سراه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'وادی الشام' به 'وادی الشام'

2023-02-10T10:32:26Z

جایگزینی متن - 'وادی الشام' به 'وادی الشام'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۲
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	«سراه» جمع «سری»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> و از بزرگترین کوه‌های بلاد [[عرب]] است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۷۳۰.</ref> هرگاه این واژه در شبه [[جزیره عربستان]] به طور مطلق استعمال گردد، مراد منطقه کوهستانی است واقع در جنوب [[طائف]] در نزدیکی ابها که هنوز هم از [[مساکن]] [[مردم]] [[قبایل]] [[ازد]] –که به [[سخاوت]] و [[شجاعت]] و [[بلاغت]] ممتازند - به شمار می‌‌رود. برخی، سراة را کوهی گفته‌اند مشرف بر [[عرفه]] که تا [[صنعاء]] پیش می‌‌رود. آنان علت نامگذاری این [[کوه]] به سراة را، بلندی آن ذکر کرده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> همچنین بعضی، از سراة به عنوان کوهی در نزدیکی طائف تا بلاد [[ارمنیه]] نام برده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی هم گفته‌اند سراة کوه‌ها و [[زمین]] [[حاجز]] بین تهامه و [[یمن]] است و آن سرزمینی است وسیع که بخش عمده آن در یمن قرار دارد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی نیز سراة را بزرگترین کوه‌های عرب گفته‌اند و آورده‌اند که از حدود یمن آغاز و تا اطراف [[وادی~~]] [[~~الشام]] می‌‌رسد و عرب بواسطه فاصله انداختن بین غور و نجد، بدان «[[حجاز]]» می‌‌گوید.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> عده‌ای هم -که «[[حموی]]» قول ایشان را بهترین اقوال معرفی کرده- بر این اعتقادند که حجاز کوه‌هایی است که بین تهامه و نجد فاصله انداخته است. به قسمت اعلای این کوه‌ها، «سراة» گفته می‌‌شود همان‌طور که به پشت شتر نیز، سراة گفته شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref>[[همدانی]] هم در بیانی مفصل، به تعیین حدود و [[ثغور]] این مکان پرداخته آورده: اما کوه سراتی که ما بین دورترین نقاط یمن و [[شام]] را به هم متصل می‌‌کند یک کوه نیست بلکه رشته کوه‌هایی است متصل به هم به عرض چهار [[روز]] راه. این سراة از [[سرزمین یمن]] از [[سرزمین معافر]] در مرز [[عدن]] که تپه‌ای است احاطه شده با آب، آغاز می‌‌شود و در آن مخلاف‌های دیحان، الجوّه، جبأ، [[صبر]] و... جمع می‌‌شوند تا این که به [[شام]] می‌‌رسد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> [[حموی]] در ادامه بحث از [[سراة]]، به نقل از برخی، از وجود سه سراة در شبه جزیره خبر داده و آورده: سراة اول، سراتی است که بین [[تهامه]] و [[نجد]] قرار دارد و قسمت ادنای آن [[طائف]] و بخش أقصای آن نزدیک صنعاست.<ref>طائف از سراة بنی ثقیف است که پست‌ترین سروات تا مکه است. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.)</ref> سراة دوم، «[[معدن]] البرم» است که در بلاد [[عدوان]] واقع است. سراة سوم، سرزمینی است مرتفع با کوه‌های بلند که از [[مغرب]] بر دریا و از [[مشرق]]، مشرف بر نجد است. در پایین سروات، دره‌هایی است که به دریا ختم می‌‌شوند که از جمله آن می‌‌توان به «[[اللیث]]»، قنوتی، الحسبه، ضنکان، عشم، بیش، مرکوب و نعما یاد کرد. نعما یا همان [[وادی عرفات]] نزدیکترین این دره‌ها به [[مکه]] است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref><ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۵۵.</ref>		«سراه» جمع «سری»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> و از بزرگترین کوه‌های بلاد [[عرب]] است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۷۳۰.</ref> هرگاه این واژه در شبه [[جزیره عربستان]] به طور مطلق استعمال گردد، مراد منطقه کوهستانی است واقع در جنوب [[طائف]] در نزدیکی ابها که هنوز هم از [[مساکن]] [[مردم]] [[قبایل]] [[ازد]] –که به [[سخاوت]] و [[شجاعت]] و [[بلاغت]] ممتازند - به شمار می‌‌رود. برخی، سراة را کوهی گفته‌اند مشرف بر [[عرفه]] که تا [[صنعاء]] پیش می‌‌رود. آنان علت نامگذاری این [[کوه]] به سراة را، بلندی آن ذکر کرده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> همچنین بعضی، از سراة به عنوان کوهی در نزدیکی طائف تا بلاد [[ارمنیه]] نام برده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی هم گفته‌اند سراة کوه‌ها و [[زمین]] [[حاجز]] بین تهامه و [[یمن]] است و آن سرزمینی است وسیع که بخش عمده آن در یمن قرار دارد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی نیز سراة را بزرگترین کوه‌های عرب گفته‌اند و آورده‌اند که از حدود یمن آغاز و تا اطراف [[وادی الشام]] می‌‌رسد و عرب بواسطه فاصله انداختن بین غور و نجد، بدان «[[حجاز]]» می‌‌گوید.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> عده‌ای هم -که «[[حموی]]» قول ایشان را بهترین اقوال معرفی کرده- بر این اعتقادند که حجاز کوه‌هایی است که بین تهامه و نجد فاصله انداخته است. به قسمت اعلای این کوه‌ها، «سراة» گفته می‌‌شود همان‌طور که به پشت شتر نیز، سراة گفته شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref>[[همدانی]] هم در بیانی مفصل، به تعیین حدود و [[ثغور]] این مکان پرداخته آورده: اما کوه سراتی که ما بین دورترین نقاط یمن و [[شام]] را به هم متصل می‌‌کند یک کوه نیست بلکه رشته کوه‌هایی است متصل به هم به عرض چهار [[روز]] راه. این سراة از [[سرزمین یمن]] از [[سرزمین معافر]] در مرز [[عدن]] که تپه‌ای است احاطه شده با آب، آغاز می‌‌شود و در آن مخلاف‌های دیحان، الجوّه، جبأ، [[صبر]] و... جمع می‌‌شوند تا این که به [[شام]] می‌‌رسد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> [[حموی]] در ادامه بحث از [[سراة]]، به نقل از برخی، از وجود سه سراة در شبه جزیره خبر داده و آورده: سراة اول، سراتی است که بین [[تهامه]] و [[نجد]] قرار دارد و قسمت ادنای آن [[طائف]] و بخش أقصای آن نزدیک صنعاست.<ref>طائف از سراة بنی ثقیف است که پست‌ترین سروات تا مکه است. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.)</ref> سراة دوم، «[[معدن]] البرم» است که در بلاد [[عدوان]] واقع است. سراة سوم، سرزمینی است مرتفع با کوه‌های بلند که از [[مغرب]] بر دریا و از [[مشرق]]، مشرف بر نجد است. در پایین سروات، دره‌هایی است که به دریا ختم می‌‌شوند که از جمله آن می‌‌توان به «[[اللیث]]»، قنوتی، الحسبه، ضنکان، عشم، بیش، مرکوب و نعما یاد کرد. نعما یا همان [[وادی عرفات]] نزدیکترین این دره‌ها به [[مکه]] است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref><ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۵۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مقدمه */

2023-02-10T10:30:09Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۰
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	«سراه» جمع «سری»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> و از بزرگترین کوه‌های بلاد [[عرب]] است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۷۳۰.</ref> هرگاه این واژه در شبه [[جزیره عربستان]] به طور مطلق استعمال گردد، مراد منطقه کوهستانی است واقع در جنوب [[طائف]] در نزدیکی ابها که هنوز هم از [[مساکن]] [[مردم]] [[قبایل]] [[ازد]] –که به [[سخاوت]] و [[شجاعت]] و [[بلاغت]] ممتازند - به شمار می‌‌رود. برخی، سراة را کوهی گفته‌اند مشرف بر [[عرفه]] که تا صنعاء پیش می‌‌رود. آنان علت نامگذاری این [[کوه]] به سراة را، بلندی آن ذکر کرده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> همچنین بعضی، از سراة به عنوان کوهی در نزدیکی طائف تا بلاد ارمنیه نام برده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی هم گفته‌اند سراة کوه‌ها و [[زمین]] [[حاجز]] بین تهامه و [[یمن]] است و آن سرزمینی است وسیع که بخش عمده آن در یمن قرار دارد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی نیز سراة را بزرگترین کوه‌های عرب گفته‌اند و آورده‌اند که از حدود یمن آغاز و تا اطراف [[وادی]] [[الشام]] می‌‌رسد و عرب بواسطه فاصله انداختن بین غور و نجد، بدان «[[حجاز]]» می‌‌گوید.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> عده‌ای هم -که «[[حموی]]» قول ایشان را بهترین اقوال معرفی کرده- بر این اعتقادند که حجاز کوه‌هایی است که بین تهامه و نجد فاصله انداخته است. به قسمت اعلای این کوه‌ها، «سراة» گفته می‌‌شود همان‌طور که به پشت شتر نیز، سراة گفته شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref>[[همدانی]] هم در بیانی مفصل، به تعیین حدود و [[ثغور]] این مکان پرداخته آورده: اما کوه سراتی که ما بین دورترین نقاط یمن و [[شام]] را به هم متصل می‌‌کند یک کوه نیست بلکه رشته کوه‌هایی است متصل به هم به عرض چهار [[روز]] راه. این سراة از [[سرزمین یمن]] از [[سرزمین]] ~~معافر~~ در مرز عدن که تپه‌ای است احاطه شده با آب، آغاز می‌‌شود و در آن مخلاف‌های دیحان، الجوّه، جبأ، [[صبر]] و... جمع می‌‌شوند تا این که به [[شام]] می‌‌رسد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> [[حموی]] در ادامه بحث از [[سراة]]، به نقل از برخی، از وجود سه سراة در شبه جزیره خبر داده و آورده: سراة اول، سراتی است که بین تهامه و نجد قرار دارد و قسمت ادنای آن [[طائف]] و بخش أقصای آن نزدیک صنعاست.<ref>طائف از سراة بنی ثقیف است که پست‌ترین سروات تا مکه است. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.)</ref> سراة دوم، «[[معدن]] البرم» است که در بلاد [[عدوان]] واقع است. سراة سوم، سرزمینی است مرتفع با کوه‌های بلند که از [[مغرب]] بر دریا و از [[مشرق]]، مشرف بر نجد است. در پایین سروات، دره‌هایی است که به دریا ختم می‌‌شوند که از جمله آن می‌‌توان به «[[اللیث]]»، قنوتی، الحسبه، ضنکان، عشم، بیش، مرکوب و نعما یاد کرد. نعما یا همان [[وادی~~]] [[~~عرفات]] نزدیکترین این دره‌ها به [[مکه]] است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref><ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۵۵.</ref>		«سراه» جمع «سری»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> و از بزرگترین کوه‌های بلاد [[عرب]] است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۷۳۰.</ref> هرگاه این واژه در شبه [[جزیره عربستان]] به طور مطلق استعمال گردد، مراد منطقه کوهستانی است واقع در جنوب [[طائف]] در نزدیکی ابها که هنوز هم از [[مساکن]] [[مردم]] [[قبایل]] [[ازد]] –که به [[سخاوت]] و [[شجاعت]] و [[بلاغت]] ممتازند - به شمار می‌‌رود. برخی، سراة را کوهی گفته‌اند مشرف بر [[عرفه]] که تا [[صنعاء]] پیش می‌‌رود. آنان علت نامگذاری این [[کوه]] به سراة را، بلندی آن ذکر کرده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> همچنین بعضی، از سراة به عنوان کوهی در نزدیکی طائف تا بلاد [[ارمنیه]] نام برده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی هم گفته‌اند سراة کوه‌ها و [[زمین]] [[حاجز]] بین تهامه و [[یمن]] است و آن سرزمینی است وسیع که بخش عمده آن در یمن قرار دارد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی نیز سراة را بزرگترین کوه‌های عرب گفته‌اند و آورده‌اند که از حدود یمن آغاز و تا اطراف [[وادی]] [[الشام]] می‌‌رسد و عرب بواسطه فاصله انداختن بین غور و نجد، بدان «[[حجاز]]» می‌‌گوید.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> عده‌ای هم -که «[[حموی]]» قول ایشان را بهترین اقوال معرفی کرده- بر این اعتقادند که حجاز کوه‌هایی است که بین تهامه و نجد فاصله انداخته است. به قسمت اعلای این کوه‌ها، «سراة» گفته می‌‌شود همان‌طور که به پشت شتر نیز، سراة گفته شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref>[[همدانی]] هم در بیانی مفصل، به تعیین حدود و [[ثغور]] این مکان پرداخته آورده: اما کوه سراتی که ما بین دورترین نقاط یمن و [[شام]] را به هم متصل می‌‌کند یک کوه نیست بلکه رشته کوه‌هایی است متصل به هم به عرض چهار [[روز]] راه. این سراة از [[سرزمین یمن]] از [[سرزمین معافر]] در مرز [[عدن]] که تپه‌ای است احاطه شده با آب، آغاز می‌‌شود و در آن مخلاف‌های دیحان، الجوّه، جبأ، [[صبر]] و... جمع می‌‌شوند تا این که به [[شام]] می‌‌رسد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> [[حموی]] در ادامه بحث از [[سراة]]، به نقل از برخی، از وجود سه سراة در شبه جزیره خبر داده و آورده: سراة اول، سراتی است که بین [[تهامه]] و [[نجد]] قرار دارد و قسمت ادنای آن [[طائف]] و بخش أقصای آن نزدیک صنعاست.<ref>طائف از سراة بنی ثقیف است که پست‌ترین سروات تا مکه است. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.)</ref> سراة دوم، «[[معدن]] البرم» است که در بلاد [[عدوان]] واقع است. سراة سوم، سرزمینی است مرتفع با کوه‌های بلند که از [[مغرب]] بر دریا و از [[مشرق]]، مشرف بر نجد است. در پایین سروات، دره‌هایی است که به دریا ختم می‌‌شوند که از جمله آن می‌‌توان به «[[اللیث]]»، قنوتی، الحسبه، ضنکان، عشم، بیش، مرکوب و نعما یاد کرد. نعما یا همان [[وادی عرفات]] نزدیکترین این دره‌ها به [[مکه]] است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref><ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۵۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مقدمه */

2022-12-24T05:50:01Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۰
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	~~[[سراة]]~~ جمع ~~«السری»~~<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> و از بزرگترین کوه‌های بلاد [[عرب]] است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۷۳۰.</ref> هرگاه این واژه در شبه [[جزیره عربستان]] به طور مطلق استعمال گردد، مراد منطقه کوهستانی است واقع در جنوب [[طائف]] در نزدیکی ابها که هنوز هم از [[مساکن]] [[مردم]] [[قبایل]] [[ازد]] –که به [[سخاوت]] و [[شجاعت]] و [[بلاغت]] ممتازند - به شمار می‌‌رود. برخی، سراة را کوهی گفته‌اند مشرف بر [[عرفه]] که تا صنعاء پیش می‌‌رود. آنان علت نامگذاری این [[کوه]] به سراة را، بلندی آن ذکر کرده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> همچنین بعضی، از سراة به عنوان کوهی در نزدیکی طائف تا بلاد ارمنیه نام برده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی هم گفته‌اند سراة کوه‌ها و [[زمین]] [[حاجز]] بین تهامه و [[یمن]] است و آن سرزمینی است وسیع که بخش عمده آن در یمن قرار دارد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی نیز سراة را بزرگترین کوه‌های عرب گفته‌اند و آورده‌اند که از حدود یمن آغاز و تا اطراف [[وادی]] [[الشام]] می‌‌رسد و عرب بواسطه فاصله انداختن بین غور و نجد، بدان «[[حجاز]]» می‌‌گوید.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> عده‌ای هم -که «[[حموی]]» قول ایشان را بهترین اقوال معرفی کرده- بر این اعتقادند که حجاز کوه‌هایی است که بین تهامه و نجد فاصله انداخته است. به قسمت اعلای این کوه‌ها، «سراة» گفته می‌‌شود همان‌طور که به پشت شتر نیز، سراة گفته شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref>[[همدانی]] هم در بیانی مفصل، به تعیین حدود و [[ثغور]] این مکان پرداخته آورده: اما کوه سراتی که ما بین دورترین نقاط یمن و [[شام]] را به هم متصل می‌‌کند یک کوه نیست بلکه رشته کوه‌هایی است متصل به هم به عرض چهار [[روز]] راه. این سراة از [[سرزمین یمن]] از [[سرزمین]] معافر در مرز عدن که تپه‌ای است احاطه شده با آب، آغاز می‌‌شود و در آن مخلاف‌های دیحان، الجوّه، جبأ، [[صبر]] و... جمع می‌‌شوند تا این که به [[شام]] می‌‌رسد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> [[حموی]] در ادامه بحث از [[سراة]]، به نقل از برخی، از وجود سه سراة در شبه جزیره خبر داده و آورده: سراة اول، سراتی است که بین تهامه و نجد قرار دارد و قسمت ادنای آن [[طائف]] و بخش أقصای آن نزدیک صنعاست.<ref>طائف از سراة بنی ثقیف است که پست‌ترین سروات تا مکه است. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.)</ref> سراة دوم، «[[معدن]] البرم» است که در بلاد [[عدوان]] واقع است. سراة سوم، سرزمینی است مرتفع با کوه‌های بلند که از [[مغرب]] بر دریا و از [[مشرق]]، مشرف بر نجد است. در پایین سروات، دره‌هایی است که به دریا ختم می‌‌شوند که از جمله آن می‌‌توان به «[[اللیث]]»، قنوتی، الحسبه، ضنکان، عشم، بیش، مرکوب و نعما یاد کرد. نعما یا همان [[وادی]] [[عرفات]] نزدیکترین این دره‌ها به [[مکه]] است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref><ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۵۵.</ref>		«سراه» جمع «سری»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> و از بزرگترین کوه‌های بلاد [[عرب]] است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۷۳۰.</ref> هرگاه این واژه در شبه [[جزیره عربستان]] به طور مطلق استعمال گردد، مراد منطقه کوهستانی است واقع در جنوب [[طائف]] در نزدیکی ابها که هنوز هم از [[مساکن]] [[مردم]] [[قبایل]] [[ازد]] –که به [[سخاوت]] و [[شجاعت]] و [[بلاغت]] ممتازند - به شمار می‌‌رود. برخی، سراة را کوهی گفته‌اند مشرف بر [[عرفه]] که تا صنعاء پیش می‌‌رود. آنان علت نامگذاری این [[کوه]] به سراة را، بلندی آن ذکر کرده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> همچنین بعضی، از سراة به عنوان کوهی در نزدیکی طائف تا بلاد ارمنیه نام برده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی هم گفته‌اند سراة کوه‌ها و [[زمین]] [[حاجز]] بین تهامه و [[یمن]] است و آن سرزمینی است وسیع که بخش عمده آن در یمن قرار دارد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی نیز سراة را بزرگترین کوه‌های عرب گفته‌اند و آورده‌اند که از حدود یمن آغاز و تا اطراف [[وادی]] [[الشام]] می‌‌رسد و عرب بواسطه فاصله انداختن بین غور و نجد، بدان «[[حجاز]]» می‌‌گوید.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> عده‌ای هم -که «[[حموی]]» قول ایشان را بهترین اقوال معرفی کرده- بر این اعتقادند که حجاز کوه‌هایی است که بین تهامه و نجد فاصله انداخته است. به قسمت اعلای این کوه‌ها، «سراة» گفته می‌‌شود همان‌طور که به پشت شتر نیز، سراة گفته شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref>[[همدانی]] هم در بیانی مفصل، به تعیین حدود و [[ثغور]] این مکان پرداخته آورده: اما کوه سراتی که ما بین دورترین نقاط یمن و [[شام]] را به هم متصل می‌‌کند یک کوه نیست بلکه رشته کوه‌هایی است متصل به هم به عرض چهار [[روز]] راه. این سراة از [[سرزمین یمن]] از [[سرزمین]] معافر در مرز عدن که تپه‌ای است احاطه شده با آب، آغاز می‌‌شود و در آن مخلاف‌های دیحان، الجوّه، جبأ، [[صبر]] و... جمع می‌‌شوند تا این که به [[شام]] می‌‌رسد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> [[حموی]] در ادامه بحث از [[سراة]]، به نقل از برخی، از وجود سه سراة در شبه جزیره خبر داده و آورده: سراة اول، سراتی است که بین تهامه و نجد قرار دارد و قسمت ادنای آن [[طائف]] و بخش أقصای آن نزدیک صنعاست.<ref>طائف از سراة بنی ثقیف است که پست‌ترین سروات تا مکه است. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.)</ref> سراة دوم، «[[معدن]] البرم» است که در بلاد [[عدوان]] واقع است. سراة سوم، سرزمینی است مرتفع با کوه‌های بلند که از [[مغرب]] بر دریا و از [[مشرق]]، مشرف بر نجد است. در پایین سروات، دره‌هایی است که به دریا ختم می‌‌شوند که از جمله آن می‌‌توان به «[[اللیث]]»، قنوتی، الحسبه، ضنکان، عشم، بیش، مرکوب و نعما یاد کرد. نعما یا همان [[وادی]] [[عرفات]] نزدیکترین این دره‌ها به [[مکه]] است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref><ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۵۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - '،-' به ' -'

2022-12-24T05:45:55Z

جایگزینی متن - '،-' به ' -'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[سراة]] جمع «السری»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> و از بزرگترین کوه‌های بلاد [[عرب]] است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۷۳۰.</ref> هرگاه این واژه در شبه [[جزیره عربستان]] به طور مطلق استعمال گردد، مراد منطقه کوهستانی است واقع در جنوب [[طائف]] در نزدیکی ابها که هنوز هم از [[مساکن]] [[مردم]] [[قبایل]] [[ازد]] –که به [[سخاوت]] و [[شجاعت]] و [[بلاغت]] ~~ممتازند،~~- به شمار می‌‌رود. برخی، سراة را کوهی گفته‌اند مشرف بر [[عرفه]] که تا صنعاء پیش می‌‌رود. آنان علت نامگذاری این [[کوه]] به سراة را، بلندی آن ذکر کرده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> همچنین بعضی، از سراة به عنوان کوهی در نزدیکی طائف تا بلاد ارمنیه نام برده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی هم گفته‌اند سراة کوه‌ها و [[زمین]] [[حاجز]] بین تهامه و [[یمن]] است و آن سرزمینی است وسیع که بخش عمده آن در یمن قرار دارد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی نیز سراة را بزرگترین کوه‌های عرب گفته‌اند و آورده‌اند که از حدود یمن آغاز و تا اطراف [[وادی]] [[الشام]] می‌‌رسد و عرب بواسطه فاصله انداختن بین غور و نجد، بدان «[[حجاز]]» می‌‌گوید.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> عده‌ای هم -که «[[حموی]]» قول ایشان را بهترین اقوال معرفی کرده- بر این اعتقادند که حجاز کوه‌هایی است که بین تهامه و نجد فاصله انداخته است. به قسمت اعلای این کوه‌ها، «سراة» گفته می‌‌شود همان‌طور که به پشت شتر نیز، سراة گفته شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref>[[همدانی]] هم در بیانی مفصل، به تعیین حدود و [[ثغور]] این مکان پرداخته آورده: اما کوه سراتی که ما بین دورترین نقاط یمن و [[شام]] را به هم متصل می‌‌کند یک کوه نیست بلکه رشته کوه‌هایی است متصل به هم به عرض چهار [[روز]] راه. این سراة از [[سرزمین یمن]] از [[سرزمین]] معافر در مرز عدن که تپه‌ای است احاطه شده با آب، آغاز می‌‌شود و در آن مخلاف‌های دیحان، الجوّه، جبأ، [[صبر]] و... جمع می‌‌شوند تا این که به [[شام]] می‌‌رسد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> [[حموی]] در ادامه بحث از [[سراة]]، به نقل از برخی، از وجود سه سراة در شبه جزیره خبر داده و آورده: سراة اول، سراتی است که بین تهامه و نجد قرار دارد و قسمت ادنای آن [[طائف]] و بخش أقصای آن نزدیک صنعاست.<ref>طائف از سراة بنی ثقیف است که پست‌ترین سروات تا مکه است. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.)</ref> سراة دوم، «[[معدن]] البرم» است که در بلاد [[عدوان]] واقع است. سراة سوم، سرزمینی است مرتفع با کوه‌های بلند که از [[مغرب]] بر دریا و از [[مشرق]]، مشرف بر نجد است. در پایین سروات، دره‌هایی است که به دریا ختم می‌‌شوند که از جمله آن می‌‌توان به «[[اللیث]]»، قنوتی، الحسبه، ضنکان، عشم، بیش، مرکوب و نعما یاد کرد. نعما یا همان [[وادی]] [[عرفات]] نزدیکترین این دره‌ها به [[مکه]] است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref><ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۵۵.</ref>		[[سراة]] جمع «السری»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> و از بزرگترین کوه‌های بلاد [[عرب]] است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۷۳۰.</ref> هرگاه این واژه در شبه [[جزیره عربستان]] به طور مطلق استعمال گردد، مراد منطقه کوهستانی است واقع در جنوب [[طائف]] در نزدیکی ابها که هنوز هم از [[مساکن]] [[مردم]] [[قبایل]] [[ازد]] –که به [[سخاوت]] و [[شجاعت]] و [[بلاغت]] ممتازند - به شمار می‌‌رود. برخی، سراة را کوهی گفته‌اند مشرف بر [[عرفه]] که تا صنعاء پیش می‌‌رود. آنان علت نامگذاری این [[کوه]] به سراة را، بلندی آن ذکر کرده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> همچنین بعضی، از سراة به عنوان کوهی در نزدیکی طائف تا بلاد ارمنیه نام برده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی هم گفته‌اند سراة کوه‌ها و [[زمین]] [[حاجز]] بین تهامه و [[یمن]] است و آن سرزمینی است وسیع که بخش عمده آن در یمن قرار دارد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی نیز سراة را بزرگترین کوه‌های عرب گفته‌اند و آورده‌اند که از حدود یمن آغاز و تا اطراف [[وادی]] [[الشام]] می‌‌رسد و عرب بواسطه فاصله انداختن بین غور و نجد، بدان «[[حجاز]]» می‌‌گوید.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> عده‌ای هم -که «[[حموی]]» قول ایشان را بهترین اقوال معرفی کرده- بر این اعتقادند که حجاز کوه‌هایی است که بین تهامه و نجد فاصله انداخته است. به قسمت اعلای این کوه‌ها، «سراة» گفته می‌‌شود همان‌طور که به پشت شتر نیز، سراة گفته شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref>[[همدانی]] هم در بیانی مفصل، به تعیین حدود و [[ثغور]] این مکان پرداخته آورده: اما کوه سراتی که ما بین دورترین نقاط یمن و [[شام]] را به هم متصل می‌‌کند یک کوه نیست بلکه رشته کوه‌هایی است متصل به هم به عرض چهار [[روز]] راه. این سراة از [[سرزمین یمن]] از [[سرزمین]] معافر در مرز عدن که تپه‌ای است احاطه شده با آب، آغاز می‌‌شود و در آن مخلاف‌های دیحان، الجوّه، جبأ، [[صبر]] و... جمع می‌‌شوند تا این که به [[شام]] می‌‌رسد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> [[حموی]] در ادامه بحث از [[سراة]]، به نقل از برخی، از وجود سه سراة در شبه جزیره خبر داده و آورده: سراة اول، سراتی است که بین تهامه و نجد قرار دارد و قسمت ادنای آن [[طائف]] و بخش أقصای آن نزدیک صنعاست.<ref>طائف از سراة بنی ثقیف است که پست‌ترین سروات تا مکه است. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.)</ref> سراة دوم، «[[معدن]] البرم» است که در بلاد [[عدوان]] واقع است. سراة سوم، سرزمینی است مرتفع با کوه‌های بلند که از [[مغرب]] بر دریا و از [[مشرق]]، مشرف بر نجد است. در پایین سروات، دره‌هایی است که به دریا ختم می‌‌شوند که از جمله آن می‌‌توان به «[[اللیث]]»، قنوتی، الحسبه، ضنکان، عشم، بیش، مرکوب و نعما یاد کرد. نعما یا همان [[وادی]] [[عرفات]] نزدیکترین این دره‌ها به [[مکه]] است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref><ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۵۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* مقدمه */

2022-12-24T05:07:39Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۷
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[سراة]] جمع «السری»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> و از بزرگترین ~~کوههای~~ بلاد [[عرب]] است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۷۳۰.</ref> هرگاه این واژه در شبه [[جزیره عربستان]] به طور مطلق استعمال گردد، مراد منطقه کوهستانی است واقع در جنوب [[طائف]] در نزدیکی ابها که هنوز هم از [[مساکن]] [[مردم]] [[قبایل]] [[ازد]] –که به [[سخاوت]] و [[شجاعت]] و [[بلاغت]] ممتازند،- به شمار می‌‌رود. برخی، سراة را کوهی گفته‌اند مشرف بر [[عرفه]] که تا صنعاء پیش می‌‌رود. آنان علت نامگذاری این [[کوه]] به سراة را، بلندی آن ذکر کرده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> همچنین بعضی، از سراة به عنوان کوهی در نزدیکی طائف تا بلاد ارمنیه نام برده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی هم گفته‌اند سراة کوه‌ها و [[زمین]] [[حاجز]] بین تهامه و [[یمن]] است و آن سرزمینی است وسیع که بخش عمده آن در یمن قرار دارد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی نیز سراة را بزرگترین کوه‌های عرب گفته‌اند و آورده‌اند که از حدود یمن آغاز و تا اطراف [[وادی]] [[الشام]] می‌‌رسد و عرب بواسطه فاصله انداختن بین غور و نجد، بدان «[[حجاز]]» می‌‌گوید.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> عده‌ای هم -که «[[حموی]]» قول ایشان را بهترین اقوال معرفی کرده- بر این اعتقادند که حجاز کوه‌هایی است که بین تهامه و نجد فاصله انداخته است. به قسمت اعلای این کوه‌ها، «سراة» گفته می‌‌شود همان‌طور که به پشت شتر نیز، سراة گفته شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref>[[همدانی]] هم در بیانی مفصل، به تعیین حدود و [[ثغور]] این مکان پرداخته آورده: اما کوه سراتی که ما بین دورترین نقاط یمن و [[شام]] را به هم متصل می‌‌کند یک کوه نیست بلکه رشته کوه‌هایی است متصل به هم به عرض چهار [[روز]] راه. این سراة از [[سرزمین یمن]] از [[سرزمین]] معافر در مرز عدن که تپه‌ای است احاطه شده با آب، آغاز می‌‌شود و در آن مخلاف‌های دیحان، الجوّه، جبأ، [[صبر]] و... جمع می‌‌شوند تا این که به [[شام]] می‌‌رسد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> [[حموی]] در ادامه بحث از [[سراة]]، به نقل از برخی، از وجود سه سراة در شبه جزیره خبر داده و آورده: سراة اول، سراتی است که بین تهامه و نجد قرار دارد و قسمت ادنای آن [[طائف]] و بخش أقصای آن نزدیک صنعاست.<ref>طائف از سراة بنی ثقیف است که پست‌ترین سروات تا مکه است. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.)</ref> سراة دوم، «[[معدن]] البرم» است که در بلاد [[عدوان]] واقع است. سراة سوم، سرزمینی است مرتفع با کوه‌های بلند که از [[مغرب]] بر دریا و از [[مشرق]]، مشرف بر نجد است. در پایین سروات، دره‌هایی است که به دریا ختم می‌‌شوند که از جمله آن می‌‌توان به «[[اللیث]]»، قنوتی، الحسبه، ضنکان، عشم، بیش، مرکوب و نعما یاد کرد. نعما یا همان [[وادی]] [[عرفات]] نزدیکترین این دره‌ها به [[مکه]] است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref><ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۵۵.</ref>		[[سراة]] جمع «السری»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> و از بزرگترین کوه‌های بلاد [[عرب]] است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۷۳۰.</ref> هرگاه این واژه در شبه [[جزیره عربستان]] به طور مطلق استعمال گردد، مراد منطقه کوهستانی است واقع در جنوب [[طائف]] در نزدیکی ابها که هنوز هم از [[مساکن]] [[مردم]] [[قبایل]] [[ازد]] –که به [[سخاوت]] و [[شجاعت]] و [[بلاغت]] ممتازند،- به شمار می‌‌رود. برخی، سراة را کوهی گفته‌اند مشرف بر [[عرفه]] که تا صنعاء پیش می‌‌رود. آنان علت نامگذاری این [[کوه]] به سراة را، بلندی آن ذکر کرده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> همچنین بعضی، از سراة به عنوان کوهی در نزدیکی طائف تا بلاد ارمنیه نام برده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی هم گفته‌اند سراة کوه‌ها و [[زمین]] [[حاجز]] بین تهامه و [[یمن]] است و آن سرزمینی است وسیع که بخش عمده آن در یمن قرار دارد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی نیز سراة را بزرگترین کوه‌های عرب گفته‌اند و آورده‌اند که از حدود یمن آغاز و تا اطراف [[وادی]] [[الشام]] می‌‌رسد و عرب بواسطه فاصله انداختن بین غور و نجد، بدان «[[حجاز]]» می‌‌گوید.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> عده‌ای هم -که «[[حموی]]» قول ایشان را بهترین اقوال معرفی کرده- بر این اعتقادند که حجاز کوه‌هایی است که بین تهامه و نجد فاصله انداخته است. به قسمت اعلای این کوه‌ها، «سراة» گفته می‌‌شود همان‌طور که به پشت شتر نیز، سراة گفته شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref>[[همدانی]] هم در بیانی مفصل، به تعیین حدود و [[ثغور]] این مکان پرداخته آورده: اما کوه سراتی که ما بین دورترین نقاط یمن و [[شام]] را به هم متصل می‌‌کند یک کوه نیست بلکه رشته کوه‌هایی است متصل به هم به عرض چهار [[روز]] راه. این سراة از [[سرزمین یمن]] از [[سرزمین]] معافر در مرز عدن که تپه‌ای است احاطه شده با آب، آغاز می‌‌شود و در آن مخلاف‌های دیحان، الجوّه، جبأ، [[صبر]] و... جمع می‌‌شوند تا این که به [[شام]] می‌‌رسد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> [[حموی]] در ادامه بحث از [[سراة]]، به نقل از برخی، از وجود سه سراة در شبه جزیره خبر داده و آورده: سراة اول، سراتی است که بین تهامه و نجد قرار دارد و قسمت ادنای آن [[طائف]] و بخش أقصای آن نزدیک صنعاست.<ref>طائف از سراة بنی ثقیف است که پست‌ترین سروات تا مکه است. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.)</ref> سراة دوم، «[[معدن]] البرم» است که در بلاد [[عدوان]] واقع است. سراة سوم، سرزمینی است مرتفع با کوه‌های بلند که از [[مغرب]] بر دریا و از [[مشرق]]، مشرف بر نجد است. در پایین سروات، دره‌هایی است که به دریا ختم می‌‌شوند که از جمله آن می‌‌توان به «[[اللیث]]»، قنوتی، الحسبه، ضنکان، عشم، بیش، مرکوب و نعما یاد کرد. نعما یا همان [[وادی]] [[عرفات]] نزدیکترین این دره‌ها به [[مکه]] است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref><ref>[[عاتق بن غيث بلادی\|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)\|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۵۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== سراة جمع «السری»یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴. و از بزرگترین کوههای بلاد عرب است.بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۷۳۰. هرگاه این واژه در شبه جزیر...» ایجاد کرد

2022-12-24T05:06:46Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== سراة جمع «السری»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> و از بزرگترین کوههای بلاد عرب است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۷۳۰.</ref> هرگاه این واژه در شبه جزیر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
[[سراة]] جمع «السری»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> و از بزرگترین کوههای بلاد [[عرب]] است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۷۳۰.</ref> هرگاه این واژه در شبه [[جزیره عربستان]] به طور مطلق استعمال گردد، مراد منطقه کوهستانی است واقع در جنوب [[طائف]] در نزدیکی ابها که هنوز هم از [[مساکن]] [[مردم]] [[قبایل]] [[ازد]] –که به [[سخاوت]] و [[شجاعت]] و [[بلاغت]] ممتازند،- به شمار می‌‌رود. برخی، سراة را کوهی گفته‌اند مشرف بر [[عرفه]] که تا صنعاء پیش می‌‌رود. آنان علت نامگذاری این [[کوه]] به سراة را، بلندی آن ذکر کرده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> همچنین بعضی، از سراة به عنوان کوهی در نزدیکی طائف تا بلاد ارمنیه نام برده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی هم گفته‌اند سراة کوه‌ها و [[زمین]] [[حاجز]] بین تهامه و [[یمن]] است و آن سرزمینی است وسیع که بخش عمده آن در یمن قرار دارد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۴.</ref> برخی نیز سراة را بزرگترین کوه‌های عرب گفته‌اند و آورده‌اند که از حدود یمن آغاز و تا اطراف [[وادی]] [[الشام]] می‌‌رسد و عرب بواسطه فاصله انداختن بین غور و نجد، بدان «[[حجاز]]» می‌‌گوید.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> عده‌ای هم -که «[[حموی]]» قول ایشان را بهترین اقوال معرفی کرده- بر این اعتقادند که حجاز کوه‌هایی است که بین تهامه و نجد فاصله انداخته است. به قسمت اعلای این کوه‌ها، «سراة» گفته می‌‌شود همان‌طور که به پشت شتر نیز، سراة گفته شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref>[[همدانی]] هم در بیانی مفصل، به تعیین حدود و [[ثغور]] این مکان پرداخته آورده: اما کوه سراتی که ما بین دورترین نقاط یمن و [[شام]] را به هم متصل می‌‌کند یک کوه نیست بلکه رشته کوه‌هایی است متصل به هم به عرض چهار [[روز]] راه. این سراة از [[سرزمین یمن]] از [[سرزمین]] معافر در مرز عدن که تپه‌ای است احاطه شده با آب، آغاز می‌‌شود و در آن مخلاف‌های دیحان، الجوّه، جبأ، [[صبر]] و... جمع می‌‌شوند تا این که به [[شام]] می‌‌رسد.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref> [[حموی]] در ادامه بحث از [[سراة]]، به نقل از برخی، از وجود سه سراة در شبه جزیره خبر داده و آورده: سراة اول، سراتی است که بین تهامه و نجد قرار دارد و قسمت ادنای آن [[طائف]] و بخش أقصای آن نزدیک صنعاست.<ref>طائف از سراة بنی ثقیف است که پست‌ترین سروات تا مکه است. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.)</ref> سراة دوم، «[[معدن]] البرم» است که در بلاد [[عدوان]] واقع است. سراة سوم، سرزمینی است مرتفع با کوه‌های بلند که از [[مغرب]] بر دریا و از [[مشرق]]، مشرف بر نجد است. در پایین سروات، دره‌هایی است که به دریا ختم می‌‌شوند که از جمله آن می‌‌توان به «[[اللیث]]»، قنوتی، الحسبه، ضنکان، عشم، بیش، مرکوب و نعما یاد کرد. نعما یا همان [[وادی]] [[عرفات]] نزدیکترین این دره‌ها به [[مکه]] است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰۵.</ref><ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۵۵.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010527.jpg|22px]] [[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|'''معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}