ساده‌زیستی در معارف و سیره فاطمی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Ali: /* پانویس */

2023-11-04T07:02:52Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۲
خط ۷۷:		خط ۷۷:

	[[رده:زهد]]		[[رده:زهد]]
	~~[[رده:فضایل اخلاقی]]~~

Bahmani: /* ساده‌زیستی در زندگی */

2022-11-25T16:14:35Z

ساده‌زیستی در زندگی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۴
خط ۶۶:		خط ۶۶:

	از همه اینها که بگذریم فرق نکردن [[وضعیت زندگی]] زهرا {{س}} در قبل و بعد از [[بخشش]] [[فدک]] به او، [[بهترین]] [[گواه]] بر [[زهد]] و [[ساده‌زیستی]] او است. به [[راستی]] او همچون [[پدر]] و همسرش، سومین [[پرچمدار]] و آیینه تمام نمای زهد است و هرگز از [[زندگی زاهدانه]] خود نزد کسی [[شکایت]] [[نبرد]] و همواره خدا را [[شاکر]] بود<ref>[[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|درآمدی بر سیره فاطمی]]، ص ۹۱.</ref>.		از همه اینها که بگذریم فرق نکردن [[وضعیت زندگی]] زهرا {{س}} در قبل و بعد از [[بخشش]] [[فدک]] به او، [[بهترین]] [[گواه]] بر [[زهد]] و [[ساده‌زیستی]] او است. به [[راستی]] او همچون [[پدر]] و همسرش، سومین [[پرچمدار]] و آیینه تمام نمای زهد است و هرگز از [[زندگی زاهدانه]] خود نزد کسی [[شکایت]] [[نبرد]] و همواره خدا را [[شاکر]] بود<ref>[[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|درآمدی بر سیره فاطمی]]، ص ۹۱.</ref>.

	~~== ساده‌زیستی در زندگی==~~
	فاطمه {{س}} اسوۀ [[سادگی]] و دوری از تشریفات در زندگی است. او به عنوان دختر [[برترین]] و [[آخرین پیامبر خدا]] که [[فرمانروایی]] و [[رهبری]] همه [[جزیرة العرب]] را نیز در دست داشت و نیز [[همسر]] بزرگ‌ترین سردار [[اسلام]]، بسیار آسان و راحت می‌توانست از دست‌رنج خود و همسر رشیدش، به [[خانه]] و و فرزندانش بپردازد و برای خویشتن، جامه‌های فاخر و زیورآلات متعدد تهیه کند؛ اما او که [[معنای زندگی]] را در [[بندگی]] و ساده‌زیستی می‌یافت، به پوستینی برای بستر شبانه و رفع نیاز روزانه بسنده کرد و به جای دست در حلقه و دستبند نمودن، دستاس زندگی را چرخاند و بی‌خادم و [[یاور]]، همه کارهای درون خانه را به انجام رساند. فاطمه {{س}} در طول زندگی خود، در سایه [[تربیت]] هماره و [[مراقبت]] دائمی [[پدر]] بزرگوار خویش به سر می‌برد. یک نمونه هنگامی است که [[رنج]] کار مداوم و نگهداری از چند فرزند پیاپی، این دختر [[نوجوان]] را به [[خدمت]] پدر کشاند تا خادمی [[طلب]] کند؛ اما [[پیامبر]] {{صل}} ذکرهایی را توشه راهش نمود تا به جای خدمتکار، از اتّصال به [[خداوند]] و [[معنویت]] [[حقیقی]]، برای گذر از دشواری‌های زندگی کمک بگیرد<ref>ر.ک: سیره پیامبر خاتم، ج۴، ص۸۳ (درخواست خدمتگزار از پیامبر {{صل}}).</ref>.

	بار دیگر، چون پرده‌ای بر در خانه آویخته بود و دو فرزند دلبندش، حسن و حسین را به زیوری از نقره آراسته بود، با اندک تغییری در [[رفتار پیامبر]] {{صل}} متوجه شد که [[خاندان پیامبر]] {{صل}} باید از طیّبات [[حلال]] زندگی نیز دست بشویند تا در سرای جاوید، هر چه بیشتر [[عزیز]] و عزیز‌تر باشند<ref>ر.ک: سیره پیامبر خاتم، ج۴، ص۸۹، ح۲۲۵۲.</ref>. نیز فاطمه {{س}} آن‌گاه که به [[آیین]] همه [[زنان]]، گردنبند زرّین حاصل از [[غنیمت]] [[جنگی]] شوهر رشیدش را به گردن آویخت، خیلی زود با تَذکار ساده پدر، به یاد آورد که او دختر [[پیامبری]] است که وقتی میان [[فقر]] و [[غنا]]، مخیّر شد، [[فقر]] را [[اختیار]] کرد و با همه قدرتش به‌سان هیچ‌یک از [[جبّاران]] نیست. پس دخترش هم باید حتی از آنچه [[حلال]] است نیز بگذرد تا کوچک‌ترین شباهتی به [[دختران]] جبّاران نداشته باشد<ref>ر. ک: سیره پیامبر خاتم، ج۴، ص۸۷، ح۲۲۵۰.</ref>. فاطمه {{س}} می‌دانست که اسوه‌شدن و ملاک و نشان [[رضایت]] و [[خشم الهی]] بودن، نیازمند [[ایثار]] و بخشیدن گردنبندی است که هر [[زن]] دیگری نیز آن را در گردن دارد<ref>ر.ک: سیره پیامبر خاتم، ج۴، ص۸۷، ح۲۲۵۱.</ref>.<ref>[[محمد م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌\|م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌، محمد]]، [[سیره پیامبر خاتم ج۴ (کتاب)\|سیره پیامبر خاتم ج۴]]، ص ۹۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* سادگی زندگی */

2022-11-25T16:13:35Z

سادگی زندگی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۳
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	رسول خدا {{صل}} به [[ساده‌زیستی]] دخترش فاطمه {{س}} بسیار حساس بود و هرگز اجازه نمی‌داد [[حریم]] [[نبوی]] به ذخارف [[دنیا]] و [[تجملات]] [[آلوده]] گردد. [[زراره]] از [[امام باقر]] {{ع}} نقل می‌کند: هرگاه [[پیامبر]] {{صل}} به [[سفر]] می‌رفت، آخرین دیدارش با فاطمه {{س}} بود و چون از سفر باز می‌گشت، نخستین کسی که به [[دیدار]] وی می‌شتافت باز دخترش فاطمه {{س}} بود.		رسول خدا {{صل}} به [[ساده‌زیستی]] دخترش فاطمه {{س}} بسیار حساس بود و هرگز اجازه نمی‌داد [[حریم]] [[نبوی]] به ذخارف [[دنیا]] و [[تجملات]] [[آلوده]] گردد. [[زراره]] از [[امام باقر]] {{ع}} نقل می‌کند: هرگاه [[پیامبر]] {{صل}} به [[سفر]] می‌رفت، آخرین دیدارش با فاطمه {{س}} بود و چون از سفر باز می‌گشت، نخستین کسی که به [[دیدار]] وی می‌شتافت باز دخترش فاطمه {{س}} بود.

	در ادامه [[حدیث]] آمده است: روزی رسول خدا {{صل}} در بازگشت از سفری به دیدار فاطمه {{س}} شتافت و ضمن گفت‌و‌گو چشمش به پرده‌ای افتاد که از در آویزان بود. ضمن آنکه دو دستبند نقره‌ای در دستان دخترش [[مشاهده]] کرد که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} آنها را از سهمیه [[غنائم جنگی]] خریده بود.		در ادامه [[حدیث]] آمده است: روزی رسول خدا {{صل}} در بازگشت از سفری به دیدار فاطمه {{س}} شتافت و ضمن گفت‌و‌گو چشمش به پرده‌ای افتاد که از در آویزان بود. ضمن آنکه دو دستبند نقره‌ای در دستان دخترش [[مشاهده]] کرد که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} آنها را از سهمیه [[غنائم جنگی]] خریده بود. پیامبر به آنها نگریست؛ ولی چیزی نگفت و بی‌درنگ برخاست و [[خانه زهرا]] {{س}} را ترک کرد. فاطمه {{س}} از نگاه و [[رفتار]] [[پدر]] دریافت که او برای پرده و دستبندها ناراحت شده است. از این رو، گریست و سپس آنها را به دست فرزندانش حسن و حسین {{عم}} نزد پیامبر {{صل}} فرستاد تا در [[راه خدا]] [[انفاق]] کند. رسول خدا {{صل}} چون [[حسنین]] را دید و پیغام دخترش را شنید، بسیار خوشحال شد. سپس پرده و دستبندها را میان [[اصحاب صفه]]، که [[مهاجران]] [[بی‌بضاعت]] و بدون [[خانه]] و کاشانه بودند، تقسیم کرد<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۸۳ – ۸۴.</ref>.<ref>[[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|درآمدی بر سیره فاطمی]]، ص ۸۹؛ [[محمد م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌\|م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌، محمد]]، [[سیره پیامبر خاتم ج۴ (کتاب)\|سیره پیامبر خاتم ج۴]]، ص ۹۰.</ref>

	پیامبر به آنها نگریست؛ ولی چیزی نگفت و بی‌درنگ برخاست و [[خانه زهرا]] {{س}} را ترک کرد. فاطمه {{س}} از نگاه و [[رفتار]] [[پدر]] دریافت که او برای پرده و دستبندها ناراحت شده است. از این رو، گریست و سپس آنها را به دست فرزندانش حسن و حسین {{عم}} نزد پیامبر {{صل}} فرستاد تا در [[راه خدا]] [[انفاق]] کند.

	رسول خدا {{صل}} چون [[حسنین]] را دید و پیغام دخترش را شنید، بسیار خوشحال شد. سپس پرده و دستبندها را میان [[اصحاب صفه]]، که [[مهاجران]] [[بی‌بضاعت]] و بدون [[خانه]] و کاشانه بودند، تقسیم کرد<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۸۳ – ۸۴.</ref>.<ref>[[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|درآمدی بر سیره فاطمی]]، ص ۸۹.</ref>

	== تحمل [[گرسنگی]] ==		== تحمل [[گرسنگی]] ==

Bahmani: /* معناشناسی */

2022-11-25T16:06:50Z

معناشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۳۶
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	زهد از دو بعد در خور توجه است: بعد [[روانی]] و بعد عملی. [[حقیقت]] زهد از جنبه [[روحی]] و روانی، دلبسته نبودن به [[دنیا]] و مظاهر آن است و به تعبیر دیگر، [[آزاد]] بودن [[انسان]] از هر آنچه رنگ تعلق به خود می‌گیرد.		زهد از دو بعد در خور توجه است: بعد [[روانی]] و بعد عملی. [[حقیقت]] زهد از جنبه [[روحی]] و روانی، دلبسته نبودن به [[دنیا]] و مظاهر آن است و به تعبیر دیگر، [[آزاد]] بودن [[انسان]] از هر آنچه رنگ تعلق به خود می‌گیرد.

	[[آزادی]] زاهد از [[تمایلات نفسانی]] به حدی است که «دادن»ها و «گرفتن»ها در وجود او موج ایجاد نمی‌کند، چنان که علی {{ع}} فرمود<ref>نهج البلاغه، کلمات قصار، ۴۳۹.</ref>: زهد در دو جمله [[قرآن]] خلاصه شده است: {{متن قرآن\|لِكَيْلَا تَأْسَوْا عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ}}<ref>«تا بر آنچه از دست شما رفت دریغ نخورید و بر آنچه به شما دهد شادی نکنید» سوره حدید، آیه ۲۳.</ref>.		[[آزادی]] زاهد از [[تمایلات نفسانی]] به حدی است که «دادن»ها و «گرفتن»ها در وجود او موج ایجاد نمی‌کند، چنان که [[علی]] {{ع}} فرمود<ref>نهج البلاغه، کلمات قصار، ۴۳۹.</ref>: زهد در دو جمله [[قرآن]] خلاصه شده است: {{متن قرآن\|لِكَيْلَا تَأْسَوْا عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ}}<ref>«تا بر آنچه از دست شما رفت دریغ نخورید و بر آنچه به شما دهد شادی نکنید» سوره حدید، آیه ۲۳.</ref>.

	زهد در بعد عملی به معنای [[چشم پوشی]] از پاره‌ای [[لذت‌ها]] و [[تمتعات مادی]] است. تحقق جلوه عملی زهد در [[زندگی]] فرد، پایه‌های زهد روحی را در [[دل]] او مستحکم و [[استوار]] می‌سازد؛ از این رو، [[امیر مؤمنان]] در پاسخ کسی که از علت [[پوشیدن]] [[جامه]] کهنه و مندرس وی پرسیده بود، فرمود: {{متن حدیث\|يَخْشَعُ لَهُ الْقَلْبُ وَ تَذِلُّ بِهِ النَّفْسُ وَ يَقْتَدِي بِهِ الْمُؤْمِنُونَ}}<ref>نهج البلاغه، کلمات قصار، ۱۰۳.</ref>؛ با پوشیدن این جامه، دل [[خضوع]] می‌یابد و نفس رام می‌گردد و [[مؤمنان]] بدان [[تأسی]] می‌کنند<ref>[[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|درآمدی بر سیره فاطمی]]، ص ۸۶.</ref>.		زهد در بعد عملی به معنای [[چشم پوشی]] از پاره‌ای [[لذت‌ها]] و [[تمتعات مادی]] است. تحقق جلوه عملی زهد در [[زندگی]] فرد، پایه‌های زهد روحی را در [[دل]] او مستحکم و [[استوار]] می‌سازد؛ از این رو، [[امیر مؤمنان]] در پاسخ کسی که از علت [[پوشیدن]] [[جامه]] کهنه و مندرس وی پرسیده بود، فرمود: {{متن حدیث\|يَخْشَعُ لَهُ الْقَلْبُ وَ تَذِلُّ بِهِ النَّفْسُ وَ يَقْتَدِي بِهِ الْمُؤْمِنُونَ}}<ref>نهج البلاغه، کلمات قصار، ۱۰۳.</ref>؛ با پوشیدن این جامه، دل [[خضوع]] می‌یابد و نفس رام می‌گردد و [[مؤمنان]] بدان [[تأسی]] می‌کنند<ref>[[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|درآمدی بر سیره فاطمی]]، ص ۸۶.</ref>.

Bahmani: /* زهد و ساده‌زیستی */

2022-11-25T16:06:25Z

زهد و ساده‌زیستی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۳۶
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	== ~~[[زهد]] و [[ساده‌زیستی]]~~ ==		== معناشناسی ==
	«زهد» در اصل به معنای [[اعراض]] از چیزی برای ناچیز و کوچک بودن آن است<ref>اقرب الموارد، واژه «زهد»؛ مفردات کلمات القرآن، ص۲۲۰.</ref>. «زهید» یعنی چیز اندک و «[[زاهد]]» یعنی کسی که نسبت به چیزی بی‌میل است و به «زهید» یعنی کم آن بسنده کرده است<ref>نهج البلاغه، کلمات قصار، ۴۳۹.</ref>.		«زهد» در اصل به معنای [[اعراض]] از چیزی برای ناچیز و کوچک بودن آن است<ref>اقرب الموارد، واژه «زهد»؛ مفردات کلمات القرآن، ص۲۲۰.</ref>. «زهید» یعنی چیز اندک و «[[زاهد]]» یعنی کسی که نسبت به چیزی بی‌میل است و به «زهید» یعنی کم آن بسنده کرده است<ref>نهج البلاغه، کلمات قصار، ۴۳۹.</ref>.
	زهد از دو بعد در خور توجه است: بعد [[روانی]] و بعد عملی. [[حقیقت]] زهد از جنبه [[روحی]] و روانی، دلبسته نبودن به [[دنیا]] و مظاهر آن است و به تعبیر دیگر، [[آزاد]] بودن [[انسان]] از هر آنچه رنگ تعلق به خود می‌گیرد.		زهد از دو بعد در خور توجه است: بعد [[روانی]] و بعد عملی. [[حقیقت]] زهد از جنبه [[روحی]] و روانی، دلبسته نبودن به [[دنیا]] و مظاهر آن است و به تعبیر دیگر، [[آزاد]] بودن [[انسان]] از هر آنچه رنگ تعلق به خود می‌گیرد.
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	[[آزادی]] زاهد از [[تمایلات نفسانی]] به حدی است که «دادن»ها و «گرفتن»ها در وجود او موج ایجاد نمی‌کند، چنان که علی {{ع}} فرمود<ref>نهج البلاغه، کلمات قصار، ۴۳۹.</ref>: زهد در دو جمله [[قرآن]] خلاصه شده است: {{متن قرآن\|لِكَيْلَا تَأْسَوْا عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ}}<ref>«تا بر آنچه از دست شما رفت دریغ نخورید و بر آنچه به شما دهد شادی نکنید» سوره حدید، آیه ۲۳.</ref>.		[[آزادی]] زاهد از [[تمایلات نفسانی]] به حدی است که «دادن»ها و «گرفتن»ها در وجود او موج ایجاد نمی‌کند، چنان که علی {{ع}} فرمود<ref>نهج البلاغه، کلمات قصار، ۴۳۹.</ref>: زهد در دو جمله [[قرآن]] خلاصه شده است: {{متن قرآن\|لِكَيْلَا تَأْسَوْا عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ}}<ref>«تا بر آنچه از دست شما رفت دریغ نخورید و بر آنچه به شما دهد شادی نکنید» سوره حدید، آیه ۲۳.</ref>.

	زهد در بعد عملی به معنای [[چشم پوشی]] از پاره‌ای [[لذت‌ها]] و [[تمتعات مادی]] است. تحقق جلوه عملی زهد در [[زندگی]] فرد، پایه‌های زهد روحی را در [[دل]] او مستحکم و [[استوار]] می‌سازد؛ از این رو، [[امیر مؤمنان]] در پاسخ کسی که از علت [[پوشیدن]] [[جامه]] کهنه و مندرس وی پرسیده بود، فرمود: {{متن حدیث\|يَخْشَعُ لَهُ الْقَلْبُ وَ تَذِلُّ بِهِ النَّفْسُ وَ يَقْتَدِي بِهِ الْمُؤْمِنُونَ}}<ref>نهج البلاغه، کلمات قصار، ۱۰۳.</ref>؛ با پوشیدن این جامه، دل [[خضوع]] می‌یابد و نفس رام می‌گردد و [[مؤمنان]] بدان [[تأسی]] می‌کنند.		زهد در بعد عملی به معنای [[چشم پوشی]] از پاره‌ای [[لذت‌ها]] و [[تمتعات مادی]] است. تحقق جلوه عملی زهد در [[زندگی]] فرد، پایه‌های زهد روحی را در [[دل]] او مستحکم و [[استوار]] می‌سازد؛ از این رو، [[امیر مؤمنان]] در پاسخ کسی که از علت [[پوشیدن]] [[جامه]] کهنه و مندرس وی پرسیده بود، فرمود: {{متن حدیث\|يَخْشَعُ لَهُ الْقَلْبُ وَ تَذِلُّ بِهِ النَّفْسُ وَ يَقْتَدِي بِهِ الْمُؤْمِنُونَ}}<ref>نهج البلاغه، کلمات قصار، ۱۰۳.</ref>؛ با پوشیدن این جامه، دل [[خضوع]] می‌یابد و نفس رام می‌گردد و [[مؤمنان]] بدان [[تأسی]] می‌کنند<ref>[[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|درآمدی بر سیره فاطمی]]، ص ۸۶.</ref>.

			== زهد [[فاطمه زهرا]]{{س}} ==
	[[فاطمه]] {{س}} به عنوان [[دختر رسول خدا]] {{صل}}؛ [[پیشوای مسلمانان]]، [[همسر]] امیر مؤمنان {{ع}}؛ [[حجت]] [[زمان]] و خود نیز به عنوان [[معصوم]] و [[حجت خدا]]، زهد و ساده‌زیستی را برگزید. این [[منش]] و روش در همه ابعاد زندگی او متجلی بود. در [[خانه]] [[پدر]]، در مهر و جهیزیه اندک، در خانه ساده همسر، در [[بخشش]] [[لباس]] [[عروسی]] و گلوبند با [[برکت]]؛ همان که گرسنه‌ای را [[سیر]] کرد، برهنه‌ای را پوشاند، [[فقیری]] را [[بی‌نیاز]] ساخت و بنده‌ای را [[آزاد]] کرد<ref>ر.ک: بحارالانوار، ج۴۳، ص۵۶ - ۵۷.</ref>؛ در چشمان به گودی نشسته‌اش بر اثر [[گرسنگی]]، در دستان پینه بسته‌اش و در لباس‌های غبارآلودش. در ادامه فصل با نمونه‌های عینی [[زهد]] در [[زندگی]] [[دختر پیامبر]] {{صل}} آشنا می‌شویم<ref>[[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|درآمدی بر سیره فاطمی]]، ص ۸۶.</ref>.		[[فاطمه]] {{س}} به عنوان [[دختر رسول خدا]] {{صل}}؛ [[پیشوای مسلمانان]]، [[همسر]] امیر مؤمنان {{ع}}؛ [[حجت]] [[زمان]] و خود نیز به عنوان [[معصوم]] و [[حجت خدا]]، زهد و ساده‌زیستی را برگزید. این [[منش]] و روش در همه ابعاد زندگی او متجلی بود. در [[خانه]] [[پدر]]، در مهر و جهیزیه اندک، در خانه ساده همسر، در [[بخشش]] [[لباس]] [[عروسی]] و گلوبند با [[برکت]]؛ همان که گرسنه‌ای را [[سیر]] کرد، برهنه‌ای را پوشاند، [[فقیری]] را [[بی‌نیاز]] ساخت و بنده‌ای را [[آزاد]] کرد<ref>ر.ک: بحارالانوار، ج۴۳، ص۵۶ - ۵۷.</ref>؛ در چشمان به گودی نشسته‌اش بر اثر [[گرسنگی]]، در دستان پینه بسته‌اش و در لباس‌های غبارآلودش. در ادامه فصل با نمونه‌های عینی [[زهد]] در [[زندگی]] [[دختر پیامبر]] {{صل}} آشنا می‌شویم<ref>[[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|درآمدی بر سیره فاطمی]]، ص ۸۶.</ref>.

Wasity در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۲۰

2022-11-24T21:20:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۵۰
خط ۷۸:		خط ۷۸:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:10068654.jpg\|22px]] [[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|'''درآمدی بر سیره فاطمی''']]		# [[پرونده:10068654.jpg\|22px]] [[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|'''درآمدی بر سیره فاطمی''']]
			# [[پرونده:1379263.jpg\|22px]] [[محمد م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌\|م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌، محمد]]، [[سیره پیامبر خاتم ج۴ (کتاب)\|'''سیره پیامبر خاتم ج۴''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: /* منابع */

2022-11-24T21:19:30Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۴۹
خط ۶۹:		خط ۶۹:

	از همه اینها که بگذریم فرق نکردن [[وضعیت زندگی]] زهرا {{س}} در قبل و بعد از [[بخشش]] [[فدک]] به او، [[بهترین]] [[گواه]] بر [[زهد]] و [[ساده‌زیستی]] او است. به [[راستی]] او همچون [[پدر]] و همسرش، سومین [[پرچمدار]] و آیینه تمام نمای زهد است و هرگز از [[زندگی زاهدانه]] خود نزد کسی [[شکایت]] [[نبرد]] و همواره خدا را [[شاکر]] بود<ref>[[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|درآمدی بر سیره فاطمی]]، ص ۹۱.</ref>.		از همه اینها که بگذریم فرق نکردن [[وضعیت زندگی]] زهرا {{س}} در قبل و بعد از [[بخشش]] [[فدک]] به او، [[بهترین]] [[گواه]] بر [[زهد]] و [[ساده‌زیستی]] او است. به [[راستی]] او همچون [[پدر]] و همسرش، سومین [[پرچمدار]] و آیینه تمام نمای زهد است و هرگز از [[زندگی زاهدانه]] خود نزد کسی [[شکایت]] [[نبرد]] و همواره خدا را [[شاکر]] بود<ref>[[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|درآمدی بر سیره فاطمی]]، ص ۹۱.</ref>.

			== ساده‌زیستی در زندگی==
			فاطمه {{س}} اسوۀ [[سادگی]] و دوری از تشریفات در زندگی است. او به عنوان دختر [[برترین]] و [[آخرین پیامبر خدا]] که [[فرمانروایی]] و [[رهبری]] همه [[جزیرة العرب]] را نیز در دست داشت و نیز [[همسر]] بزرگ‌ترین سردار [[اسلام]]، بسیار آسان و راحت می‌توانست از دست‌رنج خود و همسر رشیدش، به [[خانه]] و و فرزندانش بپردازد و برای خویشتن، جامه‌های فاخر و زیورآلات متعدد تهیه کند؛ اما او که [[معنای زندگی]] را در [[بندگی]] و ساده‌زیستی می‌یافت، به پوستینی برای بستر شبانه و رفع نیاز روزانه بسنده کرد و به جای دست در حلقه و دستبند نمودن، دستاس زندگی را چرخاند و بی‌خادم و [[یاور]]، همه کارهای درون خانه را به انجام رساند. فاطمه {{س}} در طول زندگی خود، در سایه [[تربیت]] هماره و [[مراقبت]] دائمی [[پدر]] بزرگوار خویش به سر می‌برد. یک نمونه هنگامی است که [[رنج]] کار مداوم و نگهداری از چند فرزند پیاپی، این دختر [[نوجوان]] را به [[خدمت]] پدر کشاند تا خادمی [[طلب]] کند؛ اما [[پیامبر]] {{صل}} ذکرهایی را توشه راهش نمود تا به جای خدمتکار، از اتّصال به [[خداوند]] و [[معنویت]] [[حقیقی]]، برای گذر از دشواری‌های زندگی کمک بگیرد<ref>ر.ک: سیره پیامبر خاتم، ج۴، ص۸۳ (درخواست خدمتگزار از پیامبر {{صل}}).</ref>.

			بار دیگر، چون پرده‌ای بر در خانه آویخته بود و دو فرزند دلبندش، حسن و حسین را به زیوری از نقره آراسته بود، با اندک تغییری در [[رفتار پیامبر]] {{صل}} متوجه شد که [[خاندان پیامبر]] {{صل}} باید از طیّبات [[حلال]] زندگی نیز دست بشویند تا در سرای جاوید، هر چه بیشتر [[عزیز]] و عزیز‌تر باشند<ref>ر.ک: سیره پیامبر خاتم، ج۴، ص۸۹، ح۲۲۵۲.</ref>. نیز فاطمه {{س}} آن‌گاه که به [[آیین]] همه [[زنان]]، گردنبند زرّین حاصل از [[غنیمت]] [[جنگی]] شوهر رشیدش را به گردن آویخت، خیلی زود با تَذکار ساده پدر، به یاد آورد که او دختر [[پیامبری]] است که وقتی میان [[فقر]] و [[غنا]]، مخیّر شد، [[فقر]] را [[اختیار]] کرد و با همه قدرتش به‌سان هیچ‌یک از [[جبّاران]] نیست. پس دخترش هم باید حتی از آنچه [[حلال]] است نیز بگذرد تا کوچک‌ترین شباهتی به [[دختران]] جبّاران نداشته باشد<ref>ر. ک: سیره پیامبر خاتم، ج۴، ص۸۷، ح۲۲۵۰.</ref>. فاطمه {{س}} می‌دانست که اسوه‌شدن و ملاک و نشان [[رضایت]] و [[خشم الهی]] بودن، نیازمند [[ایثار]] و بخشیدن گردنبندی است که هر [[زن]] دیگری نیز آن را در گردن دارد<ref>ر.ک: سیره پیامبر خاتم، ج۴، ص۸۷، ح۲۲۵۱.</ref>.<ref>[[محمد م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌\|م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌، محمد]]، [[سیره پیامبر خاتم ج۴ (کتاب)\|سیره پیامبر خاتم ج۴]]، ص ۹۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۸

2022-11-24T09:38:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۰۸
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	زهد در بعد عملی به معنای [[چشم پوشی]] از پاره‌ای [[لذت‌ها]] و [[تمتعات مادی]] است. تحقق جلوه عملی زهد در [[زندگی]] فرد، پایه‌های زهد روحی را در [[دل]] او مستحکم و [[استوار]] می‌سازد؛ از این رو، [[امیر مؤمنان]] در پاسخ کسی که از علت [[پوشیدن]] [[جامه]] کهنه و مندرس وی پرسیده بود، فرمود: {{متن حدیث\|يَخْشَعُ لَهُ الْقَلْبُ وَ تَذِلُّ بِهِ النَّفْسُ وَ يَقْتَدِي بِهِ الْمُؤْمِنُونَ}}<ref>نهج البلاغه، کلمات قصار، ۱۰۳.</ref>؛ با پوشیدن این جامه، دل [[خضوع]] می‌یابد و نفس رام می‌گردد و [[مؤمنان]] بدان [[تأسی]] می‌کنند.		زهد در بعد عملی به معنای [[چشم پوشی]] از پاره‌ای [[لذت‌ها]] و [[تمتعات مادی]] است. تحقق جلوه عملی زهد در [[زندگی]] فرد، پایه‌های زهد روحی را در [[دل]] او مستحکم و [[استوار]] می‌سازد؛ از این رو، [[امیر مؤمنان]] در پاسخ کسی که از علت [[پوشیدن]] [[جامه]] کهنه و مندرس وی پرسیده بود، فرمود: {{متن حدیث\|يَخْشَعُ لَهُ الْقَلْبُ وَ تَذِلُّ بِهِ النَّفْسُ وَ يَقْتَدِي بِهِ الْمُؤْمِنُونَ}}<ref>نهج البلاغه، کلمات قصار، ۱۰۳.</ref>؛ با پوشیدن این جامه، دل [[خضوع]] می‌یابد و نفس رام می‌گردد و [[مؤمنان]] بدان [[تأسی]] می‌کنند.

	[[فاطمه]] {{س}} به عنوان [[دختر رسول خدا]] {{صل}}؛ [[پیشوای مسلمانان]]، [[همسر]] امیر مؤمنان {{ع}}؛ [[حجت]] [[زمان]] و خود نیز به عنوان [[معصوم]] و [[حجت خدا]]، زهد و ساده‌زیستی را برگزید. این [[منش]] و روش در همه ابعاد زندگی او متجلی بود. در [[خانه]] [[پدر]]، در مهر و جهیزیه اندک، در خانه ساده همسر، در [[بخشش]] [[لباس]] [[عروسی]] و گلوبند با [[برکت]]؛ همان که گرسنه‌ای را [[سیر]] کرد، برهنه‌ای را پوشاند، [[فقیری]] را [[بی‌نیاز]] ساخت و بنده‌ای را [[آزاد]] کرد<ref>ر. ک: بحارالانوار، ج۴۳، ص۵۶ - ۵۷.</ref>؛ در چشمان به گودی نشسته‌اش بر اثر [[گرسنگی]]، در دستان پینه بسته‌اش و در لباس‌های غبارآلودش. در ادامه فصل با نمونه‌های عینی [[زهد]] در [[زندگی]] [[دختر پیامبر]] {{صل}} آشنا می‌شویم<ref>[[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|درآمدی بر سیره فاطمی]]، ص ۸۶.</ref>.		[[فاطمه]] {{س}} به عنوان [[دختر رسول خدا]] {{صل}}؛ [[پیشوای مسلمانان]]، [[همسر]] امیر مؤمنان {{ع}}؛ [[حجت]] [[زمان]] و خود نیز به عنوان [[معصوم]] و [[حجت خدا]]، زهد و ساده‌زیستی را برگزید. این [[منش]] و روش در همه ابعاد زندگی او متجلی بود. در [[خانه]] [[پدر]]، در مهر و جهیزیه اندک، در خانه ساده همسر، در [[بخشش]] [[لباس]] [[عروسی]] و گلوبند با [[برکت]]؛ همان که گرسنه‌ای را [[سیر]] کرد، برهنه‌ای را پوشاند، [[فقیری]] را [[بی‌نیاز]] ساخت و بنده‌ای را [[آزاد]] کرد<ref>ر.ک: بحارالانوار، ج۴۳، ص۵۶ - ۵۷.</ref>؛ در چشمان به گودی نشسته‌اش بر اثر [[گرسنگی]]، در دستان پینه بسته‌اش و در لباس‌های غبارآلودش. در ادامه فصل با نمونه‌های عینی [[زهد]] در [[زندگی]] [[دختر پیامبر]] {{صل}} آشنا می‌شویم<ref>[[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|درآمدی بر سیره فاطمی]]، ص ۸۶.</ref>.

	== [[بی‌رغبتی به دنیا]] ==		== [[بی‌رغبتی به دنیا]] ==

Bahmani: /* تحمل گرسنگی */

2022-11-24T09:37:58Z

تحمل گرسنگی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۰۷
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	رسول خدا {{صل}} چون [[حسنین]] را دید و پیغام دخترش را شنید، بسیار خوشحال شد. سپس پرده و دستبندها را میان [[اصحاب صفه]]، که [[مهاجران]] [[بی‌بضاعت]] و بدون [[خانه]] و کاشانه بودند، تقسیم کرد<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۸۳ – ۸۴.</ref>.<ref>[[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|درآمدی بر سیره فاطمی]]، ص ۸۹.</ref>		رسول خدا {{صل}} چون [[حسنین]] را دید و پیغام دخترش را شنید، بسیار خوشحال شد. سپس پرده و دستبندها را میان [[اصحاب صفه]]، که [[مهاجران]] [[بی‌بضاعت]] و بدون [[خانه]] و کاشانه بودند، تقسیم کرد<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۸۳ – ۸۴.</ref>.<ref>[[علی رفیعی\|رفیعی، علی]]، [[درآمدی بر سیره فاطمی (کتاب)\|درآمدی بر سیره فاطمی]]، ص ۸۹.</ref>

	== [[تحمل]] [[گرسنگی]] ==		== تحمل [[گرسنگی]] ==
	هر [[روز]] که بر [[حیات]] [[جامعه اسلامی]] در [[مدینه]] می‌گذشت، اوضاع [[اقتصادی]] به نفع [[مسلمانان]] [[تغییر]] می‌کرد. به تدریج وضع [[مالی]] مسلمانان [[تنگدست]] هم سرو سامان گرفت و غنیمت‌های [[جنگی]]، مختصر گشایشی در [[کارها]] پدید آورد؛ اما خانه [[ولایت]] همچنان تهی و بی‌پیرایه و ساکنان آن تنگدست بودند.		هر [[روز]] که بر [[حیات]] [[جامعه اسلامی]] در [[مدینه]] می‌گذشت، اوضاع [[اقتصادی]] به نفع [[مسلمانان]] [[تغییر]] می‌کرد. به تدریج وضع [[مالی]] مسلمانان [[تنگدست]] هم سرو سامان گرفت و غنیمت‌های [[جنگی]]، مختصر گشایشی در [[کارها]] پدید آورد؛ اما خانه [[ولایت]] همچنان تهی و بی‌پیرایه و ساکنان آن تنگدست بودند.
	این [[تنگدستی]] به حدی بود که زهرا {{س}} بارها شکمش از [[گرسنگی]] به پشتش می‌چسبید و چشم‌هایش به گودی می‌نشست و حتی فرزندانش در مقابل چشمانش از گرسنگی به خود می‌لرزیدند<ref>بحارالانوار، ج۲۵، ص۲۴۰ و ج۴۳، ص۷۲.</ref>.		این [[تنگدستی]] به حدی بود که زهرا {{س}} بارها شکمش از [[گرسنگی]] به پشتش می‌چسبید و چشم‌هایش به گودی می‌نشست و حتی فرزندانش در مقابل چشمانش از گرسنگی به خود می‌لرزیدند<ref>بحارالانوار، ج۲۵، ص۲۴۰ و ج۴۳، ص۷۲.</ref>.

Bahmani: /* سادگی زندگی */

2022-11-24T09:37:48Z

سادگی زندگی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۰۷
خط ۳۷:		خط ۳۷:

	== [[سادگی زندگی]] ==		== [[سادگی زندگی]] ==
	از دیگر جلوه‌های عملی [[زهد حضرت زهرا]] {{س}}، [[زندگی ساده]] و دور از [[تجملات]] آن [[حضرت]] است. [[ساده زیستی]] یکی از شاخصه‌های بارز [[زندگی]] [[حضرت زهرا]] {{س}} بود که از مربی [[شایسته]] خویش، [[رسول اکرم]] {{صل}} به [[ارث]] برده بود. زندگی ساده و بی‌پیرایه فاطمه {{س}} در جامعه‌ای که [[غرق]] در سنت‌های موهوم و افتخارات واهی و تشریفات پوچ بود، راهی نو پیشاروی زنان [[جامعه]] نهاد.		از دیگر جلوه‌های عملی [[زهد]] [[حضرت زهرا]] {{س}}، [[زندگی ساده]] و دور از [[تجملات]] آن [[حضرت]] است. [[ساده زیستی]] یکی از شاخصه‌های بارز [[زندگی]] [[حضرت زهرا]] {{س}} بود که از مربی [[شایسته]] خویش، [[رسول اکرم]] {{صل}} به [[ارث]] برده بود. زندگی ساده و بی‌پیرایه فاطمه {{س}} در جامعه‌ای که [[غرق]] در سنت‌های موهوم و افتخارات واهی و تشریفات پوچ بود، راهی نو پیشاروی زنان [[جامعه]] نهاد.

	[[حضرت فاطمه]] {{س}} [[ساده‌زیستی]] را یک اصل قرار داد تا بدین وسیله به همگان [[پیام]] دهد که بین [[دختران]] [[رهبران الهی]] و کسراها و قیصر‌ها هیچ‌گونه سنخیتی وجود ندارد و این درس بزرگی است که همه [[انسان‌ها]] به خصوص زنان، باید از [[سیره]] آن حضرت بیاموزند و آن را [[سرمشق]] زندگی خود کنند.		[[حضرت فاطمه]] {{س}} [[ساده‌زیستی]] را یک اصل قرار داد تا بدین وسیله به همگان [[پیام]] دهد که بین [[دختران]] [[رهبران الهی]] و کسراها و قیصر‌ها هیچ‌گونه سنخیتی وجود ندارد و این درس بزرگی است که همه [[انسان‌ها]] به خصوص زنان، باید از [[سیره]] آن حضرت بیاموزند و آن را [[سرمشق]] زندگی خود کنند.