زهد در معارف و سیره نبوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* تلاوت قرآن */

2026-05-19T07:58:37Z

تلاوت قرآن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۸
خط ۱۹۳:		خط ۱۹۳:

	=== [[تلاوت قرآن]] ===		=== [[تلاوت قرآن]] ===
	[[قرآن کریم]]، کتاب [[زهد]] است و هم‌نشینی و [[همراهی]] با [[قرآن]]، فرد را از [[دنیا دوستی]] دور و به زهد نزدیک می‌کند. در بسیاری از [[آیات قرآن]]، دنیای فانی و علاقه به آن ناپسند شمرده و بر [[~~توجه به~~ خدا]]، [[مرگ]]، [[تقوا]]، [[قیامت]] و [[بهشت و دوزخ]] تأکید شده است. نقل است که [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|إِنَّ لِلْقُلُوبِ صَدَءاً كَصَدَإِ النُّحَاسِ فَاجْلُوهَا بِالاسْتِغْفَارِ وَ تِلَاوَةِ الْقُرْآنِ}} «قلب‌ها چون سیاهی [[دود]]، سیاه می‌شوند. پس با [[استغفار]] و تلاوت قرآن آنها را جلا دهید»<ref>بحارالانوار، ج۷۴، ص۱۷۴.</ref>.<ref>[[امین عظیمی\|عظیمی، امین]]، [[زهد از دیدگاه پیامبر اعظم (کتاب)\|زهد از دیدگاه پیامبر اعظم]]، ص ۳۸.</ref>		[[قرآن کریم]]، کتاب [[زهد]] است و هم‌نشینی و [[همراهی]] با [[قرآن]]، فرد را از [[دنیا دوستی]] دور و به زهد نزدیک می‌کند. در بسیاری از [[آیات قرآن]]، دنیای فانی و علاقه به آن ناپسند شمرده و بر توجه به [[خدا]]، [[مرگ]]، [[تقوا]]، [[قیامت]] و [[بهشت و دوزخ]] تأکید شده است. نقل است که [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمود: {{متن حدیث\|إِنَّ لِلْقُلُوبِ صَدَءاً كَصَدَإِ النُّحَاسِ فَاجْلُوهَا بِالاسْتِغْفَارِ وَ تِلَاوَةِ الْقُرْآنِ}} «قلب‌ها چون سیاهی [[دود]]، سیاه می‌شوند. پس با [[استغفار]] و تلاوت قرآن آنها را جلا دهید»<ref>بحارالانوار، ج۷۴، ص۱۷۴.</ref>.<ref>[[امین عظیمی\|عظیمی، امین]]، [[زهد از دیدگاه پیامبر اعظم (کتاب)\|زهد از دیدگاه پیامبر اعظم]]، ص ۳۸.</ref>

	=== نگه داشتن نفس از [[شهوت‌ها]] ===		=== نگه داشتن نفس از [[شهوت‌ها]] ===

Bahmani: /* نشانه‌های زاهد حقیقی */

2026-05-19T07:58:15Z

نشانه‌های زاهد حقیقی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۸
خط ۱۷۵:		خط ۱۷۵:
	== نشانه‌های [[زاهد]] [[حقیقی]] ==		== نشانه‌های [[زاهد]] [[حقیقی]] ==
	برخی به ظاهر خود را زاهد نشان می‌دهند، ولی در [[حقیقت]]، با [[دنیا]] و [[محبت]] آن هم آغوشند. بنابراین، برای تشخیص [[صداقت]] یک فرد در زهد، باید نشانه‌هایی وجود داشته باشد تا زهد او را تصدیق کند. زهد، ملکه‌ای درونی است که در هر که ایجاد شود، موجب پیدایش رفتارهایی در وی می‌شود که از این [[رفتارها]] می‌توان به عنوان نشانه‌های زهد در افراد یاد کرد. [[بهترین]] [[نشانه‌ها]] برای تشخیص زاهد بودن فرد از زبان [[پیامبر اعظم]] {{صل}} چنین است:		برخی به ظاهر خود را زاهد نشان می‌دهند، ولی در [[حقیقت]]، با [[دنیا]] و [[محبت]] آن هم آغوشند. بنابراین، برای تشخیص [[صداقت]] یک فرد در زهد، باید نشانه‌هایی وجود داشته باشد تا زهد او را تصدیق کند. زهد، ملکه‌ای درونی است که در هر که ایجاد شود، موجب پیدایش رفتارهایی در وی می‌شود که از این [[رفتارها]] می‌توان به عنوان نشانه‌های زهد در افراد یاد کرد. [[بهترین]] [[نشانه‌ها]] برای تشخیص زاهد بودن فرد از زبان [[پیامبر اعظم]] {{صل}} چنین است:
	# بی‌رغبتی به [[حرام]]: بی‌رغبتی به حرام، بالاتر از ترک آن است و فقط در کسی پدید می‌آید که علاقه‌ای به دنیا نداشته باشد.		# '''بی‌رغبتی به [[حرام]]:''' بی‌رغبتی به حرام، بالاتر از ترک آن است و فقط در کسی پدید می‌آید که علاقه‌ای به دنیا نداشته باشد.
	# برپایی واجبات الهی: کسی که ادعای زهد دارد، ولی به آموزه‌های الهی بی‌توجه است، [[اهل]] دغل و [[دروغ]] است، نه زهد.		# '''برپایی واجبات الهی:''' کسی که ادعای زهد دارد، ولی به آموزه‌های الهی بی‌توجه است، [[اهل]] دغل و [[دروغ]] است، نه زهد.
	# دوری از [[نژادپرستی]] و [[تعصب]]: [[دلبستگی به دنیا]] شامل نژادپرستی و [[فرقه‌گرایی]] نیز می‌شود. کسی که به دنیا تعلقی ندارد، هیچ‌گاه تعصب نادرست را جایگزین [[حق]] نمی‌کند.		# '''دوری از [[نژادپرستی]] و [[تعصب]]:''' [[دلبستگی به دنیا]] شامل نژادپرستی و [[فرقه‌گرایی]] نیز می‌شود. کسی که به دنیا تعلقی ندارد، هیچ‌گاه تعصب نادرست را جایگزین [[حق]] نمی‌کند.
	# به [[دل]] نگرفتن [[کینه]] دیگران: زاهد حقیقی، در مسائل شخصی و خصوصی هیچ کینه‌ای به دل نمی‌گیرد. دل زاهد حقیقی چنان بزرگ است که زبان‌های شخصی را به دل نمی‌گیرد و از یاد می‌برد.		# '''به [[دل]] نگرفتن [[کینه]] دیگران:''' زاهد حقیقی، در مسائل شخصی و خصوصی هیچ کینه‌ای به دل نمی‌گیرد. دل زاهد حقیقی چنان بزرگ است که زبان‌های شخصی را به دل نمی‌گیرد و از یاد می‌برد.
	# [[فروتنی]]<ref>نک: تحف العقول، ص۲۱.</ref>، زاهد حقیقی هر چند [[مقام]] بسیار والایی داشته باشد، خود را همانند دیگران می‌داند و دنیا را مایه بزرگی نمی‌پندارد و فروتنی را [[سیره]] خود قرار می‌دهد<ref>[[امین عظیمی\|عظیمی، امین]]، [[زهد از دیدگاه پیامبر اعظم (کتاب)\|زهد از دیدگاه پیامبر اعظم]] ص ۳۶.</ref>.		# '''[[فروتنی]]'''<ref>نک: تحف العقول، ص۲۱.</ref>، زاهد حقیقی هر چند [[مقام]] بسیار والایی داشته باشد، خود را همانند دیگران می‌داند و دنیا را مایه بزرگی نمی‌پندارد و فروتنی را [[سیره]] خود قرار می‌دهد<ref>[[امین عظیمی\|عظیمی، امین]]، [[زهد از دیدگاه پیامبر اعظم (کتاب)\|زهد از دیدگاه پیامبر اعظم]] ص ۳۶.</ref>.

	== راه‌کار [[زهدورزی]] ==		== راه‌کار [[زهدورزی]] ==

Bahmani: /* راه‌کار زهدورزی */

2026-05-19T07:55:25Z

راه‌کار زهدورزی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۵
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	علاوه بر این موارد، در بخش ثمرات زهد نیز به موارد دیگری از نشانه‌های زهد خواهیم پرداخت<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۳۸۶ ـ ۳۸۷.</ref>.		علاوه بر این موارد، در بخش ثمرات زهد نیز به موارد دیگری از نشانه‌های زهد خواهیم پرداخت<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۳۸۶ ـ ۳۸۷.</ref>.

	~~== راه‌کار [[زهدورزی]] ==~~
	~~راه مطمئن و روش درست برای رسیدن به زهد عبارت است از:~~
	# [[فروتنی]]: هرجا سخن از زهد است، فروتنی نیز حضور دارد و این [[همراهی]]، نشانه ارتباط میان زهد و فروتنی است. فروتنی، خلقی مقدم بر زهد است و کسی که به [[مقام]] [[تواضع]] رسیده است، می‌تواند وارد [[مقامات]] زهد شود؛ چنان که [[پیامبر خدا]] فرمود: {{متن حدیث\|لَا تَكُونُ زَاهِداً حَتَّى تَكُونَ مُتَواضِعَاً}}؛ «تا [[فروتن]] نباشی، نمی‌توانی [[زاهد]] شوی»<ref>تحف العقول، ص۲۱؛ نهج الفصاحه، ص۱۵۹.</ref>.
	# یاد مرگ: [[مرگ]]، جدایی از دنیای فانی و پیوستن به [[جهان]] باقی است و یاد آن، علاقه [[انسان]] به [[دنیا]] را از بین می‌برد؛ از این‌رو، [[بهترین]] وسیله برای رسیدن به زهد است. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در این باره می‌فرماید: {{متن حدیث\|مَنْ تَرَقَّبَ الْمَوْتَ لَهَى عَنِ اللَّذَّاتِ}}؛ «هر که به مرگ بیندیشد و [[انتظار]] آن را بکشد، از [[لذت‌ها]] کناره می‌گیرد»<ref>مستدرک الوسائل، ج۲، ص۱۰۴.</ref>.
	# سادگی در خوراک و [[پوشاک]]: روشن‌ترین نمود زهد، [[ساده‌زیستی]] در خوراک و پوشاک است. از آنجا که رفتارهای انسان با احوال درونی‌اش ارتباط دارد، اگر کسی در ظاهر، خود را به زهد وادارد و در خوراک و پوشاک به سادگی روی آورد، این کار در [[دل]] او نیز اثر می‌گذارد و به تدریج، حالت زهد و بی‌علاقگی به دنیا در وی ایجاد می‌شود.
	# [[تلاوت قرآن]]: [[قرآن کریم]]، کتاب زهد است و هم‌نشینی و [[همراهی]] با [[قرآن]]، فرد را از [[دنیا دوستی]] دور و به زهد نزدیک می‌کند. در بسیاری از [[آیات قرآن]]، دنیای فانی و علاقه به آن ناپسند شمرده و بر [[توجه به خدا]]، [[مرگ]]، [[تقوا]]، [[قیامت]] و [[بهشت و دوزخ]] تأکید شده است.
	# نگه داشتن نفس از [[شهوت‌ها]]: شهوت‌ها و هوا و [[هوس‌ها]]، برجسته‌ترین مصداق‌های دنیاطلبی‌اند. بیشتر افراد برای رسیدن به شهوت‌ها و هوس‌هایشان در پی [[دنیا]] هستند. از این‌رو، دوری از [[هوس]] و بی‌توجهی به آن، [[بهترین]] راه دوری از خواسته‌های دنیوی و رسیدن به زهد است.
	# دوری از دنیا دوستان: همنشین [[انسان]]، اثر مستقیمی در [[باورها]] و [[اخلاق]] وی دارد. از این‌رو، معروف است انسان بر [[دین]] دوستش است. در بسیاری از [[روایت‌ها]] بر توجه به دوستان تأکید و سفارش شده است. بر این اساس، [[دوستی]] با افراد [[زاهد]] و دوری از دنیاطلب‌ها، از بهترین راه‌ها برای رسیدن به [[مقام]] زهد است.
	# [[روزه]] گرفتن: روزه گرفتن با [[گرسنگی]] و نگه‌داری نفس از [[شهوت]] شکم، زبان و چشم همراه است. از این‌رو، روزه مانند [[شب زنده‌داری]]، از راه‌های مطمئن و سریع برای رسیدن به زهد و دوری از [[امیال]] [[دنیوی]] است<ref>[[امین عظیمی\|عظیمی، امین]]، [[زهد از دیدگاه پیامبر اعظم (کتاب)\|زهد از دیدگاه پیامبر اعظم]]، ص۳۷ ـ ۳۹.</ref>.

	== ثمرات [[زهد]] در بیان [[نبوی]] {{صل}}‌==		== ثمرات [[زهد]] در بیان [[نبوی]] {{صل}}‌==

Bahmani: /* نشانه‌های زهد در لسان نبوی {{صل}} */

2026-05-19T07:53:13Z

نشانه‌های زهد در لسان نبوی {{صل}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	همچنین در روایتی دیگر که از [[نبی]] [[خدا]] {{صل}} [[روایت]] شده، آمده است که آن حضرت خطاب به برخی [[اصحاب]] فرمود: "در [[شب معراج]] به [[خداوند]] گفتم که خدایا چگونه زاهدترین [[مردم]] باشم؟ ‌ گفت: "اینکه از [[دنیا]] حقی از غذا و نوشیدنی و [[لباس]] برگزینی و برای فردایت ذخیره نکنی و بر ذکرم مداومت کنی"<ref>حسن بن أبی الحسن دیلمی، ارشاد القلوب، ج ۱، ص ۲۰۰ و الحر العاملی، الجواهر السنیه، ص ۱۹۲.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۳۸۵ ـ ۳۸۶.</ref>		همچنین در روایتی دیگر که از [[نبی]] [[خدا]] {{صل}} [[روایت]] شده، آمده است که آن حضرت خطاب به برخی [[اصحاب]] فرمود: "در [[شب معراج]] به [[خداوند]] گفتم که خدایا چگونه زاهدترین [[مردم]] باشم؟ ‌ گفت: "اینکه از [[دنیا]] حقی از غذا و نوشیدنی و [[لباس]] برگزینی و برای فردایت ذخیره نکنی و بر ذکرم مداومت کنی"<ref>حسن بن أبی الحسن دیلمی، ارشاد القلوب، ج ۱، ص ۲۰۰ و الحر العاملی، الجواهر السنیه، ص ۱۹۲.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۳۸۵ ـ ۳۸۶.</ref>

	== نشانه‌های [[زهد]] در لسان [[نبوی]] {{صل}} ==		== نشانه‌های زهد در لسان [[نبوی]] {{صل}} ==
	[[رسول اکرم]] {{صل}} در برخی [[احادیث]] و [[روایات]] خود به تعدادی از نشانه‌های [[زهد]] و [[زاهد]] اشاره داشته‌اند که به اختصار به مواردی از آنها اشاره می‌کنیم:		[[رسول اکرم]] {{صل}} در برخی [[احادیث]] و [[روایات]] خود به تعدادی از نشانه‌های زهد و [[زاهد]] اشاره داشته‌اند که به اختصار به مواردی از آنها اشاره می‌کنیم:
	# '''دوری از [[حرام]]:''' [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در روایتی دوری گزیدن از [[حرام]] را از نشانه‌های ~~[[زهد]]،~~ بلکه از بالاترین درجات [[زهد]] برشمرده و فرموده‌اند: "زاهدترین [[مردم]] کسی است که از [[حرام]] دوری می‌کند"<ref>شیخ صدوق، من، لایحضره الفقیه، ج ۴، ص ۳۹۵؛ اعلام الدین، ص ۳۲۲ و محمد بن حسن فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ج ۲، ص ۴۳۲.</ref>.		# '''دوری از [[حرام]]:''' [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در روایتی دوری گزیدن از [[حرام]] را از نشانه‌های زهد، بلکه از بالاترین درجات زهد برشمرده و فرموده‌اند: "زاهدترین [[مردم]] کسی است که از [[حرام]] دوری می‌کند"<ref>شیخ صدوق، من، لایحضره الفقیه، ج ۴، ص ۳۹۵؛ اعلام الدین، ص ۳۲۲ و محمد بن حسن فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ج ۲، ص ۴۳۲.</ref>.
	# '''[[راضی]] بودن به [[قضای الهی]]:''' [[راضی]] بودن به [[قضا و قدر الهی]] در برخی [[احادیث]] و [[روایات]] [[رسول خدا]] {{صل}} از نشانه‌های [[زاهد]] به شمار آمده است و ایشان فرموده‌اند: "به قسمت [[الهی]] [[راضی]] باش تا [[زاهد]] باشی"<ref>ابویعلی الموصلی، مسند، ج ۱۰، ص ۲۶۰.</ref>.		# '''[[راضی]] بودن به [[قضای الهی]]:''' [[راضی]] بودن به [[قضا و قدر الهی]] در برخی [[احادیث]] و [[روایات]] [[رسول خدا]] {{صل}} از نشانه‌های [[زاهد]] به شمار آمده است و ایشان فرموده‌اند: "به قسمت [[الهی]] [[راضی]] باش تا [[زاهد]] باشی"<ref>ابویعلی الموصلی، مسند، ج ۱۰، ص ۲۶۰.</ref>.
	# '''کوتاهی [[آرزو]]:''' [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "[[زهد]] در [[دنیا]] به پوشیدن لباس خشن و خوردن چیز ناگوار نیست؛ بلکه [[زهد]] در [[دنیا]] به کوتاه کردن آرزوست"<ref>{{متن حدیث\| لَيْسَ‌ الزُّهْدُ فِي‌ الدُّنْيَا لُبْسُ الْخَشِنِ وَ أَكْلُ الْجَشَبِ وَ لَكِنَّ الزُّهْدَ فِي الدُّنْيَا قَصْرُ الْأَمَلِ}}؛ ابوالفضل علی بن حسن طبرسی، مشکاة الأنوار، ص ۱۱۴ و محدث نوری، مستدرک الوسائل، ج ۱۲، ص ۴۴.</ref>؛ [[نبی اکرم]] {{صل}} در [[حدیثی]] دیگر، [[زهد]] را کوتاه کردن [[آرزو]]، گزاردن [[شکر]] هر [[نعمت]] و [[پرهیز از حرام]] [[خداوند]] دانستند<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج ۷۴، ص ۱۶۴.</ref>.		# '''کوتاهی [[آرزو]]:''' [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: "زهد در [[دنیا]] به پوشیدن لباس خشن و خوردن چیز ناگوار نیست؛ بلکه زهد در [[دنیا]] به کوتاه کردن آرزوست"<ref>{{متن حدیث\| لَيْسَ‌ الزُّهْدُ فِي‌ الدُّنْيَا لُبْسُ الْخَشِنِ وَ أَكْلُ الْجَشَبِ وَ لَكِنَّ الزُّهْدَ فِي الدُّنْيَا قَصْرُ الْأَمَلِ}}؛ ابوالفضل علی بن حسن طبرسی، مشکاة الأنوار، ص ۱۱۴ و محدث نوری، مستدرک الوسائل، ج ۱۲، ص ۴۴.</ref>؛ [[نبی اکرم]] {{صل}} در [[حدیثی]] دیگر، زهد را کوتاه کردن [[آرزو]]، گزاردن [[شکر]] هر [[نعمت]] و [[پرهیز از حرام]] [[خداوند]] دانستند<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج ۷۴، ص ۱۶۴.</ref>.

	علاوه بر این موارد، در بخش ثمرات [[زهد]] نیز به موارد دیگری از نشانه‌های [[زهد]] خواهیم پرداخت<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۳۸۶ ـ ۳۸۷.</ref>.		علاوه بر این موارد، در بخش ثمرات زهد نیز به موارد دیگری از نشانه‌های زهد خواهیم پرداخت<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۳۸۶ ـ ۳۸۷.</ref>.

			== راه‌کار [[زهدورزی]] ==
			راه مطمئن و روش درست برای رسیدن به زهد عبارت است از:
			# [[فروتنی]]: هرجا سخن از زهد است، فروتنی نیز حضور دارد و این [[همراهی]]، نشانه ارتباط میان زهد و فروتنی است. فروتنی، خلقی مقدم بر زهد است و کسی که به [[مقام]] [[تواضع]] رسیده است، می‌تواند وارد [[مقامات]] زهد شود؛ چنان که [[پیامبر خدا]] فرمود: {{متن حدیث\|لَا تَكُونُ زَاهِداً حَتَّى تَكُونَ مُتَواضِعَاً}}؛ «تا [[فروتن]] نباشی، نمی‌توانی [[زاهد]] شوی»<ref>تحف العقول، ص۲۱؛ نهج الفصاحه، ص۱۵۹.</ref>.
			# یاد مرگ: [[مرگ]]، جدایی از دنیای فانی و پیوستن به [[جهان]] باقی است و یاد آن، علاقه [[انسان]] به [[دنیا]] را از بین می‌برد؛ از این‌رو، [[بهترین]] وسیله برای رسیدن به زهد است. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در این باره می‌فرماید: {{متن حدیث\|مَنْ تَرَقَّبَ الْمَوْتَ لَهَى عَنِ اللَّذَّاتِ}}؛ «هر که به مرگ بیندیشد و [[انتظار]] آن را بکشد، از [[لذت‌ها]] کناره می‌گیرد»<ref>مستدرک الوسائل، ج۲، ص۱۰۴.</ref>.
			# سادگی در خوراک و [[پوشاک]]: روشن‌ترین نمود زهد، [[ساده‌زیستی]] در خوراک و پوشاک است. از آنجا که رفتارهای انسان با احوال درونی‌اش ارتباط دارد، اگر کسی در ظاهر، خود را به زهد وادارد و در خوراک و پوشاک به سادگی روی آورد، این کار در [[دل]] او نیز اثر می‌گذارد و به تدریج، حالت زهد و بی‌علاقگی به دنیا در وی ایجاد می‌شود.
			# [[تلاوت قرآن]]: [[قرآن کریم]]، کتاب زهد است و هم‌نشینی و [[همراهی]] با [[قرآن]]، فرد را از [[دنیا دوستی]] دور و به زهد نزدیک می‌کند. در بسیاری از [[آیات قرآن]]، دنیای فانی و علاقه به آن ناپسند شمرده و بر [[توجه به خدا]]، [[مرگ]]، [[تقوا]]، [[قیامت]] و [[بهشت و دوزخ]] تأکید شده است.
			# نگه داشتن نفس از [[شهوت‌ها]]: شهوت‌ها و هوا و [[هوس‌ها]]، برجسته‌ترین مصداق‌های دنیاطلبی‌اند. بیشتر افراد برای رسیدن به شهوت‌ها و هوس‌هایشان در پی [[دنیا]] هستند. از این‌رو، دوری از [[هوس]] و بی‌توجهی به آن، [[بهترین]] راه دوری از خواسته‌های دنیوی و رسیدن به زهد است.
			# دوری از دنیا دوستان: همنشین [[انسان]]، اثر مستقیمی در [[باورها]] و [[اخلاق]] وی دارد. از این‌رو، معروف است انسان بر [[دین]] دوستش است. در بسیاری از [[روایت‌ها]] بر توجه به دوستان تأکید و سفارش شده است. بر این اساس، [[دوستی]] با افراد [[زاهد]] و دوری از دنیاطلب‌ها، از بهترین راه‌ها برای رسیدن به [[مقام]] زهد است.
			# [[روزه]] گرفتن: روزه گرفتن با [[گرسنگی]] و نگه‌داری نفس از [[شهوت]] شکم، زبان و چشم همراه است. از این‌رو، روزه مانند [[شب زنده‌داری]]، از راه‌های مطمئن و سریع برای رسیدن به زهد و دوری از [[امیال]] [[دنیوی]] است<ref>[[امین عظیمی\|عظیمی، امین]]، [[زهد از دیدگاه پیامبر اعظم (کتاب)\|زهد از دیدگاه پیامبر اعظم]]، ص۳۷ ـ ۳۹.</ref>.

	== ثمرات [[زهد]] در بیان [[نبوی]] {{صل}}‌==		== ثمرات [[زهد]] در بیان [[نبوی]] {{صل}}‌==

Bahmani: /* راه‌کار زهدورزی */

2026-05-19T07:19:30Z

راه‌کار زهدورزی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۴۹
خط ۱۷۲:		خط ۱۷۲:
	# زاهد دارا، برترین مردم است؛		# زاهد دارا، برترین مردم است؛
	# [[زاهد]]، از [[برترین]] [[مردمان]] است<ref>[[امین عظیمی\|عظیمی، امین]]، [[زهد از دیدگاه پیامبر اعظم (کتاب)\|زهد از دیدگاه پیامبر اعظم]]، ص ۲۲.</ref>.		# [[زاهد]]، از [[برترین]] [[مردمان]] است<ref>[[امین عظیمی\|عظیمی، امین]]، [[زهد از دیدگاه پیامبر اعظم (کتاب)\|زهد از دیدگاه پیامبر اعظم]]، ص ۲۲.</ref>.

			== نشانه‌های [[زاهد]] [[حقیقی]] ==
			برخی به ظاهر خود را زاهد نشان می‌دهند، ولی در [[حقیقت]]، با [[دنیا]] و [[محبت]] آن هم آغوشند. بنابراین، برای تشخیص [[صداقت]] یک فرد در زهد، باید نشانه‌هایی وجود داشته باشد تا زهد او را تصدیق کند. زهد، ملکه‌ای درونی است که در هر که ایجاد شود، موجب پیدایش رفتارهایی در وی می‌شود که از این [[رفتارها]] می‌توان به عنوان نشانه‌های زهد در افراد یاد کرد. [[بهترین]] [[نشانه‌ها]] برای تشخیص زاهد بودن فرد از زبان [[پیامبر اعظم]] {{صل}} چنین است:
			# بی‌رغبتی به [[حرام]]: بی‌رغبتی به حرام، بالاتر از ترک آن است و فقط در کسی پدید می‌آید که علاقه‌ای به دنیا نداشته باشد.
			# برپایی واجبات الهی: کسی که ادعای زهد دارد، ولی به آموزه‌های الهی بی‌توجه است، [[اهل]] دغل و [[دروغ]] است، نه زهد.
			# دوری از [[نژادپرستی]] و [[تعصب]]: [[دلبستگی به دنیا]] شامل نژادپرستی و [[فرقه‌گرایی]] نیز می‌شود. کسی که به دنیا تعلقی ندارد، هیچ‌گاه تعصب نادرست را جایگزین [[حق]] نمی‌کند.
			# به [[دل]] نگرفتن [[کینه]] دیگران: زاهد حقیقی، در مسائل شخصی و خصوصی هیچ کینه‌ای به دل نمی‌گیرد. دل زاهد حقیقی چنان بزرگ است که زبان‌های شخصی را به دل نمی‌گیرد و از یاد می‌برد.
			# [[فروتنی]]<ref>نک: تحف العقول، ص۲۱.</ref>، زاهد حقیقی هر چند [[مقام]] بسیار والایی داشته باشد، خود را همانند دیگران می‌داند و دنیا را مایه بزرگی نمی‌پندارد و فروتنی را [[سیره]] خود قرار می‌دهد<ref>[[امین عظیمی\|عظیمی، امین]]، [[زهد از دیدگاه پیامبر اعظم (کتاب)\|زهد از دیدگاه پیامبر اعظم]] ص ۳۶.</ref>.

	== راه‌کار [[زهدورزی]] ==		== راه‌کار [[زهدورزی]] ==

Bahmani در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۹

2026-05-18T10:59:18Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* تفاوت زهد اسلامی و رهبانیت مسیحی‌ */

2026-05-18T10:57:57Z

تفاوت زهد اسلامی و رهبانیت مسیحی‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۷
خط ۷۰:		خط ۷۰:

	== تفاوت [[زهد]] [[اسلامی]] و [[رهبانیت]] مسیحی‌==		== تفاوت [[زهد]] [[اسلامی]] و [[رهبانیت]] مسیحی‌==
	با توجه به تعریف بیان شده از [[زهد]]، تفاوت <ref>زهد</ref> [[اسلامی]] و [[رهبانیت]] [[مسیحیت]] چیست و چرا در [[احادیث]]، [[مردم]] به شدت از [[رهبانیت]]، [[نهی]] و به [[زهد]] امر شده‌اند؟ در پاسخ باید گفت، که [[زهد]] [[اسلامی]] و [[رهبانیت]] [[مسیحیت]]، تفاوت‌های فراوانی دارند. اصلی‌ترین و مهم‌ترین ویژگی [[زهد]] [[اسلامی]] که سایر ویژگی‌ها زیر مجموعه آن است، این است که [[زهد]] [[اسلامی]] بر [[منطق]] و [[برهان]] روشن [[استوار]] است؛ اما [[رهبانیت]] [[مسیحیت]]، توجیه [[علمی]] و منطقی ندارد. [[زهد]] [[اسلامی]]، چشم پوشی از مطلق [[لذایذ]] مادّی نیست؛ بلکه تنها چشم‌پوشی از [[لذایذ]] زیانبار [[دنیوی]] است؛ اما [[رهبانیت]] [[مسیحیت]]، [[مردم]] را به چشم‌پوشی از همه [[لذایذ]] مادی [[دعوت]] می‌کند.		با توجه به تعریف بیان شده از [[زهد]]، تفاوت <ref>زهد</ref> [[اسلامی]] و [[رهبانیت]] [[مسیحیت]] چیست و چرا در [[احادیث]]، [[مردم]] به شدت از [[رهبانیت]]، [[نهی]] و به [[زهد]] امر شده‌اند؟ در پاسخ باید گفت، که [[زهد]] [[اسلامی]] و [[رهبانیت]] [[مسیحیت]]، تفاوت‌های فراوانی دارند. اصلی‌ترین و مهم‌ترین ویژگی [[زهد]] [[اسلامی]] که سایر ویژگی‌ها زیر مجموعه آن است، این است که [[زهد]] [[اسلامی]] بر منطق و [[برهان]] روشن [[استوار]] است؛ اما [[رهبانیت]] [[مسیحیت]]، توجیه [[علمی]] و منطقی ندارد. [[زهد]] [[اسلامی]]، چشم پوشی از مطلق [[لذایذ]] مادّی نیست؛ بلکه تنها چشم‌پوشی از [[لذایذ]] زیانبار [[دنیوی]] است؛ اما [[رهبانیت]] [[مسیحیت]]، [[مردم]] را به چشم‌پوشی از همه [[لذایذ]] مادی [[دعوت]] می‌کند.

	به بیان دیگر، [[اسلام]]، [[لذایذ]] مادّی را به دو بخش تقسیم کرده است: [[لذایذ]] سودمند و [[لذایذ]] زیانبار و در [[زهد]] [[اسلامی]]، استفاده نکردن از [[لذایذ]] سودمند مطرح نیست و این، همان چیزی است که [[خرد]] و منطق، [[انسان]] را بدان [[دعوت]] می‌کند. [[اسلام]]، هرگز نمی‌گوید که [[انسان]] باید از لذایذی که برای زندگی‌اش سودمندند، ‌ چشم‌پوشی کند یا به آنها بی‌رغبت باشد. [[پیامبر خدا]] {{صل}}، برای اینکه [[زهد]] [[اسلامی]] با [[رهبانیت]] [[مسیحی]] اشتباه نشود و همچنین از [[تحریف]] مفهوم "زهد" پیشگیری شود، در جداسازی زهد از [[رهبانیت]] می‌فرماید: "زهدورزی در [[دنیا]]، [[حرام]] کردن [[حلال]] (بر خود) و یا ترک [[ثروت]] نیست؛ بلکه زهدورزی در [[دنیا]]، [[راضی]] بودن به [[قضای الهی]]، [[صبر]] بر [[مصیبت‌ها]] و [[ناامیدی]] از [[مردم]] است"<ref>{{متن حدیث\|لَيْسَ‌ الزُّهْدُ فِي‌ الدُّنْيَا تَحْرِيمَ‌ الْحَلَالِ‌ وَ لَا إِضَاعَةَ الْمَالِ وَ لَكِنَّ الزُّهْدَ فِي الدُّنْيَا الرِّضَا بِالْقَضَاءِ وَ الصَّبْرُ عَلَى الْمَصَائِبِ وَ الْيَأْسُ عَنِ النَّاس‌}}؛ مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص۵۱.</ref>.		به بیان دیگر، [[اسلام]]، [[لذایذ]] مادّی را به دو بخش تقسیم کرده است: [[لذایذ]] سودمند و [[لذایذ]] زیانبار و در [[زهد]] [[اسلامی]]، استفاده نکردن از [[لذایذ]] سودمند مطرح نیست و این، همان چیزی است که [[خرد]] و منطق، [[انسان]] را بدان [[دعوت]] می‌کند. [[اسلام]]، هرگز نمی‌گوید که [[انسان]] باید از لذایذی که برای زندگی‌اش سودمندند، ‌ چشم‌پوشی کند یا به آنها بی‌رغبت باشد. [[پیامبر خدا]] {{صل}}، برای اینکه [[زهد]] [[اسلامی]] با [[رهبانیت]] [[مسیحی]] اشتباه نشود و همچنین از [[تحریف]] مفهوم "زهد" پیشگیری شود، در جداسازی زهد از [[رهبانیت]] می‌فرماید: "زهدورزی در [[دنیا]]، [[حرام]] کردن [[حلال]] (بر خود) و یا ترک [[ثروت]] نیست؛ بلکه زهدورزی در [[دنیا]]، [[راضی]] بودن به [[قضای الهی]]، [[صبر]] بر [[مصیبت‌ها]] و [[ناامیدی]] از [[مردم]] است"<ref>{{متن حدیث\|لَيْسَ‌ الزُّهْدُ فِي‌ الدُّنْيَا تَحْرِيمَ‌ الْحَلَالِ‌ وَ لَا إِضَاعَةَ الْمَالِ وَ لَكِنَّ الزُّهْدَ فِي الدُّنْيَا الرِّضَا بِالْقَضَاءِ وَ الصَّبْرُ عَلَى الْمَصَائِبِ وَ الْيَأْسُ عَنِ النَّاس‌}}؛ مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص۵۱.</ref>.

Bahmani در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۷

2026-05-18T10:57:24Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* آسیب‌شناسی زهد */

2025-01-12T09:31:54Z

آسیب‌شناسی زهد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۱
خط ۲۱۱:		خط ۲۱۱:
	برخی ثروتمندان به ظاهر [[دین‌دار]]، برای توجیه [[خوش‌گذرانی]] خود و [[دل بستن]] به زرق و برق دنیا، از [[دین]] و آموزه‌های دینی بهره می‌گیرند تا خود را با وجود مترف بودن، [[زاهد]] و [[مسلمان]] [[حقیقی]] جلوه دهند و دیگران را به [[بی‌دینی]] متهم کنند. چنین افرادی، در [[آخرت]] عاقبتی بدتر از دیگران خواهند داشت؛ زیرا خود را [[زاهد]] می‌دانند و دیگران را به [[بی‌خردی]] و [[فسق]] متهم می‌کنند. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} نیز در سخنانی به [[آسیب‌شناسی]] این گروه پرداخته و فرموده است: این [[قوم]] ([[مسلمانان]])، راه [[حق]] را ترک می‌گویند و به [[دنیا]] چسبیده‌اند و آخرت را دور می‌اندازند و غذاهای لذیذ می‌خورند و لباس‌های [[زیبا]] می‌پوشند و [[ایرانیان]] و [[رومیان]]، خدمت‌گزاران آنان می‌شوند... و هر گاه کسی بخواهد به حق سخنی گوید، به او می‌گویند: ساکت شو که تو هم‌نشین [[شیطان]] و رأس [[گمراهی]] هستی! [[قرآن]] را در غیر حق [[تأویل]] می‌کنند و با وجود این همه [[دنیاگرایی]] و [[حق‌گریزی]] می‌گویند: چه کسی زینت‌هایی که [[خدا]] [[آفریده]] و [[روزی‌ها]] (غذاها و نوشیدنی‌های لذیذ و گوارا) را [[حرام]] کرده است<ref>مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص۵۶.</ref>.<ref>[[امین عظیمی\|عظیمی، امین]]، [[زهد از دیدگاه پیامبر اعظم (کتاب)\|زهد از دیدگاه پیامبر اعظم]]، ص ۴۲.</ref>		برخی ثروتمندان به ظاهر [[دین‌دار]]، برای توجیه [[خوش‌گذرانی]] خود و [[دل بستن]] به زرق و برق دنیا، از [[دین]] و آموزه‌های دینی بهره می‌گیرند تا خود را با وجود مترف بودن، [[زاهد]] و [[مسلمان]] [[حقیقی]] جلوه دهند و دیگران را به [[بی‌دینی]] متهم کنند. چنین افرادی، در [[آخرت]] عاقبتی بدتر از دیگران خواهند داشت؛ زیرا خود را [[زاهد]] می‌دانند و دیگران را به [[بی‌خردی]] و [[فسق]] متهم می‌کنند. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} نیز در سخنانی به [[آسیب‌شناسی]] این گروه پرداخته و فرموده است: این [[قوم]] ([[مسلمانان]])، راه [[حق]] را ترک می‌گویند و به [[دنیا]] چسبیده‌اند و آخرت را دور می‌اندازند و غذاهای لذیذ می‌خورند و لباس‌های [[زیبا]] می‌پوشند و [[ایرانیان]] و [[رومیان]]، خدمت‌گزاران آنان می‌شوند... و هر گاه کسی بخواهد به حق سخنی گوید، به او می‌گویند: ساکت شو که تو هم‌نشین [[شیطان]] و رأس [[گمراهی]] هستی! [[قرآن]] را در غیر حق [[تأویل]] می‌کنند و با وجود این همه [[دنیاگرایی]] و [[حق‌گریزی]] می‌گویند: چه کسی زینت‌هایی که [[خدا]] [[آفریده]] و [[روزی‌ها]] (غذاها و نوشیدنی‌های لذیذ و گوارا) را [[حرام]] کرده است<ref>مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص۵۶.</ref>.<ref>[[امین عظیمی\|عظیمی، امین]]، [[زهد از دیدگاه پیامبر اعظم (کتاب)\|زهد از دیدگاه پیامبر اعظم]]، ص ۴۲.</ref>

	== [[آسیب‌شناسی]] [[زهد]] ==		== آسیب‌شناسی [[زهد]] ==
	اگر چه زهد صفتی ارزنده و والاست، ممکن است این [[ملکه اخلاقی]] والا دچار آسیب‌ها و مشکلاتی شود که فرد را از مسیر اصلی خود دور کند. به نظر [[پیامبر اکرم]] {{صل}}، این آسیب‌ها بسیار مهم و جبران‌ناپذیر است.		اگر چه زهد صفتی ارزنده و والاست، ممکن است این ملکه اخلاقی والا دچار آسیب‌ها و مشکلاتی شود که فرد را از مسیر اصلی خود دور کند. به نظر [[پیامبر اکرم]] {{صل}}، این آسیب‌ها بسیار مهم و جبران‌ناپذیر است.

	=== زهد تصنعی([[ریا]]) ===		=== زهد تصنعی([[ریا]]) ===

Bahmani: /* ترک آخرت و دل‌بستگی به دنیا */

2025-01-12T09:31:41Z

ترک آخرت و دل‌بستگی به دنیا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۱
خط ۲۰۲:		خط ۲۰۲:
	اسلام با [[آراستگی ظاهر]] مخالف نیست، ولی آن‌گاه که [[همت]] [[انسان]] فقط صرف آراستگی ظاهر شود و فقط به [[فکر]] [[آرایش]] و [[لباس]] و غذا و ترتیب دادن مهمانی‌های پر زرق و برق باشد و [[نیازمندان]] را از یاد ببرد و خوشی‌های گوناگون، وی را احاطه کند، بهره‌مندی به دنیاپرستی [[آلوده]] می‌شود و چنین کسی هرگز به زهد و [[دل]] کندن از [[محبت دنیا]] موفق نخواهد شد. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در سخنانی به آسیب‌شناسی [[زمان]] پس از خود می‌پردازد و به [[ابن مسعود]] می‌فرماید: «به زودی پس از من کسانی می‌آیند که غذاهای لذیذ و رنگارنگ می‌خورند... و کاخ‌های بلند می‌سازند و [[مساجد]] را [[تزیین]] می‌کنند و همت آنها جز دنیا نیست. در دنیا، [[اعتکاف]] و به آن [[اعتماد]] کرده‌اند و شکم‌هایشان، آنان را [[غافل]] ساخته است.... چنین کسانی جز [[منافقان]] نیستند که [[هوای نفس]] را [[دین]] خود قرار داده و شکم را خدای خود ساخته‌اند. دلشان هرچه از [[حلال و حرام]] بخواهد، از آن جلوگیری نمی‌کنند. [[شرف]] آنها [[پول]] و ثروت و همت آنها شکمشان است. آنان بدترین بدها هستند. [[فتنه]] با آنهاست و به سوی آنان باز می‌گردد».<ref>{{متن حدیث\|سَيَأْتِي مِنْ بَعْدِي أَقْوَامٌ يَأْكُلُونَ طَيِّبَ الطَّعَامِ وَ أَلْوَانَهَا... يُشَيِّدُونَ الْقُصُورَ وَ يُزَخْرِفُونَ الْمَسَاجِدَ لَيْسَتْ هِمَّتُهُمْ إِلَّا الدُّنْيَا عَاكِفُونَ عَلَيْهَا مُعْتَمِدُونَ فِيهَا آلِهَتُهُمْ بُطُونُهُمْ... وَ مَا هُوَ إِلَّا مُنَافِقٌ جَعَلَ دِينَهُ هَوَاهُ وَ إِلَهَهُ بَطْنَهُ كُلَّ مَا اشْتَهَى مِنَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ لَمْ يَمْتَنِعْ مِنْهُ... شَرَفُهُمُ الدَّرَاهِمُ وَ الدَّنَانِيرُ وَ هِمَّتُهُمْ بُطُونُهُمْ أُولَئِكَ هُمْ شَرُّ الْأَشْرَارِ الْفِتْنَةُ مِنْهُمْ وَ إِلَيْهِمْ تَعُودُ}}؛ مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص۳۲۷.</ref>.<ref>[[امین عظیمی\|عظیمی، امین]]، [[زهد از دیدگاه پیامبر اعظم (کتاب)\|زهد از دیدگاه پیامبر اعظم]]، ص ۴۰.</ref>		اسلام با [[آراستگی ظاهر]] مخالف نیست، ولی آن‌گاه که [[همت]] [[انسان]] فقط صرف آراستگی ظاهر شود و فقط به [[فکر]] [[آرایش]] و [[لباس]] و غذا و ترتیب دادن مهمانی‌های پر زرق و برق باشد و [[نیازمندان]] را از یاد ببرد و خوشی‌های گوناگون، وی را احاطه کند، بهره‌مندی به دنیاپرستی [[آلوده]] می‌شود و چنین کسی هرگز به زهد و [[دل]] کندن از [[محبت دنیا]] موفق نخواهد شد. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در سخنانی به آسیب‌شناسی [[زمان]] پس از خود می‌پردازد و به [[ابن مسعود]] می‌فرماید: «به زودی پس از من کسانی می‌آیند که غذاهای لذیذ و رنگارنگ می‌خورند... و کاخ‌های بلند می‌سازند و [[مساجد]] را [[تزیین]] می‌کنند و همت آنها جز دنیا نیست. در دنیا، [[اعتکاف]] و به آن [[اعتماد]] کرده‌اند و شکم‌هایشان، آنان را [[غافل]] ساخته است.... چنین کسانی جز [[منافقان]] نیستند که [[هوای نفس]] را [[دین]] خود قرار داده و شکم را خدای خود ساخته‌اند. دلشان هرچه از [[حلال و حرام]] بخواهد، از آن جلوگیری نمی‌کنند. [[شرف]] آنها [[پول]] و ثروت و همت آنها شکمشان است. آنان بدترین بدها هستند. [[فتنه]] با آنهاست و به سوی آنان باز می‌گردد».<ref>{{متن حدیث\|سَيَأْتِي مِنْ بَعْدِي أَقْوَامٌ يَأْكُلُونَ طَيِّبَ الطَّعَامِ وَ أَلْوَانَهَا... يُشَيِّدُونَ الْقُصُورَ وَ يُزَخْرِفُونَ الْمَسَاجِدَ لَيْسَتْ هِمَّتُهُمْ إِلَّا الدُّنْيَا عَاكِفُونَ عَلَيْهَا مُعْتَمِدُونَ فِيهَا آلِهَتُهُمْ بُطُونُهُمْ... وَ مَا هُوَ إِلَّا مُنَافِقٌ جَعَلَ دِينَهُ هَوَاهُ وَ إِلَهَهُ بَطْنَهُ كُلَّ مَا اشْتَهَى مِنَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ لَمْ يَمْتَنِعْ مِنْهُ... شَرَفُهُمُ الدَّرَاهِمُ وَ الدَّنَانِيرُ وَ هِمَّتُهُمْ بُطُونُهُمْ أُولَئِكَ هُمْ شَرُّ الْأَشْرَارِ الْفِتْنَةُ مِنْهُمْ وَ إِلَيْهِمْ تَعُودُ}}؛ مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص۳۲۷.</ref>.<ref>[[امین عظیمی\|عظیمی، امین]]، [[زهد از دیدگاه پیامبر اعظم (کتاب)\|زهد از دیدگاه پیامبر اعظم]]، ص ۴۰.</ref>

	=== [[ترک آخرت]] و دل‌بستگی به [[دنیا]] ===		=== ترک آخرت و دل‌بستگی به [[دنیا]] ===
	از آسیب‌هایی که [[ثروتمندان]] را [[تهدید]] می‌کند، بی‌توجهی به [[آخرت]] و [[آموزه‌های دینی]] و [[انکار معاد]] به دلیل توجه بیش از اندازه به [[مال]]، فرزند، [[مقام]] و موقعیت است. بنابراین، ثروتمندان همواره باید مراقب باشند [[یاد مرگ]] و [[معاد]] در [[زندگی]] و [[رفتار]] آنها کم‌رنگ نشود. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در این باره به [[اسامه]] فرمود: «این [[قوم]] ([[مسلمانان]]) راه را ترک کردند و به دنیا [[دل]] بستند و آخرت را رها کردند و غذاهای لذیذ می‌خورند و لباس‌های [[زیبا]] می‌پوشند.... پس آنان برای غذای لذیذ و نوشیدنی گوارا و بوهای خوش و خانه‌های بلند و [[تزیین]] [[خانه‌ها]] [[همت]] می‌گمارند و جمع می‌شوند».<ref>{{متن حدیث\|تَرَكَ الْقَوْمُ الطَّرِيقَ وَ رَكَنُوا إِلَى الدُّنْيَا وَ رَفَضُوا الْآخِرَةَ وَ أَكَلُوا الطَّيِّبَاتِ وَ لَبِسُوا الثِّيَابَ الْمُزَيَّنَاتِ... فَهُمْ يُعَيِّدُونَ فِي طَيِّبِ الطَّعَامِ وَ لَذِيذِ الشَّرَابِ وَ ذَكِيِّ الرِّيحِ وَ مُشَيَّدِ الْبُنْيَانِ وَ مُزَخْرَفِ الْبُيُوتِ...}}؛ مستدرک الوسائل، ج۳، ص۴۶۶.</ref>.<ref>[[امین عظیمی\|عظیمی، امین]]، [[زهد از دیدگاه پیامبر اعظم (کتاب)\|زهد از دیدگاه پیامبر اعظم]]، ص ۴۱.</ref>		از آسیب‌هایی که [[ثروتمندان]] را [[تهدید]] می‌کند، بی‌توجهی به [[آخرت]] و [[آموزه‌های دینی]] و انکار معاد به دلیل توجه بیش از اندازه به [[مال]]، فرزند، [[مقام]] و موقعیت است. بنابراین، ثروتمندان همواره باید مراقب باشند یاد مرگ و [[معاد]] در [[زندگی]] و [[رفتار]] آنها کم‌رنگ نشود. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در این باره به [[اسامه]] فرمود: «این [[قوم]] ([[مسلمانان]]) راه را ترک کردند و به دنیا [[دل]] بستند و آخرت را رها کردند و غذاهای لذیذ می‌خورند و لباس‌های [[زیبا]] می‌پوشند.... پس آنان برای غذای لذیذ و نوشیدنی گوارا و بوهای خوش و خانه‌های بلند و [[تزیین]] [[خانه‌ها]] [[همت]] می‌گمارند و جمع می‌شوند».<ref>{{متن حدیث\|تَرَكَ الْقَوْمُ الطَّرِيقَ وَ رَكَنُوا إِلَى الدُّنْيَا وَ رَفَضُوا الْآخِرَةَ وَ أَكَلُوا الطَّيِّبَاتِ وَ لَبِسُوا الثِّيَابَ الْمُزَيَّنَاتِ... فَهُمْ يُعَيِّدُونَ فِي طَيِّبِ الطَّعَامِ وَ لَذِيذِ الشَّرَابِ وَ ذَكِيِّ الرِّيحِ وَ مُشَيَّدِ الْبُنْيَانِ وَ مُزَخْرَفِ الْبُيُوتِ...}}؛ مستدرک الوسائل، ج۳، ص۴۶۶.</ref>.<ref>[[امین عظیمی\|عظیمی، امین]]، [[زهد از دیدگاه پیامبر اعظم (کتاب)\|زهد از دیدگاه پیامبر اعظم]]، ص ۴۱.</ref>

	=== [[بخل]] و [[فخرفروشی]] ===		=== [[بخل]] و [[فخرفروشی]] ===