روحانیت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: تغییرمسیر به دانشمندان علوم اسلامی

2021-04-12T07:09:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		#تغییر_مسیر [[دانشمندان علوم اسلامی]]
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	~~: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[روحانیت در حدیث]] \| [[روحانیت در کلام اسلامی]] \| [[روحانیت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[روحانیت (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
	~~<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">~~

	~~==مقدمه==~~
	روحانیت می‌تواند [[دین]]، اخلاق و [[معنویت]] را با عمل و زبان خود در جامعه پیاده کند و جامعه را اخلاق‌مدار نماید، چنانکه در موارد متعددی حضور یک [[روحانی]] مانع از خرابکاری [[دشمنان اسلام]] شده است<ref>[[امام خمینی]]، جهاد اکبر، ص۱۶؛ ر.ک: [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲/۲/۱۳۷۷.</ref>. از جمله [[وظایف علما]] استقرار [[احکام اسلامی]] و برقراری [[عدالت اجتماعی]] و پرورش استعدادهاست تا بدان وسیله [[اخلاق]] و ارزش‌های [[اسلامی]] را در [[جامعه]] رواج داده و [[روابط]] [[انسان‌ها]] را به صورت مطلوب تنظیم نمایند<ref>ر.ک: [[امام خمینی]]، تحریر الوسیله، ص۳۷۶؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۰/۲/۱۳۶۸.</ref>. روحانیت باید با [[هدایت مردم]] و [[تشویق]] آنان بر [[دین‌داری]]، آنان را با [[فضیلت‌ها]] و [[اخلاق اسلامی]] آشنا سازند و با عمل و زبان، [[فضیلت اخلاقی]] را در آنها به وجود آورند. روشن کردن این مشعل فروزان، [[دل‌ها]] را روشن و موجب ایجاد [[آگاهی]]، حرکت و [[ایمان]] عمیق می‌گردد<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۰/۶/۱۳۷۳؛ ۲۳/۱/۱۳۷۸.</ref>. روحانیت افزون بر درس اخلاق و [[معنویت]]، که هشدار در برابر [[دشمن]] درونی و [[نفس اماره]] یا [[شیطان]] است، باید درس [[اخلاق سیاسی]] هم داشته باشند و در برابر شیطان‌های قدرتمند عرصه [[سیاسی]] که برای [[اغواء]] و [[تسلط]] بر [[ملت‌ها]] تلاش می‌کنند [[مردم]] را [[آگاه]] سازند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۳/۱/۱۳۷۶.</ref>.<ref>[[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی]]، ص ۷۸.</ref>
	~~== جستارهای وابسته ==~~

	~~==منابع==~~
	#[[پرونده:1100697.jpg\|22px]] [[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی ~~(کتاب)\|'''مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌''']]~~

	~~==پانویس==~~
	~~{{پانویس2}}~~

	~~[[رده:روحانیت]]~~
	~~[[رده:مدخل~~]]

Jaafari: /* روحانیان */

2021-04-11T05:57:45Z

روحانیان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۲۷
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	روحانیت می‌تواند [[دین]]، اخلاق و [[معنویت]] را با عمل و زبان خود در جامعه پیاده کند و جامعه را اخلاق‌مدار نماید، چنانکه در موارد متعددی حضور یک [[روحانی]] مانع از خرابکاری [[دشمنان اسلام]] شده است<ref>[[امام خمینی]]، جهاد اکبر، ص۱۶؛ ر.ک: [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲/۲/۱۳۷۷.</ref>. از جمله [[وظایف علما]] استقرار [[احکام اسلامی]] و برقراری [[عدالت اجتماعی]] و پرورش استعدادهاست تا بدان وسیله [[اخلاق]] و ارزش‌های [[اسلامی]] را در [[جامعه]] رواج داده و [[روابط]] [[انسان‌ها]] را به صورت مطلوب تنظیم نمایند<ref>ر.ک: [[امام خمینی]]، تحریر الوسیله، ص۳۷۶؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۰/۲/۱۳۶۸.</ref>. روحانیت باید با [[هدایت مردم]] و [[تشویق]] آنان بر [[دین‌داری]]، آنان را با [[فضیلت‌ها]] و [[اخلاق اسلامی]] آشنا سازند و با عمل و زبان، [[فضیلت اخلاقی]] را در آنها به وجود آورند. روشن کردن این مشعل فروزان، [[دل‌ها]] را روشن و موجب ایجاد [[آگاهی]]، حرکت و [[ایمان]] عمیق می‌گردد<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۰/۶/۱۳۷۳؛ ۲۳/۱/۱۳۷۸.</ref>. روحانیت افزون بر درس اخلاق و [[معنویت]]، که هشدار در برابر [[دشمن]] درونی و [[نفس اماره]] یا [[شیطان]] است، باید درس [[اخلاق سیاسی]] هم داشته باشند و در برابر شیطان‌های قدرتمند عرصه [[سیاسی]] که برای [[اغواء]] و [[تسلط]] بر [[ملت‌ها]] تلاش می‌کنند [[مردم]] را [[آگاه]] سازند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۳/۱/۱۳۷۶.</ref>.<ref>[[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی]]، ص ۷۸.</ref>		روحانیت می‌تواند [[دین]]، اخلاق و [[معنویت]] را با عمل و زبان خود در جامعه پیاده کند و جامعه را اخلاق‌مدار نماید، چنانکه در موارد متعددی حضور یک [[روحانی]] مانع از خرابکاری [[دشمنان اسلام]] شده است<ref>[[امام خمینی]]، جهاد اکبر، ص۱۶؛ ر.ک: [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲/۲/۱۳۷۷.</ref>. از جمله [[وظایف علما]] استقرار [[احکام اسلامی]] و برقراری [[عدالت اجتماعی]] و پرورش استعدادهاست تا بدان وسیله [[اخلاق]] و ارزش‌های [[اسلامی]] را در [[جامعه]] رواج داده و [[روابط]] [[انسان‌ها]] را به صورت مطلوب تنظیم نمایند<ref>ر.ک: [[امام خمینی]]، تحریر الوسیله، ص۳۷۶؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۰/۲/۱۳۶۸.</ref>. روحانیت باید با [[هدایت مردم]] و [[تشویق]] آنان بر [[دین‌داری]]، آنان را با [[فضیلت‌ها]] و [[اخلاق اسلامی]] آشنا سازند و با عمل و زبان، [[فضیلت اخلاقی]] را در آنها به وجود آورند. روشن کردن این مشعل فروزان، [[دل‌ها]] را روشن و موجب ایجاد [[آگاهی]]، حرکت و [[ایمان]] عمیق می‌گردد<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۰/۶/۱۳۷۳؛ ۲۳/۱/۱۳۷۸.</ref>. روحانیت افزون بر درس اخلاق و [[معنویت]]، که هشدار در برابر [[دشمن]] درونی و [[نفس اماره]] یا [[شیطان]] است، باید درس [[اخلاق سیاسی]] هم داشته باشند و در برابر شیطان‌های قدرتمند عرصه [[سیاسی]] که برای [[اغواء]] و [[تسلط]] بر [[ملت‌ها]] تلاش می‌کنند [[مردم]] را [[آگاه]] سازند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۳/۱/۱۳۷۶.</ref>.<ref>[[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی]]، ص ۷۸.</ref>
	~~===[[روحانیان]]===~~
	[[امام خمینی]] در سفارش به [[روحانیت]]، فراگیر شدن [[تربیت اخلاقی]] در حوزه را موجب در [[امان]] ماندن آن از آسیب‌رسانی [[دشمنان]] و سبب ایجاد آینده‌ای [[نورانی]] برای [[کشور]] می‌داند<ref>[[امام خمینی]]، صحیفه امام، ج۱۹، ص۳۵۶–۳۵۷؛ ج۲۰، ص۱۹۱.</ref>. توجه به دو عنصر [[فقاهت]] و [[تهذیب اخلاق]]، در جهت [[خدمت‌رسانی]] به [[اسلام]] و [[نظام اسلامی]] راهگشا است؛ اما اگر [[نفس انسان]] مهذب نباشد ممکن است نتیجه‌ای معکوس حاصل شود<ref>ر.ک: [[امام خمینی]]، صحیفه امام، ج۱۴، ص۱۶۹؛ ج۱۹، ص۱۳۳-۱۳۵؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۲/۳/۱۳۶۸؛ ۲۰/۶/۱۳۷۳.</ref>. ضرر [[علم]] بدون [[تهذیب]] از [[جهل]] بیشتر است؛ چنانکه تمام مکتب‌های [[انحرافی]] از ناحیه [[عالمان]] غیرمهذب ایجاد شده است. از این‌رو [[وظیفه]] [[علما]] نخست [[تهذیب نفس]] و در خلال آن تهذیب [[مردم]] است. انسان غیر مهذب نمی‌تواند در دیگران تأثیرگذار باشد<ref>[[امام خمینی]]، صحیفه امام، ج۱۲، ص۴۹۲؛ ج۱۵، ص۵۰۳-۵۰۵؛ [[امام خمینی]]، جهاد اکبر، ص۱۲-۱۸.</ref>. علما علاوه بر [[سعادت]] خود، عهده‌دار سعادت مردم نیز می‌باشند<ref>[[امام خمینی]]، شرح حدیث جنود عقل و جهل، ص۳۵۰.</ref>. [[قرآن کریم]] سرّ [[بعثت رسول اکرم]]{{صل}} را [[تزکیه]] و [[تعلیم و تربیت]] [[امت]] دانسته و سپس به عالمان [[سوء]]، اشاره می‌کند که به‌رغم [[فراگیری علم]]، از آن متأثر نشده‌اند از این‌رو آنان را به حیوانی [[تشبیه]] نموده که بار کتاب به همراه دارند {{متن قرآن\|مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ أَسْفَارًا}}<ref>«داستان آنان که (عمل به) تورات بر دوش آنها نهاده شد اما زیر بار آن نرفتند همچون داستان درازگوشی است بر او کتابی چند؛ داستان آن گروه که آیات خداوند را دروغ شمردند بد (داستانی) است و خداوند گروه ستمگران را راهنمایی نمی‌کند» سوره جمعه، آیه ۵.</ref><ref>ر.ک: [[امام خمینی]]، صحیفه امام، ج۹، ص۳۳۵.</ref>.<ref>[[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی]]، ص ۷۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Jaafari: /* مقدمه */

2021-04-11T05:57:22Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۲۷
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	روحانیت می‌تواند [[دین]]، اخلاق و [[معنویت]] را با عمل و زبان خود در جامعه پیاده کند و جامعه را اخلاق‌مدار نماید، چنانکه در موارد متعددی حضور یک [[روحانی]] مانع از خرابکاری [[دشمنان اسلام]] شده است<ref>[[امام خمینی]]، جهاد اکبر، ص۱۶؛ ر.ک: [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲/۲/۱۳۷۷.</ref>. از جمله [[وظایف علما]] استقرار [[احکام اسلامی]] و برقراری [[عدالت اجتماعی]] و پرورش استعدادهاست تا بدان وسیله [[اخلاق]] و ارزش‌های [[اسلامی]] را در [[جامعه]] رواج داده و [[روابط]] [[انسان‌ها]] را به صورت مطلوب تنظیم نمایند<ref>ر.ک: [[امام خمینی]]، تحریر الوسیله، ص۳۷۶؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۰/۲/۱۳۶۸.</ref>. روحانیت باید با [[هدایت مردم]] و [[تشویق]] آنان بر [[دین‌داری]]، آنان را با [[فضیلت‌ها]] و [[اخلاق اسلامی]] آشنا سازند و با عمل و زبان، [[فضیلت اخلاقی]] را در آنها به وجود آورند. روشن کردن این مشعل فروزان، [[دل‌ها]] را روشن و موجب ایجاد [[آگاهی]]، حرکت و [[ایمان]] عمیق می‌گردد<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۰/۶/۱۳۷۳؛ ۲۳/۱/۱۳۷۸.</ref>. روحانیت افزون بر درس اخلاق و [[معنویت]]، که هشدار در برابر [[دشمن]] درونی و [[نفس اماره]] یا [[شیطان]] است، باید درس [[اخلاق سیاسی]] هم داشته باشند و در برابر شیطان‌های قدرتمند عرصه [[سیاسی]] که برای [[اغواء]] و [[تسلط]] بر [[ملت‌ها]] تلاش می‌کنند [[مردم]] را [[آگاه]] سازند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۳/۱/۱۳۷۶.</ref>.<ref>[[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی]]، ص ۷۸.</ref>		روحانیت می‌تواند [[دین]]، اخلاق و [[معنویت]] را با عمل و زبان خود در جامعه پیاده کند و جامعه را اخلاق‌مدار نماید، چنانکه در موارد متعددی حضور یک [[روحانی]] مانع از خرابکاری [[دشمنان اسلام]] شده است<ref>[[امام خمینی]]، جهاد اکبر، ص۱۶؛ ر.ک: [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲/۲/۱۳۷۷.</ref>. از جمله [[وظایف علما]] استقرار [[احکام اسلامی]] و برقراری [[عدالت اجتماعی]] و پرورش استعدادهاست تا بدان وسیله [[اخلاق]] و ارزش‌های [[اسلامی]] را در [[جامعه]] رواج داده و [[روابط]] [[انسان‌ها]] را به صورت مطلوب تنظیم نمایند<ref>ر.ک: [[امام خمینی]]، تحریر الوسیله، ص۳۷۶؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۰/۲/۱۳۶۸.</ref>. روحانیت باید با [[هدایت مردم]] و [[تشویق]] آنان بر [[دین‌داری]]، آنان را با [[فضیلت‌ها]] و [[اخلاق اسلامی]] آشنا سازند و با عمل و زبان، [[فضیلت اخلاقی]] را در آنها به وجود آورند. روشن کردن این مشعل فروزان، [[دل‌ها]] را روشن و موجب ایجاد [[آگاهی]]، حرکت و [[ایمان]] عمیق می‌گردد<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۰/۶/۱۳۷۳؛ ۲۳/۱/۱۳۷۸.</ref>. روحانیت افزون بر درس اخلاق و [[معنویت]]، که هشدار در برابر [[دشمن]] درونی و [[نفس اماره]] یا [[شیطان]] است، باید درس [[اخلاق سیاسی]] هم داشته باشند و در برابر شیطان‌های قدرتمند عرصه [[سیاسی]] که برای [[اغواء]] و [[تسلط]] بر [[ملت‌ها]] تلاش می‌کنند [[مردم]] را [[آگاه]] سازند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۳/۱/۱۳۷۶.</ref>.<ref>[[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی]]، ص ۷۸.</ref>
			===[[روحانیان]]===
			[[امام خمینی]] در سفارش به [[روحانیت]]، فراگیر شدن [[تربیت اخلاقی]] در حوزه را موجب در [[امان]] ماندن آن از آسیب‌رسانی [[دشمنان]] و سبب ایجاد آینده‌ای [[نورانی]] برای [[کشور]] می‌داند<ref>[[امام خمینی]]، صحیفه امام، ج۱۹، ص۳۵۶–۳۵۷؛ ج۲۰، ص۱۹۱.</ref>. توجه به دو عنصر [[فقاهت]] و [[تهذیب اخلاق]]، در جهت [[خدمت‌رسانی]] به [[اسلام]] و [[نظام اسلامی]] راهگشا است؛ اما اگر [[نفس انسان]] مهذب نباشد ممکن است نتیجه‌ای معکوس حاصل شود<ref>ر.ک: [[امام خمینی]]، صحیفه امام، ج۱۴، ص۱۶۹؛ ج۱۹، ص۱۳۳-۱۳۵؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|خامنه‌ای حسینی، سید علی]]، ۲۲/۳/۱۳۶۸؛ ۲۰/۶/۱۳۷۳.</ref>. ضرر [[علم]] بدون [[تهذیب]] از [[جهل]] بیشتر است؛ چنانکه تمام مکتب‌های [[انحرافی]] از ناحیه [[عالمان]] غیرمهذب ایجاد شده است. از این‌رو [[وظیفه]] [[علما]] نخست [[تهذیب نفس]] و در خلال آن تهذیب [[مردم]] است. انسان غیر مهذب نمی‌تواند در دیگران تأثیرگذار باشد<ref>[[امام خمینی]]، صحیفه امام، ج۱۲، ص۴۹۲؛ ج۱۵، ص۵۰۳-۵۰۵؛ [[امام خمینی]]، جهاد اکبر، ص۱۲-۱۸.</ref>. علما علاوه بر [[سعادت]] خود، عهده‌دار سعادت مردم نیز می‌باشند<ref>[[امام خمینی]]، شرح حدیث جنود عقل و جهل، ص۳۵۰.</ref>. [[قرآن کریم]] سرّ [[بعثت رسول اکرم]]{{صل}} را [[تزکیه]] و [[تعلیم و تربیت]] [[امت]] دانسته و سپس به عالمان [[سوء]]، اشاره می‌کند که به‌رغم [[فراگیری علم]]، از آن متأثر نشده‌اند از این‌رو آنان را به حیوانی [[تشبیه]] نموده که بار کتاب به همراه دارند {{متن قرآن\|مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ أَسْفَارًا}}<ref>«داستان آنان که (عمل به) تورات بر دوش آنها نهاده شد اما زیر بار آن نرفتند همچون داستان درازگوشی است بر او کتابی چند؛ داستان آن گروه که آیات خداوند را دروغ شمردند بد (داستانی) است و خداوند گروه ستمگران را راهنمایی نمی‌کند» سوره جمعه، آیه ۵.</ref><ref>ر.ک: [[امام خمینی]]، صحیفه امام، ج۹، ص۳۳۵.</ref>.<ref>[[علی گرامی\|گرامی، علی]]، [[اخلاق - گرامی (مقاله)\| مقاله «اخلاق»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی]]، ص ۷۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}}
:

روحانیت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: تغییرمسیر به دانشمندان علوم اسلامی

Jaafari: /* روحانیان */

Jaafari: /* مقدمه */

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} :

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}}
: