رهبری در فقه سیاسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۳۵

2023-11-28T04:35:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۵
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = رهبری		\| موضوع مرتبط = رهبری
	\| عنوان مدخل = رهبری		\| عنوان مدخل = رهبری
	\| مداخل مرتبط = [[رهبری در معارف و سیره نبوی]] - [[رهبری در فقه سیاسی]] - [[رهبری در معارف دعا و زیارات]] - [[رهبری در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[رهبری در معارف و سیره نبوی]] - [[رهبری در سیره معصومان]] - [[رهبری در فقه سیاسی]] - [[رهبری در معارف دعا و زیارات]] - [[رهبری در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* پانویس */

2023-11-27T09:21:37Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۱
خط ۲۲۱:		خط ۲۲۱:

	[[رده:رهبری]]		[[رده:رهبری]]
	[[رده:مدخل‌های ~~در انتظار~~ تلخیص]]		[[رده:مدخل‌های تلخیص شده]]

Bahmani در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۹

2023-11-27T07:59:12Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* رهبری و رهنمودها */

2023-11-27T06:49:53Z

رهبری و رهنمودها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۹
خط ۲۲۲:		خط ۲۲۲:

	بدون [[شناخت]] صحیح انسان و بدون توجه به این واقعیت‌ها که در [[هویت]] [[انسانی]] نقش اساسی را بر عهده دارد و صرف نظر از آنچه که گفته شد، [[انسان]] بودن انسان را مشخص می‌کند و اصول یاد شده که بر [[روابط]] وی [[حاکم]] است، [[رهبری]] [[انسان‌ها]] و اصول و ضوابط آن قابل تبیین نبوده و [[خصلت]] [[اسلامی]] نخواهد داشت<ref>فقه سیاسی، ج۶، ص۱۲۶ – ۱۳۱.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۱]]، ص ۳۸۴.</ref>		بدون [[شناخت]] صحیح انسان و بدون توجه به این واقعیت‌ها که در [[هویت]] [[انسانی]] نقش اساسی را بر عهده دارد و صرف نظر از آنچه که گفته شد، [[انسان]] بودن انسان را مشخص می‌کند و اصول یاد شده که بر [[روابط]] وی [[حاکم]] است، [[رهبری]] [[انسان‌ها]] و اصول و ضوابط آن قابل تبیین نبوده و [[خصلت]] [[اسلامی]] نخواهد داشت<ref>فقه سیاسی، ج۶، ص۱۲۶ – ۱۳۱.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۱]]، ص ۳۸۴.</ref>

	~~==رهبری و رهنمودها==~~
	از جمله شرایط شکل‌گیری [[قوانین]] و تحقق امور عمومی و چشم‌انداز برنامه‌های [[کشور]] رهنمودهای رهبری است. از آنجا که به موجب بند (۱) اصل یکصد و دهم [[قانون اساسی]]، تعیین [[سیاست‌های کلی]] [[نظام جمهوری اسلامی ایران]] پس از [[مشورت]] با [[مجمع تشخیص مصلحت نظام]] با [[مقام رهبری]] است و این قاعده شامل «سیاست‌های عمومی» هم هست، ناگزیر در اصول [[حاکم]] بر امور عمومی کشور رهنمودهای مقام رهبری را نمی‌توان نادیده گرفت.
	رهنمودهایی که مقام رهبری در آغاز هر دورۀ [[ریاست جمهوری]] و اعلام برنامه‌های [[دولت]] به ویژه در زمینۀ برنامه‌های [[توسعه]] اول و دوم ارائه کرده‌اند، جایگاه این اصل را به طور مشخص تعیین کرده است.
	~~تأکید بر موارد اصولی زیر از جمله رهنمودهایی است که مقام رهبری در مناسبت‌های مختلف بر آنها پا فشرده است.~~
	#استقرار هر چه بیشتر [[عدالت اجتماعی]]: تنها در برنامۀ دوم پنج ساله، این اصل در ۱۲ مورد [[اعمال]] شده و همواره در تهیه و تصویب و [[اجرای قوانین]] عمومی، سعی بر آن است که عدالت اجتماعی به عنوان یک اصل حاکم و زیربنایی رعایت شود؛
	#ارجحیت دادن به ارزش‌های [[انقلاب اسلامی]]: نمونۀ عملی این رهنمود را می‌توان در بهادادن به [[ایثارگران]] و حمایت قانونی و [[مالی]] از آنان در قوانین [[مشاهده]] کرد و از آن جمله [[اولویت]] دادن به ایثارگران، [[بسیجیان]] و [[رزمندگان]] غیر شاغل در واگذاری زمین‌های زیر سدها و قطب‌های [[کشاورزی]] و صنعتی که در تبصره‌های ۱۲ و ۴۳ برنامۀ توسعۀ دوم منظور شده بود؛
	#گسترش [[تولید]] داخلی و [[توسعه]] صادرات غیر نفتی: این اصل خود از موارد اهتمام [[دولت]] در امر حیاتی [[رشد]] [[اقتصاد]] ملی به حساب می‌آید؛
	# [[اصلاح]] [[نظام اداری]] و [[قضایی]]: اصلاح نظام اداری با تأکید بر تقلیل حجم [[تصدی]] و مداخلات دولت و ایجاد زمینه‌های مشارکت [[مردم]] در [[ادارۀ امور]] برخاسته از این رهنمود در تبصره‌های ۲، ۳۱ تا ۳۵ و ۳۹، برنامۀ توسعه اول و دوم دیده شده است؛
	#توسعۀ بخش‌های [[اجتماعی]]: این اصل نیز در قالب توسعۀ [[فعالیت‌های فرهنگی]]، ورزشی، گسترش خدمات [[آموزشی]]، بهداشتی، درمانی و رفاهی در تبصره‌های مختلف برنامه دوم آمده است؛
	# رشد [[معنویت]] و [[فضائل اخلاقی]]: رعایت این اصل را می‌توان در تبصره‌های ۱۵، ۱۸، ۵۱، ۵۲ و ۶۱ برنامۀ دوم در جهت توسعۀ مراکزی چون کرسی‌های [[اسلام‌شناسی]]، تعیین الگوی [[مصرف]] و اجرای سیاست‌های [[صرفه‌جویی]] [[مشاهده]] کرد؛
	~~#رعایت [[اولویت]] در سرمایه‌گذاری‌ها: این اصل خود از [[اهداف]] [[اقتصادی]] برنامه‌های توسعه به شمار می‌آید؛~~
	#مشارکت دادن به عامۀ مردم در [[سازندگی]] [[کشور]]: رعایت این اصل از راه ارائه تسهیلات بانکی به بخش‌های غیر دولتی و اصلاح مقررات و [[تشویق]] تشکل‌های مردمی در امر سازندگی در تبصره‌های ۷، ۸۰ و ۸۶ برنامۀ دوم توسعه دیده شده است. همچنین [[نظارت]] بر برنامه، از راه سه [[قوه]]، تقویت بنیه [[دفاعی]]، اصلاح سیاست‌های پولی و بانکی و گسترش مناسبت‌های [[فرهنگی]] و [[علمی]] با کشورها به ویژه [[کشورهای اسلامی]]، از جمله رهنمودهای [[مقام رهبری]] در مورد برنامۀ دوم و به طور کلی در رابطه با امور عمومی دولت بود<ref>فقه سیاسی، ج۷، ص۶۰۱ – ۵۹۹.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۱۱۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* رهبری */

2023-11-27T06:49:06Z

رهبری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۹
خط ۲۲۲:		خط ۲۲۲:

	بدون [[شناخت]] صحیح انسان و بدون توجه به این واقعیت‌ها که در [[هویت]] [[انسانی]] نقش اساسی را بر عهده دارد و صرف نظر از آنچه که گفته شد، [[انسان]] بودن انسان را مشخص می‌کند و اصول یاد شده که بر [[روابط]] وی [[حاکم]] است، [[رهبری]] [[انسان‌ها]] و اصول و ضوابط آن قابل تبیین نبوده و [[خصلت]] [[اسلامی]] نخواهد داشت<ref>فقه سیاسی، ج۶، ص۱۲۶ – ۱۳۱.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۱]]، ص ۳۸۴.</ref>		بدون [[شناخت]] صحیح انسان و بدون توجه به این واقعیت‌ها که در [[هویت]] [[انسانی]] نقش اساسی را بر عهده دارد و صرف نظر از آنچه که گفته شد، [[انسان]] بودن انسان را مشخص می‌کند و اصول یاد شده که بر [[روابط]] وی [[حاکم]] است، [[رهبری]] [[انسان‌ها]] و اصول و ضوابط آن قابل تبیین نبوده و [[خصلت]] [[اسلامی]] نخواهد داشت<ref>فقه سیاسی، ج۶، ص۱۲۶ – ۱۳۱.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۱]]، ص ۳۸۴.</ref>

	~~==[[رهبری]]==~~
	~~«رهبری»، [[پیشوایی]]، راهبری و سازمان‌دهنده~~
	انسان‌هایی که به صورت گروه و مجموعۀ به هم پیوسته [[زندگی]] می‌کنند، دارای امکانات و نیروهای بالقوه و بالفعل و [[مشکلات]] و موانع و [[ناهنجاری‌ها]] و نیز [[هدف‌ها]] و آرمان‌های مشخص بوده و آمادۀ کسب امکانات جدید و آرمان‌های پیچیده‌تری هم هستند.
	در چنین شرایطی نیروی سازمان‌دهنده‌ای لازم دارند که با بهره‌گیری از امکانات و نیروهای موجود واستخراج آنچه بالقوه وجود دارد از میان انبوه مشکلات و موانع، آن گروه و جمع را به سوی هدف‌ها و آرمان‌هایشان پیش ببرد، این نیرو رهبری است.
	از رهبری به دلیل شکل‌های مختلف و شیوه‌های متفاوت و پیچیدگی‌هایی که دارد مشکل بتوان تعریف جامع و مانعی ارائه داد؛ ولی آن معنی ارتکازی که همه از این مفهوم در [[ذهن]] دارند، تعریف شرح‌الاسمی آن را آسان می‌کند. از این رو می‌توان به تعاریف زیر اکتفا کرد.
	[[فرمانروایی]] فرد یا گروهی که نمایندۀ قدرتی است، بر گروه دیگر، نوعی رهبری است. و نیز می‌توان به [[اطاعت]] در آوردن گروهی را توأم با [[نفوذ]] و [[قدرت]]، رهبری نامید.
	به تعبیری دیگر رهبری نوعی جریان عملی است که فرد یا گروهی با استفاده از [[افکار]] و شرایط و امکانات خاص، گروهی را براساس آن از لابه لای جریان‌های مخالف و رویدادهای طبیعی به سوی اهداف خاص سوق می‌دهند.
	بنابراین تعریف، رهبری یک جریان عملی است و در عمل ظاهر می‌شود، ولی از [[عقیده]] و [[آرمان]] و نوعی [[بینش]] و [[تفکر]] نیز جدا نیست. بدیهی است عمل بر طبق عقیده همواره با [[دشواری‌ها]] و مشکلات و موانعی مواجه است که رهبری را به صورت یک امر پیچیده درمی‌آورد و نیز در رسیدن به اهداف خاص همواره رویدادهای طبیعی و جریان‌های مخالف [[سد]] راهند، که باید با طرحی متکی بر پایه‌های [[فکری]] و [[اعتقادی]] مشخص شده، از سر برداشته شوند.

	رویدادهای طبیعی و جریان‌های مخالفی که کار حرکت به سوی [[هدف]] را دشوار می‌کنند، ضرورت‌های عملی و واقعیت‌های عینی [[جامعه]] هستند؛ و طرحی که نتیجه جمع بین [[عقیده]] و این نوع ضرورت‌هاست در [[حقیقت]] همان [[رهبری]] است.
	در هر نوع رهبری باید این دو عنصر (عقیده و ضرورت‌های عینی) شناخته شوند و تکنیک لازم برای تلفیق آن دو [[استنباط]] شود.
	با توجه به این بیان روشن می‌شود که رهبری یک نوع [[قدرت]] و [[مهارت]] در بهره‌گیری از امکانات بالفعل و بالقوه به منظور راندن گروه و [[جامعه]] از لابه لای ضرورت‌های عملی و واقعیت‌های عینی جامعه به سمت اهداف مشخص است. به همین دلیل رهبری گرچه به [[دانش]] وسیع احتیاج دارد، ولی خود قبل از آنکه یک [[علم]] باشد یک فن و [[هنر]] و مهارت خاص کاربردی است.
	در مورد دو عنصر عقیده و ضرورت‌های عملی باید توجه داشت که گاه ایده‌ها و آرمان‌های خاص بدون آنکه خاستگاه و پایگاه [[عقیدتی]] داشته باشد، جای عنصر عقیده و [[تفکر]] بنیادین را در رهبری می‌گیرد؛ و نیز در بسیاری موارد جریان‌هایی که از طرف رهبری ایجاد می‌شود جایگزین رویدادهای طبیعی یا حوادث مخالف می‌شود. ولی در هر دو صورت رهبری به تکنیک خاص تلفیق آن دو عنصر نیازمند است.
	نکته دقیقی که در [[درک]] مفهوم صحیح رهبری باید بدان توجه داشت، این است که بخشی از این قدرت و تکنیک و طرح خاص به راهیابی از میان ضرورت‌های عملی جامعه مربوط می‌شود و گروه و جامعه از لابه لای رویدادهای طبیعی یا جریان‌های مخالفی که ایجاد می‌شود، به سمت اهداف خاص [[هدایت]] می‌شود و بخشی دیگر به خود [[انسان]] که گروه و جامعه را تشکیل داده است، ارتباط پیدا می‌کند.

	به این معنا که رهبری تنها در این خلاصه نمی‌شود که [[انسان‌ها]] به صورت یک ابزار یا به شکل تعدادی وجود ثابت و غیرمتغیر به مثابۀ محمولۀ پرارزشی که از گذرگاه خطرناکی عبور داده می‌شود و یا چون [[سربازان]] محاصره شده‌ای که [[فرماندهی]]، آنان را سالم از محاصره بیرون می‌آورد.
	مسئلۀ مهم در رهبری، اجرای طرحی است که بر پایه [[بینش]] و [[عقیده]] خاص، گروه و [[جامعه]] را متناسب با بخش اول بسازد و تحولی را بر این اساس در درون [[انسان‌ها]] ایجاد کند و آنها را به گونه‌ای [[رشد]] دهد که خود را منطبق با شرایطی کنند که در رسیدن به [[هدف]] ضروری است.
	[[رهبری]] را با مفهوم [[مدیریت]] - چه در سطح یک مؤسسه و یا [[سازمان]] و یا [[کشور]] - نباید [[اشتباه]] کرد. مدیریت که مفهوم وسیع آن در مورد جامعه به کار برده می‌شود، به معنای [[ادارۀ جامعه]] و نام اصطلاحی آن در [[سیاست]] معادل کلمۀ «پلی‌تیک» است.
	در یونان باستان که جامعۀ شهری به عنوان یک واحد [[اجتماعی]] بزرگ و دارای [[قانون]] و [[حکومت]] بود، کلمۀ پلی‌تیک به معنای [[شهر]] و مفهوم شهردار و [[مدیریت جامعه]] شهری به کار برده می‌شد؛ و به تدریج در غرب مفهوم وسیع‌تری یافت و در مورد ادارۀ سازمان و حکومت به کار برده شد. و از این رو حکومت که کارش پلی‌تیک بود ادارۀ شهر یا کشور و [[شهروندان]] یا [[ملت]] را بر عهده داشت و موظف بود [[نظم]] و قانون را در جامعه برقرار کند و در قلمروی قانون [[زندگی]] [[آسوده]] و [[سعادتمندی]] را برای شهروندان فراهم آورد و [[سعادت]] نیز در داشتن امکانات [[مالی]] و مادی کافی و حیثیت و [[موقعیت اجتماعی]] و [[خانواده]] و درآمد و [[رفاه]] و آیندۀ مطمئن خلاصه می‌شد؛ و سیاست (پلی‌تیک) کاری با [[اصلاح]] [[مردم]] و [[تربیت]] و [[هدایت]] [[فکری]] و رشد و [[تعالی انسان]]، آنچنان که شایستۀ اوست، نداشت؛ و ایجاد [[تحول]] و رشد تکاملی در بعد [[معنوی]] و ساختار [[باطن]] [[انسان]] از حدود [[مسئولیت]] سازمان حکومت و پلی‌تیک خارج بود؛ و اگر نیازی به دگرگونی دیده می‌شد، تنها با منطبق کردن پدیده‌های خارجی با آنچه گروه یا جامعه می‌خواست (نه آنچه که باید بخواهد و بطلبد) انجام می‌شد کلمۀ سیاست و مشتقات آنکه به جای پلی‌تیک در [[زبان عربی]] و [[فارسی]] به کار رفته، گرچه در ابتدا به مناسبت مفهوم اولیۀ لغوی آنکه در مورد [[تربیت]] اسب به کار می‌رفته معنای وسیع‌تری که شامل تربیت و [[هدایت]] نیز باشد منظور شده، ولی در جریان عمل در مورد همان معنای معادل پلی‌تیک استعمال شده و از مفهوم زنده تربیت و هدایت جدا شده است.

	بی‌شک معنای پلی‌تیک و [[سیاست]] که در [[حقیقت]] [[هدف]] آن [[خدمت]] به [[شهروندان]] و [[جامعه]] است، اگر از این دو مفهوم (تربیت و هدایت جامعه) تجرید شود چه بسا در موارد بسیاری تبدیل به [[خیانت]] شده؛ و موجب شود که به دلیل [[رفاه]] مادی – براساس نیازهای بالفعل - [[رشد و تعالی جامعه]] و نیازهای بالقوه و [[تکامل انسان]] [[قربانی]] شوند.
	ولی [[رهبری]]، آن نوع [[مدیریت]] و سیاستی است که بر پایه تربیت و هدایت فرد و جامعه و [[رشد]] استعدادها - براساس نیازهای بالقوه و آنچه فرد و جامعه باید باشد - [[استوار]] است؛ و عنصر تربیت و هدایت و اصالت نیازهای بالقوه [[انسان]]، عمده‌ترین مشخصۀ ممتاز آن است. و [[رهبر]] بیش از آنکه به ایجاد دگرگونی در پدیده‌های [[اجتماعی]] بیندیشد به تحولات رشددهندۀ به انسان و جامعه [[فکر]] می‌‌کند و به جای محور قرار دادن نیازهای گذرای بالفعل و رفاه مقطعی [[زندگی]]، نیازهای [[آینده]] و رابطه‌های بالقوه و پیچیده را موردنظر قرار می‌دهد.
	براین اساس است که [[کشورداری]] و سیاست توأم با رهبری ([[اصلاح]] و تربیت و هدایت)، بالمآل، خدمت محسوب می‌شود. گرچه در ابتدای امر نتواند امکانات و رفاه لازم را متناسب با نیازهای موجود و گذرا (برای شهروندان) فراهم کند.

	این مقتضای ماهیت پلی‌تیک به معنای کشورداری و [[اداره جامعه]] و [[تأمین سعادت]] شهروندان بوده که در غرب [[آزادی‌ها]] را رشد داده و [[روح]] فردیت (اندیویدوآلیسم) و [[آزادی]] [[افکار]] ([[لیبرالیسم]]) و [[حکومت دموکراسی]] را بوجود آورده است. و در لابه لای این ره‌آوردها، رهبری به مفهوم ارادۀ جمعی و منهای [[ارزش‌ها]] و اصول توجه به آنچه انسان باید باشد و بطلبد، شکل گرفته است.
	[[زیاده‌روی]] در این نوع [[سیاست]] که در نهایت بر [[محرومیت]] قشر عظیمی از اعضای فعال [[جامعه]] انجامیده است، جمعی از متفکران غرب را بر آن داشته که مفهوم [[اصلاح]] و [[هدایت]] را در قالب یک [[ایدئولوژی]] انقلابی به سیاست و [[کشورداری]] بیفزایند و [[انسان]] و جامعه را به نفع طبقه فعال جامعه بازسازی کنند، و از این [[تحول]] [[حکومت]] [[پرولتاریا]] بوجود آمده است. اما این بار نیز [[هدف]]، [[تأمین سعادت]] انسان و جامعه است. نهایت آنکه حکومت و سیاست از [[سعادت]] و [[رفاه]] حداکثر (داشتن [[ثروت]] و [[نفوذ]] [[اجتماعی]] و [[همسر]] و [[فرزندان]] خوب و درآمد کافی و [[آینده]] مطمئن) دست کشیده و به حداقل آن، یعنی نان و [[مسکن]] و کار و یا شعارهای مشابه بسنده کرده است.
	این تحول گرچه در نهایت به همان نقطۀ آغاز بازگشته است و نوعی دیگر از سیاست برای تأمین (گونه‌ای دیگر از سعادت و رفاه) را مطرح کرده است، ولی بنیان‌گذاران سیاست و حکومت پرولتاریا در [[ذهن]] خویش اصلاح و [[تربیت]] و هدایت را هدف می‌پنداشته‌اند و به همین دلیل آن را انقلابی می‌دانسته‌اند<ref>فقه سیاسی، ج۲، ص۲۵۷-۲۵۳.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۱۰۸.</ref>

	==رهبری و رهنمودها==		==رهبری و رهنمودها==

Bahmani: /* رهبری و شیوه‌های آن */

2023-11-27T06:48:33Z

رهبری و شیوه‌های آن

نمایش تغییرات

Bahmani: /* رهبری فاشیستی */

2023-11-27T06:46:17Z

رهبری فاشیستی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۶
خط ۶۸:		خط ۶۸:
	=== [[رهبری]] فاشیستی ===		=== [[رهبری]] فاشیستی ===
	{{همچنین\|فاشیسم}}		{{همچنین\|فاشیسم}}
	[[هدف]] نهایی در این شیوۀ رهبری استقرار یک [[رژیم]] [[دیکتاتوری]] و ضدپارلمانی است که اساس آن بر [[بزرگداشت]] [[دولت]] و [[دشمنی]] آشکار با [[دموکراسی]] و لیبرالیزم و سوسیالیزم قرار دارد. این [[نهضت]] و [[ایدئولوژی]] اصلاً ایتالیایی است ولی قبل از موسولینی نیز طرفدار داشته است. رهبری فاشیستی نه به امکان [[صلح]] [[پایدار]] [[اعتقاد]] دارد و نه به [[سودمندی]] آن؛ ولی سخت به [[قدرت]] بی‌همتای دولت پافشاری می‌کنند و وسائل [[ارتباط]] عمومی را در انحصار دارد و در [[سیاست خارجی]] هدف‌های امپریالیستی را دنبال می‌کند. برخی رهبری فاشیستی را به مفهوم قبول [[مشروعیت]] اشرافی دانسته و به این معنا [[تفسیر]] کرده‌اند که قدرت باید در دست گروه زبدگان و برترها باشد و کسانی صلاحیت به دست گرفتن قدرت عالی [[سیاسی]] را دارند که به سبب داشتن قریحۀ طبیعی و شایستگی‌های اکتسابی، امکان بیشتری را برای استفاده از قدرت عالی، دارا هستند<ref>احزاب سیاسی، ص۱۶۷.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی]] ج۲ ص ۱۱۱.</ref>		[[هدف]] نهایی در این شیوۀ رهبری استقرار یک [[رژیم]] [[دیکتاتوری]] و ضدپارلمانی است که اساس آن بر [[بزرگداشت]] [[دولت]] و [[دشمنی]] آشکار با [[دموکراسی]] و لیبرالیزم و سوسیالیزم قرار دارد. این [[نهضت]] و [[ایدئولوژی]] اصلاً ایتالیایی است ولی قبل از موسولینی نیز طرفدار داشته است. رهبری فاشیستی نه به امکان [[صلح]] [[پایدار]] [[اعتقاد]] دارد و نه به [[سودمندی]] آن؛ ولی سخت به [[قدرت]] بی‌همتای دولت پافشاری می‌کنند و وسائل [[ارتباط]] عمومی را در انحصار دارد و در [[سیاست خارجی]] هدف‌های امپریالیستی را دنبال می‌کند. برخی رهبری فاشیستی را به مفهوم قبول [[مشروعیت]] اشرافی دانسته و به این معنا [[تفسیر]] کرده‌اند که قدرت باید در دست گروه زبدگان و برترها باشد و کسانی صلاحیت به دست گرفتن قدرت عالی [[سیاسی]] را دارند که به سبب داشتن قریحۀ طبیعی و شایستگی‌های اکتسابی، امکان بیشتری را برای استفاده از قدرت عالی، دارا هستند<ref>احزاب سیاسی، ص۱۶۷.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۱۱۱.</ref>

	=== رهبری جامعه‌گرا (توتالیتر) ===		=== رهبری جامعه‌گرا (توتالیتر) ===

Bahmani در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۵

2023-11-27T06:45:04Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۳

2023-11-26T09:43:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۳
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = رهبری		\| موضوع مرتبط = رهبری
	\| عنوان مدخل = رهبری		\| عنوان مدخل = رهبری
	\| مداخل مرتبط = ~~[[رهبری در حدیث]] -~~ [[رهبری در معارف و سیره نبوی]] - [[رهبری در فقه سیاسی]] - [[رهبری در معارف دعا و زیارات]] - [[رهبری در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[رهبری در معارف و سیره نبوی]] - [[رهبری در فقه سیاسی]] - [[رهبری در معارف دعا و زیارات]] - [[رهبری در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۰

2023-11-26T08:10:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = رهبری		\| موضوع مرتبط = رهبری
	\| عنوان مدخل = [[رهبری]]		\| عنوان مدخل = رهبری
	\| مداخل مرتبط = [[رهبری در حدیث]] - [[رهبری در معارف و سیره نبوی]] - [[رهبری در فقه سیاسی]] - [[رهبری در معارف دعا و زیارات]]		\| مداخل مرتبط = [[رهبری در حدیث]] - [[رهبری در معارف و سیره نبوی]] - [[رهبری در فقه سیاسی]] - [[رهبری در معارف دعا و زیارات]] - [[رهبری در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== [[رهبری]] ==		== [[رهبری]] ==
	رهبری: [[پیشوایی]]، راهبری و سازمان‌دهنده.		رهبری: [[پیشوایی]]، راهبری و سازمان‌دهنده.