سعد بن عباده در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq: /* اسلام آوردن سعد بن عباده */

2023-01-21T04:44:27Z

اسلام آوردن سعد بن عباده

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۴
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	== [[اسلام آوردن]] [[سعد بن عباده]] ==		== [[اسلام آوردن]] [[سعد بن عباده]] ==
	سعد بن عباده یکی از هفتاد نفری است که در [[عقبه]] [[خدمت]] [[رسول خدا]] {{صل}} شرفیاب و [[مسلمان]] شد، پیامبر او را به [[ریاست]] [[قبیله]] [[بنی ساعده]] از [[طایفه]] [[خزرج]] برگزید. [چون] [[مردم]] [[مکه]] از [[اجتماع]] انصار باخبر شدند، صبح هنگام عده ای از [[قریش]] نزد [[مردم مدینه]] آمده و اظهار داشتند: آیا شما با [[محمد]] {{صل}} [[پیمان]] جنگ با ما را بسته‌اید؟ [[مشرکین]] از مردم مدینه که از جایی خبر نداشتند، قسم خوردند چنین چیزی نیست. [[عبدالله بن أبی]] گفت: "[[فامیل]] و بستگان من هرگز بدون [[مشورت]] من کوچک‌ترین کاری انجام نمی‌دهند؛ اگر چنین چیزی بود با من در میان می‌گذاشتند". قریش از تحقیق [[دست]] نکشیده و از پای ننشستند، [و در] هر جا در تعقیب [[مسلمانان]] بودند. آنها [[سعد بن عباده]] را در آذاخر<ref>اذاخر نام جایی است در نزدیکی مکه و گویند رسول خدا {{صل}} هنگام فتح مکه از آنجا به مکه آمد. (السیرة النبویة، ابن هشام (ترجمه: سید هاشم رسولی)، ج۱، ص۲۹۴ (پاورقی).</ref> دستگیر کرده، به وسیله نواری که پالان مرکبش را با آن بسته بود، دست‌های او را به گردنش محکم بستند و بدین ترتیب او را به [[شهر مکه]] آورده، در آنجا تحت [[شکنجه]] قرار دادند و موی سرش را که بلند و زیاد بود، گرفته در کوچه‌های مکه می‌کشیدند. سعد گوید: "در همان حال که مرا با این وضع در کوچه‌های شهر می‌گرداندند، مردی خوشرو و بلند قامت را که بعدها معلوم شد [[سهیل بن عمرو]] بوده، دیدم که به نزد ما می‌آید، با خودم گفتم: اگر خیر و [[نیکی]] باشد نزد این مرد خواهد بود؛ ولی چون به من نزدیک شد، [[دست]] خود را بلند کرده و سیلی محکمی به صورت من زد. فهمیدم از ایشان خیری به من نمی‌رسد. در این میان، مردی از آنها که بعدها دانستم [[ابوالبختری بن هشام]] بود، بر من ترحم کرده، نزدیک آمد و به من گفت: " آیا تو با هیچ یک از [[قریش]]، [[پیمان]] نبسته‌ای و هیچ کدام را [[پناه]] نداده‌ای؟ " گفتم: چرا، من دو تن از قریش را در [[مدینه]] پناه داده‌ام و آن دو یکی [[جبیر بن مطعم]] است که افرادش [[مال التجاره]] او را برای [[تجارت]] به آنجا آورده بودند و [[مردم]] می‌خواستند به آنها [[ستم]] کنند؛ من مانع شده، آنها را پناه دادم و دیگری [[حارث بن حرب بن امیه]] است. آن مرد به نزد آنها رفت و آنها نزد من آمده و مرا از چنگال قریش رها کرده، به مدینه بازگرداندند<ref>السیرة النبویه، ابن هشام (ترجمه: رسولی)، ج۱، ص۲۹۴-۲۹۵؛ دلائل النبوه، بیهی (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۲، ص۲۰۳.</ref>. سعد بن عباده به همراه [[منذر بن عمرو]] و [[ابو دجانه]]، هنگامی که [[مسلمان]] شدند، بت‌های [[بنی ساعده]] را شکستند<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۴، ص۵۲۰.</ref>.<ref>[[سید حمید روحانی\|روحانی، سید حمید]]، [[سعد بن عباده بن دلیم (مقاله)\|مقاله «سعد بن عباده بن دلیم»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۵، ص۲۸۰-۲۸۱.</ref>		سعد بن عباده یکی از هفتاد نفری است که در [[عقبه]] [[خدمت]] [[رسول خدا]] {{صل}} شرفیاب و [[مسلمان]] شد، پیامبر او را به [[ریاست]] [[قبیله]] [[بنی ساعده]] از [[طایفه]] [[خزرج]] برگزید. چون [[مردم]] [[مکه]] از [[اجتماع]] انصار باخبر شدند، صبح هنگام عده ای از [[قریش]] نزد [[مردم مدینه]] آمده و اظهار داشتند: آیا شما با [[محمد]] {{صل}} [[پیمان]] جنگ با ما را بسته‌اید؟ [[مشرکین]] از مردم مدینه که از جایی خبر نداشتند، قسم خوردند چنین چیزی نیست. [[عبدالله بن أبی]] گفت: "[[فامیل]] و بستگان من هرگز بدون [[مشورت]] من کوچک‌ترین کاری انجام نمی‌دهند؛ اگر چنین چیزی بود با من در میان می‌گذاشتند". قریش از تحقیق [[دست]] نکشیده و از پای ننشستند، و در هر جا در تعقیب [[مسلمانان]] بودند. آنها [[سعد بن عباده]] را در آذاخر<ref>اذاخر نام جایی است در نزدیکی مکه و گویند رسول خدا {{صل}} هنگام فتح مکه از آنجا به مکه آمد. (السیرة النبویة، ابن هشام (ترجمه: سید هاشم رسولی)، ج۱، ص۲۹۴ (پاورقی).</ref> دستگیر کرده، به وسیله نواری که پالان مرکبش را با آن بسته بود، دست‌های او را به گردنش محکم بستند و بدین ترتیب او را به [[شهر مکه]] آورده، در آنجا تحت [[شکنجه]] قرار دادند و موی سرش را که بلند و زیاد بود، گرفته در کوچه‌های مکه می‌کشیدند. سعد گوید: "در همان حال که مرا با این وضع در کوچه‌های شهر می‌گرداندند، مردی خوشرو و بلند قامت را که بعدها معلوم شد [[سهیل بن عمرو]] بوده، دیدم که به نزد ما می‌آید، با خودم گفتم: اگر خیر و [[نیکی]] باشد نزد این مرد خواهد بود؛ ولی چون به من نزدیک شد، [[دست]] خود را بلند کرده و سیلی محکمی به صورت من زد. فهمیدم از ایشان خیری به من نمی‌رسد. در این میان، مردی از آنها که بعدها دانستم [[ابوالبختری بن هشام]] بود، بر من ترحم کرده، نزدیک آمد و به من گفت: " آیا تو با هیچ یک از [[قریش]]، [[پیمان]] نبسته‌ای و هیچ کدام را [[پناه]] نداده‌ای؟ " گفتم: چرا، من دو تن از قریش را در [[مدینه]] پناه داده‌ام و آن دو یکی [[جبیر بن مطعم]] است که افرادش [[مال التجاره]] او را برای [[تجارت]] به آنجا آورده بودند و [[مردم]] می‌خواستند به آنها [[ستم]] کنند؛ من مانع شده، آنها را پناه دادم و دیگری [[حارث بن حرب بن امیه]] است. آن مرد به نزد آنها رفت و آنها نزد من آمده و مرا از چنگال قریش رها کرده، به مدینه بازگرداندند<ref>السیرة النبویه، ابن هشام (ترجمه: رسولی)، ج۱، ص۲۹۴-۲۹۵؛ دلائل النبوه، بیهی (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۲، ص۲۰۳.</ref>. سعد بن عباده به همراه [[منذر بن عمرو]] و [[ابو دجانه]]، هنگامی که [[مسلمان]] شدند، بت‌های [[بنی ساعده]] را شکستند<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۴، ص۵۲۰.</ref>.<ref>[[سید حمید روحانی\|روحانی، سید حمید]]، [[سعد بن عباده بن دلیم (مقاله)\|مقاله «سعد بن عباده بن دلیم»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۵، ص۲۸۰-۲۸۱.</ref>

	== [[عیادت]] [[پیامبر]] {{صل}} از سعد ==		== [[عیادت]] [[پیامبر]] {{صل}} از سعد ==

Wasity: /* منابع */

2023-01-20T19:14:56Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۴۴
خط ۱۷۷:		خط ۱۷۷:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~1379452~~.jpg\|22px]] [[سید حمید روحانی\|روحانی، سید حمید]]، [[سعد بن عباده بن دلیم (مقاله)\|مقاله «سعد بن عباده بن دلیم»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵ (کتاب)\|'''دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵''']]		# [[پرونده:1100357.jpg\|22px]] [[سید حمید روحانی\|روحانی، سید حمید]]، [[سعد بن عباده بن دلیم (مقاله)\|مقاله «سعد بن عباده بن دلیم»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵ (کتاب)\|'''دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'شهر مکه' به 'شهر مکه'

2022-12-18T07:29:33Z

جایگزینی متن - 'شهر مکه' به 'شهر مکه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۹
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	== [[اسلام آوردن]] [[سعد بن عباده]] ==		== [[اسلام آوردن]] [[سعد بن عباده]] ==
	سعد بن عباده یکی از هفتاد نفری است که در [[عقبه]] [[خدمت]] [[رسول خدا]] {{صل}} شرفیاب و [[مسلمان]] شد، پیامبر او را به [[ریاست]] [[قبیله]] [[بنی ساعده]] از [[طایفه]] [[خزرج]] برگزید. [چون] [[مردم]] [[مکه]] از [[اجتماع]] انصار باخبر شدند، صبح هنگام عده ای از [[قریش]] نزد [[مردم مدینه]] آمده و اظهار داشتند: آیا شما با [[محمد]] {{صل}} [[پیمان]] جنگ با ما را بسته‌اید؟ [[مشرکین]] از مردم مدینه که از جایی خبر نداشتند، قسم خوردند چنین چیزی نیست. [[عبدالله بن أبی]] گفت: "[[فامیل]] و بستگان من هرگز بدون [[مشورت]] من کوچک‌ترین کاری انجام نمی‌دهند؛ اگر چنین چیزی بود با من در میان می‌گذاشتند". قریش از تحقیق [[دست]] نکشیده و از پای ننشستند، [و در] هر جا در تعقیب [[مسلمانان]] بودند. آنها [[سعد بن عباده]] را در آذاخر<ref>اذاخر نام جایی است در نزدیکی مکه و گویند رسول خدا {{صل}} هنگام فتح مکه از آنجا به مکه آمد. (السیرة النبویة، ابن هشام (ترجمه: سید هاشم رسولی)، ج۱، ص۲۹۴ (پاورقی).</ref> دستگیر کرده، به وسیله نواری که پالان مرکبش را با آن بسته بود، دست‌های او را به گردنش محکم بستند و بدین ترتیب او را به [[شهر~~]] [[~~مکه]] آورده، در آنجا تحت [[شکنجه]] قرار دادند و موی سرش را که بلند و زیاد بود، گرفته در کوچه‌های مکه می‌کشیدند. سعد گوید: "در همان حال که مرا با این وضع در کوچه‌های شهر می‌گرداندند، مردی خوشرو و بلند قامت را که بعدها معلوم شد [[سهیل بن عمرو]] بوده، دیدم که به نزد ما می‌آید، با خودم گفتم: اگر خیر و [[نیکی]] باشد نزد این مرد خواهد بود؛ ولی چون به من نزدیک شد، [[دست]] خود را بلند کرده و سیلی محکمی به صورت من زد. فهمیدم از ایشان خیری به من نمی‌رسد. در این میان، مردی از آنها که بعدها دانستم [[ابوالبختری بن هشام]] بود، بر من ترحم کرده، نزدیک آمد و به من گفت: " آیا تو با هیچ یک از [[قریش]]، [[پیمان]] نبسته‌ای و هیچ کدام را [[پناه]] نداده‌ای؟ " گفتم: چرا، من دو تن از قریش را در [[مدینه]] پناه داده‌ام و آن دو یکی [[جبیر بن مطعم]] است که افرادش [[مال التجاره]] او را برای [[تجارت]] به آنجا آورده بودند و [[مردم]] می‌خواستند به آنها [[ستم]] کنند؛ من مانع شده، آنها را پناه دادم و دیگری [[حارث بن حرب بن امیه]] است. آن مرد به نزد آنها رفت و آنها نزد من آمده و مرا از چنگال قریش رها کرده، به مدینه بازگرداندند<ref>السیرة النبویه، ابن هشام (ترجمه: رسولی)، ج۱، ص۲۹۴-۲۹۵؛ دلائل النبوه، بیهی (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۲، ص۲۰۳.</ref>. سعد بن عباده به همراه [[منذر بن عمرو]] و [[ابو دجانه]]، هنگامی که [[مسلمان]] شدند، بت‌های [[بنی ساعده]] را شکستند<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۴، ص۵۲۰.</ref>.<ref>[[سید حمید روحانی\|روحانی، سید حمید]]، [[سعد بن عباده بن دلیم (مقاله)\|مقاله «سعد بن عباده بن دلیم»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۵، ص۲۸۰-۲۸۱.</ref>		سعد بن عباده یکی از هفتاد نفری است که در [[عقبه]] [[خدمت]] [[رسول خدا]] {{صل}} شرفیاب و [[مسلمان]] شد، پیامبر او را به [[ریاست]] [[قبیله]] [[بنی ساعده]] از [[طایفه]] [[خزرج]] برگزید. [چون] [[مردم]] [[مکه]] از [[اجتماع]] انصار باخبر شدند، صبح هنگام عده ای از [[قریش]] نزد [[مردم مدینه]] آمده و اظهار داشتند: آیا شما با [[محمد]] {{صل}} [[پیمان]] جنگ با ما را بسته‌اید؟ [[مشرکین]] از مردم مدینه که از جایی خبر نداشتند، قسم خوردند چنین چیزی نیست. [[عبدالله بن أبی]] گفت: "[[فامیل]] و بستگان من هرگز بدون [[مشورت]] من کوچک‌ترین کاری انجام نمی‌دهند؛ اگر چنین چیزی بود با من در میان می‌گذاشتند". قریش از تحقیق [[دست]] نکشیده و از پای ننشستند، [و در] هر جا در تعقیب [[مسلمانان]] بودند. آنها [[سعد بن عباده]] را در آذاخر<ref>اذاخر نام جایی است در نزدیکی مکه و گویند رسول خدا {{صل}} هنگام فتح مکه از آنجا به مکه آمد. (السیرة النبویة، ابن هشام (ترجمه: سید هاشم رسولی)، ج۱، ص۲۹۴ (پاورقی).</ref> دستگیر کرده، به وسیله نواری که پالان مرکبش را با آن بسته بود، دست‌های او را به گردنش محکم بستند و بدین ترتیب او را به [[شهر مکه]] آورده، در آنجا تحت [[شکنجه]] قرار دادند و موی سرش را که بلند و زیاد بود، گرفته در کوچه‌های مکه می‌کشیدند. سعد گوید: "در همان حال که مرا با این وضع در کوچه‌های شهر می‌گرداندند، مردی خوشرو و بلند قامت را که بعدها معلوم شد [[سهیل بن عمرو]] بوده، دیدم که به نزد ما می‌آید، با خودم گفتم: اگر خیر و [[نیکی]] باشد نزد این مرد خواهد بود؛ ولی چون به من نزدیک شد، [[دست]] خود را بلند کرده و سیلی محکمی به صورت من زد. فهمیدم از ایشان خیری به من نمی‌رسد. در این میان، مردی از آنها که بعدها دانستم [[ابوالبختری بن هشام]] بود، بر من ترحم کرده، نزدیک آمد و به من گفت: " آیا تو با هیچ یک از [[قریش]]، [[پیمان]] نبسته‌ای و هیچ کدام را [[پناه]] نداده‌ای؟ " گفتم: چرا، من دو تن از قریش را در [[مدینه]] پناه داده‌ام و آن دو یکی [[جبیر بن مطعم]] است که افرادش [[مال التجاره]] او را برای [[تجارت]] به آنجا آورده بودند و [[مردم]] می‌خواستند به آنها [[ستم]] کنند؛ من مانع شده، آنها را پناه دادم و دیگری [[حارث بن حرب بن امیه]] است. آن مرد به نزد آنها رفت و آنها نزد من آمده و مرا از چنگال قریش رها کرده، به مدینه بازگرداندند<ref>السیرة النبویه، ابن هشام (ترجمه: رسولی)، ج۱، ص۲۹۴-۲۹۵؛ دلائل النبوه، بیهی (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۲، ص۲۰۳.</ref>. سعد بن عباده به همراه [[منذر بن عمرو]] و [[ابو دجانه]]، هنگامی که [[مسلمان]] شدند، بت‌های [[بنی ساعده]] را شکستند<ref>الطبقات الکبری، ابن سعد (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ج۴، ص۵۲۰.</ref>.<ref>[[سید حمید روحانی\|روحانی، سید حمید]]، [[سعد بن عباده بن دلیم (مقاله)\|مقاله «سعد بن عباده بن دلیم»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۵، ص۲۸۰-۲۸۱.</ref>

	== [[عیادت]] [[پیامبر]] {{صل}} از سعد ==		== [[عیادت]] [[پیامبر]] {{صل}} از سعد ==

Wasity: جایگزینی متن - 'عمربن' به 'عمر بن'

2022-10-26T13:32:34Z

جایگزینی متن - 'عمربن' به 'عمر بن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۰۲
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	در [[جنگ]] [[غابه]]، [[پیامبر]] {{صل}} [[ابن ام مکتوم]] را در [[مدینه]] [[جانشین]] خود فرمود و سعد بن عباده هم همراه سیصد نفر از [[قبیله]] خود عهده دار [[پاسداری]] از مدینه شد و پنج [[شب]] این کار را انجام داد تا [[رسول خدا]] {{صل}} به مدینه بازگشتند. سعد بن عباده چند بار خرما و ده شتر پرواری را به ذی قرد به حضور پیامبر {{صل}} فرستاد و پسرش [[قیس بن سعد]] همراه سواران، خرما و شترهای پرواری را به حضور پیامبر {{صل}} آورد. پیامبر {{صل}} به [[قیس]] فرمود: "پدرت تو را سواره فرستاد و مایه تقویت [[مجاهدان]] گردید و در عین حال مدینه را از [[دشمنان]] حراست کرد. و [این گونه][[دعا]] فرمود: "پروردگارا بر سعد و [[خاندان]] سعد [[رحمت]] فرست و [[مهربانی]] فرمای". و فرمود: "سعد بن عباده مرد بسیار خوبی است"<ref>المغازی، واقدی (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ص۴۱۳-۴۱۴.</ref>.		در [[جنگ]] [[غابه]]، [[پیامبر]] {{صل}} [[ابن ام مکتوم]] را در [[مدینه]] [[جانشین]] خود فرمود و سعد بن عباده هم همراه سیصد نفر از [[قبیله]] خود عهده دار [[پاسداری]] از مدینه شد و پنج [[شب]] این کار را انجام داد تا [[رسول خدا]] {{صل}} به مدینه بازگشتند. سعد بن عباده چند بار خرما و ده شتر پرواری را به ذی قرد به حضور پیامبر {{صل}} فرستاد و پسرش [[قیس بن سعد]] همراه سواران، خرما و شترهای پرواری را به حضور پیامبر {{صل}} آورد. پیامبر {{صل}} به [[قیس]] فرمود: "پدرت تو را سواره فرستاد و مایه تقویت [[مجاهدان]] گردید و در عین حال مدینه را از [[دشمنان]] حراست کرد. و [این گونه][[دعا]] فرمود: "پروردگارا بر سعد و [[خاندان]] سعد [[رحمت]] فرست و [[مهربانی]] فرمای". و فرمود: "سعد بن عباده مرد بسیار خوبی است"<ref>المغازی، واقدی (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ص۴۱۳-۴۱۴.</ref>.

	در جریان [[صلح حدیبیه]]، [[یاران پیامبر]] {{صل}} همراه آن [[حضرت]] بیرون آمدند و هیچ کس در [[فتح]] و [[پیروزی]] [[تردید]] نداشت و به [[خواب]] پیامبر {{صل}} [[اعتماد]] داشتند. به همین جهت هم سلاحی غیر از [[شمشیر]] که آن هم در غلاف بود، با خود حمل نکردند. در این [[سفر]]، سعد بن عباده هم چند گاو و شتر برای [[قربانی]] با خود برداشت. عده‌ای از جمله ~~عمربن~~ خطاب و سعد بن عباده به پیامبر {{صل}} پیشنهاد کردند که اگر اجازه فرمایید، [[اسلحه]] همراه خود داشته باشیم که اگر از طرف [[دشمن]] [[تهدید]] شدیم، آماده باشیم. حضرت فرمود: "من اسلحه برنمی دارم، چون [[خروج]] من به قصد [[عمره]] است"<ref>المغازی، واقدی (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ص۴۳۴.</ref>.		در جریان [[صلح حدیبیه]]، [[یاران پیامبر]] {{صل}} همراه آن [[حضرت]] بیرون آمدند و هیچ کس در [[فتح]] و [[پیروزی]] [[تردید]] نداشت و به [[خواب]] پیامبر {{صل}} [[اعتماد]] داشتند. به همین جهت هم سلاحی غیر از [[شمشیر]] که آن هم در غلاف بود، با خود حمل نکردند. در این [[سفر]]، سعد بن عباده هم چند گاو و شتر برای [[قربانی]] با خود برداشت. عده‌ای از جمله عمر بن خطاب و سعد بن عباده به پیامبر {{صل}} پیشنهاد کردند که اگر اجازه فرمایید، [[اسلحه]] همراه خود داشته باشیم که اگر از طرف [[دشمن]] [[تهدید]] شدیم، آماده باشیم. حضرت فرمود: "من اسلحه برنمی دارم، چون [[خروج]] من به قصد [[عمره]] است"<ref>المغازی، واقدی (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ص۴۳۴.</ref>.

	در همین سفر، در هنگام [[نوشتن]] [[صلح]] [[نامه]]، [[اسید بن حضیر]] و [[سعد بن عباده]] [[دست]] نویسنده را گرفته و می‌گفتند: چیزی جز "[[محمد]] [[رسول الله]]" ننویس، در غیر این صورت [[شمشیر]] میان ما خواهد بود. چرا باید نسبت به [[دین]] خود این باج را بدهیم؟ و [[رسول خدا]] {{صل}} آنها را آرام می‌فرمود و با دست به آنها اشاره می‌کرد که ساکت باشید!<ref>المغازی، واقدی (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ص۴۶۵.</ref>		در همین سفر، در هنگام [[نوشتن]] [[صلح]] [[نامه]]، [[اسید بن حضیر]] و [[سعد بن عباده]] [[دست]] نویسنده را گرفته و می‌گفتند: چیزی جز "[[محمد]] [[رسول الله]]" ننویس، در غیر این صورت [[شمشیر]] میان ما خواهد بود. چرا باید نسبت به [[دین]] خود این باج را بدهیم؟ و [[رسول خدا]] {{صل}} آنها را آرام می‌فرمود و با دست به آنها اشاره می‌کرد که ساکت باشید!<ref>المغازی، واقدی (ترجمه: مهدوی دامغانی)، ص۴۶۵.</ref>

Bahmani در ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۳

2022-09-24T07:33:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = سعد بن عباده		\| موضوع مرتبط = سعد بن عباده
	\| عنوان مدخل = [[سعد بن عباده]]		\| عنوان مدخل = سعد بن عباده
	\| مداخل مرتبط = [[سعد بن عباده در تاریخ اسلامی~~]] - [[سعد بن عباده در تراجم و رجال~~]]		\| مداخل مرتبط = [[سعد بن عباده در تاریخ اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
خط ۱۷۷:		خط ۱۷۷:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1379452.jpg\|22px]] [[سید حمید روحانی\|روحانی، سید حمید]]، [[سعد بن عباده بن دلیم (مقاله)\|مقاله «سعد بن عباده بن دلیم»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵ (کتاب)\|'''دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵''']]		# [[پرونده:1379452.jpg\|22px]] [[سید حمید روحانی\|روحانی، سید حمید]]، [[سعد بن عباده بن دلیم (مقاله)\|مقاله «سعد بن عباده بن دلیم»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵ (کتاب)\|'''دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۸۳:		خط ۱۸۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~سعد بن عباده~~]]		[[رده:اصحاب پیامبر]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T21:01:45Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:31:50Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:39:28Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۰۹
خط ۱۷۵:		خط ۱۷۵:

	[[فرد]] شیعه جواب داد: "ترسید که [[طایفه]] جن او را بکشند". با این جمله به داستان سعد اشاره کرده و کنایه گفته است<ref>شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج۲، ص۸۲۶؛ قاموس الرجال، شوشتری، ج۴، ص۳۲۸؛ اعیان الشیعه، امین عاملی، ج۵، ص۴۸-۴۹.</ref>.<ref>[[سید حمید روحانی\|روحانی، سید حمید]]، [[سعد بن عباده بن دلیم (مقاله)\|مقاله «سعد بن عباده بن دلیم»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۵، ص۲۹۸-۲۹۹.</ref>		[[فرد]] شیعه جواب داد: "ترسید که [[طایفه]] جن او را بکشند". با این جمله به داستان سعد اشاره کرده و کنایه گفته است<ref>شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج۲، ص۸۲۶؛ قاموس الرجال، شوشتری، ج۴، ص۳۲۸؛ اعیان الشیعه، امین عاملی، ج۵، ص۴۸-۴۹.</ref>.<ref>[[سید حمید روحانی\|روحانی، سید حمید]]، [[سعد بن عباده بن دلیم (مقاله)\|مقاله «سعد بن عباده بن دلیم»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۵، ص۲۹۸-۲۹۹.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:04:13Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~سعد بن عباده~~]]''' است. "'''~~[[سعد بن عباده]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[سعد بن عباده در تاریخ اسلامی]] - [[سعد بن عباده در تراجم و رجال]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = سعد بن عباده
			\| عنوان مدخل = [[سعد بن عباده]]
			\| مداخل مرتبط = [[سعد بن عباده در تاریخ اسلامی]] - [[سعد بن عباده در تراجم و رجال]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Wasity: جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

2022-05-08T12:38:39Z

جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۸
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	[[عثمان]] و [[عبدالرحمان بن عوف]] هم به کمک ابوسفیان برخاسته، گفتند: یا رسول الله، از سعد بن عباده مطمئن نیستیم که به قریش گزندی وارد نسازد. پیامبر در جواب ابوسفیان فرمود: " امروز روز [[رحمت]] است، امروز روزی است که خدا به قریش [[عزت]] بخشید". سپس پیامبر{{صل}} [[قیس]] پسر سعد را فرستاد تا پرچم را از [[پدر]] بگیرد، ولی سعد از دادن پرچم خودداری کرد و گفت: "بدون این که نشانه‌ای از [[رسول خدا]]{{صل}} بیاوری [[پرچم]] را از دست نخواهم داد". [[پیامبر]]{{صل}} [[عمامه]] خود را به عنوان نشانه فرستاد تا او پرچم را به [[قیس]] بسپارد <ref>الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۲، ص۳۵ و ۵۹۷؛ اسد الغابه، ابن اثیر، ج۲، ص۲۰۵.</ref>.		[[عثمان]] و [[عبدالرحمان بن عوف]] هم به کمک ابوسفیان برخاسته، گفتند: یا رسول الله، از سعد بن عباده مطمئن نیستیم که به قریش گزندی وارد نسازد. پیامبر در جواب ابوسفیان فرمود: " امروز روز [[رحمت]] است، امروز روزی است که خدا به قریش [[عزت]] بخشید". سپس پیامبر{{صل}} [[قیس]] پسر سعد را فرستاد تا پرچم را از [[پدر]] بگیرد، ولی سعد از دادن پرچم خودداری کرد و گفت: "بدون این که نشانه‌ای از [[رسول خدا]]{{صل}} بیاوری [[پرچم]] را از دست نخواهم داد". [[پیامبر]]{{صل}} [[عمامه]] خود را به عنوان نشانه فرستاد تا او پرچم را به [[قیس]] بسپارد <ref>الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۲، ص۳۵ و ۵۹۷؛ اسد الغابه، ابن اثیر، ج۲، ص۲۰۵.</ref>.

	پیامبر با این عمل هم [[قریش]] را [[خشنود]] ساخته و از [[ترس]] خارج نمود و هم سعد را نرنجانید؛ زیرا باز هم این [[افتخار]] از او سلب نشد. ولی در بعضی نقل‌ها آمده که پیامبر{{صل}} پرچم را به [[علی]]{{ع}} سپرد<ref>تاریخ الطبری، طبری (ترجمه: پاینده)، ج۳، ص۱۱۸۶.</ref>. و در [[اخبار]] دیگری آمده که پرچم را به [[زبیر]] سپرد. ~~لیکن~~ قول اول اعتبار بیشتری دارد و به [[روش پیامبر]]{{صل}} نزدیک‌تر است<ref>الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۲، ص۳۵.</ref>.<ref>[[سید حمید روحانی\|روحانی، سید حمید]]، [[سعد بن عباده بن دلیم (مقاله)\|مقاله «سعد بن عباده بن دلیم»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۵، ص۲۸۶-۲۸۷.</ref>		پیامبر با این عمل هم [[قریش]] را [[خشنود]] ساخته و از [[ترس]] خارج نمود و هم سعد را نرنجانید؛ زیرا باز هم این [[افتخار]] از او سلب نشد. ولی در بعضی نقل‌ها آمده که پیامبر{{صل}} پرچم را به [[علی]]{{ع}} سپرد<ref>تاریخ الطبری، طبری (ترجمه: پاینده)، ج۳، ص۱۱۸۶.</ref>. و در [[اخبار]] دیگری آمده که پرچم را به [[زبیر]] سپرد. لکن قول اول اعتبار بیشتری دارد و به [[روش پیامبر]]{{صل}} نزدیک‌تر است<ref>الاستیعاب، ابن عبد البر، ج۲، ص۳۵.</ref>.<ref>[[سید حمید روحانی\|روحانی، سید حمید]]، [[سعد بن عباده بن دلیم (مقاله)\|مقاله «سعد بن عباده بن دلیم»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۵ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۵، ص۲۸۶-۲۸۷.</ref>

	==سعد در [[حجة الوداع]]==		==سعد در [[حجة الوداع]]==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = سعد بن عباده		\| موضوع مرتبط = سعد بن عباده
خط ۱۲۷:		خط ۱۲۶:

	از جمله این علل می‌توان به این موارد اشاره کرد:		از جمله این علل می‌توان به این موارد اشاره کرد:
	#[[تخلف]] عده‌ای از [[صحابه رسول خدا]]{{صل}} از جمله [[عمر]] و [[ابوبکر]] از رفتن به همراه [[لشکر اسامه]].		# [[تخلف]] عده‌ای از [[صحابه رسول خدا]]{{صل}} از جمله [[عمر]] و [[ابوبکر]] از رفتن به همراه [[لشکر اسامه]].
	#[[رسول خدا]]{{صل}} کسانی را که به لشکر اسامه ملحق نشوند، [[لعنت]] فرمود.		# [[رسول خدا]]{{صل}} کسانی را که به لشکر اسامه ملحق نشوند، [[لعنت]] فرمود.
	#[[عمر بن خطاب]] مانع [[نوشتن]] [[وصیت]] رسول خدا{{صل}} شد.		# [[عمر بن خطاب]] مانع [[نوشتن]] [[وصیت]] رسول خدا{{صل}} شد.
	#حضور عمر نزد [[پیامبر]]{{صل}} هنگام [[وفات]] ایشان و نسبت دادن هوشیار نبودن به رسول خدا{{صل}} هنگام نوشتن وصیت.		#حضور عمر نزد [[پیامبر]]{{صل}} هنگام [[وفات]] ایشان و نسبت دادن هوشیار نبودن به رسول خدا{{صل}} هنگام نوشتن وصیت.
	#حضور ابوبکر در [[مسجد پیامبر]]{{صل}} برای [[خواندن نماز]] صبح که با [[مخالفت]] جدی رسول خدا{{صل}} روبر شد<ref>نهج الصباغة فی شرح نهج البلاغه، محمد تقی شوشتری، ج۴، ص۳۶۷.</ref>.		#حضور ابوبکر در [[مسجد پیامبر]]{{صل}} برای [[خواندن نماز]] صبح که با [[مخالفت]] جدی رسول خدا{{صل}} روبر شد<ref>نهج الصباغة فی شرح نهج البلاغه، محمد تقی شوشتری، ج۴، ص۳۶۷.</ref>.
	#[[عمر بن خطاب]] بعد از [[وفات پیامبر]]{{صل}} مدعی شد که [[رسول خدا]]{{صل}} نمرده است. وی بعد از [[انکار]] [[رحلت رسول خدا]]{{صل}} گفت: {{عربی\|"ايها الناس! هذا ابوبكر وهو ذو شيبة المسلمين فبايعوه فبايعوه}}<ref>البدایة و النهایه، ابن کثیر، ج۵، ص۲۴۲؛ الطبقات الکبری، ابن سعد، ج۲، ص۲۰۵.</ref>؛ باید توجه داشت که بیان این [[کلام]] قبل از [[ماجرای سقیفه]] بوده است.		# [[عمر بن خطاب]] بعد از [[وفات پیامبر]]{{صل}} مدعی شد که [[رسول خدا]]{{صل}} نمرده است. وی بعد از [[انکار]] [[رحلت رسول خدا]]{{صل}} گفت: {{عربی\|"ايها الناس! هذا ابوبكر وهو ذو شيبة المسلمين فبايعوه فبايعوه}}<ref>البدایة و النهایه، ابن کثیر، ج۵، ص۲۴۲؛ الطبقات الکبری، ابن سعد، ج۲، ص۲۰۵.</ref>؛ باید توجه داشت که بیان این [[کلام]] قبل از [[ماجرای سقیفه]] بوده است.
	#عده‌ای از سران [[قبایل مدینه]] اعلامیه‌ای را مبنی بر این که کسی [[حق]] ندارد بعد از رسول خدا{{صل}} ادعای [[جانشینی]] کند، صادر کردند. این [[نامه]] را حدود سی و چهار نفر [[امضا]] کردند<ref>تاریخ نگارش نامه در محرم سال ۱۰ هجری است. (بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۲۸، ص۱۰۳).</ref>.		#عده‌ای از سران [[قبایل مدینه]] اعلامیه‌ای را مبنی بر این که کسی [[حق]] ندارد بعد از رسول خدا{{صل}} ادعای [[جانشینی]] کند، صادر کردند. این [[نامه]] را حدود سی و چهار نفر [[امضا]] کردند<ref>تاریخ نگارش نامه در محرم سال ۱۰ هجری است. (بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۲۸، ص۱۰۳).</ref>.

	غیر از مطالب یاد شده وجود چند دستگی در بین [[صحابه]] که آنان را به چند گروه تقسیم کرده بود:		غیر از مطالب یاد شده وجود چند دستگی در بین [[صحابه]] که آنان را به چند گروه تقسیم کرده بود:
	#[[بنی هاشم]] و افرادی مانند [[سلمان فارسی]] و [[ابوذر]] و [[عمار]] و... که [[ریاست]] آنان با [[علی]]{{ع}} است؛		# [[بنی هاشم]] و افرادی مانند [[سلمان فارسی]] و [[ابوذر]] و [[عمار]] و... که [[ریاست]] آنان با [[علی]]{{ع}} است؛
	#[[انصار]]، مخصوصا [[خزرج]] به ریاست [[سعد بن عباده]] که این گروه و البته بیشتر انصار درباره ریاست علی{{ع}} دید مثبتی داشتند؛		# [[انصار]]، مخصوصا [[خزرج]] به ریاست [[سعد بن عباده]] که این گروه و البته بیشتر انصار درباره ریاست علی{{ع}} دید مثبتی داشتند؛
	#[[قریش]]، خصوصا [[بنی امیه]] به [[رهبری]] [[عثمان]]؛		# [[قریش]]، خصوصا [[بنی امیه]] به [[رهبری]] [[عثمان]]؛
	#[[بنی زهره]] به ریاست [[سعد بن ابی وقاص]] و [[عبدالرحمن بن عوف]]؛		# [[بنی زهره]] به ریاست [[سعد بن ابی وقاص]] و [[عبدالرحمن بن عوف]]؛
	#[[ائتلاف]] ضد بنی هاشم، خصوصاً [[مخالفان علی]]{{ع}} که ریاست این گروه با [[عمر]] و [[ابوبکر]] بود<ref>اعیان الشیعه، امین عاملی، ج۱، ص۴۲۹.</ref>.		# [[ائتلاف]] ضد بنی هاشم، خصوصاً [[مخالفان علی]]{{ع}} که ریاست این گروه با [[عمر]] و [[ابوبکر]] بود<ref>اعیان الشیعه، امین عاملی، ج۱، ص۴۲۹.</ref>.

	با توجه به عوامل شمرده شده و وجود گروه‌های فعال در آن [[زمان]]، سعد بن عباده و فرزندش [[قیس بن سعد]]، دانستند که علی{{ع}} به [[حکومت]] نمخواهد رسید<ref>در سوره تحریم سری است که رسول خدا{{صل}} به حفصه فرمودند و هم چنین صدور اعلامیه سران بعضی از قبایل که در صفحه گذشته آمد، اشاره به این مطلب دارد؛ زیرا قیس بن سعد شرطة النبی{{صل}} است و از بسیاری مطالب اطلاع دارد.</ref>. پس برای آنکه بتوانند [[حیات]] خود را تضمین کنند، در [[سقیفه بنی ساعده]] [[اجتماع]] کرده، به [[مشورت]] پرداختند؛ زیرا آن زمان سابقه نداشت که در [[سقیفه]] حاکمی [[انتخاب]] شود. البته آنان نیز فقط در حد [[مشورت]] [[سخن]] می‌گفتند<ref>با توجه به سخنان بیان شده در سقیفه و گفتگوهای بین انصار، مطالب حالت مشورتی دارد.</ref> اما با حضور عده‌ای از [[مهاجران]]، مانند [[عمر]] و [[ابوبکر]] جو سقیفه به هم خورد و بیعتی اولیه گرفته شد اما کافی نبود. البته آنچه باید به آن توجه کرد، [[نیت]] افراد و گروه‌هاست؛ مثلا [[قبیله اوس]] به خاطر رقابت‌های قبیلگی دوران [[جاهلی]] با ابوبکر [[بیعت]] کردند و عده‌ای از [[خزرجیان]] نیز به همین علت مجبور به بیعت شدند<ref>ر.ک: کلام حضرت زهرا{{ع}} در خطبه فدکیه. و قال الصادق{{ع}}: {{متن حدیث\|يَا عَبْدَ اَلرَّحِيمِ إِنَّ اَلنَّاسَ عَادُوا بَعْدَ مَا قُبِضَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ إِنَّ اَلْأَنْصَارَ اِعْتَزَلَتْ فَلَمْ تَعْتَزِلْ بِخَيْرٍ جَعَلُوا يُبَايِعُونَ سَعْداً وَ هُمْ يَرْتَجِزُونَ اِرْتِجَازَ اَلْجَاهِلِيَّةِ…}}. (کافی، کلینی، ج۸، ص۲۹۶؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۲۸، ص۲۵۵).</ref>. و البته گروه‌هایی چون [[پیروان]] [[سعد بن ابی وقاص]] و [[عبدالرحمن]] و [[قریشیان]] همراه [[عثمان]] نیز بر این [[آتش]] دامن زدند. پس برای توضیح آثار این واقعه می‌توان به [[کلام امام علی]]{{ع}} استناد جست که فرمود: اول کسی که بر ما جرأت پیدا کرد، [[سعد بن عباده]] بود. او دری را باز کرد و دیگران وارد شدند؛ آتشی افروخت که سوزشش علیه او بود و از نورش دیگران استفاده کردند<ref>{{متن حدیث\|اول من جرأ علینا سعد بن عباده فتح بابا و لجه غیره واضرم نارا کان لهبها علیه وضوءها لاعدائه}}؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج۲۰، ص۳۰۸؛ امین عاملی منسوب بودن حدیث را به علی عاملا مردود می‌داند (اعیان الشیعه، ج۷، ص۲۲۵).</ref>.		با توجه به عوامل شمرده شده و وجود گروه‌های فعال در آن [[زمان]]، سعد بن عباده و فرزندش [[قیس بن سعد]]، دانستند که علی{{ع}} به [[حکومت]] نمخواهد رسید<ref>در سوره تحریم سری است که رسول خدا{{صل}} به حفصه فرمودند و هم چنین صدور اعلامیه سران بعضی از قبایل که در صفحه گذشته آمد، اشاره به این مطلب دارد؛ زیرا قیس بن سعد شرطة النبی{{صل}} است و از بسیاری مطالب اطلاع دارد.</ref>. پس برای آنکه بتوانند [[حیات]] خود را تضمین کنند، در [[سقیفه بنی ساعده]] [[اجتماع]] کرده، به [[مشورت]] پرداختند؛ زیرا آن زمان سابقه نداشت که در [[سقیفه]] حاکمی [[انتخاب]] شود. البته آنان نیز فقط در حد [[مشورت]] [[سخن]] می‌گفتند<ref>با توجه به سخنان بیان شده در سقیفه و گفتگوهای بین انصار، مطالب حالت مشورتی دارد.</ref> اما با حضور عده‌ای از [[مهاجران]]، مانند [[عمر]] و [[ابوبکر]] جو سقیفه به هم خورد و بیعتی اولیه گرفته شد اما کافی نبود. البته آنچه باید به آن توجه کرد، [[نیت]] افراد و گروه‌هاست؛ مثلا [[قبیله اوس]] به خاطر رقابت‌های قبیلگی دوران [[جاهلی]] با ابوبکر [[بیعت]] کردند و عده‌ای از [[خزرجیان]] نیز به همین علت مجبور به بیعت شدند<ref>ر.ک: کلام حضرت زهرا{{ع}} در خطبه فدکیه. و قال الصادق{{ع}}: {{متن حدیث\|يَا عَبْدَ اَلرَّحِيمِ إِنَّ اَلنَّاسَ عَادُوا بَعْدَ مَا قُبِضَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ إِنَّ اَلْأَنْصَارَ اِعْتَزَلَتْ فَلَمْ تَعْتَزِلْ بِخَيْرٍ جَعَلُوا يُبَايِعُونَ سَعْداً وَ هُمْ يَرْتَجِزُونَ اِرْتِجَازَ اَلْجَاهِلِيَّةِ…}}. (کافی، کلینی، ج۸، ص۲۹۶؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۲۸، ص۲۵۵).</ref>. و البته گروه‌هایی چون [[پیروان]] [[سعد بن ابی وقاص]] و [[عبدالرحمن]] و [[قریشیان]] همراه [[عثمان]] نیز بر این [[آتش]] دامن زدند. پس برای توضیح آثار این واقعه می‌توان به [[کلام امام علی]]{{ع}} استناد جست که فرمود: اول کسی که بر ما جرأت پیدا کرد، [[سعد بن عباده]] بود. او دری را باز کرد و دیگران وارد شدند؛ آتشی افروخت که سوزشش علیه او بود و از نورش دیگران استفاده کردند<ref>{{متن حدیث\|اول من جرأ علینا سعد بن عباده فتح بابا و لجه غیره واضرم نارا کان لهبها علیه وضوءها لاعدائه}}؛ شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج۲۰، ص۳۰۸؛ امین عاملی منسوب بودن حدیث را به علی عاملا مردود می‌داند (اعیان الشیعه، ج۷، ص۲۲۵).</ref>.
خط ۱۵۱:		خط ۱۵۰:

	ابوبکر گفت: "آن [[خصلت‌ها]] کدام است؟" سعد گفت:		ابوبکر گفت: "آن [[خصلت‌ها]] کدام است؟" سعد گفت:
	#[[سبقت در ایمان]]؛		# [[سبقت در ایمان]]؛
	#[[جهاد]] با [[مشرکان]]؛		# [[جهاد]] با [[مشرکان]]؛
	#[[قرابت]] با رسول خدا{{صل}}؛		# [[قرابت]] با رسول خدا{{صل}}؛
	#[[علم به قرآن]].		# [[علم به قرآن]].
	و بدان ای ابوبکر که رسول خدا{{صل}} به من این [[آیات]] را [[تعلیم]] داده است و بدان ای ابوبکر که من با [[جانشین رسول خدا]]{{صل}} یعنی علی{{ع}} بیعت کرده‌ام که امر خداست و من [[سعی]] می‌کنم [[یار]] [[مظلوم]] باشم"<ref>العقد النضید و الدرر الفرید، محمد بن حسن قمی، ص۱۲۷.</ref>.		و بدان ای ابوبکر که رسول خدا{{صل}} به من این [[آیات]] را [[تعلیم]] داده است و بدان ای ابوبکر که من با [[جانشین رسول خدا]]{{صل}} یعنی علی{{ع}} بیعت کرده‌ام که امر خداست و من [[سعی]] می‌کنم [[یار]] [[مظلوم]] باشم"<ref>العقد النضید و الدرر الفرید، محمد بن حسن قمی، ص۱۲۷.</ref>.