سرمایه‌گذاری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2025-07-29T11:03:22Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۳
خط ۳:		خط ۳:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	«سرمایه‌گذاری» یکی از لوازم [[رشد اقتصادی]]، بلکه [[موتور]] محرک آن و منبع تشکیل [[سرمایه]] است. در این جا در صدد بیان پس‌انداز‌های شخصی یا [[حکومتی]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} و سرمایه‌گذاری‌های وی در طرح‌هایی چون ایجاد نخلستان‌هایی در [[مدینه]] و مانند آن نیستیم؛ چراکه هم مجال دیگری را می‌طلبد و هم با موضوع این بحث فاصله دارد؛ اما نکته مدنظر ما، تأثیر نگرش خاص [[امام علی]] {{ع}} بر تشکیل پس‌انداز و سرمایه‌گذاری است.		«سرمایه‌گذاری» یکی از لوازم [[رشد اقتصادی]]، بلکه [[موتور]] محرک آن و منبع تشکیل سرمایه است. در این جا در صدد بیان پس‌انداز‌های شخصی یا [[حکومتی]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} و سرمایه‌گذاری‌های وی در طرح‌هایی چون ایجاد نخلستان‌هایی در [[مدینه]] و مانند آن نیستیم؛ چراکه هم مجال دیگری را می‌طلبد و هم با موضوع این بحث فاصله دارد؛ اما نکته مدنظر ما، تأثیر نگرش خاص [[امام علی]] {{ع}} بر تشکیل پس‌انداز و سرمایه‌گذاری است.

	امام علی {{ع}} مکرر از [[اقتصاد]] و [[میانه‌روی]] در [[مصرف]] سخن گفته و آن را راهی برای مقابله با [[پیشامدهای ناگوار]] [[زندگی]] دانسته است<ref>غررالحکم، ح۲۹۶.</ref>. بنابراین هر قدر میل نهایی به مصرف در افراد و [[رفتار]] مصرفی [[مردم]] [[جامعه]] کمتر باشد، [[میزان]] پس‌انداز در آن جامعه بیشتر است و امکان سرمایه‌گذاری نیز افزایش می‌یابد. امام در بیانی دیگر فرمود:		امام علی {{ع}} مکرر از [[اقتصاد]] و [[میانه‌روی]] در [[مصرف]] سخن گفته و آن را راهی برای مقابله با پیشامدهای ناگوار [[زندگی]] دانسته است<ref>غررالحکم، ح۲۹۶.</ref>. بنابراین هر قدر میل نهایی به مصرف در افراد و [[رفتار]] مصرفی [[مردم]] [[جامعه]] کمتر باشد، [[میزان]] پس‌انداز در آن جامعه بیشتر است و امکان سرمایه‌گذاری نیز افزایش می‌یابد. امام در بیانی دیگر فرمود: {{متن حدیث\|وَ اغْتَنِمْ مَنِ اسْتَقْرَضَكَ فِي حَالِ غِنَاكَ لِيَجْعَلَ قَضَاءَهُ لَكَ فِي يَوْمِ عُسْرَتِكَ}}<ref>نهج البلاغه، نامه ۳۱، ص۳۰۱.</ref>؛ «آن کس را که از تو در حال تمکن وام خواست تا در [[روز]] [[سختی]] به تو باز پس دهد، [[غنیمت]] دان».
	{{متن حدیث\|وَ اغْتَنِمْ مَنِ اسْتَقْرَضَكَ فِي حَالِ غِنَاكَ لِيَجْعَلَ قَضَاءَهُ لَكَ فِي يَوْمِ عُسْرَتِكَ}}<ref>نهج البلاغه، نامه ۳۱، ص۳۰۱.</ref>؛ «آن کس را که از تو در حال تمکن وام خواست تا در [[روز]] [[سختی]] به تو باز پس دهد، [[غنیمت]] دان».

	ظاهر این سخن، [[قرض]] دادن وجوه [[مالی]] یا کالاهای دیگر در این [[دنیا]] است که نوعی پس‌انداز نیز به شمار می‌رود و شاید {{متن حدیث\|يَوْمِ عُسْرَتِكَ}} اشاره به [[آخرت]] باشد که [[انسان]] به [[پاداش الهی]] نیازمند است؛ گرچه [[سیاق]] این سخن بیش‌تر به قرض در این دنیا و دریافت آن هنگام سختی دلالت دارد.		ظاهر این سخن، [[قرض]] دادن وجوه [[مالی]] یا کالاهای دیگر در این [[دنیا]] است که نوعی پس‌انداز نیز به شمار می‌رود و شاید {{متن حدیث\|يَوْمِ عُسْرَتِكَ}} اشاره به [[آخرت]] باشد که [[انسان]] به [[پاداش الهی]] نیازمند است؛ گرچه سیاق این سخن بیش‌تر به قرض در این دنیا و دریافت آن هنگام سختی دلالت دارد.

	آن‌چه بیش‌تر تأثیر نگرش امام در رابطه دنیا و آخرت را بر پس‌انداز و سرمایه‌گذاری نشان می‌دهد، تعابیری است که از سرمایه‌گذاری جهت آبادی و [[اصلاح]] آخرت و پس‌انداز مازاد بر نیاز متعارف برای روز نیاز و... سخن گفته است؛ البته تبیین بهتر این [[سخنان ~~امام]]،~~ پس از پذیرش این کبرای کلی میسر است که بر خلاف [[ادبیات]] [[اقتصادی]]، نوعی توسعه مفهومی را در «پس‌انداز» و «سرمایه‌گذاری» بپذیریم و قلمرو این دو را افزون بر دنیا، [[جهان آخرت]] نیز بدانیم؛ برای نمونه، [[حضرت]] می‌فرماید: {{متن حدیث\|إِنَّ لَكَ مِنْ دُنْيَاكَ مَا أَصْلَحْتَ بِهِ مَثْوَاكَ}}<ref>نهج البلاغه، نامه ۳۱، ص۳۰۶.</ref>؛ «بهره تو از [[دنیا]] همان است که [[آبادانی]] [[خانه]] آخرتت بدان است». بنابراین، از دیدگاه [[امام علی]] {{ع}} انجام [[کار خیر]]، نوعی پس‌انداز و سرمایه‌گذاری برای فردای جاویدان است و با این دید، تأثیر [[آخرت‌گرایی]] مطلوب [[امام]] بیش‌تر آشکار می‌شود.		آن‌چه بیش‌تر تأثیر نگرش امام در رابطه دنیا و آخرت را بر پس‌انداز و سرمایه‌گذاری نشان می‌دهد، تعابیری است که از سرمایه‌گذاری جهت آبادی و [[اصلاح]] آخرت و پس‌انداز مازاد بر نیاز متعارف برای روز نیاز و... سخن گفته است؛ البته تبیین بهتر این سخنان امام، پس از پذیرش این کبرای کلی میسر است که بر خلاف ادبیات [[اقتصادی]]، نوعی توسعه مفهومی را در «پس‌انداز» و «سرمایه‌گذاری» بپذیریم و قلمرو این دو را افزون بر دنیا، [[جهان آخرت]] نیز بدانیم؛ برای نمونه، حضرت می‌فرماید: {{متن حدیث\|إِنَّ لَكَ مِنْ دُنْيَاكَ مَا أَصْلَحْتَ بِهِ مَثْوَاكَ}}<ref>نهج البلاغه، نامه ۳۱، ص۳۰۶.</ref>؛ «بهره تو از [[دنیا]] همان است که [[آبادانی]] [[خانه]] آخرتت بدان است». بنابراین، از دیدگاه [[امام علی]] {{ع}} انجام [[کار خیر]]، نوعی پس‌انداز و سرمایه‌گذاری برای فردای جاویدان است و با این دید، تأثیر آخرت‌گرایی مطلوب [[امام]] بیش‌تر آشکار می‌شود.

	وی خطاب به یکی از [[کارگزاران]] خویش می‌فرماید: «از [[مال]] نگاه دار؛ چندان که تو را کارساز است و زیادت را پیشاپیش فرست برای روزی که تو را بدان نیاز است»<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۱، ص۲۸۳.</ref>. بنابراین، آن‌چه برای [[آخرت]] پس‌انداز می‌شود- گرچه در این دنیا وجود دارد. باید [[صبغه]] آخرت داشته باشد که به معنای رعایت الزام‌هایی در فعل [[اقتصادی]] مانند [[قصد قربت]]، عدم [[ریا]] است. وقتی [[انفاق در راه خدا]] یا پرداخت مالیات‌های [[شرعی]] و هر [[کمک مالی]] [[واجب]] و [[مستحب]]، به پرداخت از مال [[حلال]] و با قصد قربت مشروط باشد، در این جا اصالت دادن به آخرت، قوی‌ترین [[انگیزه]] برای چنین پس‌اندازی است. [[دعوت امام]] به آخرت از دید اقتصادی این اثر را داشته و دارد که [[مردم]] [[مسلمان]] ضمن [[کوشش]] در عرصه [[اقتصاد]] و کسب [[رزق حلال]] و [[ثروت]] [[مشروع]]، داوطلبانه و در یک [[جهاد مالی]] گسترده، جهت [[تأمین نیاز]] [[نیازمندان]] و اجرای [[عدالت اجتماعی]] و [[رفع فقر]] بکوشند و از آثار زیانبار انباشت ثروت بر فرد و [[جامعه]] کاسته شود.		وی خطاب به یکی از [[کارگزاران]] خویش می‌فرماید: «از [[مال]] نگاه دار؛ چندان که تو را کارساز است و زیادت را پیشاپیش فرست برای روزی که تو را بدان نیاز است»<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۱، ص۲۸۳.</ref>. بنابراین، آن‌چه برای [[آخرت]] پس‌انداز می‌شود- گرچه در این دنیا وجود دارد. باید صبغه آخرت داشته باشد که به معنای رعایت الزام‌هایی در فعل [[اقتصادی]] مانند [[قصد قربت]]، عدم [[ریا]] است. وقتی [[انفاق در راه خدا]] یا پرداخت مالیات‌های [[شرعی]] و هر [[کمک مالی]] [[واجب]] و [[مستحب]]، به پرداخت از مال [[حلال]] و با قصد قربت مشروط باشد، در این جا اصالت دادن به آخرت، قوی‌ترین انگیزه برای چنین پس‌اندازی است. [[دعوت امام]] به آخرت از دید اقتصادی این اثر را داشته و دارد که [[مردم]] [[مسلمان]] ضمن [[کوشش]] در عرصه [[اقتصاد]] و کسب [[رزق حلال]] و [[ثروت]] [[مشروع]]، داوطلبانه و در یک [[جهاد مالی]] گسترده، جهت [[تأمین نیاز]] [[نیازمندان]] و اجرای [[عدالت اجتماعی]] و [[رفع فقر]] بکوشند و از آثار زیانبار انباشت ثروت بر فرد و [[جامعه]] کاسته شود.

	آن‌چه موضوع پس‌انداز و سرمایه‌گذاری (به مفهوم گسترده علوی‌اش) را به بحث رابطه دنیا و آخرت پیوند مستحکمی می‌بخشد، این [[سخن امام]] است که فرمود:		آن‌چه موضوع پس‌انداز و سرمایه‌گذاری (به مفهوم گسترده علوی‌اش) را به بحث رابطه دنیا و آخرت پیوند مستحکمی می‌بخشد، این سخن امام است که فرمود: کسی که به [[پاداش]] در این دنیا [[راضی]] باشد، کوچک‌ترین چیز =پاداش او را کفایت می‌کند؛ اما کسی که به [[پاداش دنیا]] [[رضایت]] ندهد و در طلب پاداش ماندگار آخرت باشد هیچ چیز در این دنیا او را کفایت نمی‌کند<ref>الکافی، ج۲، ص۱۴۰.</ref>.
	کسی که به [[پاداش]] در این دنیا [[راضی]] باشد، کوچک‌ترین چیز =پاداش او را کفایت می‌کند؛ اما کسی که به [[پاداش دنیا]] [[رضایت]] ندهد و در [[طلب]] پاداش ماندگار آخرت باشد هیچ چیز در این دنیا او را کفایت نمی‌کند<ref>الکافی، ج۲، ص۱۴۰.</ref>.
	بنا بر یک [[تفسیر]] می‌توان چنین نتیجه گرفت کسی که برای آخرت، پس‌انداز و سرمایه‌گذاری می‌کند، به برداشت و پاداش دنیایی‌اش نمی‌اندیشد و در [[انتظار]] [[اجر]] است. در همین جهت می‌توان پس‌انداز کردن فرد [[مسلمان]] را برای پرداخت [[قرض‌الحسنه]] به دیگران با [[هدف]] کسب [[پاداش الهی]]، نام برد که تأثیر نگرش [[امام علی]] {{ع}} در گسترش این [[رفتار]] [[اقتصادی]] - [[عبادی]] بر کسی پوشیده نیست.<ref>[[عبدالامیر خادم علی‌زاده\|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)\| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ~~ج۷،~~ ص ۱۵۰.</ref>		بنا بر یک [[تفسیر]] می‌توان چنین نتیجه گرفت کسی که برای آخرت، پس‌انداز و سرمایه‌گذاری می‌کند، به برداشت و پاداش دنیایی‌اش نمی‌اندیشد و در [[انتظار]] [[اجر]] است. در همین جهت می‌توان پس‌انداز کردن فرد [[مسلمان]] را برای پرداخت [[قرض‌الحسنه]] به دیگران با [[هدف]] کسب [[پاداش الهی]]، نام برد که تأثیر نگرش [[امام علی]] {{ع}} در گسترش این [[رفتار]] [[اقتصادی]] - [[عبادی]] بر کسی پوشیده نیست<ref>[[عبدالامیر خادم علی‌زاده\|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)\| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۷]]، ص ۱۵۰.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۱

2025-07-29T11:01:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۱
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~سرمایه‌گذاری~~]]		[[رده:اقتصاد]]

Wasity: /* مقدمه */

2025-04-26T07:59:19Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۳:		خط ۳:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	~~سرمایه‌گذاری،~~ یکی از لوازم [[رشد اقتصادی]]، بلکه [[موتور]] محرک آن و منبع تشکیل [[سرمایه]] است. در این جا در صدد بیان پس‌انداز‌های شخصی یا [[حکومتی]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} و سرمایه‌گذاری‌های وی در طرح‌هایی چون ایجاد نخلستان‌هایی در [[مدینه]] و مانند آن نیستیم؛ چراکه هم مجال دیگری را می‌طلبد و هم با موضوع این بحث فاصله دارد؛ اما نکته مدنظر ما، تأثیر نگرش خاص [[امام علی]] {{ع}} بر تشکیل پس‌انداز و سرمایه‌گذاری است.		«سرمایه‌گذاری» یکی از لوازم [[رشد اقتصادی]]، بلکه [[موتور]] محرک آن و منبع تشکیل [[سرمایه]] است. در این جا در صدد بیان پس‌انداز‌های شخصی یا [[حکومتی]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} و سرمایه‌گذاری‌های وی در طرح‌هایی چون ایجاد نخلستان‌هایی در [[مدینه]] و مانند آن نیستیم؛ چراکه هم مجال دیگری را می‌طلبد و هم با موضوع این بحث فاصله دارد؛ اما نکته مدنظر ما، تأثیر نگرش خاص [[امام علی]] {{ع}} بر تشکیل پس‌انداز و سرمایه‌گذاری است.

	امام علی {{ع}} مکرر از [[اقتصاد]] و [[میانه‌روی]] در [[مصرف]] سخن گفته و آن را راهی برای مقابله با [[پیشامدهای ناگوار]] [[زندگی]] دانسته است<ref>غررالحکم، ح۲۹۶.</ref>. بنابراین هر قدر میل نهایی به مصرف در افراد و [[رفتار]] مصرفی [[مردم]] [[جامعه]] کمتر باشد، [[میزان]] پس‌انداز در آن جامعه بیشتر است و امکان سرمایه‌گذاری نیز افزایش می‌یابد. امام در بیانی دیگر فرمود:		امام علی {{ع}} مکرر از [[اقتصاد]] و [[میانه‌روی]] در [[مصرف]] سخن گفته و آن را راهی برای مقابله با [[پیشامدهای ناگوار]] [[زندگی]] دانسته است<ref>غررالحکم، ح۲۹۶.</ref>. بنابراین هر قدر میل نهایی به مصرف در افراد و [[رفتار]] مصرفی [[مردم]] [[جامعه]] کمتر باشد، [[میزان]] پس‌انداز در آن جامعه بیشتر است و امکان سرمایه‌گذاری نیز افزایش می‌یابد. امام در بیانی دیگر فرمود:

Wasity: /* مقدمه */

2025-04-26T07:58:45Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۸
خط ۳:		خط ۳:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	سرمایه‌گذاری، یکی از لوازم [[رشد اقتصادی]]، بلکه [[موتور]] محرک آن و منبع تشکیل [[سرمایه]] است. در این جا در صدد بیان پس‌انداز‌های شخصی یا [[حکومتی]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} و سرمایه‌گذاری‌های وی در طرح‌هایی چون ایجاد نخلستان‌هایی در [[مدینه]] و مانند آن نیستیم؛ چراکه هم مجال دیگری را می‌طلبد و هم با موضوع این بحث فاصله دارد؛ اما نکته مدنظر ما، تأثیر نگرش خاص [[امام]] بر تشکیل پس‌انداز و سرمایه‌گذاری است.		سرمایه‌گذاری، یکی از لوازم [[رشد اقتصادی]]، بلکه [[موتور]] محرک آن و منبع تشکیل [[سرمایه]] است. در این جا در صدد بیان پس‌انداز‌های شخصی یا [[حکومتی]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} و سرمایه‌گذاری‌های وی در طرح‌هایی چون ایجاد نخلستان‌هایی در [[مدینه]] و مانند آن نیستیم؛ چراکه هم مجال دیگری را می‌طلبد و هم با موضوع این بحث فاصله دارد؛ اما نکته مدنظر ما، تأثیر نگرش خاص [[امام علی]] {{ع}} بر تشکیل پس‌انداز و سرمایه‌گذاری است.

	امام مکرر از [[اقتصاد]] و [[میانه‌روی]] در [[مصرف]] سخن گفته و آن را راهی برای مقابله با [[پیشامدهای ناگوار]] [[زندگی]] دانسته است<ref>غررالحکم، ح۲۹۶.</ref>. بنابراین هر قدر میل نهایی به مصرف در افراد و [[رفتار]] مصرفی [[مردم]] [[جامعه]] کمتر باشد، [[میزان]] پس‌انداز در آن جامعه بیشتر است و امکان سرمایه‌گذاری نیز افزایش می‌یابد. امام در بیانی دیگر فرمود:		امام علی {{ع}} مکرر از [[اقتصاد]] و [[میانه‌روی]] در [[مصرف]] سخن گفته و آن را راهی برای مقابله با [[پیشامدهای ناگوار]] [[زندگی]] دانسته است<ref>غررالحکم، ح۲۹۶.</ref>. بنابراین هر قدر میل نهایی به مصرف در افراد و [[رفتار]] مصرفی [[مردم]] [[جامعه]] کمتر باشد، [[میزان]] پس‌انداز در آن جامعه بیشتر است و امکان سرمایه‌گذاری نیز افزایش می‌یابد. امام در بیانی دیگر فرمود:
	{{متن حدیث\|وَ اغْتَنِمْ مَنِ اسْتَقْرَضَكَ فِي حَالِ غِنَاكَ لِيَجْعَلَ قَضَاءَهُ لَكَ فِي يَوْمِ عُسْرَتِكَ}}<ref>نهج البلاغه، نامه ۳۱، ص۳۰۱.</ref>؛ «آن کس را که از تو در حال تمکن وام خواست تا در [[روز]] [[سختی]] به تو باز پس دهد، [[غنیمت]] دان».		{{متن حدیث\|وَ اغْتَنِمْ مَنِ اسْتَقْرَضَكَ فِي حَالِ غِنَاكَ لِيَجْعَلَ قَضَاءَهُ لَكَ فِي يَوْمِ عُسْرَتِكَ}}<ref>نهج البلاغه، نامه ۳۱، ص۳۰۱.</ref>؛ «آن کس را که از تو در حال تمکن وام خواست تا در [[روز]] [[سختی]] به تو باز پس دهد، [[غنیمت]] دان».

Wasity در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۶

2025-04-26T07:16:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = ~~اقتصاد~~\| عنوان مدخل = سرمایه‌گذاری\| مداخل مرتبط = [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره معصوم]] - [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره علوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = رشد اقتصادی\| عنوان مدخل = سرمایه‌گذاری\| مداخل مرتبط = [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره معصوم]] - [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره علوی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Jaafari در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۳

2025-04-26T07:13:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اقتصاد\| عنوان مدخل = سرمایه‌گذاری\| مداخل مرتبط = ~~[[سرمایه‌گذاری در قرآن]] - [[سرمایه‌گذاری در حدیث]] -~~ [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره معصوم]] - [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره علوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اقتصاد\| عنوان مدخل = سرمایه‌گذاری\| مداخل مرتبط = [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره معصوم]] - [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره علوی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Wasity در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۰

2025-04-26T07:10:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سرمایه‌گذاری در قرآن]] - [[سرمایه‌گذاری در حدیث]] - [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره معصوم]] - [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره علوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اقتصاد\| عنوان مدخل = سرمایه‌گذاری\| مداخل مرتبط = [[سرمایه‌گذاری در قرآن]] - [[سرمایه‌گذاری در حدیث]] - [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره معصوم]] - [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره علوی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Jaafari در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۲

2025-04-26T07:02:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سرمایه‌گذاری در قرآن]] - [[سرمایه‌گذاری در حدیث]] - [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره علوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سرمایه‌گذاری در قرآن]] - [[سرمایه‌گذاری در حدیث]] - [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره معصوم]] - [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره علوی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T20:59:26Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:29:28Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۹
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:1368105.jpg\|22px]] [[عبدالامیر خادم علی‌زاده\|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)\| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۷''']]		# [[پرونده:1368105.jpg\|22px]] [[عبدالامیر خادم علی‌زاده\|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)\| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۷''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۷:		خط ۲۷:

	[[رده:سرمایه‌گذاری]]		[[رده:سرمایه‌گذاری]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۲۹
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سرمایه‌گذاری در قرآن]] - [[سرمایه‌گذاری در حدیث]] - [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره علوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سرمایه‌گذاری در قرآن]] - [[سرمایه‌گذاری در حدیث]] - [[سرمایه‌گذاری در معارف و سیره علوی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	سرمایه‌گذاری، یکی از لوازم [[رشد اقتصادی]]، بلکه [[موتور]] محرک آن و منبع تشکیل [[سرمایه]] است. در این جا در صدد بیان پس‌انداز‌های شخصی یا [[حکومتی]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} و سرمایه‌گذاری‌های وی در طرح‌هایی چون ایجاد نخلستان‌هایی در [[مدینه]] و مانند آن نیستیم؛ چراکه هم مجال دیگری را می‌طلبد و هم با موضوع این بحث فاصله دارد؛ اما نکته مدنظر ما، تأثیر نگرش خاص [[امام]] بر تشکیل پس‌انداز و سرمایه‌گذاری است.		سرمایه‌گذاری، یکی از لوازم [[رشد اقتصادی]]، بلکه [[موتور]] محرک آن و منبع تشکیل [[سرمایه]] است. در این جا در صدد بیان پس‌انداز‌های شخصی یا [[حکومتی]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} و سرمایه‌گذاری‌های وی در طرح‌هایی چون ایجاد نخلستان‌هایی در [[مدینه]] و مانند آن نیستیم؛ چراکه هم مجال دیگری را می‌طلبد و هم با موضوع این بحث فاصله دارد؛ اما نکته مدنظر ما، تأثیر نگرش خاص [[امام]] بر تشکیل پس‌انداز و سرمایه‌گذاری است.

	امام مکرر از [[اقتصاد]] و [[میانه‌روی]] در [[مصرف]] سخن گفته و آن را راهی برای مقابله با [[پیشامدهای ناگوار]] [[زندگی]] دانسته است<ref>غررالحکم، ح۲۹۶.</ref>. بنابراین هر قدر میل نهایی به مصرف در افراد و [[رفتار]] مصرفی [[مردم]] [[جامعه]] کمتر باشد، [[میزان]] پس‌انداز در آن جامعه بیشتر است و امکان سرمایه‌گذاری نیز افزایش می‌یابد. امام در بیانی دیگر فرمود:		امام مکرر از [[اقتصاد]] و [[میانه‌روی]] در [[مصرف]] سخن گفته و آن را راهی برای مقابله با [[پیشامدهای ناگوار]] [[زندگی]] دانسته است<ref>غررالحکم، ح۲۹۶.</ref>. بنابراین هر قدر میل نهایی به مصرف در افراد و [[رفتار]] مصرفی [[مردم]] [[جامعه]] کمتر باشد، [[میزان]] پس‌انداز در آن جامعه بیشتر است و امکان سرمایه‌گذاری نیز افزایش می‌یابد. امام در بیانی دیگر فرمود:
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	ظاهر این سخن، [[قرض]] دادن وجوه [[مالی]] یا کالاهای دیگر در این [[دنیا]] است که نوعی پس‌انداز نیز به شمار می‌رود و شاید {{متن حدیث\|يَوْمِ عُسْرَتِكَ}} اشاره به [[آخرت]] باشد که [[انسان]] به [[پاداش الهی]] نیازمند است؛ گرچه [[سیاق]] این سخن بیش‌تر به قرض در این دنیا و دریافت آن هنگام سختی دلالت دارد.		ظاهر این سخن، [[قرض]] دادن وجوه [[مالی]] یا کالاهای دیگر در این [[دنیا]] است که نوعی پس‌انداز نیز به شمار می‌رود و شاید {{متن حدیث\|يَوْمِ عُسْرَتِكَ}} اشاره به [[آخرت]] باشد که [[انسان]] به [[پاداش الهی]] نیازمند است؛ گرچه [[سیاق]] این سخن بیش‌تر به قرض در این دنیا و دریافت آن هنگام سختی دلالت دارد.

	آن‌چه بیش‌تر تأثیر نگرش امام در رابطه دنیا و آخرت را بر پس‌انداز و سرمایه‌گذاری نشان می‌دهد، تعابیری است که از سرمایه‌گذاری جهت آبادی و [[اصلاح]] آخرت و پس‌انداز مازاد بر نیاز متعارف برای روز نیاز و... سخن گفته است؛ البته تبیین بهتر این [[سخنان امام]]، پس از پذیرش این کبرای کلی میسر است که بر خلاف [[ادبیات]] [[اقتصادی]]، نوعی توسعه مفهومی را در «پس‌انداز» و «سرمایه‌گذاری» بپذیریم و قلمرو این دو را افزون بر دنیا، [[جهان آخرت]] نیز بدانیم؛ برای نمونه، [[حضرت]] می‌فرماید: {{متن حدیث\|إِنَّ لَكَ مِنْ دُنْيَاكَ مَا أَصْلَحْتَ بِهِ مَثْوَاكَ}}<ref>نهج البلاغه، نامه ۳۱، ص۳۰۶.</ref>؛ «بهره تو از [[دنیا]] همان است که [[آبادانی]] [[خانه]] آخرتت بدان است». بنابراین، از دیدگاه [[امام علی]]{{ع}} انجام [[کار خیر]]، نوعی پس‌انداز و سرمایه‌گذاری برای فردای جاویدان است و با این دید، تأثیر [[آخرت‌گرایی]] مطلوب [[امام]] بیش‌تر آشکار می‌شود.		آن‌چه بیش‌تر تأثیر نگرش امام در رابطه دنیا و آخرت را بر پس‌انداز و سرمایه‌گذاری نشان می‌دهد، تعابیری است که از سرمایه‌گذاری جهت آبادی و [[اصلاح]] آخرت و پس‌انداز مازاد بر نیاز متعارف برای روز نیاز و... سخن گفته است؛ البته تبیین بهتر این [[سخنان امام]]، پس از پذیرش این کبرای کلی میسر است که بر خلاف [[ادبیات]] [[اقتصادی]]، نوعی توسعه مفهومی را در «پس‌انداز» و «سرمایه‌گذاری» بپذیریم و قلمرو این دو را افزون بر دنیا، [[جهان آخرت]] نیز بدانیم؛ برای نمونه، [[حضرت]] می‌فرماید: {{متن حدیث\|إِنَّ لَكَ مِنْ دُنْيَاكَ مَا أَصْلَحْتَ بِهِ مَثْوَاكَ}}<ref>نهج البلاغه، نامه ۳۱، ص۳۰۶.</ref>؛ «بهره تو از [[دنیا]] همان است که [[آبادانی]] [[خانه]] آخرتت بدان است». بنابراین، از دیدگاه [[امام علی]] {{ع}} انجام [[کار خیر]]، نوعی پس‌انداز و سرمایه‌گذاری برای فردای جاویدان است و با این دید، تأثیر [[آخرت‌گرایی]] مطلوب [[امام]] بیش‌تر آشکار می‌شود.

	وی خطاب به یکی از [[کارگزاران]] خویش می‌فرماید: «از [[مال]] نگاه دار؛ چندان که تو را کارساز است و زیادت را پیشاپیش فرست برای روزی که تو را بدان نیاز است»<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۱، ص۲۸۳.</ref>. بنابراین، آن‌چه برای [[آخرت]] پس‌انداز می‌شود- گرچه در این دنیا وجود دارد. باید [[صبغه]] آخرت داشته باشد که به معنای رعایت الزام‌هایی در فعل [[اقتصادی]] مانند [[قصد قربت]]، عدم [[ریا]] است. وقتی [[انفاق در راه خدا]] یا پرداخت مالیات‌های [[شرعی]] و هر [[کمک مالی]] [[واجب]] و [[مستحب]]، به پرداخت از مال [[حلال]] و با قصد قربت مشروط باشد، در این جا اصالت دادن به آخرت، قوی‌ترین [[انگیزه]] برای چنین پس‌اندازی است. [[دعوت امام]] به آخرت از دید اقتصادی این اثر را داشته و دارد که [[مردم]] [[مسلمان]] ضمن [[کوشش]] در عرصه [[اقتصاد]] و کسب [[رزق حلال]] و [[ثروت]] [[مشروع]]، داوطلبانه و در یک [[جهاد مالی]] گسترده، جهت [[تأمین نیاز]] [[نیازمندان]] و اجرای [[عدالت اجتماعی]] و [[رفع فقر]] بکوشند و از آثار زیانبار انباشت ثروت بر فرد و [[جامعه]] کاسته شود.		وی خطاب به یکی از [[کارگزاران]] خویش می‌فرماید: «از [[مال]] نگاه دار؛ چندان که تو را کارساز است و زیادت را پیشاپیش فرست برای روزی که تو را بدان نیاز است»<ref>نهج البلاغه، نامه ۲۱، ص۲۸۳.</ref>. بنابراین، آن‌چه برای [[آخرت]] پس‌انداز می‌شود- گرچه در این دنیا وجود دارد. باید [[صبغه]] آخرت داشته باشد که به معنای رعایت الزام‌هایی در فعل [[اقتصادی]] مانند [[قصد قربت]]، عدم [[ریا]] است. وقتی [[انفاق در راه خدا]] یا پرداخت مالیات‌های [[شرعی]] و هر [[کمک مالی]] [[واجب]] و [[مستحب]]، به پرداخت از مال [[حلال]] و با قصد قربت مشروط باشد، در این جا اصالت دادن به آخرت، قوی‌ترین [[انگیزه]] برای چنین پس‌اندازی است. [[دعوت امام]] به آخرت از دید اقتصادی این اثر را داشته و دارد که [[مردم]] [[مسلمان]] ضمن [[کوشش]] در عرصه [[اقتصاد]] و کسب [[رزق حلال]] و [[ثروت]] [[مشروع]]، داوطلبانه و در یک [[جهاد مالی]] گسترده، جهت [[تأمین نیاز]] [[نیازمندان]] و اجرای [[عدالت اجتماعی]] و [[رفع فقر]] بکوشند و از آثار زیانبار انباشت ثروت بر فرد و [[جامعه]] کاسته شود.
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	آن‌چه موضوع پس‌انداز و سرمایه‌گذاری (به مفهوم گسترده علوی‌اش) را به بحث رابطه دنیا و آخرت پیوند مستحکمی می‌بخشد، این [[سخن امام]] است که فرمود:		آن‌چه موضوع پس‌انداز و سرمایه‌گذاری (به مفهوم گسترده علوی‌اش) را به بحث رابطه دنیا و آخرت پیوند مستحکمی می‌بخشد، این [[سخن امام]] است که فرمود:
	کسی که به [[پاداش]] در این دنیا [[راضی]] باشد، کوچک‌ترین چیز =پاداش او را کفایت می‌کند؛ اما کسی که به [[پاداش دنیا]] [[رضایت]] ندهد و در [[طلب]] پاداش ماندگار آخرت باشد هیچ چیز در این دنیا او را کفایت نمی‌کند<ref>الکافی، ج۲، ص۱۴۰.</ref>.		کسی که به [[پاداش]] در این دنیا [[راضی]] باشد، کوچک‌ترین چیز =پاداش او را کفایت می‌کند؛ اما کسی که به [[پاداش دنیا]] [[رضایت]] ندهد و در [[طلب]] پاداش ماندگار آخرت باشد هیچ چیز در این دنیا او را کفایت نمی‌کند<ref>الکافی، ج۲، ص۱۴۰.</ref>.
	بنا بر یک [[تفسیر]] می‌توان چنین نتیجه گرفت کسی که برای آخرت، پس‌انداز و سرمایه‌گذاری می‌کند، به برداشت و پاداش دنیایی‌اش نمی‌اندیشد و در [[انتظار]] [[اجر]] است. در همین جهت می‌توان پس‌انداز کردن فرد [[مسلمان]] را برای پرداخت [[قرض‌الحسنه]] به دیگران با [[هدف]] کسب [[پاداش الهی]]، نام برد که تأثیر نگرش [[امام علی]]{{ع}} در گسترش این [[رفتار]] [[اقتصادی]] - [[عبادی]] بر کسی پوشیده نیست.<ref>[[عبدالامیر خادم علی‌زاده\|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)\| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۱۵۰.</ref>		بنا بر یک [[تفسیر]] می‌توان چنین نتیجه گرفت کسی که برای آخرت، پس‌انداز و سرمایه‌گذاری می‌کند، به برداشت و پاداش دنیایی‌اش نمی‌اندیشد و در [[انتظار]] [[اجر]] است. در همین جهت می‌توان پس‌انداز کردن فرد [[مسلمان]] را برای پرداخت [[قرض‌الحسنه]] به دیگران با [[هدف]] کسب [[پاداش الهی]]، نام برد که تأثیر نگرش [[امام علی]] {{ع}} در گسترش این [[رفتار]] [[اقتصادی]] - [[عبادی]] بر کسی پوشیده نیست.<ref>[[عبدالامیر خادم علی‌زاده\|خادم علی‌زاده، عبدالامیر]]، [[دنیا و آخرت (مقاله)\| مقاله «دنیا و آخرت»]]، [[دانشنامه امام علی ج۷ (کتاب)\|دانشنامه امام علی]]، ج۷، ص ۱۵۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==