سخنان امام مهدی در دوران غیبت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-09-29T07:57:41Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۷
خط ۳۸:		خط ۳۸:

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]
	~~[[رده:سخنان امام مهدی در دوران غیبت]]~~

Wasity: جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

2022-11-07T11:40:17Z

جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۰
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	# وی همچنین [[نقل]] کرده است؛ [[اسحاق بن یعقوب]] گوید: از [[محمد بن عثمان عمری]] خواهش کردم پاسخ‌نامه‌ای را که در آن از مسایل مشکلی پرسش کرده بودم، به من برساند. پس در [[توقیع]] به خط مولایمان [[صاحب الزمان]] {{ع}} وارد شده بود: اما آنچه درباره آن پرسیدی- که خدایت [[هدایت]] کند و پایدارت بدارد!- راجع به امر منکران من از [[خاندان]] و عموزادگان خودم؛ بدان که میان [[خدا]] و کسی [[خویشاوندی]] نیست و هرکس مرا منکر باشد، از من نیست و راه او راه [[فرزند]] [[نوح]] {{ع}} است اما راه عمویم [[جعفر]] و فرزندانش، راه [[برادران]] [[یوسف]] است...<ref>شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۱۶۰، ح ۴.</ref>. عبارت‌های یاد شده بیانگر این مطلب است که بزرگان [[محدث]]، [[اطمینان]] داشته‌اند همه [[توقیعات]] یا بیشتر آنها، به خط خود [[حضرت]] نگاشته شده است. این [[توقیعات]]، به وسیله [[نواب خاص]] در [[دوران غیبت صغرا]]، برای افراد صادر می‌شد و ارتباط نوشتاری با [[حضرت]]، فقط از راه آنان امکان‌پذیر بود؛ به صورتی که حتی وکیل‌های آن [[حضرت]]، نامه‌های خود و دیگران را نزد [[نایب امام]] می‌فرستادند و از ایشان پاسخ دریافت می‌کردند. به طور اساسی، [[فلسفه]] [[نیابت خاص]] نیز همین است؛ وگرنه چنانچه هرکس می‌توانست به [[شرف]] گرفتن [[توقیع]] نایل آید، دیگر نیازی به [[نایب خاص]] نبود. یادآوری این نکته لازم است که بیشتر [[دانشمندان]] [[دینی]] بر این باورند که [[توقیعات]] صادر شده از [[ناحیه]] [[صاحب الامر]] {{ع}} فقط در [[دوران غیبت صغرا]] و [[نیابت]] [[نواب]] خاص‌ بوده است و بدین‌سان نمی‌توان به آن دسته از [[توقیعات]] صادر شده پس از این دوران چندان [[اعتماد]] کرد و به صدور آنها از طرف [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[اطمینان]] یافت.		# وی همچنین [[نقل]] کرده است؛ [[اسحاق بن یعقوب]] گوید: از [[محمد بن عثمان عمری]] خواهش کردم پاسخ‌نامه‌ای را که در آن از مسایل مشکلی پرسش کرده بودم، به من برساند. پس در [[توقیع]] به خط مولایمان [[صاحب الزمان]] {{ع}} وارد شده بود: اما آنچه درباره آن پرسیدی- که خدایت [[هدایت]] کند و پایدارت بدارد!- راجع به امر منکران من از [[خاندان]] و عموزادگان خودم؛ بدان که میان [[خدا]] و کسی [[خویشاوندی]] نیست و هرکس مرا منکر باشد، از من نیست و راه او راه [[فرزند]] [[نوح]] {{ع}} است اما راه عمویم [[جعفر]] و فرزندانش، راه [[برادران]] [[یوسف]] است...<ref>شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۱۶۰، ح ۴.</ref>. عبارت‌های یاد شده بیانگر این مطلب است که بزرگان [[محدث]]، [[اطمینان]] داشته‌اند همه [[توقیعات]] یا بیشتر آنها، به خط خود [[حضرت]] نگاشته شده است. این [[توقیعات]]، به وسیله [[نواب خاص]] در [[دوران غیبت صغرا]]، برای افراد صادر می‌شد و ارتباط نوشتاری با [[حضرت]]، فقط از راه آنان امکان‌پذیر بود؛ به صورتی که حتی وکیل‌های آن [[حضرت]]، نامه‌های خود و دیگران را نزد [[نایب امام]] می‌فرستادند و از ایشان پاسخ دریافت می‌کردند. به طور اساسی، [[فلسفه]] [[نیابت خاص]] نیز همین است؛ وگرنه چنانچه هرکس می‌توانست به [[شرف]] گرفتن [[توقیع]] نایل آید، دیگر نیازی به [[نایب خاص]] نبود. یادآوری این نکته لازم است که بیشتر [[دانشمندان]] [[دینی]] بر این باورند که [[توقیعات]] صادر شده از [[ناحیه]] [[صاحب الامر]] {{ع}} فقط در [[دوران غیبت صغرا]] و [[نیابت]] [[نواب]] خاص‌ بوده است و بدین‌سان نمی‌توان به آن دسته از [[توقیعات]] صادر شده پس از این دوران چندان [[اعتماد]] کرد و به صدور آنها از طرف [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[اطمینان]] یافت.
	* برخی از این نوشته‌ها که پس از [[دوران غیبت صغرا]] به آن [[حضرت]] نسبت داده شده، از این قرار است:		* برخی از این نوشته‌ها که پس از [[دوران غیبت صغرا]] به آن [[حضرت]] نسبت داده شده، از این قرار است:
	# نامه‌هایی که گفته شده از طرف [[حضرت مهدی]] {{ع}} به [[شیخ مفید]] رسیده است. این [[توقیعات]] برای نخستین بار، به وسیله [[ابو منصور طبرسی]] (از [[عالمان]] قرن ششم)، بدون [[سند]]، افزون بر یک صد سال پس از [[وفات]] [[شیخ مفید]]، در کتاب [[احتجاج]] [[نقل]] شده است. آن‌گاه [[شاگرد]] وی، [[~~ابن شهر آشوب~~]] (متوفای ۵۸۸ ق) به آن اشاره کرده و [[ابن بطریق]] (متوفای ۶۰۰ ق) [[شاگرد]] [[~~ابن شهر آشوب~~]] آنها را مطرح کرده است. در آن کتاب گفته شده: این [[نامه‌ها]] به وسیله شخص مورد اعتمادی به [[شیخ مفید]] می‌رسید؛ ولی نام آن شخص ذکر نشده است<ref>طبرسی، [[احمد بن علی]]، الاحتجاج، ص ۴۹۷.</ref>. آنچه این [[تردید]] را جدی‌تر می‌کند این است که [[شاگردان]] [[شیخ مفید]]، از جمله آنها: [[سید مرتضی]]، [[ابن ادریس]]، [[نجاشی]]، [[شیخ طوسی]]، [[ابویعلی جعفری]]، [[ابو الفتح کراجکی]]، [[سلار بن عبد العزیز دیلمی]] و... - با این که تألیفات فراوانی داشته و بیشتر شرح‌حال‌نگار بوده‌اند- هرگز به این [[توقیعات]] اشاره نکرده‌اند<ref>ر. ک: گروهی از نویسندگان، چشم به راه مهدی {{ع}}، ص ۹۸.</ref>؛ درحالی که اگر چنین سخنانی به [[شیخ مفید]] رسیده بود، با توجه به اهمیت شایان آن، به طور حتم، [[شاگردان]] او، [[نقل]] می‌کردند<ref>ر. ک: مقاله: سفارت و نیابت خاصه، نجم الدین طبسی، فصلنامه انتظار، ش ۱۸، ص ۱۵۲.</ref>. افزون بر آن، خود [[شیخ مفید]] نیز در آثار ارزشمند و فراوان خود، هیچ اشاره‌ای به این [[نامه‌ها]] نکرده است. جای تأمل است که چگونه برخی بر [[توقیع]] بودن این سخنان پافشاری می‌کنند<ref>یادآوری این مطلب ضروری است که اثبات نامه حضرت برای شیخ مفید، فضل بزرگی برای شیخ محسوب می‌شود؛ اما نفی آن، هرگز چیزی از مقام رفیع و بلند آن شخصیت بزرگ اسلامی نمی‌کاهد. چه این که دانشمندان بسیار بزرگی از میان علمای شیعه هستند که هرگز رسیدن نامه از سوی حضرت مهدی {{ع}} برای آنها ادعا نشده است.</ref>. [[علامه]] [[بحر العلوم]] طباطبایی نیز در کتاب رجالی خود و آقای خویی در معجم [[رجال]] الحدیث، در این [[توقیعات]]، [[تردید]] کرده‌اند. [[پیش‌بینی]] این [[توقیعات]] از [[حوادث آینده]] [[دلیل]] بر درستی آن نخواهد بود؛ زیرا آنچه به دست ما رسیده است پس از حوادث بوده که امکان [[جعل]] آنها وجود دارد.		# نامه‌هایی که گفته شده از طرف [[حضرت مهدی]] {{ع}} به [[شیخ مفید]] رسیده است. این [[توقیعات]] برای نخستین بار، به وسیله [[ابو منصور طبرسی]] (از [[عالمان]] قرن ششم)، بدون [[سند]]، افزون بر یک صد سال پس از [[وفات]] [[شیخ مفید]]، در کتاب [[احتجاج]] [[نقل]] شده است. آن‌گاه [[شاگرد]] وی، [[ابن‌شهرآشوب]] (متوفای ۵۸۸ ق) به آن اشاره کرده و [[ابن بطریق]] (متوفای ۶۰۰ ق) [[شاگرد]] [[ابن‌شهرآشوب]] آنها را مطرح کرده است. در آن کتاب گفته شده: این [[نامه‌ها]] به وسیله شخص مورد اعتمادی به [[شیخ مفید]] می‌رسید؛ ولی نام آن شخص ذکر نشده است<ref>طبرسی، [[احمد بن علی]]، الاحتجاج، ص ۴۹۷.</ref>. آنچه این [[تردید]] را جدی‌تر می‌کند این است که [[شاگردان]] [[شیخ مفید]]، از جمله آنها: [[سید مرتضی]]، [[ابن ادریس]]، [[نجاشی]]، [[شیخ طوسی]]، [[ابویعلی جعفری]]، [[ابو الفتح کراجکی]]، [[سلار بن عبد العزیز دیلمی]] و... - با این که تألیفات فراوانی داشته و بیشتر شرح‌حال‌نگار بوده‌اند- هرگز به این [[توقیعات]] اشاره نکرده‌اند<ref>ر. ک: گروهی از نویسندگان، چشم به راه مهدی {{ع}}، ص ۹۸.</ref>؛ درحالی که اگر چنین سخنانی به [[شیخ مفید]] رسیده بود، با توجه به اهمیت شایان آن، به طور حتم، [[شاگردان]] او، [[نقل]] می‌کردند<ref>ر. ک: مقاله: سفارت و نیابت خاصه، نجم الدین طبسی، فصلنامه انتظار، ش ۱۸، ص ۱۵۲.</ref>. افزون بر آن، خود [[شیخ مفید]] نیز در آثار ارزشمند و فراوان خود، هیچ اشاره‌ای به این [[نامه‌ها]] نکرده است. جای تأمل است که چگونه برخی بر [[توقیع]] بودن این سخنان پافشاری می‌کنند<ref>یادآوری این مطلب ضروری است که اثبات نامه حضرت برای شیخ مفید، فضل بزرگی برای شیخ محسوب می‌شود؛ اما نفی آن، هرگز چیزی از مقام رفیع و بلند آن شخصیت بزرگ اسلامی نمی‌کاهد. چه این که دانشمندان بسیار بزرگی از میان علمای شیعه هستند که هرگز رسیدن نامه از سوی حضرت مهدی {{ع}} برای آنها ادعا نشده است.</ref>. [[علامه]] [[بحر العلوم]] طباطبایی نیز در کتاب رجالی خود و آقای خویی در معجم [[رجال]] الحدیث، در این [[توقیعات]]، [[تردید]] کرده‌اند. [[پیش‌بینی]] این [[توقیعات]] از [[حوادث آینده]] [[دلیل]] بر درستی آن نخواهد بود؛ زیرا آنچه به دست ما رسیده است پس از حوادث بوده که امکان [[جعل]] آنها وجود دارد.
	# برخی نویسندگان، پیامی را که برای مرحوم [[آیت الله]] [[سیدابو الحسن اصفهانی]] به وسیله مرحوم [[شیخ محمد کوفی شوشتری]] [[نقل]] شده است، در شمار [[توقیعات]] و [[سخنان حضرت مهدی]] {{ع}} ذکر کرده‌اند. در این [[نامه]] چنین آمده است: خودت را در [[اختیار]] [مردم‌] بگذار و محل نشستن خویش را در محل در ورود خانه قرار بده [تا [[مردم]] سریع‌تر بتوانند با تو ارتباط پیدا کنند] و حوایج [[مردم]] را برآور؛ ما تو را [[یاری]] می‌کنیم<ref>ر. ک: خادمی شیرازی، محمد، مجموعه فرمایشات حضرت بقیه الله {{ع}}، ص ۱۷۰.</ref>. در پایان بخش [[توقیعات]] و با این توضیحات، نیازی به این نیست که بگوییم برخی نوشته‌هایی که این روزها به عنوان دست‌خط آن [[حضرت]] ارائه می‌شود هیچ پایه و اساسی ندارد. و این احتمال بعید نمی‌نماید که ممکن است این [[کارها]]، از طرف [[دشمنان]] و برای مخدوش ساختن چهره تابناک [[شیعه]] انجام شده باشد. همان‌گونه که اشاره شد، درباره چگونگی صدور [[توقیعات]] در عصر [[غیبت صغرا]]، سخن روشنی در دست نیست؛ اما از برخی نقل‌ها استفاده می‌شود، [[سفیران حضرت مهدی]] {{ع}} [[پرسش‌ها]] و درخواست‌های مراجعه‌کنندگان را در یک برگه به نوبت می‌نوشتند. آن‌گاه پاسخ آنها که حداکثر ظرف سه روز صادر می‌شد، یک‌جا می‌آمد. گاهی نیز پاسخ [[پرسش‌ها]] به صورت شفاهی، به [[نواب خاص]] گفته شده و آنان به قلم خود، آن را می‌نگاشتند یا به صورت حضوری به پرسش‌کننده پاسخ می‌دادند. در پاره‌ای از موارد نیز- به سبب مصلحتی که [[حضرت]] می‌دانستند- اصلا پاسخی صادر نمی‌شد. برخی از [[توقیعات]] نیز به صورت ابتدایی و بدون این که در پاسخ به پرسشی باشد، صادر شده است. موضوعات مندرج در [[توقیعات]]، گستره وسیعی را دربرمی‌گیرد؛ از [[معارف]] و حقایق [[دینی]] گرفته تا امور [[تربیتی]] و برنامه‌های [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] و....		# برخی نویسندگان، پیامی را که برای مرحوم [[آیت الله]] [[سیدابو الحسن اصفهانی]] به وسیله مرحوم [[شیخ محمد کوفی شوشتری]] [[نقل]] شده است، در شمار [[توقیعات]] و [[سخنان حضرت مهدی]] {{ع}} ذکر کرده‌اند. در این [[نامه]] چنین آمده است: خودت را در [[اختیار]] [مردم‌] بگذار و محل نشستن خویش را در محل در ورود خانه قرار بده [تا [[مردم]] سریع‌تر بتوانند با تو ارتباط پیدا کنند] و حوایج [[مردم]] را برآور؛ ما تو را [[یاری]] می‌کنیم<ref>ر. ک: خادمی شیرازی، محمد، مجموعه فرمایشات حضرت بقیه الله {{ع}}، ص ۱۷۰.</ref>. در پایان بخش [[توقیعات]] و با این توضیحات، نیازی به این نیست که بگوییم برخی نوشته‌هایی که این روزها به عنوان دست‌خط آن [[حضرت]] ارائه می‌شود هیچ پایه و اساسی ندارد. و این احتمال بعید نمی‌نماید که ممکن است این [[کارها]]، از طرف [[دشمنان]] و برای مخدوش ساختن چهره تابناک [[شیعه]] انجام شده باشد. همان‌گونه که اشاره شد، درباره چگونگی صدور [[توقیعات]] در عصر [[غیبت صغرا]]، سخن روشنی در دست نیست؛ اما از برخی نقل‌ها استفاده می‌شود، [[سفیران حضرت مهدی]] {{ع}} [[پرسش‌ها]] و درخواست‌های مراجعه‌کنندگان را در یک برگه به نوبت می‌نوشتند. آن‌گاه پاسخ آنها که حداکثر ظرف سه روز صادر می‌شد، یک‌جا می‌آمد. گاهی نیز پاسخ [[پرسش‌ها]] به صورت شفاهی، به [[نواب خاص]] گفته شده و آنان به قلم خود، آن را می‌نگاشتند یا به صورت حضوری به پرسش‌کننده پاسخ می‌دادند. در پاره‌ای از موارد نیز- به سبب مصلحتی که [[حضرت]] می‌دانستند- اصلا پاسخی صادر نمی‌شد. برخی از [[توقیعات]] نیز به صورت ابتدایی و بدون این که در پاسخ به پرسشی باشد، صادر شده است. موضوعات مندرج در [[توقیعات]]، گستره وسیعی را دربرمی‌گیرد؛ از [[معارف]] و حقایق [[دینی]] گرفته تا امور [[تربیتی]] و برنامه‌های [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] و....
	* '''[[دعاها]]''': برخی دعاهایی که از آن [[حضرت]] در دست است، از [[توقیعات]] آن [[حضرت]] محسوب می‌شود؛ اما به لحاظ اهمیت آن، در بخشی جداگانه مورد اشاره قرار می‌گیرد. از کتاب‌های روایی و [[ادعیه]] استفاده می‌شود، دعاهای زیر، برخی از دعاهای منسوب به [[حضرت مهدی]] {{ع}} است:		* '''[[دعاها]]''': برخی دعاهایی که از آن [[حضرت]] در دست است، از [[توقیعات]] آن [[حضرت]] محسوب می‌شود؛ اما به لحاظ اهمیت آن، در بخشی جداگانه مورد اشاره قرار می‌گیرد. از کتاب‌های روایی و [[ادعیه]] استفاده می‌شود، دعاهای زیر، برخی از دعاهای منسوب به [[حضرت مهدی]] {{ع}} است:

Wasity: جایگزینی متن - 'خآدمی' به 'خادمی'

2022-09-29T08:47:44Z

جایگزینی متن - 'خآدمی' به 'خادمی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۷
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	* برخی از این نوشته‌ها که پس از [[دوران غیبت صغرا]] به آن [[حضرت]] نسبت داده شده، از این قرار است:		* برخی از این نوشته‌ها که پس از [[دوران غیبت صغرا]] به آن [[حضرت]] نسبت داده شده، از این قرار است:
	# نامه‌هایی که گفته شده از طرف [[حضرت مهدی]] {{ع}} به [[شیخ مفید]] رسیده است. این [[توقیعات]] برای نخستین بار، به وسیله [[ابو منصور طبرسی]] (از [[عالمان]] قرن ششم)، بدون [[سند]]، افزون بر یک صد سال پس از [[وفات]] [[شیخ مفید]]، در کتاب [[احتجاج]] [[نقل]] شده است. آن‌گاه [[شاگرد]] وی، [[ابن شهر آشوب]] (متوفای ۵۸۸ ق) به آن اشاره کرده و [[ابن بطریق]] (متوفای ۶۰۰ ق) [[شاگرد]] [[ابن شهر آشوب]] آنها را مطرح کرده است. در آن کتاب گفته شده: این [[نامه‌ها]] به وسیله شخص مورد اعتمادی به [[شیخ مفید]] می‌رسید؛ ولی نام آن شخص ذکر نشده است<ref>طبرسی، [[احمد بن علی]]، الاحتجاج، ص ۴۹۷.</ref>. آنچه این [[تردید]] را جدی‌تر می‌کند این است که [[شاگردان]] [[شیخ مفید]]، از جمله آنها: [[سید مرتضی]]، [[ابن ادریس]]، [[نجاشی]]، [[شیخ طوسی]]، [[ابویعلی جعفری]]، [[ابو الفتح کراجکی]]، [[سلار بن عبد العزیز دیلمی]] و... - با این که تألیفات فراوانی داشته و بیشتر شرح‌حال‌نگار بوده‌اند- هرگز به این [[توقیعات]] اشاره نکرده‌اند<ref>ر. ک: گروهی از نویسندگان، چشم به راه مهدی {{ع}}، ص ۹۸.</ref>؛ درحالی که اگر چنین سخنانی به [[شیخ مفید]] رسیده بود، با توجه به اهمیت شایان آن، به طور حتم، [[شاگردان]] او، [[نقل]] می‌کردند<ref>ر. ک: مقاله: سفارت و نیابت خاصه، نجم الدین طبسی، فصلنامه انتظار، ش ۱۸، ص ۱۵۲.</ref>. افزون بر آن، خود [[شیخ مفید]] نیز در آثار ارزشمند و فراوان خود، هیچ اشاره‌ای به این [[نامه‌ها]] نکرده است. جای تأمل است که چگونه برخی بر [[توقیع]] بودن این سخنان پافشاری می‌کنند<ref>یادآوری این مطلب ضروری است که اثبات نامه حضرت برای شیخ مفید، فضل بزرگی برای شیخ محسوب می‌شود؛ اما نفی آن، هرگز چیزی از مقام رفیع و بلند آن شخصیت بزرگ اسلامی نمی‌کاهد. چه این که دانشمندان بسیار بزرگی از میان علمای شیعه هستند که هرگز رسیدن نامه از سوی حضرت مهدی {{ع}} برای آنها ادعا نشده است.</ref>. [[علامه]] [[بحر العلوم]] طباطبایی نیز در کتاب رجالی خود و آقای خویی در معجم [[رجال]] الحدیث، در این [[توقیعات]]، [[تردید]] کرده‌اند. [[پیش‌بینی]] این [[توقیعات]] از [[حوادث آینده]] [[دلیل]] بر درستی آن نخواهد بود؛ زیرا آنچه به دست ما رسیده است پس از حوادث بوده که امکان [[جعل]] آنها وجود دارد.		# نامه‌هایی که گفته شده از طرف [[حضرت مهدی]] {{ع}} به [[شیخ مفید]] رسیده است. این [[توقیعات]] برای نخستین بار، به وسیله [[ابو منصور طبرسی]] (از [[عالمان]] قرن ششم)، بدون [[سند]]، افزون بر یک صد سال پس از [[وفات]] [[شیخ مفید]]، در کتاب [[احتجاج]] [[نقل]] شده است. آن‌گاه [[شاگرد]] وی، [[ابن شهر آشوب]] (متوفای ۵۸۸ ق) به آن اشاره کرده و [[ابن بطریق]] (متوفای ۶۰۰ ق) [[شاگرد]] [[ابن شهر آشوب]] آنها را مطرح کرده است. در آن کتاب گفته شده: این [[نامه‌ها]] به وسیله شخص مورد اعتمادی به [[شیخ مفید]] می‌رسید؛ ولی نام آن شخص ذکر نشده است<ref>طبرسی، [[احمد بن علی]]، الاحتجاج، ص ۴۹۷.</ref>. آنچه این [[تردید]] را جدی‌تر می‌کند این است که [[شاگردان]] [[شیخ مفید]]، از جمله آنها: [[سید مرتضی]]، [[ابن ادریس]]، [[نجاشی]]، [[شیخ طوسی]]، [[ابویعلی جعفری]]، [[ابو الفتح کراجکی]]، [[سلار بن عبد العزیز دیلمی]] و... - با این که تألیفات فراوانی داشته و بیشتر شرح‌حال‌نگار بوده‌اند- هرگز به این [[توقیعات]] اشاره نکرده‌اند<ref>ر. ک: گروهی از نویسندگان، چشم به راه مهدی {{ع}}، ص ۹۸.</ref>؛ درحالی که اگر چنین سخنانی به [[شیخ مفید]] رسیده بود، با توجه به اهمیت شایان آن، به طور حتم، [[شاگردان]] او، [[نقل]] می‌کردند<ref>ر. ک: مقاله: سفارت و نیابت خاصه، نجم الدین طبسی، فصلنامه انتظار، ش ۱۸، ص ۱۵۲.</ref>. افزون بر آن، خود [[شیخ مفید]] نیز در آثار ارزشمند و فراوان خود، هیچ اشاره‌ای به این [[نامه‌ها]] نکرده است. جای تأمل است که چگونه برخی بر [[توقیع]] بودن این سخنان پافشاری می‌کنند<ref>یادآوری این مطلب ضروری است که اثبات نامه حضرت برای شیخ مفید، فضل بزرگی برای شیخ محسوب می‌شود؛ اما نفی آن، هرگز چیزی از مقام رفیع و بلند آن شخصیت بزرگ اسلامی نمی‌کاهد. چه این که دانشمندان بسیار بزرگی از میان علمای شیعه هستند که هرگز رسیدن نامه از سوی حضرت مهدی {{ع}} برای آنها ادعا نشده است.</ref>. [[علامه]] [[بحر العلوم]] طباطبایی نیز در کتاب رجالی خود و آقای خویی در معجم [[رجال]] الحدیث، در این [[توقیعات]]، [[تردید]] کرده‌اند. [[پیش‌بینی]] این [[توقیعات]] از [[حوادث آینده]] [[دلیل]] بر درستی آن نخواهد بود؛ زیرا آنچه به دست ما رسیده است پس از حوادث بوده که امکان [[جعل]] آنها وجود دارد.
	# برخی نویسندگان، پیامی را که برای مرحوم [[آیت الله]] [[سیدابو الحسن اصفهانی]] به وسیله مرحوم [[شیخ محمد کوفی شوشتری]] [[نقل]] شده است، در شمار [[توقیعات]] و [[سخنان حضرت مهدی]] {{ع}} ذکر کرده‌اند. در این [[نامه]] چنین آمده است: خودت را در [[اختیار]] [مردم‌] بگذار و محل نشستن خویش را در محل در ورود خانه قرار بده [تا [[مردم]] سریع‌تر بتوانند با تو ارتباط پیدا کنند] و حوایج [[مردم]] را برآور؛ ما تو را [[یاری]] می‌کنیم<ref>ر. ک: ~~خآدمی~~ شیرازی، محمد، مجموعه فرمایشات حضرت بقیه الله {{ع}}، ص ۱۷۰.</ref>. در پایان بخش [[توقیعات]] و با این توضیحات، نیازی به این نیست که بگوییم برخی نوشته‌هایی که این روزها به عنوان دست‌خط آن [[حضرت]] ارائه می‌شود هیچ پایه و اساسی ندارد. و این احتمال بعید نمی‌نماید که ممکن است این [[کارها]]، از طرف [[دشمنان]] و برای مخدوش ساختن چهره تابناک [[شیعه]] انجام شده باشد. همان‌گونه که اشاره شد، درباره چگونگی صدور [[توقیعات]] در عصر [[غیبت صغرا]]، سخن روشنی در دست نیست؛ اما از برخی نقل‌ها استفاده می‌شود، [[سفیران حضرت مهدی]] {{ع}} [[پرسش‌ها]] و درخواست‌های مراجعه‌کنندگان را در یک برگه به نوبت می‌نوشتند. آن‌گاه پاسخ آنها که حداکثر ظرف سه روز صادر می‌شد، یک‌جا می‌آمد. گاهی نیز پاسخ [[پرسش‌ها]] به صورت شفاهی، به [[نواب خاص]] گفته شده و آنان به قلم خود، آن را می‌نگاشتند یا به صورت حضوری به پرسش‌کننده پاسخ می‌دادند. در پاره‌ای از موارد نیز- به سبب مصلحتی که [[حضرت]] می‌دانستند- اصلا پاسخی صادر نمی‌شد. برخی از [[توقیعات]] نیز به صورت ابتدایی و بدون این که در پاسخ به پرسشی باشد، صادر شده است. موضوعات مندرج در [[توقیعات]]، گستره وسیعی را دربرمی‌گیرد؛ از [[معارف]] و حقایق [[دینی]] گرفته تا امور [[تربیتی]] و برنامه‌های [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] و....		# برخی نویسندگان، پیامی را که برای مرحوم [[آیت الله]] [[سیدابو الحسن اصفهانی]] به وسیله مرحوم [[شیخ محمد کوفی شوشتری]] [[نقل]] شده است، در شمار [[توقیعات]] و [[سخنان حضرت مهدی]] {{ع}} ذکر کرده‌اند. در این [[نامه]] چنین آمده است: خودت را در [[اختیار]] [مردم‌] بگذار و محل نشستن خویش را در محل در ورود خانه قرار بده [تا [[مردم]] سریع‌تر بتوانند با تو ارتباط پیدا کنند] و حوایج [[مردم]] را برآور؛ ما تو را [[یاری]] می‌کنیم<ref>ر. ک: خادمی شیرازی، محمد، مجموعه فرمایشات حضرت بقیه الله {{ع}}، ص ۱۷۰.</ref>. در پایان بخش [[توقیعات]] و با این توضیحات، نیازی به این نیست که بگوییم برخی نوشته‌هایی که این روزها به عنوان دست‌خط آن [[حضرت]] ارائه می‌شود هیچ پایه و اساسی ندارد. و این احتمال بعید نمی‌نماید که ممکن است این [[کارها]]، از طرف [[دشمنان]] و برای مخدوش ساختن چهره تابناک [[شیعه]] انجام شده باشد. همان‌گونه که اشاره شد، درباره چگونگی صدور [[توقیعات]] در عصر [[غیبت صغرا]]، سخن روشنی در دست نیست؛ اما از برخی نقل‌ها استفاده می‌شود، [[سفیران حضرت مهدی]] {{ع}} [[پرسش‌ها]] و درخواست‌های مراجعه‌کنندگان را در یک برگه به نوبت می‌نوشتند. آن‌گاه پاسخ آنها که حداکثر ظرف سه روز صادر می‌شد، یک‌جا می‌آمد. گاهی نیز پاسخ [[پرسش‌ها]] به صورت شفاهی، به [[نواب خاص]] گفته شده و آنان به قلم خود، آن را می‌نگاشتند یا به صورت حضوری به پرسش‌کننده پاسخ می‌دادند. در پاره‌ای از موارد نیز- به سبب مصلحتی که [[حضرت]] می‌دانستند- اصلا پاسخی صادر نمی‌شد. برخی از [[توقیعات]] نیز به صورت ابتدایی و بدون این که در پاسخ به پرسشی باشد، صادر شده است. موضوعات مندرج در [[توقیعات]]، گستره وسیعی را دربرمی‌گیرد؛ از [[معارف]] و حقایق [[دینی]] گرفته تا امور [[تربیتی]] و برنامه‌های [[زندگی فردی]] و [[اجتماعی]] و....
	* '''[[دعاها]]''': برخی دعاهایی که از آن [[حضرت]] در دست است، از [[توقیعات]] آن [[حضرت]] محسوب می‌شود؛ اما به لحاظ اهمیت آن، در بخشی جداگانه مورد اشاره قرار می‌گیرد. از کتاب‌های روایی و [[ادعیه]] استفاده می‌شود، دعاهای زیر، برخی از دعاهای منسوب به [[حضرت مهدی]] {{ع}} است:		* '''[[دعاها]]''': برخی دعاهایی که از آن [[حضرت]] در دست است، از [[توقیعات]] آن [[حضرت]] محسوب می‌شود؛ اما به لحاظ اهمیت آن، در بخشی جداگانه مورد اشاره قرار می‌گیرد. از کتاب‌های روایی و [[ادعیه]] استفاده می‌شود، دعاهای زیر، برخی از دعاهای منسوب به [[حضرت مهدی]] {{ع}} است:
	# دعای افتتاح‌: یکی از دعاهایی که از [[محمد بن عثمان بن سعید عمری]] برای هر شب [[ماه رمضان]] [[نقل]] شده، [[دعای افتتاح]] است. در آغاز این [[دعا]]، این‌گونه می‌خوانیم:{{عربی\|". اَللّهُمَّ اِنّى اَفْتَتِحُ الثَّنآءَ بِحَمْدِکَ..."}}<ref>سید بن طاوس، الاقبال، ص ۵۸.</ref>.		# دعای افتتاح‌: یکی از دعاهایی که از [[محمد بن عثمان بن سعید عمری]] برای هر شب [[ماه رمضان]] [[نقل]] شده، [[دعای افتتاح]] است. در آغاز این [[دعا]]، این‌گونه می‌خوانیم:{{عربی\|". اَللّهُمَّ اِنّى اَفْتَتِحُ الثَّنآءَ بِحَمْدِکَ..."}}<ref>سید بن طاوس، الاقبال، ص ۵۸.</ref>.

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

2022-09-03T05:03:57Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۳
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	# [[زیارت]] رجبیه‌: این [[زیارت]]، توسط [[ابو القاسم حسین بن روح]] از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده است<ref>شیخ طوسی، مصباح المتهجد، ص ۸۲۱.</ref>. البته زیارت‌نامه‌های دیگری نیز به آن [[حضرت]] منسوب است که علاقه‌مندان می‌توانند به کتاب‌های مفصل مراجعه کنند<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)\|درسنامه مهدویت ج۲]]، ص۹۴-۱۰۳.</ref>.		# [[زیارت]] رجبیه‌: این [[زیارت]]، توسط [[ابو القاسم حسین بن روح]] از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده است<ref>شیخ طوسی، مصباح المتهجد، ص ۸۲۱.</ref>. البته زیارت‌نامه‌های دیگری نیز به آن [[حضرت]] منسوب است که علاقه‌مندان می‌توانند به کتاب‌های مفصل مراجعه کنند<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)\|درسنامه مهدویت ج۲]]، ص۹۴-۱۰۳.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:58:51Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:28:51Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

نمایش تغییرات

Heydari: جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}} '

2022-05-19T18:59:44Z

جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۲۹
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~{{امام مهدی}}~~

	[[رده:امام مهدی]]		[[رده:امام مهدی]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T19:15:35Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۴۵
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}		{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:136864.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۲''']]		* [[پرونده:136864.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۲''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پرسش‌های وابسته== +== پرسش‌های وابسته ==)

2021-12-17T10:20:40Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پرسش‌های وابسته== +== پرسش‌های وابسته ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۵۰
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	#[[زیارت]] رجبیه‌: این [[زیارت]]، توسط [[ابو القاسم حسین بن روح]] از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده است<ref>شیخ طوسی، مصباح المتهجد، ص ۸۲۱.</ref>. البته زیارت‌نامه‌های دیگری نیز به آن [[حضرت]] منسوب است که علاقه‌مندان می‌توانند به کتاب‌های مفصل مراجعه کنند<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)\|درسنامه مهدویت ج۲]]، ص۹۴-۱۰۳.</ref>.		#[[زیارت]] رجبیه‌: این [[زیارت]]، توسط [[ابو القاسم حسین بن روح]] از آن [[حضرت]] [[نقل]] شده است<ref>شیخ طوسی، مصباح المتهجد، ص ۸۲۱.</ref>. البته زیارت‌نامه‌های دیگری نیز به آن [[حضرت]] منسوب است که علاقه‌مندان می‌توانند به کتاب‌های مفصل مراجعه کنند<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)\|درسنامه مهدویت ج۲]]، ص۹۴-۱۰۳.</ref>.

	==پرسش‌های وابسته==		== پرسش‌های وابسته ==
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}		{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T17:29:17Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۵۹
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:136864.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۲''']]		* [[پرونده:136864.jpg\|22px]] [[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۲ (کتاب)\|'''درسنامه مهدویت ج۲''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==