سلاح - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۰۴

2024-03-04T06:04:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۴
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	طرح موضوع سلاح، مسلح بودن و مسائل مختلف آن، به ویژه در باره یکی از [[احکام]] خاص آن چون ادای [[نماز]] جای این [[پرسش]] را فراهم کرده که سلاح داشتن و برداشتن در [[احکام]] [[دعوت]] [[نبوت]] [[نبی]] چه معنایی و اهمیتی داشته که در [[وحی]] بازتاب یافته است. در این باره که [[حیات]] رسالتی [[پیامبر]] همواره با درگیری و ممانعت و [[مخالفت]] همراه بوده و هنوز غزوه‌ای تمام نشده [[جنگی]] دیگر را تحمیل کرده‌اند. در مدت ۱۰ سال مدت مواجه با ۲۷ [[غزوه]] و نزدیک به ۷۰ سریه مواجه است. طبعا برای [[مسلمانان]] که یکسره با [[خوف]] و [[مسافرت]] و جابجایی ابزار [[جنگی]] همراه بوده‌اند، طرح آن طبیعی به نظر می‌رسد. از سوی دیگر یکی از مسائل [[احکام]] توجه به [[مشکلات]] همراه داشتن اسلحه، آن هم هنگام [[نماز]] و [[دعا]] و [[عبادت]] در شرایط [[جنگی]] و موقعیت [[مأموریت]] و نگهبانی و خطرات کنار گذاشتن آن به [[دلیل]] [[توجه به خدا]] است. آنچه از این [[آیات]] می‌توان فهمید که داشتن سلاح در [[نماز]] مناسبتی ندارد، هرچند همراه داشتن برای [[دفاع]] [[ضرورت]] داشته باشد. {{متن قرآن\|وَإِذَا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً وَاحِدَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كَانَ بِكُمْ أَذًى مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref>		طرح موضوع سلاح، مسلح بودن و مسائل مختلف آن، به ویژه در باره یکی از [[احکام]] خاص آن چون ادای [[نماز]] جای این [[پرسش]] را فراهم کرده که سلاح داشتن و برداشتن در [[احکام]] [[دعوت]] [[نبوت]] [[نبی]] چه معنایی و اهمیتی داشته که در [[وحی]] بازتاب یافته است. در این باره که [[حیات]] رسالتی [[پیامبر]] همواره با درگیری و ممانعت و [[مخالفت]] همراه بوده و هنوز غزوه‌ای تمام نشده [[جنگی]] دیگر را تحمیل کرده‌اند. در مدت ۱۰ سال مدت مواجه با ۲۷ [[غزوه]] و نزدیک به ۷۰ سریه مواجه است. طبعا برای [[مسلمانان]] که یکسره با [[خوف]] و [[مسافرت]] و جابجایی ابزار [[جنگی]] همراه بوده‌اند، طرح آن طبیعی به نظر می‌رسد. از سوی دیگر یکی از مسائل [[احکام]] توجه به [[مشکلات]] همراه داشتن اسلحه، آن هم هنگام [[نماز]] و [[دعا]] و [[عبادت]] در شرایط [[جنگی]] و موقعیت مأموریت و نگهبانی و خطرات کنار گذاشتن آن به [[دلیل]] [[توجه به خدا]] است. آنچه از این [[آیات]] می‌توان فهمید که داشتن سلاح در [[نماز]] مناسبتی ندارد، هرچند همراه داشتن برای [[دفاع]] [[ضرورت]] داشته باشد. {{متن قرآن\|وَإِذَا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً وَاحِدَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كَانَ بِكُمْ أَذًى مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref>

	'''نکات:'''		'''نکات:'''

	[[خداوند]] به [[پیامبر]] ~~در باره [[~~هشیاری]] در برابر [[دشمن]] و [[غافل]] نشدن از اسلحه‌ها حتی به هنگام [[خواندن نماز]] مورد توجه و توصیه قرار گرفته است: {{متن قرآن\|وَ إِذٰا کنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱]]، ص ۷۲۱.</ref>		[[خداوند]] به [[پیامبر]] درباره هشیاری در برابر [[دشمن]] و [[غافل]] نشدن از اسلحه‌ها حتی به هنگام [[خواندن نماز]] مورد توجه و توصیه قرار گرفته است: {{متن قرآن\|وَ إِذٰا کنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱]]، ص ۷۲۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۰۲

2024-03-04T06:02:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سلاح در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سلاح در قرآن~~]] - [[سلاح در فقه سیاسی~~]]\| پرسش مرتبط = }}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	طرح موضوع سلاح، مسلح بودن و مسائل مختلف آن، به ویژه در باره یکی از [[احکام]] خاص آن چون ادای [[نماز]] جای این [[پرسش]] را فراهم کرده که سلاح داشتن و برداشتن در [[احکام]] [[دعوت]] [[نبوت]] [[نبی]] چه معنایی و اهمیتی داشته که در [[وحی]] بازتاب یافته است. در این باره که [[حیات]] رسالتی [[پیامبر]] همواره با درگیری و ممانعت و [[مخالفت]] همراه بوده و هنوز غزوه‌ای تمام نشده [[جنگی]] دیگر را تحمیل کرده‌اند. در مدت ۱۰ سال مدت مواجه با ۲۷ [[غزوه]] و نزدیک به ۷۰ سریه مواجه است. طبعا برای [[مسلمانان]] که یکسره با [[خوف]] و [[مسافرت]] و جابجایی ابزار [[جنگی]] همراه بوده‌اند، طرح آن طبیعی به نظر می‌رسد. از سوی دیگر یکی از مسائل [[احکام]] توجه به [[مشکلات]] همراه داشتن اسلحه، آن هم هنگام [[نماز]] و [[دعا]] و [[عبادت]] در شرایط [[جنگی]] و موقعیت [[مأموریت]] و نگهبانی و خطرات کنار گذاشتن آن به [[دلیل]] [[توجه به خدا]] است. آنچه از این [[آیات]] می‌توان فهمید که داشتن سلاح در [[نماز]] مناسبتی ندارد، هرچند همراه داشتن برای [[دفاع]] [[ضرورت]] داشته باشد. {{متن قرآن\|وَإِذَا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً وَاحِدَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كَانَ بِكُمْ أَذًى مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref>		طرح موضوع سلاح، مسلح بودن و مسائل مختلف آن، به ویژه در باره یکی از [[احکام]] خاص آن چون ادای [[نماز]] جای این [[پرسش]] را فراهم کرده که سلاح داشتن و برداشتن در [[احکام]] [[دعوت]] [[نبوت]] [[نبی]] چه معنایی و اهمیتی داشته که در [[وحی]] بازتاب یافته است. در این باره که [[حیات]] رسالتی [[پیامبر]] همواره با درگیری و ممانعت و [[مخالفت]] همراه بوده و هنوز غزوه‌ای تمام نشده [[جنگی]] دیگر را تحمیل کرده‌اند. در مدت ۱۰ سال مدت مواجه با ۲۷ [[غزوه]] و نزدیک به ۷۰ سریه مواجه است. طبعا برای [[مسلمانان]] که یکسره با [[خوف]] و [[مسافرت]] و جابجایی ابزار [[جنگی]] همراه بوده‌اند، طرح آن طبیعی به نظر می‌رسد. از سوی دیگر یکی از مسائل [[احکام]] توجه به [[مشکلات]] همراه داشتن اسلحه، آن هم هنگام [[نماز]] و [[دعا]] و [[عبادت]] در شرایط [[جنگی]] و موقعیت [[مأموریت]] و نگهبانی و خطرات کنار گذاشتن آن به [[دلیل]] [[توجه به خدا]] است. آنچه از این [[آیات]] می‌توان فهمید که داشتن سلاح در [[نماز]] مناسبتی ندارد، هرچند همراه داشتن برای [[دفاع]] [[ضرورت]] داشته باشد. {{متن قرآن\|وَإِذَا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً وَاحِدَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كَانَ بِكُمْ أَذًى مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref>
خط ۶:		خط ۶:
	'''نکات:'''		'''نکات:'''

	[[خداوند]] به [[پیامبر]] در باره [[هشیاری]] در برابر [[دشمن]] و [[غافل]] نشدن از اسلحه‌ها حتی به هنگام [[خواندن نماز]] مورد توجه و توصیه قرار گرفته است: {{متن قرآن\|وَ إِذٰا کنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ~~ج۱،~~ ص ۷۲۱.</ref>		[[خداوند]] به [[پیامبر]] در باره [[هشیاری]] در برابر [[دشمن]] و [[غافل]] نشدن از اسلحه‌ها حتی به هنگام [[خواندن نماز]] مورد توجه و توصیه قرار گرفته است: {{متن قرآن\|وَ إِذٰا کنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱]]، ص ۷۲۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۶:		خط ۱۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~سلاح~~]]		[[رده:مفاهیم]]

Msadeq در ‏۶ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۱

2023-04-06T12:01:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سلاح در قرآن~~]] - [[سلاح در حدیث~~]] - [[سلاح در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = ~~سلاح (پرسش)~~}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سلاح در قرآن]] - [[سلاح در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = }}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* طرح موضوع سلاح، مسلح بودن و مسائل مختلف آن، به ویژه در باره یکی از [[احکام]] خاص آن چون ادای [[نماز]] جای این [[پرسش]] را فراهم کرده که سلاح داشتن و برداشتن در [[احکام]] [[دعوت]] [[نبوت]] [[نبی]] چه معنایی و اهمیتی داشته که در [[وحی]] بازتاب یافته است. در این باره که [[حیات]] رسالتی [[پیامبر]] همواره با درگیری و ممانعت و [[مخالفت]] همراه بوده و هنوز غزوه‌ای تمام نشده [[جنگی]] دیگر را تحمیل کرده‌اند. در مدت ۱۰ سال مدت مواجه با ۲۷ [[غزوه]] و نزدیک به ۷۰ سریه مواجه است. طبعا برای [[مسلمانان]] که یکسره با [[خوف]] و [[مسافرت]] و جابجایی ابزار [[جنگی]] همراه بوده‌اند، طرح آن طبیعی به نظر می‌رسد. از سوی دیگر یکی از مسائل [[احکام]] توجه به [[مشکلات]] همراه داشتن اسلحه، آن هم هنگام [[نماز]] و [[دعا]] و [[عبادت]] در شرایط [[جنگی]] و موقعیت [[مأموریت]] و نگهبانی و خطرات کنار گذاشتن آن به [[دلیل]] [[توجه به خدا]] است. آنچه از این [[آیات]] می‌توان فهمید که داشتن سلاح در [[نماز]] مناسبتی ندارد، هرچند همراه داشتن برای [[دفاع]] [[ضرورت]] داشته باشد. {{متن قرآن\|وَإِذَا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً وَاحِدَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كَانَ بِكُمْ أَذًى مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref>		طرح موضوع سلاح، مسلح بودن و مسائل مختلف آن، به ویژه در باره یکی از [[احکام]] خاص آن چون ادای [[نماز]] جای این [[پرسش]] را فراهم کرده که سلاح داشتن و برداشتن در [[احکام]] [[دعوت]] [[نبوت]] [[نبی]] چه معنایی و اهمیتی داشته که در [[وحی]] بازتاب یافته است. در این باره که [[حیات]] رسالتی [[پیامبر]] همواره با درگیری و ممانعت و [[مخالفت]] همراه بوده و هنوز غزوه‌ای تمام نشده [[جنگی]] دیگر را تحمیل کرده‌اند. در مدت ۱۰ سال مدت مواجه با ۲۷ [[غزوه]] و نزدیک به ۷۰ سریه مواجه است. طبعا برای [[مسلمانان]] که یکسره با [[خوف]] و [[مسافرت]] و جابجایی ابزار [[جنگی]] همراه بوده‌اند، طرح آن طبیعی به نظر می‌رسد. از سوی دیگر یکی از مسائل [[احکام]] توجه به [[مشکلات]] همراه داشتن اسلحه، آن هم هنگام [[نماز]] و [[دعا]] و [[عبادت]] در شرایط [[جنگی]] و موقعیت [[مأموریت]] و نگهبانی و خطرات کنار گذاشتن آن به [[دلیل]] [[توجه به خدا]] است. آنچه از این [[آیات]] می‌توان فهمید که داشتن سلاح در [[نماز]] مناسبتی ندارد، هرچند همراه داشتن برای [[دفاع]] [[ضرورت]] داشته باشد. {{متن قرآن\|وَإِذَا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً وَاحِدَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كَانَ بِكُمْ أَذًى مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref>
	== نکات ==
	[[خداوند]] به [[پیامبر]] در باره [[هشیاری]] در برابر [[دشمن]] و [[غافل]] نشدن از اسلحه‌ها حتی به هنگام [[خواندن نماز]] مورد توجه و توصیه قرار گرفته است: {{متن قرآن\|وَ إِذٰا کنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۷۲۱.</ref>.		'''نکات:'''

			[[خداوند]] به [[پیامبر]] در باره [[هشیاری]] در برابر [[دشمن]] و [[غافل]] نشدن از اسلحه‌ها حتی به هنگام [[خواندن نماز]] مورد توجه و توصیه قرار گرفته است: {{متن قرآن\|وَ إِذٰا کنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۷۲۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-24T21:04:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سلاح در قرآن]] - [[سلاح در حدیث]] - [[سلاح در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = سلاح (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سلاح در قرآن]] - [[سلاح در حدیث]] - [[سلاح در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = سلاح (پرسش)}}
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*طرح موضوع سلاح، مسلح بودن و مسائل مختلف آن، به ویژه در باره یکی از [[احکام]] خاص آن چون ادای [[نماز]] جای این [[پرسش]] را فراهم کرده که سلاح داشتن و برداشتن در [[احکام]] [[دعوت]] [[نبوت]] [[نبی]] چه معنایی و اهمیتی داشته که در [[وحی]] بازتاب یافته است. در این باره که [[حیات]] رسالتی [[پیامبر]] همواره با درگیری و ممانعت و [[مخالفت]] همراه بوده و هنوز غزوه‌ای تمام نشده [[جنگی]] دیگر را تحمیل کرده‌اند. در مدت ۱۰ سال مدت مواجه با ۲۷ [[غزوه]] و نزدیک به ۷۰ سریه مواجه است. طبعا برای [[مسلمانان]] که یکسره با [[خوف]] و [[مسافرت]] و جابجایی ابزار [[جنگی]] همراه بوده‌اند، طرح آن طبیعی به نظر می‌رسد. از سوی دیگر یکی از مسائل [[احکام]] توجه به [[مشکلات]] همراه داشتن اسلحه، آن هم هنگام [[نماز]] و [[دعا]] و [[عبادت]] در شرایط [[جنگی]] و موقعیت [[مأموریت]] و نگهبانی و خطرات کنار گذاشتن آن به [[دلیل]] [[توجه به خدا]] است. آنچه از این [[آیات]] می‌توان فهمید که داشتن سلاح در [[نماز]] مناسبتی ندارد، هرچند همراه داشتن برای [[دفاع]] [[ضرورت]] داشته باشد. {{متن قرآن\|وَإِذَا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً وَاحِدَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كَانَ بِكُمْ أَذًى مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref>		* طرح موضوع سلاح، مسلح بودن و مسائل مختلف آن، به ویژه در باره یکی از [[احکام]] خاص آن چون ادای [[نماز]] جای این [[پرسش]] را فراهم کرده که سلاح داشتن و برداشتن در [[احکام]] [[دعوت]] [[نبوت]] [[نبی]] چه معنایی و اهمیتی داشته که در [[وحی]] بازتاب یافته است. در این باره که [[حیات]] رسالتی [[پیامبر]] همواره با درگیری و ممانعت و [[مخالفت]] همراه بوده و هنوز غزوه‌ای تمام نشده [[جنگی]] دیگر را تحمیل کرده‌اند. در مدت ۱۰ سال مدت مواجه با ۲۷ [[غزوه]] و نزدیک به ۷۰ سریه مواجه است. طبعا برای [[مسلمانان]] که یکسره با [[خوف]] و [[مسافرت]] و جابجایی ابزار [[جنگی]] همراه بوده‌اند، طرح آن طبیعی به نظر می‌رسد. از سوی دیگر یکی از مسائل [[احکام]] توجه به [[مشکلات]] همراه داشتن اسلحه، آن هم هنگام [[نماز]] و [[دعا]] و [[عبادت]] در شرایط [[جنگی]] و موقعیت [[مأموریت]] و نگهبانی و خطرات کنار گذاشتن آن به [[دلیل]] [[توجه به خدا]] است. آنچه از این [[آیات]] می‌توان فهمید که داشتن سلاح در [[نماز]] مناسبتی ندارد، هرچند همراه داشتن برای [[دفاع]] [[ضرورت]] داشته باشد. {{متن قرآن\|وَإِذَا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً وَاحِدَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كَانَ بِكُمْ أَذًى مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref>
	==نکات==		== نکات ==
	[[خداوند]] به [[پیامبر]] در باره [[هشیاری]] در برابر [[دشمن]] و [[غافل]] نشدن از اسلحه‌ها حتی به هنگام [[خواندن نماز]] مورد توجه و توصیه قرار گرفته است: {{متن قرآن\|وَ إِذٰا کنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۷۲۱.</ref>.		[[خداوند]] به [[پیامبر]] در باره [[هشیاری]] در برابر [[دشمن]] و [[غافل]] نشدن از اسلحه‌ها حتی به هنگام [[خواندن نماز]] مورد توجه و توصیه قرار گرفته است: {{متن قرآن\|وَ إِذٰا کنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۷۲۱.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:34:37Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۴
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	[[رده:سلاح]]		[[رده:سلاح]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:19:52Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سلاح در قرآن]] - [[سلاح در حدیث]] - [[سلاح در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = سلاح (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[سلاح در قرآن]] - [[سلاح در حدیث]] - [[سلاح در فقه سیاسی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[سلاح (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*طرح موضوع سلاح، مسلح بودن و مسائل مختلف آن، به ویژه در باره یکی از [[احکام]] خاص آن چون ادای [[نماز]] جای این [[پرسش]] را فراهم کرده که سلاح داشتن و برداشتن در [[احکام]] [[دعوت]] [[نبوت]] [[نبی]] چه معنایی و اهمیتی داشته که در [[وحی]] بازتاب یافته است. در این باره که [[حیات]] رسالتی [[پیامبر]] همواره با درگیری و ممانعت و [[مخالفت]] همراه بوده و هنوز غزوه‌ای تمام نشده [[جنگی]] دیگر را تحمیل کرده‌اند. در مدت ۱۰ سال مدت مواجه با ۲۷ [[غزوه]] و نزدیک به ۷۰ سریه مواجه است. طبعا برای [[مسلمانان]] که یکسره با [[خوف]] و [[مسافرت]] و جابجایی ابزار [[جنگی]] همراه بوده‌اند، طرح آن طبیعی به نظر می‌رسد. از سوی دیگر یکی از مسائل [[احکام]] توجه به [[مشکلات]] همراه داشتن اسلحه، آن هم هنگام [[نماز]] و [[دعا]] و [[عبادت]] در شرایط [[جنگی]] و موقعیت [[مأموریت]] و نگهبانی و خطرات کنار گذاشتن آن به [[دلیل]] [[توجه به خدا]] است. آنچه از این [[آیات]] می‌توان فهمید که داشتن سلاح در [[نماز]] مناسبتی ندارد، هرچند همراه داشتن برای [[دفاع]] [[ضرورت]] داشته باشد. {{متن قرآن\|وَإِذَا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً وَاحِدَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كَانَ بِكُمْ أَذًى مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref>		*طرح موضوع سلاح، مسلح بودن و مسائل مختلف آن، به ویژه در باره یکی از [[احکام]] خاص آن چون ادای [[نماز]] جای این [[پرسش]] را فراهم کرده که سلاح داشتن و برداشتن در [[احکام]] [[دعوت]] [[نبوت]] [[نبی]] چه معنایی و اهمیتی داشته که در [[وحی]] بازتاب یافته است. در این باره که [[حیات]] رسالتی [[پیامبر]] همواره با درگیری و ممانعت و [[مخالفت]] همراه بوده و هنوز غزوه‌ای تمام نشده [[جنگی]] دیگر را تحمیل کرده‌اند. در مدت ۱۰ سال مدت مواجه با ۲۷ [[غزوه]] و نزدیک به ۷۰ سریه مواجه است. طبعا برای [[مسلمانان]] که یکسره با [[خوف]] و [[مسافرت]] و جابجایی ابزار [[جنگی]] همراه بوده‌اند، طرح آن طبیعی به نظر می‌رسد. از سوی دیگر یکی از مسائل [[احکام]] توجه به [[مشکلات]] همراه داشتن اسلحه، آن هم هنگام [[نماز]] و [[دعا]] و [[عبادت]] در شرایط [[جنگی]] و موقعیت [[مأموریت]] و نگهبانی و خطرات کنار گذاشتن آن به [[دلیل]] [[توجه به خدا]] است. آنچه از این [[آیات]] می‌توان فهمید که داشتن سلاح در [[نماز]] مناسبتی ندارد، هرچند همراه داشتن برای [[دفاع]] [[ضرورت]] داشته باشد. {{متن قرآن\|وَإِذَا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً وَاحِدَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كَانَ بِكُمْ أَذًى مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref>

Hosein: جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:39:20Z

جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۰۹
خط ۷:		خط ۷:
	==نکات==		==نکات==
	[[خداوند]] به [[پیامبر]] در باره [[هشیاری]] در برابر [[دشمن]] و [[غافل]] نشدن از اسلحه‌ها حتی به هنگام [[خواندن نماز]] مورد توجه و توصیه قرار گرفته است: {{متن قرآن\|وَ إِذٰا کنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۷۲۱.</ref>.		[[خداوند]] به [[پیامبر]] در باره [[هشیاری]] در برابر [[دشمن]] و [[غافل]] نشدن از اسلحه‌ها حتی به هنگام [[خواندن نماز]] مورد توجه و توصیه قرار گرفته است: {{متن قرآن\|وَ إِذٰا کنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۷۲۱.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Hosein: جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

2022-06-01T15:14:57Z

جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۴
خط ۷:		خط ۷:
	==نکات==		==نکات==
	[[خداوند]] به [[پیامبر]] در باره [[هشیاری]] در برابر [[دشمن]] و [[غافل]] نشدن از اسلحه‌ها حتی به هنگام [[خواندن نماز]] مورد توجه و توصیه قرار گرفته است: {{متن قرآن\|وَ إِذٰا کنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۷۲۱.</ref>.		[[خداوند]] به [[پیامبر]] در باره [[هشیاری]] در برابر [[دشمن]] و [[غافل]] نشدن از اسلحه‌ها حتی به هنگام [[خواندن نماز]] مورد توجه و توصیه قرار گرفته است: {{متن قرآن\|وَ إِذٰا کنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ}}<ref>«و (به هنگام خطر) چون در میان ایشان بودی و برای آنان نماز برپا داشتی باید گروهی از ایشان با تو (به نماز) ایستند و جنگ‌افزارهایشان را (نیز) با خود بردارند و چون به سجده روند (و رکعت دیگر را فرادی تمام کنند) باید پس شما بایستند و پس از آن دسته دیگری که نما» سوره نساء، آیه ۱۰۲.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۷۲۱.</ref>.

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T19:25:22Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۵۵
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T17:44:17Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۱۴
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==