رجعت در معارف مهدویت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* رجعت در ادعیه و زیارات */

2024-09-14T05:10:48Z

رجعت در ادعیه و زیارات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۰
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	در [[ادعیه]] و [[زیارت‌ها]] به موضوع رجعت اشاره شده و ما در [[زیارات]] و دعاهای بسیاری از [[خداوند]] حضور در رجعت را می‌‌خواهیم. از اینجا می‌‌توان دریافت که رجعت فقط مخصوص گروهی از [[شیعیان]] خواهد بود زیرا اگر رجعت برای تمام [[شیعیان]] باشد، دیگر [[دعا کردن]] کاری بیهوده خواهد بود، از این روست که درباره [[قیامت]] که همگان زنده می‌‌شوند، کسی [[دعا]] نمی‌کند خدایا مرا در [[قیامت]] محشور کن. از جملاتی که در این [[دعاها]] گفته می‌‌شود می‌‌توان فهمید تمام [[اهل بیت]] {{عم}} و امام‌زادگانی چون [[قمر بنی هاشم]] [[ابوالفضل العباس]] {{ع}} در زمان رجعت به [[دنیا]] باز خواهند گشت و همگی به [[حکومت]] خواهند رسید. حتی [[حضرت مهدی]] {{ع}} نیز پس از اینکه از [[دنیا]] می‌‌روند، دوباره رجعت کرده و به [[دنیا]] باز می‌‌گردد.		در [[ادعیه]] و [[زیارت‌ها]] به موضوع رجعت اشاره شده و ما در [[زیارات]] و دعاهای بسیاری از [[خداوند]] حضور در رجعت را می‌‌خواهیم. از اینجا می‌‌توان دریافت که رجعت فقط مخصوص گروهی از [[شیعیان]] خواهد بود زیرا اگر رجعت برای تمام [[شیعیان]] باشد، دیگر [[دعا کردن]] کاری بیهوده خواهد بود، از این روست که درباره [[قیامت]] که همگان زنده می‌‌شوند، کسی [[دعا]] نمی‌کند خدایا مرا در [[قیامت]] محشور کن. از جملاتی که در این [[دعاها]] گفته می‌‌شود می‌‌توان فهمید تمام [[اهل بیت]] {{عم}} و امام‌زادگانی چون [[قمر بنی هاشم]] [[ابوالفضل العباس]] {{ع}} در زمان رجعت به [[دنیا]] باز خواهند گشت و همگی به [[حکومت]] خواهند رسید. حتی [[حضرت مهدی]] {{ع}} نیز پس از اینکه از [[دنیا]] می‌‌روند، دوباره رجعت کرده و به [[دنیا]] باز می‌‌گردد.

	در [[زیارت جامعه]] که از [[امام هادی]] {{ع}} [[روایت]] شده است می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|أُشْهِدُ اللَّهَ وَ أُشْهِدُكُمْ أَنِّي... مُعْتَرِفٌ بِكُمْ مُؤْمِنٌ بِإِيَابِكُمْ مُصَدِّقٌ بِرَجْعَتِكُمْ مُنْتَظِرٌ لِأَمْرِكُمْ مُرْتَقِبٌ لِدَوْلَتِكُمْ.... وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى يُحْيِيَ اللَّهُ تَعَالَى دِينَهُ بِكُمْ وَ يَرُدَّكُمْ فِي أَيَّامِهِ وَ يُظْهِرَكُمْ لِعَدْلِهِ وَ يُمَكِّنَكُمْ فِي أَرْضِهِ... وَ جَعَلَنِي مِمَّنْ... يُحْشَرُ فِي زُمْرَتِكُمْ وَ يَكُرُّ فِي رَجْعَتِكُمْ وَ يُمَلَّكُ فِي دَوْلَتِكُمْ وَ يُشَرَّفُ فِي عَافِيَتِكُمْ وَ يُمَكَّنُ فِي أَيَّامِكُمْ وَ تَقَرُّ عَيْنُهُ غَداً بِرُؤْيَتِكُمْ}}؛ (من [[خداوند]] و شما را [[گواه]] می‌‌گیرم که... به [[اهل بیت]] [[رسول خدا]] {{صل}} [[ایمان]] دارم، و به بازگشت شما [[ایمان]] دارم و رجعت شما را قبول دارم [[چشم به راه]] [[ظهور]] [[آل محمد]] {{صل}} و برپایی [[دولت]] شما هستم... من نیرو و [[توان]] خود را برای [[یاری]] شما مهیا کرده‌ام تا زمانی که [[خداوند]] [[دین]] خود را به واسطه شما دوباره زنده کند و شما را در آن روزهای [[الهی]] به زندگانی [[دنیا]] بازگرداند و شما را برای برپایی [[عدالت]] ظاهر کند و در روی [[زمین]] شما را [[حاکم]] و [[فرمانروا]] گرداند... [[خداوند]] مرا تا زمانی که زنده‌ام بر [[دوستی]] شما [[اهل بیت]] باقی گذارد، و مرا از جمله کسانی قرار دهد که در گروه شما محشور خواهد شد و در رجعت شما به [[دنیا]] باز می‌‌گردد و در [[حکومت]] شما [در [[آخرالزمان]]] به [[توانگری]] می‌‌رسد و در دوران [[آرامش]] شما [در [[زمان ظهور]] به دور از هر گونه [[ترس]] و [[جنگ]]] بهره‌مند می‌‌شود و در روزهایی که شما حضور دارید [در زمان رجعتِ شما به [[دنیا]]] به [[قدرت]] دست پیدا می‌‌کند و چشمان او به [[دیدار]] شما روشن می‌‌شود...)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت جامعه کبیره.</ref>.		در [[زیارت جامعه]] که از [[امام هادی]] {{ع}} [[روایت]] شده است می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|أُشْهِدُ اللَّهَ وَ أُشْهِدُكُمْ أَنِّي... مُعْتَرِفٌ بِكُمْ مُؤْمِنٌ بِإِيَابِكُمْ مُصَدِّقٌ بِرَجْعَتِكُمْ مُنْتَظِرٌ لِأَمْرِكُمْ مُرْتَقِبٌ لِدَوْلَتِكُمْ.... وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى يُحْيِيَ اللَّهُ تَعَالَى دِينَهُ بِكُمْ وَ يَرُدَّكُمْ فِي أَيَّامِهِ وَ يُظْهِرَكُمْ لِعَدْلِهِ وَ يُمَكِّنَكُمْ فِي أَرْضِهِ... وَ جَعَلَنِي مِمَّنْ... يُحْشَرُ فِي زُمْرَتِكُمْ وَ يَكُرُّ فِي رَجْعَتِكُمْ وَ يُمَلَّكُ فِي دَوْلَتِكُمْ وَ يُشَرَّفُ فِي عَافِيَتِكُمْ وَ يُمَكَّنُ فِي أَيَّامِكُمْ وَ تَقَرُّ عَيْنُهُ غَداً بِرُؤْيَتِكُمْ}}؛ (من [[خداوند]] و شما را [[گواه]] می‌‌گیرم که... به [[اهل بیت]] [[رسول خدا]] {{صل}} [[ایمان]] دارم، و به بازگشت شما [[ایمان]] دارم و رجعت شما را قبول دارم چشم به راه [[ظهور]] [[آل محمد]] {{صل}} و برپایی [[دولت]] شما هستم... من نیرو و [[توان]] خود را برای [[یاری]] شما مهیا کرده‌ام تا زمانی که [[خداوند]] [[دین]] خود را به واسطه شما دوباره زنده کند و شما را در آن روزهای [[الهی]] به زندگانی [[دنیا]] بازگرداند و شما را برای برپایی [[عدالت]] ظاهر کند و در روی [[زمین]] شما را [[حاکم]] و [[فرمانروا]] گرداند... [[خداوند]] مرا تا زمانی که زنده‌ام بر [[دوستی]] شما [[اهل بیت]] باقی گذارد، و مرا از جمله کسانی قرار دهد که در گروه شما محشور خواهد شد و در رجعت شما به [[دنیا]] باز می‌‌گردد و در [[حکومت]] شما [در [[آخرالزمان]]] به [[توانگری]] می‌‌رسد و در دوران [[آرامش]] شما [در [[زمان ظهور]] به دور از هر گونه [[ترس]] و [[جنگ]]] بهره‌مند می‌‌شود و در روزهایی که شما حضور دارید [در زمان رجعتِ شما به [[دنیا]]] به [[قدرت]] دست پیدا می‌‌کند و چشمان او به دیدار شما روشن می‌‌شود...)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت جامعه کبیره.</ref>.

	[[امام هادی]] {{ع}} فرمودند: پس از [[زیارت جامعه]] زمانی که خواستی برگردی، در [[زیارت وداع]] چنین بگوی: "... [[سلام]] [[خدا]] بر شما [[باد]]، [[خداوند]] مرا در گروه شما محشور گرداند و در کنار [[حوض کوثر]] با شما باشم و از [[پیروان]] شما قرارم بدهد و در زمان [[حکومت]] شما مرا بهره‌مند سازد و زمانی که شما رجعت می‌‌نمایید مرا نیز زنده کنید و در روزهایی که شما بر [[جهان]] [[حکومت]] می‌‌کنید مرا به [[قدرت]] برساند"<ref>من لا یحضره الفقیه: ج ۲، ص ۳۷۵.</ref>. روز بیست و پنجم از ماه [[ذی‌قعده]]، روز دحوالارض است. در دعای این روز می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ وَ عَلَى جَمِيعِ آبَائِهِ وَ اجْعَلْنَا مِنْ صَحْبِهِ وَ أُسْرَتِهِ وَ ابْعَثْنَا فِي كَرَّتِهِ حَتَّى نَكُونَ فِي زَمَانِهِ مِنْ أَعْوَانِهِ اللَّهُمَّ أَدْرِكْ بِنَا قِيَامَهُ وَ أَشْهِدْنَا أَيَّامَهُ وَ صَلِّ عَلَيْهِ وَ ارْدُدْ إِلَيْنَا سَلَامَهُ...}}؛ (خداوندا بر [[حضرت مهدی]] {{ع}} و تمامی [[پدران]] او [[درود]] فرست و مرا جزو [[یاران]] و اطرافیان او قرار ده و زمانی که او رجعت می‌‌نماید، مرا نیز دوباره زنده گردان تا زمانی که او [[سلطنت]] می‌‌نماید من از [[یاوران]] او باشم، بارالها مرا موفق به [[درک]] [[قیام]] آن جناب گردان و روزهای [[سلطنت]] او را به ما بنمایان و بر او [[درود]] و [[صلوات]] فرست و [[سلام]] ما را به حضرتش برسان...<ref>مفاتیح الجنان: اعمال ماه ذی‌قعده.</ref>. در [[زیارت]] [[اربعین]] می‌‌گوییم: {{متن حدیث\|وَ أَشْهَدُ أَنِّي بِكُمْ مُؤْمِنٌ وَ بِإِيَابِكُمْ مُوقِنٌ... وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ لَكُمْ فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لَا مَعَ عَدُوِّكُمْ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ}}؛ (من [[گواهی]] می‌‌دهم که من به شما [[ایمان]] دارم و به بازگشت شما [[یقین]] دارم... و همواره آماده‌ام و خود را مهیا نموده‌ام تا زمانی که [[خداوند]] به شما اجازه دهد به [[یاری]] شما برخیزم، آری با شما خواهم بود، با شما نه با [[دشمنان]] شما)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت اربعین.</ref>.		[[امام هادی]] {{ع}} فرمودند: پس از [[زیارت جامعه]] زمانی که خواستی برگردی، در [[زیارت وداع]] چنین بگوی: "... [[سلام]] [[خدا]] بر شما [[باد]]، [[خداوند]] مرا در گروه شما محشور گرداند و در کنار [[حوض کوثر]] با شما باشم و از [[پیروان]] شما قرارم بدهد و در زمان [[حکومت]] شما مرا بهره‌مند سازد و زمانی که شما رجعت می‌‌نمایید مرا نیز زنده کنید و در روزهایی که شما بر [[جهان]] [[حکومت]] می‌‌کنید مرا به [[قدرت]] برساند"<ref>من لا یحضره الفقیه: ج ۲، ص ۳۷۵.</ref>. روز بیست و پنجم از ماه [[ذی‌قعده]]، روز دحوالارض است. در دعای این روز می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ وَ عَلَى جَمِيعِ آبَائِهِ وَ اجْعَلْنَا مِنْ صَحْبِهِ وَ أُسْرَتِهِ وَ ابْعَثْنَا فِي كَرَّتِهِ حَتَّى نَكُونَ فِي زَمَانِهِ مِنْ أَعْوَانِهِ اللَّهُمَّ أَدْرِكْ بِنَا قِيَامَهُ وَ أَشْهِدْنَا أَيَّامَهُ وَ صَلِّ عَلَيْهِ وَ ارْدُدْ إِلَيْنَا سَلَامَهُ...}}؛ (خداوندا بر [[حضرت مهدی]] {{ع}} و تمامی پدران او [[درود]] فرست و مرا جزو [[یاران]] و اطرافیان او قرار ده و زمانی که او رجعت می‌‌نماید، مرا نیز دوباره زنده گردان تا زمانی که او [[سلطنت]] می‌‌نماید من از [[یاوران]] او باشم، بارالها مرا موفق به [[درک]] [[قیام]] آن جناب گردان و روزهای [[سلطنت]] او را به ما بنمایان و بر او [[درود]] و [[صلوات]] فرست و [[سلام]] ما را به حضرتش برسان...<ref>مفاتیح الجنان: اعمال ماه ذی‌قعده.</ref>. در [[زیارت]] [[اربعین]] می‌‌گوییم: {{متن حدیث\|وَ أَشْهَدُ أَنِّي بِكُمْ مُؤْمِنٌ وَ بِإِيَابِكُمْ مُوقِنٌ... وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ لَكُمْ فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لَا مَعَ عَدُوِّكُمْ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ}}؛ (من [[گواهی]] می‌‌دهم که من به شما [[ایمان]] دارم و به بازگشت شما [[یقین]] دارم... و همواره آماده‌ام و خود را مهیا نموده‌ام تا زمانی که [[خداوند]] به شما اجازه دهد به [[یاری]] شما برخیزم، آری با شما خواهم بود، با شما نه با [[دشمنان]] شما)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت اربعین.</ref>.

	در [[زیارت]] [[وارث]] این گونه آمده است: {{متن حدیث\|وَ أُشْهِدُ اللَّهَ وَ مَلَائِكَتَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ رُسُلَهُ أَنِّي بِكُمْ مُؤْمِنٌ وَ بِإِيَابِكُمْ مُوقِنٌ}}؛ ([[خداوند]] و [[ملائکه]] و [[پیامبران]] و فرستادگان [[الهی]] را [[گواه]] می‌‌گیرم که به [[راستی]] من به شما [[ایمان]] دارم و به بازگشت شما معتقدم)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت وارث امام حسین {{ع}}.</ref>. در [[زیارت]] [[حضرت ابوالفضل]] {{ع}} نیز به رجعت اشاره شده است: {{متن حدیث\|أَنَا لَكُمْ تَابِعٌ وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ- حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لَا مَعَ عَدُوِّكُمْ إِنِّي بِكُمْ وَ بِإِيَابِكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ بِمَنْ خَالَفَكُمْ وَ قَتَلَكُمْ مِنَ الْكَافِرِينَ}}؛ (من پیرو شما هستم، و [[یاری]] خویش را برای رکاب شما [[ذخیره]] نموده‌ام، تا زمانی که [[خداوند]] به [[داوری]] [میان شما و دشمنانتان] برخیزد و او [[بهترین]] [[حاکم]] است. پس من با شما هستم، با شما، نه با [[دشمنان]] شما، به [[راستی]] که من به بازگشت شما [به [[دنیا]]] [[ایمان]] دارم و به مخالفین و کشندگان شما [[کفر]] می‌‌ورزم)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت حضرت عباس {{ع}}.</ref>. در [[دعای عهد]] که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود هر کس [[چهل]] روز صبح این [[دعا]] را بخواند از [[یاوران]] آن حضرت خواهد بود و اگر پیش از آمدن حضرت از [[دنیا]] برود، در [[زمان ظهور]] به [[دنیا]] باز خواهد گشت: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنْ حَالَ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ الْمَوْتُ الَّذِي جَعَلْتَهُ عَلَى عِبَادِكَ حَتْماً مَقْضِيّاً فَأَخْرِجْنِي مِنْ قَبْرِي مُؤْتَزِراً كَفَنِي شَاهِراً سَيْفِي مُجَرِّداً قَنَاتِي مُلَبِّياً دَعْوَةَ الدَّاعِي فِي الْحَاضِرِ وَ الْبَادِي}}؛ (بار خدایا اگر مرگی که گریبان همه [[بندگان]] را خواهد گرفت، میان من و آن حضرت فاصله انداخت، مرا از قبرم دوباره بیرون آور، در حالی که کفنم را به کمر بسته و شمشیرم را از نیام بر کشیده‌ام و نیزه‌ام را برافراشته‌ام و [[دعوت]] شما را در هر نقطه از [[زمین]]، چه در آب‌ها و خشکی‌ها لبیک می‌‌گویم)<ref>مفاتیح الجنان: دعای عهد.</ref>.		در [[زیارت]] [[وارث]] این گونه آمده است: {{متن حدیث\|وَ أُشْهِدُ اللَّهَ وَ مَلَائِكَتَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ رُسُلَهُ أَنِّي بِكُمْ مُؤْمِنٌ وَ بِإِيَابِكُمْ مُوقِنٌ}}؛ ([[خداوند]] و [[ملائکه]] و [[پیامبران]] و فرستادگان [[الهی]] را [[گواه]] می‌‌گیرم که به [[راستی]] من به شما [[ایمان]] دارم و به بازگشت شما معتقدم)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت وارث امام حسین {{ع}}.</ref>. در [[زیارت]] [[حضرت ابوالفضل]] {{ع}} نیز به رجعت اشاره شده است: {{متن حدیث\|أَنَا لَكُمْ تَابِعٌ وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ- حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لَا مَعَ عَدُوِّكُمْ إِنِّي بِكُمْ وَ بِإِيَابِكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ بِمَنْ خَالَفَكُمْ وَ قَتَلَكُمْ مِنَ الْكَافِرِينَ}}؛ (من پیرو شما هستم، و [[یاری]] خویش را برای رکاب شما [[ذخیره]] نموده‌ام، تا زمانی که [[خداوند]] به [[داوری]] [میان شما و دشمنانتان] برخیزد و او [[بهترین]] [[حاکم]] است. پس من با شما هستم، با شما، نه با [[دشمنان]] شما، به [[راستی]] که من به بازگشت شما [به [[دنیا]]] [[ایمان]] دارم و به مخالفین و کشندگان شما [[کفر]] می‌‌ورزم)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت حضرت عباس {{ع}}.</ref>. در [[دعای عهد]] که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود هر کس [[چهل]] روز صبح این [[دعا]] را بخواند از [[یاوران]] آن حضرت خواهد بود و اگر پیش از آمدن حضرت از [[دنیا]] برود، در [[زمان ظهور]] به [[دنیا]] باز خواهد گشت: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنْ حَالَ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ الْمَوْتُ الَّذِي جَعَلْتَهُ عَلَى عِبَادِكَ حَتْماً مَقْضِيّاً فَأَخْرِجْنِي مِنْ قَبْرِي مُؤْتَزِراً كَفَنِي شَاهِراً سَيْفِي مُجَرِّداً قَنَاتِي مُلَبِّياً دَعْوَةَ الدَّاعِي فِي الْحَاضِرِ وَ الْبَادِي}}؛ (بار خدایا اگر مرگی که گریبان همه [[بندگان]] را خواهد گرفت، میان من و آن حضرت فاصله انداخت، مرا از قبرم دوباره بیرون آور، در حالی که کفنم را به کمر بسته و شمشیرم را از نیام بر کشیده‌ام و نیزه‌ام را برافراشته‌ام و [[دعوت]] شما را در هر نقطه از [[زمین]]، چه در آب‌ها و خشکی‌ها لبیک می‌‌گویم)<ref>مفاتیح الجنان: دعای عهد.</ref>.

	در زیارتی که از [[امام حسن عسکری]] {{ع}} برای [[امام حسین]] {{ع}} در روز سوم [[شعبان]] وارد شده است می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ الْمَوْلُودِ فِي هَذَا الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ بِشَهَادَتِهِ قَبْلَ اسْتِهْلَالِهِ وَ وِلَادَتِهِ... الْمَمْدُودِ بِالنَّصْرَةِ يَوْمَ الْكَرَّةِ... إِلَيْكَ أَتَوَسَّلُ}}؛ (خداوندا، تو را به [[حق]] [[[امام حسین]] {{ع}}] آن فرزندی که در این روز به [[دنیا]] آمد، کسی که پیش از ولادت و قبل از آن‌که صدای [[گریه]] ی او در این [[دنیا]] شنیده شود، خبر [[شهادت]] او داده شده بود... کسی که در [[زمان رجعت]] [بر [[دشمنان]]] [[ظفر]] می‌‌یابد... می‌‌خوانم و به سویت دست [[نیاز]] بلند می‌‌کنم)<ref>مفاتح الجنان: اعمال روز سوم شعبان.</ref>.		در زیارتی که از [[امام حسن عسکری]] {{ع}} برای [[امام حسین]] {{ع}} در روز سوم [[شعبان]] وارد شده است می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ الْمَوْلُودِ فِي هَذَا الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ بِشَهَادَتِهِ قَبْلَ اسْتِهْلَالِهِ وَ وِلَادَتِهِ... الْمَمْدُودِ بِالنَّصْرَةِ يَوْمَ الْكَرَّةِ... إِلَيْكَ أَتَوَسَّلُ}}؛ (خداوندا، تو را به [[حق]] ([[امام حسین]] {{ع}}) آن فرزندی که در این روز به [[دنیا]] آمد، کسی که پیش از ولادت و قبل از آن‌که صدای [[گریه]] ی او در این [[دنیا]] شنیده شود، خبر [[شهادت]] او داده شده بود... کسی که در [[زمان رجعت]] [بر [[دشمنان]]] [[ظفر]] می‌‌یابد... می‌‌خوانم و به سویت دست [[نیاز]] بلند می‌‌کنم)<ref>مفاتح الجنان: اعمال روز سوم شعبان.</ref>.

	جناب [[ابوالقاسم]] [[حسین بن روح]] زیارتی نقل می‌‌کند که هرگاه در [[ماه رجب]] به [[زیارت]] یکی از [[قبور]] [[اهل بیت]] {{عم}} برویم، خوانده می‌‌شود. در آن زیارت]می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَشْهَدَنَا مَشْهَدَ أَوْلِيَائِهِ فِي رَجَبٍ... وَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ... حَتَّى الْعَوْدِ إِلَى حَضْرَتِكُمْ وَ الْفَوْزِ فِي كَرَّتِكُمْ وَ الْحَشْرِ فِي زُمْرَتِكُمْ}}؛ ([[سپاس]] خدایی را که در [[ماه رجب]] مرا [[توفیق]] داد تا یکی از [[قبور]] [[مطهر]] اولیائش را [[زیارت]] کنم... [[سلام]] و [[رحمت]] و [[برکت]] [[خداوند]] بر شما ([[خاندان رسول خدا]] {{صل}}) [[باد]]، امیدوارم دوباره به محضرتان شرفیاب شوم و روزگاری را که شما به [[دنیا]] رجعت می‌‌کنید ببینم و [[سعادت]] حضور پیدا کنم و عاقبت در [[قیامت]] نیز در گروه شما محشور شوم)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت رجبیه.</ref>.		جناب [[ابوالقاسم]] [[حسین بن روح]] زیارتی نقل می‌‌کند که هرگاه در [[ماه رجب]] به [[زیارت]] یکی از [[قبور]] [[اهل بیت]] {{عم}} برویم، خوانده می‌‌شود. در آن زیارت]می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَشْهَدَنَا مَشْهَدَ أَوْلِيَائِهِ فِي رَجَبٍ... وَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ... حَتَّى الْعَوْدِ إِلَى حَضْرَتِكُمْ وَ الْفَوْزِ فِي كَرَّتِكُمْ وَ الْحَشْرِ فِي زُمْرَتِكُمْ}}؛ ([[سپاس]] خدایی را که در [[ماه رجب]] مرا [[توفیق]] داد تا یکی از [[قبور]] [[مطهر]] اولیائش را [[زیارت]] کنم... [[سلام]] و [[رحمت]] و [[برکت]] [[خداوند]] بر شما ([[خاندان رسول خدا]] {{صل}}) [[باد]]، امیدوارم دوباره به محضرتان شرفیاب شوم و روزگاری را که شما به [[دنیا]] رجعت می‌‌کنید ببینم و [[سعادت]] حضور پیدا کنم و عاقبت در [[قیامت]] نیز در گروه شما محشور شوم)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت رجبیه.</ref>.

Bahmani: /* رجعت در ادعیه و زیارات */

2024-09-14T05:09:09Z

رجعت در ادعیه و زیارات

نمایش تغییرات

Bahmani: /* ضروری بودن اعتقاد به رجعت */

2024-09-14T05:07:31Z

ضروری بودن اعتقاد به رجعت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۷
خط ۴۲:		خط ۴۲:

	== ضروری بودن اعتقاد به رجعت ==		== ضروری بودن اعتقاد به رجعت ==
	[[اعتقاد به رجعت]] نزد علمای [[شیعه]] جزء [[اعتقادات]] اصلی [[دین]] و ضروریات [[مذهب]] به شمار می‌‌آید و انکار کننده رجعت از [[مذهب]] خارج می‌‌شود. در [[قرآن]] [[آیات]] بسیاری به رجعت اشاره کرده است. رجعت مردگان و زنده شدن اموات در امت‌های پیشین، مکرر اتفاق افتاده است و یکی از [[معجزات]] [[انبیای گذشته]] نیز زنده کردن مردگان بوده است. در [[قرآن]] نیز آیاتی وجود دارد که به این امر [[گواهی]] می‌‌دهد<ref>برای اطلاع از این [[آیات]] به [[تفاسیر]] مختلف درباره [[آیات]] ذیل [[رجوع]] نمایید. بقره / ۵۵ و ۶۷ و ۲۴۳ و ۲۵۹ و ۲۶۰؛ [[اعراف]] / ۱۵۵ و ۱۵۷؛ [[آل عمران]] / ۴۹ و ۸۱؛ [[انبیا]] / ۸۴ و ۹۵؛ کهف / ۴۷ و ۸۳؛ نساء / ۱۵۳ و ۱۵۹؛ نحل / ۳۸ و ۲۶؛ نمل / ۸۳؛ ص / ۴۳؛ نازعات / ۶ و ۷ و ۱۲ و ۱۴؛ تکاثر / ۳ و ۴؛ مؤمنون / ۷۷؛ [[جن]] / ۲۴؛ عبس / ۲۳ و ۱۷؛ حجر / ۲؛ [[غافر]] / ۵۱: طه / ۱۲۴؛ اسرا / ۶ و ۵ و ۴؛ قصص / ۶۱ و ۵ و ۶ و ۸۵؛ [[شمس]] / ۱۵؛ [[نور]] / ۵۵.</ref>. [[روایات]] بسیاری در دسترس ما هست که از زنده شدن مردگان در [[امت]] [[رسول]] {{صل}} خبر می‌‌دهد و [[ائمه هدی]] {{عم}} در طول مدت [[امامت]] خود معجزاتی از جمله زنده کردن مردگان انجام داده‌اند.		اعتقاد به رجعت نزد علمای [[شیعه]] جزء [[اعتقادات]] اصلی [[دین]] و ضروریات [[مذهب]] به شمار می‌‌آید و انکار کننده رجعت از [[مذهب]] خارج می‌‌شود. در [[قرآن]] [[آیات]] بسیاری به رجعت اشاره کرده است. رجعت مردگان و زنده شدن اموات در امت‌های پیشین، مکرر اتفاق افتاده است و یکی از [[معجزات]] انبیای گذشته نیز زنده کردن مردگان بوده است. در [[قرآن]] نیز آیاتی وجود دارد که به این امر [[گواهی]] می‌‌دهد<ref>برای اطلاع از این [[آیات]] به [[تفاسیر]] مختلف درباره [[آیات]] ذیل [[رجوع]] نمایید. بقره / ۵۵ و ۶۷ و ۲۴۳ و ۲۵۹ و ۲۶۰؛ [[اعراف]] / ۱۵۵ و ۱۵۷؛ [[آل عمران]] / ۴۹ و ۸۱؛ [[انبیا]] / ۸۴ و ۹۵؛ کهف / ۴۷ و ۸۳؛ نساء / ۱۵۳ و ۱۵۹؛ نحل / ۳۸ و ۲۶؛ نمل / ۸۳؛ ص / ۴۳؛ نازعات / ۶ و ۷ و ۱۲ و ۱۴؛ تکاثر / ۳ و ۴؛ مؤمنون / ۷۷؛ [[جن]] / ۲۴؛ عبس / ۲۳ و ۱۷؛ حجر / ۲؛ [[غافر]] / ۵۱: طه / ۱۲۴؛ اسرا / ۶ و ۵ و ۴؛ قصص / ۶۱ و ۵ و ۶ و ۸۵؛ [[شمس]] / ۱۵؛ [[نور]] / ۵۵.</ref>. [[روایات]] بسیاری در دسترس ما هست که از زنده شدن مردگان در [[امت]] [[رسول]] {{صل}} خبر می‌‌دهد و [[ائمه هدی]] {{عم}} در طول مدت [[امامت]] خود معجزاتی از جمله زنده کردن مردگان انجام داده‌اند.

	[[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "[[قریش]] نزد [[رسول خدا]] {{صل}} آمده و از ایشان خواستند مردگان آنها را زنده کند. [[رسول خدا]] {{صل}} حضرت [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} را همراه آنان فرستاد و به او فرمود: [[یا علی]]! به سوی این صحرا برو و کسانی را که [[قریش]] می‌‌خواهند با صدای بلند فراخوان و بگو: [[محمد]] به شما می‌‌گوید "به [[اذن]] [[خدا]] برخیزید". [[حضرت علی]] {{ع}} همان گونه انجام داد و آن افراد از قبرهای خود برخاستند در حالی که [[خاک]] از سر و روی خود می‌‌زدودند. [[قریش]] به طرف آنان رفته و شروع به سؤال نمودند..."<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۲۸۵.</ref>.		[[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "[[قریش]] نزد [[رسول خدا]] {{صل}} آمده و از ایشان خواستند مردگان آنها را زنده کند. [[رسول خدا]] {{صل}} حضرت [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} را همراه آنان فرستاد و به او فرمود: [[یا علی]]! به سوی این صحرا برو و کسانی را که [[قریش]] می‌‌خواهند با صدای بلند فراخوان و بگو: [[محمد]] به شما می‌‌گوید "به [[اذن]] [[خدا]] برخیزید". [[حضرت علی]] {{ع}} همان گونه انجام داد و آن افراد از قبرهای خود برخاستند در حالی که خاک از سر و روی خود می‌‌زدودند. [[قریش]] به طرف آنان رفته و شروع به سؤال نمودند..."<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۲۸۵.</ref>.

	== رجعت در ادعیه و زیارات ==		== رجعت در ادعیه و زیارات ==

Bahmani: /* منابع */

2024-08-06T15:25:25Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۵۵
خط ۱۴۹:		خط ۱۴۹:
	# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]		# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
	# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* منابع */

2024-08-06T15:24:43Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۵۴
خط ۱۴۷:		خط ۱۴۷:
	# [[پرونده:13681098.jpg\|22px]] [[سید محمد کاظم قزوینی\|قزوینی، سید محمد کاظم]]، [[امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور (کتاب)\|'''امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور''']]		# [[پرونده:13681098.jpg\|22px]] [[سید محمد کاظم قزوینی\|قزوینی، سید محمد کاظم]]، [[امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور (کتاب)\|'''امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور''']]
	# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].		# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
			# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
			# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* رجعت و قرآن */

2024-08-06T15:23:30Z

رجعت و قرآن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۵۳
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	در [[قرآن کریم]] [[آیات]] متعددی است که [[امامان]] [[اهل بیت]] {{عم}} آنها را به مسأله [[رجعت]] [[تفسیر]] کرده‌اند. روشن است که [[ائمه]] [[معصومین]] {{عم}} مترجمان و مفسّران حقیقی [[وحی الهی]] هستند و [[قرآن]] در خانه آنان فرود آمده و صاحبان خانه، از آنچه در خانه است، از همگان آگاه‌تر و داناترند. برخی از دانشمندان معاصر، ٧٦ [[آیه]] از [[آیات]] [[قرآن]] را [[تأویل]] به [[رجعت]] کرده‌اند.		در [[قرآن کریم]] [[آیات]] متعددی است که [[امامان]] [[اهل بیت]] {{عم}} آنها را به مسأله [[رجعت]] [[تفسیر]] کرده‌اند. روشن است که [[ائمه]] [[معصومین]] {{عم}} مترجمان و مفسّران حقیقی [[وحی الهی]] هستند و [[قرآن]] در خانه آنان فرود آمده و صاحبان خانه، از آنچه در خانه است، از همگان آگاه‌تر و داناترند. برخی از دانشمندان معاصر، ٧٦ [[آیه]] از [[آیات]] [[قرآن]] را [[تأویل]] به [[رجعت]] کرده‌اند.

	در [[قرآن کریم]] آمده است: {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا}}<ref>سوره نمل، ۸۳.</ref> و آن روز که از هر امتی، گروهی از کسانی را که [[آیات]] ما را [[دروغ]] انگاشتند، محشور گردانیم. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایات]] متعدّدی در [[تأویل]] این [[آیه شریفه]] در مورد [[رجعت]] رسیده است. از جمله این [[روایت]] است که مردی به [[امام صادق]] {{ع}} گفت: [[اهل سنت]] می‌پندارند این [[آیه شریفه]] درباره [[روز قیامت]] است. حضرت فرمود: "آیا [[خداوند]] در [[روز رستاخیز]] از هر امّتی گروهی را محشور می‌سازد و بقیه آنان را وا می‌گذارد؟ هرگز! این [[آیه]] در مورد رجعت است که برخی را زنده می‌سازد. این [[آیه شریفه]] در مورد [[قیامت]] است که می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا}}<ref>سوره کهف، ۴۷.</ref> و همه آنان را گرد خواهیم آورد و هیچ‌یک را فروگذار نخواهیم کرد. و نیز درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا}} فرمود: "همه انسان‌های باایمانی که به ناحق کشته شده باشند، [[رجعت]] می‌کنند و پس از آن از [[دنیا]] می‌روند. رجعت برای [[مؤمنان خالص]] و نیز [[کافران]] محض است"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۶؛ تفسیر برهان، ج ۳، ص ۳۱۰.</ref>.		در [[قرآن کریم]] آمده است: {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا}}<ref>سوره نمل، ۸۳.</ref> و آن روز که از هر امتی، گروهی از کسانی را که [[آیات]] ما را [[دروغ]] انگاشتند، محشور گردانیم. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایات]] متعدّدی در [[تأویل]] این [[آیه شریفه]] در مورد [[رجعت]] رسیده است. از جمله این [[روایت]] است که مردی به [[امام صادق]] {{ع}} گفت: [[اهل سنت]] می‌پندارند این [[آیه شریفه]] درباره [[روز قیامت]] است. حضرت فرمود: "آیا [[خداوند]] در [[روز رستاخیز]] از هر امّتی گروهی را محشور می‌سازد و بقیه آنان را وا می‌گذارد؟ هرگز! این [[آیه]] در مورد رجعت است که برخی را زنده می‌سازد. این [[آیه شریفه]] در مورد [[قیامت]] است که می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا}}<ref>سوره کهف، ۴۷.</ref> و همه آنان را گرد خواهیم آورد و هیچ‌یک را فروگذار نخواهیم کرد. و نیز درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا}} فرمود: "همه انسان‌های باایمانی که به ناحق کشته شده باشند، [[رجعت]] می‌کنند و پس از آن از [[دنیا]] می‌روند. رجعت برای مؤمنان خالص و نیز [[کافران]] محض است"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۶؛ تفسیر برهان، ج ۳، ص ۳۱۰.</ref>.

	درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ}}<ref>سوره مؤمن، ۱۱.</ref>؛ پروردگارا! ما را دو بار میراندی و دو بار زنده ساختی، [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: "این [[آیه]] مخصوص گروه‌هایی است که پس از [[مرگ]]، بار دیگر به همین [[دنیا]] [[رجعت]] می‌کنند"<ref>تفسیر برهان، ج ۴، ص ۹۳.</ref> و [[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "این [[آیه شریفه]] در مورد [[رجعت]] است"<ref>همان.</ref>. درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الأَشْهَادُ}}<ref>سوره مومن، ۵۱.</ref>؛ ما پیام‌آوران خویش و ایمان‌آوردگان را در [[زندگی]] [[دنیا]] و در [[روز قیامت]] که [[شاهدان]] برای [[شهادت]] به پای می‌خیزند، [[یاری]] می‌کنیم؛ [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "به خدای [[سوگند]] که این ~~[[یاری‌رسانی]]،~~ در [[رجعت]] خواهد بود، آیا نمی‌دانی که بیشتر [[پیامبران خدا]] در [[دنیا]] به [[پیروزی]] ظاهری نرسیده و به [[شهادت]] نائل آمدند، همین‌گونه [[امامان]] راستین‌؟ با این بیان، این [[وعده]] [[پیروزی]] در هنگام رجعت خواهد بود"<ref>بحار الانوار، ج ۵۳.</ref>. پس در پرتو [[آیات]] [[وحی]] ثابت گردید که رجعت، یک واقعیت تردیدناپذیر است<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۵۸.</ref>.		درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ}}<ref>سوره مؤمن، ۱۱.</ref>؛ پروردگارا! ما را دو بار میراندی و دو بار زنده ساختی، [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: "این [[آیه]] مخصوص گروه‌هایی است که پس از [[مرگ]]، بار دیگر به همین [[دنیا]] [[رجعت]] می‌کنند"<ref>تفسیر برهان، ج ۴، ص ۹۳.</ref> و [[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "این [[آیه شریفه]] در مورد [[رجعت]] است"<ref>همان.</ref>. درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الأَشْهَادُ}}<ref>سوره مومن، ۵۱.</ref>؛ ما پیام‌آوران خویش و ایمان‌آوردگان را در [[زندگی]] [[دنیا]] و در [[روز قیامت]] که [[شاهدان]] برای [[شهادت]] به پای می‌خیزند، [[یاری]] می‌کنیم؛ [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "به خدای [[سوگند]] که این یاری‌رسانی، در [[رجعت]] خواهد بود، آیا نمی‌دانی که بیشتر [[پیامبران خدا]] در [[دنیا]] به [[پیروزی]] ظاهری نرسیده و به [[شهادت]] نائل آمدند، همین‌گونه [[امامان]] راستین‌؟ با این بیان، این [[وعده]] [[پیروزی]] در هنگام رجعت خواهد بود"<ref>بحار الانوار، ج ۵۳.</ref>. پس در پرتو [[آیات]] [[وحی]] ثابت گردید که رجعت، یک واقعیت تردیدناپذیر است<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۵۸.</ref>.

	در آیه‌ای دیگر آمده است: {{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرَادُّكَ إِلَى مَعَادٍ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ مَنْ جَاءَ بِالْهُدَى وَمَنْ هُوَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ}}<ref>«بی‌گمان آن کس که قرآن را بر تو واجب کرده است تو را به بازگشتگاهی باز می‌گرداند؛ بگو: پروردگار من بهتر می‌داند چه کسی رهنمود آورده است و چه کسی در گمراهی آشکاری است» سوره قصص، آیه ۸۵.</ref>. [[امام سجاد]] {{ع}} درباره این [[آیه]] فرمود: "[[پیامبر]] شما و امیرالمؤمنین علی {{ع}} و [[ائمه معصومین]] به سوی شما باز خواهند گشت<ref>تفسیر نورالثقلین، ج ۴، ص ۱۴۴، ح ۱۲۶.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\| فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱]]، ص ۶۱۶.</ref>		در آیه‌ای دیگر آمده است: {{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرَادُّكَ إِلَى مَعَادٍ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ مَنْ جَاءَ بِالْهُدَى وَمَنْ هُوَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ}}<ref>«بی‌گمان آن کس که قرآن را بر تو واجب کرده است تو را به بازگشتگاهی باز می‌گرداند؛ بگو: پروردگار من بهتر می‌داند چه کسی رهنمود آورده است و چه کسی در گمراهی آشکاری است» سوره قصص، آیه ۸۵.</ref>. [[امام سجاد]] {{ع}} درباره این [[آیه]] فرمود: "[[پیامبر]] شما و امیرالمؤمنین علی {{ع}} و [[ائمه معصومین]] به سوی شما باز خواهند گشت<ref>تفسیر نورالثقلین، ج ۴، ص ۱۴۴، ح ۱۲۶.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\| فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱]]، ص ۶۱۶.</ref>

Bahmani: /* امکان و وقوع رجعت */

2024-08-06T15:23:08Z

امکان و وقوع رجعت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۵۳
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	در یادداشت‌های مرحوم دهخدا، از [[ظهور]] [[حضرت بقیة الله]] {{ع}} و از نزول [[حضرت مسیح]] {{ع}} نیز "رجعت" تعبیر شده است<ref>لغتنامه دهخدا، حرف راء، ص ۲۹۵.</ref> که از نظر معنای لغوی درست است ولی از نظر اصطلاح، صحیح نیست؛ زیرا رجعت در اصطلاح کلامی [[شیعه]]، عبارت از بازگشت پس از [[مرگ]] است، در حالی که وجود اقدس [[حضرت صاحب الزمان]] {{ع}} در پشت پرده [[غیبت]] است و از پرده بیرون می‌آید، و وجود [[مقدس]] [[حضرت عیسی]] {{ع}} در آسمان‌هاست که پس از ظهور [[ولی عصر]] {{ع}} او نیز نازل می‌شود و در پیاده کردن [[عدالت]] اجتماعی، یار و مددکار آن [[مهر]] تابان می‌شود. از این رهگذر در مورد [[امام زمان]] {{ع}} "[[ظهور]]" تعبیر می‌شود و درباره [[حضرت عیسی]] {{ع}} "نزول" و تعبیر رجعت اصطلاحی در حقّ‌ آن‌ها صحیح نیست. اما [[فرمان]] رجعت، همانند [[فرمان]] [[ظهور]]، از طرف [[خداوند متعال]] صادر می‌شود و جمعی از [[بندگان]] [[خالص]] [[خداوند]] که سال‌ها و احیانا قرن‌ها پیش از آن، دیده از [[جهان]] فروبسته‌اند، بازمی‌گردند و تجلّی [[قدرت]] [[خداوند]] را در [[دولت کریمه]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} می‌بینند<ref>رجعت، محمد خادمی شیرازی، ص ۱۶.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۲۲.</ref>		در یادداشت‌های مرحوم دهخدا، از [[ظهور]] [[حضرت بقیة الله]] {{ع}} و از نزول [[حضرت مسیح]] {{ع}} نیز "رجعت" تعبیر شده است<ref>لغتنامه دهخدا، حرف راء، ص ۲۹۵.</ref> که از نظر معنای لغوی درست است ولی از نظر اصطلاح، صحیح نیست؛ زیرا رجعت در اصطلاح کلامی [[شیعه]]، عبارت از بازگشت پس از [[مرگ]] است، در حالی که وجود اقدس [[حضرت صاحب الزمان]] {{ع}} در پشت پرده [[غیبت]] است و از پرده بیرون می‌آید، و وجود [[مقدس]] [[حضرت عیسی]] {{ع}} در آسمان‌هاست که پس از ظهور [[ولی عصر]] {{ع}} او نیز نازل می‌شود و در پیاده کردن [[عدالت]] اجتماعی، یار و مددکار آن [[مهر]] تابان می‌شود. از این رهگذر در مورد [[امام زمان]] {{ع}} "[[ظهور]]" تعبیر می‌شود و درباره [[حضرت عیسی]] {{ع}} "نزول" و تعبیر رجعت اصطلاحی در حقّ‌ آن‌ها صحیح نیست. اما [[فرمان]] رجعت، همانند [[فرمان]] [[ظهور]]، از طرف [[خداوند متعال]] صادر می‌شود و جمعی از [[بندگان]] [[خالص]] [[خداوند]] که سال‌ها و احیانا قرن‌ها پیش از آن، دیده از [[جهان]] فروبسته‌اند، بازمی‌گردند و تجلّی [[قدرت]] [[خداوند]] را در [[دولت کریمه]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} می‌بینند<ref>رجعت، محمد خادمی شیرازی، ص ۱۶.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۲۲.</ref>

			== [[رجعت]] و [[قرآن]] ==
			در [[قرآن کریم]] [[آیات]] متعددی است که [[امامان]] [[اهل بیت]] {{عم}} آنها را به مسأله [[رجعت]] [[تفسیر]] کرده‌اند. روشن است که [[ائمه]] [[معصومین]] {{عم}} مترجمان و مفسّران حقیقی [[وحی الهی]] هستند و [[قرآن]] در خانه آنان فرود آمده و صاحبان خانه، از آنچه در خانه است، از همگان آگاه‌تر و داناترند. برخی از دانشمندان معاصر، ٧٦ [[آیه]] از [[آیات]] [[قرآن]] را [[تأویل]] به [[رجعت]] کرده‌اند.

			در [[قرآن کریم]] آمده است: {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا}}<ref>سوره نمل، ۸۳.</ref> و آن روز که از هر امتی، گروهی از کسانی را که [[آیات]] ما را [[دروغ]] انگاشتند، محشور گردانیم. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایات]] متعدّدی در [[تأویل]] این [[آیه شریفه]] در مورد [[رجعت]] رسیده است. از جمله این [[روایت]] است که مردی به [[امام صادق]] {{ع}} گفت: [[اهل سنت]] می‌پندارند این [[آیه شریفه]] درباره [[روز قیامت]] است. حضرت فرمود: "آیا [[خداوند]] در [[روز رستاخیز]] از هر امّتی گروهی را محشور می‌سازد و بقیه آنان را وا می‌گذارد؟ هرگز! این [[آیه]] در مورد رجعت است که برخی را زنده می‌سازد. این [[آیه شریفه]] در مورد [[قیامت]] است که می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا}}<ref>سوره کهف، ۴۷.</ref> و همه آنان را گرد خواهیم آورد و هیچ‌یک را فروگذار نخواهیم کرد. و نیز درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا}} فرمود: "همه انسان‌های باایمانی که به ناحق کشته شده باشند، [[رجعت]] می‌کنند و پس از آن از [[دنیا]] می‌روند. رجعت برای [[مؤمنان خالص]] و نیز [[کافران]] محض است"<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۲۶؛ تفسیر برهان، ج ۳، ص ۳۱۰.</ref>.

			درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ}}<ref>سوره مؤمن، ۱۱.</ref>؛ پروردگارا! ما را دو بار میراندی و دو بار زنده ساختی، [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: "این [[آیه]] مخصوص گروه‌هایی است که پس از [[مرگ]]، بار دیگر به همین [[دنیا]] [[رجعت]] می‌کنند"<ref>تفسیر برهان، ج ۴، ص ۹۳.</ref> و [[امام رضا]] {{ع}} فرمود: "این [[آیه شریفه]] در مورد [[رجعت]] است"<ref>همان.</ref>. درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن\|إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الأَشْهَادُ}}<ref>سوره مومن، ۵۱.</ref>؛ ما پیام‌آوران خویش و ایمان‌آوردگان را در [[زندگی]] [[دنیا]] و در [[روز قیامت]] که [[شاهدان]] برای [[شهادت]] به پای می‌خیزند، [[یاری]] می‌کنیم؛ [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: "به خدای [[سوگند]] که این [[یاری‌رسانی]]، در [[رجعت]] خواهد بود، آیا نمی‌دانی که بیشتر [[پیامبران خدا]] در [[دنیا]] به [[پیروزی]] ظاهری نرسیده و به [[شهادت]] نائل آمدند، همین‌گونه [[امامان]] راستین‌؟ با این بیان، این [[وعده]] [[پیروزی]] در هنگام رجعت خواهد بود"<ref>بحار الانوار، ج ۵۳.</ref>. پس در پرتو [[آیات]] [[وحی]] ثابت گردید که رجعت، یک واقعیت تردیدناپذیر است<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۵۸.</ref>.

			در آیه‌ای دیگر آمده است: {{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرَادُّكَ إِلَى مَعَادٍ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ مَنْ جَاءَ بِالْهُدَى وَمَنْ هُوَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ}}<ref>«بی‌گمان آن کس که قرآن را بر تو واجب کرده است تو را به بازگشتگاهی باز می‌گرداند؛ بگو: پروردگار من بهتر می‌داند چه کسی رهنمود آورده است و چه کسی در گمراهی آشکاری است» سوره قصص، آیه ۸۵.</ref>. [[امام سجاد]] {{ع}} درباره این [[آیه]] فرمود: "[[پیامبر]] شما و امیرالمؤمنین علی {{ع}} و [[ائمه معصومین]] به سوی شما باز خواهند گشت<ref>تفسیر نورالثقلین، ج ۴، ص ۱۴۴، ح ۱۲۶.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\| فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱]]، ص ۶۱۶.</ref>

	== امکان و وقوع رجعت ==		== امکان و وقوع رجعت ==

Bahmani: /* اختیاری یا عدم اختیاری بودن رجعت */

2024-08-06T06:50:26Z

اختیاری یا عدم اختیاری بودن رجعت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۰
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	== اختیاری یا عدم اختیاری بودن رجعت ==		== اختیاری یا عدم اختیاری بودن رجعت ==
	سؤال مهم این است که آیا رجعت اختیاری است‌؟ ناگفته پیداست افرادی که برای [[انتقام]] و تنبیه رجعت می‌کنند، هرگز به میل و [[اراده]] خود برنمی‌گردند، بلکه به مصداق "[[کافر]] به جهنّم نمی‌رود، کشان‌کشان می‌برند"، آن‌ها نیز ناگزیر تن به رجعت نمی‌دهند، که رجعت برای آنها بسیار ذلّت‌بار و سخت است. ولی در مورد [[مؤمنین]] به نظر می‌رسد که اختیاری خواهد بود نه اجباری. [[مفضل بن عمر]] می‌گوید: در خدمت [[امام صادق]] {{ع}} صحبت از [[حضرت ولی عصر]] {{ع}} شد و از افرادی که عاشقانه [[انتظار ظهور]] او را می‌کشند و پیش از نیل به چنین سعادتی از [[دنیا]] می‌روند [[گفت‌وگو]] شد، فرمود: هنگامی که [[حضرت ولی عصر]] {{ع}} [[قیام]] کند، مأمورین الهی در [[قبر]] با اشخاص [[مؤمن]] تماس می‌گیرند و به آن‌ها می‌گویند: ای [[بنده خدا]]! مولایت [[ظهور]] کرده است، اگر می‌خواهی به او بپیوندی آزاد هستی، و اگر بخواهی در [[نعمت‌های الهی]] متنعّم بمانی باز هم آزاد هستی"<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۹۲.</ref>. از این [[حدیث]] استفاده می‌شود که رجعت در مورد [[مؤمنان]]، اختیاری است<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۴۹.</ref>.		سؤال مهم این است که آیا رجعت اختیاری است‌؟ ناگفته پیداست افرادی که برای [[انتقام]] و تنبیه رجعت می‌کنند، هرگز به میل و [[اراده]] خود برنمی‌گردند، بلکه به مصداق "[[کافر]] به جهنّم نمی‌رود، کشان‌کشان می‌برند"، آن‌ها نیز ناگزیر تن به رجعت نمی‌دهند، که رجعت برای آنها بسیار ذلّت‌بار و سخت است. ولی در مورد [[مؤمنین]] به نظر می‌رسد که اختیاری خواهد بود نه اجباری. [[مفضل بن عمر]] می‌گوید: در خدمت [[امام صادق]] {{ع}} صحبت از [[حضرت ولی عصر]] {{ع}} شد و از افرادی که عاشقانه [[انتظار ظهور]] او را می‌کشند و پیش از نیل به چنین سعادتی از [[دنیا]] می‌روند گفت‌وگو شد، فرمود: هنگامی که [[حضرت ولی عصر]] {{ع}} [[قیام]] کند، مأمورین الهی در [[قبر]] با اشخاص [[مؤمن]] تماس می‌گیرند و به آن‌ها می‌گویند: ای [[بنده خدا]]! مولایت [[ظهور]] کرده است، اگر می‌خواهی به او بپیوندی آزاد هستی، و اگر بخواهی در [[نعمت‌های الهی]] متنعّم بمانی باز هم آزاد هستی"<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۹۲.</ref>. از این [[حدیث]] استفاده می‌شود که رجعت در مورد [[مؤمنان]]، اختیاری است<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۳۴۹.</ref>.

	== رجعت امامان ==		== رجعت امامان ==

Bahmani: /* امکان و وقوع رجعت */

2024-08-06T06:50:03Z

امکان و وقوع رجعت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	[[بهترین]] [[دلیل]] بر امکان چیزى، وقوع آن است. وقتى ثابت شود که رجعت در میان پیشینیان واقع شده است، دیگر براى اثبات امکان آن در این امّت، [[تردید]] معنى نخواهد داشت. ایات بسیارى از [[قرآن کریم]]، وقوع رجعت را در میان امّت‌هاى پیشین اثبات مى‌کند<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۲۲.</ref>.		[[بهترین]] [[دلیل]] بر امکان چیزى، وقوع آن است. وقتى ثابت شود که رجعت در میان پیشینیان واقع شده است، دیگر براى اثبات امکان آن در این امّت، [[تردید]] معنى نخواهد داشت. ایات بسیارى از [[قرآن کریم]]، وقوع رجعت را در میان امّت‌هاى پیشین اثبات مى‌کند<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۲۲.</ref>.

	بازگشت و زنده شدن پس از [[مرگ]] از نظر [[عقلی]] امری محال تلقی نمی‌شود و بارها در امت‌های پیشین اتفاق افتاده است. [[آیات]] و [[روایات]] زیادی وقوع این امر را تأیید می‌‌کنند و علمای [[شیعه]] تماماً بر [[حقانیت]] رجعت متفق القول‌اند. رجعت فقط مخصوص [[مؤمنین]] نیست، بلکه گروهی از [[کافران]] نیز در آن زمان زنده خواهند شد. البته رجعت برای این نیست که فرد به [[دنیا]] برگشته و از [[گناهان]] خود [[توبه]] کند یا جبران کاستی‌های خود را بنماید بلکه رجعت مانند محشور شدن در [[قیامت]] برای برداشت حاصل [[اعمال]] است؛ از این روست که در [[روایات]] فرموده‌اند کسانی در [[زمان ظهور]] حضرت به [[دنیا]] برمی‌گردند که در [[ایمان]] یا [[کفر]] [[خالص]] باشند، یعنی [[مؤمنین]] [[حقیقی]] هیچ‌گاه از [[ایمان]] و [[کافران]] واقعی هیچگاه از کفرشان دست نخواهند کشید. بنابراین بازنده شدن [[کافران]] و [[مؤمنان]] تغییری در [[کفر]] و [[ایمان]] آنها پیش نمی‌آید و توبه‌ای در میان نخواهد و فقط [[کافر]] به جزای [[دنیایی]] [[اعمال]] خود می‌‌رسد و [[مؤمن]] به [[زندگی]] و [[آسایش]] دست می‌‌یابد<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۲۸۵.</ref>.		بازگشت و زنده شدن پس از [[مرگ]] از نظر [[عقلی]] امری محال تلقی نمی‌شود و بارها در امت‌های پیشین اتفاق افتاده است. [[آیات]] و [[روایات]] زیادی وقوع این امر را تأیید می‌‌کنند و علمای [[شیعه]] تماماً بر حقانیت رجعت متفق القول‌اند. رجعت فقط مخصوص [[مؤمنین]] نیست، بلکه گروهی از [[کافران]] نیز در آن زمان زنده خواهند شد. البته رجعت برای این نیست که فرد به [[دنیا]] برگشته و از [[گناهان]] خود [[توبه]] کند یا جبران کاستی‌های خود را بنماید بلکه رجعت مانند محشور شدن در [[قیامت]] برای برداشت حاصل [[اعمال]] است؛ از این روست که در [[روایات]] فرموده‌اند کسانی در [[زمان ظهور]] حضرت به [[دنیا]] برمی‌گردند که در [[ایمان]] یا [[کفر]] [[خالص]] باشند، یعنی [[مؤمنین]] [[حقیقی]] هیچ‌گاه از [[ایمان]] و [[کافران]] واقعی هیچگاه از کفرشان دست نخواهند کشید. بنابراین بازنده شدن [[کافران]] و [[مؤمنان]] تغییری در [[کفر]] و [[ایمان]] آنها پیش نمی‌آید و توبه‌ای در میان نخواهد و فقط [[کافر]] به جزای [[دنیایی]] [[اعمال]] خود می‌‌رسد و [[مؤمن]] به [[زندگی]] و [[آسایش]] دست می‌‌یابد<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۲۸۵.</ref>.

	== اختیاری یا عدم اختیاری بودن رجعت ==		== اختیاری یا عدم اختیاری بودن رجعت ==

Bahmani: /* معناشناسی */

2024-08-06T06:49:11Z

معناشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۹
خط ۹:		خط ۹:

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	"رجعت" در لغت به معنای [[رجوع]] و برگشت و در اصطلاح [[دینی]] بازگشت [[انسان]] پس از [[مرگ]] است. این بازگشت ممکن است محشور شدن برای [[قیامت]]، یا بازگشت به [[دنیا]] باشد<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۲۸۵.</ref> و در اصطلاح بدین مفهوم است که [[امامان]] [[خاندان]] [[وحی]] و [[رسالت]] {{عم}} و انبوهی از کسانی که [[جهان]] را بدرود گفته‌اند، بار دیگر پس از [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} و پیش از [[شهادت]] او به خواست [[خداوند]] و [[اراده]] حکیمانه او، بدین [[جهان]] باز می‌گردند. نخستین رجعت‌کننده، [[امام حسین]] {{ع}} است و پس از ایشان، همه [[امامان]] [[اهل بیت]] {{عم}} یکی پس از دیگری رجعت می‌کنند<ref>[[سید محمد کاظم قزوینی\|قزوینی، سید محمد کاظم]]، [[امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور (کتاب)\|امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور]]، ص ۷۹۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۲۲.</ref>		"رجعت" در لغت به معنای رجوع و برگشت و در اصطلاح [[دینی]] بازگشت [[انسان]] پس از [[مرگ]] است. این بازگشت ممکن است محشور شدن برای [[قیامت]]، یا بازگشت به [[دنیا]] باشد<ref>[[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۲۸۵.</ref> و در اصطلاح بدین مفهوم است که [[امامان]] [[خاندان]] [[وحی]] و [[رسالت]] {{عم}} و انبوهی از کسانی که [[جهان]] را بدرود گفته‌اند، بار دیگر پس از [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} و پیش از [[شهادت]] او به خواست [[خداوند]] و [[اراده]] حکیمانه او، بدین [[جهان]] باز می‌گردند. نخستین رجعت‌کننده، [[امام حسین]] {{ع}} است و پس از ایشان، همه [[امامان]] [[اهل بیت]] {{عم}} یکی پس از دیگری رجعت می‌کنند<ref>[[سید محمد کاظم قزوینی\|قزوینی، سید محمد کاظم]]، [[امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور (کتاب)\|امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور]]، ص ۷۹۲.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۲۲.</ref>

	در یادداشت‌های مرحوم دهخدا، از [[ظهور]] [[حضرت بقیة الله]] {{ع}} و از [[نزول]] [[حضرت مسیح]] {{ع}} نیز "رجعت" تعبیر شده است<ref>لغتنامه دهخدا، حرف راء، ص ۲۹۵.</ref> که از نظر معنای لغوی درست است ولی از نظر اصطلاح، صحیح نیست؛ زیرا رجعت در اصطلاح کلامی [[شیعه]]، عبارت از بازگشت پس از [[مرگ]] است، در حالی که وجود اقدس [[حضرت صاحب الزمان]] {{ع}} در پشت پرده [[غیبت]] است و از پرده بیرون می‌آید، و وجود [[مقدس]] [[حضرت عیسی]] {{ع}} در آسمان‌هاست که [[پس از ظهور]] [[ولی عصر]] {{ع}} او نیز نازل می‌شود و در پیاده کردن [[عدالت]] اجتماعی، یار و مددکار آن [[مهر]] تابان می‌شود. از این رهگذر در مورد [[امام زمان]] {{ع}} "[[ظهور]]" تعبیر می‌شود و درباره [[حضرت عیسی]] {{ع}} "[[نزول]]" و تعبیر رجعت اصطلاحی در حقّ‌ آن‌ها صحیح نیست. اما [[فرمان]] رجعت، همانند [[فرمان]] [[ظهور]]، از طرف [[خداوند متعال]] صادر می‌شود و جمعی از [[بندگان]] [[خالص]] [[خداوند]] که سال‌ها و احیانا قرن‌ها پیش از آن، دیده از [[جهان]] فروبسته‌اند، بازمی‌گردند و تجلّی [[قدرت]] [[خداوند]] را در [[دولت کریمه]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} می‌بینند<ref>رجعت، محمد خادمی شیرازی، ص ۱۶.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۲۲.</ref>		در یادداشت‌های مرحوم دهخدا، از [[ظهور]] [[حضرت بقیة الله]] {{ع}} و از نزول [[حضرت مسیح]] {{ع}} نیز "رجعت" تعبیر شده است<ref>لغتنامه دهخدا، حرف راء، ص ۲۹۵.</ref> که از نظر معنای لغوی درست است ولی از نظر اصطلاح، صحیح نیست؛ زیرا رجعت در اصطلاح کلامی [[شیعه]]، عبارت از بازگشت پس از [[مرگ]] است، در حالی که وجود اقدس [[حضرت صاحب الزمان]] {{ع}} در پشت پرده [[غیبت]] است و از پرده بیرون می‌آید، و وجود [[مقدس]] [[حضرت عیسی]] {{ع}} در آسمان‌هاست که پس از ظهور [[ولی عصر]] {{ع}} او نیز نازل می‌شود و در پیاده کردن [[عدالت]] اجتماعی، یار و مددکار آن [[مهر]] تابان می‌شود. از این رهگذر در مورد [[امام زمان]] {{ع}} "[[ظهور]]" تعبیر می‌شود و درباره [[حضرت عیسی]] {{ع}} "نزول" و تعبیر رجعت اصطلاحی در حقّ‌ آن‌ها صحیح نیست. اما [[فرمان]] رجعت، همانند [[فرمان]] [[ظهور]]، از طرف [[خداوند متعال]] صادر می‌شود و جمعی از [[بندگان]] [[خالص]] [[خداوند]] که سال‌ها و احیانا قرن‌ها پیش از آن، دیده از [[جهان]] فروبسته‌اند، بازمی‌گردند و تجلّی [[قدرت]] [[خداوند]] را در [[دولت کریمه]] [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}} می‌بینند<ref>رجعت، محمد خادمی شیرازی، ص ۱۶.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۱۲۲.</ref>

	== امکان و وقوع رجعت ==		== امکان و وقوع رجعت ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۰
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	در [[ادعیه]] و [[زیارت‌ها]] به موضوع رجعت اشاره شده و ما در [[زیارات]] و دعاهای بسیاری از [[خداوند]] حضور در رجعت را می‌‌خواهیم. از اینجا می‌‌توان دریافت که رجعت فقط مخصوص گروهی از [[شیعیان]] خواهد بود زیرا اگر رجعت برای تمام [[شیعیان]] باشد، دیگر [[دعا کردن]] کاری بیهوده خواهد بود، از این روست که درباره [[قیامت]] که همگان زنده می‌‌شوند، کسی [[دعا]] نمی‌کند خدایا مرا در [[قیامت]] محشور کن. از جملاتی که در این [[دعاها]] گفته می‌‌شود می‌‌توان فهمید تمام [[اهل بیت]] {{عم}} و امام‌زادگانی چون [[قمر بنی هاشم]] [[ابوالفضل العباس]] {{ع}} در زمان رجعت به [[دنیا]] باز خواهند گشت و همگی به [[حکومت]] خواهند رسید. حتی [[حضرت مهدی]] {{ع}} نیز پس از اینکه از [[دنیا]] می‌‌روند، دوباره رجعت کرده و به [[دنیا]] باز می‌‌گردد.		در [[ادعیه]] و [[زیارت‌ها]] به موضوع رجعت اشاره شده و ما در [[زیارات]] و دعاهای بسیاری از [[خداوند]] حضور در رجعت را می‌‌خواهیم. از اینجا می‌‌توان دریافت که رجعت فقط مخصوص گروهی از [[شیعیان]] خواهد بود زیرا اگر رجعت برای تمام [[شیعیان]] باشد، دیگر [[دعا کردن]] کاری بیهوده خواهد بود، از این روست که درباره [[قیامت]] که همگان زنده می‌‌شوند، کسی [[دعا]] نمی‌کند خدایا مرا در [[قیامت]] محشور کن. از جملاتی که در این [[دعاها]] گفته می‌‌شود می‌‌توان فهمید تمام [[اهل بیت]] {{عم}} و امام‌زادگانی چون [[قمر بنی هاشم]] [[ابوالفضل العباس]] {{ع}} در زمان رجعت به [[دنیا]] باز خواهند گشت و همگی به [[حکومت]] خواهند رسید. حتی [[حضرت مهدی]] {{ع}} نیز پس از اینکه از [[دنیا]] می‌‌روند، دوباره رجعت کرده و به [[دنیا]] باز می‌‌گردد.

	در [[زیارت جامعه]] که از [[امام هادی]] {{ع}} [[روایت]] شده است می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|أُشْهِدُ اللَّهَ وَ أُشْهِدُكُمْ أَنِّي... مُعْتَرِفٌ بِكُمْ مُؤْمِنٌ بِإِيَابِكُمْ مُصَدِّقٌ بِرَجْعَتِكُمْ مُنْتَظِرٌ لِأَمْرِكُمْ مُرْتَقِبٌ لِدَوْلَتِكُمْ.... وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى يُحْيِيَ اللَّهُ تَعَالَى دِينَهُ بِكُمْ وَ يَرُدَّكُمْ فِي أَيَّامِهِ وَ يُظْهِرَكُمْ لِعَدْلِهِ وَ يُمَكِّنَكُمْ فِي أَرْضِهِ... وَ جَعَلَنِي مِمَّنْ... يُحْشَرُ فِي زُمْرَتِكُمْ وَ يَكُرُّ فِي رَجْعَتِكُمْ وَ يُمَلَّكُ فِي دَوْلَتِكُمْ وَ يُشَرَّفُ فِي عَافِيَتِكُمْ وَ يُمَكَّنُ فِي أَيَّامِكُمْ وَ تَقَرُّ عَيْنُهُ غَداً بِرُؤْيَتِكُمْ}}؛ (من [[خداوند]] و شما را [[گواه]] می‌‌گیرم که... به [[اهل بیت]] [[رسول خدا]] {{صل}} [[ایمان]] دارم، و به بازگشت شما [[ایمان]] دارم و رجعت شما را قبول دارم [[چشم به راه]] [[ظهور]] [[آل محمد]] {{صل}} و برپایی [[دولت]] شما هستم... من نیرو و [[توان]] خود را برای [[یاری]] شما مهیا کرده‌ام تا زمانی که [[خداوند]] [[دین]] خود را به واسطه شما دوباره زنده کند و شما را در آن روزهای [[الهی]] به زندگانی [[دنیا]] بازگرداند و شما را برای برپایی [[عدالت]] ظاهر کند و در روی [[زمین]] شما را [[حاکم]] و [[فرمانروا]] گرداند... [[خداوند]] مرا تا زمانی که زنده‌ام بر [[دوستی]] شما [[اهل بیت]] باقی گذارد، و مرا از جمله کسانی قرار دهد که در گروه شما محشور خواهد شد و در رجعت شما به [[دنیا]] باز می‌‌گردد و در [[حکومت]] شما [در [[آخرالزمان]]] به [[توانگری]] می‌‌رسد و در دوران [[آرامش]] شما [در [[زمان ظهور]] به دور از هر گونه [[ترس]] و [[جنگ]]] بهره‌مند می‌‌شود و در روزهایی که شما حضور دارید [در زمان رجعتِ شما به [[دنیا]]] به [[قدرت]] دست پیدا می‌‌کند و چشمان او به [[دیدار]] شما روشن می‌‌شود...)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت جامعه کبیره.</ref>.		در [[زیارت جامعه]] که از [[امام هادی]] {{ع}} [[روایت]] شده است می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|أُشْهِدُ اللَّهَ وَ أُشْهِدُكُمْ أَنِّي... مُعْتَرِفٌ بِكُمْ مُؤْمِنٌ بِإِيَابِكُمْ مُصَدِّقٌ بِرَجْعَتِكُمْ مُنْتَظِرٌ لِأَمْرِكُمْ مُرْتَقِبٌ لِدَوْلَتِكُمْ.... وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى يُحْيِيَ اللَّهُ تَعَالَى دِينَهُ بِكُمْ وَ يَرُدَّكُمْ فِي أَيَّامِهِ وَ يُظْهِرَكُمْ لِعَدْلِهِ وَ يُمَكِّنَكُمْ فِي أَرْضِهِ... وَ جَعَلَنِي مِمَّنْ... يُحْشَرُ فِي زُمْرَتِكُمْ وَ يَكُرُّ فِي رَجْعَتِكُمْ وَ يُمَلَّكُ فِي دَوْلَتِكُمْ وَ يُشَرَّفُ فِي عَافِيَتِكُمْ وَ يُمَكَّنُ فِي أَيَّامِكُمْ وَ تَقَرُّ عَيْنُهُ غَداً بِرُؤْيَتِكُمْ}}؛ (من [[خداوند]] و شما را [[گواه]] می‌‌گیرم که... به [[اهل بیت]] [[رسول خدا]] {{صل}} [[ایمان]] دارم، و به بازگشت شما [[ایمان]] دارم و رجعت شما را قبول دارم چشم به راه [[ظهور]] [[آل محمد]] {{صل}} و برپایی [[دولت]] شما هستم... من نیرو و [[توان]] خود را برای [[یاری]] شما مهیا کرده‌ام تا زمانی که [[خداوند]] [[دین]] خود را به واسطه شما دوباره زنده کند و شما را در آن روزهای [[الهی]] به زندگانی [[دنیا]] بازگرداند و شما را برای برپایی [[عدالت]] ظاهر کند و در روی [[زمین]] شما را [[حاکم]] و [[فرمانروا]] گرداند... [[خداوند]] مرا تا زمانی که زنده‌ام بر [[دوستی]] شما [[اهل بیت]] باقی گذارد، و مرا از جمله کسانی قرار دهد که در گروه شما محشور خواهد شد و در رجعت شما به [[دنیا]] باز می‌‌گردد و در [[حکومت]] شما [در [[آخرالزمان]]] به [[توانگری]] می‌‌رسد و در دوران [[آرامش]] شما [در [[زمان ظهور]] به دور از هر گونه [[ترس]] و [[جنگ]]] بهره‌مند می‌‌شود و در روزهایی که شما حضور دارید [در زمان رجعتِ شما به [[دنیا]]] به [[قدرت]] دست پیدا می‌‌کند و چشمان او به دیدار شما روشن می‌‌شود...)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت جامعه کبیره.</ref>.

	[[امام هادی]] {{ع}} فرمودند: پس از [[زیارت جامعه]] زمانی که خواستی برگردی، در [[زیارت وداع]] چنین بگوی: "... [[سلام]] [[خدا]] بر شما [[باد]]، [[خداوند]] مرا در گروه شما محشور گرداند و در کنار [[حوض کوثر]] با شما باشم و از [[پیروان]] شما قرارم بدهد و در زمان [[حکومت]] شما مرا بهره‌مند سازد و زمانی که شما رجعت می‌‌نمایید مرا نیز زنده کنید و در روزهایی که شما بر [[جهان]] [[حکومت]] می‌‌کنید مرا به [[قدرت]] برساند"<ref>من لا یحضره الفقیه: ج ۲، ص ۳۷۵.</ref>. روز بیست و پنجم از ماه [[ذی‌قعده]]، روز دحوالارض است. در دعای این روز می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ وَ عَلَى جَمِيعِ آبَائِهِ وَ اجْعَلْنَا مِنْ صَحْبِهِ وَ أُسْرَتِهِ وَ ابْعَثْنَا فِي كَرَّتِهِ حَتَّى نَكُونَ فِي زَمَانِهِ مِنْ أَعْوَانِهِ اللَّهُمَّ أَدْرِكْ بِنَا قِيَامَهُ وَ أَشْهِدْنَا أَيَّامَهُ وَ صَلِّ عَلَيْهِ وَ ارْدُدْ إِلَيْنَا سَلَامَهُ...}}؛ (خداوندا بر [[حضرت مهدی]] {{ع}} و تمامی [[پدران]] او [[درود]] فرست و مرا جزو [[یاران]] و اطرافیان او قرار ده و زمانی که او رجعت می‌‌نماید، مرا نیز دوباره زنده گردان تا زمانی که او [[سلطنت]] می‌‌نماید من از [[یاوران]] او باشم، بارالها مرا موفق به [[درک]] [[قیام]] آن جناب گردان و روزهای [[سلطنت]] او را به ما بنمایان و بر او [[درود]] و [[صلوات]] فرست و [[سلام]] ما را به حضرتش برسان...<ref>مفاتیح الجنان: اعمال ماه ذی‌قعده.</ref>. در [[زیارت]] [[اربعین]] می‌‌گوییم: {{متن حدیث\|وَ أَشْهَدُ أَنِّي بِكُمْ مُؤْمِنٌ وَ بِإِيَابِكُمْ مُوقِنٌ... وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ لَكُمْ فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لَا مَعَ عَدُوِّكُمْ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ}}؛ (من [[گواهی]] می‌‌دهم که من به شما [[ایمان]] دارم و به بازگشت شما [[یقین]] دارم... و همواره آماده‌ام و خود را مهیا نموده‌ام تا زمانی که [[خداوند]] به شما اجازه دهد به [[یاری]] شما برخیزم، آری با شما خواهم بود، با شما نه با [[دشمنان]] شما)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت اربعین.</ref>.		[[امام هادی]] {{ع}} فرمودند: پس از [[زیارت جامعه]] زمانی که خواستی برگردی، در [[زیارت وداع]] چنین بگوی: "... [[سلام]] [[خدا]] بر شما [[باد]]، [[خداوند]] مرا در گروه شما محشور گرداند و در کنار [[حوض کوثر]] با شما باشم و از [[پیروان]] شما قرارم بدهد و در زمان [[حکومت]] شما مرا بهره‌مند سازد و زمانی که شما رجعت می‌‌نمایید مرا نیز زنده کنید و در روزهایی که شما بر [[جهان]] [[حکومت]] می‌‌کنید مرا به [[قدرت]] برساند"<ref>من لا یحضره الفقیه: ج ۲، ص ۳۷۵.</ref>. روز بیست و پنجم از ماه [[ذی‌قعده]]، روز دحوالارض است. در دعای این روز می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ وَ عَلَى جَمِيعِ آبَائِهِ وَ اجْعَلْنَا مِنْ صَحْبِهِ وَ أُسْرَتِهِ وَ ابْعَثْنَا فِي كَرَّتِهِ حَتَّى نَكُونَ فِي زَمَانِهِ مِنْ أَعْوَانِهِ اللَّهُمَّ أَدْرِكْ بِنَا قِيَامَهُ وَ أَشْهِدْنَا أَيَّامَهُ وَ صَلِّ عَلَيْهِ وَ ارْدُدْ إِلَيْنَا سَلَامَهُ...}}؛ (خداوندا بر [[حضرت مهدی]] {{ع}} و تمامی پدران او [[درود]] فرست و مرا جزو [[یاران]] و اطرافیان او قرار ده و زمانی که او رجعت می‌‌نماید، مرا نیز دوباره زنده گردان تا زمانی که او [[سلطنت]] می‌‌نماید من از [[یاوران]] او باشم، بارالها مرا موفق به [[درک]] [[قیام]] آن جناب گردان و روزهای [[سلطنت]] او را به ما بنمایان و بر او [[درود]] و [[صلوات]] فرست و [[سلام]] ما را به حضرتش برسان...<ref>مفاتیح الجنان: اعمال ماه ذی‌قعده.</ref>. در [[زیارت]] [[اربعین]] می‌‌گوییم: {{متن حدیث\|وَ أَشْهَدُ أَنِّي بِكُمْ مُؤْمِنٌ وَ بِإِيَابِكُمْ مُوقِنٌ... وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ لَكُمْ فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لَا مَعَ عَدُوِّكُمْ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ}}؛ (من [[گواهی]] می‌‌دهم که من به شما [[ایمان]] دارم و به بازگشت شما [[یقین]] دارم... و همواره آماده‌ام و خود را مهیا نموده‌ام تا زمانی که [[خداوند]] به شما اجازه دهد به [[یاری]] شما برخیزم، آری با شما خواهم بود، با شما نه با [[دشمنان]] شما)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت اربعین.</ref>.

	در [[زیارت]] [[وارث]] این گونه آمده است: {{متن حدیث\|وَ أُشْهِدُ اللَّهَ وَ مَلَائِكَتَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ رُسُلَهُ أَنِّي بِكُمْ مُؤْمِنٌ وَ بِإِيَابِكُمْ مُوقِنٌ}}؛ ([[خداوند]] و [[ملائکه]] و [[پیامبران]] و فرستادگان [[الهی]] را [[گواه]] می‌‌گیرم که به [[راستی]] من به شما [[ایمان]] دارم و به بازگشت شما معتقدم)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت وارث امام حسین {{ع}}.</ref>. در [[زیارت]] [[حضرت ابوالفضل]] {{ع}} نیز به رجعت اشاره شده است: {{متن حدیث\|أَنَا لَكُمْ تَابِعٌ وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ- حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لَا مَعَ عَدُوِّكُمْ إِنِّي بِكُمْ وَ بِإِيَابِكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ بِمَنْ خَالَفَكُمْ وَ قَتَلَكُمْ مِنَ الْكَافِرِينَ}}؛ (من پیرو شما هستم، و [[یاری]] خویش را برای رکاب شما [[ذخیره]] نموده‌ام، تا زمانی که [[خداوند]] به [[داوری]] [میان شما و دشمنانتان] برخیزد و او [[بهترین]] [[حاکم]] است. پس من با شما هستم، با شما، نه با [[دشمنان]] شما، به [[راستی]] که من به بازگشت شما [به [[دنیا]]] [[ایمان]] دارم و به مخالفین و کشندگان شما [[کفر]] می‌‌ورزم)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت حضرت عباس {{ع}}.</ref>. در [[دعای عهد]] که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود هر کس [[چهل]] روز صبح این [[دعا]] را بخواند از [[یاوران]] آن حضرت خواهد بود و اگر پیش از آمدن حضرت از [[دنیا]] برود، در [[زمان ظهور]] به [[دنیا]] باز خواهد گشت: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنْ حَالَ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ الْمَوْتُ الَّذِي جَعَلْتَهُ عَلَى عِبَادِكَ حَتْماً مَقْضِيّاً فَأَخْرِجْنِي مِنْ قَبْرِي مُؤْتَزِراً كَفَنِي شَاهِراً سَيْفِي مُجَرِّداً قَنَاتِي مُلَبِّياً دَعْوَةَ الدَّاعِي فِي الْحَاضِرِ وَ الْبَادِي}}؛ (بار خدایا اگر مرگی که گریبان همه [[بندگان]] را خواهد گرفت، میان من و آن حضرت فاصله انداخت، مرا از قبرم دوباره بیرون آور، در حالی که کفنم را به کمر بسته و شمشیرم را از نیام بر کشیده‌ام و نیزه‌ام را برافراشته‌ام و [[دعوت]] شما را در هر نقطه از [[زمین]]، چه در آب‌ها و خشکی‌ها لبیک می‌‌گویم)<ref>مفاتیح الجنان: دعای عهد.</ref>.		در [[زیارت]] [[وارث]] این گونه آمده است: {{متن حدیث\|وَ أُشْهِدُ اللَّهَ وَ مَلَائِكَتَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ رُسُلَهُ أَنِّي بِكُمْ مُؤْمِنٌ وَ بِإِيَابِكُمْ مُوقِنٌ}}؛ ([[خداوند]] و [[ملائکه]] و [[پیامبران]] و فرستادگان [[الهی]] را [[گواه]] می‌‌گیرم که به [[راستی]] من به شما [[ایمان]] دارم و به بازگشت شما معتقدم)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت وارث امام حسین {{ع}}.</ref>. در [[زیارت]] [[حضرت ابوالفضل]] {{ع}} نیز به رجعت اشاره شده است: {{متن حدیث\|أَنَا لَكُمْ تَابِعٌ وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ- حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لَا مَعَ عَدُوِّكُمْ إِنِّي بِكُمْ وَ بِإِيَابِكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ بِمَنْ خَالَفَكُمْ وَ قَتَلَكُمْ مِنَ الْكَافِرِينَ}}؛ (من پیرو شما هستم، و [[یاری]] خویش را برای رکاب شما [[ذخیره]] نموده‌ام، تا زمانی که [[خداوند]] به [[داوری]] [میان شما و دشمنانتان] برخیزد و او [[بهترین]] [[حاکم]] است. پس من با شما هستم، با شما، نه با [[دشمنان]] شما، به [[راستی]] که من به بازگشت شما [به [[دنیا]]] [[ایمان]] دارم و به مخالفین و کشندگان شما [[کفر]] می‌‌ورزم)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت حضرت عباس {{ع}}.</ref>. در [[دعای عهد]] که [[امام صادق]] {{ع}} فرمود هر کس [[چهل]] روز صبح این [[دعا]] را بخواند از [[یاوران]] آن حضرت خواهد بود و اگر پیش از آمدن حضرت از [[دنیا]] برود، در [[زمان ظهور]] به [[دنیا]] باز خواهد گشت: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنْ حَالَ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ الْمَوْتُ الَّذِي جَعَلْتَهُ عَلَى عِبَادِكَ حَتْماً مَقْضِيّاً فَأَخْرِجْنِي مِنْ قَبْرِي مُؤْتَزِراً كَفَنِي شَاهِراً سَيْفِي مُجَرِّداً قَنَاتِي مُلَبِّياً دَعْوَةَ الدَّاعِي فِي الْحَاضِرِ وَ الْبَادِي}}؛ (بار خدایا اگر مرگی که گریبان همه [[بندگان]] را خواهد گرفت، میان من و آن حضرت فاصله انداخت، مرا از قبرم دوباره بیرون آور، در حالی که کفنم را به کمر بسته و شمشیرم را از نیام بر کشیده‌ام و نیزه‌ام را برافراشته‌ام و [[دعوت]] شما را در هر نقطه از [[زمین]]، چه در آب‌ها و خشکی‌ها لبیک می‌‌گویم)<ref>مفاتیح الجنان: دعای عهد.</ref>.

	در زیارتی که از [[امام حسن عسکری]] {{ع}} برای [[امام حسین]] {{ع}} در روز سوم [[شعبان]] وارد شده است می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ الْمَوْلُودِ فِي هَذَا الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ بِشَهَادَتِهِ قَبْلَ اسْتِهْلَالِهِ وَ وِلَادَتِهِ... الْمَمْدُودِ بِالنَّصْرَةِ يَوْمَ الْكَرَّةِ... إِلَيْكَ أَتَوَسَّلُ}}؛ (خداوندا، تو را به [[حق]] [[[امام حسین]] {{ع}}] آن فرزندی که در این روز به [[دنیا]] آمد، کسی که پیش از ولادت و قبل از آن‌که صدای [[گریه]] ی او در این [[دنیا]] شنیده شود، خبر [[شهادت]] او داده شده بود... کسی که در [[زمان رجعت]] [بر [[دشمنان]]] [[ظفر]] می‌‌یابد... می‌‌خوانم و به سویت دست [[نیاز]] بلند می‌‌کنم)<ref>مفاتح الجنان: اعمال روز سوم شعبان.</ref>.		در زیارتی که از [[امام حسن عسکری]] {{ع}} برای [[امام حسین]] {{ع}} در روز سوم [[شعبان]] وارد شده است می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ الْمَوْلُودِ فِي هَذَا الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ بِشَهَادَتِهِ قَبْلَ اسْتِهْلَالِهِ وَ وِلَادَتِهِ... الْمَمْدُودِ بِالنَّصْرَةِ يَوْمَ الْكَرَّةِ... إِلَيْكَ أَتَوَسَّلُ}}؛ (خداوندا، تو را به [[حق]] ([[امام حسین]] {{ع}}) آن فرزندی که در این روز به [[دنیا]] آمد، کسی که پیش از ولادت و قبل از آن‌که صدای [[گریه]] ی او در این [[دنیا]] شنیده شود، خبر [[شهادت]] او داده شده بود... کسی که در [[زمان رجعت]] [بر [[دشمنان]]] [[ظفر]] می‌‌یابد... می‌‌خوانم و به سویت دست [[نیاز]] بلند می‌‌کنم)<ref>مفاتح الجنان: اعمال روز سوم شعبان.</ref>.

	جناب [[ابوالقاسم]] [[حسین بن روح]] زیارتی نقل می‌‌کند که هرگاه در [[ماه رجب]] به [[زیارت]] یکی از [[قبور]] [[اهل بیت]] {{عم}} برویم، خوانده می‌‌شود. در آن زیارت]می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَشْهَدَنَا مَشْهَدَ أَوْلِيَائِهِ فِي رَجَبٍ... وَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ... حَتَّى الْعَوْدِ إِلَى حَضْرَتِكُمْ وَ الْفَوْزِ فِي كَرَّتِكُمْ وَ الْحَشْرِ فِي زُمْرَتِكُمْ}}؛ ([[سپاس]] خدایی را که در [[ماه رجب]] مرا [[توفیق]] داد تا یکی از [[قبور]] [[مطهر]] اولیائش را [[زیارت]] کنم... [[سلام]] و [[رحمت]] و [[برکت]] [[خداوند]] بر شما ([[خاندان رسول خدا]] {{صل}}) [[باد]]، امیدوارم دوباره به محضرتان شرفیاب شوم و روزگاری را که شما به [[دنیا]] رجعت می‌‌کنید ببینم و [[سعادت]] حضور پیدا کنم و عاقبت در [[قیامت]] نیز در گروه شما محشور شوم)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت رجبیه.</ref>.		جناب [[ابوالقاسم]] [[حسین بن روح]] زیارتی نقل می‌‌کند که هرگاه در [[ماه رجب]] به [[زیارت]] یکی از [[قبور]] [[اهل بیت]] {{عم}} برویم، خوانده می‌‌شود. در آن زیارت]می‌‌خوانیم: {{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَشْهَدَنَا مَشْهَدَ أَوْلِيَائِهِ فِي رَجَبٍ... وَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ... حَتَّى الْعَوْدِ إِلَى حَضْرَتِكُمْ وَ الْفَوْزِ فِي كَرَّتِكُمْ وَ الْحَشْرِ فِي زُمْرَتِكُمْ}}؛ ([[سپاس]] خدایی را که در [[ماه رجب]] مرا [[توفیق]] داد تا یکی از [[قبور]] [[مطهر]] اولیائش را [[زیارت]] کنم... [[سلام]] و [[رحمت]] و [[برکت]] [[خداوند]] بر شما ([[خاندان رسول خدا]] {{صل}}) [[باد]]، امیدوارم دوباره به محضرتان شرفیاب شوم و روزگاری را که شما به [[دنیا]] رجعت می‌‌کنید ببینم و [[سعادت]] حضور پیدا کنم و عاقبت در [[قیامت]] نیز در گروه شما محشور شوم)<ref>مفاتیح الجنان: زیارت رجبیه.</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۵۴
خط ۱۴۷:		خط ۱۴۷:
	# [[پرونده:13681098.jpg\|22px]] [[سید محمد کاظم قزوینی\|قزوینی، سید محمد کاظم]]، [[امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور (کتاب)\|'''امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور''']]		# [[پرونده:13681098.jpg\|22px]] [[سید محمد کاظم قزوینی\|قزوینی، سید محمد کاظم]]، [[امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور (کتاب)\|'''امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور''']]
	# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]		# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
	# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']].		# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
			# [[پرونده:29873800.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)\|'''موعودنامه''']]
			# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}