رقیم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: /* منابع */

2022-12-12T06:39:31Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۹
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	با استفاده از مدارک مذکور؛ به خوبی روشن می‌شود، که [[کهف]] و رقیم، دو مکان جدا از هم نیستند و حادثه [[اصحاب کهف]]، در کوهی رخ داده که آن [[کوه]]، در سرزمینی به نام رقیم است و یا آن که، بعد از [[نصب]] تابلو اسامی آن [[جوانان]] [[موحد]]؛ بر در [[غار]]، آن مکان به نام رقیم مشهور شده است.		با استفاده از مدارک مذکور؛ به خوبی روشن می‌شود، که [[کهف]] و رقیم، دو مکان جدا از هم نیستند و حادثه [[اصحاب کهف]]، در کوهی رخ داده که آن [[کوه]]، در سرزمینی به نام رقیم است و یا آن که، بعد از [[نصب]] تابلو اسامی آن [[جوانان]] [[موحد]]؛ بر در [[غار]]، آن مکان به نام رقیم مشهور شده است.
	به هر لحاظ، از آنجا که رقیم و کهف طبق شواهد مذکور؛ نمی‌تواند بیش از یک محل حادثه باشد.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۹۵.</ref>		به هر لحاظ، از آنجا که رقیم و کهف طبق شواهد مذکور؛ نمی‌تواند بیش از یک محل حادثه باشد.<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۹۵.</ref>

			==الرَّقیم==
			دهی است در یک فرسخی امّان (پایتخت [[اردن]] کنونی) در مرز صحرا، دارای غاری با دو درگاه بزرگ و کوچک و سه [[قبر]].<ref>مقدسی، احسن التقاسیم، ص۱۷۵.</ref> «[[حموی]]» هم از رقیم به عنوان محلی نزدیک البلقا در حومه [[شام]] یاد کرده، توضیحات مفصلی در این باب ارائه کرده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۶۰. جهت مطالعه این توضیحات، رجوع کنید به صفحات ۶۱ و ۶۲ همین کتاب.</ref> برخی از اقلیم شناسان، [[کهف]] و رقیم را در بلاد [[روم]] گفته‌اند<ref>ر.ک. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۶۱.</ref> و بعضی دیگر، آن را نزدیک [[امان]] دانسته‌اند.<ref>ر. ک. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۶۱.</ref>برخی هم، کهف و رقیم را در بلاد [[اندلس]] گفته‌اند.<ref>ر. ک. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۶۱.</ref> ضمن این که برخی دیگر از اقوال هم، حاکی از آن است که کهف، غاری در حومه امان و [[مسکن]] [[اصحاب کهف]] و [[شهر]] باستانی «پترا» در اردن، همان «رقیم» است.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۲۶۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:IM010435.jpg\|22px]] [[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]		# [[پرونده:IM010435.jpg\|22px]] [[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
			# [[پرونده:IM010527.jpg\|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: /* جغرافیای رقیم، در سوره مبارکه کهف */

2022-10-09T13:33:39Z

جغرافیای رقیم، در سوره مبارکه کهف

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۰۳
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==~~جغرافیای رقیم، در [[سوره مبارکه کهف]]~~==		==اصحاب رقیم کیانند؟==
			{{اصلی\|اصحاب رقیم}}
	{{متن قرآن\|أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا}}<ref>«آیا پنداشته‌ای که اصحاب کهف و رقیم از نشانه‌های ما (چیزی) شگرف بوده‌اند؟» سوره کهف، آیه ۹.</ref>.		{{متن قرآن\|أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا}}<ref>«آیا پنداشته‌ای که اصحاب کهف و رقیم از نشانه‌های ما (چیزی) شگرف بوده‌اند؟» سوره کهف، آیه ۹.</ref>.
	در [[آیه]] فوق، واژه [[کهف]]، نام مکانی است که در آیه فوق ذکر شده و به دنبال آن کلمه رقیم، نیز آمده است و چنین به نظر می‌رسد؛ که هر دو واژه مترادف باشند، که به کلمه [[اصحاب]] نسبت داده شده‌اند.		در [[آیه]] فوق، واژه [[کهف]]، نام مکانی است که در آیه فوق ذکر شده و به دنبال آن کلمه رقیم، نیز آمده است و چنین به نظر می‌رسد؛ که هر دو واژه مترادف باشند، که به کلمه [[اصحاب]] نسبت داده شده‌اند.

Wasity: جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان'

2022-09-22T08:38:27Z

جایگزینی متن - 'برخی از علما' به 'برخی از دانشمندان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۸
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	==رقیم یعنی چه؟==		==رقیم یعنی چه؟==
	برخی از ~~[[علما]]،~~ در مورد این واژه می‌نویسند: «و اما رقیم، در اصل از ماده رقم به معنی [[نوشتن]] است و به [[عقیده]] غالب [[مفسران]]، این نام دیگری است، برای [[اصحاب کهف]]،؛ چراکه سرانجام، نام آنها را بر لوحه‌ای نوشته و بر در غار [[نصب]] کردند.		برخی از دانشمندان، در مورد این واژه می‌نویسند: «و اما رقیم، در اصل از ماده رقم به معنی [[نوشتن]] است و به [[عقیده]] غالب [[مفسران]]، این نام دیگری است، برای [[اصحاب کهف]]،؛ چراکه سرانجام، نام آنها را بر لوحه‌ای نوشته و بر در غار [[نصب]] کردند.
	بعضی، نیز آن را نام کوهی می‌دانند که غار در آن واقع شده بود و بعضی آن را سرزمینی می‌دانند که آن [[کوه]] در آن بوده و بعضی نام [[شهر]] و دیاری، که اصحاب کهف از آن بیرون آمدند، ولی معنی اول صحیح‌تر به نظر می‌رسد.		بعضی، نیز آن را نام کوهی می‌دانند که غار در آن واقع شده بود و بعضی آن را سرزمینی می‌دانند که آن [[کوه]] در آن بوده و بعضی نام [[شهر]] و دیاری، که اصحاب کهف از آن بیرون آمدند، ولی معنی اول صحیح‌تر به نظر می‌رسد.
	اما، این که، بعضی احتمال داده‌اند اصحاب رقیم گروه دیگری، غیر از اصحاب کهف بوده‌اند و در بعضی از [[اخبار]]، داستانی برای آنها نقل شده است؛ با ظاهر [[آیه]] هماهنگ نیست،؛ چراکه ظاهر آیه فوق، این است که [[اصحاب کهف]] و رقیم، یک گروه بودند و لذا بعد از ذکر این دو عنوان، تنها به بیان داستان اصحاب کهف می‌پردازد و مطلقاً سخنی از غیر آنها به میان نمی‌آورد و این خود دلیل [[وحدت]] است»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۲، ص۳۵۵. </ref>.		اما، این که، بعضی احتمال داده‌اند اصحاب رقیم گروه دیگری، غیر از اصحاب کهف بوده‌اند و در بعضی از [[اخبار]]، داستانی برای آنها نقل شده است؛ با ظاهر [[آیه]] هماهنگ نیست،؛ چراکه ظاهر آیه فوق، این است که [[اصحاب کهف]] و رقیم، یک گروه بودند و لذا بعد از ذکر این دو عنوان، تنها به بیان داستان اصحاب کهف می‌پردازد و مطلقاً سخنی از غیر آنها به میان نمی‌آورد و این خود دلیل [[وحدت]] است»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۲، ص۳۵۵. </ref>.
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	برخی از نویسندگان<ref>دکتر خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۷۶.</ref>، می‌نویسد: «در [[روایت]] منسوب به [[حضرت علی]]{{ع}}، رقیم اسم غاری است؛ که اصحاب کهف، در آن مأوا گزیدند، (به نظر نگارنده) رقیم، معرب آرتمس است و هم او در همان کتاب<ref>اعلام قرآن، ص۱۷۹.</ref>، در مورد آرتمس نقل می‌کند؛ که آرتمس، یا اوطامیس [[الهه]] [[یونانی]] است؛ که [[رومیان]] او را دیانا نامیده‌اند.		برخی از نویسندگان<ref>دکتر خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۷۶.</ref>، می‌نویسد: «در [[روایت]] منسوب به [[حضرت علی]]{{ع}}، رقیم اسم غاری است؛ که اصحاب کهف، در آن مأوا گزیدند، (به نظر نگارنده) رقیم، معرب آرتمس است و هم او در همان کتاب<ref>اعلام قرآن، ص۱۷۹.</ref>، در مورد آرتمس نقل می‌کند؛ که آرتمس، یا اوطامیس [[الهه]] [[یونانی]] است؛ که [[رومیان]] او را دیانا نامیده‌اند.
	برخی از ~~[[علما]]~~ و بزرگان می‌نویسند: «رقیم هم اسم دهی است، نزدیک [[شهر]] عمان، که قصر [[یزید بن عبدالملک]] در آنجا است، البته قصر دیگری هم، در قریه‌ای دیگر نزدیک به آن دارد، که نامش موقر است و شاعر که گفته:		برخی از دانشمندان و بزرگان می‌نویسند: «رقیم هم اسم دهی است، نزدیک [[شهر]] عمان، که قصر [[یزید بن عبدالملک]] در آنجا است، البته قصر دیگری هم، در قریه‌ای دیگر نزدیک به آن دارد، که نامش موقر است و شاعر که گفته:
	{{عربی\|یر زن علی تنا نیه یزیداً با کناف الموقر و الرقیم}}.		{{عربی\|یر زن علی تنا نیه یزیداً با کناف الموقر و الرقیم}}.
	یعنی، آن [[زمان]] بر بالای آن [[کاخ]]، یزید را [[دیدار]] می‌کنند؛ در حالی که موقر و رقیم در چشم‌انداز ایشان است و شهر عمان امروزی هم، در جای شهر فیلادلفیا، که معروف‌ترین و [[زیباترین]] شهرهای آن عصر بوده؛ ساخته شده است و این شهر، تا [[قبل از ظهور]] [[دعوت اسلامی]] بوده و خود آن شهر و پیرامونش، از اوائل [[قرن دوم]] میلادی، تحت استیلای [[حکومت]] [[روم]] بود؛ تا آنکه [[سپاه اسلام]]، [[سرزمین مقدس]] را فتح کرد».<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۹۳.</ref>		یعنی، آن [[زمان]] بر بالای آن [[کاخ]]، یزید را [[دیدار]] می‌کنند؛ در حالی که موقر و رقیم در چشم‌انداز ایشان است و شهر عمان امروزی هم، در جای شهر فیلادلفیا، که معروف‌ترین و [[زیباترین]] شهرهای آن عصر بوده؛ ساخته شده است و این شهر، تا [[قبل از ظهور]] [[دعوت اسلامی]] بوده و خود آن شهر و پیرامونش، از اوائل [[قرن دوم]] میلادی، تحت استیلای [[حکومت]] [[روم]] بود؛ تا آنکه [[سپاه اسلام]]، [[سرزمین مقدس]] را فتح کرد».<ref>[[محمد حسن عرب\|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)\|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۹۳.</ref>

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = رقیم | عنوان مدخل = رقیم | مداخل مرتبط = رقیم در قرآن - رقیم در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==جغرافیای رقیم، در سوره مبارکه کهف== {{متن قرآن|أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَا...» ایجاد کرد

2022-09-22T06:19:49Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = رقیم | عنوان مدخل = رقیم | مداخل مرتبط = رقیم در قرآن - رقیم در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==جغرافیای رقیم، در سوره مبارکه کهف== {{متن قرآن|أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = رقیم
| عنوان مدخل = [[رقیم]]
| مداخل مرتبط = [[رقیم در قرآن]] - [[رقیم در حدیث]]
| پرسش مرتبط =
}}

==جغرافیای رقیم، در [[سوره مبارکه کهف]]==
{{متن قرآن|أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا}}<ref>«آیا پنداشته‌ای که اصحاب کهف و رقیم از نشانه‌های ما (چیزی) شگرف بوده‌اند؟» سوره کهف، آیه ۹.</ref>.
در [[آیه]] فوق، واژه [[کهف]]، نام مکانی است که در آیه فوق ذکر شده و به دنبال آن کلمه رقیم، نیز آمده است و چنین به نظر می‌رسد؛ که هر دو واژه مترادف باشند، که به کلمه [[اصحاب]] نسبت داده شده‌اند.
ابتدا لازم است؛ رابطه و هم معنایی دو واژه کهف و رقیم روشن گردد؛ تا چنانچه هر دو، به معنی یک مکان واحد باشند؛ به توضیح جغرافیایی واژه دوم، که بحث اصلی این گفتار است؛ بپردازیم.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۹۲.</ref>

==معنی کهف چیست؟==
در [[قاموس قرآن]]، زیر واژه کهف، چنین بیان شده: «[[غار]] وسیع، و اگر کوچک باشد، به آن غار گویند، نه کهف، چنان که در قاموس و مجمع است، ولی راغب آن را مطلق غار گفته است. در عبارت [[صحاح]]، قاموس، مصباح و [[اقرب]]، قید المنقور ذکر شده یعنی غار کنده شده، از این به نظر می‌آید؛ که کهف، غار طبیعی نیست. این لفظ، شش بار، در [[قرآن]] آمده و همه در [[سوره]] کهف‌اند».<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۹۲.</ref>

==رقیم یعنی چه؟==
برخی از [[علما]]، در مورد این واژه می‌نویسند: «و اما رقیم، در اصل از ماده رقم به معنی [[نوشتن]] است و به [[عقیده]] غالب [[مفسران]]، این نام دیگری است، برای [[اصحاب کهف]]،؛ چراکه سرانجام، نام آنها را بر لوحه‌ای نوشته و بر در غار [[نصب]] کردند.
بعضی، نیز آن را نام کوهی می‌دانند که غار در آن واقع شده بود و بعضی آن را سرزمینی می‌دانند که آن [[کوه]] در آن بوده و بعضی نام [[شهر]] و دیاری، که اصحاب کهف از آن بیرون آمدند، ولی معنی اول صحیح‌تر به نظر می‌رسد.
اما، این که، بعضی احتمال داده‌اند اصحاب رقیم گروه دیگری، غیر از اصحاب کهف بوده‌اند و در بعضی از [[اخبار]]، داستانی برای آنها نقل شده است؛ با ظاهر [[آیه]] هماهنگ نیست،؛ چراکه ظاهر آیه فوق، این است که [[اصحاب کهف]] و رقیم، یک گروه بودند و لذا بعد از ذکر این دو عنوان، تنها به بیان داستان اصحاب کهف می‌پردازد و مطلقاً سخنی از غیر آنها به میان نمی‌آورد و این خود دلیل [[وحدت]] است»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۲، ص۳۵۵. </ref>.

در [[فرهنگ]] لغات [[قرآن]]، زیر واژه رقیم چنین ضبط شده است: «رقیم، نوشته، نام شهری در [[شام]]، با نام وادی، که میان [[عقبه]] و ایله در جنوب شام واقع شده و بعد شهری در آن اطراف آباد گردیده. [[رومی‌ها]] آنجا را پتره petra یا صخره نامیدند و مرکز رفت و آمد کاروان‌ها شد».
در [[قاموس قرآن]]، بعد از نقل آیه ۹ [[سوره کهف]]، در مورد رقیم این گونه اظهار شده است: «رقیم به معنی مرقوم و نوشته است، که نام و حکایت آنها [اصحاب کهف] را در لوحی نوشتند و [[اصحاب]] رقیم خواندند».
[[عیاشی]]، در [[تفسیر]] خود، از [[امام صادق]]{{ع}} نقل کرده، آنها [اصحاب کهف] قومی بودند، که فرار کردند. شاه [[زمان]]، نام و نام [[پدران]] و نام عشایر آنها را، در صحیفه‌های فلزی نوشت. آن است قول [[خدا]] {{متن قرآن|أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ}}.
[[طبرسی]] از جمله اقوال؛ این قول را نقل کرده: که رقیم لوحی است، از سنگ که [[قصه]] اصحاب کهف را، در آن نوشته و در باب [[غار]] گذاشتند... و نیز گفته‌اند، رقیم نام کوهی است که غار، در آن قرار داشت و ایضاً رقیم، نام [[شهر]] اصحاب کهف است<ref>مجمع کشاف.</ref>.

برخی از نویسندگان<ref>دکتر خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۷۶.</ref>، می‌نویسد: «در [[روایت]] منسوب به [[حضرت علی]]{{ع}}، رقیم اسم غاری است؛ که اصحاب کهف، در آن مأوا گزیدند، (به نظر نگارنده) رقیم، معرب آرتمس است و هم او در همان کتاب<ref>اعلام قرآن، ص۱۷۹.</ref>، در مورد آرتمس نقل می‌کند؛ که آرتمس، یا اوطامیس [[الهه]] [[یونانی]] است؛ که [[رومیان]] او را دیانا نامیده‌اند.
برخی از [[علما]] و بزرگان می‌نویسند: «رقیم هم اسم دهی است، نزدیک [[شهر]] عمان، که قصر [[یزید بن عبدالملک]] در آنجا است، البته قصر دیگری هم، در قریه‌ای دیگر نزدیک به آن دارد، که نامش موقر است و شاعر که گفته:
{{عربی|یر زن علی تنا نیه یزیداً با کناف الموقر و الرقیم}}.
یعنی، آن [[زمان]] بر بالای آن [[کاخ]]، یزید را [[دیدار]] می‌کنند؛ در حالی که موقر و رقیم در چشم‌انداز ایشان است و شهر عمان امروزی هم، در جای شهر فیلادلفیا، که معروف‌ترین و [[زیباترین]] شهرهای آن عصر بوده؛ ساخته شده است و این شهر، تا [[قبل از ظهور]] [[دعوت اسلامی]] بوده و خود آن شهر و پیرامونش، از اوائل [[قرن دوم]] میلادی، تحت استیلای [[حکومت]] [[روم]] بود؛ تا آنکه [[سپاه اسلام]]، [[سرزمین مقدس]] را فتح کرد».<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۹۳.</ref>

==نتیجه [[پژوهش]]==
با استفاده از مدارک مذکور؛ به خوبی روشن می‌شود، که [[کهف]] و رقیم، دو مکان جدا از هم نیستند و حادثه [[اصحاب کهف]]، در کوهی رخ داده که آن [[کوه]]، در سرزمینی به نام رقیم است و یا آن که، بعد از [[نصب]] تابلو اسامی آن [[جوانان]] [[موحد]]؛ بر در [[غار]]، آن مکان به نام رقیم مشهور شده است.
به هر لحاظ، از آنجا که رقیم و کهف طبق شواهد مذکور؛ نمی‌تواند بیش از یک محل حادثه باشد.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۲۹۵.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010435.jpg|22px]] [[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|'''دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مکان‌ها در قرآن]]