سفره نذری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-09T09:42:40Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۲
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[اطعام]] و احسانی که در [[خانه‌ها]] و تکیه‌ها، به یاد [[شهدای کربلا]] یا [[خانوادۀ امام حسین]]{{ع}} به افراد می‌دهند و اغلب در پی [[نذر]] و نیاز، سفره می‌گسترند. به تناسب کسی که به نام او سفره پهن می‌کنند، نام خاصّی به آن می‌دهند، مثل سفرۀ [[ابا ~~الفضل]]،~~ سفرۀ [[امام زین العابدین]]، سفرۀ [[رقیّه]] و امثال آن و [[آداب و رسوم]] خاصی دارد. آنچه که به [[یاد امام حسین]]{{ع}} [[ضیافت]] داده می‌شود، چه در ایام [[محرّم]] و چه اوقات دیگر، مورد [[تقدیس]] افراد است و بعنوان [[تبرّک]]، بر سر آن سفره می‌نشینند یا از غذای آن اطعام، به خانه‌ها می‌برند و [[متواضعانه]] هر چند وضع مالی‌شان خوب باشد، از [[برکت]] [[معنوی]] آن استفاده می‌کنند و آن را “غذای امام حسین” می‌دانند. به چنان سفره‌ای “سفرۀ ماتم” هم می‌گفته‌اند. این از دیرباز رواج داشته است. [[خلفای فاطمی]] در مجلس [[سوگواری]] بر [[زمین]] می‌نشستند و پیروانشان در نهایت [[اندوه]]، گرد آنان حلقه می‌زدند. به جای فرش در تالارها و سرسراها شن می‌ریختند و [[خوراک]] بسیار مختصری تنها مرکّب از عدس سیاه، پیازهای [[شور]] و خیار و نان [[جوین]] که از دستی رنگ آن را [[تغییر]] می‌دادند، بر سر خوان می‌نهادند و آن را “سفرۀ ماتم” می‌خواندند<ref>تاریخ آموزش در اسلام، احمد شلبی، ترجمه محمد حسین ساکت، ص۳۲۴. </ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۲۴۴.</ref>		[[اطعام]] و احسانی که در [[خانه‌ها]] و تکیه‌ها، به یاد [[شهدای کربلا]] یا خانوادۀ امام حسین{{ع}} به افراد می‌دهند و اغلب در پی [[نذر]] و نیاز، سفره می‌گسترند. به تناسب کسی که به نام او سفره پهن می‌کنند، نام خاصّی به آن می‌دهند، مثل سفرۀ ابا الفضل، سفرۀ [[امام زین العابدین]]، سفرۀ رقیّه و امثال آن و آداب و رسوم خاصی دارد. آنچه که به یاد امام حسین{{ع}} ضیافت داده می‌شود، چه در ایام [[محرّم]] و چه اوقات دیگر، مورد [[تقدیس]] افراد است و بعنوان [[تبرّک]]، بر سر آن سفره می‌نشینند یا از غذای آن اطعام، به خانه‌ها می‌برند و [[متواضعانه]] هر چند وضع مالی‌شان خوب باشد، از [[برکت]] [[معنوی]] آن استفاده می‌کنند و آن را “غذای امام حسین” می‌دانند. به چنان سفره‌ای “سفرۀ ماتم” هم می‌گفته‌اند. این از دیرباز رواج داشته است. خلفای فاطمی در مجلس [[سوگواری]] بر [[زمین]] می‌نشستند و پیروانشان در نهایت [[اندوه]]، گرد آنان حلقه می‌زدند. به جای فرش در تالارها و سرسراها شن می‌ریختند و خوراک بسیار مختصری تنها مرکّب از عدس سیاه، پیازهای شور و خیار و نان جوین که از دستی رنگ آن را تغییر می‌دادند، بر سر خوان می‌نهادند و آن را “سفرۀ ماتم” می‌خواندند<ref>تاریخ آموزش در اسلام، احمد شلبی، ترجمه محمد حسین ساکت، ص۳۲۴. </ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۲۴۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-07-09T09:41:32Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۱
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[اطعام]] و احسانی که در [[خانه‌ها]] و تکیه‌ها، به یاد [[شهدای کربلا]] یا ~~خانوادۀ~~ [[امام حسین]] {{ع}} به افراد می‌دهند و اغلب در پی [[نذر]] و نیاز، سفره می‌گسترند. به تناسب کسی که به نام او سفره پهن می‌کنند، نام خاصّی به آن می‌دهند، مثل سفرۀ [[ابا الفضل]]، سفرۀ [[امام~~]] [[~~زین العابدین]]، سفرۀ [[رقیّه]] و امثال آن و [[آداب و رسوم]] خاصی دارد. آنچه که به ~~یاد~~ [[امام حسین]] {{ع}} [[ضیافت]] داده می‌شود، چه در ایام [[محرّم]] و چه اوقات دیگر، مورد [[تقدیس]] افراد است و بعنوان ~~تبرّک،~~ بر سر آن سفره می‌نشینند یا از غذای آن ~~[[اطعام]]،~~ به [[~~خانه‌ها~~]] ~~می‌برند و متواضعانه~~ هر چند وضع مالی‌شان خوب باشد، از [[برکت]] [[معنوی]] آن استفاده می‌کنند و آن را “غذای [[امام]] حسین” می‌دانند. به چنان سفره‌ای “سفرۀ ماتم” هم می‌گفته‌اند. این از دیرباز رواج داشته است. خلفای فاطمی در مجلس [[سوگواری]] بر [[زمین]] می‌نشستند و پیروانشان در نهایت [[اندوه]]، گرد آنان حلقه می‌زدند. به جای فرش در تالارها و سرسراها شن می‌ریختند و [[خوراک]] بسیار مختصری تنها مرکّب از عدس سیاه، پیازهای [[شور]] و خیار و نان جوین که از دستی رنگ آن را [[تغییر]] می‌دادند، بر سر خوان می‌نهادند و آن را “سفرۀ ماتم” می‌خواندند<ref>تاریخ آموزش در اسلام، احمد شلبی، ترجمه محمد حسین ساکت، ص۳۲۴. </ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ~~ص ۲۴۴~~.</ref>		[[اطعام]] و احسانی که در [[خانه‌ها]] و تکیه‌ها، به یاد [[شهدای کربلا]] یا [[خانوادۀ امام حسین]]{{ع}} به افراد می‌دهند و اغلب در پی [[نذر]] و نیاز، سفره می‌گسترند. به تناسب کسی که به نام او سفره پهن می‌کنند، نام خاصّی به آن می‌دهند، مثل سفرۀ [[ابا الفضل]]، سفرۀ [[امام زین العابدین]]، سفرۀ [[رقیّه]] و امثال آن و [[آداب و رسوم]] خاصی دارد. آنچه که به [[یاد امام حسین]]{{ع}} [[ضیافت]] داده می‌شود، چه در ایام [[محرّم]] و چه اوقات دیگر، مورد [[تقدیس]] افراد است و بعنوان [[تبرّک]]، بر سر آن سفره می‌نشینند یا از غذای آن اطعام، به خانه‌ها می‌برند و [[متواضعانه]] هر چند وضع مالی‌شان خوب باشد، از [[برکت]] [[معنوی]] آن استفاده می‌کنند و آن را “غذای امام حسین” می‌دانند. به چنان سفره‌ای “سفرۀ ماتم” هم می‌گفته‌اند. این از دیرباز رواج داشته است. [[خلفای فاطمی]] در مجلس [[سوگواری]] بر [[زمین]] می‌نشستند و پیروانشان در نهایت [[اندوه]]، گرد آنان حلقه می‌زدند. به جای فرش در تالارها و سرسراها شن می‌ریختند و [[خوراک]] بسیار مختصری تنها مرکّب از عدس سیاه، پیازهای [[شور]] و خیار و نان [[جوین]] که از دستی رنگ آن را [[تغییر]] می‌دادند، بر سر خوان می‌نهادند و آن را “سفرۀ ماتم” می‌خواندند<ref>تاریخ آموزش در اسلام، احمد شلبی، ترجمه محمد حسین ساکت، ص۳۲۴. </ref>.<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|فرهنگ عاشورا]]، ص۲۴۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام حسین | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == اطعام و احسانی که در خانه‌ها و تکیه‌ها، به یاد شهدای کربلا یا خانوادۀ امام حسین {{ع}} به افراد می‌دهند و اغلب در پی نذر و نیاز، سفره می‌گستر...» ایجاد کرد

2024-07-09T09:41:08Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = امام حسین | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == اطعام و احسانی که در خانه‌ها و تکیه‌ها، به یاد شهدای کربلا یا خانوادۀ امام حسین {{ع}} به افراد می‌دهند و اغلب در پی نذر و نیاز، سفره می‌گستر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = امام حسین
| عنوان مدخل =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط =
}}

== مقدمه ==
[[اطعام]] و احسانی که در [[خانه‌ها]] و تکیه‌ها، به یاد [[شهدای کربلا]] یا خانوادۀ [[امام حسین]] {{ع}} به افراد می‌دهند و اغلب در پی [[نذر]] و نیاز، سفره می‌گسترند. به تناسب کسی که به نام او سفره پهن می‌کنند، نام خاصّی به آن می‌دهند، مثل سفرۀ [[ابا الفضل]]، سفرۀ [[امام]] [[زین العابدین]]، سفرۀ [[رقیّه]] و امثال آن و [[آداب و رسوم]] خاصی دارد. آنچه که به یاد [[امام حسین]] {{ع}} [[ضیافت]] داده می‌شود، چه در ایام [[محرّم]] و چه اوقات دیگر، مورد [[تقدیس]] افراد است و بعنوان تبرّک، بر سر آن سفره می‌نشینند یا از غذای آن [[اطعام]]، به [[خانه‌ها]] می‌برند و متواضعانه هر چند وضع مالی‌شان خوب باشد، از [[برکت]] [[معنوی]] آن استفاده می‌کنند و آن را “غذای [[امام]] حسین” می‌دانند. به چنان سفره‌ای “سفرۀ ماتم” هم می‌گفته‌اند. این از دیرباز رواج داشته است. خلفای فاطمی در مجلس [[سوگواری]] بر [[زمین]] می‌نشستند و پیروانشان در نهایت [[اندوه]]، گرد آنان حلقه می‌زدند. به جای فرش در تالارها و سرسراها شن می‌ریختند و [[خوراک]] بسیار مختصری تنها مرکّب از عدس سیاه، پیازهای [[شور]] و خیار و نان جوین که از دستی رنگ آن را [[تغییر]] می‌دادند، بر سر خوان می‌نهادند و آن را “سفرۀ ماتم” می‌خواندند<ref>تاریخ آموزش در اسلام، احمد شلبی، ترجمه محمد حسین ساکت، ص۳۲۴. </ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۴۴.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:امام حسین]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]