سال ششم هجرت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'شبه جزیره عربستان' به 'شبه جزیره عربستان'

2022-10-17T19:35:36Z

جایگزینی متن - 'شبه جزیره عربستان' به 'شبه جزیره عربستان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	[[رسول اکرم]] {{صل}} در ذی‌القعده سال ششم، همراه هزار و چهار صد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۴.</ref> و یا هزار و ششصد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳.</ref> از [[مشتاقان]] [[کعبه]]، به سوی [[مکه]] حرکت کردند و پس از اطلاع از موضع‌گیری [[قریش]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۹-۵۸۱؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>، از مسیری دیگر عبور کردند و در منطقه [[حدیبیه]] فرود آمدند. [[قریش]] پس از [[آگاهی]] از قصد [[پیامبر]] {{صل}} که [[پیام]] [[صلح]] و [[دوستی]] داشت و ارسال پیک‌های مکرر نزد [[رسول خدا]] {{صل}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۲۰-۶۳۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۲-۳۱۶.</ref>، سرانجام به مذاکرات تن دادند.		[[رسول اکرم]] {{صل}} در ذی‌القعده سال ششم، همراه هزار و چهار صد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۴.</ref> و یا هزار و ششصد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳.</ref> از [[مشتاقان]] [[کعبه]]، به سوی [[مکه]] حرکت کردند و پس از اطلاع از موضع‌گیری [[قریش]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۹-۵۸۱؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>، از مسیری دیگر عبور کردند و در منطقه [[حدیبیه]] فرود آمدند. [[قریش]] پس از [[آگاهی]] از قصد [[پیامبر]] {{صل}} که [[پیام]] [[صلح]] و [[دوستی]] داشت و ارسال پیک‌های مکرر نزد [[رسول خدا]] {{صل}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۲۰-۶۳۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۲-۳۱۶.</ref>، سرانجام به مذاکرات تن دادند.

	مذاکرات طرفین به انعقاد قراردادی<ref>برای اطلاع از مفاد صلح ر. ک به: ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۷-۳۱۸.</ref> انجامید که نه تنها باعث به رسمیت شناخته شدن [[اسلام]] بلکه مقدمه‌ای برای [[فتح مکه]] و آغاز [[تبلیغ]] [[اسلام]] در خارج از ~~شبه~~ [[جزیره عربستان]] شد<ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۵.</ref>.		مذاکرات طرفین به انعقاد قراردادی<ref>برای اطلاع از مفاد صلح ر. ک به: ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۷-۳۱۸.</ref> انجامید که نه تنها باعث به رسمیت شناخته شدن [[اسلام]] بلکه مقدمه‌ای برای [[فتح مکه]] و آغاز [[تبلیغ]] [[اسلام]] در خارج از [[شبه جزیره عربستان]] شد<ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۵.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* صلح حدیبیه */

2022-09-05T07:18:10Z

صلح حدیبیه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۸
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	[[سپاهیان]] در بازگشت از [[غزوه بنی‌مصطلق]]، مدتی برای استراحت توقف کردند. هنگامی که آنان به سوی [[مدینه]] حرکت کردند یکی از [[همسران پیامبر]] {{صل}} که برای یافتن گردنبند گمشده‌اش، از [[سپاه]] عقب مانده مانده بود، پس از مدتی تأخیر، همراه "[[صفوان بن معطل سلمی]]" که او نیز از [[سپاه]] عقب مانده بود، به [[سپاه]] رسیدند. [[منافقان]] بر آنان<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۱۰-۶۱۷؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۵۳؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفه احوال صاحب الشریعه، ج۴، ص۶۳.</ref>[[دروغ]] و [[افترا]] بستند که این عمل از سوی [[خداوند]]، [[نکوهش]] شد{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَذَا إِفْكٌ مُبِينٌ لَوْلَا جَاءُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ}}<ref> «کسانی که [به یکی از همسران پیامبر] آن دروغ را (وارد) آوردند دسته‌ای از شمایند؛ آن را شرّی برای خود مپندارید بلکه آن برای شما خیر است؛ هر مردی از آنان را گناهی است که انجام داده است و آنکه بخش بزرگ آن را به گردن گرفته است عذابی سترگ خواهد داشت از چه رو چون آن را شنیدید مردان و زنان مؤمن نیک‌اندیشی نکردند و نگفتند که این دروغی آشکار است؟ چرا بر آن چهار گواه نیاوردند؟ و چون گواه نیاورده‌اند پس آنانند که نزد خداوند دروغگویند و اگر بخشش و بخشایش خداوند در این جهان و در جهان واپسین بر شما نمی‌بود برای آنچه که در آن به سخن در آمدید عذابی سترگ به شما می‌رسید آنگاه که آن را از زبان هم فرا می‌گرفتید و چیزی را که به آن دانشی نداشتید دهان به دهان می‌گفتید و آن را آسان می‌انگاشتید در حالی که آن نزد خداوند سترگ بود و چرا چون آن را شنیدید نگفتید: سزیده ما نیست که در این باره چیزی بگوییم، پاکا که تویی، این بهتانی سترگ است» سوره نور، آیه ۱۱-۱۶.</ref>.		[[سپاهیان]] در بازگشت از [[غزوه بنی‌مصطلق]]، مدتی برای استراحت توقف کردند. هنگامی که آنان به سوی [[مدینه]] حرکت کردند یکی از [[همسران پیامبر]] {{صل}} که برای یافتن گردنبند گمشده‌اش، از [[سپاه]] عقب مانده مانده بود، پس از مدتی تأخیر، همراه "[[صفوان بن معطل سلمی]]" که او نیز از [[سپاه]] عقب مانده بود، به [[سپاه]] رسیدند. [[منافقان]] بر آنان<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۱۰-۶۱۷؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۵۳؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفه احوال صاحب الشریعه، ج۴، ص۶۳.</ref>[[دروغ]] و [[افترا]] بستند که این عمل از سوی [[خداوند]]، [[نکوهش]] شد{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَذَا إِفْكٌ مُبِينٌ لَوْلَا جَاءُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ}}<ref> «کسانی که [به یکی از همسران پیامبر] آن دروغ را (وارد) آوردند دسته‌ای از شمایند؛ آن را شرّی برای خود مپندارید بلکه آن برای شما خیر است؛ هر مردی از آنان را گناهی است که انجام داده است و آنکه بخش بزرگ آن را به گردن گرفته است عذابی سترگ خواهد داشت از چه رو چون آن را شنیدید مردان و زنان مؤمن نیک‌اندیشی نکردند و نگفتند که این دروغی آشکار است؟ چرا بر آن چهار گواه نیاوردند؟ و چون گواه نیاورده‌اند پس آنانند که نزد خداوند دروغگویند و اگر بخشش و بخشایش خداوند در این جهان و در جهان واپسین بر شما نمی‌بود برای آنچه که در آن به سخن در آمدید عذابی سترگ به شما می‌رسید آنگاه که آن را از زبان هم فرا می‌گرفتید و چیزی را که به آن دانشی نداشتید دهان به دهان می‌گفتید و آن را آسان می‌انگاشتید در حالی که آن نزد خداوند سترگ بود و چرا چون آن را شنیدید نگفتید: سزیده ما نیست که در این باره چیزی بگوییم، پاکا که تویی، این بهتانی سترگ است» سوره نور، آیه ۱۱-۱۶.</ref>.

	== [[صلح حدیبیه]] ==		== صلح حدیبیه ==
	{{اصلی\|صلح حدیبیه}}		{{اصلی\|صلح حدیبیه}}
	[[رسول اکرم]] {{صل}} در ذی‌القعده سال ششم، همراه هزار و چهار صد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۴.</ref> و یا هزار و ششصد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳.</ref> از [[مشتاقان]] [[کعبه]]، به سوی [[مکه]] حرکت کردند و پس از اطلاع از موضع‌گیری [[قریش]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۹-۵۸۱؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>، از مسیری دیگر عبور کردند و در منطقه [[حدیبیه]] فرود آمدند. [[قریش]] پس از [[آگاهی]] از قصد [[پیامبر]] {{صل}} که [[پیام]] [[صلح]] و [[دوستی]] داشت و ارسال پیک‌های مکرر نزد [[رسول خدا]] {{صل}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۲۰-۶۳۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۲-۳۱۶.</ref>، سرانجام به مذاکرات تن دادند.		[[رسول اکرم]] {{صل}} در ذی‌القعده سال ششم، همراه هزار و چهار صد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۴.</ref> و یا هزار و ششصد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳.</ref> از [[مشتاقان]] [[کعبه]]، به سوی [[مکه]] حرکت کردند و پس از اطلاع از موضع‌گیری [[قریش]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۹-۵۸۱؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>، از مسیری دیگر عبور کردند و در منطقه [[حدیبیه]] فرود آمدند. [[قریش]] پس از [[آگاهی]] از قصد [[پیامبر]] {{صل}} که [[پیام]] [[صلح]] و [[دوستی]] داشت و ارسال پیک‌های مکرر نزد [[رسول خدا]] {{صل}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۲۰-۶۳۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۲-۳۱۶.</ref>، سرانجام به مذاکرات تن دادند.

Bahmani در ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۷

2022-09-05T07:17:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	== [[غزوه بنی مصطلق]] ==		{{مدخل مرتبط
	* بدویان "بنی‌مصطلق" از [[قبیله]] "[[خزاعه]]" که از طریق [[دامداری]]، زراعت و [[تجارت]] [[زندگی]] می‌کردند و در [[جنگ احد]]، هم‌پیمان [[قریش]] بودند در [[شعبان]] [[سال]] ششم<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۸۹.</ref> به [[رهبری]] "[[حارث بن ابی‌ضرار]]" در آبگاه "مریسیع" گرد آمدند تا به [[مدینه]] حمله کنند. [[خاتم انبیا]] {{صل}} با آنان جنگید و پس از کشته شدن ده نفر از آنان، همگی متفرق شدند و [[شکست]] خوردند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۰۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۲۹۰.</ref><ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۴.</ref>.		\| موضوع مرتبط = اسلام در مدینه
	* [[سپاهیان]] در بازگشت از [[غزوه بنی‌مصطلق]]، مدتی برای استراحت توقف کردند. هنگامی که آنان به سوی [[مدینه]] حرکت کردند یکی از [[همسران پیامبر]] {{صل}} که برای یافتن گردنبند گمشده‌اش، از [[سپاه]] عقب مانده مانده بود، پس از مدتی تأخیر، همراه "[[صفوان بن معطل سلمی]]" که او نیز از [[سپاه]] عقب مانده بود، به [[سپاه]] رسیدند. [[منافقان]] بر آنان<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۱۰-۶۱۷؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۵۳؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفه احوال صاحب الشریعه، ج۴، ص۶۳.</ref>[[دروغ]] و [[افترا]] بستند که این عمل از سوی [[خداوند]]، [[نکوهش]] شد{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَذَا إِفْكٌ مُبِينٌ لَوْلَا جَاءُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ}}<ref> «کسانی که [به یکی از همسران پیامبر] آن دروغ را (وارد) آوردند دسته‌ای از شمایند؛ آن را شرّی برای خود مپندارید بلکه آن برای شما خیر است؛ هر مردی از آنان را گناهی است که انجام داده است و آنکه بخش بزرگ آن را به گردن گرفته است عذابی سترگ خواهد داشت از چه رو چون آن را شنیدید مردان و زنان مؤمن نیک‌اندیشی نکردند و نگفتند که این دروغی آشکار است؟ چرا بر آن چهار گواه نیاوردند؟ و چون گواه نیاورده‌اند پس آنانند که نزد خداوند دروغگویند و اگر بخشش و بخشایش خداوند در این جهان و در جهان واپسین بر شما نمی‌بود برای آنچه که در آن به سخن در آمدید عذابی سترگ به شما می‌رسید آنگاه که آن را از زبان هم فرا می‌گرفتید و چیزی را که به آن دانشی نداشتید دهان به دهان می‌گفتید و آن را آسان می‌انگاشتید در حالی که آن نزد خداوند سترگ بود و چرا چون آن را شنیدید نگفتید: سزیده ما نیست که در این باره چیزی بگوییم، پاکا که تویی، این بهتانی سترگ است» سوره نور، آیه ۱۱-۱۶.</ref>.		\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

			== غزوه بنی مصطلق ==
			{{اصلی\|غزوه بنی مصطلق}}
			بدویان "بنی‌مصطلق" از [[قبیله]] "[[خزاعه]]" که از طریق [[دامداری]]، زراعت و [[تجارت]] [[زندگی]] می‌کردند و در [[جنگ احد]]، هم‌پیمان [[قریش]] بودند در [[شعبان]] [[سال]] ششم<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۸۹.</ref> به [[رهبری]] "[[حارث بن ابی‌ضرار]]" در آبگاه "مریسیع" گرد آمدند تا به [[مدینه]] حمله کنند. [[خاتم انبیا]] {{صل}} با آنان جنگید و پس از کشته شدن ده نفر از آنان، همگی متفرق شدند و [[شکست]] خوردند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۰۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۲۹۰.</ref><ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۴.</ref>.

			[[سپاهیان]] در بازگشت از [[غزوه بنی‌مصطلق]]، مدتی برای استراحت توقف کردند. هنگامی که آنان به سوی [[مدینه]] حرکت کردند یکی از [[همسران پیامبر]] {{صل}} که برای یافتن گردنبند گمشده‌اش، از [[سپاه]] عقب مانده مانده بود، پس از مدتی تأخیر، همراه "[[صفوان بن معطل سلمی]]" که او نیز از [[سپاه]] عقب مانده بود، به [[سپاه]] رسیدند. [[منافقان]] بر آنان<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۱۰-۶۱۷؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۵۳؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفه احوال صاحب الشریعه، ج۴، ص۶۳.</ref>[[دروغ]] و [[افترا]] بستند که این عمل از سوی [[خداوند]]، [[نکوهش]] شد{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَذَا إِفْكٌ مُبِينٌ لَوْلَا جَاءُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ}}<ref> «کسانی که [به یکی از همسران پیامبر] آن دروغ را (وارد) آوردند دسته‌ای از شمایند؛ آن را شرّی برای خود مپندارید بلکه آن برای شما خیر است؛ هر مردی از آنان را گناهی است که انجام داده است و آنکه بخش بزرگ آن را به گردن گرفته است عذابی سترگ خواهد داشت از چه رو چون آن را شنیدید مردان و زنان مؤمن نیک‌اندیشی نکردند و نگفتند که این دروغی آشکار است؟ چرا بر آن چهار گواه نیاوردند؟ و چون گواه نیاورده‌اند پس آنانند که نزد خداوند دروغگویند و اگر بخشش و بخشایش خداوند در این جهان و در جهان واپسین بر شما نمی‌بود برای آنچه که در آن به سخن در آمدید عذابی سترگ به شما می‌رسید آنگاه که آن را از زبان هم فرا می‌گرفتید و چیزی را که به آن دانشی نداشتید دهان به دهان می‌گفتید و آن را آسان می‌انگاشتید در حالی که آن نزد خداوند سترگ بود و چرا چون آن را شنیدید نگفتید: سزیده ما نیست که در این باره چیزی بگوییم، پاکا که تویی، این بهتانی سترگ است» سوره نور، آیه ۱۱-۱۶.</ref>.

	== [[صلح حدیبیه]] ==		== [[صلح حدیبیه]] ==
	* [[رسول اکرم]] {{صل}} در ذی‌القعده سال ششم، همراه هزار و چهار صد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۴.</ref> و یا هزار و ششصد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳.</ref> از [[مشتاقان]] [[کعبه]]، به سوی [[مکه]] حرکت کردند و پس از اطلاع از موضع‌گیری [[قریش]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۹-۵۸۱؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>، از مسیری دیگر عبور کردند و در منطقه [[حدیبیه]] فرود آمدند. [[قریش]] پس از [[آگاهی]] از قصد [[پیامبر]] {{صل}} که [[پیام]] [[صلح]] و [[دوستی]] داشت و ارسال پیک‌های مکرر نزد [[رسول خدا]] {{صل}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۲۰-۶۳۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۲-۳۱۶.</ref>، سرانجام به مذاکرات تن دادند.		{{اصلی\|صلح حدیبیه}}
	* مذاکرات طرفین به انعقاد قراردادی<ref>برای اطلاع از مفاد صلح ر. ک به: ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۷-۳۱۸.</ref> انجامید که نه تنها باعث به رسمیت شناخته شدن [[اسلام]] بلکه مقدمه‌ای برای [[فتح مکه]] و آغاز [[تبلیغ]] [[اسلام]] در خارج از شبه [[جزیره عربستان]] شد<ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۵.</ref>.		[[رسول اکرم]] {{صل}} در ذی‌القعده سال ششم، همراه هزار و چهار صد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۴.</ref> و یا هزار و ششصد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳.</ref> از [[مشتاقان]] [[کعبه]]، به سوی [[مکه]] حرکت کردند و پس از اطلاع از موضع‌گیری [[قریش]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۹-۵۸۱؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>، از مسیری دیگر عبور کردند و در منطقه [[حدیبیه]] فرود آمدند. [[قریش]] پس از [[آگاهی]] از قصد [[پیامبر]] {{صل}} که [[پیام]] [[صلح]] و [[دوستی]] داشت و ارسال پیک‌های مکرر نزد [[رسول خدا]] {{صل}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۲۰-۶۳۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۲-۳۱۶.</ref>، سرانجام به مذاکرات تن دادند.

			مذاکرات طرفین به انعقاد قراردادی<ref>برای اطلاع از مفاد صلح ر. ک به: ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۷-۳۱۸.</ref> انجامید که نه تنها باعث به رسمیت شناخته شدن [[اسلام]] بلکه مقدمه‌ای برای [[فتح مکه]] و آغاز [[تبلیغ]] [[اسلام]] در خارج از شبه [[جزیره عربستان]] شد<ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۵.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{مدخل وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
خط ۲۰:		خط ۳۳:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱''']]		# [[پرونده:42439.jpg\|22px]] [[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۶:		خط ۳۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~سال ششم هجرت~~]]		[[رده:تاریخ پیامبر خاتم]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:57:18Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	==[[غزوه بنی مصطلق]]==		== [[غزوه بنی مصطلق]] ==
	*بدویان "بنی‌مصطلق" از [[قبیله]] "[[خزاعه]]" که از طریق [[دامداری]]، زراعت و [[تجارت]] [[زندگی]] می‌کردند و در [[جنگ احد]]، هم‌پیمان [[قریش]] بودند در [[شعبان]] [[سال]] ششم<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۸۹.</ref> به [[رهبری]] "[[حارث بن ابی‌ضرار]]" در آبگاه "مریسیع" گرد آمدند تا به [[مدینه]] حمله کنند. [[خاتم انبیا]]{{صل}} با آنان جنگید و پس از کشته شدن ده نفر از آنان، همگی متفرق شدند و [[شکست]] خوردند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۰۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۲۹۰.</ref><ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۴.</ref>.		* بدویان "بنی‌مصطلق" از [[قبیله]] "[[خزاعه]]" که از طریق [[دامداری]]، زراعت و [[تجارت]] [[زندگی]] می‌کردند و در [[جنگ احد]]، هم‌پیمان [[قریش]] بودند در [[شعبان]] [[سال]] ششم<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۸۹.</ref> به [[رهبری]] "[[حارث بن ابی‌ضرار]]" در آبگاه "مریسیع" گرد آمدند تا به [[مدینه]] حمله کنند. [[خاتم انبیا]] {{صل}} با آنان جنگید و پس از کشته شدن ده نفر از آنان، همگی متفرق شدند و [[شکست]] خوردند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۰۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۲۹۰.</ref><ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۴.</ref>.
	* [[سپاهیان]] در بازگشت از [[غزوه بنی‌مصطلق]]، مدتی برای استراحت توقف کردند. هنگامی که آنان به سوی [[مدینه]] حرکت کردند یکی از [[همسران پیامبر]]{{صل}} که برای یافتن گردنبند گمشده‌اش، از [[سپاه]] عقب مانده مانده بود، پس از مدتی تأخیر، همراه "[[صفوان بن معطل سلمی]]" که او نیز از [[سپاه]] عقب مانده بود، به [[سپاه]] رسیدند. [[منافقان]] بر آنان<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۱۰-۶۱۷؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۵۳؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفه احوال صاحب الشریعه، ج۴، ص۶۳.</ref>[[دروغ]] و [[افترا]] بستند که این عمل از سوی [[خداوند]]، [[نکوهش]] شد{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَذَا إِفْكٌ مُبِينٌ لَوْلَا جَاءُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ}}<ref> «کسانی که [به یکی از همسران پیامبر] آن دروغ را (وارد) آوردند دسته‌ای از شمایند؛ آن را شرّی برای خود مپندارید بلکه آن برای شما خیر است؛ هر مردی از آنان را گناهی است که انجام داده است و آنکه بخش بزرگ آن را به گردن گرفته است عذابی سترگ خواهد داشت از چه رو چون آن را شنیدید مردان و زنان مؤمن نیک‌اندیشی نکردند و نگفتند که این دروغی آشکار است؟ چرا بر آن چهار گواه نیاوردند؟ و چون گواه نیاورده‌اند پس آنانند که نزد خداوند دروغگویند و اگر بخشش و بخشایش خداوند در این جهان و در جهان واپسین بر شما نمی‌بود برای آنچه که در آن به سخن در آمدید عذابی سترگ به شما می‌رسید آنگاه که آن را از زبان هم فرا می‌گرفتید و چیزی را که به آن دانشی نداشتید دهان به دهان می‌گفتید و آن را آسان می‌انگاشتید در حالی که آن نزد خداوند سترگ بود و چرا چون آن را شنیدید نگفتید: سزیده ما نیست که در این باره چیزی بگوییم، پاکا که تویی، این بهتانی سترگ است» سوره نور، آیه ۱۱-۱۶.</ref>.		* [[سپاهیان]] در بازگشت از [[غزوه بنی‌مصطلق]]، مدتی برای استراحت توقف کردند. هنگامی که آنان به سوی [[مدینه]] حرکت کردند یکی از [[همسران پیامبر]] {{صل}} که برای یافتن گردنبند گمشده‌اش، از [[سپاه]] عقب مانده مانده بود، پس از مدتی تأخیر، همراه "[[صفوان بن معطل سلمی]]" که او نیز از [[سپاه]] عقب مانده بود، به [[سپاه]] رسیدند. [[منافقان]] بر آنان<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۱۰-۶۱۷؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۵۳؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفه احوال صاحب الشریعه، ج۴، ص۶۳.</ref>[[دروغ]] و [[افترا]] بستند که این عمل از سوی [[خداوند]]، [[نکوهش]] شد{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَذَا إِفْكٌ مُبِينٌ لَوْلَا جَاءُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ}}<ref> «کسانی که [به یکی از همسران پیامبر] آن دروغ را (وارد) آوردند دسته‌ای از شمایند؛ آن را شرّی برای خود مپندارید بلکه آن برای شما خیر است؛ هر مردی از آنان را گناهی است که انجام داده است و آنکه بخش بزرگ آن را به گردن گرفته است عذابی سترگ خواهد داشت از چه رو چون آن را شنیدید مردان و زنان مؤمن نیک‌اندیشی نکردند و نگفتند که این دروغی آشکار است؟ چرا بر آن چهار گواه نیاوردند؟ و چون گواه نیاورده‌اند پس آنانند که نزد خداوند دروغگویند و اگر بخشش و بخشایش خداوند در این جهان و در جهان واپسین بر شما نمی‌بود برای آنچه که در آن به سخن در آمدید عذابی سترگ به شما می‌رسید آنگاه که آن را از زبان هم فرا می‌گرفتید و چیزی را که به آن دانشی نداشتید دهان به دهان می‌گفتید و آن را آسان می‌انگاشتید در حالی که آن نزد خداوند سترگ بود و چرا چون آن را شنیدید نگفتید: سزیده ما نیست که در این باره چیزی بگوییم، پاکا که تویی، این بهتانی سترگ است» سوره نور، آیه ۱۱-۱۶.</ref>.
	==[[صلح حدیبیه]]==		== [[صلح حدیبیه]] ==
	* [[رسول اکرم]]{{صل}} در ذی‌القعده سال ششم، همراه هزار و چهار صد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۴.</ref> و یا هزار و ششصد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳.</ref> از [[مشتاقان]] [[کعبه]]، به سوی [[مکه]] حرکت کردند و پس از اطلاع از موضع‌گیری [[قریش]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۹-۵۸۱؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>، از مسیری دیگر عبور کردند و در منطقه [[حدیبیه]] فرود آمدند. [[قریش]] پس از [[آگاهی]] از قصد [[پیامبر]]{{صل}} که [[پیام]] [[صلح]] و [[دوستی]] داشت و ارسال پیک‌های مکرر نزد [[رسول خدا]]{{صل}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۲۰-۶۳۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۲-۳۱۶.</ref>، سرانجام به مذاکرات تن دادند.		* [[رسول اکرم]] {{صل}} در ذی‌القعده سال ششم، همراه هزار و چهار صد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۴.</ref> و یا هزار و ششصد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳.</ref> از [[مشتاقان]] [[کعبه]]، به سوی [[مکه]] حرکت کردند و پس از اطلاع از موضع‌گیری [[قریش]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۹-۵۸۱؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>، از مسیری دیگر عبور کردند و در منطقه [[حدیبیه]] فرود آمدند. [[قریش]] پس از [[آگاهی]] از قصد [[پیامبر]] {{صل}} که [[پیام]] [[صلح]] و [[دوستی]] داشت و ارسال پیک‌های مکرر نزد [[رسول خدا]] {{صل}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۲۰-۶۳۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۲-۳۱۶.</ref>، سرانجام به مذاکرات تن دادند.
	*مذاکرات طرفین به انعقاد قراردادی<ref>برای اطلاع از مفاد صلح ر.ک به: ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۷-۳۱۸.</ref> انجامید که نه تنها باعث به رسمیت شناخته شدن [[اسلام]] بلکه مقدمه‌ای برای [[فتح مکه]] و آغاز [[تبلیغ]] [[اسلام]] در خارج از شبه [[جزیره عربستان]] شد<ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۵.</ref>.		* مذاکرات طرفین به انعقاد قراردادی<ref>برای اطلاع از مفاد صلح ر. ک به: ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۷-۳۱۸.</ref> انجامید که نه تنها باعث به رسمیت شناخته شدن [[اسلام]] بلکه مقدمه‌ای برای [[فتح مکه]] و آغاز [[تبلیغ]] [[اسلام]] در خارج از شبه [[جزیره عربستان]] شد<ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۵.</ref>.
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{مدخل وابسته}}		{{مدخل وابسته}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

2022-08-04T06:02:03Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~

	==[[غزوه بنی مصطلق]]==		==[[غزوه بنی مصطلق]]==
	*بدویان "بنی‌مصطلق" از [[قبیله]] "[[خزاعه]]" که از طریق [[دامداری]]، زراعت و [[تجارت]] [[زندگی]] می‌کردند و در [[جنگ احد]]، هم‌پیمان [[قریش]] بودند در [[شعبان]] [[سال]] ششم<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۸۹.</ref> به [[رهبری]] "[[حارث بن ابی‌ضرار]]" در آبگاه "مریسیع" گرد آمدند تا به [[مدینه]] حمله کنند. [[خاتم انبیا]]{{صل}} با آنان جنگید و پس از کشته شدن ده نفر از آنان، همگی متفرق شدند و [[شکست]] خوردند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۰۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۲۹۰.</ref><ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۴.</ref>.		*بدویان "بنی‌مصطلق" از [[قبیله]] "[[خزاعه]]" که از طریق [[دامداری]]، زراعت و [[تجارت]] [[زندگی]] می‌کردند و در [[جنگ احد]]، هم‌پیمان [[قریش]] بودند در [[شعبان]] [[سال]] ششم<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۸۹.</ref> به [[رهبری]] "[[حارث بن ابی‌ضرار]]" در آبگاه "مریسیع" گرد آمدند تا به [[مدینه]] حمله کنند. [[خاتم انبیا]]{{صل}} با آنان جنگید و پس از کشته شدن ده نفر از آنان، همگی متفرق شدند و [[شکست]] خوردند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۰۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۲۹۰.</ref><ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۴.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:27:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۷
خط ۳:		خط ۳:
	==[[غزوه بنی مصطلق]]==		==[[غزوه بنی مصطلق]]==
	*بدویان "بنی‌مصطلق" از [[قبیله]] "[[خزاعه]]" که از طریق [[دامداری]]، زراعت و [[تجارت]] [[زندگی]] می‌کردند و در [[جنگ احد]]، هم‌پیمان [[قریش]] بودند در [[شعبان]] [[سال]] ششم<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۸۹.</ref> به [[رهبری]] "[[حارث بن ابی‌ضرار]]" در آبگاه "مریسیع" گرد آمدند تا به [[مدینه]] حمله کنند. [[خاتم انبیا]]{{صل}} با آنان جنگید و پس از کشته شدن ده نفر از آنان، همگی متفرق شدند و [[شکست]] خوردند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۰۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۲۹۰.</ref><ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۴.</ref>.		*بدویان "بنی‌مصطلق" از [[قبیله]] "[[خزاعه]]" که از طریق [[دامداری]]، زراعت و [[تجارت]] [[زندگی]] می‌کردند و در [[جنگ احد]]، هم‌پیمان [[قریش]] بودند در [[شعبان]] [[سال]] ششم<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۲۸۹.</ref> به [[رهبری]] "[[حارث بن ابی‌ضرار]]" در آبگاه "مریسیع" گرد آمدند تا به [[مدینه]] حمله کنند. [[خاتم انبیا]]{{صل}} با آنان جنگید و پس از کشته شدن ده نفر از آنان، همگی متفرق شدند و [[شکست]] خوردند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۰۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۲۹۰.</ref><ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۴.</ref>.
	*[[سپاهیان]] در بازگشت از [[غزوه بنی‌مصطلق]]، مدتی برای استراحت توقف کردند. هنگامی که آنان به سوی [[مدینه]] حرکت کردند یکی از [[همسران پیامبر]]{{صل}} که برای یافتن گردنبند گمشده‌اش، از [[سپاه]] عقب مانده مانده بود، پس از مدتی تأخیر، همراه "[[صفوان بن معطل سلمی]]" که او نیز از [[سپاه]] عقب مانده بود، به [[سپاه]] رسیدند. [[منافقان]] بر آنان<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۱۰-۶۱۷؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۵۳؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفه احوال صاحب الشریعه، ج۴، ص۶۳.</ref>[[دروغ]] و [[افترا]] بستند که این عمل از سوی [[خداوند]]، [[نکوهش]] شد{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَذَا إِفْكٌ مُبِينٌ لَوْلَا جَاءُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ}}<ref> «کسانی که [به یکی از همسران پیامبر] آن دروغ را (وارد) آوردند دسته‌ای از شمایند؛ آن را شرّی برای خود مپندارید بلکه آن برای شما خیر است؛ هر مردی از آنان را گناهی است که انجام داده است و آنکه بخش بزرگ آن را به گردن گرفته است عذابی سترگ خواهد داشت از چه رو چون آن را شنیدید مردان و زنان مؤمن نیک‌اندیشی نکردند و نگفتند که این دروغی آشکار است؟ چرا بر آن چهار گواه نیاوردند؟ و چون گواه نیاورده‌اند پس آنانند که نزد خداوند دروغگویند و اگر بخشش و بخشایش خداوند در این جهان و در جهان واپسین بر شما نمی‌بود برای آنچه که در آن به سخن در آمدید عذابی سترگ به شما می‌رسید آنگاه که آن را از زبان هم فرا می‌گرفتید و چیزی را که به آن دانشی نداشتید دهان به دهان می‌گفتید و آن را آسان می‌انگاشتید در حالی که آن نزد خداوند سترگ بود و چرا چون آن را شنیدید نگفتید: سزیده ما نیست که در این باره چیزی بگوییم، پاکا که تویی، این بهتانی سترگ است» سوره نور، آیه ۱۱-۱۶.</ref>.		* [[سپاهیان]] در بازگشت از [[غزوه بنی‌مصطلق]]، مدتی برای استراحت توقف کردند. هنگامی که آنان به سوی [[مدینه]] حرکت کردند یکی از [[همسران پیامبر]]{{صل}} که برای یافتن گردنبند گمشده‌اش، از [[سپاه]] عقب مانده مانده بود، پس از مدتی تأخیر، همراه "[[صفوان بن معطل سلمی]]" که او نیز از [[سپاه]] عقب مانده بود، به [[سپاه]] رسیدند. [[منافقان]] بر آنان<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۱۰-۶۱۷؛ احمد بن ابی یعقوب یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۵۳؛ ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه و معرفه احوال صاحب الشریعه، ج۴، ص۶۳.</ref>[[دروغ]] و [[افترا]] بستند که این عمل از سوی [[خداوند]]، [[نکوهش]] شد{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَذَا إِفْكٌ مُبِينٌ لَوْلَا جَاءُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَأُولَئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ}}<ref> «کسانی که [به یکی از همسران پیامبر] آن دروغ را (وارد) آوردند دسته‌ای از شمایند؛ آن را شرّی برای خود مپندارید بلکه آن برای شما خیر است؛ هر مردی از آنان را گناهی است که انجام داده است و آنکه بخش بزرگ آن را به گردن گرفته است عذابی سترگ خواهد داشت از چه رو چون آن را شنیدید مردان و زنان مؤمن نیک‌اندیشی نکردند و نگفتند که این دروغی آشکار است؟ چرا بر آن چهار گواه نیاوردند؟ و چون گواه نیاورده‌اند پس آنانند که نزد خداوند دروغگویند و اگر بخشش و بخشایش خداوند در این جهان و در جهان واپسین بر شما نمی‌بود برای آنچه که در آن به سخن در آمدید عذابی سترگ به شما می‌رسید آنگاه که آن را از زبان هم فرا می‌گرفتید و چیزی را که به آن دانشی نداشتید دهان به دهان می‌گفتید و آن را آسان می‌انگاشتید در حالی که آن نزد خداوند سترگ بود و چرا چون آن را شنیدید نگفتید: سزیده ما نیست که در این باره چیزی بگوییم، پاکا که تویی، این بهتانی سترگ است» سوره نور، آیه ۱۱-۱۶.</ref>.
	==[[صلح حدیبیه]]==		==[[صلح حدیبیه]]==
	*[[رسول اکرم]]{{صل}} در ذی‌القعده سال ششم، همراه هزار و چهار صد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۴.</ref> و یا هزار و ششصد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳.</ref> از [[مشتاقان]] [[کعبه]]، به سوی [[مکه]] حرکت کردند و پس از اطلاع از موضع‌گیری [[قریش]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۹-۵۸۱؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>، از مسیری دیگر عبور کردند و در منطقه [[حدیبیه]] فرود آمدند. [[قریش]] پس از [[آگاهی]] از قصد [[پیامبر]]{{صل}} که [[پیام]] [[صلح]] و [[دوستی]] داشت و ارسال پیک‌های مکرر نزد [[رسول خدا]]{{صل}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۲۰-۶۳۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۲-۳۱۶.</ref>، سرانجام به مذاکرات تن دادند.		* [[رسول اکرم]]{{صل}} در ذی‌القعده سال ششم، همراه هزار و چهار صد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۴.</ref> و یا هزار و ششصد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳.</ref> از [[مشتاقان]] [[کعبه]]، به سوی [[مکه]] حرکت کردند و پس از اطلاع از موضع‌گیری [[قریش]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۹-۵۸۱؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>، از مسیری دیگر عبور کردند و در منطقه [[حدیبیه]] فرود آمدند. [[قریش]] پس از [[آگاهی]] از قصد [[پیامبر]]{{صل}} که [[پیام]] [[صلح]] و [[دوستی]] داشت و ارسال پیک‌های مکرر نزد [[رسول خدا]]{{صل}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۲۰-۶۳۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۲-۳۱۶.</ref>، سرانجام به مذاکرات تن دادند.
	*مذاکرات طرفین به انعقاد قراردادی<ref>برای اطلاع از مفاد صلح ر.ک به: ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۷-۳۱۸.</ref> انجامید که نه تنها باعث به رسمیت شناخته شدن [[اسلام]] بلکه مقدمه‌ای برای [[فتح مکه]] و آغاز [[تبلیغ]] [[اسلام]] در خارج از شبه [[جزیره عربستان]] شد<ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۵.</ref>.		*مذاکرات طرفین به انعقاد قراردادی<ref>برای اطلاع از مفاد صلح ر.ک به: ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۷-۳۱۸.</ref> انجامید که نه تنها باعث به رسمیت شناخته شدن [[اسلام]] بلکه مقدمه‌ای برای [[فتح مکه]] و آغاز [[تبلیغ]] [[اسلام]] در خارج از شبه [[جزیره عربستان]] شد<ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۵.</ref>.
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[سال اول هجرت]]		* [[سال اول هجرت]]
	* [[سال دوم هجرت]]		* [[سال دوم هجرت]]
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:سال ششم هجرت]]		[[رده:سال ششم هجرت]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T16:13:06Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۴۳
خط ۸:		خط ۸:
	*مذاکرات طرفین به انعقاد قراردادی<ref>برای اطلاع از مفاد صلح ر.ک به: ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۷-۳۱۸.</ref> انجامید که نه تنها باعث به رسمیت شناخته شدن [[اسلام]] بلکه مقدمه‌ای برای [[فتح مکه]] و آغاز [[تبلیغ]] [[اسلام]] در خارج از شبه [[جزیره عربستان]] شد<ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۵.</ref>.		*مذاکرات طرفین به انعقاد قراردادی<ref>برای اطلاع از مفاد صلح ر.ک به: ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۷-۳۱۸.</ref> انجامید که نه تنها باعث به رسمیت شناخته شدن [[اسلام]] بلکه مقدمه‌ای برای [[فتح مکه]] و آغاز [[تبلیغ]] [[اسلام]] در خارج از شبه [[جزیره عربستان]] شد<ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۵.</ref>.
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{مدخل‌ وابسته}}
	* [[سال اول هجرت]]		* [[سال اول هجرت]]
	* [[سال دوم هجرت]]		* [[سال دوم هجرت]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T15:53:28Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۲۳
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	* [[سال نهم هجرت]]		* [[سال نهم هجرت]]
	* [[سال دهم هجرت]]		* [[سال دهم هجرت]]
	{{پایان ~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (- == جستارهای وابسته == {{فهرست اثر}} {{ستون-شروع|3}} +== جستارهای وابسته == {{مدخل‌های وابسته}})

2021-12-20T08:43:35Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (- == جستارهای وابسته == {{فهرست اثر}} {{ستون-شروع|3}} +== جستارهای وابسته == {{مدخل‌های وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۱۳
خط ۷:		خط ۷:
	*[[رسول اکرم]]{{صل}} در ذی‌القعده سال ششم، همراه هزار و چهار صد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۴.</ref> و یا هزار و ششصد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳.</ref> از [[مشتاقان]] [[کعبه]]، به سوی [[مکه]] حرکت کردند و پس از اطلاع از موضع‌گیری [[قریش]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۹-۵۸۱؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>، از مسیری دیگر عبور کردند و در منطقه [[حدیبیه]] فرود آمدند. [[قریش]] پس از [[آگاهی]] از قصد [[پیامبر]]{{صل}} که [[پیام]] [[صلح]] و [[دوستی]] داشت و ارسال پیک‌های مکرر نزد [[رسول خدا]]{{صل}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۲۰-۶۳۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۲-۳۱۶.</ref>، سرانجام به مذاکرات تن دادند.		*[[رسول اکرم]]{{صل}} در ذی‌القعده سال ششم، همراه هزار و چهار صد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳؛ محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۴.</ref> و یا هزار و ششصد تن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۷۳.</ref> از [[مشتاقان]] [[کعبه]]، به سوی [[مکه]] حرکت کردند و پس از اطلاع از موضع‌گیری [[قریش]]<ref>محمد بن عمر واقدی، المغازی، ج۲، ص۵۷۹-۵۸۱؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۰۹-۳۱۰.</ref>، از مسیری دیگر عبور کردند و در منطقه [[حدیبیه]] فرود آمدند. [[قریش]] پس از [[آگاهی]] از قصد [[پیامبر]]{{صل}} که [[پیام]] [[صلح]] و [[دوستی]] داشت و ارسال پیک‌های مکرر نزد [[رسول خدا]]{{صل}}<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۲، ص۶۲۰-۶۳۴؛ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۲-۳۱۶.</ref>، سرانجام به مذاکرات تن دادند.
	*مذاکرات طرفین به انعقاد قراردادی<ref>برای اطلاع از مفاد صلح ر.ک به: ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۷-۳۱۸.</ref> انجامید که نه تنها باعث به رسمیت شناخته شدن [[اسلام]] بلکه مقدمه‌ای برای [[فتح مکه]] و آغاز [[تبلیغ]] [[اسلام]] در خارج از شبه [[جزیره عربستان]] شد<ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۵.</ref>.		*مذاکرات طرفین به انعقاد قراردادی<ref>برای اطلاع از مفاد صلح ر.ک به: ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۳۱۷-۳۱۸.</ref> انجامید که نه تنها باعث به رسمیت شناخته شدن [[اسلام]] بلکه مقدمه‌ای برای [[فتح مکه]] و آغاز [[تبلیغ]] [[اسلام]] در خارج از شبه [[جزیره عربستان]] شد<ref>[[زینب ابراهیمی\|ابراهیمی، زینب]]، [[گاه‌شمار (مقاله)\|گاه‌شمار]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۲۵.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~فهرست اثر}}~~		{{مدخل‌های وابسته}}
	~~{{ستون-شروع\|3~~}}
	* [[سال اول هجرت]]		* [[سال اول هجرت]]
	* [[سال دوم هجرت]]		* [[سال دوم هجرت]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] {{پایان}} {{پایان}} == منابع == {{منابع}} +]] {{پایان مدخل‌های وابسته}} == منابع == {{منابع}})

2021-12-20T08:38:36Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] {{پایان}} {{پایان}} == منابع == {{منابع}} +]] {{پایان مدخل‌های وابسته}} == منابع == {{منابع}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۰۸
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	* [[سال نهم هجرت]]		* [[سال نهم هجرت]]
	* [[سال دهم هجرت]]		* [[سال دهم هجرت]]
	{{پایان}}		{{پایان مدخل‌های وابسته}}
	~~{{پایان~~}}

	== منابع ==		== منابع ==