رعیه سحیمی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* آشنایی اجمالی */

2025-11-20T18:51:56Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۲۱
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	این نام به دو صورت ~~رعبه~~ و ~~رعیه~~ ضبط شده است<ref>عسکری، تصحیفات المحدثین، ج۳، ص۱۱۴۰؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۴، ص۸۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۷۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۰۵. بنابراین ضبط رعیه که محقق کتاب الاستیعاب نوشته غلط است.</ref>. سحیمی، منسوب به [[بنی‌سحیم]]، تیره‌ای از [[بنی‌حنیفه]] است که منزلگاه آنان یمامه بوده است<ref>سمعانی، الانساب، ج۳، ص۲۲۹.</ref>. سحیمی گاه به هجیمی و یا [[ربعی]] [[تصحیف]] شده و غلط است و گاه عرنی آمده که صحیح است؛ زیرا [[عرینه]] شاخه‌ای از سحیم است<ref>بنگرید: ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۸۶.</ref>. [[طبرانی]]<ref>طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۷۸-۷۹.</ref> جهنی<ref>و نه هجیمی که احمدی میانجی، مکاتیب الرسول، ج۱، ص۲۰۹، به اشتباه از طبرانی نقل کرده و طبری هجیمی گفته است، ر.ک: ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۸۶.</ref> را تیره‌ای از سحیمی گفته است.		این نام به دو صورت «رعبه» و «رعیه» ضبط شده است<ref>عسکری، تصحیفات المحدثین، ج۳، ص۱۱۴۰؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۴، ص۸۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۷۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۰۵. بنابراین ضبط رعیه که محقق کتاب الاستیعاب نوشته غلط است.</ref>. سحیمی، منسوب به [[بنی‌سحیم]]، تیره‌ای از [[بنی‌حنیفه]] است که منزلگاه آنان یمامه بوده است<ref>سمعانی، الانساب، ج۳، ص۲۲۹.</ref>. سحیمی گاه به هجیمی و یا [[ربعی]] [[تصحیف]] شده و غلط است و گاه عرنی آمده که صحیح است؛ زیرا [[عرینه]] شاخه‌ای از سحیم است<ref>بنگرید: ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۸۶.</ref>. [[طبرانی]]<ref>طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۷۸-۷۹.</ref> جهنی<ref>و نه هجیمی که احمدی میانجی، مکاتیب الرسول، ج۱، ص۲۰۹، به اشتباه از طبرانی نقل کرده و طبری هجیمی گفته است، ر.ک: ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۸۶.</ref> را تیره‌ای از سحیمی گفته است.

	اشتباه‌های دیگر، اینکه به جای رعیه، زعبه<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۲۸.</ref>، رعینه و جفینه<ref>بنگرید: ابن عدی، الکامل فی ضعفا الرجال، ج۴، ص۱۳۸؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۵۴۸.</ref> و نیز انتساب‌هایی چون [[نهدی]] و غسانی آمده که [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۵۹۸، ذیل مدخل جفینه جهنی.</ref> همه اینها را [[اشتباه]] دانسته است. طبرانی<ref>طبرانی، المعجم الکبیر، ج۲، ص۲۸۹.</ref>، [[ابونعیم]]<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۶۳۰ و ج۲، ص۱۱۲۸.</ref> و [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۵۴۸، به تقلید محض از ابونعیم، ابن منده و ابن عبدالبر.</ref>، جفینه و رعیه را دو نفر پنداشته‌اند؛ زیرا دو مدخل آورده‌اند و ابونعیم هیچ اشاره‌ای به [[اتحاد]] آن دو نکرده و ابن اثیر نیز که رویه‌اش بر نقد بوده، هیچ اشاره‌ای نکرده است. [[ابن عبدالبر]]<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۳۳۹ و ج۲، ص۸۶.</ref> نیز هرچند دو مدخل آورده، اما با نقد روایتی که در آن جفینه آمده، بدین‌گونه که [[راوی]] [[ضعیف]] است و قابل [[احتجاج]] نیست<ref>نیز بنگرید: ابن عدی، الکامل فی ضعفا الرجال، ج۴، ص۱۳۸؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۲، ص۵۴۵؛ ذهبی، میزان اعتدال فی نقد الرجال، ج۲، ص۴۱۱.</ref>. خواسته تا این نام تصحیف شده را رد کند و بگوید که روایتی که رعیه گفته صحیح و قابل [[احتجاج]] است.		اشتباه‌های دیگر، اینکه به جای رعیه، زعبه<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۲۸.</ref>، رعینه و جفینه<ref>بنگرید: ابن عدی، الکامل فی ضعفا الرجال، ج۴، ص۱۳۸؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۵۴۸.</ref> و نیز انتساب‌هایی چون [[نهدی]] و غسانی آمده که [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۵۹۸، ذیل مدخل جفینه جهنی.</ref> همه اینها را [[اشتباه]] دانسته است. طبرانی<ref>طبرانی، المعجم الکبیر، ج۲، ص۲۸۹.</ref>، [[ابونعیم]]<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۶۳۰ و ج۲، ص۱۱۲۸.</ref> و [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۵۴۸، به تقلید محض از ابونعیم، ابن منده و ابن عبدالبر.</ref>، جفینه و رعیه را دو نفر پنداشته‌اند؛ زیرا دو مدخل آورده‌اند و ابونعیم هیچ اشاره‌ای به [[اتحاد]] آن دو نکرده و ابن اثیر نیز که رویه‌اش بر نقد بوده، هیچ اشاره‌ای نکرده است. [[ابن عبدالبر]]<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۳۳۹ و ج۲، ص۸۶.</ref> نیز هرچند دو مدخل آورده، اما با نقد روایتی که در آن جفینه آمده، بدین‌گونه که [[راوی]] [[ضعیف]] است و قابل [[احتجاج]] نیست<ref>نیز بنگرید: ابن عدی، الکامل فی ضعفا الرجال، ج۴، ص۱۳۸؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۲، ص۵۴۵؛ ذهبی، میزان اعتدال فی نقد الرجال، ج۲، ص۴۱۱.</ref>. خواسته تا این نام تصحیف شده را رد کند و بگوید که روایتی که رعیه گفته صحیح و قابل [[احتجاج]] است.

Ali: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = رعیه سحیمی | مداخل مرتبط = رعیه سحیمی در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == این نام به دو صورت رعبه و رعیه ضبط شده استعسکری، تصحیفات المحدثین، ج۳، ص۱۱۴۰؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۴، ص۸۱؛ اب...» ایجاد کرد

2025-11-20T18:44:41Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = رعیه سحیمی | مداخل مرتبط = رعیه سحیمی در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == این نام به دو صورت رعبه و رعیه ضبط شده است<ref>عسکری، تصحیفات المحدثین، ج۳، ص۱۱۴۰؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۴، ص۸۱؛ اب...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل = رعیه سحیمی
| مداخل مرتبط = [[رعیه سحیمی در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط =
}}
== آشنایی اجمالی ==
این نام به دو صورت رعبه و رعیه ضبط شده است<ref>عسکری، تصحیفات المحدثین، ج۳، ص۱۱۴۰؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۴، ص۸۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۷۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۰۵. بنابراین ضبط رعیه که محقق کتاب الاستیعاب نوشته غلط است.</ref>. سحیمی، منسوب به [[بنی‌سحیم]]، تیره‌ای از [[بنی‌حنیفه]] است که منزلگاه آنان یمامه بوده است<ref>سمعانی، الانساب، ج۳، ص۲۲۹.</ref>. سحیمی گاه به هجیمی و یا [[ربعی]] [[تصحیف]] شده و غلط است و گاه عرنی آمده که صحیح است؛ زیرا [[عرینه]] شاخه‌ای از سحیم است<ref>بنگرید: ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۸۶.</ref>. [[طبرانی]]<ref>طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۷۸-۷۹.</ref> جهنی<ref>و نه هجیمی که احمدی میانجی، مکاتیب الرسول، ج۱، ص۲۰۹، به اشتباه از طبرانی نقل کرده و طبری هجیمی گفته است، ر.ک: ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۸۶.</ref> را تیره‌ای از سحیمی گفته است.

اشتباه‌های دیگر، اینکه به جای رعیه، زعبه<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۲۸.</ref>، رعینه و جفینه<ref>بنگرید: ابن عدی، الکامل فی ضعفا الرجال، ج۴، ص۱۳۸؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۵۴۸.</ref> و نیز انتساب‌هایی چون [[نهدی]] و غسانی آمده که [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۵۹۸، ذیل مدخل جفینه جهنی.</ref> همه اینها را [[اشتباه]] دانسته است. طبرانی<ref>طبرانی، المعجم الکبیر، ج۲، ص۲۸۹.</ref>، [[ابونعیم]]<ref>ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۶۳۰ و ج۲، ص۱۱۲۸.</ref> و [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۵۴۸، به تقلید محض از ابونعیم، ابن منده و ابن عبدالبر.</ref>، جفینه و رعیه را دو نفر پنداشته‌اند؛ زیرا دو مدخل آورده‌اند و ابونعیم هیچ اشاره‌ای به [[اتحاد]] آن دو نکرده و ابن اثیر نیز که رویه‌اش بر نقد بوده، هیچ اشاره‌ای نکرده است. [[ابن عبدالبر]]<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۳۳۹ و ج۲، ص۸۶.</ref> نیز هرچند دو مدخل آورده، اما با نقد روایتی که در آن جفینه آمده، بدین‌گونه که [[راوی]] [[ضعیف]] است و قابل [[احتجاج]] نیست<ref>نیز بنگرید: ابن عدی، الکامل فی ضعفا الرجال، ج۴، ص۱۳۸؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۲، ص۵۴۵؛ ذهبی، میزان اعتدال فی نقد الرجال، ج۲، ص۴۱۱.</ref>. خواسته تا این نام تصحیف شده را رد کند و بگوید که روایتی که رعیه گفته صحیح و قابل [[احتجاج]] است.

خبر رعیه را [[احمد بن حنبل]]<ref>احمد بن حنبل، المسند، ج۵، ص۲۸۵-۲۸۶.</ref>، طبرانی<ref>طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۷۸-۷۹.</ref>، ابن ابی‌شیبه<ref>ابن ابی‌شیبه، المصنف، ج۸، ص۴۶۴.</ref>، [[بغوی]]<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۱۹.</ref> و شماری دیگر<ref>ر.ک: ابن حبان، الثقات، ج۳، ص۱۳۱؛ طوسی، الامالی، ص۳۸۷، البته ذیل جفینه؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۶، ص۲۰۵؛ شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۶، ص۲۶۲.</ref> چنین آورده‌اند: [[رسول خدا]]{{صل}} در پوست چرم سرخ رنگی برای [[رعیه سحیمی]] نامه‌ای نوشت<ref>و گو اینکه او را به اسلام دعوت کرد و این نامه بیانگر جایگاه والای رعبه نزد قوم خویش است.</ref>، اما او [[بی‌حرمتی]] کرده، از [[نامه پیامبر]]{{صل}} که به عنوان وصله دلو خود استفاده کرد. این موضوع سبب سریه‌ای شد که وقتی به او رسیدند دار و ندار او را گرفتند و رعیه توانست با تنها اسبی که برایش باقی مانده بود، آن هم بدون زین و خودش نیز با بدن برهنه فرار کند و نزد دخترش که [[مسلمان]] شده بود [[پناهنده]] شد و ماجرای خود را بازگو کرد. سپس برای اینکه [[مال]] و فرزندانش را پس بگیرد با وضع خاصی نزد رسول خدا{{صل}} رفت و تقاضای [[بیعت]] با حضرت کرد. چون خواست دست در دست [[پیامبر]]{{صل}} دهد، رسول خدا{{صل}} [[دست]] خود را جمع می‌کرد و این تا سه‌بار [[تکرار]] شد. بار سوم رسول خدا{{صل}} از او پرسید: تو کیستی؟ گفت: من رعیه سحیمی هستم. پیامبر{{صل}} بازوی او را گرفت و بالا برد و فرمود: ای [[مسلمانان]] این رعیه است که [[نامه]] مرا وصله دلو خود کرده بود. رعیه به [[تضرع]] و [[زاری]] پرداخت و گفت: ای رسول خدا{{صل}} [[اموال]] و فرزندانم را می‌خواهم. پیامبر{{صل}} فرمود: اموال تو تقسیم شده، اما فرزندانت هر کدام را که تو بر آن دست یافتی [[آزاد]] است. پسرش که مرکب پدر را شناخته بود در آنجا حضور داشت و رعیه گفت: او پسر من است. پیامبر{{صل}} به [[بلال]] دستور داد اگر چنین است او را به پدرش بدهد و چون پسر، پدر را [[شناخت]] او را رها کردند. [[بلال]] نزد [[پیامبر]]{{صل}} آمد گفت: ای [[رسول خدا]]{{صل}}، من ندیدم هیچ کدام بر حال دیگری [[اندوهگین]] شود. حضرت{{صل}} فرمود: این از ستم‌های [[اعراب]] است. مقریزی<ref>مقریزی، امتاع الاسماع، ج۲، ص۴۳.</ref> این خبر را ذیل نامه رسول خدا به [[حارثة بن عمرو بن قریظ]] در [[ربیع‌الاول]] (گویا بعد از [[فتح مکه]]) آورده است.<ref>[[محمد رضا هدایت‌پناه|هدایت‌پناه، محمدرضا]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «رعیه سحیمی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۴۳-۳۴۴.</ref>

== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}
* [[بنی‌سحیم]] (قبیله)
* [[بنی‌حنیفه]] (قبیله)
{{پایان مدخل وابسته}}

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[محمد رضا هدایت‌پناه|هدایت‌پناه، محمدرضا]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «رعیه سحیمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:اعلام]]