زمین در فقه سیاسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: /* سرزمین */

2023-02-23T07:23:40Z

سرزمین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۳
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	[[اراضی]] از نظر کیفیت تعلق به [[دولت اسلامی]] و [[حقوق]] [[دولت اسلامی]] نسبت به آن، به چند صورت ممکن است: تملک، [[وقف]]، نمایندگی از طرف عموم، [[استحقاق]] [[سیاسی]] ([[حق]] [[سیاسی]] [[دولت اسلامی]] بر زمین‌هایی که در تملک شخصی [[مسلمانان]] باشند) و [[حمایت]] ([[اراضی]] تحت الحمایه‌ای)<ref>برای آگاهی بیشتر ر. ک: فقه سیاسی اسلام، ج۳، ص۲۴۹.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۴.</ref>.		[[اراضی]] از نظر کیفیت تعلق به [[دولت اسلامی]] و [[حقوق]] [[دولت اسلامی]] نسبت به آن، به چند صورت ممکن است: تملک، [[وقف]]، نمایندگی از طرف عموم، [[استحقاق]] [[سیاسی]] ([[حق]] [[سیاسی]] [[دولت اسلامی]] بر زمین‌هایی که در تملک شخصی [[مسلمانان]] باشند) و [[حمایت]] ([[اراضی]] تحت الحمایه‌ای)<ref>برای آگاهی بیشتر ر. ک: فقه سیاسی اسلام، ج۳، ص۲۴۹.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۴.</ref>.

			==[[زمین برای زندگی]]==
			بررسی [[آیات قرآن]] می‌تواند روشنگر دید وسیع و عالی در زمینۀ مسئلۀ [[سرزمین]] و نارسایی مفهوم [[حقوقی]] «[[وطن]]» باشد.
			به طور کلی از [[تدبر]] در آیاتی که درباره سرزمین در [[قرآن]] آمده، چنین استفاده می‌شود که مسئلۀ [[اراضی]] تنها عنوانی که می‌تواند داشته باشد، این است که وسیله‌ای برای [[زندگی]] و سکونت و استقرار و استراحت [[انسان‌ها]] بوده و [[خلقت]] آن به این منظور صورت گرفته است.
			قرآن در عین اینکه طی چندین [[آیه]]، [[مالکیت]] مطلق و [[حقیقی]] [[زمین]] را از [[خداوند]] می‌شمارد: {{متن قرآن\|وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}<ref>«و فرمانفرمایی آسمان‌ها و زمین از آن خداوند است و خداوند بر هر کاری تواناست» سوره آل عمران، آیه ۱۸۹.</ref>، خلقت آن را نیز به عنوان یک از [[نعمت‌ها]] و مواهب بزرگ یاد می‌کند. {{متن قرآن\|وَالْأَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ}}<ref>«و زمین را گسترانیدیم که نیکو گستراننده‌ایم» سوره ذاریات، آیه ۴۸.</ref>.
			همچنین سکونت و بهره‌برداری از آن را مانند سایر ضروریات زندگی، [[حق]] همگانی و غیر قابل سلب معرفی می‌کند: {{متن قرآن\|وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ}}<ref>«و زمین را برای آفریدگان پدید آورد» سوره الرحمن، آیه ۱۰.</ref>.

			قرآن یک جا زمین را به عنوان آسایشگاه عمومی: {{متن قرآن\|الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِرَاشًا}}<ref>«آنکه زمین را برای شما بستر و آسمان را سرپناهی ساخت» سوره بقره، آیه ۲۲.</ref>، و جای دیگر به عنوان وسیلۀ استراحت: {{متن قرآن\|أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا}}<ref>«آیا زمین را (برای شما) بستری نکردیم؟» سوره نبأ، آیه ۶.</ref> و در جای دیگر تحت عنوان محل اقامت و سکونت: {{متن قرآن\|وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ}}<ref>«و در زمین تا روزگاری، آرامشگاه و برخورداری خواهید داشت» سوره بقره، آیه ۳۶.</ref>، و نیز به عنوان مکان و وسیلۀ زندگی: {{متن قرآن\|وَلَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الْأَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَايِشَ}}<ref>«و بی‌گمان شما را در زمین توانمند گرداندیم و در آن برایتان توشه‌ها نهادیم؛ اندک سپاس می‌گزارید» سوره اعراف، آیه ۱۰.</ref>، یاد کرده است و ضمن اشاره به [[آغاز آفرینش]] و [[زندگی]] [[انسان]]، [[آدمی]] را [[نماینده]] و [[جانشین]] آفریننده [[جهان]] در روی [[زمین]] معرفی کرده است {{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که پروردگارت به فرشتگان فرمود: می‌خواهم جانشینی در زمین بگمارم» سوره بقره، آیه ۳۰.</ref>.
			و نیز در آیاتی به [[بندگان]] [[صالح]] و [[انسان‌های پاک]] و [[شایسته]] [[وعده]] داده است که اینان سرانجام [[وارث حکومت]] [[حقیقی]] زمین، خواهند شد: {{متن قرآن\|وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ}}<ref>«و در زبور پس از تورات نگاشته‌ایم که بی‌گمان زمین را بندگان شایسته من به ارث خواهند برد» سوره انبیاء، آیه ۱۰۵.</ref>.
			{{متن قرآن\|لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ...}}<ref>«که آنان را به یقین در زمین جانشین می‌گرداند -چنان که کسانی پیش از آنها را جانشین گردانید-» سوره نور، آیه ۵۵.</ref>.

			[[قرآن]] طی آیاتی چند به مقتضای روش [[تربیتی]] خود این نکته اساسی را نیز خاطرنشان می‌کند که این استقرار و سکونت و [[آسایش]] و بهره‌گیری و بالاخره [[فرمانروایی]] بر زمین، خواه ناخواه پایان‌پذیر است و [[انسان‌ها]] براساس [[ناموس]] کلی [[تکامل]]، [[حیات مادی]] را در روی زمین از دست داده و تمام دلبستگی‌ها و جاه‌طلبی‌ها و توسعه‌جویی‌ها را ناگزیر پشت سر گذارده و به سوی جهان [[ابدی]] و زندگی [[واقعی]] [[انسانی]] خواهد شتافت و به این ترتیب بار دیگر [[حکومت]] و [[قیمومیت]] مطلق زمین، مانند سایر آفریده‌هایی که همواره دور از دسترس انسان بوده، از آن [[خداوند بزرگ]] و آفرینندۀ جهان خواهد بود و به حالت پیش از [[آفرینش]] و اسکان انسان بازخواهد گشت: {{متن قرآن\|إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْأَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ}}<ref>«بی‌گمان ما زمین و هر که را بر آن است به ارث می‌بریم و (همگان) به سوی ما بازگردانده می‌شوند» سوره مریم، آیه ۴۰.</ref>.
			نتیجه‌ای که به عنوان یک اصل بنیادی از بررسی [[آیات]] فوق می‌توان گرفت، این است که [[حق]] زیست در زمین برای انسان‌ها، یک حق طبیعی و [[مشروع]] و همگانی است و سطح وسیع آن از نظر بهره‌گیری و [[انتخاب]] [[مسکن]] [[آزاد]] و به طور کامل یکسان است.
			ولی این اصل مانند هر اصل و [[قانون]] اولیۀ دیگری که در مرحلۀ سنجش‌ها و ارزشیابی‌های ثانوی به [[حکم]] [[ضرورت]]، استثناء و تبصره می‌پذیرد، از دو جهت زیر - که هر دو، شرایط استثنایی هستند - محدود می‌شود:
			#نظر به قانون [[مالکیت شخصی]] که [[اسلام]] آن را براساس [[حقوق]] طبیعی و قراردادی تحت یک سلسله شرایط محدود پذیرفته و آن را یک [[حق]] الزامی و [[محترم]] تلقی کرده است، خواه ناخواه [[آزادی مسکن]] در مورد [[اراضی]] مملوک دیگران - در شرایط [[مشروع]] - مسلوب و به صورت [[نامشروع]] تلقی می‌شود؛
			#اسلام با وجود گفتار صریحی که در زمینۀ اصل آزادی مسکن و ایدۀ «[[زمین برای زندگی]]» دارد، این جهت را نیز از نظر دور نمی‌دارد که با وجود اختلاف‌های [[فکری]] و تصادم‌های [[اعتقادی]] و ایده‌ای، ناگزیر [[سرزمین‌ها]] به مناطق و قسمت‌های جداگانه منقسم، و تمایزات مرزی اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.
			ولی اسلام این شرایط را از آن جهت استثنایی و موقت می‌شمارد که با تعقیب [[هدف]] نهایی خود و تأمین [[وحدت]] [[عقیده]] و قانون و [[نظام اجتماعی]] و [[حکومت]] سراسری [[جهان]]، راه را برای بازگشت [[بشر]] به اصل اولی «آزادی مسکن» و ایدۀ «زمین برای زندگی» هموار می‌کند و [[فطرت انسانی]] را شایستۀ پذیرش این اصل می‌شمارد.
			این تقسیم و اینگونه انفصالات ارضی که به صورت یک امر قهری به علل و جهات عارضی به وجود می‌آید، خود از نقطه نظر مسائل مربوط به [[زندگی]] بین‌المللی [[ملت‌ها]]، منشأ آثار [[حقوقی]] می‌شود و روی همین اصل است که مسئله [[سرزمین]] به عنوان یک اصل عرضی و غیر اصیل در [[فقه اسلامی]] مطرح شده و قسمتی از مسائل دیگر نیز در زمینه چگونگی [[روابط خارجی]] [[مسلمانان]] بر محور آن حل و فصل می‌شود.
			و از آنجا که قانون اسلام با توجه به این [[اختلافات]]، ناگزیر نظر خاصی در مورد [[سرزمین]] پیدا می‌کند، پس اصل اولی «[[آزادی مسکن]]» به این ترتیب تضییقات بیشتری پیدا کرده و از آن حالت ابتدایی که بر طبق اصل اولی یافته بود، خارج می‌شود<ref>فقه سیاسی، ج۳، ص۱۳۵ – ۱۳۳.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص۱۲۳.</ref>

	==[[سرزمین]]==		==[[سرزمین]]==

Jaafari: /* منابع */

2023-02-23T07:16:24Z

منابع

نمایش تغییرات

Jaafari: /* جستارهای وابسته */

2023-02-23T07:13:15Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۳
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	* [[اراضی خصوصی]]		* [[اراضی خصوصی]]
	* [[اراضی عمومی]]		* [[اراضی عمومی]]
			{{پایان مدخل وابسته}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Msadeq در ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۴۱

2022-09-27T05:41:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۱
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = زمین		\| موضوع مرتبط = زمین
	\| عنوان مدخل = [[زمین]]		\| عنوان مدخل = [[زمین]]
	\| مداخل مرتبط = [[زمین در قرآن]] - [[زمین در ~~حدیث~~]] - [[زمین در ~~فقه سیاسی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[زمین در قرآن]] - [[زمین در فقه سیاسی]] - [[زمین در معارف دعا و زیارات]] - [[زمین در معارف و سیره سجادی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~زمین (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
			== مقدمه ==
			ارض: سرزمین<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۰۵.</ref>، وطن، قلمرو و [[ملک]]<ref>محمد رشیدرضا، تفسیر المنار، ج۹، ص۱۱۰.</ref>.

	~~== مقدمه ==~~		{{متن قرآن\|وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا}}<ref>«و کافران به پیامبرانشان گفتند: شما را از سرزمینمان بیرون خواهیم راند مگر به آیین ما باز گردید» سوره ابراهیم، آیه ۱۳.</ref>.
	* ارض: سرزمین<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۰۵.</ref>، وطن، قلمرو و [[ملک]]<ref>محمد رشیدرضا، تفسیر المنار، ج۹، ص۱۱۰.</ref>.
	*{{متن قرآن\|وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا}}<ref>«و کافران به پیامبرانشان گفتند: شما را از سرزمینمان بیرون خواهیم راند مگر به آیین ما باز گردید» سوره ابراهیم، آیه ۱۳.</ref>.		واژه "[[ارض]]" در [[قرآن کریم]] در معانی کره [[زمین]] (اعم از خشکی‌ها و دریاها، بیابان‌ها و کوه‌ها، آبادی‌ها و [[شهرها]]) در برابر دیگر کرات آسمانی {{متن قرآن\|بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ}}<ref> «پدیدآور آسمان‌ها و زمین است و چون (انجام) کاری را بخواهد تنها می‌گوید: باش! بی‌درنگ خواهد بود» سوره بقره، آیه ۱۱۷.</ref>، قسمت خشکی کره [[زمین]] در برابر قسمت آبی آن {{متن قرآن\|إِنَّمَا مَثَلُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنْزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْأَنْعَامُ... }}<ref> «جز این نیست که داستان زندگانی این جهان مانند آبی است که آن را از آسمان فرو فرستیم که رستنی (های) زمین- آنچه مردم و چارپایان از آن (ها) می‌خورند- با آن درآمیزد.».. سوره یونس، آیه ۲۴.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نَصْبِرَ عَلَى طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا...}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که گفتید: ای موسی! هرگز یک (رنگ) خوراک را برنمی‌تابیم به خاطر ما از پروردگارت بخواه تا برای ما از آنچه زمین می‌رویاند، از سبزی و خیار و سیر و عدس و پیاز، بر آورد.».. سوره بقره، آیه ۶۱.</ref>؛ {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوَارِي سَوْءَةَ أَخِيهِ}}<ref>«خداوند کلاغی را برانگیخت که زمین را می‌کاوید تا بدو نشان دهد چگونه کالبد برادرش را در خاک کند» سوره مائده، آیه ۳۱.</ref>، سرزمینی خاص {{متن قرآن\|يَا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ}}<ref> «ای قوم من! به سرزمین مقدّسی که خداوند برای شما مقرّر فرموده است وارد شوید» سوره مائده، آیه ۲۱.</ref>؛ {{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«(خداوند) فرمود: که (آمدن به) این سرزمین چهل سال بر آنان حرام است؛ روی زمین سرگردان می‌شوند» سوره مائده، آیه ۲۶.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَاذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخَافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ}}<ref>«و به یاد آورید هنگامی را که شما در این (سر) زمین گروه اندکی بودید ناتوان به شمار آمده، که می‌هراسیدید مردم (مشرک) شما را بربایند» سوره انفال، آیه ۲۶.</ref> و [[امور مادی]] و [[حیات دنیوی]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ}} <ref>«ای مؤمنان! چگونه‌اید که چون به شما گفته شود در راه خداوند رهسپار (جنگ) گردید، گرانخیزی می‌ورزید؟ آیا به جای جهان واپسین به زندگانی این جهان خرسند شده‌اید؟ در حالی که کالای زندگی این جهان در برابر جهان واپسین جز اندکی نیست» سوره توبه، آیه ۳۸.</ref> به کار رفته است؛ امّا اضافه این کلمه به اسم‌ها و ضمایر مختلف مفهوم جدیدی به آن می‌بخشد که به معنای سرزمین<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۰۵.</ref>، وطن، قلمرو و [[ملک]]<ref>محمد رشیدرضا، تفسیر المنار، ج۹، ص۱۱۰.</ref> است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۶۸-۶۹.</ref>.
	* واژه "[[ارض]]" در [[قرآن کریم]] در معانی کره [[زمین]] (اعم از خشکی‌ها و دریاها، بیابان‌ها و کوه‌ها، آبادی‌ها و [[شهرها]]) در برابر دیگر کرات آسمانی {{متن قرآن\|بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ}}<ref> «پدیدآور آسمان‌ها و زمین است و چون (انجام) کاری را بخواهد تنها می‌گوید: باش! بی‌درنگ خواهد بود» سوره بقره، آیه ۱۱۷.</ref>، قسمت خشکی کره [[زمین]] در برابر قسمت آبی آن {{متن قرآن\|إِنَّمَا مَثَلُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنْزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْأَنْعَامُ... }}<ref> «جز این نیست که داستان زندگانی این جهان مانند آبی است که آن را از آسمان فرو فرستیم که رستنی (های) زمین- آنچه مردم و چارپایان از آن (ها) می‌خورند- با آن درآمیزد.».. سوره یونس، آیه ۲۴.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نَصْبِرَ عَلَى طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا...}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که گفتید: ای موسی! هرگز یک (رنگ) خوراک را برنمی‌تابیم به خاطر ما از پروردگارت بخواه تا برای ما از آنچه زمین می‌رویاند، از سبزی و خیار و سیر و عدس و پیاز، بر آورد.».. سوره بقره، آیه ۶۱.</ref>؛ {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوَارِي سَوْءَةَ أَخِيهِ}}<ref>«خداوند کلاغی را برانگیخت که زمین را می‌کاوید تا بدو نشان دهد چگونه کالبد برادرش را در خاک کند» سوره مائده، آیه ۳۱.</ref>، سرزمینی خاص {{متن قرآن\|يَا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ}}<ref> «ای قوم من! به سرزمین مقدّسی که خداوند برای شما مقرّر فرموده است وارد شوید» سوره مائده، آیه ۲۱.</ref>؛ {{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«(خداوند) فرمود: که (آمدن به) این سرزمین چهل سال بر آنان حرام است؛ روی زمین سرگردان می‌شوند» سوره مائده، آیه ۲۶.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَاذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخَافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ}}<ref>«و به یاد آورید هنگامی را که شما در این (سر) زمین گروه اندکی بودید ناتوان به شمار آمده، که می‌هراسیدید مردم (مشرک) شما را بربایند» سوره انفال، آیه ۲۶.</ref> و [[امور مادی]] و [[حیات دنیوی]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ}} <ref>«ای مؤمنان! چگونه‌اید که چون به شما گفته شود در راه خداوند رهسپار (جنگ) گردید، گرانخیزی می‌ورزید؟ آیا به جای جهان واپسین به زندگانی این جهان خرسند شده‌اید؟ در حالی که کالای زندگی این جهان در برابر جهان واپسین جز اندکی نیست» سوره توبه، آیه ۳۸.</ref> به کار رفته است؛ امّا اضافه این کلمه به اسم‌ها و ضمایر مختلف مفهوم جدیدی به آن می‌بخشد که به معنای سرزمین<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۰۵.</ref>، وطن، قلمرو و [[ملک]]<ref>محمد رشیدرضا، تفسیر المنار، ج۹، ص۱۱۰.</ref> است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۶۸-۶۹.</ref>.
	* [[اراضی]]، جمع [[ارض]]، به معنای [[زمین‌ها]] می‌باشد و در اصطلاح [[فقه سیاسی]]، شامل زمین‌های اصلی، [[تحت الحمایه]] و الحاقی است که از حدود متصرفات و قلمرو [[سیاسی]] دول [[اسلامی]] به شمار می‌آید<ref>الاحکام السلطانیه، ابویعلی، ص۱۴۸-۱۴۶؛ النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، ص۴۱۹-۴۱۸؛ المبسوط، ج۱، ص۲۳۶-۲۳۴؛ تهذیب، ج۴، ص۱۴۶-۱۴۴؛ شرایع الاسلام، ج۱، ص۱۵۵؛ قاطعة اللجاج، ص۱۷-۱۶؛ مفتاح الکرامه، ج۴، ص۲۳۹؛ قواعد الاحکام، ج۱، ص۴۹۳.</ref>؛ گرچه کیفیت تعلق چنین زمین‌هایی به [[دولت اسلامی]] مختلف است، ولی [[حقوق]] [[سیاسی]] در تمامی [[اراضی]] فوق، برای [[دولت اسلامی]] محفوظ می‌باشد. قلمرو [[دولت اسلامی]] به عناوین زیر تقسیم می‌گردد:		[[اراضی]]، جمع [[ارض]]، به معنای [[زمین‌ها]] می‌باشد و در اصطلاح [[فقه سیاسی]]، شامل زمین‌های اصلی، [[تحت الحمایه]] و الحاقی است که از حدود متصرفات و قلمرو [[سیاسی]] دول [[اسلامی]] به شمار می‌آید<ref>الاحکام السلطانیه، ابویعلی، ص۱۴۸-۱۴۶؛ النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، ص۴۱۹-۴۱۸؛ المبسوط، ج۱، ص۲۳۶-۲۳۴؛ تهذیب، ج۴، ص۱۴۶-۱۴۴؛ شرایع الاسلام، ج۱، ص۱۵۵؛ قاطعة اللجاج، ص۱۷-۱۶؛ مفتاح الکرامه، ج۴، ص۲۳۹؛ قواعد الاحکام، ج۱، ص۴۹۳.</ref>؛ گرچه کیفیت تعلق چنین زمین‌هایی به [[دولت اسلامی]] مختلف است، ولی [[حقوق]] [[سیاسی]] در تمامی [[اراضی]] فوق، برای [[دولت اسلامی]] محفوظ می‌باشد. قلمرو [[دولت اسلامی]] به عناوین زیر تقسیم می‌گردد:
	# [[اراضی]] اصلی: شامل آن بخش از [[اراضی]] است که تحت [[تصرف]] [[مسلمانان]] و [[دولت اسلامی]] بوده، ولی اصل "ید" ([[تصرف]] فعلی) اختصاص آن را به [[مسلمین]] [[تعیین]] می‌کند؛		# [[اراضی]] اصلی: شامل آن بخش از [[اراضی]] است که تحت [[تصرف]] [[مسلمانان]] و [[دولت اسلامی]] بوده، ولی اصل "ید" ([[تصرف]] فعلی) اختصاص آن را به [[مسلمین]] [[تعیین]] می‌کند؛
	# [[اراضی]] الحاقی: سرزمین‌هایی است که در اثر [[جهاد]] و [[دفاع]]، به [[تصرف]] [[مسلمانان]] در آمده بود؛		# [[اراضی]] الحاقی: سرزمین‌هایی است که در اثر [[جهاد]] و [[دفاع]]، به [[تصرف]] [[مسلمانان]] در آمده بود؛
	# [[اراضی]] تحت الحمایه‌ای: شامل سرزمین‌هایی است که پس از انعقاد [[پیمان]] [[ذمّه]]، به ذمیان واگذار گردید. [[اراضی]] مزبور ممکن است در داخل [[دارالاسلام]] و یا در خارج آن و به صورت [[کشور]] جداگانه‌ای باشند، ولی همواره از [[حمایت]] [[دولت اسلامی]] برخوردار بوده‌اند.		# [[اراضی]] تحت الحمایه‌ای: شامل سرزمین‌هایی است که پس از انعقاد [[پیمان]] [[ذمّه]]، به ذمیان واگذار گردید. [[اراضی]] مزبور ممکن است در داخل [[دارالاسلام]] و یا در خارج آن و به صورت [[کشور]] جداگانه‌ای باشند، ولی همواره از [[حمایت]] [[دولت اسلامی]] برخوردار بوده‌اند.
	* [[اراضی]] از نظر کیفیت تعلق به [[دولت اسلامی]] و [[حقوق]] [[دولت اسلامی]] نسبت به آن، به چند صورت ممکن است: تملک، [[وقف]]، نمایندگی از طرف عموم، [[استحقاق]] [[سیاسی]] ([[حق]] [[سیاسی]] [[دولت اسلامی]] بر زمین‌هایی که در تملک شخصی [[مسلمانان]] باشند) و [[حمایت]] ([[اراضی]] تحت الحمایه‌ای)<ref>برای آگاهی بیشتر ر. ک: فقه سیاسی اسلام، ج۳، ص۲۴۹.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۴.</ref>.
			[[اراضی]] از نظر کیفیت تعلق به [[دولت اسلامی]] و [[حقوق]] [[دولت اسلامی]] نسبت به آن، به چند صورت ممکن است: تملک، [[وقف]]، نمایندگی از طرف عموم، [[استحقاق]] [[سیاسی]] ([[حق]] [[سیاسی]] [[دولت اسلامی]] بر زمین‌هایی که در تملک شخصی [[مسلمانان]] باشند) و [[حمایت]] ([[اراضی]] تحت الحمایه‌ای)<ref>برای آگاهی بیشتر ر. ک: فقه سیاسی اسلام، ج۳، ص۲۴۹.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]		#[[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
	* [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]		#[[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:52:04Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۲۲
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*ارض: سرزمین<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۰۵.</ref>، وطن، قلمرو و [[ملک]]<ref>محمد رشیدرضا، تفسیر المنار، ج۹، ص۱۱۰.</ref>.		* ارض: سرزمین<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۰۵.</ref>، وطن، قلمرو و [[ملک]]<ref>محمد رشیدرضا، تفسیر المنار، ج۹، ص۱۱۰.</ref>.
	*{{متن قرآن\|وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا}}<ref>«و کافران به پیامبرانشان گفتند: شما را از سرزمینمان بیرون خواهیم راند مگر به آیین ما باز گردید» سوره ابراهیم، آیه ۱۳.</ref>.		*{{متن قرآن\|وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا}}<ref>«و کافران به پیامبرانشان گفتند: شما را از سرزمینمان بیرون خواهیم راند مگر به آیین ما باز گردید» سوره ابراهیم، آیه ۱۳.</ref>.
	*واژه "[[ارض]]" در [[قرآن کریم]] در معانی کره [[زمین]] (اعم از خشکی‌ها و دریاها، بیابان‌ها و کوه‌ها، آبادی‌ها و [[شهرها]]) در برابر دیگر کرات آسمانی {{متن قرآن\|بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ}}<ref> «پدیدآور آسمان‌ها و زمین است و چون (انجام) کاری را بخواهد تنها می‌گوید: باش! بی‌درنگ خواهد بود» سوره بقره، آیه ۱۱۷.</ref>، قسمت خشکی کره [[زمین]] در برابر قسمت آبی آن {{متن قرآن\|إِنَّمَا مَثَلُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنْزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْأَنْعَامُ... }}<ref> «جز این نیست که داستان زندگانی این جهان مانند آبی است که آن را از آسمان فرو فرستیم که رستنی (های) زمین- آنچه مردم و چارپایان از آن (ها) می‌خورند- با آن درآمیزد.».. سوره یونس، آیه ۲۴.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نَصْبِرَ عَلَى طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا...}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که گفتید: ای موسی! هرگز یک (رنگ) خوراک را برنمی‌تابیم به خاطر ما از پروردگارت بخواه تا برای ما از آنچه زمین می‌رویاند، از سبزی و خیار و سیر و عدس و پیاز، بر آورد.».. سوره بقره، آیه ۶۱.</ref>؛ {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوَارِي سَوْءَةَ أَخِيهِ}}<ref>«خداوند کلاغی را برانگیخت که زمین را می‌کاوید تا بدو نشان دهد چگونه کالبد برادرش را در خاک کند» سوره مائده، آیه ۳۱.</ref>، سرزمینی خاص {{متن قرآن\|يَا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ}}<ref> «ای قوم من! به سرزمین مقدّسی که خداوند برای شما مقرّر فرموده است وارد شوید» سوره مائده، آیه ۲۱.</ref>؛ {{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«(خداوند) فرمود: که (آمدن به) این سرزمین چهل سال بر آنان حرام است؛ روی زمین سرگردان می‌شوند» سوره مائده، آیه ۲۶.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَاذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخَافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ}}<ref>«و به یاد آورید هنگامی را که شما در این (سر) زمین گروه اندکی بودید ناتوان به شمار آمده، که می‌هراسیدید مردم (مشرک) شما را بربایند» سوره انفال، آیه ۲۶.</ref> و [[امور مادی]] و [[حیات دنیوی]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ}} <ref>«ای مؤمنان! چگونه‌اید که چون به شما گفته شود در راه خداوند رهسپار (جنگ) گردید، گرانخیزی می‌ورزید؟ آیا به جای جهان واپسین به زندگانی این جهان خرسند شده‌اید؟ در حالی که کالای زندگی این جهان در برابر جهان واپسین جز اندکی نیست» سوره توبه، آیه ۳۸.</ref> به کار رفته است؛ امّا اضافه این کلمه به اسم‌ها و ضمایر مختلف مفهوم جدیدی به آن می‌بخشد که به معنای سرزمین<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۰۵.</ref>، وطن، قلمرو و [[ملک]]<ref>محمد رشیدرضا، تفسیر المنار، ج۹، ص۱۱۰.</ref> است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۶۸-۶۹.</ref>.		* واژه "[[ارض]]" در [[قرآن کریم]] در معانی کره [[زمین]] (اعم از خشکی‌ها و دریاها، بیابان‌ها و کوه‌ها، آبادی‌ها و [[شهرها]]) در برابر دیگر کرات آسمانی {{متن قرآن\|بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ}}<ref> «پدیدآور آسمان‌ها و زمین است و چون (انجام) کاری را بخواهد تنها می‌گوید: باش! بی‌درنگ خواهد بود» سوره بقره، آیه ۱۱۷.</ref>، قسمت خشکی کره [[زمین]] در برابر قسمت آبی آن {{متن قرآن\|إِنَّمَا مَثَلُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنْزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْأَنْعَامُ... }}<ref> «جز این نیست که داستان زندگانی این جهان مانند آبی است که آن را از آسمان فرو فرستیم که رستنی (های) زمین- آنچه مردم و چارپایان از آن (ها) می‌خورند- با آن درآمیزد.».. سوره یونس، آیه ۲۴.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نَصْبِرَ عَلَى طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا...}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که گفتید: ای موسی! هرگز یک (رنگ) خوراک را برنمی‌تابیم به خاطر ما از پروردگارت بخواه تا برای ما از آنچه زمین می‌رویاند، از سبزی و خیار و سیر و عدس و پیاز، بر آورد.».. سوره بقره، آیه ۶۱.</ref>؛ {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوَارِي سَوْءَةَ أَخِيهِ}}<ref>«خداوند کلاغی را برانگیخت که زمین را می‌کاوید تا بدو نشان دهد چگونه کالبد برادرش را در خاک کند» سوره مائده، آیه ۳۱.</ref>، سرزمینی خاص {{متن قرآن\|يَا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ}}<ref> «ای قوم من! به سرزمین مقدّسی که خداوند برای شما مقرّر فرموده است وارد شوید» سوره مائده، آیه ۲۱.</ref>؛ {{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«(خداوند) فرمود: که (آمدن به) این سرزمین چهل سال بر آنان حرام است؛ روی زمین سرگردان می‌شوند» سوره مائده، آیه ۲۶.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَاذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخَافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ}}<ref>«و به یاد آورید هنگامی را که شما در این (سر) زمین گروه اندکی بودید ناتوان به شمار آمده، که می‌هراسیدید مردم (مشرک) شما را بربایند» سوره انفال، آیه ۲۶.</ref> و [[امور مادی]] و [[حیات دنیوی]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ}} <ref>«ای مؤمنان! چگونه‌اید که چون به شما گفته شود در راه خداوند رهسپار (جنگ) گردید، گرانخیزی می‌ورزید؟ آیا به جای جهان واپسین به زندگانی این جهان خرسند شده‌اید؟ در حالی که کالای زندگی این جهان در برابر جهان واپسین جز اندکی نیست» سوره توبه، آیه ۳۸.</ref> به کار رفته است؛ امّا اضافه این کلمه به اسم‌ها و ضمایر مختلف مفهوم جدیدی به آن می‌بخشد که به معنای سرزمین<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۰۵.</ref>، وطن، قلمرو و [[ملک]]<ref>محمد رشیدرضا، تفسیر المنار، ج۹، ص۱۱۰.</ref> است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۶۸-۶۹.</ref>.
	* [[اراضی]]، جمع [[ارض]]، به معنای [[زمین‌ها]] می‌باشد و در اصطلاح [[فقه سیاسی]]، شامل زمین‌های اصلی، [[تحت الحمایه]] و الحاقی است که از حدود متصرفات و قلمرو [[سیاسی]] دول [[اسلامی]] به شمار می‌آید<ref>الاحکام السلطانیه، ابویعلی، ص۱۴۸-۱۴۶؛ النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، ص۴۱۹-۴۱۸؛ المبسوط، ج۱، ص۲۳۶-۲۳۴؛ تهذیب، ج۴، ص۱۴۶-۱۴۴؛ شرایع الاسلام، ج۱، ص۱۵۵؛ قاطعة اللجاج، ص۱۷-۱۶؛ مفتاح الکرامه، ج۴، ص۲۳۹؛ قواعد الاحکام، ج۱، ص۴۹۳.</ref>؛ گرچه کیفیت تعلق چنین زمین‌هایی به [[دولت اسلامی]] مختلف است، ولی [[حقوق]] [[سیاسی]] در تمامی [[اراضی]] فوق، برای [[دولت اسلامی]] محفوظ می‌باشد. قلمرو [[دولت اسلامی]] به عناوین زیر تقسیم می‌گردد:		* [[اراضی]]، جمع [[ارض]]، به معنای [[زمین‌ها]] می‌باشد و در اصطلاح [[فقه سیاسی]]، شامل زمین‌های اصلی، [[تحت الحمایه]] و الحاقی است که از حدود متصرفات و قلمرو [[سیاسی]] دول [[اسلامی]] به شمار می‌آید<ref>الاحکام السلطانیه، ابویعلی، ص۱۴۸-۱۴۶؛ النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، ص۴۱۹-۴۱۸؛ المبسوط، ج۱، ص۲۳۶-۲۳۴؛ تهذیب، ج۴، ص۱۴۶-۱۴۴؛ شرایع الاسلام، ج۱، ص۱۵۵؛ قاطعة اللجاج، ص۱۷-۱۶؛ مفتاح الکرامه، ج۴، ص۲۳۹؛ قواعد الاحکام، ج۱، ص۴۹۳.</ref>؛ گرچه کیفیت تعلق چنین زمین‌هایی به [[دولت اسلامی]] مختلف است، ولی [[حقوق]] [[سیاسی]] در تمامی [[اراضی]] فوق، برای [[دولت اسلامی]] محفوظ می‌باشد. قلمرو [[دولت اسلامی]] به عناوین زیر تقسیم می‌گردد:
	# [[اراضی]] اصلی: شامل آن بخش از [[اراضی]] است که تحت [[تصرف]] [[مسلمانان]] و [[دولت اسلامی]] بوده، ولی اصل "ید" ([[تصرف]] فعلی) اختصاص آن را به [[مسلمین]] [[تعیین]] می‌کند؛		# [[اراضی]] اصلی: شامل آن بخش از [[اراضی]] است که تحت [[تصرف]] [[مسلمانان]] و [[دولت اسلامی]] بوده، ولی اصل "ید" ([[تصرف]] فعلی) اختصاص آن را به [[مسلمین]] [[تعیین]] می‌کند؛
	# [[اراضی]] الحاقی: سرزمین‌هایی است که در اثر [[جهاد]] و [[دفاع]]، به [[تصرف]] [[مسلمانان]] در آمده بود؛		# [[اراضی]] الحاقی: سرزمین‌هایی است که در اثر [[جهاد]] و [[دفاع]]، به [[تصرف]] [[مسلمانان]] در آمده بود؛
	# [[اراضی]] تحت الحمایه‌ای: شامل سرزمین‌هایی است که پس از انعقاد [[پیمان]] [[ذمّه]]، به ذمیان واگذار گردید. [[اراضی]] مزبور ممکن است در داخل [[دارالاسلام]] و یا در خارج آن و به صورت [[کشور]] جداگانه‌ای باشند، ولی همواره از [[حمایت]] [[دولت اسلامی]] برخوردار بوده‌اند.		# [[اراضی]] تحت الحمایه‌ای: شامل سرزمین‌هایی است که پس از انعقاد [[پیمان]] [[ذمّه]]، به ذمیان واگذار گردید. [[اراضی]] مزبور ممکن است در داخل [[دارالاسلام]] و یا در خارج آن و به صورت [[کشور]] جداگانه‌ای باشند، ولی همواره از [[حمایت]] [[دولت اسلامی]] برخوردار بوده‌اند.
	* [[اراضی]] از نظر کیفیت تعلق به [[دولت اسلامی]] و [[حقوق]] [[دولت اسلامی]] نسبت به آن، به چند صورت ممکن است: تملک، [[وقف]]، نمایندگی از طرف عموم، [[استحقاق]] [[سیاسی]] ([[حق]] [[سیاسی]] [[دولت اسلامی]] بر زمین‌هایی که در تملک شخصی [[مسلمانان]] باشند) و [[حمایت]] ([[اراضی]] تحت الحمایه‌ای)<ref>برای آگاهی بیشتر ر.ک: فقه سیاسی اسلام، ج۳، ص۲۴۹.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۴.</ref>.		* [[اراضی]] از نظر کیفیت تعلق به [[دولت اسلامی]] و [[حقوق]] [[دولت اسلامی]] نسبت به آن، به چند صورت ممکن است: تملک، [[وقف]]، نمایندگی از طرف عموم، [[استحقاق]] [[سیاسی]] ([[حق]] [[سیاسی]] [[دولت اسلامی]] بر زمین‌هایی که در تملک شخصی [[مسلمانان]] باشند) و [[حمایت]] ([[اراضی]] تحت الحمایه‌ای)<ref>برای آگاهی بیشتر ر. ک: فقه سیاسی اسلام، ج۳، ص۲۴۹.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:20:39Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = زمین		\| موضوع مرتبط = زمین
خط ۱۲:		خط ۱۱:
	*واژه "[[ارض]]" در [[قرآن کریم]] در معانی کره [[زمین]] (اعم از خشکی‌ها و دریاها، بیابان‌ها و کوه‌ها، آبادی‌ها و [[شهرها]]) در برابر دیگر کرات آسمانی {{متن قرآن\|بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ}}<ref> «پدیدآور آسمان‌ها و زمین است و چون (انجام) کاری را بخواهد تنها می‌گوید: باش! بی‌درنگ خواهد بود» سوره بقره، آیه ۱۱۷.</ref>، قسمت خشکی کره [[زمین]] در برابر قسمت آبی آن {{متن قرآن\|إِنَّمَا مَثَلُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنْزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْأَنْعَامُ... }}<ref> «جز این نیست که داستان زندگانی این جهان مانند آبی است که آن را از آسمان فرو فرستیم که رستنی (های) زمین- آنچه مردم و چارپایان از آن (ها) می‌خورند- با آن درآمیزد.».. سوره یونس، آیه ۲۴.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نَصْبِرَ عَلَى طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا...}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که گفتید: ای موسی! هرگز یک (رنگ) خوراک را برنمی‌تابیم به خاطر ما از پروردگارت بخواه تا برای ما از آنچه زمین می‌رویاند، از سبزی و خیار و سیر و عدس و پیاز، بر آورد.».. سوره بقره، آیه ۶۱.</ref>؛ {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوَارِي سَوْءَةَ أَخِيهِ}}<ref>«خداوند کلاغی را برانگیخت که زمین را می‌کاوید تا بدو نشان دهد چگونه کالبد برادرش را در خاک کند» سوره مائده، آیه ۳۱.</ref>، سرزمینی خاص {{متن قرآن\|يَا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ}}<ref> «ای قوم من! به سرزمین مقدّسی که خداوند برای شما مقرّر فرموده است وارد شوید» سوره مائده، آیه ۲۱.</ref>؛ {{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«(خداوند) فرمود: که (آمدن به) این سرزمین چهل سال بر آنان حرام است؛ روی زمین سرگردان می‌شوند» سوره مائده، آیه ۲۶.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَاذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخَافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ}}<ref>«و به یاد آورید هنگامی را که شما در این (سر) زمین گروه اندکی بودید ناتوان به شمار آمده، که می‌هراسیدید مردم (مشرک) شما را بربایند» سوره انفال، آیه ۲۶.</ref> و [[امور مادی]] و [[حیات دنیوی]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ}} <ref>«ای مؤمنان! چگونه‌اید که چون به شما گفته شود در راه خداوند رهسپار (جنگ) گردید، گرانخیزی می‌ورزید؟ آیا به جای جهان واپسین به زندگانی این جهان خرسند شده‌اید؟ در حالی که کالای زندگی این جهان در برابر جهان واپسین جز اندکی نیست» سوره توبه، آیه ۳۸.</ref> به کار رفته است؛ امّا اضافه این کلمه به اسم‌ها و ضمایر مختلف مفهوم جدیدی به آن می‌بخشد که به معنای سرزمین<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۰۵.</ref>، وطن، قلمرو و [[ملک]]<ref>محمد رشیدرضا، تفسیر المنار، ج۹، ص۱۱۰.</ref> است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۶۸-۶۹.</ref>.		*واژه "[[ارض]]" در [[قرآن کریم]] در معانی کره [[زمین]] (اعم از خشکی‌ها و دریاها، بیابان‌ها و کوه‌ها، آبادی‌ها و [[شهرها]]) در برابر دیگر کرات آسمانی {{متن قرآن\|بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ}}<ref> «پدیدآور آسمان‌ها و زمین است و چون (انجام) کاری را بخواهد تنها می‌گوید: باش! بی‌درنگ خواهد بود» سوره بقره، آیه ۱۱۷.</ref>، قسمت خشکی کره [[زمین]] در برابر قسمت آبی آن {{متن قرآن\|إِنَّمَا مَثَلُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنْزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْأَنْعَامُ... }}<ref> «جز این نیست که داستان زندگانی این جهان مانند آبی است که آن را از آسمان فرو فرستیم که رستنی (های) زمین- آنچه مردم و چارپایان از آن (ها) می‌خورند- با آن درآمیزد.».. سوره یونس، آیه ۲۴.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى لَنْ نَصْبِرَ عَلَى طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا...}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که گفتید: ای موسی! هرگز یک (رنگ) خوراک را برنمی‌تابیم به خاطر ما از پروردگارت بخواه تا برای ما از آنچه زمین می‌رویاند، از سبزی و خیار و سیر و عدس و پیاز، بر آورد.».. سوره بقره، آیه ۶۱.</ref>؛ {{متن قرآن\|فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوَارِي سَوْءَةَ أَخِيهِ}}<ref>«خداوند کلاغی را برانگیخت که زمین را می‌کاوید تا بدو نشان دهد چگونه کالبد برادرش را در خاک کند» سوره مائده، آیه ۳۱.</ref>، سرزمینی خاص {{متن قرآن\|يَا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ}}<ref> «ای قوم من! به سرزمین مقدّسی که خداوند برای شما مقرّر فرموده است وارد شوید» سوره مائده، آیه ۲۱.</ref>؛ {{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«(خداوند) فرمود: که (آمدن به) این سرزمین چهل سال بر آنان حرام است؛ روی زمین سرگردان می‌شوند» سوره مائده، آیه ۲۶.</ref>؛ {{متن قرآن\|وَاذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخَافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ}}<ref>«و به یاد آورید هنگامی را که شما در این (سر) زمین گروه اندکی بودید ناتوان به شمار آمده، که می‌هراسیدید مردم (مشرک) شما را بربایند» سوره انفال، آیه ۲۶.</ref> و [[امور مادی]] و [[حیات دنیوی]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ}} <ref>«ای مؤمنان! چگونه‌اید که چون به شما گفته شود در راه خداوند رهسپار (جنگ) گردید، گرانخیزی می‌ورزید؟ آیا به جای جهان واپسین به زندگانی این جهان خرسند شده‌اید؟ در حالی که کالای زندگی این جهان در برابر جهان واپسین جز اندکی نیست» سوره توبه، آیه ۳۸.</ref> به کار رفته است؛ امّا اضافه این کلمه به اسم‌ها و ضمایر مختلف مفهوم جدیدی به آن می‌بخشد که به معنای سرزمین<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۰۵.</ref>، وطن، قلمرو و [[ملک]]<ref>محمد رشیدرضا، تفسیر المنار، ج۹، ص۱۱۰.</ref> است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۶۸-۶۹.</ref>.
	* [[اراضی]]، جمع [[ارض]]، به معنای [[زمین‌ها]] می‌باشد و در اصطلاح [[فقه سیاسی]]، شامل زمین‌های اصلی، [[تحت الحمایه]] و الحاقی است که از حدود متصرفات و قلمرو [[سیاسی]] دول [[اسلامی]] به شمار می‌آید<ref>الاحکام السلطانیه، ابویعلی، ص۱۴۸-۱۴۶؛ النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، ص۴۱۹-۴۱۸؛ المبسوط، ج۱، ص۲۳۶-۲۳۴؛ تهذیب، ج۴، ص۱۴۶-۱۴۴؛ شرایع الاسلام، ج۱، ص۱۵۵؛ قاطعة اللجاج، ص۱۷-۱۶؛ مفتاح الکرامه، ج۴، ص۲۳۹؛ قواعد الاحکام، ج۱، ص۴۹۳.</ref>؛ گرچه کیفیت تعلق چنین زمین‌هایی به [[دولت اسلامی]] مختلف است، ولی [[حقوق]] [[سیاسی]] در تمامی [[اراضی]] فوق، برای [[دولت اسلامی]] محفوظ می‌باشد. قلمرو [[دولت اسلامی]] به عناوین زیر تقسیم می‌گردد:		* [[اراضی]]، جمع [[ارض]]، به معنای [[زمین‌ها]] می‌باشد و در اصطلاح [[فقه سیاسی]]، شامل زمین‌های اصلی، [[تحت الحمایه]] و الحاقی است که از حدود متصرفات و قلمرو [[سیاسی]] دول [[اسلامی]] به شمار می‌آید<ref>الاحکام السلطانیه، ابویعلی، ص۱۴۸-۱۴۶؛ النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی، ص۴۱۹-۴۱۸؛ المبسوط، ج۱، ص۲۳۶-۲۳۴؛ تهذیب، ج۴، ص۱۴۶-۱۴۴؛ شرایع الاسلام، ج۱، ص۱۵۵؛ قاطعة اللجاج، ص۱۷-۱۶؛ مفتاح الکرامه، ج۴، ص۲۳۹؛ قواعد الاحکام، ج۱، ص۴۹۳.</ref>؛ گرچه کیفیت تعلق چنین زمین‌هایی به [[دولت اسلامی]] مختلف است، ولی [[حقوق]] [[سیاسی]] در تمامی [[اراضی]] فوق، برای [[دولت اسلامی]] محفوظ می‌باشد. قلمرو [[دولت اسلامی]] به عناوین زیر تقسیم می‌گردد:
	#[[اراضی]] اصلی: شامل آن بخش از [[اراضی]] است که تحت [[تصرف]] [[مسلمانان]] و [[دولت اسلامی]] بوده، ولی اصل "ید" ([[تصرف]] فعلی) اختصاص آن را به [[مسلمین]] [[تعیین]] می‌کند؛		# [[اراضی]] اصلی: شامل آن بخش از [[اراضی]] است که تحت [[تصرف]] [[مسلمانان]] و [[دولت اسلامی]] بوده، ولی اصل "ید" ([[تصرف]] فعلی) اختصاص آن را به [[مسلمین]] [[تعیین]] می‌کند؛
	#[[اراضی]] الحاقی: سرزمین‌هایی است که در اثر [[جهاد]] و [[دفاع]]، به [[تصرف]] [[مسلمانان]] در آمده بود؛		# [[اراضی]] الحاقی: سرزمین‌هایی است که در اثر [[جهاد]] و [[دفاع]]، به [[تصرف]] [[مسلمانان]] در آمده بود؛
	#[[اراضی]] تحت الحمایه‌ای: شامل سرزمین‌هایی است که پس از انعقاد [[پیمان]] [[ذمّه]]، به ذمیان واگذار گردید. [[اراضی]] مزبور ممکن است در داخل [[دارالاسلام]] و یا در خارج آن و به صورت [[کشور]] جداگانه‌ای باشند، ولی همواره از [[حمایت]] [[دولت اسلامی]] برخوردار بوده‌اند.		# [[اراضی]] تحت الحمایه‌ای: شامل سرزمین‌هایی است که پس از انعقاد [[پیمان]] [[ذمّه]]، به ذمیان واگذار گردید. [[اراضی]] مزبور ممکن است در داخل [[دارالاسلام]] و یا در خارج آن و به صورت [[کشور]] جداگانه‌ای باشند، ولی همواره از [[حمایت]] [[دولت اسلامی]] برخوردار بوده‌اند.
	* [[اراضی]] از نظر کیفیت تعلق به [[دولت اسلامی]] و [[حقوق]] [[دولت اسلامی]] نسبت به آن، به چند صورت ممکن است: تملک، [[وقف]]، نمایندگی از طرف عموم، [[استحقاق]] [[سیاسی]] ([[حق]] [[سیاسی]] [[دولت اسلامی]] بر زمین‌هایی که در تملک شخصی [[مسلمانان]] باشند) و [[حمایت]] ([[اراضی]] تحت الحمایه‌ای)<ref>برای آگاهی بیشتر ر.ک: فقه سیاسی اسلام، ج۳، ص۲۴۹.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۴.</ref>.		* [[اراضی]] از نظر کیفیت تعلق به [[دولت اسلامی]] و [[حقوق]] [[دولت اسلامی]] نسبت به آن، به چند صورت ممکن است: تملک، [[وقف]]، نمایندگی از طرف عموم، [[استحقاق]] [[سیاسی]] ([[حق]] [[سیاسی]] [[دولت اسلامی]] بر زمین‌هایی که در تملک شخصی [[مسلمانان]] باشند) و [[حمایت]] ([[اراضی]] تحت الحمایه‌ای)<ref>برای آگاهی بیشتر ر.ک: فقه سیاسی اسلام، ج۳، ص۲۴۹.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۴.</ref>.

خط ۲۴:		خط ۲۳:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[اراضی بایر]]		* [[اراضی بایر]]
	* [[اراضی محیاة]]		* [[اراضی محیاة]]

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T14:15:22Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۵
خط ۱: خط ۱:

{{امامت}}
{{امامت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[زمین]]''' است. "'''[[زمین]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[زمین در قرآن]] - [[زمین در حدیث]] - [[زمین در فقه سیاسی]]</div>
| موضوع مرتبط = زمین

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[زمین (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[زمین]]

| مداخل مرتبط = [[زمین در قرآن]] - [[زمین در حدیث]] - [[زمین در فقه سیاسی]]

| پرسش مرتبط = زمین (پرسش)

}}

==مقدمه==
==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T16:05:34Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۳۵
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{مدخل‌ وابسته}}
	* [[اراضی بایر]]		* [[اراضی بایر]]
	* [[اراضی محیاة]]		* [[اراضی محیاة]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-== جستارهای وابسته == * +== جستارهای وابسته == {{مدخل‌های وابسته}} *)

2021-12-19T19:02:22Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-== جستارهای وابسته == * +== جستارهای وابسته == {{مدخل‌های وابسته}} *)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۳۲
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
			{{مدخل‌های وابسته}}
	* [[اراضی بایر]]		* [[اراضی بایر]]
	* [[اراضی محیاة]]		* [[اراضی محیاة]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T19:03:29Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۳۳
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	* [[اراضی]] از نظر کیفیت تعلق به [[دولت اسلامی]] و [[حقوق]] [[دولت اسلامی]] نسبت به آن، به چند صورت ممکن است: تملک، [[وقف]]، نمایندگی از طرف عموم، [[استحقاق]] [[سیاسی]] ([[حق]] [[سیاسی]] [[دولت اسلامی]] بر زمین‌هایی که در تملک شخصی [[مسلمانان]] باشند) و [[حمایت]] ([[اراضی]] تحت الحمایه‌ای)<ref>برای آگاهی بیشتر ر.ک: فقه سیاسی اسلام، ج۳، ص۲۴۹.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۴.</ref>.		* [[اراضی]] از نظر کیفیت تعلق به [[دولت اسلامی]] و [[حقوق]] [[دولت اسلامی]] نسبت به آن، به چند صورت ممکن است: تملک، [[وقف]]، نمایندگی از طرف عموم، [[استحقاق]] [[سیاسی]] ([[حق]] [[سیاسی]] [[دولت اسلامی]] بر زمین‌هایی که در تملک شخصی [[مسلمانان]] باشند) و [[حمایت]] ([[اراضی]] تحت الحمایه‌ای)<ref>برای آگاهی بیشتر ر.ک: فقه سیاسی اسلام، ج۳، ص۲۴۹.</ref><ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۲۴.</ref>.

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]		* [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[زمین]]~~''' است. "'''[[زمین]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[زمین در قرآن]] - [[زمین در حدیث]] - [[زمین در فقه سیاسی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = زمین
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[زمین (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[زمین]]
			\| مداخل مرتبط = [[زمین در قرآن]] - [[زمین در حدیث]] - [[زمین در فقه سیاسی]]
			\| پرسش مرتبط = زمین (پرسش)
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==