سرگذشت زندگی امام هادی در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۱

2025-10-06T05:41:07Z

Wasity: /* اوضاع سیاسی‌ */

2025-08-30T06:45:47Z

اوضاع سیاسی‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۵
خط ۱۰۲:		خط ۱۰۲:

	مأمون در [[زمان]] [[حکومت]] خود با تهدیدهای جدّی و خطرناکی روبرو بود که نزدیک بود این [[تهدیدات]] [[دولت]] مأمون را ساقط کند. ما می‌توانیم مهمترین وقایعی را که در زمان حکومت مأمون روی داد این‌گونه دسته‌بندی کنیم:		مأمون در [[زمان]] [[حکومت]] خود با تهدیدهای جدّی و خطرناکی روبرو بود که نزدیک بود این [[تهدیدات]] [[دولت]] مأمون را ساقط کند. ما می‌توانیم مهمترین وقایعی را که در زمان حکومت مأمون روی داد این‌گونه دسته‌بندی کنیم:
	# [[قیام ابن طباطبا]]<ref>نام کامل این شخصیت محمّد بن ابراهیم بن اسماعیل بن ابراهیم بن حسن بن حسن بن على بن ابى طالب مى‏باشد.</ref> در سال ۱۹۹ ه به [[فرماندهی]] ابو السّرایا. این قیام یکی از بزرگترین قیام‌های مردمی بود که در [[زمان]] [[حضرت امام جواد]]{{ع}} و با [[شعار]] [[دعوت]] به [[خشنودی]] [[آل محمّد]]{{صل}} روی داد، و به دلیل استقبال بسیاری از [[فرزندان]] [[امّت اسلام]] از آن، نزدیک بود [[دولت]] [[عبّاسیان]] را از میان بردارد، ابو السّرایا سری بن منصور [[شیبانی]] با [[هوش]] و [[درایت]] سرشار خود به عملی دست زد که موجب خیزش مشتاقانه توده‌های [[مردم]] برای پیوستن به‌ قیام او بود. [[سیاست]] او این بود که بسیاری از فرزندان [[حضرت موسی بن جعفر]]{{ع}} را به خود جلب کرده و آنها را جزو [[فرماندهان سپاه]] خود قرار داد. [[مأمون]] ابتدا سپاهی را با ده هزار سرباز به فرماندهی [[زهیر بن مسیب]] به مقابله با ابو السّرایا فرستاد. امّا [[سپاه]] [[زهیر]] در برابر ابو السّرایا تن به [[شکست]] داده و سپاه او به دست ابو السّرایا افتاد. [[نهضت]] [[ابن طباطبا]] پس از این [[پیروزی]] بسیار [[قوّت]] گرفت و آنها توانستند سپاه دیگری را که مأمون به سمت آنان فرستاد نیز شکست داده، بر [[شهر واسط]] مسلّط شوند. [[سپاهیان]] ابو السّرایا برای بار سوّم با سپاهی از سوی مأمون به فرماندهی هرثمة بن أعین روبرو شدند. در این [[جنگ]] ابو السّرایا شکست خورده به [[قادسیه]] [[فرار]] کرد. [[هرثمه]] وارد [[شهر کوفه]] شد، سپس ابو السّرایا به [[قتل]] رسید، این واقعه در سال ۲۰۰ ه. ق روی داد<ref>تاریخ ذهبى، دول الاسلام، ص۱۱۲-۱۱۳.</ref>.		# [[قیام ابن طباطبا]]<ref>نام کامل این شخصیت محمّد بن ابراهیم بن اسماعیل بن ابراهیم بن حسن بن حسن بن على بن ابى طالب مى‏باشد.</ref> در سال ۱۹۹ ه به [[فرماندهی]] [[ابو السّرایا]]. این قیام یکی از بزرگترین قیام‌های مردمی بود که در [[زمان]] [[حضرت امام جواد]]{{ع}} و با [[شعار]] [[دعوت]] به [[خشنودی]] [[آل محمّد]]{{صل}} روی داد، و به دلیل استقبال بسیاری از [[فرزندان]] [[امّت اسلام]] از آن، نزدیک بود [[دولت]] [[عبّاسیان]] را از میان بردارد، ابو السّرایا سری بن منصور [[شیبانی]] با [[هوش]] و [[درایت]] سرشار خود به عملی دست زد که موجب خیزش مشتاقانه توده‌های [[مردم]] برای پیوستن به‌ قیام او بود. [[سیاست]] او این بود که بسیاری از فرزندان [[حضرت موسی بن جعفر]]{{ع}} را به خود جلب کرده و آنها را جزو [[فرماندهان سپاه]] خود قرار داد. [[مأمون]] ابتدا سپاهی را با ده هزار سرباز به فرماندهی [[زهیر بن مسیب]] به مقابله با ابو السّرایا فرستاد. امّا [[سپاه]] [[زهیر]] در برابر ابو السّرایا تن به [[شکست]] داده و سپاه او به دست ابو السّرایا افتاد. [[نهضت]] [[ابن طباطبا]] پس از این [[پیروزی]] بسیار [[قوّت]] گرفت و آنها توانستند سپاه دیگری را که مأمون به سمت آنان فرستاد نیز شکست داده، بر [[شهر واسط]] مسلّط شوند. [[سپاهیان]] ابو السّرایا برای بار سوّم با سپاهی از سوی مأمون به فرماندهی هرثمة بن أعین روبرو شدند. در این [[جنگ]] ابو السّرایا شکست خورده به [[قادسیه]] [[فرار]] کرد. [[هرثمه]] وارد [[شهر کوفه]] شد، سپس ابو السّرایا به [[قتل]] رسید، این واقعه در سال ۲۰۰ ه. ق روی داد<ref>تاریخ ذهبى، دول الاسلام، ص۱۱۲-۱۱۳.</ref>.
	# [[ولایت‌عهدی]] حضرت امام علی بن موسی الرّضا{{ع}}. در سال ۲۰۱ ه. ق مأمون [[امام]] [[علی بن موسی]] الرّضا{{ع}} را مجبور کرد تا ولایت‌عهدی او را بپذیرد. وی در همین زمینه به همه [[وابستگان]] [[حکومت عبّاسی]] دستور داد تا لباس‌های سیاه را که علامت مخصوص [[خاندان]] عبّاسی بود کنار گذاشته و [[لباس]] سبز بپوشند، که علامت ویژه [[علویان]] بود. این کار بر [[عبّاسیان]] بسیار گران آمد و آنها به‌خاطر این عمل، همچنین داخل کردن [[حضرت رضا]]{{ع}} در امر [[خلافت]]، با مأمون بسیار به [[مخالفت]] برخاستند. حتّی عدّه‌ای از آنها به همین دلیل از بیعت با مأمون سرباز زده و با عموی مأمون یعنی منصور پدر [[مهدی]] عبّاسی [[بیعت]] کردند. امّا وی مرد این میدان نبود و در این کار [[سستی]] کرد و گفت: من [[جانشین]] مأمون هستم. [[عبّاسیان]] او را رها کرده و به‌جای او برادرش [[ابراهیم بن مهدی]] را برگزیده و با او بیعت کردند و به همین دلیل جنگ‌های چندی در میان عبّاسیان درگرفت‌<ref>تاریخ ذهبى، دول الاسلام، ص۱۱۲-۱۱۳.</ref>. مأمون نیز پس از آن‌که نتوانست همه اهداف خود را از مسأله [[تحمیل ولایت‌عهدی بر امام رضا]]{{ع}}، آن‌چنان‌که می‌خواست به دست آورد، در سال ۲۰۳ ه. ق با [[مسموم]] کردن [[حضرت رضا]]{{ع}} اقدام به [[ترور]] آن حضرت نمود<ref>اثبات الوصیه، ص۱۸۱-۱۸۳.</ref>.		# [[ولایت‌عهدی]] حضرت امام علی بن موسی الرّضا{{ع}}. در سال ۲۰۱ ه. ق مأمون [[امام]] [[علی بن موسی]] الرّضا{{ع}} را مجبور کرد تا ولایت‌عهدی او را بپذیرد. وی در همین زمینه به همه [[وابستگان]] [[حکومت عبّاسی]] دستور داد تا لباس‌های سیاه را که علامت مخصوص [[خاندان]] عبّاسی بود کنار گذاشته و [[لباس]] سبز بپوشند، که علامت ویژه [[علویان]] بود. این کار بر [[عبّاسیان]] بسیار گران آمد و آنها به‌خاطر این عمل، همچنین داخل کردن [[حضرت رضا]]{{ع}} در امر [[خلافت]]، با مأمون بسیار به [[مخالفت]] برخاستند. حتّی عدّه‌ای از آنها به همین دلیل از بیعت با مأمون سرباز زده و با عموی مأمون یعنی منصور پدر [[مهدی]] عبّاسی [[بیعت]] کردند. امّا وی مرد این میدان نبود و در این کار [[سستی]] کرد و گفت: من [[جانشین]] مأمون هستم. [[عبّاسیان]] او را رها کرده و به‌جای او برادرش [[ابراهیم بن مهدی]] را برگزیده و با او بیعت کردند و به همین دلیل جنگ‌های چندی در میان عبّاسیان درگرفت‌<ref>تاریخ ذهبى، دول الاسلام، ص۱۱۲-۱۱۳.</ref>. مأمون نیز پس از آن‌که نتوانست همه اهداف خود را از مسأله [[تحمیل ولایت‌عهدی بر امام رضا]]{{ع}}، آن‌چنان‌که می‌خواست به دست آورد، در سال ۲۰۳ ه. ق با [[مسموم]] کردن [[حضرت رضا]]{{ع}} اقدام به [[ترور]] آن حضرت نمود<ref>اثبات الوصیه، ص۱۸۱-۱۸۳.</ref>.
	#حوادثی که در سال ۲۰۶ ه. ق به وقوع پیوست: در این سال بود که کار «[[بابک خرّمدین]]» در کوه‌های [[آذربایجان]] به مرحله خطرناکی رسیده بود و او به شکل گسترده‌ای به [[قتل]] و [[غارت]] و [[شکست]] دادن [[سپاه]] مأمون و [[کارهای زشت]] در آن [[دیار]] دست می‌یازید<ref>تاریخ ذهبى، دول الاسلام، ص۱۱۴.</ref>.		#حوادثی که در سال ۲۰۶ ه. ق به وقوع پیوست: در این سال بود که کار «[[بابک خرّمدین]]» در کوه‌های [[آذربایجان]] به مرحله خطرناکی رسیده بود و او به شکل گسترده‌ای به [[قتل]] و [[غارت]] و [[شکست]] دادن [[سپاه]] مأمون و [[کارهای زشت]] در آن [[دیار]] دست می‌یازید<ref>تاریخ ذهبى، دول الاسلام، ص۱۱۴.</ref>.

Wasity: /* اوضاع سیاسی‌ */

2025-08-30T06:40:03Z

اوضاع سیاسی‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۰
خط ۱۰۲:		خط ۱۰۲:

	مأمون در [[زمان]] [[حکومت]] خود با تهدیدهای جدّی و خطرناکی روبرو بود که نزدیک بود این [[تهدیدات]] [[دولت]] مأمون را ساقط کند. ما می‌توانیم مهمترین وقایعی را که در زمان حکومت مأمون روی داد این‌گونه دسته‌بندی کنیم:		مأمون در [[زمان]] [[حکومت]] خود با تهدیدهای جدّی و خطرناکی روبرو بود که نزدیک بود این [[تهدیدات]] [[دولت]] مأمون را ساقط کند. ما می‌توانیم مهمترین وقایعی را که در زمان حکومت مأمون روی داد این‌گونه دسته‌بندی کنیم:
	# [[قیام~~]] [[~~ابن طباطبا]]<ref>نام کامل این شخصیت محمّد بن ابراهیم بن اسماعیل بن ابراهیم بن حسن بن حسن بن على بن ابى طالب مى‏باشد.</ref> در سال ۱۹۹ ه به [[فرماندهی]] ابو السّرایا. این قیام یکی از بزرگترین قیام‌های مردمی بود که در [[زمان]] [[حضرت امام جواد]]{{ع}} و با [[شعار]] [[دعوت]] به [[خشنودی]] [[آل محمّد]]{{صل}} روی داد، و به دلیل استقبال بسیاری از [[فرزندان]] [[امّت اسلام]] از آن، نزدیک بود [[دولت]] [[عبّاسیان]] را از میان بردارد، ابو السّرایا سری بن منصور [[شیبانی]] با [[هوش]] و [[درایت]] سرشار خود به عملی دست زد که موجب خیزش مشتاقانه توده‌های [[مردم]] برای پیوستن به‌ قیام او بود. [[سیاست]] او این بود که بسیاری از فرزندان [[حضرت موسی بن جعفر]]{{ع}} را به خود جلب کرده و آنها را جزو [[فرماندهان سپاه]] خود قرار داد. [[مأمون]] ابتدا سپاهی را با ده هزار سرباز به فرماندهی [[زهیر بن مسیب]] به مقابله با ابو السّرایا فرستاد. امّا [[سپاه]] [[زهیر]] در برابر ابو السّرایا تن به [[شکست]] داده و سپاه او به دست ابو السّرایا افتاد. [[نهضت]] [[ابن طباطبا]] پس از این [[پیروزی]] بسیار [[قوّت]] گرفت و آنها توانستند سپاه دیگری را که مأمون به سمت آنان فرستاد نیز شکست داده، بر [[شهر واسط]] مسلّط شوند. [[سپاهیان]] ابو السّرایا برای بار سوّم با سپاهی از سوی مأمون به فرماندهی هرثمة بن أعین روبرو شدند. در این [[جنگ]] ابو السّرایا شکست خورده به [[قادسیه]] [[فرار]] کرد. [[هرثمه]] وارد [[شهر کوفه]] شد، سپس ابو السّرایا به [[قتل]] رسید، این واقعه در سال ۲۰۰ ه. ق روی داد<ref>تاریخ ذهبى، دول الاسلام، ص۱۱۲-۱۱۳.</ref>.		# [[قیام ابن طباطبا]]<ref>نام کامل این شخصیت محمّد بن ابراهیم بن اسماعیل بن ابراهیم بن حسن بن حسن بن على بن ابى طالب مى‏باشد.</ref> در سال ۱۹۹ ه به [[فرماندهی]] ابو السّرایا. این قیام یکی از بزرگترین قیام‌های مردمی بود که در [[زمان]] [[حضرت امام جواد]]{{ع}} و با [[شعار]] [[دعوت]] به [[خشنودی]] [[آل محمّد]]{{صل}} روی داد، و به دلیل استقبال بسیاری از [[فرزندان]] [[امّت اسلام]] از آن، نزدیک بود [[دولت]] [[عبّاسیان]] را از میان بردارد، ابو السّرایا سری بن منصور [[شیبانی]] با [[هوش]] و [[درایت]] سرشار خود به عملی دست زد که موجب خیزش مشتاقانه توده‌های [[مردم]] برای پیوستن به‌ قیام او بود. [[سیاست]] او این بود که بسیاری از فرزندان [[حضرت موسی بن جعفر]]{{ع}} را به خود جلب کرده و آنها را جزو [[فرماندهان سپاه]] خود قرار داد. [[مأمون]] ابتدا سپاهی را با ده هزار سرباز به فرماندهی [[زهیر بن مسیب]] به مقابله با ابو السّرایا فرستاد. امّا [[سپاه]] [[زهیر]] در برابر ابو السّرایا تن به [[شکست]] داده و سپاه او به دست ابو السّرایا افتاد. [[نهضت]] [[ابن طباطبا]] پس از این [[پیروزی]] بسیار [[قوّت]] گرفت و آنها توانستند سپاه دیگری را که مأمون به سمت آنان فرستاد نیز شکست داده، بر [[شهر واسط]] مسلّط شوند. [[سپاهیان]] ابو السّرایا برای بار سوّم با سپاهی از سوی مأمون به فرماندهی هرثمة بن أعین روبرو شدند. در این [[جنگ]] ابو السّرایا شکست خورده به [[قادسیه]] [[فرار]] کرد. [[هرثمه]] وارد [[شهر کوفه]] شد، سپس ابو السّرایا به [[قتل]] رسید، این واقعه در سال ۲۰۰ ه. ق روی داد<ref>تاریخ ذهبى، دول الاسلام، ص۱۱۲-۱۱۳.</ref>.
	# [[ولایت‌عهدی]] حضرت امام علی بن موسی الرّضا{{ع}}. در سال ۲۰۱ ه. ق مأمون [[امام]] [[علی بن موسی]] الرّضا{{ع}} را مجبور کرد تا ولایت‌عهدی او را بپذیرد. وی در همین زمینه به همه [[وابستگان]] [[حکومت عبّاسی]] دستور داد تا لباس‌های سیاه را که علامت مخصوص [[خاندان]] عبّاسی بود کنار گذاشته و [[لباس]] سبز بپوشند، که علامت ویژه [[علویان]] بود. این کار بر [[عبّاسیان]] بسیار گران آمد و آنها به‌خاطر این عمل، همچنین داخل کردن [[حضرت رضا]]{{ع}} در امر [[خلافت]]، با مأمون بسیار به [[مخالفت]] برخاستند. حتّی عدّه‌ای از آنها به همین دلیل از بیعت با مأمون سرباز زده و با عموی مأمون یعنی منصور پدر [[مهدی]] عبّاسی [[بیعت]] کردند. امّا وی مرد این میدان نبود و در این کار [[سستی]] کرد و گفت: من [[جانشین]] مأمون هستم. [[عبّاسیان]] او را رها کرده و به‌جای او برادرش [[ابراهیم بن مهدی]] را برگزیده و با او بیعت کردند و به همین دلیل جنگ‌های چندی در میان عبّاسیان درگرفت‌<ref>تاریخ ذهبى، دول الاسلام، ص۱۱۲-۱۱۳.</ref>. مأمون نیز پس از آن‌که نتوانست همه اهداف خود را از مسأله [[تحمیل ولایت‌عهدی بر امام رضا]]{{ع}}، آن‌چنان‌که می‌خواست به دست آورد، در سال ۲۰۳ ه. ق با [[مسموم]] کردن [[حضرت رضا]]{{ع}} اقدام به [[ترور]] آن حضرت نمود<ref>اثبات الوصیه، ص۱۸۱-۱۸۳.</ref>.		# [[ولایت‌عهدی]] حضرت امام علی بن موسی الرّضا{{ع}}. در سال ۲۰۱ ه. ق مأمون [[امام]] [[علی بن موسی]] الرّضا{{ع}} را مجبور کرد تا ولایت‌عهدی او را بپذیرد. وی در همین زمینه به همه [[وابستگان]] [[حکومت عبّاسی]] دستور داد تا لباس‌های سیاه را که علامت مخصوص [[خاندان]] عبّاسی بود کنار گذاشته و [[لباس]] سبز بپوشند، که علامت ویژه [[علویان]] بود. این کار بر [[عبّاسیان]] بسیار گران آمد و آنها به‌خاطر این عمل، همچنین داخل کردن [[حضرت رضا]]{{ع}} در امر [[خلافت]]، با مأمون بسیار به [[مخالفت]] برخاستند. حتّی عدّه‌ای از آنها به همین دلیل از بیعت با مأمون سرباز زده و با عموی مأمون یعنی منصور پدر [[مهدی]] عبّاسی [[بیعت]] کردند. امّا وی مرد این میدان نبود و در این کار [[سستی]] کرد و گفت: من [[جانشین]] مأمون هستم. [[عبّاسیان]] او را رها کرده و به‌جای او برادرش [[ابراهیم بن مهدی]] را برگزیده و با او بیعت کردند و به همین دلیل جنگ‌های چندی در میان عبّاسیان درگرفت‌<ref>تاریخ ذهبى، دول الاسلام، ص۱۱۲-۱۱۳.</ref>. مأمون نیز پس از آن‌که نتوانست همه اهداف خود را از مسأله [[تحمیل ولایت‌عهدی بر امام رضا]]{{ع}}، آن‌چنان‌که می‌خواست به دست آورد، در سال ۲۰۳ ه. ق با [[مسموم]] کردن [[حضرت رضا]]{{ع}} اقدام به [[ترور]] آن حضرت نمود<ref>اثبات الوصیه، ص۱۸۱-۱۸۳.</ref>.
	#حوادثی که در سال ۲۰۶ ه. ق به وقوع پیوست: در این سال بود که کار «[[بابک خرّمدین]]» در کوه‌های [[آذربایجان]] به مرحله خطرناکی رسیده بود و او به شکل گسترده‌ای به [[قتل]] و [[غارت]] و [[شکست]] دادن [[سپاه]] مأمون و [[کارهای زشت]] در آن [[دیار]] دست می‌یازید<ref>تاریخ ذهبى، دول الاسلام، ص۱۱۴.</ref>.		#حوادثی که در سال ۲۰۶ ه. ق به وقوع پیوست: در این سال بود که کار «[[بابک خرّمدین]]» در کوه‌های [[آذربایجان]] به مرحله خطرناکی رسیده بود و او به شکل گسترده‌ای به [[قتل]] و [[غارت]] و [[شکست]] دادن [[سپاه]] مأمون و [[کارهای زشت]] در آن [[دیار]] دست می‌یازید<ref>تاریخ ذهبى، دول الاسلام، ص۱۱۴.</ref>.

Jaafari: /* منابع */

2025-08-28T06:39:44Z

منابع

نمایش تغییرات

Jaafari: /* رشد و پرورش حضرت امام هادی{{ع}}‌ */

2025-08-28T06:19:22Z

رشد و پرورش حضرت امام هادی{{ع}}‌

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۹
خط ۷:		خط ۷:

	==[[رشد]] و پرورش [[حضرت امام هادی]]{{ع}}‌==		==[[رشد]] و پرورش [[حضرت امام هادی]]{{ع}}‌==
	#'''[[نسب]] [[شریف]] آن حضرت‌''': وی ابو الحسن علی بن محمّد جواد فرزند علی رضا فرزند [[موسی کاظم]] فرزند [[جعفر صادق]] فرزند محمّد [[باقر]] فرزند علی [[زین العابدین]] [[فرزند حسین]] [[سبط]] فرزند [[علی بن ابی طالب]]{{عم}}، دهمین [[پیشوا]] از [[پیشوایان]] [[اهل‌بیت]]{{عم}} می‌باشد.		#'''[[نسب]] [[شریف]] آن حضرت‌''': وی ابو الحسن علی بن محمّد جواد فرزند علی رضا فرزند [[موسی کاظم]] فرزند [[جعفر صادق]] فرزند محمّد [[باقر]] فرزند علی [[زین العابدین]] [[فرزند حسین]] [[سبط]] فرزند [[علی بن ابی طالب]]{{عم}}، دهمین [[پیشوا]] از [[پیشوایان]] [[اهل‌بیت]]{{عم}} می‌باشد. مادرش کنیزی امّ ولد بوده که به او [[سمانه]] مغربیه‌<ref>اصول کافى، ج۱، ص۲۹۸.</ref> گفته می‌شد و همچنین به [[امّ الفضل]] نیز مشهور است‌<ref>مناقب آل ابى طالب، ج۴، ص۴۳۳، به نقل از آن بحار الانوار، ج۵۰، ص۱۱۴.</ref>.
	مادرش کنیزی امّ ولد بوده که به او [[سمانه]] مغربیه‌<ref>اصول کافى، ج۱، ص۲۹۸.</ref> گفته می‌شد و همچنین به [[امّ الفضل]] نیز مشهور است‌<ref>مناقب آل ابى طالب، ج۴، ص۴۳۳، به نقل از آن بحار الانوار، ج۵۰، ص۱۱۴.</ref>.		#'''ولادت و رشد آن حضرت‌''': آن حضرت{{ع}} در نیمه [[ذی الحجّه]] یا دوّم [[رجب]] سال ۲۱۲ یا ۲۱۴ ه. ق دیده به [[جهان]] گشود<ref>اصول کافى، ج۱، ص۴۹۷؛ ارشاد، ص۳۶۸؛ مصباح، ص۵۲۳.</ref>. ولادت آن حضرت در روستای [[صریا]] به وقوع پیوسته که در مسافت سه میلی [[شهر مدینه]] می‌باشد<ref>مناقب آل ابى طالب، ج۴، ص۴۳۳، سه میل حدود پنج کیلومتر است.</ref>.
	#'''ولادت و رشد آن حضرت‌''': آن حضرت{{ع}} در نیمه [[ذی الحجّه]] یا دوّم [[رجب]] سال ۲۱۲ یا ۲۱۴ ه. ق دیده به [[جهان]] گشود<ref>اصول کافى، ج۱، ص۴۹۷؛ ارشاد، ص۳۶۸؛ مصباح، ص۵۲۳.</ref>.
	ولادت آن حضرت در روستای [[صریا]] به وقوع پیوسته که در مسافت سه میلی [[شهر مدینه]] می‌باشد<ref>مناقب آل ابى طالب، ج۴، ص۴۳۳، سه میل حدود پنج کیلومتر است.</ref>.
	#'''[[بشارت]] دادن [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به ولادت آن حضرت‌''': حضرت پیامبر اکرم{{صل}} بشارت ولادت حضرت امام هادی{{ع}} را در ضمن [[حدیثی]] طولانی که درباره [[ائمّه]]{{عم}} بیان فرموده‌اند این‌گونه بیان داشته‌اند: و [[خداوند]] در صلب او- منظور [[حضرت امام جواد]]{{ع}} می‌باشد- نطفه‌ای را به‌وجود می‌آورد که از آن نطفه [[فرزندی]] متولّد می‌شود نه [[ظالم]] و نه [[سرکش]]، بلکه [[نیکوکار]] و [[مبارک]]، [[پاکیزه]] و [[نیکو]]. [[خداوند متعال]] نام او را در نزد خود علی بن محمّد قرار داده، [[لباس]] [[آرامش]] و [[وقار]] بر [[اندام]] او پوشانده، [[دانش‌ها]] را در نزد او به [[ودیعت]] نهاده است. هر سرّ پوشیده‌ای در دستان او قرار گرفته و در سینه‌اش همان است که خداوند متعال او را بدان خبر داده. و نیز دشمنانش را از [[مخالفت]] با او برحذر داشته است...<ref>عیون اخبار الرّضا{{ع}}، ج۱، ص۶۲، ح۲۹.</ref>.		#'''[[بشارت]] دادن [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به ولادت آن حضرت‌''': حضرت پیامبر اکرم{{صل}} بشارت ولادت حضرت امام هادی{{ع}} را در ضمن [[حدیثی]] طولانی که درباره [[ائمّه]]{{عم}} بیان فرموده‌اند این‌گونه بیان داشته‌اند: و [[خداوند]] در صلب او- منظور [[حضرت امام جواد]]{{ع}} می‌باشد- نطفه‌ای را به‌وجود می‌آورد که از آن نطفه [[فرزندی]] متولّد می‌شود نه [[ظالم]] و نه [[سرکش]]، بلکه [[نیکوکار]] و [[مبارک]]، [[پاکیزه]] و [[نیکو]]. [[خداوند متعال]] نام او را در نزد خود علی بن محمّد قرار داده، [[لباس]] [[آرامش]] و [[وقار]] بر [[اندام]] او پوشانده، [[دانش‌ها]] را در نزد او به [[ودیعت]] نهاده است. هر سرّ پوشیده‌ای در دستان او قرار گرفته و در سینه‌اش همان است که خداوند متعال او را بدان خبر داده. و نیز دشمنانش را از [[مخالفت]] با او برحذر داشته است...<ref>عیون اخبار الرّضا{{ع}}، ج۱، ص۶۲، ح۲۹.</ref>.
	#'''[[کنیه]] و [[القاب امام هادی]]{{ع}}‌''': [[کنیه امام هادی]]{{ع}} [[ابو الحسن]] می‌باشد، و برای مشخّص شدن این کنیه از کنیه دو [[امام]] دیگر یعنی [[حضرت امام کاظم]] و [[امام رضا]]{{عم}} که آنها نیز دارای کنیه [[ابو الحسن]] بودند، به [[امام هادی]]{{ع}} [[ابو الحسن ثالث]] یا سوم می‌گفتند.		#'''[[کنیه]] و [[القاب امام هادی]]{{ع}}‌''': [[کنیه امام هادی]]{{ع}} [[ابو الحسن]] می‌باشد، و برای مشخّص شدن این کنیه از کنیه دو [[امام]] دیگر یعنی [[حضرت امام کاظم]] و [[امام رضا]]{{عم}} که آنها نیز دارای کنیه [[ابو الحسن]] بودند، به [[امام هادی]]{{ع}} [[ابو الحسن ثالث]] یا سوم می‌گفتند.

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = سرگذشت زندگی امام هادی | عنوان مدخل = سرگذشت زندگی امام هادی | مداخل مرتبط = سرگذشت زندگی امام هادی در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==رشد و پرورش حضرت امام هادی{{ع}}‌== #'''نسب شریف آن حضرت‌''': وی ابو الحسن علی ب...» ایجاد کرد

2025-08-28T06:19:09Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = سرگذشت زندگی امام هادی | عنوان مدخل = سرگذشت زندگی امام هادی | مداخل مرتبط = سرگذشت زندگی امام هادی در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==رشد و پرورش حضرت امام هادی{{ع}}‌== #'''نسب شریف آن حضرت‌''': وی ابو الحسن علی ب...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = سرگذشت زندگی امام هادی
| عنوان مدخل = سرگذشت زندگی امام هادی
| مداخل مرتبط = [[سرگذشت زندگی امام هادی در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط =
}}

==[[رشد]] و پرورش [[حضرت امام هادی]]{{ع}}‌==
#'''[[نسب]] [[شریف]] آن حضرت‌''': وی ابو الحسن علی بن محمّد جواد فرزند علی رضا فرزند [[موسی کاظم]] فرزند [[جعفر صادق]] فرزند محمّد [[باقر]] فرزند علی [[زین العابدین]] [[فرزند حسین]] [[سبط]] فرزند [[علی بن ابی طالب]]{{عم}}، دهمین [[پیشوا]] از [[پیشوایان]] [[اهل‌بیت]]{{عم}} می‌باشد.
مادرش کنیزی امّ ولد بوده که به او [[سمانه]] مغربیه‌<ref>اصول کافى، ج۱، ص۲۹۸.</ref> گفته می‌شد و همچنین به [[امّ الفضل]] نیز مشهور است‌<ref>مناقب آل ابى طالب، ج۴، ص۴۳۳، به نقل از آن بحار الانوار، ج۵۰، ص۱۱۴.</ref>.
#'''ولادت و رشد آن حضرت‌''': آن حضرت{{ع}} در نیمه [[ذی الحجّه]] یا دوّم [[رجب]] سال ۲۱۲ یا ۲۱۴ ه. ق دیده به [[جهان]] گشود<ref>اصول کافى، ج۱، ص۴۹۷؛ ارشاد، ص۳۶۸؛ مصباح، ص۵۲۳.</ref>.
ولادت آن حضرت در روستای [[صریا]] به وقوع پیوسته که در مسافت سه میلی [[شهر مدینه]] می‌باشد<ref>مناقب آل ابى طالب، ج۴، ص۴۳۳، سه میل حدود پنج کیلومتر است.</ref>.
#'''[[بشارت]] دادن [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به ولادت آن حضرت‌''': حضرت پیامبر اکرم{{صل}} بشارت ولادت حضرت امام هادی{{ع}} را در ضمن [[حدیثی]] طولانی که درباره [[ائمّه]]{{عم}} بیان فرموده‌اند این‌گونه بیان داشته‌اند: و [[خداوند]] در صلب او- منظور [[حضرت امام جواد]]{{ع}} می‌باشد- نطفه‌ای را به‌وجود می‌آورد که از آن نطفه [[فرزندی]] متولّد می‌شود نه [[ظالم]] و نه [[سرکش]]، بلکه [[نیکوکار]] و [[مبارک]]، [[پاکیزه]] و [[نیکو]]. [[خداوند متعال]] نام او را در نزد خود علی بن محمّد قرار داده، [[لباس]] [[آرامش]] و [[وقار]] بر [[اندام]] او پوشانده، [[دانش‌ها]] را در نزد او به [[ودیعت]] نهاده است. هر سرّ پوشیده‌ای در دستان او قرار گرفته و در سینه‌اش همان است که خداوند متعال او را بدان خبر داده. و نیز دشمنانش را از [[مخالفت]] با او برحذر داشته است...<ref>عیون اخبار الرّضا{{ع}}، ج۱، ص۶۲، ح۲۹.</ref>.
#'''[[کنیه]] و [[القاب امام هادی]]{{ع}}‌''': [[کنیه امام هادی]]{{ع}} [[ابو الحسن]] می‌باشد، و برای مشخّص شدن این کنیه از کنیه دو [[امام]] دیگر یعنی [[حضرت امام کاظم]] و [[امام رضا]]{{عم}} که آنها نیز دارای کنیه [[ابو الحسن]] بودند، به [[امام هادی]]{{ع}} [[ابو الحسن ثالث]] یا سوم می‌گفتند.
آن حضرت دارای [[القاب]] فراوانی بوده‌اند که می‌توان از میان آنها به این القاب اشاره نمود: [[هادی]]، نقی،- که این دو [[لقب]] مشهورترین لقب‌های آن حضرت می‌باشند- [[مرتضی]]، [[فتّاح]]، ناصح و [[متوکل]]. البتّه آن حضرت [[پیروان]] خود را از اینکه او را با لقب متوکل بخوانند بازداشته؛ چراکه یکی از [[خلفای عبّاسی]] نیز به چنین لقبی ملقب گردیده بود<ref>کشف الغمة، ج۲، ص۳۷۴.</ref>.

البتّه در کتاب [[مناقب]] این القاب نیز برای آن حضرت ذکر شده است:
نجیب، هادی، مرتضی، نقی، عالم، [[فقیه]]، [[امین]]، مؤتمن، [[طیب]] و [[عسکری]] که این لقب، لقب فرزند آن حضرت نیز بوده و آن حضرت را به همراه فرزندش [[عسکریین]]{{عم}} نیز می‌خوانند<ref>مناقب، ج۴، ص۴۳۲.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۲ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۲، ص ۵۱.</ref>

==مراحل [[زندگی]] [[حضرت امام هادی]]{{ع}}‌==
زندگی چهل ساله حضرت امام هادی{{ع}} را به لحاظ موضع‌گیری‌ها و [[اعمال]] آن حضرت، همچنین به لحاظ شرایطی که آن حضرت را احاطه کرده بود می‌توان به مراحل متعدّد و مختلفی تقسیم نمود.
امّا در عین‌حال تقسیم دوگانه با رویه‌ای که ما در تحلیل زندگی [[ائمّه]]{{عم}} در پیش گرفته‌ایم سازگاری بیشتری دارد. روش ما در تحلیل زندگی ائمّه{{عم}} بر چند مسأله متمرکز می‌شود. یکی از آن مسائل تنوّع [[مسئولیت‌ها]] و نقش‌هایی که ائمّه در [[جامعه]] خود ایفا نمودند به حسب شرایط و [[روابط سیاسی]] و [[اجتماعی]] که هرکدام از آن بزرگواران را دربرگرفته بود. منتهی آنچه موضع‌گیری‌های متعدّد آن بزرگواران را به هم پیوند می‌دهد و به عنوان جامع مشترک همه این موضع‌گیری‌ها شمرده می‌شود [[وحدت]] [[هدف]] در میان آن بزرگواران می‌باشد، و این هدف چیزی جز [[حفظ]] و صیانت [[شریعت اسلامی]] از [[تحریف]] و همچنین حفظ و [[نگهبانی]] [[امّت اسلام]] از [[فرورفتن]] در گرداب [[انحراف عقیدتی]] و دور شدن از اصول، همچنین حفظ و نگهداری در حدّ امکان از دولتی که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} به عنوان [[دولت]] [[اسلام]] آن را پایه‌گذاری کرده بود در برابر خطر [[فروپاشی]] و [[سقوط]] می‌باشد. همچنین زمینه‌سازی برای اینکه ائمّه بتوانند زمام [[حکومت]] را در دست گیرند. البته تا آنجا که به دست گرفتن‌ این [[حکومت]] با ارزش‌هایی که خود این حکومت برای پیاده کردن و [[حفاظت]] از آنها بنا شده است منافات نداشته باشد.

اوّلین مرحله از زندگانی [[امام هادی]]{{ع}} در فاصله زمانی‌ای که آن حضرت در سایه‌سار [[امامت]] پدر [[بزرگوار]] خود [[حضرت امام جواد]]{{ع}} به سر آورده است، یعنی فاصله‌ای میان سال‌های ۲۱۲ تا ۲۲۰ ه. ق رخ می‌نماید. مرحله‌ای که حدّاکثر تقریبا هشت سال به طول انجامیده است.
در این مرحله امام هادی{{ع}} با خلفائی همچون [[مأمون]] و [[معتصم]] عبّاسی هم‌زمان بوده است.
امّا مرحله دوّم از زندگانی [[پربرکت]] [[حضرت امام هادی]]{{ع}} در مدت زمانی میان در دست گرفتن [[منصب امامت]] از سوی ایشان در پایان سال ۲۲۰ ه. ق تا هنگام [[وفات]] و [[شهادت]] آن بزرگوار در سال ۲۵۴ ه. ق که مدّت زمانی نزدیک به سی و چهار سال می‌باشد به وقوع پیوسته است.
امام هادی{{ع}} در این قسمت دوّم با شش تن از [[پادشاهان]] یا خلفای [[بنی عبّاس]] هم‌عصر بوده است که اسامی آنها به ترتیب عبارت است از:
# معتصم ۲۱۸-۲۲۷ ه؛
# [[واثق]] ۲۲۷-۲۳۲ ه؛
# [[متوکل]] ۲۳۲-۲۴۷ ه؛
# [[منتصر]] ۲۴۷-۲۴۸ ه؛
# [[مستعین]] ۲۴۸-۲۵۲ ه؛
# [[معتزّ]] ۲۵۲-۲۵۵ ه.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۲ (کتاب)|پیشوایان هدایت]]، ج۱۲، ص ۵۳.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:151926.jpg|22px]] [[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۲ (کتاب)|'''پیشوایان هدایت ج۱۲''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:امام هادی]]