رحمت در حدیث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* روایات رحمت */

2026-02-17T06:23:15Z

روایات رحمت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۳
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== روایات رحمت ==		== روایات رحمت ==
	# یکی از یاران [[امام صادق]] {{ع}} به [[خدمت]] ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛		# یکی از یاران [[امام صادق]] {{ع}} به خدمت ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛
	# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "[[بهترین]] شما، خوش خُلق‌ترین شما هستند؛ آنان که خود با [[مردم]] پیوند قلبی برقرار می‌کنند و دیگران نیز با آنان اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} :خِيَارُكُمْ‌ أَحْسَنُكُمْ‌ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۰.</ref>؛		# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "[[بهترین]] شما، خوش خُلق‌ترین شما هستند؛ آنان که خود با [[مردم]] پیوند قلبی برقرار می‌کنند و دیگران نیز با آنان اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} :خِيَارُكُمْ‌ أَحْسَنُكُمْ‌ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۰.</ref>؛
	# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "چون [[قیامت]] برسد، نزدیک‌ترین شما به من کسانی هستند که راستگوتر باشند، و بیشتر از دیگران [[امانت]] را به صاحبش برسانند، و بیشتر از دیگران [[وفای به عهد]] کنند، و خوش خُلق‌تر بوده از دیگران به [[مردم]] نزدیک تر باشند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}}: أَقْرَبُكُمْ‌ مِنِّي‌ غَداً فِي‌ الْمَوْقِفِ‌ أَصْدَقُكُمْ لِلْحَدِيثِ وَ آدَاكُمْ لِلْأَمَانَةِ وَ أَوْفَاكُمْ بِالْعَهْدِ وَ أَحْسَنُكُمْ خُلُقاً وَ أَقْرَبُكُمْ مِنَ النَّاسِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۱.</ref>؛		# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "چون [[قیامت]] برسد، نزدیک‌ترین شما به من کسانی هستند که راستگوتر باشند، و بیشتر از دیگران [[امانت]] را به صاحبش برسانند، و بیشتر از دیگران [[وفای به عهد]] کنند، و خوش خُلق‌تر بوده از دیگران به [[مردم]] نزدیک تر باشند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}}: أَقْرَبُكُمْ‌ مِنِّي‌ غَداً فِي‌ الْمَوْقِفِ‌ أَصْدَقُكُمْ لِلْحَدِيثِ وَ آدَاكُمْ لِلْأَمَانَةِ وَ أَوْفَاكُمْ بِالْعَهْدِ وَ أَحْسَنُكُمْ خُلُقاً وَ أَقْرَبُكُمْ مِنَ النَّاسِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۱.</ref>؛
	# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "خوشا به حال آن کس که در راه [[اطاعت خدا]] با [[مردم]] اُلفت می‌گیرد، و آنان نیز با او اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}}: طُوبَى‌ لِمَنْ‌ يَأْلَفُ‌ النَّاسَ‌ وَ يَأْلَفُونَهُ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۵، ص۵۶.</ref>؛		# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "خوشا به حال آن کس که در راه [[اطاعت خدا]] با [[مردم]] اُلفت می‌گیرد، و آنان نیز با او اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}}: طُوبَى‌ لِمَنْ‌ يَأْلَفُ‌ النَّاسَ‌ وَ يَأْلَفُونَهُ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۵، ص۵۶.</ref>؛
	# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در [[حدیث معراج]] فرمودند: "آن‌گاه فرشته‌ای از [[فرشتگان]] را دیدم، که [[خلقت]] عجیبی بدو بخشیده بود؛ چه نیمی از [[بدن]] او از [[آتش]] و نیم دیگر از برف بود، امّا نه [[آتش]] برف را ذوب می‌کرد و نه برف [[آتش]] را خاموش می‌گردانید!. آن [[فرشته]] دائماً با صدائی بلند فریاد می‌کرد: منزّه و والا است آن کس که حرارت این [[آتش]] را بازداشته که برف را [[آب]] نمی‌کند، و سردی این برف را نگاه داشته که [[آتش]] را خاموش نمی‌سازد!؛ پروردگارا، ای کسی که بین برف و [[آتش]] را جمع نموده‌ای!، میان [[قلوب]] [[بندگان]] مؤمنت اُلفت برقرار نما" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} فِي خَبَرِ الْمِعْرَاجِ‌ ثُمَّ رَأَيْتُ مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَةِ جَعَلَ‌ اللَّهُ‌ أَمْرَهُ‌ عَجِيباً نِصْفُ جَسَدِهِ النَّارُ وَ النِّصْفُ الْآخَرُ ثَلْجٌ فَلَا النَّارُ تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ لَا الثَّلْجُ يُطْفِئُ النَّارَ وَ هُوَ يُنَادِي بِصَوْتٍ رَفِيعٍ وَ يَقُولُ سُبْحَانَ الَّذِي كَفَّ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ فَلَا تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ كَفَّ بَرْدَ هَذَا الثَّلْجِ فَلَا يُطْفِئُ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ اللَّهُمَّ يَا مُؤَلِّفُ‌ بَيْنَ الثَّلْجِ وَ النَّارِ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحار الأنوار، ج۵۶، ص۱۷۲.</ref>؛		# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در [[حدیث معراج]] فرمودند: "آن‌گاه فرشته‌ای از [[فرشتگان]] را دیدم، که [[خلقت]] عجیبی بدو بخشیده بود؛ چه نیمی از بدن او از [[آتش]] و نیم دیگر از برف بود، امّا نه [[آتش]] برف را ذوب می‌کرد و نه برف [[آتش]] را خاموش می‌گردانید!. آن [[فرشته]] دائماً با صدائی بلند فریاد می‌کرد: منزّه و والا است آن کس که حرارت این [[آتش]] را بازداشته که برف را [[آب]] نمی‌کند، و سردی این برف را نگاه داشته که [[آتش]] را خاموش نمی‌سازد!؛ پروردگارا، ای کسی که بین برف و [[آتش]] را جمع نموده‌ای!، میان [[قلوب]] [[بندگان]] مؤمنت اُلفت برقرار نما" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} فِي خَبَرِ الْمِعْرَاجِ‌ ثُمَّ رَأَيْتُ مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَةِ جَعَلَ‌ اللَّهُ‌ أَمْرَهُ‌ عَجِيباً نِصْفُ جَسَدِهِ النَّارُ وَ النِّصْفُ الْآخَرُ ثَلْجٌ فَلَا النَّارُ تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ لَا الثَّلْجُ يُطْفِئُ النَّارَ وَ هُوَ يُنَادِي بِصَوْتٍ رَفِيعٍ وَ يَقُولُ سُبْحَانَ الَّذِي كَفَّ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ فَلَا تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ كَفَّ بَرْدَ هَذَا الثَّلْجِ فَلَا يُطْفِئُ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ اللَّهُمَّ يَا مُؤَلِّفُ‌ بَيْنَ الثَّلْجِ وَ النَّارِ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحار الأنوار، ج۵۶، ص۱۷۲.</ref>؛
	# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "آنان که در این [[دنیا]] بر دیگران [[رحمت]] می‌آورند را، [[خداوند]] در [[قیامت]] مورد [[رحمت]] خود قرار می‌دهد؛ از این رو به آن کس که در [[زمین]] است [[رحمت]] کن، تا آن کس که در [[آسمان]] است به تو [[رحمت]] کند" <ref>{{متن حدیث\| عَنْ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}}‌ الرَّاحِمُونَ‌ يَرْحَمُهُمُ‌ الرَّحْمَنُ‌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ارْحَمْ مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكَ مَنْ فِي السَّمَاءِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۶۹.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ~~ج۲،~~ ص ۲۰۴-۲۰۶.</ref>		# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "آنان که در این [[دنیا]] بر دیگران [[رحمت]] می‌آورند را، [[خداوند]] در [[قیامت]] مورد [[رحمت]] خود قرار می‌دهد؛ از این رو به آن کس که در [[زمین]] است [[رحمت]] کن، تا آن کس که در [[آسمان]] است به تو [[رحمت]] کند" <ref>{{متن حدیث\| عَنْ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}}‌ الرَّاحِمُونَ‌ يَرْحَمُهُمُ‌ الرَّحْمَنُ‌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ارْحَمْ مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكَ مَنْ فِي السَّمَاءِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۶۹.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی ج۲]]، ص ۲۰۴-۲۰۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari در ‏۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۳۹

2026-01-29T06:39:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = رحمت
	\| عنوان مدخل = رحمت		\| عنوان مدخل = رحمت
	\| مداخل مرتبط = [[رحمت در قرآن]] - [[رحمت در حدیث]] - [[رحمت در نهج البلاغه]] - [[رحمت در اخلاق اسلامی]] - [[رحمت در معارف دعا و زیارات]] - [[رحمت در معارف و سیره سجادی]]		\| مداخل مرتبط = [[رحمت در قرآن]] - [[رحمت در حدیث]] - [[رحمت در نهج البلاغه]] - [[رحمت در اخلاق اسلامی]] - [[رحمت در معارف دعا و زیارات]] - [[رحمت در معارف و سیره نبوی]] - [[رحمت در معارف و سیره سجادی]] - [[رحمت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:44:40Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۱۴
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
	==روایات رحمت==		== روایات رحمت ==
	#یکی از یاران [[امام صادق]]{{ع}} به [[خدمت]] ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛		# یکی از یاران [[امام صادق]] {{ع}} به [[خدمت]] ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛
	# [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[بهترین]] شما، خوش خُلق‌ترین شما هستند؛ آنان که خود با [[مردم]] پیوند قلبی برقرار می‌کنند و دیگران نیز با آنان اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} :خِيَارُكُمْ‌ أَحْسَنُكُمْ‌ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۰.</ref>؛		# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "[[بهترین]] شما، خوش خُلق‌ترین شما هستند؛ آنان که خود با [[مردم]] پیوند قلبی برقرار می‌کنند و دیگران نیز با آنان اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} :خِيَارُكُمْ‌ أَحْسَنُكُمْ‌ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۰.</ref>؛
	# [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "چون [[قیامت]] برسد، نزدیک‌ترین شما به من کسانی هستند که راستگوتر باشند، و بیشتر از دیگران [[امانت]] را به صاحبش برسانند، و بیشتر از دیگران [[وفای به عهد]] کنند، و خوش خُلق‌تر بوده از دیگران به [[مردم]] نزدیک تر باشند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}}: أَقْرَبُكُمْ‌ مِنِّي‌ غَداً فِي‌ الْمَوْقِفِ‌ أَصْدَقُكُمْ لِلْحَدِيثِ وَ آدَاكُمْ لِلْأَمَانَةِ وَ أَوْفَاكُمْ بِالْعَهْدِ وَ أَحْسَنُكُمْ خُلُقاً وَ أَقْرَبُكُمْ مِنَ النَّاسِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۱.</ref>؛		# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "چون [[قیامت]] برسد، نزدیک‌ترین شما به من کسانی هستند که راستگوتر باشند، و بیشتر از دیگران [[امانت]] را به صاحبش برسانند، و بیشتر از دیگران [[وفای به عهد]] کنند، و خوش خُلق‌تر بوده از دیگران به [[مردم]] نزدیک تر باشند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}}: أَقْرَبُكُمْ‌ مِنِّي‌ غَداً فِي‌ الْمَوْقِفِ‌ أَصْدَقُكُمْ لِلْحَدِيثِ وَ آدَاكُمْ لِلْأَمَانَةِ وَ أَوْفَاكُمْ بِالْعَهْدِ وَ أَحْسَنُكُمْ خُلُقاً وَ أَقْرَبُكُمْ مِنَ النَّاسِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۱.</ref>؛
	# [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "خوشا به حال آن کس که در راه [[اطاعت خدا]] با [[مردم]] اُلفت می‌گیرد، و آنان نیز با او اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: طُوبَى‌ لِمَنْ‌ يَأْلَفُ‌ النَّاسَ‌ وَ يَأْلَفُونَهُ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۵، ص۵۶.</ref>؛		# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "خوشا به حال آن کس که در راه [[اطاعت خدا]] با [[مردم]] اُلفت می‌گیرد، و آنان نیز با او اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}}: طُوبَى‌ لِمَنْ‌ يَأْلَفُ‌ النَّاسَ‌ وَ يَأْلَفُونَهُ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۵، ص۵۶.</ref>؛
	# [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[حدیث معراج]] فرمودند: "آن‌گاه فرشته‌ای از [[فرشتگان]] را دیدم، که [[خلقت]] عجیبی بدو بخشیده بود؛ چه نیمی از [[بدن]] او از [[آتش]] و نیم دیگر از برف بود، امّا نه [[آتش]] برف را ذوب می‌کرد و نه برف [[آتش]] را خاموش می‌گردانید!. آن [[فرشته]] دائماً با صدائی بلند فریاد می‌کرد: منزّه و والا است آن کس که حرارت این [[آتش]] را بازداشته که برف را [[آب]] نمی‌کند، و سردی این برف را نگاه داشته که [[آتش]] را خاموش نمی‌سازد!؛ پروردگارا، ای کسی که بین برف و [[آتش]] را جمع نموده‌ای!، میان [[قلوب]] [[بندگان]] مؤمنت اُلفت برقرار نما" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} فِي خَبَرِ الْمِعْرَاجِ‌ ثُمَّ رَأَيْتُ مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَةِ جَعَلَ‌ اللَّهُ‌ أَمْرَهُ‌ عَجِيباً نِصْفُ جَسَدِهِ النَّارُ وَ النِّصْفُ الْآخَرُ ثَلْجٌ فَلَا النَّارُ تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ لَا الثَّلْجُ يُطْفِئُ النَّارَ وَ هُوَ يُنَادِي بِصَوْتٍ رَفِيعٍ وَ يَقُولُ سُبْحَانَ الَّذِي كَفَّ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ فَلَا تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ كَفَّ بَرْدَ هَذَا الثَّلْجِ فَلَا يُطْفِئُ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ اللَّهُمَّ يَا مُؤَلِّفُ‌ بَيْنَ الثَّلْجِ وَ النَّارِ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحار الأنوار، ج۵۶، ص۱۷۲.</ref>؛		# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در [[حدیث معراج]] فرمودند: "آن‌گاه فرشته‌ای از [[فرشتگان]] را دیدم، که [[خلقت]] عجیبی بدو بخشیده بود؛ چه نیمی از [[بدن]] او از [[آتش]] و نیم دیگر از برف بود، امّا نه [[آتش]] برف را ذوب می‌کرد و نه برف [[آتش]] را خاموش می‌گردانید!. آن [[فرشته]] دائماً با صدائی بلند فریاد می‌کرد: منزّه و والا است آن کس که حرارت این [[آتش]] را بازداشته که برف را [[آب]] نمی‌کند، و سردی این برف را نگاه داشته که [[آتش]] را خاموش نمی‌سازد!؛ پروردگارا، ای کسی که بین برف و [[آتش]] را جمع نموده‌ای!، میان [[قلوب]] [[بندگان]] مؤمنت اُلفت برقرار نما" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} فِي خَبَرِ الْمِعْرَاجِ‌ ثُمَّ رَأَيْتُ مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَةِ جَعَلَ‌ اللَّهُ‌ أَمْرَهُ‌ عَجِيباً نِصْفُ جَسَدِهِ النَّارُ وَ النِّصْفُ الْآخَرُ ثَلْجٌ فَلَا النَّارُ تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ لَا الثَّلْجُ يُطْفِئُ النَّارَ وَ هُوَ يُنَادِي بِصَوْتٍ رَفِيعٍ وَ يَقُولُ سُبْحَانَ الَّذِي كَفَّ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ فَلَا تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ كَفَّ بَرْدَ هَذَا الثَّلْجِ فَلَا يُطْفِئُ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ اللَّهُمَّ يَا مُؤَلِّفُ‌ بَيْنَ الثَّلْجِ وَ النَّارِ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحار الأنوار، ج۵۶، ص۱۷۲.</ref>؛
	# [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "آنان که در این [[دنیا]] بر دیگران [[رحمت]] می‌آورند را، [[خداوند]] در [[قیامت]] مورد [[رحمت]] خود قرار می‌دهد؛ از این رو به آن کس که در [[زمین]] است [[رحمت]] کن، تا آن کس که در [[آسمان]] است به تو [[رحمت]] کند" <ref>{{متن حدیث\| عَنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}‌ الرَّاحِمُونَ‌ يَرْحَمُهُمُ‌ الرَّحْمَنُ‌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ارْحَمْ مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكَ مَنْ فِي السَّمَاءِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۶۹.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۲۰۴-۲۰۶.</ref>		# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "آنان که در این [[دنیا]] بر دیگران [[رحمت]] می‌آورند را، [[خداوند]] در [[قیامت]] مورد [[رحمت]] خود قرار می‌دهد؛ از این رو به آن کس که در [[زمین]] است [[رحمت]] کن، تا آن کس که در [[آسمان]] است به تو [[رحمت]] کند" <ref>{{متن حدیث\| عَنْ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}}‌ الرَّاحِمُونَ‌ يَرْحَمُهُمُ‌ الرَّحْمَنُ‌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ارْحَمْ مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكَ مَنْ فِي السَّمَاءِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۶۹.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۲۰۴-۲۰۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:11:47Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
خط ۸:		خط ۷:
	==روایات رحمت==		==روایات رحمت==
	#یکی از یاران [[امام صادق]]{{ع}} به [[خدمت]] ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛		#یکی از یاران [[امام صادق]]{{ع}} به [[خدمت]] ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛
	#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[بهترین]] شما، خوش خُلق‌ترین شما هستند؛ آنان که خود با [[مردم]] پیوند قلبی برقرار می‌کنند و دیگران نیز با آنان اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} :خِيَارُكُمْ‌ أَحْسَنُكُمْ‌ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۰.</ref>؛		# [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[بهترین]] شما، خوش خُلق‌ترین شما هستند؛ آنان که خود با [[مردم]] پیوند قلبی برقرار می‌کنند و دیگران نیز با آنان اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} :خِيَارُكُمْ‌ أَحْسَنُكُمْ‌ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۰.</ref>؛
	#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "چون [[قیامت]] برسد، نزدیک‌ترین شما به من کسانی هستند که راستگوتر باشند، و بیشتر از دیگران [[امانت]] را به صاحبش برسانند، و بیشتر از دیگران [[وفای به عهد]] کنند، و خوش خُلق‌تر بوده از دیگران به [[مردم]] نزدیک تر باشند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}}: أَقْرَبُكُمْ‌ مِنِّي‌ غَداً فِي‌ الْمَوْقِفِ‌ أَصْدَقُكُمْ لِلْحَدِيثِ وَ آدَاكُمْ لِلْأَمَانَةِ وَ أَوْفَاكُمْ بِالْعَهْدِ وَ أَحْسَنُكُمْ خُلُقاً وَ أَقْرَبُكُمْ مِنَ النَّاسِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۱.</ref>؛		# [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "چون [[قیامت]] برسد، نزدیک‌ترین شما به من کسانی هستند که راستگوتر باشند، و بیشتر از دیگران [[امانت]] را به صاحبش برسانند، و بیشتر از دیگران [[وفای به عهد]] کنند، و خوش خُلق‌تر بوده از دیگران به [[مردم]] نزدیک تر باشند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}}: أَقْرَبُكُمْ‌ مِنِّي‌ غَداً فِي‌ الْمَوْقِفِ‌ أَصْدَقُكُمْ لِلْحَدِيثِ وَ آدَاكُمْ لِلْأَمَانَةِ وَ أَوْفَاكُمْ بِالْعَهْدِ وَ أَحْسَنُكُمْ خُلُقاً وَ أَقْرَبُكُمْ مِنَ النَّاسِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۱.</ref>؛
	#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "خوشا به حال آن کس که در راه [[اطاعت خدا]] با [[مردم]] اُلفت می‌گیرد، و آنان نیز با او اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: طُوبَى‌ لِمَنْ‌ يَأْلَفُ‌ النَّاسَ‌ وَ يَأْلَفُونَهُ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۵، ص۵۶.</ref>؛		# [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "خوشا به حال آن کس که در راه [[اطاعت خدا]] با [[مردم]] اُلفت می‌گیرد، و آنان نیز با او اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: طُوبَى‌ لِمَنْ‌ يَأْلَفُ‌ النَّاسَ‌ وَ يَأْلَفُونَهُ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۵، ص۵۶.</ref>؛
	#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[حدیث معراج]] فرمودند: "آن‌گاه فرشته‌ای از [[فرشتگان]] را دیدم، که [[خلقت]] عجیبی بدو بخشیده بود؛ چه نیمی از [[بدن]] او از [[آتش]] و نیم دیگر از برف بود، امّا نه [[آتش]] برف را ذوب می‌کرد و نه برف [[آتش]] را خاموش می‌گردانید!. آن [[فرشته]] دائماً با صدائی بلند فریاد می‌کرد: منزّه و والا است آن کس که حرارت این [[آتش]] را بازداشته که برف را [[آب]] نمی‌کند، و سردی این برف را نگاه داشته که [[آتش]] را خاموش نمی‌سازد!؛ پروردگارا، ای کسی که بین برف و [[آتش]] را جمع نموده‌ای!، میان [[قلوب]] [[بندگان]] مؤمنت اُلفت برقرار نما" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} فِي خَبَرِ الْمِعْرَاجِ‌ ثُمَّ رَأَيْتُ مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَةِ جَعَلَ‌ اللَّهُ‌ أَمْرَهُ‌ عَجِيباً نِصْفُ جَسَدِهِ النَّارُ وَ النِّصْفُ الْآخَرُ ثَلْجٌ فَلَا النَّارُ تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ لَا الثَّلْجُ يُطْفِئُ النَّارَ وَ هُوَ يُنَادِي بِصَوْتٍ رَفِيعٍ وَ يَقُولُ سُبْحَانَ الَّذِي كَفَّ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ فَلَا تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ كَفَّ بَرْدَ هَذَا الثَّلْجِ فَلَا يُطْفِئُ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ اللَّهُمَّ يَا مُؤَلِّفُ‌ بَيْنَ الثَّلْجِ وَ النَّارِ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحار الأنوار، ج۵۶، ص۱۷۲.</ref>؛		# [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[حدیث معراج]] فرمودند: "آن‌گاه فرشته‌ای از [[فرشتگان]] را دیدم، که [[خلقت]] عجیبی بدو بخشیده بود؛ چه نیمی از [[بدن]] او از [[آتش]] و نیم دیگر از برف بود، امّا نه [[آتش]] برف را ذوب می‌کرد و نه برف [[آتش]] را خاموش می‌گردانید!. آن [[فرشته]] دائماً با صدائی بلند فریاد می‌کرد: منزّه و والا است آن کس که حرارت این [[آتش]] را بازداشته که برف را [[آب]] نمی‌کند، و سردی این برف را نگاه داشته که [[آتش]] را خاموش نمی‌سازد!؛ پروردگارا، ای کسی که بین برف و [[آتش]] را جمع نموده‌ای!، میان [[قلوب]] [[بندگان]] مؤمنت اُلفت برقرار نما" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} فِي خَبَرِ الْمِعْرَاجِ‌ ثُمَّ رَأَيْتُ مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَةِ جَعَلَ‌ اللَّهُ‌ أَمْرَهُ‌ عَجِيباً نِصْفُ جَسَدِهِ النَّارُ وَ النِّصْفُ الْآخَرُ ثَلْجٌ فَلَا النَّارُ تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ لَا الثَّلْجُ يُطْفِئُ النَّارَ وَ هُوَ يُنَادِي بِصَوْتٍ رَفِيعٍ وَ يَقُولُ سُبْحَانَ الَّذِي كَفَّ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ فَلَا تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ كَفَّ بَرْدَ هَذَا الثَّلْجِ فَلَا يُطْفِئُ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ اللَّهُمَّ يَا مُؤَلِّفُ‌ بَيْنَ الثَّلْجِ وَ النَّارِ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحار الأنوار، ج۵۶، ص۱۷۲.</ref>؛
	#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "آنان که در این [[دنیا]] بر دیگران [[رحمت]] می‌آورند را، [[خداوند]] در [[قیامت]] مورد [[رحمت]] خود قرار می‌دهد؛ از این رو به آن کس که در [[زمین]] است [[رحمت]] کن، تا آن کس که در [[آسمان]] است به تو [[رحمت]] کند" <ref>{{متن حدیث\| عَنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}‌ الرَّاحِمُونَ‌ يَرْحَمُهُمُ‌ الرَّحْمَنُ‌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ارْحَمْ مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكَ مَنْ فِي السَّمَاءِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۶۹.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۲۰۴-۲۰۶.</ref>		# [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "آنان که در این [[دنیا]] بر دیگران [[رحمت]] می‌آورند را، [[خداوند]] در [[قیامت]] مورد [[رحمت]] خود قرار می‌دهد؛ از این رو به آن کس که در [[زمین]] است [[رحمت]] کن، تا آن کس که در [[آسمان]] است به تو [[رحمت]] کند" <ref>{{متن حدیث\| عَنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}‌ الرَّاحِمُونَ‌ يَرْحَمُهُمُ‌ الرَّحْمَنُ‌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ارْحَمْ مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكَ مَنْ فِي السَّمَاءِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۶۹.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۲۰۴-۲۰۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۲:		خط ۲۱:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:رحمت]]		[[رده:رحمت]]

Bahmani: /* روایات مربوطه */

2022-06-08T07:14:29Z

روایات مربوطه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۴
خط ۶:		خط ۶:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
	==روایات ~~مربوطه~~==		==روایات رحمت==
	#یکی از یاران [[امام صادق]]{{ع}} به [[خدمت]] ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛		#یکی از یاران [[امام صادق]]{{ع}} به [[خدمت]] ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛
	#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[بهترین]] شما، خوش خُلق‌ترین شما هستند؛ آنان که خود با [[مردم]] پیوند قلبی برقرار می‌کنند و دیگران نیز با آنان اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} :خِيَارُكُمْ‌ أَحْسَنُكُمْ‌ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۰.</ref>؛		#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[بهترین]] شما، خوش خُلق‌ترین شما هستند؛ آنان که خود با [[مردم]] پیوند قلبی برقرار می‌کنند و دیگران نیز با آنان اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} :خِيَارُكُمْ‌ أَحْسَنُكُمْ‌ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۰.</ref>؛

Bahmani در ‏۸ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۴

2022-06-08T07:14:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۴
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}
	==روایات مربوطه==		==روایات مربوطه==
	#یکی از [[~~یاران~~ امام~~]] [[~~صادق]]{{ع}} به [[خدمت]] ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛		#یکی از یاران [[امام صادق]]{{ع}} به [[خدمت]] ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛
	#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[بهترین]] شما، خوش خُلق‌ترین شما هستند؛ آنان که خود با [[مردم]] پیوند قلبی برقرار می‌کنند و دیگران نیز با آنان اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} :خِيَارُكُمْ‌ أَحْسَنُكُمْ‌ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۰.</ref>؛		#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[بهترین]] شما، خوش خُلق‌ترین شما هستند؛ آنان که خود با [[مردم]] پیوند قلبی برقرار می‌کنند و دیگران نیز با آنان اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} :خِيَارُكُمْ‌ أَحْسَنُكُمْ‌ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۰.</ref>؛
	#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "چون [[قیامت]] برسد، نزدیک‌ترین شما به من کسانی هستند که راستگوتر باشند، و بیشتر از دیگران [[امانت]] را به صاحبش برسانند، و بیشتر از دیگران [[وفای به عهد]] کنند، و خوش خُلق‌تر بوده از دیگران به [[مردم]] نزدیک تر باشند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}}: أَقْرَبُكُمْ‌ مِنِّي‌ غَداً فِي‌ الْمَوْقِفِ‌ أَصْدَقُكُمْ لِلْحَدِيثِ وَ آدَاكُمْ لِلْأَمَانَةِ وَ أَوْفَاكُمْ بِالْعَهْدِ وَ أَحْسَنُكُمْ خُلُقاً وَ أَقْرَبُكُمْ مِنَ النَّاسِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۱.</ref>؛		#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "چون [[قیامت]] برسد، نزدیک‌ترین شما به من کسانی هستند که راستگوتر باشند، و بیشتر از دیگران [[امانت]] را به صاحبش برسانند، و بیشتر از دیگران [[وفای به عهد]] کنند، و خوش خُلق‌تر بوده از دیگران به [[مردم]] نزدیک تر باشند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}}: أَقْرَبُكُمْ‌ مِنِّي‌ غَداً فِي‌ الْمَوْقِفِ‌ أَصْدَقُكُمْ لِلْحَدِيثِ وَ آدَاكُمْ لِلْأَمَانَةِ وَ أَوْفَاكُمْ بِالْعَهْدِ وَ أَحْسَنُكُمْ خُلُقاً وَ أَقْرَبُكُمْ مِنَ النَّاسِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۱.</ref>؛
	#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "خوشا به حال آن کس که در راه [[اطاعت خدا]] با [[مردم]] اُلفت می‌گیرد، و آنان نیز با او اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: طُوبَى‌ لِمَنْ‌ يَأْلَفُ‌ النَّاسَ‌ وَ يَأْلَفُونَهُ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۵، ص۵۶.</ref>؛		#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "خوشا به حال آن کس که در راه [[اطاعت خدا]] با [[مردم]] اُلفت می‌گیرد، و آنان نیز با او اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: طُوبَى‌ لِمَنْ‌ يَأْلَفُ‌ النَّاسَ‌ وَ يَأْلَفُونَهُ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۵، ص۵۶.</ref>؛
	#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[حدیث معراج]] فرمودند: "آن‌گاه فرشته‌ای از [[فرشتگان]] را دیدم، که [[خلقت]] عجیبی بدو بخشیده بود؛ چه نیمی از [[بدن]] او از [[آتش]] و نیم دیگر از برف بود، امّا نه [[آتش]] برف را ذوب می‌کرد و نه برف [[آتش]] را خاموش می‌گردانید!. آن [[فرشته]] دائماً با صدائی بلند فریاد می‌کرد: منزّه و والا است آن کس که حرارت این [[آتش]] را بازداشته که برف را [[آب]] نمی‌کند، و سردی این برف را نگاه داشته که [[آتش]] را خاموش نمی‌سازد!؛ پروردگارا، ای کسی که بین برف و [[آتش]] را جمع نموده‌ای!، میان [[قلوب]] [[بندگان]] مؤمنت اُلفت برقرار نما" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} فِي خَبَرِ الْمِعْرَاجِ‌ ثُمَّ رَأَيْتُ مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَةِ جَعَلَ‌ اللَّهُ‌ أَمْرَهُ‌ عَجِيباً نِصْفُ جَسَدِهِ النَّارُ وَ النِّصْفُ الْآخَرُ ثَلْجٌ فَلَا النَّارُ تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ لَا الثَّلْجُ يُطْفِئُ النَّارَ وَ هُوَ يُنَادِي بِصَوْتٍ رَفِيعٍ وَ يَقُولُ سُبْحَانَ الَّذِي كَفَّ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ فَلَا تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ كَفَّ بَرْدَ هَذَا الثَّلْجِ فَلَا يُطْفِئُ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ اللَّهُمَّ يَا مُؤَلِّفُ‌ بَيْنَ الثَّلْجِ وَ النَّارِ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحار الأنوار، ج۵۶، ص۱۷۲.</ref>؛		#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[حدیث معراج]] فرمودند: "آن‌گاه فرشته‌ای از [[فرشتگان]] را دیدم، که [[خلقت]] عجیبی بدو بخشیده بود؛ چه نیمی از [[بدن]] او از [[آتش]] و نیم دیگر از برف بود، امّا نه [[آتش]] برف را ذوب می‌کرد و نه برف [[آتش]] را خاموش می‌گردانید!. آن [[فرشته]] دائماً با صدائی بلند فریاد می‌کرد: منزّه و والا است آن کس که حرارت این [[آتش]] را بازداشته که برف را [[آب]] نمی‌کند، و سردی این برف را نگاه داشته که [[آتش]] را خاموش نمی‌سازد!؛ پروردگارا، ای کسی که بین برف و [[آتش]] را جمع نموده‌ای!، میان [[قلوب]] [[بندگان]] مؤمنت اُلفت برقرار نما" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} فِي خَبَرِ الْمِعْرَاجِ‌ ثُمَّ رَأَيْتُ مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَةِ جَعَلَ‌ اللَّهُ‌ أَمْرَهُ‌ عَجِيباً نِصْفُ جَسَدِهِ النَّارُ وَ النِّصْفُ الْآخَرُ ثَلْجٌ فَلَا النَّارُ تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ لَا الثَّلْجُ يُطْفِئُ النَّارَ وَ هُوَ يُنَادِي بِصَوْتٍ رَفِيعٍ وَ يَقُولُ سُبْحَانَ الَّذِي كَفَّ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ فَلَا تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ كَفَّ بَرْدَ هَذَا الثَّلْجِ فَلَا يُطْفِئُ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ اللَّهُمَّ يَا مُؤَلِّفُ‌ بَيْنَ الثَّلْجِ وَ النَّارِ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحار الأنوار، ج۵۶، ص۱۷۲.</ref>؛
	#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "آنان که در این [[دنیا]] بر دیگران [[رحمت]] می‌آورند را، [[خداوند]] در [[قیامت]] مورد [[رحمت]] خود قرار می‌دهد؛ از این رو به آن کس که در [[زمین]] است [[رحمت]] کن، تا آن کس که در [[آسمان]] است به تو [[رحمت]] کند" <ref>{{متن حدیث\| عَنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}‌ الرَّاحِمُونَ‌ يَرْحَمُهُمُ‌ الرَّحْمَنُ‌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ارْحَمْ مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكَ مَنْ فِي السَّمَاءِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۶۹.</ref><ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۲۰۴-۲۰۶.</ref>.		#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "آنان که در این [[دنیا]] بر دیگران [[رحمت]] می‌آورند را، [[خداوند]] در [[قیامت]] مورد [[رحمت]] خود قرار می‌دهد؛ از این رو به آن کس که در [[زمین]] است [[رحمت]] کن، تا آن کس که در [[آسمان]] است به تو [[رحمت]] کند" <ref>{{متن حدیث\| عَنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}‌ الرَّاحِمُونَ‌ يَرْحَمُهُمُ‌ الرَّحْمَنُ‌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ارْحَمْ مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكَ مَنْ فِي السَّمَاءِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۶۹.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۲۰۴-۲۰۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۷

2022-06-06T06:37:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{~~ولایت~~}}		{{امامت}}
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ~~رحمت~~		\| موضوع مرتبط =
	\| عنوان مدخل = [[رحمت]]		\| عنوان مدخل = رحمت
	\| مداخل مرتبط = [[رحمت در قرآن]] - [[رحمت در حدیث]] - [[رحمت در نهج البلاغه]] - [[رحمت در معارف دعا و زیارات]] \| [[رحمت در ~~اخلاق اسلامی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[رحمت در قرآن]] - [[رحمت در حدیث]] - [[رحمت در نهج البلاغه]] - [[رحمت در اخلاق اسلامی]] - [[رحمت در معارف دعا و زیارات]] - [[رحمت در معارف و سیره سجادی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~رحمت (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	==روایات مربوطه==		==روایات مربوطه==
	#یکی از [[یاران امام]] [[صادق]]{{ع}} به [[خدمت]] ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛		#یکی از [[یاران امام]] [[صادق]]{{ع}} به [[خدمت]] ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛
خط ۱۷:		خط ۱۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:10115255.jpg\|22px]] [[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|'''دانش اخلاق اسلامی ج۲''']]		# [[پرونده:10115255.jpg\|22px]] [[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|'''دانش اخلاق اسلامی ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۳:		خط ۲۲:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده: مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	[[رده: رحمت]]		[[رده:رحمت]]

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T14:14:11Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۴
خط ۱: خط ۱:

{{ولایت}}
{{ولایت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[رحمت]]''' است. "'''[[رحمت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[رحمت در قرآن]] - [[رحمت در حدیث]] - [[رحمت در نهج البلاغه]] - [[رحمت در معارف دعا و زیارات]] | [[رحمت در اخلاق اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط = رحمت

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[رحمت (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[رحمت]]

| مداخل مرتبط = [[رحمت در قرآن]] - [[رحمت در حدیث]] - [[رحمت در نهج البلاغه]] - [[رحمت در معارف دعا و زیارات]] | [[رحمت در اخلاق اسلامی]]

| پرسش مرتبط = رحمت (پرسش)

}}

==روایات مربوطه==
==روایات مربوطه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (- {{ولایت}}

2021-12-25T15:18:11Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (- {{ولایت}} <div style= +{{ولایت}} <div style=)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۴۸
خط ۱: خط ۱:

{{ولایت}}
{{ولایت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[رحمت]]''' است. "'''[[رحمت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[رحمت]]''' است. "'''[[رحمت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T18:51:16Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۲۱
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "آنان که در این [[دنیا]] بر دیگران [[رحمت]] می‌آورند را، [[خداوند]] در [[قیامت]] مورد [[رحمت]] خود قرار می‌دهد؛ از این رو به آن کس که در [[زمین]] است [[رحمت]] کن، تا آن کس که در [[آسمان]] است به تو [[رحمت]] کند" <ref>{{متن حدیث\| عَنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}‌ الرَّاحِمُونَ‌ يَرْحَمُهُمُ‌ الرَّحْمَنُ‌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ارْحَمْ مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكَ مَنْ فِي السَّمَاءِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۶۹.</ref><ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۲۰۴-۲۰۶.</ref>.		#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "آنان که در این [[دنیا]] بر دیگران [[رحمت]] می‌آورند را، [[خداوند]] در [[قیامت]] مورد [[رحمت]] خود قرار می‌دهد؛ از این رو به آن کس که در [[زمین]] است [[رحمت]] کن، تا آن کس که در [[آسمان]] است به تو [[رحمت]] کند" <ref>{{متن حدیث\| عَنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}‌ الرَّاحِمُونَ‌ يَرْحَمُهُمُ‌ الرَّحْمَنُ‌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ارْحَمْ مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكَ مَنْ فِي السَّمَاءِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۶۹.</ref><ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۲۰۴-۲۰۶.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:10115255.jpg\|22px]] [[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|'''دانش اخلاق اسلامی ج۲''']]		* [[پرونده:10115255.jpg\|22px]] [[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|'''دانش اخلاق اسلامی ج۲''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۳
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== روایات رحمت ==		== روایات رحمت ==
	# یکی از یاران [[امام صادق]] {{ع}} به [[خدمت]] ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛		# یکی از یاران [[امام صادق]] {{ع}} به خدمت ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛
	# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "[[بهترین]] شما، خوش خُلق‌ترین شما هستند؛ آنان که خود با [[مردم]] پیوند قلبی برقرار می‌کنند و دیگران نیز با آنان اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} :خِيَارُكُمْ‌ أَحْسَنُكُمْ‌ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۰.</ref>؛		# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "[[بهترین]] شما، خوش خُلق‌ترین شما هستند؛ آنان که خود با [[مردم]] پیوند قلبی برقرار می‌کنند و دیگران نیز با آنان اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} :خِيَارُكُمْ‌ أَحْسَنُكُمْ‌ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۰.</ref>؛
	# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "چون [[قیامت]] برسد، نزدیک‌ترین شما به من کسانی هستند که راستگوتر باشند، و بیشتر از دیگران [[امانت]] را به صاحبش برسانند، و بیشتر از دیگران [[وفای به عهد]] کنند، و خوش خُلق‌تر بوده از دیگران به [[مردم]] نزدیک تر باشند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}}: أَقْرَبُكُمْ‌ مِنِّي‌ غَداً فِي‌ الْمَوْقِفِ‌ أَصْدَقُكُمْ لِلْحَدِيثِ وَ آدَاكُمْ لِلْأَمَانَةِ وَ أَوْفَاكُمْ بِالْعَهْدِ وَ أَحْسَنُكُمْ خُلُقاً وَ أَقْرَبُكُمْ مِنَ النَّاسِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۱.</ref>؛		# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "چون [[قیامت]] برسد، نزدیک‌ترین شما به من کسانی هستند که راستگوتر باشند، و بیشتر از دیگران [[امانت]] را به صاحبش برسانند، و بیشتر از دیگران [[وفای به عهد]] کنند، و خوش خُلق‌تر بوده از دیگران به [[مردم]] نزدیک تر باشند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}}: أَقْرَبُكُمْ‌ مِنِّي‌ غَداً فِي‌ الْمَوْقِفِ‌ أَصْدَقُكُمْ لِلْحَدِيثِ وَ آدَاكُمْ لِلْأَمَانَةِ وَ أَوْفَاكُمْ بِالْعَهْدِ وَ أَحْسَنُكُمْ خُلُقاً وَ أَقْرَبُكُمْ مِنَ النَّاسِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۱.</ref>؛
	# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "خوشا به حال آن کس که در راه [[اطاعت خدا]] با [[مردم]] اُلفت می‌گیرد، و آنان نیز با او اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}}: طُوبَى‌ لِمَنْ‌ يَأْلَفُ‌ النَّاسَ‌ وَ يَأْلَفُونَهُ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۵، ص۵۶.</ref>؛		# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "خوشا به حال آن کس که در راه [[اطاعت خدا]] با [[مردم]] اُلفت می‌گیرد، و آنان نیز با او اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}}: طُوبَى‌ لِمَنْ‌ يَأْلَفُ‌ النَّاسَ‌ وَ يَأْلَفُونَهُ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۵، ص۵۶.</ref>؛
	# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در [[حدیث معراج]] فرمودند: "آن‌گاه فرشته‌ای از [[فرشتگان]] را دیدم، که [[خلقت]] عجیبی بدو بخشیده بود؛ چه نیمی از [[بدن]] او از [[آتش]] و نیم دیگر از برف بود، امّا نه [[آتش]] برف را ذوب می‌کرد و نه برف [[آتش]] را خاموش می‌گردانید!. آن [[فرشته]] دائماً با صدائی بلند فریاد می‌کرد: منزّه و والا است آن کس که حرارت این [[آتش]] را بازداشته که برف را [[آب]] نمی‌کند، و سردی این برف را نگاه داشته که [[آتش]] را خاموش نمی‌سازد!؛ پروردگارا، ای کسی که بین برف و [[آتش]] را جمع نموده‌ای!، میان [[قلوب]] [[بندگان]] مؤمنت اُلفت برقرار نما" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} فِي خَبَرِ الْمِعْرَاجِ‌ ثُمَّ رَأَيْتُ مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَةِ جَعَلَ‌ اللَّهُ‌ أَمْرَهُ‌ عَجِيباً نِصْفُ جَسَدِهِ النَّارُ وَ النِّصْفُ الْآخَرُ ثَلْجٌ فَلَا النَّارُ تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ لَا الثَّلْجُ يُطْفِئُ النَّارَ وَ هُوَ يُنَادِي بِصَوْتٍ رَفِيعٍ وَ يَقُولُ سُبْحَانَ الَّذِي كَفَّ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ فَلَا تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ كَفَّ بَرْدَ هَذَا الثَّلْجِ فَلَا يُطْفِئُ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ اللَّهُمَّ يَا مُؤَلِّفُ‌ بَيْنَ الثَّلْجِ وَ النَّارِ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحار الأنوار، ج۵۶، ص۱۷۲.</ref>؛		# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در [[حدیث معراج]] فرمودند: "آن‌گاه فرشته‌ای از [[فرشتگان]] را دیدم، که [[خلقت]] عجیبی بدو بخشیده بود؛ چه نیمی از بدن او از [[آتش]] و نیم دیگر از برف بود، امّا نه [[آتش]] برف را ذوب می‌کرد و نه برف [[آتش]] را خاموش می‌گردانید!. آن [[فرشته]] دائماً با صدائی بلند فریاد می‌کرد: منزّه و والا است آن کس که حرارت این [[آتش]] را بازداشته که برف را [[آب]] نمی‌کند، و سردی این برف را نگاه داشته که [[آتش]] را خاموش نمی‌سازد!؛ پروردگارا، ای کسی که بین برف و [[آتش]] را جمع نموده‌ای!، میان [[قلوب]] [[بندگان]] مؤمنت اُلفت برقرار نما" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} فِي خَبَرِ الْمِعْرَاجِ‌ ثُمَّ رَأَيْتُ مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَةِ جَعَلَ‌ اللَّهُ‌ أَمْرَهُ‌ عَجِيباً نِصْفُ جَسَدِهِ النَّارُ وَ النِّصْفُ الْآخَرُ ثَلْجٌ فَلَا النَّارُ تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ لَا الثَّلْجُ يُطْفِئُ النَّارَ وَ هُوَ يُنَادِي بِصَوْتٍ رَفِيعٍ وَ يَقُولُ سُبْحَانَ الَّذِي كَفَّ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ فَلَا تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ كَفَّ بَرْدَ هَذَا الثَّلْجِ فَلَا يُطْفِئُ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ اللَّهُمَّ يَا مُؤَلِّفُ‌ بَيْنَ الثَّلْجِ وَ النَّارِ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحار الأنوار، ج۵۶، ص۱۷۲.</ref>؛
	# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "آنان که در این [[دنیا]] بر دیگران [[رحمت]] می‌آورند را، [[خداوند]] در [[قیامت]] مورد [[رحمت]] خود قرار می‌دهد؛ از این رو به آن کس که در [[زمین]] است [[رحمت]] کن، تا آن کس که در [[آسمان]] است به تو [[رحمت]] کند" <ref>{{متن حدیث\| عَنْ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}}‌ الرَّاحِمُونَ‌ يَرْحَمُهُمُ‌ الرَّحْمَنُ‌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ارْحَمْ مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكَ مَنْ فِي السَّمَاءِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۶۹.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ~~ج۲،~~ ص ۲۰۴-۲۰۶.</ref>		# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "آنان که در این [[دنیا]] بر دیگران [[رحمت]] می‌آورند را، [[خداوند]] در [[قیامت]] مورد [[رحمت]] خود قرار می‌دهد؛ از این رو به آن کس که در [[زمین]] است [[رحمت]] کن، تا آن کس که در [[آسمان]] است به تو [[رحمت]] کند" <ref>{{متن حدیث\| عَنْ رَسُولِ اللَّهِ {{صل}}‌ الرَّاحِمُونَ‌ يَرْحَمُهُمُ‌ الرَّحْمَنُ‌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ارْحَمْ مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكَ مَنْ فِي السَّمَاءِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۶۹.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی ج۲]]، ص ۲۰۴-۲۰۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۴
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}
	==روایات مربوطه==		==روایات مربوطه==
	#یکی از [[~~یاران~~ امام~~]] [[~~صادق]]{{ع}} به [[خدمت]] ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛		#یکی از یاران [[امام صادق]]{{ع}} به [[خدمت]] ایشان عرض می‌کند: من گه گاه به کسی که پیش از این نه من او را دیده‌ام و نه او مرا دیده برخورد می‌کنم، امّا او را به‌سختی [[دوست]] می‌دارم، و چون با او سخن می‌گویم در می‌یابم که او نیز همین حالت را نسبت به من دارد!، سرّ این مطلب چیست؟ [[امام]] فرمودند: "همین‌گونه است که می‌گوئی! چراکه [[قلوب]] [[نیکان]] چون به هم برخورد کنند هرچند بر زبان نیاوردند امّا سریع‌تر از آنچه [[آب]] [[باران]] با آب‌های [[زمین]] مخلوط می‌شود به هم پیوند می‌خورد، در مقابل امّا قلب‌های بدکاران هرچند با زبان نسبت به هم اظهار [[محبّت]] کنند همچون چهارپایان است، که هرچند در محلّی واحد علف خورَند امّا از هم دور خواهند بود"<ref>{{متن حدیث\| عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} إِنِّي لَأَلْقَى الرَّجُلَ لَمْ أَرَهُ وَ لَمْ يَرَنِي فِيمَا مَضَى قَبْلَ يَوْمِهِ ذَلِكَ فَأُحِبُّهُ حُبّاً شَدِيداً فَإِذَا كَلَّمْتُهُ وَجَدْتُهُ لِي مِثْلَ مَا أَنَا عَلَيْهِ لَهُ وَ يُخْبِرُنِي‌ أَنَّهُ‌ يَجِدُ لِي‌ مِثْلَ‌ الَّذِي‌ أَجِدُ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ ائْتِلَافَ قُلُوبِ الْأَبْرَارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ لَمْ يُظْهِرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ قَطْرِ السَّمَاءِ عَلَى مِيَاهِ الْأَنْهَارِ وَ إِنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الْفُجَّارِ إِذَا الْتَقَوْا وَ إِنْ أَظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بِأَلْسِنَتِهِمْ كَبُعْدِ الْبَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَ إِنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلَى مِذْوَدٍ وَاحِدٍ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۸۸. </ref>؛
	#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[بهترین]] شما، خوش خُلق‌ترین شما هستند؛ آنان که خود با [[مردم]] پیوند قلبی برقرار می‌کنند و دیگران نیز با آنان اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} :خِيَارُكُمْ‌ أَحْسَنُكُمْ‌ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۰.</ref>؛		#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "[[بهترین]] شما، خوش خُلق‌ترین شما هستند؛ آنان که خود با [[مردم]] پیوند قلبی برقرار می‌کنند و دیگران نیز با آنان اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} :خِيَارُكُمْ‌ أَحْسَنُكُمْ‌ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۰.</ref>؛
	#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "چون [[قیامت]] برسد، نزدیک‌ترین شما به من کسانی هستند که راستگوتر باشند، و بیشتر از دیگران [[امانت]] را به صاحبش برسانند، و بیشتر از دیگران [[وفای به عهد]] کنند، و خوش خُلق‌تر بوده از دیگران به [[مردم]] نزدیک تر باشند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}}: أَقْرَبُكُمْ‌ مِنِّي‌ غَداً فِي‌ الْمَوْقِفِ‌ أَصْدَقُكُمْ لِلْحَدِيثِ وَ آدَاكُمْ لِلْأَمَانَةِ وَ أَوْفَاكُمْ بِالْعَهْدِ وَ أَحْسَنُكُمْ خُلُقاً وَ أَقْرَبُكُمْ مِنَ النَّاسِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۱.</ref>؛		#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "چون [[قیامت]] برسد، نزدیک‌ترین شما به من کسانی هستند که راستگوتر باشند، و بیشتر از دیگران [[امانت]] را به صاحبش برسانند، و بیشتر از دیگران [[وفای به عهد]] کنند، و خوش خُلق‌تر بوده از دیگران به [[مردم]] نزدیک تر باشند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}}: أَقْرَبُكُمْ‌ مِنِّي‌ غَداً فِي‌ الْمَوْقِفِ‌ أَصْدَقُكُمْ لِلْحَدِيثِ وَ آدَاكُمْ لِلْأَمَانَةِ وَ أَوْفَاكُمْ بِالْعَهْدِ وَ أَحْسَنُكُمْ خُلُقاً وَ أَقْرَبُكُمْ مِنَ النَّاسِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۵۱.</ref>؛
	#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "خوشا به حال آن کس که در راه [[اطاعت خدا]] با [[مردم]] اُلفت می‌گیرد، و آنان نیز با او اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: طُوبَى‌ لِمَنْ‌ يَأْلَفُ‌ النَّاسَ‌ وَ يَأْلَفُونَهُ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۵، ص۵۶.</ref>؛		#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "خوشا به حال آن کس که در راه [[اطاعت خدا]] با [[مردم]] اُلفت می‌گیرد، و آنان نیز با او اُلفت می‌گیرند" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: طُوبَى‌ لِمَنْ‌ يَأْلَفُ‌ النَّاسَ‌ وَ يَأْلَفُونَهُ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۵، ص۵۶.</ref>؛
	#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[حدیث معراج]] فرمودند: "آن‌گاه فرشته‌ای از [[فرشتگان]] را دیدم، که [[خلقت]] عجیبی بدو بخشیده بود؛ چه نیمی از [[بدن]] او از [[آتش]] و نیم دیگر از برف بود، امّا نه [[آتش]] برف را ذوب می‌کرد و نه برف [[آتش]] را خاموش می‌گردانید!. آن [[فرشته]] دائماً با صدائی بلند فریاد می‌کرد: منزّه و والا است آن کس که حرارت این [[آتش]] را بازداشته که برف را [[آب]] نمی‌کند، و سردی این برف را نگاه داشته که [[آتش]] را خاموش نمی‌سازد!؛ پروردگارا، ای کسی که بین برف و [[آتش]] را جمع نموده‌ای!، میان [[قلوب]] [[بندگان]] مؤمنت اُلفت برقرار نما" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} فِي خَبَرِ الْمِعْرَاجِ‌ ثُمَّ رَأَيْتُ مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَةِ جَعَلَ‌ اللَّهُ‌ أَمْرَهُ‌ عَجِيباً نِصْفُ جَسَدِهِ النَّارُ وَ النِّصْفُ الْآخَرُ ثَلْجٌ فَلَا النَّارُ تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ لَا الثَّلْجُ يُطْفِئُ النَّارَ وَ هُوَ يُنَادِي بِصَوْتٍ رَفِيعٍ وَ يَقُولُ سُبْحَانَ الَّذِي كَفَّ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ فَلَا تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ كَفَّ بَرْدَ هَذَا الثَّلْجِ فَلَا يُطْفِئُ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ اللَّهُمَّ يَا مُؤَلِّفُ‌ بَيْنَ الثَّلْجِ وَ النَّارِ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحار الأنوار، ج۵۶، ص۱۷۲.</ref>؛		#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[حدیث معراج]] فرمودند: "آن‌گاه فرشته‌ای از [[فرشتگان]] را دیدم، که [[خلقت]] عجیبی بدو بخشیده بود؛ چه نیمی از [[بدن]] او از [[آتش]] و نیم دیگر از برف بود، امّا نه [[آتش]] برف را ذوب می‌کرد و نه برف [[آتش]] را خاموش می‌گردانید!. آن [[فرشته]] دائماً با صدائی بلند فریاد می‌کرد: منزّه و والا است آن کس که حرارت این [[آتش]] را بازداشته که برف را [[آب]] نمی‌کند، و سردی این برف را نگاه داشته که [[آتش]] را خاموش نمی‌سازد!؛ پروردگارا، ای کسی که بین برف و [[آتش]] را جمع نموده‌ای!، میان [[قلوب]] [[بندگان]] مؤمنت اُلفت برقرار نما" <ref>{{متن حدیث\| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}} فِي خَبَرِ الْمِعْرَاجِ‌ ثُمَّ رَأَيْتُ مَلَكاً مِنَ الْمَلَائِكَةِ جَعَلَ‌ اللَّهُ‌ أَمْرَهُ‌ عَجِيباً نِصْفُ جَسَدِهِ النَّارُ وَ النِّصْفُ الْآخَرُ ثَلْجٌ فَلَا النَّارُ تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ لَا الثَّلْجُ يُطْفِئُ النَّارَ وَ هُوَ يُنَادِي بِصَوْتٍ رَفِيعٍ وَ يَقُولُ سُبْحَانَ الَّذِي كَفَّ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ فَلَا تُذِيبُ الثَّلْجَ وَ كَفَّ بَرْدَ هَذَا الثَّلْجِ فَلَا يُطْفِئُ حَرَّ هَذِهِ النَّارِ اللَّهُمَّ يَا مُؤَلِّفُ‌ بَيْنَ الثَّلْجِ وَ النَّارِ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ}}؛ بحار الأنوار، ج۵۶، ص۱۷۲.</ref>؛
	#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "آنان که در این [[دنیا]] بر دیگران [[رحمت]] می‌آورند را، [[خداوند]] در [[قیامت]] مورد [[رحمت]] خود قرار می‌دهد؛ از این رو به آن کس که در [[زمین]] است [[رحمت]] کن، تا آن کس که در [[آسمان]] است به تو [[رحمت]] کند" <ref>{{متن حدیث\| عَنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}‌ الرَّاحِمُونَ‌ يَرْحَمُهُمُ‌ الرَّحْمَنُ‌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ارْحَمْ مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكَ مَنْ فِي السَّمَاءِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۶۹.</ref><ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۲۰۴-۲۰۶.</ref>.		#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "آنان که در این [[دنیا]] بر دیگران [[رحمت]] می‌آورند را، [[خداوند]] در [[قیامت]] مورد [[رحمت]] خود قرار می‌دهد؛ از این رو به آن کس که در [[زمین]] است [[رحمت]] کن، تا آن کس که در [[آسمان]] است به تو [[رحمت]] کند" <ref>{{متن حدیث\| عَنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}}‌ الرَّاحِمُونَ‌ يَرْحَمُهُمُ‌ الرَّحْمَنُ‌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ارْحَمْ مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكَ مَنْ فِي السَّمَاءِ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۴، ص۱۶۹.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری\|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)\|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۲۰۴-۲۰۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{ولایت}}		{{ولایت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[رحمت]]~~''' است. "'''[[رحمت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[رحمت در قرآن]] - [[رحمت در حدیث]] - [[رحمت در نهج البلاغه]] - [[رحمت در معارف دعا و زیارات]] \| [[رحمت در اخلاق اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = رحمت
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[رحمت (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[رحمت]]
			\| مداخل مرتبط = [[رحمت در قرآن]] - [[رحمت در حدیث]] - [[رحمت در نهج البلاغه]] - [[رحمت در معارف دعا و زیارات]] \| [[رحمت در اخلاق اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = رحمت (پرسش)
			}}

	==روایات مربوطه==		==روایات مربوطه==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۴۸
خط ۱:		خط ۱:

	{{ولایت}}		{{ولایت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[رحمت]]''' است. "'''[[رحمت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[رحمت]]''' است. "'''[[رحمت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>