زیارت کربلا در معارف و سیره حسینی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۱

2024-07-11T09:51:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	'''زیارت کربلا''' از مقدّس‌ترین و بافضیلت‌ترین زیارت‌هایی که در [[فرهنگ دینی]] و [[روایات اسلامی]] بیان شده است، [[زیارت]] [[قبر سید الشهدا]] {{ع}} در کربلاست و برای [[زیارت]] هیچ امامی، حتی [[زیارت]] [[قبر]] [[رسول خدا]] {{صل}} به این اندازه سفارش و [[دستور]] نیست.		'''زیارت کربلا''' از مقدّس‌ترین و بافضیلت‌ترین زیارت‌هایی که در فرهنگ دینی و [[روایات اسلامی]] بیان شده است، [[زیارت]] [[قبر سید الشهدا]] {{ع}} در کربلاست و برای [[زیارت]] هیچ امامی، حتی [[زیارت]] [[قبر]] [[رسول خدا]] {{صل}} به این اندازه سفارش و [[دستور]] نیست.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در [[احادیث]]، گاهی [[زیارت]] [[امام حسین]] {{ع}} از [[زیارت]] [[کعبه]] هم [[برتر]] و بالاتر به حساب آمده و برای [[زیارت]] آن ~~[[حضرت]]،~~ پاداشی برابر ده‌ها و صد‌ها [[حجّ]] و [[عمره]] بیان شده است و لحن [[روایات]]، بگونه ای است که آن را برای یک [[شیعه]] در حدّ یک "[[فریضه]]" می‌شمارد و ترک آن را [[ناپسند]] می‌داند و هیچ عذر و بهانه و [[خوف]] و خطر را [[مانع]] از آن به حساب نمی‌آورد و ترک آن را [[جفا]] می‌داند. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] است: {{متن حدیث\|زِيَارَةُ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَاجِبَةٌ عَلَى كُلِّ مَنْ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ، بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۴۶؛ امالی صدوق، ص۱۲۳. در مزار شیخ مفید، ص۲۶ چنین است (از امام باقر {{ع}}): {{متن حدیث\|مُرُوا شِيعَتَنَا بِزِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَإِنَّ إِتْيَانَهُ مُفْتَرَضٌ عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ}}.</ref>. [[زیارت]] [[حسین بن علی]] {{ع}}، بر هر کس که او را از سوی [[خداوند]]، "[[امام]]" می‌داند [[واجب]] است.		در [[احادیث]]، گاهی [[زیارت]] [[امام حسین]] {{ع}} از [[زیارت]] [[کعبه]] هم [[برتر]] و بالاتر به حساب آمده و برای [[زیارت]] آن حضرت، پاداشی برابر ده‌ها و صد‌ها [[حجّ]] و [[عمره]] بیان شده است و لحن [[روایات]]، بگونه ای است که آن را برای یک [[شیعه]] در حدّ یک "[[فریضه]]" می‌شمارد و ترک آن را [[ناپسند]] می‌داند و هیچ عذر و بهانه و [[خوف]] و خطر را [[مانع]] از آن به حساب نمی‌آورد و ترک آن را [[جفا]] می‌داند. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] است: {{متن حدیث\|زِيَارَةُ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَاجِبَةٌ عَلَى كُلِّ مَنْ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ، بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۴۶؛ امالی صدوق، ص۱۲۳. در مزار شیخ مفید، ص۲۶ چنین است (از امام باقر {{ع}}): {{متن حدیث\|مُرُوا شِيعَتَنَا بِزِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَإِنَّ إِتْيَانَهُ مُفْتَرَضٌ عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ}}.</ref>. [[زیارت]] [[حسین بن علی]] {{ع}}، بر هر کس که او را از سوی [[خداوند]]، "[[امام]]" می‌داند [[واجب]] است.

	میان [[عقیده]] به [[امامت]] و [[دیدار امام]] (چه در حال [[حیات]] و چه پس از [[مرگ]]) نوعی ملازمه است و در [[روایات]]، به این نکته اهمیّت داده شده است. [[زیارت]] خائفانه [[سید الشهدا]] هم ارج بیشتر و [[ثواب]] افزونتری دارد. این، هم نشانه تأثیر [[اجتماعی]] "[[زیارت]]" و هم [[میزان]] [[عشق]] و [[فداکاری]] "[[زائر]]" است. [[امام صادق]] {{ع}} به "ابن بکیر" که سخن از [[خوف]] و [[هراس]] در [[راه]] [[زیارت]] [[سید الشهدا]] می‌گفت، فرمود: آیا [[دوست]] نداری که [[خداوند]]، تو را در [[راه]] ما ترسان ببیند؟...<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ۳۴۵؛ بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۱.</ref>. و در [[حدیثی]] که [[زراره]] از [[امام باقر]] {{ع}} درباره [[زیارت]] خائفانه آن [[حضرت]] می‌پرسد، [[حضرت]] پاسخ می‌دهد: [[خداوند]]، از [[هراس]] [[قیامت]]، ایمنش می‌دارد<ref>کامل الزیارات، ص۱۲۵؛ وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۵۶.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} نیز به "[[محمد بن مسلم]]" که با [[خوف]] و [[هراس]] به [[زیارت]] [[سید الشهدا]] می‌رفت، فرمود: هر چه مسأله دشوارتر و پرمخاطره‌تر باشد، [[پاداش]] [[زیارت]] هم به اندازه آن است و هر کس خائفانه [[قبر]] آن [[حضرت]] را [[زیارت]] کند، [[خداوند]]، [[هراس]] او را در [[روز قیامت]]، ایمن می‌سازد: {{متن حدیث\|مَا كَانَ مِنْ هَذَا أَشَدَّ فَالثَّوَابُ فِيهِ عَلَى قَدْرِ الْخَوْفِ وَ مَنْ خَافَ فِي إِتْيَانِهِ آمَنَ اللَّهُ رَوْعَتَهُ يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ.....}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۵۷؛ بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۱؛ کامل الزیارات، ص۱۲۷.</ref>. در [[حدیث]] مفصّلی، [[امام صادق]] {{ع}} به ثواب‌های آن اشاره کرده، می‌فرماید: کسی که هنگام [[زیارت]] آن ~~[[حضرت]]،~~ دچار [[ستم]] سلطانی شود و او را در آنجا بکشند، با اوّلین قطره خونش، همه گناهانش بخشوده می‌شود و هر که در این [[راه]] به زندان افتد، در مقابل هر روزی که زندانی و [[اندوهگین]] گردد، در [[قیامت]] برایش یک [[شادی]] است، و اگر در [[راه]] [[زیارت]]، کتک بخورد، برای هر ضربه‌ای یک حوری بهشتی است و در برابر هر درد و رنجی که بر جسمش وارد می‌شود، یک "[[حسنه]]" برای اوست<ref>کامل الزیارات، ص۱۲۴(نقل به تلخیص).</ref>. و میفرماید: {{متن حدیث\|من اتی قبر الحسین عارفا بحقّه غفر اللّه ما تقدّم من ذنبه و ما تأخّر}}<ref>امالی صدوق، ص۱۹۷.</ref>. هر که عارفانه [[قبر سید الشهدا]] را [[زیارت]] کند، [[خداوند]] [[گناهان]] گذشته و آینده‌اش را می‌آمرزد.		میان [[عقیده]] به [[امامت]] و [[دیدار امام]] (چه در حال [[حیات]] و چه پس از [[مرگ]]) نوعی ملازمه است و در [[روایات]]، به این نکته اهمیّت داده شده است. [[زیارت]] خائفانه [[سید الشهدا]] هم ارج بیشتر و [[ثواب]] افزونتری دارد. این، هم نشانه تأثیر [[اجتماعی]] "[[زیارت]]" و هم [[میزان]] [[عشق]] و [[فداکاری]] "[[زائر]]" است. [[امام صادق]] {{ع}} به "ابن بکیر" که سخن از [[خوف]] و [[هراس]] در [[راه]] [[زیارت]] [[سید الشهدا]] می‌گفت، فرمود: آیا [[دوست]] نداری که [[خداوند]]، تو را در [[راه]] ما ترسان ببیند؟...<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ۳۴۵؛ بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۱.</ref>. و در [[حدیثی]] که [[زراره]] از [[امام باقر]] {{ع}} درباره [[زیارت]] خائفانه آن حضرت می‌پرسد، حضرت پاسخ می‌دهد: [[خداوند]]، از [[هراس]] [[قیامت]]، ایمنش می‌دارد<ref>کامل الزیارات، ص۱۲۵؛ وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۵۶.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} نیز به "[[محمد بن مسلم]]" که با [[خوف]] و [[هراس]] به [[زیارت]] [[سید الشهدا]] می‌رفت، فرمود: هر چه مسأله دشوارتر و پرمخاطره‌تر باشد، [[پاداش]] [[زیارت]] هم به اندازه آن است و هر کس خائفانه [[قبر]] آن حضرت را [[زیارت]] کند، [[خداوند]]، [[هراس]] او را در [[روز قیامت]]، ایمن می‌سازد: {{متن حدیث\|مَا كَانَ مِنْ هَذَا أَشَدَّ فَالثَّوَابُ فِيهِ عَلَى قَدْرِ الْخَوْفِ وَ مَنْ خَافَ فِي إِتْيَانِهِ آمَنَ اللَّهُ رَوْعَتَهُ يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ.....}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۵۷؛ بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۱؛ کامل الزیارات، ص۱۲۷.</ref>. در [[حدیث]] مفصّلی، [[امام صادق]] {{ع}} به ثواب‌های آن اشاره کرده، می‌فرماید: کسی که هنگام [[زیارت]] آن حضرت، دچار [[ستم]] سلطانی شود و او را در آنجا بکشند، با اوّلین قطره خونش، همه گناهانش بخشوده می‌شود و هر که در این [[راه]] به زندان افتد، در مقابل هر روزی که زندانی و [[اندوهگین]] گردد، در [[قیامت]] برایش یک [[شادی]] است، و اگر در [[راه]] [[زیارت]]، کتک بخورد، برای هر ضربه‌ای یک حوری بهشتی است و در برابر هر درد و رنجی که بر جسمش وارد می‌شود، یک "[[حسنه]]" برای اوست<ref>کامل الزیارات، ص۱۲۴(نقل به تلخیص).</ref>. و میفرماید: {{متن حدیث\|من اتی قبر الحسین عارفا بحقّه غفر اللّه ما تقدّم من ذنبه و ما تأخّر}}<ref>امالی صدوق، ص۱۹۷.</ref>. هر که عارفانه [[قبر سید الشهدا]] را [[زیارت]] کند، [[خداوند]] [[گناهان]] گذشته و آینده‌اش را می‌آمرزد.

	آری... برای رسیدن به [[کربلا]]، باید [[اراده]] ای آهنین، [[قلبی]] [[شجاع]]، عشقی سوزان داشت و در این [[سفر]]، باید ره توشه‌ای از [[صبر]] و [[یقین]]، پاپوشی از "[[توکّل]]"، سلاحی از "[[ایمان]]" و مرکبی از "[[جان]]" داشت تا به [[منزل]] رسید، چرا که [[راه]] [[کربلا]]، از "صحرای [[عشق]]" و "میدان [[فداکاری]]" و پیچ و [[خم]] [[خوف]] و خطر می‌گذرد. پاداش‌های [[زیارت کربلا]] نیز شگفت است. از قبیل: [[پاداش]] [[نبرد]] در رکاب [[پیامبر]] و [[امام عدل]]، [[اجر]] [[شهیدان]] [[بدر]]، [[ثواب]] [[حج]] و [[عمره]] مکرّر، [[پاداش]] [[آزاد]] کردن هزار [[بنده]] و آماده کردن هزار اسب برای [[مجاهدان]] [[راه خدا]] و... <ref>در منابعی همچون: کامل الزیارت، وسائل الشیعه، بحار الأنوار، ثواب الأعمال و... احادیثش آمده است.</ref>. البته تفاوت [[اجر]] و [[ثواب]]، به [[معرفت]] [[زائر]] و کیفیّت [[زیارت]] و شرایط [[اجتماعی]] هم بستگی دارد.		آری... برای رسیدن به [[کربلا]]، باید [[اراده]] ای آهنین، [[قلبی]] [[شجاع]]، عشقی سوزان داشت و در این [[سفر]]، باید ره توشه‌ای از [[صبر]] و [[یقین]]، پاپوشی از "[[توکّل]]"، سلاحی از "[[ایمان]]" و مرکبی از "[[جان]]" داشت تا به [[منزل]] رسید، چرا که [[راه]] [[کربلا]]، از "صحرای [[عشق]]" و "میدان [[فداکاری]]" و پیچ و [[خم]] [[خوف]] و خطر می‌گذرد. پاداش‌های [[زیارت کربلا]] نیز شگفت است. از قبیل: [[پاداش]] [[نبرد]] در رکاب [[پیامبر]] و [[امام عدل]]، [[اجر]] [[شهیدان]] [[بدر]]، [[ثواب]] [[حج]] و [[عمره]] مکرّر، [[پاداش]] [[آزاد]] کردن هزار [[بنده]] و آماده کردن هزار اسب برای [[مجاهدان]] [[راه خدا]] و... <ref>در منابعی همچون: کامل الزیارت، وسائل الشیعه، بحار الأنوار، ثواب الأعمال و... احادیثش آمده است.</ref>. البته تفاوت [[اجر]] و [[ثواب]]، به [[معرفت]] [[زائر]] و کیفیّت [[زیارت]] و شرایط [[اجتماعی]] هم بستگی دارد.

	[[کربلا]]، از یک سو، سمبل [[مظلومیّت]] [[اهل بیت]] و [[امامان شیعه]] است، از سویی دیگر [[مظهر]] [[دفاع]] بزرگ [[آل علی]] و [[عترت پیامبر]] از [[اسلام]] و [[قرآن]]. توجّه و روی آوردن به [[مزار]] [[سید الشهدا]]، در واقع تکرار همه [[روزه]] و همواره [[حق]] و [[یادآوری]] [[مظلومیّت]] است. اگر [[کعبه]] و [[حج]] و [[نماز]] و جهادی هم باقی مانده است، به [[برکت]] [[شهید]] عاشوراست که [[احیاگر]] [[دین]] شد و [[اسلام]]، تا همیشه مدیون "[[ثار الله]]" است. خصومت [[دشمنان اسلام]] نیز با [[حسین]] {{ع}} و [[مرقد]] او، از همینجاست. [[زیارت]] آن ~~[[حضرت]]،~~ همیشه با سختی و هراس و موانع، رو به رو بوده است. [[شوق]] [[زیارت کربلا]]، از آغاز در [[دل]] [[شیعیان]] [[حق]] [[طلب]] و انسان‌های [[آزاده]] و [[فضیلت]] خواه بوده است. شیفتگان [[سید الشهدا]] در این [[راه]] حاضر به [[بذل جان]] و [[مال]] و [[دست]] و پا بوده‌اند و "[[راه]] بسته [[کربلا]]" همیشه چون حسرتی بر [[دل]] [[شیعه]] بوده است، چه در دوره [[امویان]] و [[عباسیان]]، چه در عصر [[حکومت]] بعثیان و در [[تاریخ]] معاصر، و آرزوی "بازشدن [[راه]] [[کربلا]]" همواره چون مشعلی در [[دل]] [[عاشقان]] [[حسین]] {{ع}} روشن بوده و تلخی‌های هجران را با این "[[امید]]" [[تحمّل]] می‌کرده‌اند. [[زائر]] [[حسین]] {{ع}}، عاشقی از خود گذشته است و [[زیارت کربلا]]، عبادتی خدایی و ملکوتی<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۴۱۴.</ref>.		[[کربلا]]، از یک سو، سمبل [[مظلومیّت]] [[اهل بیت]] و [[امامان شیعه]] است، از سویی دیگر [[مظهر]] [[دفاع]] بزرگ [[آل علی]] و [[عترت پیامبر]] از [[اسلام]] و [[قرآن]]. توجّه و روی آوردن به [[مزار]] [[سید الشهدا]]، در واقع تکرار همه [[روزه]] و همواره [[حق]] و [[یادآوری]] [[مظلومیّت]] است. اگر [[کعبه]] و [[حج]] و [[نماز]] و جهادی هم باقی مانده است، به [[برکت]] [[شهید]] عاشوراست که [[احیاگر]] [[دین]] شد و [[اسلام]]، تا همیشه مدیون "[[ثار الله]]" است. خصومت [[دشمنان اسلام]] نیز با [[حسین]] {{ع}} و [[مرقد]] او، از همینجاست. [[زیارت]] آن حضرت، همیشه با سختی و هراس و موانع، رو به رو بوده است. [[شوق]] [[زیارت کربلا]]، از آغاز در [[دل]] [[شیعیان]] [[حق]] [[طلب]] و انسان‌های [[آزاده]] و [[فضیلت]] خواه بوده است. شیفتگان [[سید الشهدا]] در این [[راه]] حاضر به [[بذل جان]] و [[مال]] و [[دست]] و پا بوده‌اند و "[[راه]] بسته [[کربلا]]" همیشه چون حسرتی بر [[دل]] [[شیعه]] بوده است، چه در دوره [[امویان]] و [[عباسیان]]، چه در عصر [[حکومت]] بعثیان و در [[تاریخ]] معاصر، و آرزوی "بازشدن [[راه]] [[کربلا]]" همواره چون مشعلی در [[دل]] [[عاشقان]] [[حسین]] {{ع}} روشن بوده و تلخی‌های هجران را با این "[[امید]]" [[تحمّل]] می‌کرده‌اند. [[زائر]] [[حسین]] {{ع}}، عاشقی از خود گذشته است و [[زیارت کربلا]]، عبادتی خدایی و ملکوتی<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۴۱۴.</ref>.

	[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|اِذا اَرَدْتَ الْحُسَيْنَ فَزُرْهُ وَ اَنْتَ حَزينٌ مَكْرُوبٌ شُعـْثا غُبْرا جائِعا عَـطْشانا}}" هرگاه خواستی [[حسین]] {{ع}} را [[زیارت]] کنی، با حالتی [[اندوهگین]] و پررنج، [[خاک]] [[آلوده]] و پژمرده، گرسنه و [[تشنه]] [[زیارت]] کن... (در [[حدیث]] دیگری است که:) چون [[حسین بن علی]] اینگونه به [[شهادت]] رسید<ref>بحار الانوار، ج۹۸، ص۱۴۲.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۲۵.</ref>		[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|اِذا اَرَدْتَ الْحُسَيْنَ فَزُرْهُ وَ اَنْتَ حَزينٌ مَكْرُوبٌ شُعـْثا غُبْرا جائِعا عَـطْشانا}}" هرگاه خواستی [[حسین]] {{ع}} را [[زیارت]] کنی، با حالتی [[اندوهگین]] و پررنج، خاک [[آلوده]] و پژمرده، گرسنه و [[تشنه]] [[زیارت]] کن... (در [[حدیث]] دیگری است که:) چون [[حسین بن علی]] اینگونه به [[شهادت]] رسید<ref>بحار الانوار، ج۹۸، ص۱۴۲.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۲۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۰

2024-07-11T09:50:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = زیارت کربلا		\| موضوع مرتبط = زیارت کربلا
	\| عنوان مدخل = [[زیارت کربلا]]		\| عنوان مدخل = زیارت کربلا
	\| مداخل مرتبط = ~~[[زیارت کربلا در حدیث]] - [[زیارت کربلا در تاریخ اسلامی]] -~~ [[زیارت کربلا در معارف و سیره حسینی]]		\| مداخل مرتبط = [[زیارت کربلا در معارف و سیره حسینی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~امام حسین (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	'''زیارت کربلا''' از مقدّس‌ترین و بافضیلت‌ترین زیارت‌هایی که در [[فرهنگ دینی]] و [[روایات اسلامی]] بیان شده است، [[زیارت]] [[قبر سید الشهدا]] {{ع}} در کربلاست و برای [[زیارت]] هیچ امامی، حتی [[زیارت]] [[قبر]] [[رسول خدا]] {{صل}} به این اندازه سفارش و [[دستور]] نیست.		'''زیارت کربلا''' از مقدّس‌ترین و بافضیلت‌ترین زیارت‌هایی که در [[فرهنگ دینی]] و [[روایات اسلامی]] بیان شده است، [[زیارت]] [[قبر سید الشهدا]] {{ع}} در کربلاست و برای [[زیارت]] هیچ امامی، حتی [[زیارت]] [[قبر]] [[رسول خدا]] {{صل}} به این اندازه سفارش و [[دستور]] نیست.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در [[احادیث]]، گاهی [[زیارت]] [[امام حسین]] {{ع}} از [[زیارت]] [[کعبه]] هم [[برتر]] و بالاتر به حساب آمده و برای [[زیارت]] آن [[حضرت]]، پاداشی برابر ده‌ها و صد‌ها [[حجّ]] و [[عمره]] بیان شده است و لحن [[روایات]]، بگونه ای است که آن را برای یک [[شیعه]] در حدّ یک "[[فریضه]]" می‌شمارد و ترک آن را [[ناپسند]] می‌داند و هیچ عذر و بهانه و [[خوف]] و خطر را [[مانع]] از آن به حساب نمی‌آورد و ترک آن را [[جفا]] می‌داند. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] است: {{متن حدیث\|زِيَارَةُ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَاجِبَةٌ عَلَى كُلِّ مَنْ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ، بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۴۶؛ امالی صدوق، ص۱۲۳. در مزار شیخ مفید، ص۲۶ چنین است (از امام باقر {{ع}}): {{متن حدیث\|مُرُوا شِيعَتَنَا بِزِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَإِنَّ إِتْيَانَهُ مُفْتَرَضٌ عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ}}.</ref>. [[زیارت]] [[حسین بن علی]] {{ع}}، بر هر کس که او را از سوی [[خداوند]]، "[[امام]]" می‌داند [[واجب]] است.		در [[احادیث]]، گاهی [[زیارت]] [[امام حسین]] {{ع}} از [[زیارت]] [[کعبه]] هم [[برتر]] و بالاتر به حساب آمده و برای [[زیارت]] آن [[حضرت]]، پاداشی برابر ده‌ها و صد‌ها [[حجّ]] و [[عمره]] بیان شده است و لحن [[روایات]]، بگونه ای است که آن را برای یک [[شیعه]] در حدّ یک "[[فریضه]]" می‌شمارد و ترک آن را [[ناپسند]] می‌داند و هیچ عذر و بهانه و [[خوف]] و خطر را [[مانع]] از آن به حساب نمی‌آورد و ترک آن را [[جفا]] می‌داند. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] است: {{متن حدیث\|زِيَارَةُ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَاجِبَةٌ عَلَى كُلِّ مَنْ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ، بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۴۶؛ امالی صدوق، ص۱۲۳. در مزار شیخ مفید، ص۲۶ چنین است (از امام باقر {{ع}}): {{متن حدیث\|مُرُوا شِيعَتَنَا بِزِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَإِنَّ إِتْيَانَهُ مُفْتَرَضٌ عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ}}.</ref>. [[زیارت]] [[حسین بن علی]] {{ع}}، بر هر کس که او را از سوی [[خداوند]]، "[[امام]]" می‌داند [[واجب]] است.

	میان [[عقیده]] به [[امامت]] و [[دیدار امام]] (چه در حال [[حیات]] و چه پس از [[مرگ]]) نوعی ملازمه است و در [[روایات]]، به این نکته اهمیّت داده شده است. [[زیارت]] خائفانه [[سید الشهدا]] هم ارج بیشتر و [[ثواب]] افزونتری دارد. این، هم نشانه تأثیر [[اجتماعی]] "[[زیارت]]" و هم [[میزان]] [[عشق]] و [[فداکاری]] "[[زائر]]" است. [[امام صادق]] {{ع}} به "ابن بکیر" که سخن از [[خوف]] و [[هراس]] در [[راه]] [[زیارت]] [[سید الشهدا]] می‌گفت، فرمود: آیا [[دوست]] نداری که [[خداوند]]، تو را در [[راه]] ما ترسان ببیند؟...<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ۳۴۵؛ بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۱.</ref>. و در [[حدیثی]] که [[زراره]] از [[امام باقر]] {{ع}} درباره [[زیارت]] خائفانه آن [[حضرت]] می‌پرسد، [[حضرت]] پاسخ می‌دهد: [[خداوند]]، از [[هراس]] [[قیامت]]، ایمنش می‌دارد<ref>کامل الزیارات، ص۱۲۵؛ وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۵۶.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} نیز به "[[محمد بن مسلم]]" که با [[خوف]] و [[هراس]] به [[زیارت]] [[سید الشهدا]] می‌رفت، فرمود: هر چه مسأله دشوارتر و پرمخاطره‌تر باشد، [[پاداش]] [[زیارت]] هم به اندازه آن است و هر کس خائفانه [[قبر]] آن [[حضرت]] را [[زیارت]] کند، [[خداوند]]، [[هراس]] او را در [[روز قیامت]]، ایمن می‌سازد: {{متن حدیث\|مَا كَانَ مِنْ هَذَا أَشَدَّ فَالثَّوَابُ فِيهِ عَلَى قَدْرِ الْخَوْفِ وَ مَنْ خَافَ فِي إِتْيَانِهِ آمَنَ اللَّهُ رَوْعَتَهُ يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ.....}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۵۷؛ بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۱؛ کامل الزیارات، ص۱۲۷.</ref>. در [[حدیث]] مفصّلی، [[امام صادق]] {{ع}} به ثواب‌های آن اشاره کرده، می‌فرماید: کسی که هنگام [[زیارت]] آن [[حضرت]]، دچار [[ستم]] سلطانی شود و او را در آنجا بکشند، با اوّلین قطره خونش، همه گناهانش بخشوده می‌شود و هر که در این [[راه]] به زندان افتد، در مقابل هر روزی که زندانی و [[اندوهگین]] گردد، در [[قیامت]] برایش یک [[شادی]] است، و اگر در [[راه]] [[زیارت]]، کتک بخورد، برای هر ضربه‌ای یک حوری بهشتی است و در برابر هر درد و رنجی که بر جسمش وارد می‌شود، یک "[[حسنه]]" برای اوست<ref>کامل الزیارات، ص۱۲۴(نقل به تلخیص).</ref>. و میفرماید: {{متن حدیث\|من اتی قبر الحسین عارفا بحقّه غفر اللّه ما تقدّم من ذنبه و ما تأخّر}}<ref>امالی صدوق، ص۱۹۷.</ref>. هر که عارفانه [[قبر سید الشهدا]] را [[زیارت]] کند، [[خداوند]] [[گناهان]] گذشته و آینده‌اش را می‌آمرزد.		میان [[عقیده]] به [[امامت]] و [[دیدار امام]] (چه در حال [[حیات]] و چه پس از [[مرگ]]) نوعی ملازمه است و در [[روایات]]، به این نکته اهمیّت داده شده است. [[زیارت]] خائفانه [[سید الشهدا]] هم ارج بیشتر و [[ثواب]] افزونتری دارد. این، هم نشانه تأثیر [[اجتماعی]] "[[زیارت]]" و هم [[میزان]] [[عشق]] و [[فداکاری]] "[[زائر]]" است. [[امام صادق]] {{ع}} به "ابن بکیر" که سخن از [[خوف]] و [[هراس]] در [[راه]] [[زیارت]] [[سید الشهدا]] می‌گفت، فرمود: آیا [[دوست]] نداری که [[خداوند]]، تو را در [[راه]] ما ترسان ببیند؟...<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ۳۴۵؛ بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۱.</ref>. و در [[حدیثی]] که [[زراره]] از [[امام باقر]] {{ع}} درباره [[زیارت]] خائفانه آن [[حضرت]] می‌پرسد، [[حضرت]] پاسخ می‌دهد: [[خداوند]]، از [[هراس]] [[قیامت]]، ایمنش می‌دارد<ref>کامل الزیارات، ص۱۲۵؛ وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۵۶.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} نیز به "[[محمد بن مسلم]]" که با [[خوف]] و [[هراس]] به [[زیارت]] [[سید الشهدا]] می‌رفت، فرمود: هر چه مسأله دشوارتر و پرمخاطره‌تر باشد، [[پاداش]] [[زیارت]] هم به اندازه آن است و هر کس خائفانه [[قبر]] آن [[حضرت]] را [[زیارت]] کند، [[خداوند]]، [[هراس]] او را در [[روز قیامت]]، ایمن می‌سازد: {{متن حدیث\|مَا كَانَ مِنْ هَذَا أَشَدَّ فَالثَّوَابُ فِيهِ عَلَى قَدْرِ الْخَوْفِ وَ مَنْ خَافَ فِي إِتْيَانِهِ آمَنَ اللَّهُ رَوْعَتَهُ يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ.....}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۵۷؛ بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۱؛ کامل الزیارات، ص۱۲۷.</ref>. در [[حدیث]] مفصّلی، [[امام صادق]] {{ع}} به ثواب‌های آن اشاره کرده، می‌فرماید: کسی که هنگام [[زیارت]] آن [[حضرت]]، دچار [[ستم]] سلطانی شود و او را در آنجا بکشند، با اوّلین قطره خونش، همه گناهانش بخشوده می‌شود و هر که در این [[راه]] به زندان افتد، در مقابل هر روزی که زندانی و [[اندوهگین]] گردد، در [[قیامت]] برایش یک [[شادی]] است، و اگر در [[راه]] [[زیارت]]، کتک بخورد، برای هر ضربه‌ای یک حوری بهشتی است و در برابر هر درد و رنجی که بر جسمش وارد می‌شود، یک "[[حسنه]]" برای اوست<ref>کامل الزیارات، ص۱۲۴(نقل به تلخیص).</ref>. و میفرماید: {{متن حدیث\|من اتی قبر الحسین عارفا بحقّه غفر اللّه ما تقدّم من ذنبه و ما تأخّر}}<ref>امالی صدوق، ص۱۹۷.</ref>. هر که عارفانه [[قبر سید الشهدا]] را [[زیارت]] کند، [[خداوند]] [[گناهان]] گذشته و آینده‌اش را می‌آمرزد.

	آری... برای رسیدن به [[کربلا]]، باید [[اراده]] ای آهنین، [[قلبی]] [[شجاع]]، عشقی سوزان داشت و در این [[سفر]]، باید ره توشه‌ای از [[صبر]] و [[یقین]]، پاپوشی از "[[توکّل]]"، سلاحی از "[[ایمان]]" و مرکبی از "[[جان]]" داشت تا به [[منزل]] رسید، چرا که [[راه]] [[کربلا]]، از "صحرای [[عشق]]" و "میدان [[فداکاری]]" و پیچ و [[خم]] [[خوف]] و خطر می‌گذرد. پاداش‌های [[زیارت کربلا]] نیز شگفت است. از قبیل: [[پاداش]] [[نبرد]] در رکاب [[پیامبر]] و [[امام عدل]]، [[اجر]] [[شهیدان]] [[بدر]]، [[ثواب]] [[حج]] و [[عمره]] مکرّر، [[پاداش]] [[آزاد]] کردن هزار [[بنده]] و آماده کردن هزار اسب برای [[مجاهدان]] [[راه خدا]] و... <ref>در منابعی همچون: کامل الزیارت، وسائل الشیعه، بحار الأنوار، ثواب الأعمال و... احادیثش آمده است.</ref>. البته تفاوت [[اجر]] و [[ثواب]]، به [[معرفت]] [[زائر]] و کیفیّت [[زیارت]] و شرایط [[اجتماعی]] هم بستگی دارد.		آری... برای رسیدن به [[کربلا]]، باید [[اراده]] ای آهنین، [[قلبی]] [[شجاع]]، عشقی سوزان داشت و در این [[سفر]]، باید ره توشه‌ای از [[صبر]] و [[یقین]]، پاپوشی از "[[توکّل]]"، سلاحی از "[[ایمان]]" و مرکبی از "[[جان]]" داشت تا به [[منزل]] رسید، چرا که [[راه]] [[کربلا]]، از "صحرای [[عشق]]" و "میدان [[فداکاری]]" و پیچ و [[خم]] [[خوف]] و خطر می‌گذرد. پاداش‌های [[زیارت کربلا]] نیز شگفت است. از قبیل: [[پاداش]] [[نبرد]] در رکاب [[پیامبر]] و [[امام عدل]]، [[اجر]] [[شهیدان]] [[بدر]]، [[ثواب]] [[حج]] و [[عمره]] مکرّر، [[پاداش]] [[آزاد]] کردن هزار [[بنده]] و آماده کردن هزار اسب برای [[مجاهدان]] [[راه خدا]] و... <ref>در منابعی همچون: کامل الزیارت، وسائل الشیعه، بحار الأنوار، ثواب الأعمال و... احادیثش آمده است.</ref>. البته تفاوت [[اجر]] و [[ثواب]]، به [[معرفت]] [[زائر]] و کیفیّت [[زیارت]] و شرایط [[اجتماعی]] هم بستگی دارد.

	[[کربلا]]، از یک سو، سمبل [[مظلومیّت]] [[اهل بیت]] و [[امامان شیعه]] است، از سویی دیگر [[مظهر]] [[دفاع]] بزرگ [[آل علی]] و [[عترت پیامبر]] از [[اسلام]] و [[قرآن]]. توجّه و روی آوردن به [[مزار]] [[سید الشهدا]]، در واقع تکرار همه [[روزه]] و همواره [[حق]] و [[یادآوری]] [[مظلومیّت]] است. اگر [[کعبه]] و [[حج]] و [[نماز]] و جهادی هم باقی مانده است، به [[برکت]] [[شهید]] عاشوراست که [[احیاگر]] [[دین]] شد و [[اسلام]]، تا همیشه مدیون "[[ثار الله]]" است. [[خصومت]] [[دشمنان اسلام]] نیز با [[حسین]] {{ع}} و [[مرقد]] او، از همینجاست. [[زیارت]] آن [[حضرت]]، همیشه با [[سختی]] و [[هراس]] و موانع، رو به رو بوده است. [[شوق]] [[زیارت کربلا]]، از آغاز در [[دل]] [[شیعیان]] [[حق]] [[طلب]] و انسان‌های [[آزاده]] و [[فضیلت]] خواه بوده است. شیفتگان [[سید الشهدا]] در این [[راه]] حاضر به [[بذل جان]] و [[مال]] و [[دست]] و پا بوده‌اند و "[[راه]] بسته [[کربلا]]" همیشه چون حسرتی بر [[دل]] [[شیعه]] بوده است، چه در دوره [[امویان]] و [[عباسیان]]، چه در عصر [[حکومت]] بعثیان و در [[تاریخ]] معاصر، و آرزوی "بازشدن [[راه]] [[کربلا]]" همواره چون مشعلی در [[دل]] [[عاشقان]] [[حسین]] {{ع}} روشن بوده و تلخی‌های هجران را با این "[[امید]]" [[تحمّل]] می‌کرده‌اند. [[زائر]] [[حسین]] {{ع}}، عاشقی از خود گذشته است و [[زیارت کربلا]]، عبادتی خدایی و ملکوتی<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۴۱۴.</ref>.		[[کربلا]]، از یک سو، سمبل [[مظلومیّت]] [[اهل بیت]] و [[امامان شیعه]] است، از سویی دیگر [[مظهر]] [[دفاع]] بزرگ [[آل علی]] و [[عترت پیامبر]] از [[اسلام]] و [[قرآن]]. توجّه و روی آوردن به [[مزار]] [[سید الشهدا]]، در واقع تکرار همه [[روزه]] و همواره [[حق]] و [[یادآوری]] [[مظلومیّت]] است. اگر [[کعبه]] و [[حج]] و [[نماز]] و جهادی هم باقی مانده است، به [[برکت]] [[شهید]] عاشوراست که [[احیاگر]] [[دین]] شد و [[اسلام]]، تا همیشه مدیون "[[ثار الله]]" است. خصومت [[دشمنان اسلام]] نیز با [[حسین]] {{ع}} و [[مرقد]] او، از همینجاست. [[زیارت]] آن [[حضرت]]، همیشه با سختی و هراس و موانع، رو به رو بوده است. [[شوق]] [[زیارت کربلا]]، از آغاز در [[دل]] [[شیعیان]] [[حق]] [[طلب]] و انسان‌های [[آزاده]] و [[فضیلت]] خواه بوده است. شیفتگان [[سید الشهدا]] در این [[راه]] حاضر به [[بذل جان]] و [[مال]] و [[دست]] و پا بوده‌اند و "[[راه]] بسته [[کربلا]]" همیشه چون حسرتی بر [[دل]] [[شیعه]] بوده است، چه در دوره [[امویان]] و [[عباسیان]]، چه در عصر [[حکومت]] بعثیان و در [[تاریخ]] معاصر، و آرزوی "بازشدن [[راه]] [[کربلا]]" همواره چون مشعلی در [[دل]] [[عاشقان]] [[حسین]] {{ع}} روشن بوده و تلخی‌های هجران را با این "[[امید]]" [[تحمّل]] می‌کرده‌اند. [[زائر]] [[حسین]] {{ع}}، عاشقی از خود گذشته است و [[زیارت کربلا]]، عبادتی خدایی و ملکوتی<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۴۱۴.</ref>.

	[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|اِذا اَرَدْتَ الْحُسَيْنَ فَزُرْهُ وَ اَنْتَ حَزينٌ مَكْرُوبٌ شُعـْثا غُبْرا جائِعا عَـطْشانا}}" هرگاه خواستی [[حسین]] {{ع}} را [[زیارت]] کنی، با حالتی [[اندوهگین]] و پررنج، [[خاک]] [[آلوده]] و پژمرده، گرسنه و [[تشنه]] [[زیارت]] کن... (در [[حدیث]] دیگری است که:) چون [[حسین بن علی]] اینگونه به [[شهادت]] رسید<ref>بحار الانوار، ج۹۸، ص۱۴۲.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۲۵.</ref>.		[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|اِذا اَرَدْتَ الْحُسَيْنَ فَزُرْهُ وَ اَنْتَ حَزينٌ مَكْرُوبٌ شُعـْثا غُبْرا جائِعا عَـطْشانا}}" هرگاه خواستی [[حسین]] {{ع}} را [[زیارت]] کنی، با حالتی [[اندوهگین]] و پررنج، [[خاک]] [[آلوده]] و پژمرده، گرسنه و [[تشنه]] [[زیارت]] کن... (در [[حدیث]] دیگری است که:) چون [[حسین بن علی]] اینگونه به [[شهادت]] رسید<ref>بحار الانوار، ج۹۸، ص۱۴۲.</ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۲۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۴:		خط ۲۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:زیارت کربلا ~~در معارف و سیره حسینی~~]]		[[رده:زیارت]]
			[[رده:کربلا]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:55:15Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۲۵
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط = امام حسین (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امام حسین (پرسش)
	}}		}}
	'''زیارت کربلا''' از مقدّس‌ترین و بافضیلت‌ترین زیارت‌هایی که در [[فرهنگ دینی]] و [[روایات اسلامی]] بیان شده است، [[زیارت]] [[قبر سید الشهدا]]{{ع}} در کربلاست و برای [[زیارت]] هیچ امامی، حتی [[زیارت]] [[قبر]] [[رسول خدا]]{{صل}} به این اندازه سفارش و [[دستور]] نیست.		'''زیارت کربلا''' از مقدّس‌ترین و بافضیلت‌ترین زیارت‌هایی که در [[فرهنگ دینی]] و [[روایات اسلامی]] بیان شده است، [[زیارت]] [[قبر سید الشهدا]] {{ع}} در کربلاست و برای [[زیارت]] هیچ امامی، حتی [[زیارت]] [[قبر]] [[رسول خدا]] {{صل}} به این اندازه سفارش و [[دستور]] نیست.
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	در [[احادیث]]، گاهی [[زیارت]] [[امام حسین]]{{ع}} از [[زیارت]] [[کعبه]] هم [[برتر]] و بالاتر به حساب آمده و برای [[زیارت]] آن [[حضرت]]، پاداشی برابر ده‌ها و صد‌ها [[حجّ]] و [[عمره]] بیان شده است و لحن [[روایات]]، بگونه ای است که آن را برای یک [[شیعه]] در حدّ یک "[[فریضه]]" می‌شمارد و ترک آن را [[ناپسند]] می‌داند و هیچ عذر و بهانه و [[خوف]] و خطر را [[مانع]] از آن به حساب نمی‌آورد و ترک آن را [[جفا]] می‌داند. از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] است: {{متن حدیث\|زِيَارَةُ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَاجِبَةٌ عَلَى كُلِّ مَنْ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ، بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۴۶؛ امالی صدوق، ص۱۲۳. در مزار شیخ مفید، ص۲۶ چنین است (از امام باقر{{ع}}): {{متن حدیث\|مُرُوا شِيعَتَنَا بِزِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَإِنَّ إِتْيَانَهُ مُفْتَرَضٌ عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ}}.</ref>. [[زیارت]] [[حسین بن علی]]{{ع}}، بر هر کس که او را از سوی [[خداوند]]، "[[امام]]" می‌داند [[واجب]] است.		در [[احادیث]]، گاهی [[زیارت]] [[امام حسین]] {{ع}} از [[زیارت]] [[کعبه]] هم [[برتر]] و بالاتر به حساب آمده و برای [[زیارت]] آن [[حضرت]]، پاداشی برابر ده‌ها و صد‌ها [[حجّ]] و [[عمره]] بیان شده است و لحن [[روایات]]، بگونه ای است که آن را برای یک [[شیعه]] در حدّ یک "[[فریضه]]" می‌شمارد و ترک آن را [[ناپسند]] می‌داند و هیچ عذر و بهانه و [[خوف]] و خطر را [[مانع]] از آن به حساب نمی‌آورد و ترک آن را [[جفا]] می‌داند. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] است: {{متن حدیث\|زِيَارَةُ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَاجِبَةٌ عَلَى كُلِّ مَنْ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ، بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۴۶؛ امالی صدوق، ص۱۲۳. در مزار شیخ مفید، ص۲۶ چنین است (از امام باقر {{ع}}): {{متن حدیث\|مُرُوا شِيعَتَنَا بِزِيَارَةِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَإِنَّ إِتْيَانَهُ مُفْتَرَضٌ عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ يُقِرُّ لِلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ بِالْإِمَامَةِ مِنَ اللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ}}.</ref>. [[زیارت]] [[حسین بن علی]] {{ع}}، بر هر کس که او را از سوی [[خداوند]]، "[[امام]]" می‌داند [[واجب]] است.
	میان [[عقیده]] به [[امامت]] و [[دیدار امام]] (چه در حال [[حیات]] و چه پس از [[مرگ]]) نوعی ملازمه است و در [[روایات]]، به این نکته اهمیّت داده شده است. [[زیارت]] خائفانه [[سید الشهدا]] هم ارج بیشتر و [[ثواب]] افزونتری دارد. این، هم نشانه تأثیر [[اجتماعی]] "[[زیارت]]" و هم [[میزان]] [[عشق]] و [[فداکاری]] "[[زائر]]" است. [[امام صادق]]{{ع}} به "ابن بکیر" که سخن از [[خوف]] و [[هراس]] در [[راه]] [[زیارت]] [[سید الشهدا]] می‌گفت، فرمود: آیا [[دوست]] نداری که [[خداوند]]، تو را در [[راه]] ما ترسان ببیند؟...<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ۳۴۵؛ بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۱.</ref>. و در [[حدیثی]] که [[زراره]] از [[امام باقر]]{{ع}} درباره [[زیارت]] خائفانه آن [[حضرت]] می‌پرسد، [[حضرت]] پاسخ می‌دهد: [[خداوند]]، از [[هراس]] [[قیامت]]، ایمنش می‌دارد<ref>کامل الزیارات، ص۱۲۵؛ وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۵۶.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} نیز به "[[محمد بن مسلم]]" که با [[خوف]] و [[هراس]] به [[زیارت]] [[سید الشهدا]] می‌رفت، فرمود: هر چه مسأله دشوارتر و پرمخاطره‌تر باشد، [[پاداش]] [[زیارت]] هم به اندازه آن است و هر کس خائفانه [[قبر]] آن [[حضرت]] را [[زیارت]] کند، [[خداوند]]، [[هراس]] او را در [[روز قیامت]]، ایمن می‌سازد: {{متن حدیث\|مَا كَانَ مِنْ هَذَا أَشَدَّ فَالثَّوَابُ فِيهِ عَلَى قَدْرِ الْخَوْفِ وَ مَنْ خَافَ فِي إِتْيَانِهِ آمَنَ اللَّهُ رَوْعَتَهُ يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ.....}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۵۷؛ بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۱؛ کامل الزیارات، ص۱۲۷.</ref>. در [[حدیث]] مفصّلی، [[امام صادق]]{{ع}} به ثواب‌های آن اشاره کرده، می‌فرماید: کسی که هنگام [[زیارت]] آن [[حضرت]]، دچار [[ستم]] سلطانی شود و او را در آنجا بکشند، با اوّلین قطره خونش، همه گناهانش بخشوده می‌شود و هر که در این [[راه]] به زندان افتد، در مقابل هر روزی که زندانی و [[اندوهگین]] گردد، در [[قیامت]] برایش یک [[شادی]] است، و اگر در [[راه]] [[زیارت]]، کتک بخورد، برای هر ضربه‌ای یک حوری بهشتی است و در برابر هر درد و رنجی که بر جسمش وارد می‌شود، یک "[[حسنه]]" برای اوست<ref>کامل الزیارات، ص۱۲۴(نقل به تلخیص).</ref>. و میفرماید: {{متن حدیث\|من اتی قبر الحسین عارفا بحقّه غفر اللّه ما تقدّم من ذنبه و ما تأخّر}}<ref>امالی صدوق، ص۱۹۷.</ref>. هر که عارفانه [[قبر سید الشهدا]] را [[زیارت]] کند، [[خداوند]] [[گناهان]] گذشته و آینده‌اش را می‌آمرزد.		میان [[عقیده]] به [[امامت]] و [[دیدار امام]] (چه در حال [[حیات]] و چه پس از [[مرگ]]) نوعی ملازمه است و در [[روایات]]، به این نکته اهمیّت داده شده است. [[زیارت]] خائفانه [[سید الشهدا]] هم ارج بیشتر و [[ثواب]] افزونتری دارد. این، هم نشانه تأثیر [[اجتماعی]] "[[زیارت]]" و هم [[میزان]] [[عشق]] و [[فداکاری]] "[[زائر]]" است. [[امام صادق]] {{ع}} به "ابن بکیر" که سخن از [[خوف]] و [[هراس]] در [[راه]] [[زیارت]] [[سید الشهدا]] می‌گفت، فرمود: آیا [[دوست]] نداری که [[خداوند]]، تو را در [[راه]] ما ترسان ببیند؟...<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ۳۴۵؛ بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۱.</ref>. و در [[حدیثی]] که [[زراره]] از [[امام باقر]] {{ع}} درباره [[زیارت]] خائفانه آن [[حضرت]] می‌پرسد، [[حضرت]] پاسخ می‌دهد: [[خداوند]]، از [[هراس]] [[قیامت]]، ایمنش می‌دارد<ref>کامل الزیارات، ص۱۲۵؛ وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۵۶.</ref>. [[امام صادق]] {{ع}} نیز به "[[محمد بن مسلم]]" که با [[خوف]] و [[هراس]] به [[زیارت]] [[سید الشهدا]] می‌رفت، فرمود: هر چه مسأله دشوارتر و پرمخاطره‌تر باشد، [[پاداش]] [[زیارت]] هم به اندازه آن است و هر کس خائفانه [[قبر]] آن [[حضرت]] را [[زیارت]] کند، [[خداوند]]، [[هراس]] او را در [[روز قیامت]]، ایمن می‌سازد: {{متن حدیث\|مَا كَانَ مِنْ هَذَا أَشَدَّ فَالثَّوَابُ فِيهِ عَلَى قَدْرِ الْخَوْفِ وَ مَنْ خَافَ فِي إِتْيَانِهِ آمَنَ اللَّهُ رَوْعَتَهُ يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ.....}}<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۵۷؛ بحار الأنوار، ج۹۸، ص۱۱؛ کامل الزیارات، ص۱۲۷.</ref>. در [[حدیث]] مفصّلی، [[امام صادق]] {{ع}} به ثواب‌های آن اشاره کرده، می‌فرماید: کسی که هنگام [[زیارت]] آن [[حضرت]]، دچار [[ستم]] سلطانی شود و او را در آنجا بکشند، با اوّلین قطره خونش، همه گناهانش بخشوده می‌شود و هر که در این [[راه]] به زندان افتد، در مقابل هر روزی که زندانی و [[اندوهگین]] گردد، در [[قیامت]] برایش یک [[شادی]] است، و اگر در [[راه]] [[زیارت]]، کتک بخورد، برای هر ضربه‌ای یک حوری بهشتی است و در برابر هر درد و رنجی که بر جسمش وارد می‌شود، یک "[[حسنه]]" برای اوست<ref>کامل الزیارات، ص۱۲۴(نقل به تلخیص).</ref>. و میفرماید: {{متن حدیث\|من اتی قبر الحسین عارفا بحقّه غفر اللّه ما تقدّم من ذنبه و ما تأخّر}}<ref>امالی صدوق، ص۱۹۷.</ref>. هر که عارفانه [[قبر سید الشهدا]] را [[زیارت]] کند، [[خداوند]] [[گناهان]] گذشته و آینده‌اش را می‌آمرزد.

	آری... برای رسیدن به [[کربلا]]، باید [[اراده]] ای آهنین، [[قلبی]] [[شجاع]]، عشقی سوزان داشت و در این [[سفر]]، باید ره توشه‌ای از [[صبر]] و [[یقین]]، پاپوشی از "[[توکّل]]"، سلاحی از "[[ایمان]]" و مرکبی از "[[جان]]" داشت تا به [[منزل]] رسید، چرا که [[راه]] [[کربلا]]، از "صحرای [[عشق]]" و "میدان [[فداکاری]]" و پیچ و [[خم]] [[خوف]] و خطر می‌گذرد. پاداش‌های [[زیارت کربلا]] نیز شگفت است. از قبیل: [[پاداش]] [[نبرد]] در رکاب [[پیامبر]] و [[امام عدل]]، [[اجر]] [[شهیدان]] [[بدر]]، [[ثواب]] [[حج]] و [[عمره]] مکرّر، [[پاداش]] [[آزاد]] کردن هزار [[بنده]] و آماده کردن هزار اسب برای [[مجاهدان]] [[راه خدا]] و... <ref>در منابعی همچون: کامل الزیارت، وسائل الشیعه، بحار الأنوار، ثواب الأعمال و... احادیثش آمده است.</ref>. البته تفاوت [[اجر]] و [[ثواب]]، به [[معرفت]] [[زائر]] و کیفیّت [[زیارت]] و شرایط [[اجتماعی]] هم بستگی دارد.		آری... برای رسیدن به [[کربلا]]، باید [[اراده]] ای آهنین، [[قلبی]] [[شجاع]]، عشقی سوزان داشت و در این [[سفر]]، باید ره توشه‌ای از [[صبر]] و [[یقین]]، پاپوشی از "[[توکّل]]"، سلاحی از "[[ایمان]]" و مرکبی از "[[جان]]" داشت تا به [[منزل]] رسید، چرا که [[راه]] [[کربلا]]، از "صحرای [[عشق]]" و "میدان [[فداکاری]]" و پیچ و [[خم]] [[خوف]] و خطر می‌گذرد. پاداش‌های [[زیارت کربلا]] نیز شگفت است. از قبیل: [[پاداش]] [[نبرد]] در رکاب [[پیامبر]] و [[امام عدل]]، [[اجر]] [[شهیدان]] [[بدر]]، [[ثواب]] [[حج]] و [[عمره]] مکرّر، [[پاداش]] [[آزاد]] کردن هزار [[بنده]] و آماده کردن هزار اسب برای [[مجاهدان]] [[راه خدا]] و... <ref>در منابعی همچون: کامل الزیارت، وسائل الشیعه، بحار الأنوار، ثواب الأعمال و... احادیثش آمده است.</ref>. البته تفاوت [[اجر]] و [[ثواب]]، به [[معرفت]] [[زائر]] و کیفیّت [[زیارت]] و شرایط [[اجتماعی]] هم بستگی دارد.

	[[کربلا]]، از یک سو، سمبل [[مظلومیّت]] [[اهل بیت]] و [[امامان شیعه]] است، از سویی دیگر [[مظهر]] [[دفاع]] بزرگ [[آل علی]] و [[عترت پیامبر]] از [[اسلام]] و [[قرآن]]. توجّه و روی آوردن به [[مزار]] [[سید الشهدا]]، در واقع تکرار همه [[روزه]] و همواره [[حق]] و [[یادآوری]] [[مظلومیّت]] است. اگر [[کعبه]] و [[حج]] و [[نماز]] و جهادی هم باقی مانده است، به [[برکت]] [[شهید]] عاشوراست که [[احیاگر]] [[دین]] شد و [[اسلام]]، تا همیشه مدیون "[[ثار الله]]" است. [[خصومت]] [[دشمنان اسلام]] نیز با [[حسین]]{{ع}} و [[مرقد]] او، از همینجاست. [[زیارت]] آن [[حضرت]]، همیشه با [[سختی]] و [[هراس]] و موانع، رو به رو بوده است. [[شوق]] [[زیارت کربلا]]، از آغاز در [[دل]] [[شیعیان]] [[حق]] [[طلب]] و انسان‌های [[آزاده]] و [[فضیلت]] خواه بوده است. شیفتگان [[سید الشهدا]] در این [[راه]] حاضر به [[بذل جان]] و [[مال]] و [[دست]] و پا بوده‌اند و "[[راه]] بسته [[کربلا]]" همیشه چون حسرتی بر [[دل]] [[شیعه]] بوده است، چه در دوره [[امویان]] و [[عباسیان]]، چه در عصر [[حکومت]] بعثیان و در [[تاریخ]] معاصر، و آرزوی "بازشدن [[راه]] [[کربلا]]" همواره چون مشعلی در [[دل]] [[عاشقان]] [[حسین]]{{ع}} روشن بوده و تلخی‌های هجران را با این "[[امید]]" [[تحمّل]] می‌کرده‌اند. [[زائر]] [[حسین]]{{ع}}، عاشقی از خود گذشته است و [[زیارت کربلا]]، عبادتی خدایی و ملکوتی<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۴۱۴.</ref>.		[[کربلا]]، از یک سو، سمبل [[مظلومیّت]] [[اهل بیت]] و [[امامان شیعه]] است، از سویی دیگر [[مظهر]] [[دفاع]] بزرگ [[آل علی]] و [[عترت پیامبر]] از [[اسلام]] و [[قرآن]]. توجّه و روی آوردن به [[مزار]] [[سید الشهدا]]، در واقع تکرار همه [[روزه]] و همواره [[حق]] و [[یادآوری]] [[مظلومیّت]] است. اگر [[کعبه]] و [[حج]] و [[نماز]] و جهادی هم باقی مانده است، به [[برکت]] [[شهید]] عاشوراست که [[احیاگر]] [[دین]] شد و [[اسلام]]، تا همیشه مدیون "[[ثار الله]]" است. [[خصومت]] [[دشمنان اسلام]] نیز با [[حسین]] {{ع}} و [[مرقد]] او، از همینجاست. [[زیارت]] آن [[حضرت]]، همیشه با [[سختی]] و [[هراس]] و موانع، رو به رو بوده است. [[شوق]] [[زیارت کربلا]]، از آغاز در [[دل]] [[شیعیان]] [[حق]] [[طلب]] و انسان‌های [[آزاده]] و [[فضیلت]] خواه بوده است. شیفتگان [[سید الشهدا]] در این [[راه]] حاضر به [[بذل جان]] و [[مال]] و [[دست]] و پا بوده‌اند و "[[راه]] بسته [[کربلا]]" همیشه چون حسرتی بر [[دل]] [[شیعه]] بوده است، چه در دوره [[امویان]] و [[عباسیان]]، چه در عصر [[حکومت]] بعثیان و در [[تاریخ]] معاصر، و آرزوی "بازشدن [[راه]] [[کربلا]]" همواره چون مشعلی در [[دل]] [[عاشقان]] [[حسین]] {{ع}} روشن بوده و تلخی‌های هجران را با این "[[امید]]" [[تحمّل]] می‌کرده‌اند. [[زائر]] [[حسین]] {{ع}}، عاشقی از خود گذشته است و [[زیارت کربلا]]، عبادتی خدایی و ملکوتی<ref>وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۴۱۴.</ref>.

	[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|اِذا اَرَدْتَ الْحُسَيْنَ فَزُرْهُ وَ اَنْتَ حَزينٌ مَكْرُوبٌ شُعـْثا غُبْرا جائِعا عَـطْشانا}}" هرگاه خواستی [[حسین]]{{ع}} را [[زیارت]] کنی، با حالتی [[اندوهگین]] و پررنج، [[خاک]] [[آلوده]] و پژمرده، گرسنه و [[تشنه]] [[زیارت]] کن... (در [[حدیث]] دیگری است که:) چون [[حسین بن علی]] اینگونه به [[شهادت]] رسید<ref>بحار الانوار، ج۹۸، ص۱۴۲.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۲۵.</ref>.		[[امام صادق]] {{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|اِذا اَرَدْتَ الْحُسَيْنَ فَزُرْهُ وَ اَنْتَ حَزينٌ مَكْرُوبٌ شُعـْثا غُبْرا جائِعا عَـطْشانا}}" هرگاه خواستی [[حسین]] {{ع}} را [[زیارت]] کنی، با حالتی [[اندوهگین]] و پررنج، [[خاک]] [[آلوده]] و پژمرده، گرسنه و [[تشنه]] [[زیارت]] کن... (در [[حدیث]] دیگری است که:) چون [[حسین بن علی]] اینگونه به [[شهادت]] رسید<ref>بحار الانوار، ج۹۸، ص۱۴۲.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۲۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:24:46Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = زیارت کربلا		\| موضوع مرتبط = زیارت کربلا
خط ۲۷:		خط ۲۶:
	[[رده:زیارت کربلا در معارف و سیره حسینی]]		[[رده:زیارت کربلا در معارف و سیره حسینی]]
	[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]		[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:35:24Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۰۵
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|اِذا اَرَدْتَ الْحُسَيْنَ فَزُرْهُ وَ اَنْتَ حَزينٌ مَكْرُوبٌ شُعـْثا غُبْرا جائِعا عَـطْشانا}}" هرگاه خواستی [[حسین]]{{ع}} را [[زیارت]] کنی، با حالتی [[اندوهگین]] و پررنج، [[خاک]] [[آلوده]] و پژمرده، گرسنه و [[تشنه]] [[زیارت]] کن... (در [[حدیث]] دیگری است که:) چون [[حسین بن علی]] اینگونه به [[شهادت]] رسید<ref>بحار الانوار، ج۹۸، ص۱۴۲.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۲۵.</ref>.		[[امام صادق]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|اِذا اَرَدْتَ الْحُسَيْنَ فَزُرْهُ وَ اَنْتَ حَزينٌ مَكْرُوبٌ شُعـْثا غُبْرا جائِعا عَـطْشانا}}" هرگاه خواستی [[حسین]]{{ع}} را [[زیارت]] کنی، با حالتی [[اندوهگین]] و پررنج، [[خاک]] [[آلوده]] و پژمرده، گرسنه و [[تشنه]] [[زیارت]] کن... (در [[حدیث]] دیگری است که:) چون [[حسین بن علی]] اینگونه به [[شهادت]] رسید<ref>بحار الانوار، ج۹۸، ص۱۴۲.</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۲۵.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \(...

2022-06-01T07:29:16Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل مرتبط ~~با مباحث پیرامون [[~~زیارت کربلا~~]] است. "'''~~[[زیارت کربلا]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[زیارت کربلا در حدیث]] - [[زیارت کربلا در تاریخ اسلامی]] - [[زیارت کربلا در معارف و سیره حسینی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = زیارت کربلا
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امام حسین (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[زیارت کربلا]]
			\| مداخل مرتبط = [[زیارت کربلا در حدیث]] - [[زیارت کربلا در تاریخ اسلامی]] - [[زیارت کربلا در معارف و سیره حسینی]]
			\| پرسش مرتبط = امام حسین (پرسش)
			}}
	'''زیارت کربلا''' از مقدّس‌ترین و بافضیلت‌ترین زیارت‌هایی که در [[فرهنگ دینی]] و [[روایات اسلامی]] بیان شده است، [[زیارت]] [[قبر سید الشهدا]]{{ع}} در کربلاست و برای [[زیارت]] هیچ امامی، حتی [[زیارت]] [[قبر]] [[رسول خدا]]{{صل}} به این اندازه سفارش و [[دستور]] نیست.		'''زیارت کربلا''' از مقدّس‌ترین و بافضیلت‌ترین زیارت‌هایی که در [[فرهنگ دینی]] و [[روایات اسلامی]] بیان شده است، [[زیارت]] [[قبر سید الشهدا]]{{ع}} در کربلاست و برای [[زیارت]] هیچ امامی، حتی [[زیارت]] [[قبر]] [[رسول خدا]]{{صل}} به این اندازه سفارش و [[دستور]] نیست.
	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T19:09:05Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۳۹
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T17:18:53Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۴۸
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

2021-12-16T15:04:27Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۳۴
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		* [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]

Admin: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

2021-11-25T15:26:00Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۵۶
خط ۱:		خط ۱:

	{{امامت}}		{{امامت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون [[زیارت کربلا]] است. "'''[[زیارت کربلا]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون [[زیارت کربلا]] است. "'''[[زیارت کربلا]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>