رضایت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۴

2024-03-04T10:04:30Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[رضایت در قرآن]] - [[رضایت در فقه سیاسی]] - [[رضایت در معارف و سیره نبوی]] - [[رضایت در معارف و سیره رضوی]] - [[رضایت در سیره معصوم]] - [[رضایت در اخلاق اسلامی]] - [[رضایت در روان‌شناسی اسلامی]] - [[رضایت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}
 == رابطه رضایت با [[معرفت]] ==
@@ خط ۶۶: / خط ۵۰: @@
 مهدویت‌باوری و [[انتظار ظهور امام مهدی]] {{ع}}، اوج [[اطاعت]] و [[پیروی از اهل بیت]] {{عم}} می‌باشد که [[جامعه]] [[مؤمنین]] به امر [[خداوند متعال]] در جهت [[اطاعت از اهل بیت]] [[پیامبر]] {{صل}} رضایت داده و به آن خوشنودند و قرن‌ها است که برای [[ظهور امام]] [[حق]] {{ع}}، در برابر همه فشارهای [[حاکمان جور]] و [[حکّام]] [[باطل]] [[استقامت]] ورزیده و [[زمینه‌سازی]] و [[مجاهدت]] می‌کنند<ref>[[عبدالله نظری شاری|نظری شاری، عبدالله]]، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه امامت و ولایت.</ref>.
 == جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۵۹

2023-12-21T05:59:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۹
خط ۸۴:		خط ۸۴:
	{{فضایل اخلاقی}}		{{فضایل اخلاقی}}

	[[رده:~~رضایت~~]]		[[رده:فضایل اخلاقی]]

Msadeq در ‏۱۷ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۳

2023-03-17T05:03:23Z

نمایش تغییرات

Jaafari در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۴

2023-02-22T08:14:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[رضایت در قرآن]] - [[رضایت در ~~حدیث]] - [[رضایت در نهج البلاغه~~]] - [[رضایت در معارف و سیره نبوی]] - [[رضایت در معارف و سیره رضوی]] - [[رضایت در سیره معصوم]] - [[رضایت در اخلاق اسلامی]] - [[رضایت در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[رضایت در قرآن]] - [[رضایت در فقه سیاسی]] - [[رضایت در معارف و سیره نبوی]] - [[رضایت در معارف و سیره رضوی]] - [[رضایت در سیره معصوم]] - [[رضایت در اخلاق اسلامی]] - [[رضایت در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مفهوم‌شناسی رضایت ==		== مفهوم‌شناسی رضایت ==

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-11T05:33:10Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۳
خط ۴۱:		خط ۴۱:

	== رابطه رضایت با محبت ==		== رابطه رضایت با محبت ==
	* یکی از [[صفات اخلاقی]] که با صفت "[[رضا]]" ربط و نسبت دارد، و سبب افزونی رضایت در [[زندگی]] می‌گردد، صفت "[[محبت]]" است. [[انسان]] [[مؤمن]]، نسبت به [[خداوند متعال]] به عنوان سرچشمه همه اوصاف جلال و [[جمال]] و کمال، [[محبت]] [[وصف]] ناشدنی دارد. چنان‌چه [[قرآن]] [[مقدس]] این [[محبت]] را ستوده و فرموده است: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ}}<ref>«و مؤمنان در دوستی خدا راسخ‌ترند» سوره بقره، آیه ۱۶۵.</ref>. از این جهت است که [[عالمان]] [[اخلاق]] گفته‌اند: [[رضا]]، به [[محبت]] بستگی دارد؛ اگر [[محبت]] حاصل شد رضایت هم حاصل می‌آید و چنان‌چه، [[رضا]] متعلق به [[محبوب]] باشد، این [[محبت]]، به [[رضا]] از [[قضا و قدر الهی]] می‌انجامد؛ زیرا می‌داند که [[دوست]] برای [[دوست]] جز خیر نمی‌خواهد<ref>هیئت محمد امین، اخلاق اسلامی، ترجمه: سید صادق شفائی‌زاده، ص۵۳۵.</ref>. همان‌طور که "[[رضا]]" یک مفهوم دو طرفه در [[ارتباط]] [[خداوند]] و [[انسان]] است و [[قرآن کریم]] این رابطه دو سویه را در [[آیات]] متعدد با تعبیر {{متن قرآن\|رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ}}<ref>«خداوند از آنان خشنود است و آنان از خداوند خشنودند» سوره مائده، آیه ۱۱۹.</ref> بیان فرموده است؛ [[محبت]] نیز وصفی است که هم بر [[انسان]] و هم بر [[خدا]] اطلاق شده است. لذا [[عالمان]] [[اخلاق]] گفته‌اند: معنای [[رضای خدا]] از [[بنده]]، به معنای [[محبت]] اوست و در [[آخرت]]، سبب دوام نظر و تجلّیِ می‌شود که [[برتر]] از آن مرتبه‌ای نیست<ref>نراقی، مهدی، علم اخلاق اسلامی [ترجمه کتاب جامع السعادات]، ج۳، ص۲۵۸.</ref><ref>[[عبدالله نظری شاری\|نظری شاری، عبدالله]]، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه امامت و ولایت.</ref>.		* یکی از [[صفات اخلاقی]] که با صفت "[[رضا]]" ربط و نسبت دارد، و سبب افزونی رضایت در [[زندگی]] می‌گردد، صفت "[[محبت]]" است. [[انسان]] [[مؤمن]]، نسبت به [[خداوند متعال]] به عنوان سرچشمه همه اوصاف جلال و [[جمال]] و کمال، [[محبت]] وصف ناشدنی دارد. چنان‌چه [[قرآن]] [[مقدس]] این [[محبت]] را ستوده و فرموده است: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ}}<ref>«و مؤمنان در دوستی خدا راسخ‌ترند» سوره بقره، آیه ۱۶۵.</ref>. از این جهت است که [[عالمان]] [[اخلاق]] گفته‌اند: [[رضا]]، به [[محبت]] بستگی دارد؛ اگر [[محبت]] حاصل شد رضایت هم حاصل می‌آید و چنان‌چه، [[رضا]] متعلق به [[محبوب]] باشد، این [[محبت]]، به [[رضا]] از [[قضا و قدر الهی]] می‌انجامد؛ زیرا می‌داند که [[دوست]] برای [[دوست]] جز خیر نمی‌خواهد<ref>هیئت محمد امین، اخلاق اسلامی، ترجمه: سید صادق شفائی‌زاده، ص۵۳۵.</ref>. همان‌طور که "[[رضا]]" یک مفهوم دو طرفه در [[ارتباط]] [[خداوند]] و [[انسان]] است و [[قرآن کریم]] این رابطه دو سویه را در [[آیات]] متعدد با تعبیر {{متن قرآن\|رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ}}<ref>«خداوند از آنان خشنود است و آنان از خداوند خشنودند» سوره مائده، آیه ۱۱۹.</ref> بیان فرموده است؛ [[محبت]] نیز وصفی است که هم بر [[انسان]] و هم بر [[خدا]] اطلاق شده است. لذا [[عالمان]] [[اخلاق]] گفته‌اند: معنای [[رضای خدا]] از [[بنده]]، به معنای [[محبت]] اوست و در [[آخرت]]، سبب دوام نظر و تجلّیِ می‌شود که [[برتر]] از آن مرتبه‌ای نیست<ref>نراقی، مهدی، علم اخلاق اسلامی [ترجمه کتاب جامع السعادات]، ج۳، ص۲۵۸.</ref><ref>[[عبدالله نظری شاری\|نظری شاری، عبدالله]]، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه امامت و ولایت.</ref>.

	==== [[رضایت به دیدار امام]] ====		==== [[رضایت به دیدار امام]] ====

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:46:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:14:09Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۴
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	==رابطه رضایت با [[معرفت]]==		==رابطه رضایت با [[معرفت]]==
	*[[جهان‌بینی]] منسجم و مبتنی بر رضایت از [[زندگی]]، وقتی برای افراد حاصل می‌شود که [[علم]] و [[معرفت]] به [[آفریدگار]] هستی و جریان [[تدبیر]] او بر [[نظام هستی]] و کیفیت اداره آن توسط [[خالق]] [[قاهر]] و مدبّر هستی داشته باشند. [[علامه]] [[حسن مصطفوی]] از [[مصباح الشریعه]] در این باب چنین [[نقل]] می‌کند: {{متن حدیث\|وَ الرِّضَا شُعَاعُ نُورِ الْمَعْرِفَةِ وَ الرَّاضِي فَانٍ عَنْ جَمِيعِ اخْتِيَارِهِ}}؛ [[رضا]]، تابش [[نور]] [[معرفت]] و [[شناخت]] است و [[فرد]] [[راضی]] از جمیع [[اختیار]] خود دست کشیده است<ref>مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۴، ص۱۵۴.</ref>. چون فردی که به [[ربوبیت]] و [[تدبیر]] [[خداوند]] [[معرفت]] دارد، [[نیک]] می‌داند که مدیر و مدبّر [[نظام هستی]] تنها [[خداوند متعال]] است، لذا به هر پیش‌آمدی در [[زندگی]] خوشنود است. [[امام صادق]]{{ع}} فرموده است: {{متن حدیث\|إِنَّ أَعْلَمَ النَّاسِ بِاللَّهِ أَرْضَاهُمْ بِقَضَاءِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}: به [[راستی]] که دانا‌ترین [[مردم]] به [[خدا]]، راضی‌ترین آنها به قضای [[خدای عزوجل]] است<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۲، ص۶۰.</ref>. در این [[حدیث شریف]]، رابطه بین [[معرفت خدا]] و رضایت و خوشنودی در [[زندگی]] مورد تأکید قرار گرفته است. به گونه که هر چه [[علم]] و [[معرفت]] [[انسان]] به [[خالق]] هستی از [[راه]] [[تفکر]] و مطالعه در اوصاف [[خداوند]] و [[جهان آفرینش]] بیش‌تر باشد، جریان [[حکمت]] و [[رحمت]] [[خداوند]] را در فرایند [[حیات]] بیش‌تر [[احساس]] خواهد کرد و در نتیجه رضایت او از زند‌گی و مقدرات [[خداوند]] بیش‌تر خواهد بود<ref>نظری شاری، عبدالله، «رضا به قضا و قدر خداوند و نقش آن در زند‌گی از منظر منابع اسلامی»، فصلنامه علمی - پژوهشی بلاغ، قم، سال بیستم، شماره ۵۱-۵۲، بهار و تابستان ۹۶، ص۱۶۲.</ref><ref>[[عبدالله نظری شاری\|نظری شاری، عبدالله]]، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه امامت و ولایت.</ref>.		* [[جهان‌بینی]] منسجم و مبتنی بر رضایت از [[زندگی]]، وقتی برای افراد حاصل می‌شود که [[علم]] و [[معرفت]] به [[آفریدگار]] هستی و جریان [[تدبیر]] او بر [[نظام هستی]] و کیفیت اداره آن توسط [[خالق]] [[قاهر]] و مدبّر هستی داشته باشند. [[علامه]] [[حسن مصطفوی]] از [[مصباح الشریعه]] در این باب چنین [[نقل]] می‌کند: {{متن حدیث\|وَ الرِّضَا شُعَاعُ نُورِ الْمَعْرِفَةِ وَ الرَّاضِي فَانٍ عَنْ جَمِيعِ اخْتِيَارِهِ}}؛ [[رضا]]، تابش [[نور]] [[معرفت]] و [[شناخت]] است و [[فرد]] [[راضی]] از جمیع [[اختیار]] خود دست کشیده است<ref>مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۴، ص۱۵۴.</ref>. چون فردی که به [[ربوبیت]] و [[تدبیر]] [[خداوند]] [[معرفت]] دارد، [[نیک]] می‌داند که مدیر و مدبّر [[نظام هستی]] تنها [[خداوند متعال]] است، لذا به هر پیش‌آمدی در [[زندگی]] خوشنود است. [[امام صادق]]{{ع}} فرموده است: {{متن حدیث\|إِنَّ أَعْلَمَ النَّاسِ بِاللَّهِ أَرْضَاهُمْ بِقَضَاءِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}: به [[راستی]] که دانا‌ترین [[مردم]] به [[خدا]]، راضی‌ترین آنها به قضای [[خدای عزوجل]] است<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۲، ص۶۰.</ref>. در این [[حدیث شریف]]، رابطه بین [[معرفت خدا]] و رضایت و خوشنودی در [[زندگی]] مورد تأکید قرار گرفته است. به گونه که هر چه [[علم]] و [[معرفت]] [[انسان]] به [[خالق]] هستی از [[راه]] [[تفکر]] و مطالعه در اوصاف [[خداوند]] و [[جهان آفرینش]] بیش‌تر باشد، جریان [[حکمت]] و [[رحمت]] [[خداوند]] را در فرایند [[حیات]] بیش‌تر [[احساس]] خواهد کرد و در نتیجه رضایت او از زند‌گی و مقدرات [[خداوند]] بیش‌تر خواهد بود<ref>نظری شاری، عبدالله، «رضا به قضا و قدر خداوند و نقش آن در زند‌گی از منظر منابع اسلامی»، فصلنامه علمی - پژوهشی بلاغ، قم، سال بیستم، شماره ۵۱-۵۲، بهار و تابستان ۹۶، ص۱۶۲.</ref><ref>[[عبدالله نظری شاری\|نظری شاری، عبدالله]]، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه امامت و ولایت.</ref>.

	==رابطه رضایت با قضا و قدر==		==رابطه رضایت با قضا و قدر==
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	{{همچنین\|عبودیت}}		{{همچنین\|عبودیت}}
	وقتی [[انسان]] به وادی [[نور]] و [[هدایت الهی]] [[راه]] یافت، به روشنی در می‌یابد که از خود هیچ ندارد و همه هستی او [[مال]] [[خداوند متعال]] است. این جا است که به وادی [[عبودیت]] [[راه]] می‌یابد و خود را تحت [[تصرف]] و [[مالکیت]] عام [[خداوند]] [[احساس]] می‌کند. از این جهت است که [[قرآن کریم]] میان رسیدن به [[مقام عبودیت]] و [[مقام]] [[رضا]]، رابطه و پیوند ایجاد کرده و فرموده است: {{متن قرآن\|يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً * فَادْخُلِي فِي عِبَادِي * وَادْخُلِي جَنَّتِي}}<ref>«ای روان آرمیده! * به سوی پروردگارت خرسند و پسندیده بازگرد! * آنگاه، در جرگه بندگان من درآی! * و به بهشت من پا بگذار!» سوره فجر، آیه ۲۷-۳۰.</ref>. در این [[آیات شریفه]]، [[قرآن]] [[مقدس]] به روشنی [[تبیین]] فرموده است: کسی که خود را در [[دنیا]] را [[عبد خداوند]] بداند و با رضایت و [[آرامش]] به [[قضا]] و تقدیر [[خداوند]] در جریان [[زندگی]] آغوش گشاید؛ [[خداوند متعال]] در [[آخرت]] آغوش [[رحمت]] خویش را به او خواهد گشود و او را در [[بهشت]] برین در میان بند‌گان خاص خود قرار خواهد داد. لذا، [[انسان]] به هر میزانی که به [[درجه]] والاتری از [[عبودیت]] نائل شده باشد، از [[رضا]] و خوشنودی بیش‌تری در [[زندگی]] برخوردار خواهد بود.		وقتی [[انسان]] به وادی [[نور]] و [[هدایت الهی]] [[راه]] یافت، به روشنی در می‌یابد که از خود هیچ ندارد و همه هستی او [[مال]] [[خداوند متعال]] است. این جا است که به وادی [[عبودیت]] [[راه]] می‌یابد و خود را تحت [[تصرف]] و [[مالکیت]] عام [[خداوند]] [[احساس]] می‌کند. از این جهت است که [[قرآن کریم]] میان رسیدن به [[مقام عبودیت]] و [[مقام]] [[رضا]]، رابطه و پیوند ایجاد کرده و فرموده است: {{متن قرآن\|يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً * فَادْخُلِي فِي عِبَادِي * وَادْخُلِي جَنَّتِي}}<ref>«ای روان آرمیده! * به سوی پروردگارت خرسند و پسندیده بازگرد! * آنگاه، در جرگه بندگان من درآی! * و به بهشت من پا بگذار!» سوره فجر، آیه ۲۷-۳۰.</ref>. در این [[آیات شریفه]]، [[قرآن]] [[مقدس]] به روشنی [[تبیین]] فرموده است: کسی که خود را در [[دنیا]] را [[عبد خداوند]] بداند و با رضایت و [[آرامش]] به [[قضا]] و تقدیر [[خداوند]] در جریان [[زندگی]] آغوش گشاید؛ [[خداوند متعال]] در [[آخرت]] آغوش [[رحمت]] خویش را به او خواهد گشود و او را در [[بهشت]] برین در میان بند‌گان خاص خود قرار خواهد داد. لذا، [[انسان]] به هر میزانی که به [[درجه]] والاتری از [[عبودیت]] نائل شده باشد، از [[رضا]] و خوشنودی بیش‌تری در [[زندگی]] برخوردار خواهد بود.
	*[[علامه]] مصطفوی از [[مصباح الشریعه]] در این باب چنین [[نقل]] می‌کند: {{متن حدیث\|وَ الرِّضَا اسْمٌ يَجْتَمِعُ فِيهِ مَعَانِي الْعُبُودِيَّةِ}}: [[رضا]] اسم و مفهومی است که تمام معانی [[عبودیت]] و [[بندگی]] [[خداوند]] در آن جمع است"<ref>مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۴، ص۱۵۴.</ref>. [[انسانی]] که خود را مالک چیزی در [[حیات]] بداند و به آن تعلق خاطر داشته باشد، از دایره [[عبودیت]] و رضای [[خداوند]] خارج است، چنان‌چه [[امام باقر]]{{ع}} فرموده است‌: {{متن حدیث\|تَعَلُّقُ الْقَلْبِ بِالْمَوْجُودِ شِرْكٌ وَ بِالْمَفْقُودِ كُفْرٌ وَ هُمَا خَارِجَانِ مِنْ سُنَّةِ الرِّضَا}}<ref>مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۴، ص۱۵۴.</ref>. بر اساس این [[حدیث شریف]]، [[سخط]] و [[نارضایتی]] [[انسان]] اگر به سبب تعلق خاطرش به داشته‌های ([[مال]]، [[اولاد]]، و [[مقام]]) بوده است که [[خدا]] از او باز ستانده است، این [[شرک]] است؛ زیرا او قائل است که خودش مالک واقعی این داشته‌ها است. اگر [[سخط]] و [[نارضایتی]] [[انسان]] به خاطر تعلق خاطرش به آن چیزی است که ندارد، این نوعی [[کفر]] است. زیرا، خود را مستحق چیزی می‌داند که [[مال]] او نیست و این [[کفر]] و [[انکار]] [[مالکیت]] [[خداوند]] است<ref>[[عبدالله نظری شاری\|نظری شاری، عبدالله]]، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه امامت و ولایت.</ref>.		* [[علامه]] مصطفوی از [[مصباح الشریعه]] در این باب چنین [[نقل]] می‌کند: {{متن حدیث\|وَ الرِّضَا اسْمٌ يَجْتَمِعُ فِيهِ مَعَانِي الْعُبُودِيَّةِ}}: [[رضا]] اسم و مفهومی است که تمام معانی [[عبودیت]] و [[بندگی]] [[خداوند]] در آن جمع است"<ref>مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۴، ص۱۵۴.</ref>. [[انسانی]] که خود را مالک چیزی در [[حیات]] بداند و به آن تعلق خاطر داشته باشد، از دایره [[عبودیت]] و رضای [[خداوند]] خارج است، چنان‌چه [[امام باقر]]{{ع}} فرموده است‌: {{متن حدیث\|تَعَلُّقُ الْقَلْبِ بِالْمَوْجُودِ شِرْكٌ وَ بِالْمَفْقُودِ كُفْرٌ وَ هُمَا خَارِجَانِ مِنْ سُنَّةِ الرِّضَا}}<ref>مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۴، ص۱۵۴.</ref>. بر اساس این [[حدیث شریف]]، [[سخط]] و [[نارضایتی]] [[انسان]] اگر به سبب تعلق خاطرش به داشته‌های ([[مال]]، [[اولاد]]، و [[مقام]]) بوده است که [[خدا]] از او باز ستانده است، این [[شرک]] است؛ زیرا او قائل است که خودش مالک واقعی این داشته‌ها است. اگر [[سخط]] و [[نارضایتی]] [[انسان]] به خاطر تعلق خاطرش به آن چیزی است که ندارد، این نوعی [[کفر]] است. زیرا، خود را مستحق چیزی می‌داند که [[مال]] او نیست و این [[کفر]] و [[انکار]] [[مالکیت]] [[خداوند]] است<ref>[[عبدالله نظری شاری\|نظری شاری، عبدالله]]، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه امامت و ولایت.</ref>.

	==رابطه رضایت با صبر==		==رابطه رضایت با صبر==
خط ۶۲:		خط ۶۲:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[اطمینان]]		* [[اطمینان]]
	* [[آرامش]]		* [[آرامش]]
خط ۷۹:		خط ۷۹:

	[[رده:رضایت]]		[[رده:رضایت]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T20:25:26Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">مدخل‌های وابسته به این بحث:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[رضایت در قرآن]] - [[رضایت در حدیث]] - [[رضایت در نهج البلاغه]] - [[رضایت در معارف و سیره نبوی]] - [[رضایت در معارف و سیره رضوی]] - [[رضایت در سیره معصوم]] - [[رضایت در اخلاق اسلامی]] - [[رضایت در روان‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[رضایت در قرآن]] - [[رضایت در حدیث]] - [[رضایت در نهج البلاغه]] - [[رضایت در معارف و سیره نبوی]] - [[رضایت در معارف و سیره رضوی]] - [[رضایت در سیره معصوم]] - [[رضایت در اخلاق اسلامی]] - [[رضایت در روان‌شناسی اسلامی]]~~</div>~~

	==مفهوم‌شناسی رضایت==		==مفهوم‌شناسی رضایت==

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:12:56Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۲
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	*در [[زیارت جامعه کبیره]] که منشور [[امام‌شناسی]] است، از [[امامان]]{{عم}} به عنوان دلیل‌ها و [[راهنمایان]] به رضایت و خوشنودی [[خداوند متعال]] نام برده شده است: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَى... الْأَدِلَّاءِ عَلَى مَرْضَاةِ اللَّهِ}}: [[سلام]] بر شما [[امامان]] که [[دلیل]] و راهنمای بر رضایت [[خدای سبحان]] هستید.		*در [[زیارت جامعه کبیره]] که منشور [[امام‌شناسی]] است، از [[امامان]]{{عم}} به عنوان دلیل‌ها و [[راهنمایان]] به رضایت و خوشنودی [[خداوند متعال]] نام برده شده است: {{متن حدیث\|السَّلَامُ عَلَى... الْأَدِلَّاءِ عَلَى مَرْضَاةِ اللَّهِ}}: [[سلام]] بر شما [[امامان]] که [[دلیل]] و راهنمای بر رضایت [[خدای سبحان]] هستید.
	*مهدویت‌باوری و [[انتظار ظهور امام مهدی]]{{ع}}، اوج [[اطاعت]] و [[پیروی از اهل بیت]]{{عم}} می‌باشد که [[جامعه]] [[مؤمنین]] به امر [[خداوند متعال]] در جهت [[اطاعت از اهل بیت]] [[پیامبر]]{{صل}} رضایت داده و به آن خوشنودند و قرن‌ها است که برای [[ظهور امام]] [[حق]]{{ع}}، در برابر همه فشارهای [[حاکمان جور]] و [[حکّام]] [[باطل]] [[استقامت]] ورزیده و [[زمینه‌سازی]] و [[مجاهدت]] می‌کنند<ref>[[عبدالله نظری شاری\|نظری شاری، عبدالله]]، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه امامت و ولایت.</ref>.		*مهدویت‌باوری و [[انتظار ظهور امام مهدی]]{{ع}}، اوج [[اطاعت]] و [[پیروی از اهل بیت]]{{عم}} می‌باشد که [[جامعه]] [[مؤمنین]] به امر [[خداوند متعال]] در جهت [[اطاعت از اهل بیت]] [[پیامبر]]{{صل}} رضایت داده و به آن خوشنودند و قرن‌ها است که برای [[ظهور امام]] [[حق]]{{ع}}، در برابر همه فشارهای [[حاکمان جور]] و [[حکّام]] [[باطل]] [[استقامت]] ورزیده و [[زمینه‌سازی]] و [[مجاهدت]] می‌کنند<ref>[[عبدالله نظری شاری\|نظری شاری، عبدالله]]، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه امامت و ولایت.</ref>.

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Hosein: جایگزینی متن - ' == منابع == == پانویس ==' به ' == پانویس =='

2022-06-01T15:08:36Z

جایگزینی متن - ' == منابع == == پانویس ==' به ' == پانویس =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۳۸
خط ۷۴:		خط ۷۴:
	* [[ناخشنودی از تقدیر الهی]]		* [[ناخشنودی از تقدیر الهی]]
	{{پایان مدخل‌ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

	~~== منابع ==~~

	== پانویس ==		== پانویس ==