رجعت کنندگان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: تغییرمسیر به رجعت‌‌کنندگان

2019-06-02T11:30:52Z

Admin: جایگزینی متن - '﴾' به ' '

2019-06-02T06:47:52Z

جایگزینی متن - '﴾' به ' '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۱۷
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:		*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:
	*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی\| {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.		*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی\| {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}} }}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.
	*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ {{متن قرآن\|ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}~~﴾‏‏~~"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.		*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ {{متن قرآن\|ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}} ‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.
	*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.		*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.
	*طبق روایات، [[امام حسین]]{{ع}} سال‏ها پس از [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}} خلافت و حکومت خواهد کرد و آن‏قدر پیر و سالخورده خواهد شد که ابروان حضرت بر روی چشمان مبارک خواهد افتاد و آن‏گاه با مرگ طبیعی از دنیا خواهند رفت<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۰۶</ref>.		*طبق روایات، [[امام حسین]]{{ع}} سال‏ها پس از [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}} خلافت و حکومت خواهد کرد و آن‏قدر پیر و سالخورده خواهد شد که ابروان حضرت بر روی چشمان مبارک خواهد افتاد و آن‏گاه با مرگ طبیعی از دنیا خواهند رفت<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۰۶</ref>.

Admin: جایگزینی متن - '﴿' به ' '

2019-06-02T06:14:06Z

جایگزینی متن - '﴿' به ' '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۴۴
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:		*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:
	*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی\|﴿{{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.		*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی\| {{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.
	*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ ﴿{{متن قرآن\|ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}﴾‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.		*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ {{متن قرآن\|ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}﴾‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.
	*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.		*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.
	*طبق روایات، [[امام حسین]]{{ع}} سال‏ها پس از [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}} خلافت و حکومت خواهد کرد و آن‏قدر پیر و سالخورده خواهد شد که ابروان حضرت بر روی چشمان مبارک خواهد افتاد و آن‏گاه با مرگ طبیعی از دنیا خواهند رفت<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۰۶</ref>.		*طبق روایات، [[امام حسین]]{{ع}} سال‏ها پس از [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}} خلافت و حکومت خواهد کرد و آن‏قدر پیر و سالخورده خواهد شد که ابروان حضرت بر روی چشمان مبارک خواهد افتاد و آن‏گاه با مرگ طبیعی از دنیا خواهند رفت<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۰۶</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - '﴿{{متن قرآن| ' به '﴿{{متن قرآن|'

2019-05-28T07:44:02Z

جایگزینی متن - '﴿{{متن قرآن| ' به '﴿{{متن قرآن|'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۱۴
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:		*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:
	*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی\|﴿{{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.		*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی\|﴿{{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.
	*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ ﴿{{متن قرآن\| ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}﴾‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.		*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ ﴿{{متن قرآن\|ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}﴾‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.
	*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.		*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.
	*طبق روایات، [[امام حسین]]{{ع}} سال‏ها پس از [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}} خلافت و حکومت خواهد کرد و آن‏قدر پیر و سالخورده خواهد شد که ابروان حضرت بر روی چشمان مبارک خواهد افتاد و آن‏گاه با مرگ طبیعی از دنیا خواهند رفت<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۰۶</ref>.		*طبق روایات، [[امام حسین]]{{ع}} سال‏ها پس از [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}} خلافت و حکومت خواهد کرد و آن‏قدر پیر و سالخورده خواهد شد که ابروان حضرت بر روی چشمان مبارک خواهد افتاد و آن‏گاه با مرگ طبیعی از دنیا خواهند رفت<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۰۶</ref>.

Admin: جایگزینی متن - '{{عربی|اندازه=100%|' به '{{عربی|'

2019-05-17T13:55:15Z

جایگزینی متن - '{{عربی|اندازه=100%|' به '{{عربی|'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۷:۲۵
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:		*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:
	*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی~~\|اندازه=100%~~\|﴿{{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.		*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی\|﴿{{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.
	*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ ﴿{{متن قرآن\| ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}﴾‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.		*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ ﴿{{متن قرآن\| ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}﴾‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.
	*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.		*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.

Wasity: جایگزینی متن - 'خدامراد]]،فرهنگ‌نامه' به 'خدامراد، [[فرهنگ‌نامه'

2019-04-11T09:07:53Z

جایگزینی متن - 'خدامراد]]،فرهنگ‌نامه' به 'خدامراد، [[فرهنگ‌نامه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۳۷
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	*در شماری از روایات، به رجعت معصومان{{عم}} اشاره شده است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: "از شیعیان ما نیست کسی که به بازگشت ما [[ایمان]] نداشته باشد"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ مِنَّا مَنْ‏ لَمْ‏ يُؤْمِنْ‏ بِكَرَّتِنَا‏‏"}}، شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص ۴۵۸</ref>.		*در شماری از روایات، به رجعت معصومان{{عم}} اشاره شده است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: "از شیعیان ما نیست کسی که به بازگشت ما [[ایمان]] نداشته باشد"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ مِنَّا مَنْ‏ لَمْ‏ يُؤْمِنْ‏ بِكَرَّتِنَا‏‏"}}، شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص ۴۵۸</ref>.
	*دسته‌‏ای دیگر از روایات رجعت، برخی پیامبران و یاران ایشان و پیروان آن‏ها را جزو رجعت‏‌کنندگان شمرده‏‌اند. در تفسیر عیاشی به نقل از [[مفضل بن عمر]] از [[امام صادق]]{{ع}} چنین نقل کرده است: "هرگاه [[امام مهدی\|قائم آل محمد]]{{ع}} به پاخیزد، از پشت کعبه بیست و هفت‏ مرد را بیرون می‌‏آورد، پانزده تن از قوم [[حضرت موسی\|موسی]]{{ع}}، آنان که به حق داوری کرده و به آن بازمی‌‏گردند و هفت تن از اصحاب کهف و [[یوشع]] وصی [[حضرت موسی]]{{ع}} و مؤمن آل فرعون و [[سلمان فارسی]] و [[ابو دجانه انصاری]] و [[مالک اشتر]]"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِذَا قَامَ‏ قَائِمُ‏ آلِ‏ مُحَمَّدٍ اسْتَخْرَجَ‏ مِنْ‏ ظَهْرِ الْكَعْبَةِ سَبْعَةً وَ عِشْرِينَ‏ رَجُلًا خمسة و عشرين خَمْسَةَ عَشَرَ مِنْ قَوْمِ مُوسَى الَّذِينَ يَقْضُونَ‏ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ‏ وَ سَبْعَةً مِنْ أَصْحَابِ الْكَهْفِ وَ يُوشَعَ وَصِيَّ مُوسَى وَ مُؤْمِنَ آلِ فِرْعَوْنَ وَ سَلْمَانَ الْفَارِسِيَّ وَ أَبَا دُجَانَةَ الْأَنْصَارِيَّ وَ مَالِكَ الْأَشْتَرِ‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۳۵</ref>.		*دسته‌‏ای دیگر از روایات رجعت، برخی پیامبران و یاران ایشان و پیروان آن‏ها را جزو رجعت‏‌کنندگان شمرده‏‌اند. در تفسیر عیاشی به نقل از [[مفضل بن عمر]] از [[امام صادق]]{{ع}} چنین نقل کرده است: "هرگاه [[امام مهدی\|قائم آل محمد]]{{ع}} به پاخیزد، از پشت کعبه بیست و هفت‏ مرد را بیرون می‌‏آورد، پانزده تن از قوم [[حضرت موسی\|موسی]]{{ع}}، آنان که به حق داوری کرده و به آن بازمی‌‏گردند و هفت تن از اصحاب کهف و [[یوشع]] وصی [[حضرت موسی]]{{ع}} و مؤمن آل فرعون و [[سلمان فارسی]] و [[ابو دجانه انصاری]] و [[مالک اشتر]]"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِذَا قَامَ‏ قَائِمُ‏ آلِ‏ مُحَمَّدٍ اسْتَخْرَجَ‏ مِنْ‏ ظَهْرِ الْكَعْبَةِ سَبْعَةً وَ عِشْرِينَ‏ رَجُلًا خمسة و عشرين خَمْسَةَ عَشَرَ مِنْ قَوْمِ مُوسَى الَّذِينَ يَقْضُونَ‏ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ‏ وَ سَبْعَةً مِنْ أَصْحَابِ الْكَهْفِ وَ يُوشَعَ وَصِيَّ مُوسَى وَ مُؤْمِنَ آلِ فِرْعَوْنَ وَ سَلْمَانَ الْفَارِسِيَّ وَ أَبَا دُجَانَةَ الْأَنْصَارِيَّ وَ مَالِكَ الْأَشْتَرِ‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۳۵</ref>.
	*اگرچه روایات رجعت اختصاصی به زن یا مرد ندارد و تحت عنوان مؤمن محض و کافر محض آمده است، در روایتی به رجعت بانوان نیز اشاره شده است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: "همراه قائم سیزده زن خواهند بود. راوی پرسید: برای چه منظور؟ فرمود: آن‏ها مجروحین را مداوا می‌‏کنند و به مریض‌‏ها رسیدگی می‌‏کنند؛ همان‏گونه که همراه [[پیامبر]] که بودند، چنین می‌‏کردند. راوی عرض کرد: آن‏ها را نام ببرید. آن حضرت فرمود: [[قنوا]] دختر [[رشید]] و [[ام ایمن]] و [[حبابه]] و [[البیه]] و [[سمیه]] مادر [[عمار بن یاسر]] و [[زبیده]] و [[ام خالد احمسیه]] و [[ام سعید حنفیه]] و [[صبانه ماشطه]] و [[ام خالد جهنیه]]" <ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" مَعَ الْقَائِمِ {{ع}} ثَلَاثَ عَشْرَةَ امْرَأَةً قُلْتُ: وَ مَا يَصْنَعُ بِهِنَّ؟ قَالَ: يُدَاوِينَ‏ الْجَرْحَى‏، وَ يَقُمْنَ‏ عَلَى‏ الْمَرْضَى‏، كَمَا كَانَ‏ مَعَ‏ رَسُولِ‏ اللَّهِ‏ {{صل}} قُلْتُ: فَسَمِّهِنَّ لِي. فَقَالَ: الْقِنْوَاءُ بِنْتُ رُشَيْدٍ، وَ أُمُّ أَيْمَنَ، وَ حَبَابَةُ الْوَالِبِيَّةُ، وَ سُمَيَّةُ أُمُّ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، وَ زُبَيْدَةُ ، وَ أُمُّ خَالِدٍ الْأَحْمَسِيَّةُ، وَ أُمُّ سَعِيدٍ الْحَنَفِيَّةُ، وَ صُبَانَةُ الْمَاشِطَةُ، وَ أُمُّ خَالِدٍ الْجُهَنِيَّةُ ‏‏"}}، محمد بن جریر طبری، دلائل الامامه، ص ۲۵۹</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]،[[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص:۲۴۴ - ۲۴۶.</ref>.		*اگرچه روایات رجعت اختصاصی به زن یا مرد ندارد و تحت عنوان مؤمن محض و کافر محض آمده است، در روایتی به رجعت بانوان نیز اشاره شده است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: "همراه قائم سیزده زن خواهند بود. راوی پرسید: برای چه منظور؟ فرمود: آن‏ها مجروحین را مداوا می‌‏کنند و به مریض‌‏ها رسیدگی می‌‏کنند؛ همان‏گونه که همراه [[پیامبر]] که بودند، چنین می‌‏کردند. راوی عرض کرد: آن‏ها را نام ببرید. آن حضرت فرمود: [[قنوا]] دختر [[رشید]] و [[ام ایمن]] و [[حبابه]] و [[البیه]] و [[سمیه]] مادر [[عمار بن یاسر]] و [[زبیده]] و [[ام خالد احمسیه]] و [[ام سعید حنفیه]] و [[صبانه ماشطه]] و [[ام خالد جهنیه]]" <ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" مَعَ الْقَائِمِ {{ع}} ثَلَاثَ عَشْرَةَ امْرَأَةً قُلْتُ: وَ مَا يَصْنَعُ بِهِنَّ؟ قَالَ: يُدَاوِينَ‏ الْجَرْحَى‏، وَ يَقُمْنَ‏ عَلَى‏ الْمَرْضَى‏، كَمَا كَانَ‏ مَعَ‏ رَسُولِ‏ اللَّهِ‏ {{صل}} قُلْتُ: فَسَمِّهِنَّ لِي. فَقَالَ: الْقِنْوَاءُ بِنْتُ رُشَيْدٍ، وَ أُمُّ أَيْمَنَ، وَ حَبَابَةُ الْوَالِبِيَّةُ، وَ سُمَيَّةُ أُمُّ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، وَ زُبَيْدَةُ ، وَ أُمُّ خَالِدٍ الْأَحْمَسِيَّةُ، وَ أُمُّ سَعِيدٍ الْحَنَفِيَّةُ، وَ صُبَانَةُ الْمَاشِطَةُ، وَ أُمُّ خَالِدٍ الْجُهَنِيَّةُ ‏‏"}}، محمد بن جریر طبری، دلائل الامامه، ص ۲۵۹</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص:۲۴۴ - ۲۴۶.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Admin: جایگزینی متن - '{{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن' به '{{عربی|اندازه=100%|﴿{{متن قرآن'

2019-03-20T09:10:55Z

جایگزینی متن - '{{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن' به '{{عربی|اندازه=100%|﴿{{متن قرآن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۴۰
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:		*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:
	*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی\|اندازه=~~150~~%\|﴿{{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.		*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی\|اندازه=100%\|﴿{{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.
	*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ ﴿{{متن قرآن\| ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}﴾‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.		*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ ﴿{{متن قرآن\| ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}﴾‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.
	*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.		*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.

Msadeq: /* مقدمه */

2018-12-04T10:42:04Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۴:۱۲
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:		*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:
	*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی\|اندازه=150%\|﴿{{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.		*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی\|اندازه=150%\|﴿{{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.
	*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=~~150~~%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ ﴿{{متن قرآن\| ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}﴾‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.		*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ ﴿{{متن قرآن\| ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}﴾‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.
	*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.		*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.
	*طبق روایات، [[امام حسین]]{{ع}} سال‏ها پس از [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}} خلافت و حکومت خواهد کرد و آن‏قدر پیر و سالخورده خواهد شد که ابروان حضرت بر روی چشمان مبارک خواهد افتاد و آن‏گاه با مرگ طبیعی از دنیا خواهند رفت<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۰۶</ref>.		*طبق روایات، [[امام حسین]]{{ع}} سال‏ها پس از [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}} خلافت و حکومت خواهد کرد و آن‏قدر پیر و سالخورده خواهد شد که ابروان حضرت بر روی چشمان مبارک خواهد افتاد و آن‏گاه با مرگ طبیعی از دنیا خواهند رفت<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۰۶</ref>.

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{خرد}} {{مهدویت}}
:

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۱۴
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:		*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:
	*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی\|﴿{{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.		*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی\|﴿{{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.
	*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ ﴿{{متن قرآن\| ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}﴾‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.		*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ ﴿{{متن قرآن\|ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}﴾‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.
	*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.		*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.
	*طبق روایات، [[امام حسین]]{{ع}} سال‏ها پس از [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}} خلافت و حکومت خواهد کرد و آن‏قدر پیر و سالخورده خواهد شد که ابروان حضرت بر روی چشمان مبارک خواهد افتاد و آن‏گاه با مرگ طبیعی از دنیا خواهند رفت<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۰۶</ref>.		*طبق روایات، [[امام حسین]]{{ع}} سال‏ها پس از [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}} خلافت و حکومت خواهد کرد و آن‏قدر پیر و سالخورده خواهد شد که ابروان حضرت بر روی چشمان مبارک خواهد افتاد و آن‏گاه با مرگ طبیعی از دنیا خواهند رفت<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۰۶</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ دسامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۴:۱۲
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:		*روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:
	*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی\|اندازه=150%\|﴿{{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.		*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی\|اندازه=150%\|﴿{{متن قرآن\|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>.
	*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=~~150~~%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ ﴿{{متن قرآن\| ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}﴾‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.		*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی\|علی]] رجعت می‌‏کنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی\|اندازه=120%\|" إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}}‏ ﴿{{متن قرآن\| ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}﴾‏‏"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>.
	*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.		*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی\|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.
	*طبق روایات، [[امام حسین]]{{ع}} سال‏ها پس از [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}} خلافت و حکومت خواهد کرد و آن‏قدر پیر و سالخورده خواهد شد که ابروان حضرت بر روی چشمان مبارک خواهد افتاد و آن‏گاه با مرگ طبیعی از دنیا خواهند رفت<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۰۶</ref>.		*طبق روایات، [[امام حسین]]{{ع}} سال‏ها پس از [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}} خلافت و حکومت خواهد کرد و آن‏قدر پیر و سالخورده خواهد شد که ابروان حضرت بر روی چشمان مبارک خواهد افتاد و آن‏گاه با مرگ طبیعی از دنیا خواهند رفت<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۰۶</ref>.