Jaafari: /* وصف کوروش کبیر */

2022-10-10T04:58:57Z

وصف کوروش کبیر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۸
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	==وصف [[کوروش کبیر]]==		==وصف [[کوروش کبیر]]==
	«[[کوروش]] مردی [[شجاع]] و [[بی‌باک]] و [[عاقل]] و [[سیاستمدار]] و [[مدبر]] و [[عطوف]] و [[مهربان]] و جهانگیر و [[جهانداری]] بی‌نظیر بود و نه تنها اسباب [[افتخار]] [[ایرانیان]] بلکه نمونه کامل از یک [[نسل]] و نژاد سالم و نیرومند آریایی است و به همین جهت است که محققان [[غربی]] وی را بسیار ستوده و به [[نیکی]] یاد برده و به [[لقب]] بزرگ یا کبیر ملقب ساخته‌اند»<ref>موسی جوان، تاریخ اجتماعی ایران باستان، ص۱۵۸.</ref>.		«[[کوروش]] مردی [[شجاع]] و [[بی‌باک]] و [[عاقل]] و [[سیاستمدار]] و [[مدبر]] و [[عطوف]] و [[مهربان]] و جهانگیر و [[جهانداری]] بی‌نظیر بود و نه تنها اسباب [[افتخار]] [[ایرانیان]] بلکه نمونه کامل از یک [[نسل]] و نژاد سالم و نیرومند آریایی است و به همین جهت است که محققان [[غربی]] وی را بسیار ستوده و به [[نیکی]] یاد برده و به [[لقب]] بزرگ یا کبیر ملقب ساخته‌اند»<ref>موسی جوان، تاریخ اجتماعی ایران باستان، ص۱۵۸.</ref>.
	برخی [[پژوهشگران]] با استفاده از [[ترجمه]] کتاب [[ذوالقرنین]] یا کوروش کبیر توسط استاد باستانی پاریزی نوشته‌اند. «دانشمند گران سنگ و پژوهشگر نامدار، روانشاد ابوالکلام [[آزاد]]، [[وزیر]] [[فرهنگ]] پیشین [[هند]] که در سال ۱۳۳۶ خورشیدی چشم از [[جهان]] فرو بست، گفت‌و‌گویی شیرین و [[تاریخی]] در سفرنگ [[[تفسیر]]] چند [[آیه]] از [[سوره کهف]] دارد که خود یک کتابی است. در این گفت‌و‌گوی دانشمندانه و بخردانه از روی [[روایت‌ها]] و آیه‌های [[تورات]] و [[قرآن]] و گفته‌های [[تاریخ]] نویسان دیرین و با یادکرد انگیزه‌های [[استوار]] و بسنده، روشن نموده است که ذوالقرنین آمده در قرآن، همان کورش بزرگ هخامنشی است»<ref>عبدالعظیم رضایی، تخت جمشید، ص۲۲۱.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۲۹.</ref>		برخی [[پژوهشگران]] با استفاده از [[ترجمه]] کتاب [[ذوالقرنین]] یا کوروش کبیر توسط استاد باستانی پاریزی نوشته‌اند. «دانشمند گران سنگ و پژوهشگر نامدار، روانشاد ابوالکلام [[آزاد]]، [[وزیر]] [[فرهنگ]] پیشین [[هند]] که در سال ۱۳۳۶ خورشیدی چشم از [[جهان]] فرو بست، گفت‌و‌گویی شیرین و [[تاریخی]] در سفرنگ [[تفسیر]] چند [[آیه]] از [[سوره کهف]] دارد که خود یک کتابی است. در این گفت‌و‌گوی دانشمندانه و بخردانه از روی [[روایت‌ها]] و آیه‌های [[تورات]] و [[قرآن]] و گفته‌های [[تاریخ]] نویسان دیرین و با یادکرد انگیزه‌های [[استوار]] و بسنده، روشن نموده است که ذوالقرنین آمده در قرآن، همان کورش بزرگ هخامنشی است»<ref>عبدالعظیم رضایی، تخت جمشید، ص۲۲۱.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۲۹.</ref>

	==معنای [[سدین]]==		==معنای [[سدین]]==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = سدین | عنوان مدخل = سدین | مداخل مرتبط = سدین در قرآن - سدین در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== {{متن قرآن|...فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَى أَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا}}«گفتند: ای ذو الق...» ایجاد کرد

2022-10-10T04:57:07Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = سدین | عنوان مدخل = سدین | مداخل مرتبط = سدین در قرآن - سدین در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== {{متن قرآن|...فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَى أَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا}}<ref>«گفتند: ای ذو الق...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = سدین
| عنوان مدخل = [[سدین]]
| مداخل مرتبط = [[سدین در قرآن]] - [[سدین در حدیث]]
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
{{متن قرآن|...فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَى أَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا}}<ref>«گفتند: ای ذو القرنین! در این سرزمین، یأجوج و مأجوج تبهکاری می‌ورزند، آیا می‌خواهی برای تو هزینه‌ای بنهیم تا میان ما و آنان سدّی بسازی؟» سوره کهف، آیه ۹۴.</ref>.

==وصف [[کوروش کبیر]]==
«[[کوروش]] مردی [[شجاع]] و [[بی‌باک]] و [[عاقل]] و [[سیاستمدار]] و [[مدبر]] و [[عطوف]] و [[مهربان]] و جهانگیر و [[جهانداری]] بی‌نظیر بود و نه تنها اسباب [[افتخار]] [[ایرانیان]] بلکه نمونه کامل از یک [[نسل]] و نژاد سالم و نیرومند آریایی است و به همین جهت است که محققان [[غربی]] وی را بسیار ستوده و به [[نیکی]] یاد برده و به [[لقب]] بزرگ یا کبیر ملقب ساخته‌اند»<ref>موسی جوان، تاریخ اجتماعی ایران باستان، ص۱۵۸.</ref>.
برخی [[پژوهشگران]] با استفاده از [[ترجمه]] کتاب [[ذوالقرنین]] یا کوروش کبیر توسط استاد باستانی پاریزی نوشته‌اند. «دانشمند گران سنگ و پژوهشگر نامدار، روانشاد ابوالکلام [[آزاد]]، [[وزیر]] [[فرهنگ]] پیشین [[هند]] که در سال ۱۳۳۶ خورشیدی چشم از [[جهان]] فرو بست، گفت‌و‌گویی شیرین و [[تاریخی]] در سفرنگ [[[تفسیر]]] چند [[آیه]] از [[سوره کهف]] دارد که خود یک کتابی است. در این گفت‌و‌گوی دانشمندانه و بخردانه از روی [[روایت‌ها]] و آیه‌های [[تورات]] و [[قرآن]] و گفته‌های [[تاریخ]] نویسان دیرین و با یادکرد انگیزه‌های [[استوار]] و بسنده، روشن نموده است که ذوالقرنین آمده در قرآن، همان کورش بزرگ هخامنشی است»<ref>عبدالعظیم رضایی، تخت جمشید، ص۲۲۱.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۲۹.</ref>

==معنای [[سدین]]==
کلمه [[سد]] به معنای [[کوه]] و هر چیزی است که راه را بند آورد، و از عبور جلوگیری کند و گویا مراد به دو سد در این آیه دو کوه باشد و در جمله {{متن قرآن|وَجَدَ مِنْ دُونِهِمَا قَوْمًا}}<ref>«تا چون میان دو سدّ رسید در برابر آن دو (سدّ) گروهی را دید که (هیچ) زبانی را درست درنمی‌یافتند» سوره کهف، آیه ۹۳.</ref> مراد از من {{متن قرآن|دُونِهِمَا}} نقطه‌ای نزدیک به آن دو کوه است<ref>المیزان، ج۱۳، ص۶۱۶.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۳۰.</ref>

==جای مورد اشاره آیه==
برخی از نویسندگان گفته‌اند برخی بر آنند که این سد پشت دریای [[روم]]، بین دو [[کوه]] که سلسله آنها به دریای اقیانوس منتهی می‌شود واقع است<ref>طبرسی، اطلاعات قرآن، ص۵۹۰.</ref>.
یکی از مناطق محتمل [[سد ذوالقرنین]]، ترمذ در ازبکستان است... یکی از مناطق محتمل سد ذوالقرنین تاجیکستان است... برخی [[دیوار]] چین را سد ذوالقرنین دانسته‌اند و بسیاری تنگه داریال. بعضی نیز معتقدند [[سد]] دربند در کوه‌های قفقاز همان سد ذوالقرنین می‌باشد<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قصص قرآن، ص۳۶۹.</ref>.

برخی نویسندگان نوشته‌اند: «جایی که در [[آیات]] فوق به آن اشاره شده است بین دو [[حائل]] [[عظیم]] در سر حد یا منتهای [[سرزمین]] [[ترکان]]، جایی نه چندان دور از [[آذربایجان]] و [[ارمنستان]] قرار دارد. [[طبری]] ([[مفسر قرآن]]) آن سد را حائلی بین دو چیز تعریف کرده است که همین دو کوه حائل بین آنها باشد. ساخت این سد به وسیله [[ذوالقرنین]] انجام شد تا از [[فساد]] و [[غارتگری]] [[قبایل]] [[یاجوج و مأجوج]] در [[شهرها]] و روستاهای واقع در [[همسایگی]] آنها جلوگیری نماید. گفته شده است [[سدین]] نزدیک «باب الابواب» (دربند) است<ref>شوقی ابوخلیل، اطلس قرآن، ص۳۳۳.</ref>. مرحوم [[صدرالدین بلاغی]] گفته است: مقصود از دو سد در این [[آیه]] تنگه‌ای در کوه‌های قفقاز است و در سمت راست قفقاز دریای [[خزر]] قرار دارد که راه قسمت شرقی آن را مسدود می‌سازد و در سمت چپ، دریای سیاه واقع است که قسمت [[غربی]] راه را مسدود می‌کند و در میان دو دریا سلسله کوه‌های بلندی است که به صورت دیواری طبیعی در آمده و با این ترتیب جز تنگه میان آن کوه‌ها راهی برای مهاجمین شمال باقی نگذاشته است<ref>بلاغی، قصص قرآن، ص۳۶۹.</ref>.
از مطالبی که در بالا نقل شد روشن می‌شود که «سدین» در «قفقاز» واقع است و جهت اخذ اطلاعات بیشتر به شرحی که در ذیل عبارت «[[ردم]]، سد، [[صدفین]]» آورده شده مراجعه گردد.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۳۱.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010430.jpg|22px]] [[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مکان‌ها در قرآن]]

سدین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: /* وصف کوروش کبیر */