد شده به واسطه اینکه [[نسب]] به [[داود]] [[پادشاه]] می‌رسانید به جهت اسم نویسی به بیت لحم آمد در این حال [[زمان]] وضع حمل‌اش به سر آمده [[عیسی مسیح]] در آنجا تولد یافت<ref>قاموس کتاب مقدس، ص۲۰۲.</ref>. با این توضیحات به این نکته می‌رسیم که «کنیسه المهد» در «بیت لحم»، محتمل است که [[سرزمین]] بلند مذکور در [[آیه]] پنجاهم [[سوره مؤمنون]] باشد.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۴۶۳.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010430.jpg|22px]] [[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مکان‌ها در قرآن]]

ربوه در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: /* ربوه از نظر معنا */