سلام در حدیث - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۵

2023-10-01T08:55:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۵
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = سلام		\| موضوع مرتبط = سلام
	\| عنوان مدخل = سلام		\| عنوان مدخل = سلام
	\| مداخل مرتبط = [[سلام در لغت]] - [[سلام در قرآن]] - [[سلام در حدیث]] - [[سلام در معارف و سیره نبوی]] - [[سلام در فقه اسلامی]] - [[سلام در ~~فقه اسلامی~~]] - [[سلام در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[سلام در حقوق اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[سلام در لغت]] - [[سلام در قرآن]] - [[سلام در حدیث]] - [[سلام در معارف و سیره نبوی]] - [[سلام در فقه اسلامی]] - [[سلام در معارف دعا و زیارت]] - [[سلام در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[سلام در حقوق اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۰

2023-10-01T08:50:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۰
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = سلام		\| موضوع مرتبط = سلام
	\| عنوان مدخل = سلام		\| عنوان مدخل = سلام
	\| مداخل مرتبط = [[سلام در لغت]] - [[سلام در قرآن]] - [[سلام در حدیث]] - [[سلام در معارف و سیره نبوی]] - [[سلام در فقه اسلامی]] - [[سلام در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[سلام در حقوق اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[سلام در لغت]] - [[سلام در قرآن]] - [[سلام در حدیث]] - [[سلام در معارف و سیره نبوی]] - [[سلام در فقه اسلامی]] - [[سلام در فقه اسلامی]] - [[سلام در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[سلام در حقوق اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* مدارک شیعه */

2023-10-01T06:08:46Z

مدارک شیعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۸
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== مدارک [[شیعه]] ==		== مدارک [[شیعه]] ==
	در [[فرهنگ]] کلمات اهل بیت {{عم}}، [[مقام]] سلم با [[حقیقت]] [[دین]] و [[اسلام]] کامل و [[ولایت ائمه]] {{عم}} عجین شده است. ریشه این امور برگرفته از [[قرآن]] است که [[خداوند]] در [[آیات]] متعدد، دین [[حقیقی]] و اسلام [[مرضی]] خود را تنها تحت [[ولایت امام]] [[معصوم]] می‌پذیرد؛ چنان‌که در [[آیه اکمال]]، که بعد از [[واقعه غدیر]] و [[انتصاب]] حضرت علی {{ع}} به [[وصایت]] [[رسول خدا]] {{صل}} نازل شد، می‌فرماید:		در [[فرهنگ]] کلمات اهل بیت {{عم}}، مقام سلم با [[حقیقت]] [[دین]] و [[اسلام]] کامل و [[ولایت ائمه]] {{عم}} عجین شده است. ریشه این امور برگرفته از [[قرآن]] است که [[خداوند]] در [[آیات]] متعدد، دین [[حقیقی]] و اسلام [[مرضی]] خود را تنها تحت [[ولایت امام]] [[معصوم]] می‌پذیرد؛ چنان‌که در [[آیه اکمال]]، که بعد از [[واقعه غدیر]] و [[انتصاب]] حضرت علی {{ع}} به [[وصایت]] [[رسول خدا]] {{صل}} نازل شد، می‌فرماید:
	{{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا}}<ref>«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref>.		{{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا}}<ref>«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref>.

	بر این اساس است که در [[جوامع روایی]] [[شیعه]]، همه ارکان اصلی [[دین]] همچون [[اسلام]] و [[تسلیم]] و [[اخلاص]] و دین [[قیّم]] و تعابیری شبیه به آن، به [[ولایت حضرت علی]] {{ع}} [[تطبیق]] داده شده است. ذیلاً به برخی از این [[روایات]] اشاره می‌نماییم: {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِهِ‏ {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}} قَالَ التَّسْلِيمُ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ {{ع}} بِالْوَلَايَةِ}}. {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ الْبَاقِرُ وَ الصَّادِقُ {{عم}} فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ* وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ}} قَالا الدِّينُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}. {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِهِ: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ}} لِوَلَايَةِ عَلِيٍّ {{ع}}}}<ref>هر سه روایت از بحار الأنوار (ط. دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ﻫ.ق)، ج۳۵، ص۳۴۲.</ref>.		بر این اساس است که در جوامع روایی [[شیعه]]، همه ارکان اصلی [[دین]] همچون [[اسلام]] و [[تسلیم]] و [[اخلاص]] و دین [[قیّم]] و تعابیری شبیه به آن، به [[ولایت حضرت علی]] {{ع}} [[تطبیق]] داده شده است. ذیلاً به برخی از این [[روایات]] اشاره می‌نماییم: {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِهِ‏ {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}} قَالَ التَّسْلِيمُ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ {{ع}} بِالْوَلَايَةِ}}. {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ الْبَاقِرُ وَ الصَّادِقُ {{عم}} فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ* وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ}} قَالا الدِّينُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}. {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِهِ: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ}} لِوَلَايَةِ عَلِيٍّ {{ع}}}}<ref>هر سه روایت از بحار الأنوار (ط. دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ﻫ.ق)، ج۳۵، ص۳۴۲.</ref>.

	در روایاتی که به طور خاص پیرامون [[آیه]] مورد بحث وارد شده، [[مقام]] [[سلم]]، به [[اطاعت]] و [[معرفت ائمه]] [[هدی]] {{عم}} [[تفسیر]] شده است: {{متن حدیث\|عَنْ زُرَارَةَ وَ حُمْرَانَ وَ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ وَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالُوا سَأَلْنَاهُمَا عَنْ قَوْلِ اللَّهِ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} قَالَ أُمِرُوا بِمَعْرِفَتِنَا}}<ref>بحار الأنوار، ج۳۵، ص۱۰۲.</ref>. {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ}} قَالَ فِي‏ وَلَايَتِنَا}}<ref>الکافی، ج۱، ص۴۱۷.</ref>.		در روایاتی که به طور خاص پیرامون [[آیه]] مورد بحث وارد شده، مقام [[سلم]]، به [[اطاعت]] و [[معرفت ائمه]] [[هدی]] {{عم}} [[تفسیر]] شده است: {{متن حدیث\|عَنْ زُرَارَةَ وَ حُمْرَانَ وَ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ وَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالُوا سَأَلْنَاهُمَا عَنْ قَوْلِ اللَّهِ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} قَالَ أُمِرُوا بِمَعْرِفَتِنَا}}<ref>بحار الأنوار، ج۳۵، ص۱۰۲.</ref>. {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ}} قَالَ فِي‏ وَلَايَتِنَا}}<ref>الکافی، ج۱، ص۴۱۷.</ref>.

	در [[آیه شریفه]]، [[خداوند]] خروج از [[مقام]] [[سلم]] خود را به هر عنوان - خواه در چهره [[دین]] و یاکفر و [[شرک]] با عنوان کلی [[تبعیت از شیطان]] تعبیر می‌فرماید. از آنجا که برای [[توده]] [[مردم]] [[شرک جلی]] و [[بت‌پرستی]] روشن بود، در بیانات [[اهل بیت]] {{عم}} [[پیروی]] از خطوات [[شیطان]] در آیه شریفه به [[تولی]] به [[ولایت ائمه]] [[جور]] و [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} [[تفسیر]] شده است.		در [[آیه شریفه]]، [[خداوند]] خروج از مقام [[سلم]] خود را به هر عنوان - خواه در چهره [[دین]] و یاکفر و [[شرک]] با عنوان کلی [[تبعیت از شیطان]] تعبیر می‌فرماید. از آنجا که برای [[توده]] [[مردم]] [[شرک جلی]] و [[بت‌پرستی]] روشن بود، در بیانات [[اهل بیت]] {{عم}} [[پیروی]] از خطوات [[شیطان]] در آیه شریفه به [[تولی]] به [[ولایت ائمه]] [[جور]] و [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} [[تفسیر]] شده است.

	{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ زَيْنُ الْعَابِدِينَ وَ جَعْفَرٌ الصَّادِقُ {{عم}} قَالا {{متن قرآن\|ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} فِي وَلَايَةِ عَلِيٍّ‏ {{متن قرآن\| وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالا لَا تَتَّبِعُوا غَيْرَهُ‏}}<ref>مناقب آل أبی طالب {{عم}}(لابن‌شهرآشوب) (ط. علامه، ۱۳۷۹ ﻫ.ق)، ج۳، ص۹۶.</ref>.		{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ زَيْنُ الْعَابِدِينَ وَ جَعْفَرٌ الصَّادِقُ {{عم}} قَالا {{متن قرآن\|ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} فِي وَلَايَةِ عَلِيٍّ‏ {{متن قرآن\| وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالا لَا تَتَّبِعُوا غَيْرَهُ‏}}<ref>مناقب آل أبی طالب {{عم}}(لابن‌شهرآشوب) (ط. علامه، ۱۳۷۹ ﻫ.ق)، ج۳، ص۹۶.</ref>.
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	[[نماز]] معراجیه [[رسول خدا]] {{صل}} در [[شب معراج]]، بیانگر جلوه‌های گوناگون دارالسلام الهی است. ایشان از آغاز تا پایان نماز خود در مقام وصل، جلوه‌های [[ولایت الهی]] را [[مشاهده]] کردند و در مراتب این مقام با خداوند تکلم می‌نمودند؛ در پایان نماز که رسول خدا {{صل}} صفوف به هم فشرده [[انبیا]] {{عم}} و [[ملائکه]] [[الهی]] را در پشت سر خود دیدند، به ایشان خطاب شد: {{متن حدیث\|یَا مُحَمَّدُ، سَلِّم عَلَیْهِمْ}}. و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بلافاصله فرمود: {{متن حدیث\|السَّلَامُ‏ عَلَيْكُمْ‏ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ‏ وَ بَرَكَاتُهُ‏}}. بدین ترتیب، این ذکر در [[سلام]] [[نماز]] قرار گرفت. سپس به رسول خدا {{صل}} [[وحی]] شد: {{متن حدیث\|فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنَّ السَّلَامَ‏ وَ التَّحِيَّةَ وَ الرَّحْمَةَ وَ الْبَرَكَاتِ أَنْتَ وَ ذُرِّيَّتُكَ}}<ref>الکافی، ج۳، ص۴۸۶.</ref>.		[[نماز]] معراجیه [[رسول خدا]] {{صل}} در [[شب معراج]]، بیانگر جلوه‌های گوناگون دارالسلام الهی است. ایشان از آغاز تا پایان نماز خود در مقام وصل، جلوه‌های [[ولایت الهی]] را [[مشاهده]] کردند و در مراتب این مقام با خداوند تکلم می‌نمودند؛ در پایان نماز که رسول خدا {{صل}} صفوف به هم فشرده [[انبیا]] {{عم}} و [[ملائکه]] [[الهی]] را در پشت سر خود دیدند، به ایشان خطاب شد: {{متن حدیث\|یَا مُحَمَّدُ، سَلِّم عَلَیْهِمْ}}. و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بلافاصله فرمود: {{متن حدیث\|السَّلَامُ‏ عَلَيْكُمْ‏ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ‏ وَ بَرَكَاتُهُ‏}}. بدین ترتیب، این ذکر در [[سلام]] [[نماز]] قرار گرفت. سپس به رسول خدا {{صل}} [[وحی]] شد: {{متن حدیث\|فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنَّ السَّلَامَ‏ وَ التَّحِيَّةَ وَ الرَّحْمَةَ وَ الْبَرَكَاتِ أَنْتَ وَ ذُرِّيَّتُكَ}}<ref>الکافی، ج۳، ص۴۸۶.</ref>.

	از این عبارت روشن می‌شود که [[مقام امامت]] و [[ولایت]] به دلیل استقرار در [[مقام ایمان]] کامل، [[تسلیم محض]] و [[اسلام]] تام، [[مظهر اسم]] [[سلام الهی]] است و همه تحیات و [[برکات]] و رحمت‌های [[عام و خاص]] الهی از طریق [[مقام ولایت]] بر خلایق جاری می‌شود. این مطلب علاوه بر آنکه با [[ادله عقلی]] ثابت شده است، در [[نصوص]] گوناگون [[قرآنی]] و [[روایی]] نیز بیان گردیده.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵]]، ص ۱۸۴.</ref>		از این عبارت روشن می‌شود که [[مقام امامت]] و [[ولایت]] به دلیل استقرار در [[مقام ایمان]] کامل، [[تسلیم محض]] و [[اسلام]] تام، [[مظهر اسم]] [[سلام الهی]] است و همه تحیات و [[برکات]] و رحمت‌های [[عام و خاص]] الهی از طریق [[مقام ولایت]] بر خلایق جاری می‌شود. این مطلب علاوه بر آنکه با [[ادله عقلی]] ثابت شده است، در [[نصوص]] گوناگون [[قرآنی]] و [[روایی]] نیز بیان گردیده<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵]]، ص ۱۸۴.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مدارک عامه */

2023-10-01T06:07:44Z

مدارک عامه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۷
خط ۷:		خط ۷:

	== مدارک [[عامه]] ==		== مدارک [[عامه]] ==
	در مدارک عامه موارد فراوانی وجود دارد که [[سلم]] و سلام الهی را بر [[اهل بیت]] {{عم}} حمل کرده‌اند و این جدای از مدارکی است که [[حضرت علی]] {{ع}} را [[افضل]]، [[اعلم]] و اشبه خلایق در [[طهارت]] و [[عصمت]] به [[رسول اکرم]] {{صل}} معرفی می‌کنند. اگر بنا بر [[اتفاق]] [[فریقین]]، [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[مظهر]] سلام الهی است، بنابراین، حضرت علی {{ع}} نیز [[تالی]] تلو ایشان در سلام الهی است. چنان‌که در ذیل [[آیه مباهله]]<ref>برهان پنجم از این مجموعه.</ref> به برخی از این [[روایات]] اشاره شد.		در مدارک عامه موارد فراوانی وجود دارد که [[سلم]] و سلام الهی را بر [[اهل بیت]] {{عم}} حمل کرده‌اند و این جدای از مدارکی است که [[حضرت علی]] {{ع}} را [[افضل]]، [[اعلم]] و اشبه خلایق در [[طهارت]] و [[عصمت]] به [[رسول اکرم]] {{صل}} معرفی می‌کنند. اگر بنا بر [[اتفاق]] [[فریقین]]، [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[مظهر]] سلام الهی است، بنابراین، حضرت علی {{ع}} نیز [[تالی]] تلو ایشان در سلام الهی است. چنان‌که در ذیل [[آیه مباهله]]<ref>برهان پنجم از این مجموعه.</ref> به برخی از این [[روایات]] اشاره شد: {{متن حدیث\|عَنْ جَعْفَرٍ الْفَزَارِيِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحُسَيْنِ... عَنْ شَرِيكٍ‏ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} قَالَ فِي وَلَايَةِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}<ref>تفسیر فرات الکوفی (ط. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۴۱۰ﻫ.ق)، ص۶۶.</ref>. {{متن حدیث\|أخرج في المناقب عن مسعدة بن صدقة عن جعفر الصادق عن أبيه عن جده عن الحسين عن امير المؤمنين على {{ع}} قال: الا العلم الذي هبط به [[آدم]] {{ع}} و جميع ما فضلت به النبيون إلى خاتم النبيين في عترة خاتم النبيين فأين يتاه بكم و أين تذهبون، و انهم فيكم كأصحاب الكهف و مثلهم باب حطة و هم باب السلم في قوله تعالى: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}}}<ref>احقاق الحق و ازهاق الباطل (ط. مکتبة آیة الله المرعشی النجفی، ۱۴۰۹ﻫ.ق)، ج۳، ص۵۳۷.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵]]، ص ۱۸۳.</ref>

	{{متن حدیث\|عَنْ جَعْفَرٍ الْفَزَارِيِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحُسَيْنِ... عَنْ شَرِيكٍ‏ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} قَالَ فِي وَلَايَةِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}<ref>تفسیر فرات الکوفی (ط. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۴۱۰ﻫ.ق)، ص۶۶.</ref>.

	{{متن حدیث\|أخرج في المناقب عن مسعدة بن صدقة عن جعفر الصادق عن أبيه عن جده عن الحسين عن امير المؤمنين على {{ع}} قال: الا العلم الذي هبط به [[آدم]] {{ع}} و جميع ما فضلت به النبيون إلى خاتم النبيين في عترة خاتم النبيين فأين يتاه بكم و أين تذهبون، و انهم فيكم كأصحاب الكهف و مثلهم باب حطة و هم باب السلم في قوله تعالى: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}<ref>«ای مؤمنان! همگی به فرمانبرداری (خداوند) درآیید و از گام‌های شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است» سوره بقره، آیه ۲۰۸.</ref>.<ref>احقاق الحق و ازهاق الباطل (ط. مکتبة آیة الله المرعشی النجفی، ۱۴۰۹ﻫ.ق)، ج۳، ص۵۳۷.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵]]، ص ۱۸۳.</ref>

	== مدارک [[شیعه]] ==		== مدارک [[شیعه]] ==

Bahmani: /* مدارک شیعه */

2023-10-01T06:06:48Z

مدارک شیعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۶
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	در [[آیه شریفه]]، [[خداوند]] خروج از [[مقام]] [[سلم]] خود را به هر عنوان - خواه در چهره [[دین]] و یاکفر و [[شرک]] با عنوان کلی [[تبعیت از شیطان]] تعبیر می‌فرماید. از آنجا که برای [[توده]] [[مردم]] [[شرک جلی]] و [[بت‌پرستی]] روشن بود، در بیانات [[اهل بیت]] {{عم}} [[پیروی]] از خطوات [[شیطان]] در آیه شریفه به [[تولی]] به [[ولایت ائمه]] [[جور]] و [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} [[تفسیر]] شده است.		در [[آیه شریفه]]، [[خداوند]] خروج از [[مقام]] [[سلم]] خود را به هر عنوان - خواه در چهره [[دین]] و یاکفر و [[شرک]] با عنوان کلی [[تبعیت از شیطان]] تعبیر می‌فرماید. از آنجا که برای [[توده]] [[مردم]] [[شرک جلی]] و [[بت‌پرستی]] روشن بود، در بیانات [[اهل بیت]] {{عم}} [[پیروی]] از خطوات [[شیطان]] در آیه شریفه به [[تولی]] به [[ولایت ائمه]] [[جور]] و [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} [[تفسیر]] شده است.

	{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ زَيْنُ الْعَابِدِينَ وَ جَعْفَرٌ الصَّادِقُ {{عم}} قَالا {{متن قرآن\|ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}}فِي وَلَايَةِ عَلِيٍّ‏ {{متن قرآن وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالا لَا تَتَّبِعُوا غَيْرَهُ‏}}<ref>مناقب آل أبی طالب {{عم}}(لابن‌شهرآشوب) (ط. علامه، ۱۳۷۹ ﻫ.ق)، ج۳، ص۹۶.</ref>.		{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ زَيْنُ الْعَابِدِينَ وَ جَعْفَرٌ الصَّادِقُ {{عم}} قَالا {{متن قرآن\|ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} فِي وَلَايَةِ عَلِيٍّ‏ {{متن قرآن\| وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالا لَا تَتَّبِعُوا غَيْرَهُ‏}}<ref>مناقب آل أبی طالب {{عم}}(لابن‌شهرآشوب) (ط. علامه، ۱۳۷۹ ﻫ.ق)، ج۳، ص۹۶.</ref>.

	{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالَ أَ تَدْرِي مَا السِّلْمُ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ أَعْلَمُ قَالَ وَلَايَةُ عَلِيٍّ‏ وَ الْأَئِمَّةِ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ‏ بَعْدِهِ‏{{عم}} قَالَ وَ خُطُوَاتُ الشَّيْطَانِ وَ اللَّهِ وَلَايَةُ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ}}<ref>تفسیر العیاشی (ط. مکتبة العلمیة الإسلامیة، ۱۳۸۰ ﻫ.ق)، ج۱، ص۱۰۲.</ref>.		{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالَ أَ تَدْرِي مَا السِّلْمُ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ أَعْلَمُ قَالَ وَلَايَةُ عَلِيٍّ‏ وَ الْأَئِمَّةِ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ‏ بَعْدِهِ‏{{عم}} قَالَ وَ خُطُوَاتُ الشَّيْطَانِ وَ اللَّهِ وَلَايَةُ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ}}<ref>تفسیر العیاشی (ط. مکتبة العلمیة الإسلامیة، ۱۳۸۰ ﻫ.ق)، ج۱، ص۱۰۲.</ref>.

Bahmani در ‏۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۰۶

2023-10-01T06:06:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۶
خط ۷:		خط ۷:

	== مدارک [[عامه]] ==		== مدارک [[عامه]] ==
	در مدارک عامه موارد فراوانی وجود دارد که [[سلم]] و [[سلام الهی]] را بر [[اهل بیت]] {{عم}} حمل کرده‌اند و این جدای از مدارکی است که [[حضرت علی]] {{ع}} را [[افضل]]، [[اعلم]] و اشبه خلایق در [[طهارت]] و [[عصمت]] به [[رسول اکرم]] {{صل}} معرفی می‌کنند. اگر بنا بر [[اتفاق]] [[فریقین]]، [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[مظهر]] سلام الهی است، بنابراین، حضرت علی {{ع}} نیز [[تالی]] تلو ایشان در سلام الهی است. چنان‌که در ذیل [[آیه مباهله]]<ref>برهان پنجم از این مجموعه.</ref> به برخی از این [[روایات]] اشاره شد.		در مدارک عامه موارد فراوانی وجود دارد که [[سلم]] و سلام الهی را بر [[اهل بیت]] {{عم}} حمل کرده‌اند و این جدای از مدارکی است که [[حضرت علی]] {{ع}} را [[افضل]]، [[اعلم]] و اشبه خلایق در [[طهارت]] و [[عصمت]] به [[رسول اکرم]] {{صل}} معرفی می‌کنند. اگر بنا بر [[اتفاق]] [[فریقین]]، [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[مظهر]] سلام الهی است، بنابراین، حضرت علی {{ع}} نیز [[تالی]] تلو ایشان در سلام الهی است. چنان‌که در ذیل [[آیه مباهله]]<ref>برهان پنجم از این مجموعه.</ref> به برخی از این [[روایات]] اشاره شد.

	{{متن حدیث\|عَنْ جَعْفَرٍ الْفَزَارِيِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحُسَيْنِ... عَنْ شَرِيكٍ‏ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} قَالَ فِي وَلَايَةِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}<ref>تفسیر فرات الکوفی (ط. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۴۱۰ﻫ.ق)، ص۶۶.</ref>.		{{متن حدیث\|عَنْ جَعْفَرٍ الْفَزَارِيِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحُسَيْنِ... عَنْ شَرِيكٍ‏ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} قَالَ فِي وَلَايَةِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}<ref>تفسیر فرات الکوفی (ط. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۴۱۰ﻫ.ق)، ص۶۶.</ref>.

	{{متن حدیث\|أخرج في المناقب عن مسعدة بن صدقة عن جعفر الصادق عن أبيه عن جده عن الحسين عن امير المؤمنين على {{ع}} قال: الا العلم الذي هبط به [[آدم]] {{ع}} و جميع ما فضلت به النبيون إلى خاتم النبيين في عترة خاتم النبيين فأين يتاه بكم و أين تذهبون، و انهم فيكم كأصحاب الكهف و مثلهم باب حطة و هم باب السلم في قوله تعالى: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}<ref>«ای مؤمنان! همگی به فرمانبرداری (خداوند) درآیید و از گام‌های شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است» سوره بقره، آیه ۲۰۸.</ref>}}<ref>احقاق الحق و ازهاق الباطل (ط. مکتبة آیة الله المرعشی النجفی، ۱۴۰۹ﻫ.ق)، ج۳، ص۵۳۷.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۵ ص ۱۸۳.</ref>		{{متن حدیث\|أخرج في المناقب عن مسعدة بن صدقة عن جعفر الصادق عن أبيه عن جده عن الحسين عن امير المؤمنين على {{ع}} قال: الا العلم الذي هبط به [[آدم]] {{ع}} و جميع ما فضلت به النبيون إلى خاتم النبيين في عترة خاتم النبيين فأين يتاه بكم و أين تذهبون، و انهم فيكم كأصحاب الكهف و مثلهم باب حطة و هم باب السلم في قوله تعالى: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}<ref>«ای مؤمنان! همگی به فرمانبرداری (خداوند) درآیید و از گام‌های شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است» سوره بقره، آیه ۲۰۸.</ref>.<ref>احقاق الحق و ازهاق الباطل (ط. مکتبة آیة الله المرعشی النجفی، ۱۴۰۹ﻫ.ق)، ج۳، ص۵۳۷.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵]]، ص ۱۸۳.</ref>

	== مدارک [[شیعه]] ==		== مدارک [[شیعه]] ==
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	{{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا}}<ref>«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref>.		{{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا}}<ref>«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref>.

	بر این اساس است که در [[جوامع روایی]] [[شیعه]]، همه ارکان اصلی [[دین]] همچون [[اسلام]] و [[تسلیم]] و [[اخلاص]] و دین [[قیّم]] و تعابیری شبیه به آن، به [[ولایت حضرت علی]] {{ع}} [[تطبیق]] داده شده است. ذیلاً به برخی از این [[روایات]] اشاره می‌نماییم:		بر این اساس است که در [[جوامع روایی]] [[شیعه]]، همه ارکان اصلی [[دین]] همچون [[اسلام]] و [[تسلیم]] و [[اخلاص]] و دین [[قیّم]] و تعابیری شبیه به آن، به [[ولایت حضرت علی]] {{ع}} [[تطبیق]] داده شده است. ذیلاً به برخی از این [[روایات]] اشاره می‌نماییم: {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِهِ‏ {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}} قَالَ التَّسْلِيمُ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ {{ع}} بِالْوَلَايَةِ}}. {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ الْبَاقِرُ وَ الصَّادِقُ {{عم}} فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ* وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ}} قَالا الدِّينُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}. {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِهِ: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ}} لِوَلَايَةِ عَلِيٍّ {{ع}}}}<ref>هر سه روایت از بحار الأنوار (ط. دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ﻫ.ق)، ج۳۵، ص۳۴۲.</ref>.
	{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِهِ‏ {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}}~~<ref>«بی‌گمان دین (راستین) نزد خداوند، اسلام است» سوره آل عمران، آیه ۱۹.</ref> ‏~~ قَالَ التَّسْلِيمُ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ {{ع}} بِالْوَلَايَةِ}}.

	{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ الْبَاقِرُ وَ الصَّادِقُ {{عم}} فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ* وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ}}<ref>«که بی‌گمان آنچه به شما نوید می‌دهند، راستین است * و (روز) پاداش و کیفر، رخ‌دادنی است» سوره ذاریات، آیه ۵.</ref> قَالا الدِّينُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}.		در روایاتی که به طور خاص پیرامون [[آیه]] مورد بحث وارد شده، [[مقام]] [[سلم]]، به [[اطاعت]] و [[معرفت ائمه]] [[هدی]] {{عم}} [[تفسیر]] شده است: {{متن حدیث\|عَنْ زُرَارَةَ وَ حُمْرَانَ وَ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ وَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالُوا سَأَلْنَاهُمَا عَنْ قَوْلِ اللَّهِ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} قَالَ أُمِرُوا بِمَعْرِفَتِنَا}}<ref>بحار الأنوار، ج۳۵، ص۱۰۲.</ref>. {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ}} قَالَ فِي‏ وَلَايَتِنَا}}<ref>الکافی، ج۱، ص۴۱۷.</ref>.

	{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِهِ: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ}}<ref>«و ابراهیم آن را به پسران خود سفارش کرد و یعقوب نیز: که ای فرزندان من! خداوند برای شما این دین را برگزیده است پس، جز در فرمانبرداری (از او) از این جهان نروید» سوره بقره، آیه ۱۳۲.</ref> ‏ لِوَلَايَةِ عَلِيٍّ {{ع}}}}<ref>هر سه روایت از بحار الأنوار (ط. دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ﻫ.ق)، ج۳۵، ص۳۴۲.</ref>.

	در روایاتی که به طور خاص پیرامون [[آیه]] مورد بحث وارد شده، [[مقام]] [[سلم]]، به [[اطاعت]] و [[معرفت ائمه]] [[هدی]] {{عم}} [[تفسیر]] شده است.
	{{متن حدیث\|عَنْ زُرَارَةَ وَ حُمْرَانَ وَ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ وَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالُوا سَأَلْنَاهُمَا عَنْ قَوْلِ اللَّهِ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} قَالَ أُمِرُوا بِمَعْرِفَتِنَا}}<ref>بحار الأنوار، ج۳۵، ص۱۰۲.</ref>.

	{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ}}<ref>«ای مؤمنان! همگی به فرمانبرداری (خداوند) درآیید و از گام‌های شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است» سوره بقره، آیه ۲۰۸.</ref> ‏ قَالَ فِي‏ وَلَايَتِنَا}}<ref>الکافی، ج۱، ص۴۱۷.</ref>.

	در [[آیه شریفه]]، [[خداوند]] خروج از [[مقام]] [[سلم]] خود را به هر عنوان - خواه در چهره [[دین]] و یاکفر و [[شرک]] با عنوان کلی [[تبعیت از شیطان]] تعبیر می‌فرماید. از آنجا که برای [[توده]] [[مردم]] [[شرک جلی]] و [[بت‌پرستی]] روشن بود، در بیانات [[اهل بیت]] {{عم}} [[پیروی]] از خطوات [[شیطان]] در آیه شریفه به [[تولی]] به [[ولایت ائمه]] [[جور]] و [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} [[تفسیر]] شده است.		در [[آیه شریفه]]، [[خداوند]] خروج از [[مقام]] [[سلم]] خود را به هر عنوان - خواه در چهره [[دین]] و یاکفر و [[شرک]] با عنوان کلی [[تبعیت از شیطان]] تعبیر می‌فرماید. از آنجا که برای [[توده]] [[مردم]] [[شرک جلی]] و [[بت‌پرستی]] روشن بود، در بیانات [[اهل بیت]] {{عم}} [[پیروی]] از خطوات [[شیطان]] در آیه شریفه به [[تولی]] به [[ولایت ائمه]] [[جور]] و [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} [[تفسیر]] شده است.
خط ۳۵:		خط ۲۷:
	{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالَ أَ تَدْرِي مَا السِّلْمُ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ أَعْلَمُ قَالَ وَلَايَةُ عَلِيٍّ‏ وَ الْأَئِمَّةِ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ‏ بَعْدِهِ‏{{عم}} قَالَ وَ خُطُوَاتُ الشَّيْطَانِ وَ اللَّهِ وَلَايَةُ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ}}<ref>تفسیر العیاشی (ط. مکتبة العلمیة الإسلامیة، ۱۳۸۰ ﻫ.ق)، ج۱، ص۱۰۲.</ref>.		{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالَ أَ تَدْرِي مَا السِّلْمُ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ أَعْلَمُ قَالَ وَلَايَةُ عَلِيٍّ‏ وَ الْأَئِمَّةِ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ‏ بَعْدِهِ‏{{عم}} قَالَ وَ خُطُوَاتُ الشَّيْطَانِ وَ اللَّهِ وَلَايَةُ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ}}<ref>تفسیر العیاشی (ط. مکتبة العلمیة الإسلامیة، ۱۳۸۰ ﻫ.ق)، ج۱، ص۱۰۲.</ref>.

	[[امام باقر]] {{ع}} در بیانی [[زیبا]]، دارالسلام [[الهی]] را دار [[ولایت امیرالمؤمنین]] [[علی]] {{ع}} بیان می‌دارند که خداوند به همه [[مسلمانان]] ورود به آن را امر ایجابی فرموده است:		[[امام باقر]] {{ع}} در بیانی [[زیبا]]، دارالسلام [[الهی]] را دار [[ولایت امیرالمؤمنین]] [[علی]] {{ع}} بیان می‌دارند که خداوند به همه [[مسلمانان]] ورود به آن را امر ایجابی فرموده است: {{متن حدیث\|عَنْ جَابِرِ رَضِىَ اللّهُ عَنْهُ، عَنْ الْإِمَامِ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}} فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}}، قَالَ: «السِّلْمُ: وَلَايَةُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَلَايَةُ أَوْلَادِهِ»، وَ قَالَ: «اقْبِلَوهَا كَافَّةً وَ لَا تُنْكِرُوهَا»}}<ref>غرر الأخبار (ط. دلیل ما، ۱۴۲۷ ﻫ.ق)، ص۱۵۹.</ref>.
	{{متن حدیث\|عَنْ جَابِرِ رَضِىَ اللّهُ عَنْهُ، عَنْ الْإِمَامِ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}} فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}}، قَالَ: «السِّلْمُ: وَلَايَةُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَلَايَةُ أَوْلَادِهِ»، وَ قَالَ: «اقْبِلَوهَا كَافَّةً وَ لَا تُنْكِرُوهَا»}}<ref>غرر الأخبار (ط. دلیل ما، ۱۴۲۷ ﻫ.ق)، ص۱۵۹.</ref>.

	[[نماز]] معراجیه [[رسول خدا]] {{صل}} در [[شب معراج]]، بیانگر جلوه‌های گوناگون دارالسلام الهی است. ایشان از آغاز تا پایان نماز خود در مقام وصل، جلوه‌های [[ولایت الهی]] را [[مشاهده]] کردند و در مراتب این مقام با خداوند تکلم می‌نمودند؛ در پایان نماز که رسول خدا {{صل}} صفوف به هم فشرده [[انبیا]] {{عم}} و [[ملائکه]] [[الهی]] را در پشت سر خود دیدند، به ایشان خطاب شد: {{متن حدیث\|یَا مُحَمَّدُ، سَلِّم عَلَیْهِمْ}}. و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بلافاصله فرمود: {{متن حدیث\|السَّلَامُ‏ عَلَيْكُمْ‏ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ‏ وَ بَرَكَاتُهُ‏}}. بدین ترتیب، این ذکر در [[سلام]] [[نماز]] قرار گرفت. سپس به رسول خدا {{صل}} [[وحی]] شد:		[[نماز]] معراجیه [[رسول خدا]] {{صل}} در [[شب معراج]]، بیانگر جلوه‌های گوناگون دارالسلام الهی است. ایشان از آغاز تا پایان نماز خود در مقام وصل، جلوه‌های [[ولایت الهی]] را [[مشاهده]] کردند و در مراتب این مقام با خداوند تکلم می‌نمودند؛ در پایان نماز که رسول خدا {{صل}} صفوف به هم فشرده [[انبیا]] {{عم}} و [[ملائکه]] [[الهی]] را در پشت سر خود دیدند، به ایشان خطاب شد: {{متن حدیث\|یَا مُحَمَّدُ، سَلِّم عَلَیْهِمْ}}. و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بلافاصله فرمود: {{متن حدیث\|السَّلَامُ‏ عَلَيْكُمْ‏ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ‏ وَ بَرَكَاتُهُ‏}}. بدین ترتیب، این ذکر در [[سلام]] [[نماز]] قرار گرفت. سپس به رسول خدا {{صل}} [[وحی]] شد: {{متن حدیث\|فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنَّ السَّلَامَ‏ وَ التَّحِيَّةَ وَ الرَّحْمَةَ وَ الْبَرَكَاتِ أَنْتَ وَ ذُرِّيَّتُكَ}}<ref>الکافی، ج۳، ص۴۸۶.</ref>.
	{{متن حدیث\|فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنَّ السَّلَامَ‏ وَ التَّحِيَّةَ وَ الرَّحْمَةَ وَ الْبَرَكَاتِ أَنْتَ وَ ذُرِّيَّتُكَ}}<ref>الکافی، ج۳، ص۴۸۶.</ref>.

	از این عبارت روشن می‌شود که [[مقام امامت]] و [[ولایت]] به دلیل استقرار در [[مقام ایمان]] کامل، [[تسلیم محض]] و [[اسلام]] تام، [[مظهر اسم]] [[سلام الهی]] است و همه تحیات و [[برکات]] و رحمت‌های [[عام و خاص]] الهی از طریق [[مقام ولایت]] بر خلایق جاری می‌شود. این مطلب علاوه بر آنکه با [[ادله عقلی]] ثابت شده است، در [[نصوص]] گوناگون [[قرآنی]] و [[روایی]] نیز بیان گردیده.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۵ ص ۱۸۴.</ref>		از این عبارت روشن می‌شود که [[مقام امامت]] و [[ولایت]] به دلیل استقرار در [[مقام ایمان]] کامل، [[تسلیم محض]] و [[اسلام]] تام، [[مظهر اسم]] [[سلام الهی]] است و همه تحیات و [[برکات]] و رحمت‌های [[عام و خاص]] الهی از طریق [[مقام ولایت]] بر خلایق جاری می‌شود. این مطلب علاوه بر آنکه با [[ادله عقلی]] ثابت شده است، در [[نصوص]] گوناگون [[قرآنی]] و [[روایی]] نیز بیان گردیده.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵]]، ص ۱۸۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'ه. ق.' به 'ﻫ.ق'

2023-07-30T10:08:29Z

جایگزینی متن - 'ه. ق.' به 'ﻫ.ق'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۸
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ الْبَاقِرُ وَ الصَّادِقُ {{عم}} فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ* وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ}}<ref>«که بی‌گمان آنچه به شما نوید می‌دهند، راستین است * و (روز) پاداش و کیفر، رخ‌دادنی است» سوره ذاریات، آیه ۵.</ref> قَالا الدِّينُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}.		{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ الْبَاقِرُ وَ الصَّادِقُ {{عم}} فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ* وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ}}<ref>«که بی‌گمان آنچه به شما نوید می‌دهند، راستین است * و (روز) پاداش و کیفر، رخ‌دادنی است» سوره ذاریات، آیه ۵.</ref> قَالا الدِّينُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}.

	{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِهِ: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ}}<ref>«و ابراهیم آن را به پسران خود سفارش کرد و یعقوب نیز: که ای فرزندان من! خداوند برای شما این دین را برگزیده است پس، جز در فرمانبرداری (از او) از این جهان نروید» سوره بقره، آیه ۱۳۲.</ref> ‏ لِوَلَايَةِ عَلِيٍّ {{ع}}}}<ref>هر سه روایت از بحار الأنوار (ط. دار إحیاء التراث العربی، ~~۱۴۰۳ه~~. ق.)، ج۳۵، ص۳۴۲.</ref>.		{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِهِ: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ}}<ref>«و ابراهیم آن را به پسران خود سفارش کرد و یعقوب نیز: که ای فرزندان من! خداوند برای شما این دین را برگزیده است پس، جز در فرمانبرداری (از او) از این جهان نروید» سوره بقره، آیه ۱۳۲.</ref> ‏ لِوَلَايَةِ عَلِيٍّ {{ع}}}}<ref>هر سه روایت از بحار الأنوار (ط. دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ﻫ.ق)، ج۳۵، ص۳۴۲.</ref>.

	در روایاتی که به طور خاص پیرامون [[آیه]] مورد بحث وارد شده، [[مقام]] [[سلم]]، به [[اطاعت]] و [[معرفت ائمه]] [[هدی]] {{عم}} [[تفسیر]] شده است.		در روایاتی که به طور خاص پیرامون [[آیه]] مورد بحث وارد شده، [[مقام]] [[سلم]]، به [[اطاعت]] و [[معرفت ائمه]] [[هدی]] {{عم}} [[تفسیر]] شده است.
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	در [[آیه شریفه]]، [[خداوند]] خروج از [[مقام]] [[سلم]] خود را به هر عنوان - خواه در چهره [[دین]] و یاکفر و [[شرک]] با عنوان کلی [[تبعیت از شیطان]] تعبیر می‌فرماید. از آنجا که برای [[توده]] [[مردم]] [[شرک جلی]] و [[بت‌پرستی]] روشن بود، در بیانات [[اهل بیت]] {{عم}} [[پیروی]] از خطوات [[شیطان]] در آیه شریفه به [[تولی]] به [[ولایت ائمه]] [[جور]] و [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} [[تفسیر]] شده است.		در [[آیه شریفه]]، [[خداوند]] خروج از [[مقام]] [[سلم]] خود را به هر عنوان - خواه در چهره [[دین]] و یاکفر و [[شرک]] با عنوان کلی [[تبعیت از شیطان]] تعبیر می‌فرماید. از آنجا که برای [[توده]] [[مردم]] [[شرک جلی]] و [[بت‌پرستی]] روشن بود، در بیانات [[اهل بیت]] {{عم}} [[پیروی]] از خطوات [[شیطان]] در آیه شریفه به [[تولی]] به [[ولایت ائمه]] [[جور]] و [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} [[تفسیر]] شده است.

	{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ زَيْنُ الْعَابِدِينَ وَ جَعْفَرٌ الصَّادِقُ {{عم}} قَالا {{متن قرآن\|ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}}فِي وَلَايَةِ عَلِيٍّ‏ {{متن قرآن وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالا لَا تَتَّبِعُوا غَيْرَهُ‏}}<ref>مناقب آل أبی طالب {{عم}}(لابن‌شهرآشوب) (ط. علامه، ۱۳۷۹ ه. ق.)، ج۳، ص۹۶.</ref>.		{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ زَيْنُ الْعَابِدِينَ وَ جَعْفَرٌ الصَّادِقُ {{عم}} قَالا {{متن قرآن\|ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}}فِي وَلَايَةِ عَلِيٍّ‏ {{متن قرآن وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالا لَا تَتَّبِعُوا غَيْرَهُ‏}}<ref>مناقب آل أبی طالب {{عم}}(لابن‌شهرآشوب) (ط. علامه، ۱۳۷۹ ﻫ.ق)، ج۳، ص۹۶.</ref>.

	{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالَ أَ تَدْرِي مَا السِّلْمُ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ أَعْلَمُ قَالَ وَلَايَةُ عَلِيٍّ‏ وَ الْأَئِمَّةِ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ‏ بَعْدِهِ‏{{عم}} قَالَ وَ خُطُوَاتُ الشَّيْطَانِ وَ اللَّهِ وَلَايَةُ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ}}<ref>تفسیر العیاشی (ط. مکتبة العلمیة الإسلامیة، ۱۳۸۰ ﻫ.ق)، ج۱، ص۱۰۲.</ref>.		{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالَ أَ تَدْرِي مَا السِّلْمُ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ أَعْلَمُ قَالَ وَلَايَةُ عَلِيٍّ‏ وَ الْأَئِمَّةِ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ‏ بَعْدِهِ‏{{عم}} قَالَ وَ خُطُوَاتُ الشَّيْطَانِ وَ اللَّهِ وَلَايَةُ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ}}<ref>تفسیر العیاشی (ط. مکتبة العلمیة الإسلامیة، ۱۳۸۰ ﻫ.ق)، ج۱، ص۱۰۲.</ref>.

	[[امام باقر]] {{ع}} در بیانی [[زیبا]]، دارالسلام [[الهی]] را دار [[ولایت امیرالمؤمنین]] [[علی]] {{ع}} بیان می‌دارند که خداوند به همه [[مسلمانان]] ورود به آن را امر ایجابی فرموده است:		[[امام باقر]] {{ع}} در بیانی [[زیبا]]، دارالسلام [[الهی]] را دار [[ولایت امیرالمؤمنین]] [[علی]] {{ع}} بیان می‌دارند که خداوند به همه [[مسلمانان]] ورود به آن را امر ایجابی فرموده است:
	{{متن حدیث\|عَنْ جَابِرِ رَضِىَ اللّهُ عَنْهُ، عَنْ الْإِمَامِ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}} فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}}، قَالَ: «السِّلْمُ: وَلَايَةُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَلَايَةُ أَوْلَادِهِ»، وَ قَالَ: «اقْبِلَوهَا كَافَّةً وَ لَا تُنْكِرُوهَا»}}<ref>غرر الأخبار (ط. دلیل ما، ۱۴۲۷ ه. ق.)، ص۱۵۹.</ref>.		{{متن حدیث\|عَنْ جَابِرِ رَضِىَ اللّهُ عَنْهُ، عَنْ الْإِمَامِ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}} فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}}، قَالَ: «السِّلْمُ: وَلَايَةُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَلَايَةُ أَوْلَادِهِ»، وَ قَالَ: «اقْبِلَوهَا كَافَّةً وَ لَا تُنْكِرُوهَا»}}<ref>غرر الأخبار (ط. دلیل ما، ۱۴۲۷ ﻫ.ق)، ص۱۵۹.</ref>.

	[[نماز]] معراجیه [[رسول خدا]] {{صل}} در [[شب معراج]]، بیانگر جلوه‌های گوناگون دارالسلام الهی است. ایشان از آغاز تا پایان نماز خود در مقام وصل، جلوه‌های [[ولایت الهی]] را [[مشاهده]] کردند و در مراتب این مقام با خداوند تکلم می‌نمودند؛ در پایان نماز که رسول خدا {{صل}} صفوف به هم فشرده [[انبیا]] {{عم}} و [[ملائکه]] [[الهی]] را در پشت سر خود دیدند، به ایشان خطاب شد: {{متن حدیث\|یَا مُحَمَّدُ، سَلِّم عَلَیْهِمْ}}. و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بلافاصله فرمود: {{متن حدیث\|السَّلَامُ‏ عَلَيْكُمْ‏ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ‏ وَ بَرَكَاتُهُ‏}}. بدین ترتیب، این ذکر در [[سلام]] [[نماز]] قرار گرفت. سپس به رسول خدا {{صل}} [[وحی]] شد:		[[نماز]] معراجیه [[رسول خدا]] {{صل}} در [[شب معراج]]، بیانگر جلوه‌های گوناگون دارالسلام الهی است. ایشان از آغاز تا پایان نماز خود در مقام وصل، جلوه‌های [[ولایت الهی]] را [[مشاهده]] کردند و در مراتب این مقام با خداوند تکلم می‌نمودند؛ در پایان نماز که رسول خدا {{صل}} صفوف به هم فشرده [[انبیا]] {{عم}} و [[ملائکه]] [[الهی]] را در پشت سر خود دیدند، به ایشان خطاب شد: {{متن حدیث\|یَا مُحَمَّدُ، سَلِّم عَلَیْهِمْ}}. و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بلافاصله فرمود: {{متن حدیث\|السَّلَامُ‏ عَلَيْكُمْ‏ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ‏ وَ بَرَكَاتُهُ‏}}. بدین ترتیب، این ذکر در [[سلام]] [[نماز]] قرار گرفت. سپس به رسول خدا {{صل}} [[وحی]] شد:

Wasity: جایگزینی متن - 'ه. ق)' به 'ﻫ.ق)'

2023-06-07T10:55:21Z

جایگزینی متن - 'ه. ق)' به 'ﻫ.ق)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۹:		خط ۹:
	در مدارک عامه موارد فراوانی وجود دارد که [[سلم]] و [[سلام الهی]] را بر [[اهل بیت]] {{عم}} حمل کرده‌اند و این جدای از مدارکی است که [[حضرت علی]] {{ع}} را [[افضل]]، [[اعلم]] و اشبه خلایق در [[طهارت]] و [[عصمت]] به [[رسول اکرم]] {{صل}} معرفی می‌کنند. اگر بنا بر [[اتفاق]] [[فریقین]]، [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[مظهر]] سلام الهی است، بنابراین، حضرت علی {{ع}} نیز [[تالی]] تلو ایشان در سلام الهی است. چنان‌که در ذیل [[آیه مباهله]]<ref>برهان پنجم از این مجموعه.</ref> به برخی از این [[روایات]] اشاره شد.		در مدارک عامه موارد فراوانی وجود دارد که [[سلم]] و [[سلام الهی]] را بر [[اهل بیت]] {{عم}} حمل کرده‌اند و این جدای از مدارکی است که [[حضرت علی]] {{ع}} را [[افضل]]، [[اعلم]] و اشبه خلایق در [[طهارت]] و [[عصمت]] به [[رسول اکرم]] {{صل}} معرفی می‌کنند. اگر بنا بر [[اتفاق]] [[فریقین]]، [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[مظهر]] سلام الهی است، بنابراین، حضرت علی {{ع}} نیز [[تالی]] تلو ایشان در سلام الهی است. چنان‌که در ذیل [[آیه مباهله]]<ref>برهان پنجم از این مجموعه.</ref> به برخی از این [[روایات]] اشاره شد.

	{{متن حدیث\|عَنْ جَعْفَرٍ الْفَزَارِيِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحُسَيْنِ... عَنْ شَرِيكٍ‏ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} قَالَ فِي وَلَايَةِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}<ref>تفسیر فرات الکوفی (ط. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ~~۱۴۱۰ه~~. ق)، ص۶۶.</ref>.		{{متن حدیث\|عَنْ جَعْفَرٍ الْفَزَارِيِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحُسَيْنِ... عَنْ شَرِيكٍ‏ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} قَالَ فِي وَلَايَةِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}<ref>تفسیر فرات الکوفی (ط. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۴۱۰ﻫ.ق)، ص۶۶.</ref>.

	{{متن حدیث\|أخرج في المناقب عن مسعدة بن صدقة عن جعفر الصادق عن أبيه عن جده عن الحسين عن امير المؤمنين على {{ع}} قال: الا العلم الذي هبط به [[آدم]] {{ع}} و جميع ما فضلت به النبيون إلى خاتم النبيين في عترة خاتم النبيين فأين يتاه بكم و أين تذهبون، و انهم فيكم كأصحاب الكهف و مثلهم باب حطة و هم باب السلم في قوله تعالى: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}<ref>«ای مؤمنان! همگی به فرمانبرداری (خداوند) درآیید و از گام‌های شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است» سوره بقره، آیه ۲۰۸.</ref>}}<ref>احقاق الحق و ازهاق الباطل (ط. مکتبة آیة الله المرعشی النجفی، ~~۱۴۰۹ه~~. ق)، ج۳، ص۵۳۷.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۵ ص ۱۸۳.</ref>		{{متن حدیث\|أخرج في المناقب عن مسعدة بن صدقة عن جعفر الصادق عن أبيه عن جده عن الحسين عن امير المؤمنين على {{ع}} قال: الا العلم الذي هبط به [[آدم]] {{ع}} و جميع ما فضلت به النبيون إلى خاتم النبيين في عترة خاتم النبيين فأين يتاه بكم و أين تذهبون، و انهم فيكم كأصحاب الكهف و مثلهم باب حطة و هم باب السلم في قوله تعالى: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}<ref>«ای مؤمنان! همگی به فرمانبرداری (خداوند) درآیید و از گام‌های شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است» سوره بقره، آیه ۲۰۸.</ref>}}<ref>احقاق الحق و ازهاق الباطل (ط. مکتبة آیة الله المرعشی النجفی، ۱۴۰۹ﻫ.ق)، ج۳، ص۵۳۷.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۵ ص ۱۸۳.</ref>

	== مدارک [[شیعه]] ==		== مدارک [[شیعه]] ==
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ زَيْنُ الْعَابِدِينَ وَ جَعْفَرٌ الصَّادِقُ {{عم}} قَالا {{متن قرآن\|ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}}فِي وَلَايَةِ عَلِيٍّ‏ {{متن قرآن وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالا لَا تَتَّبِعُوا غَيْرَهُ‏}}<ref>مناقب آل أبی طالب {{عم}}(لابن‌شهرآشوب) (ط. علامه، ۱۳۷۹ ه. ق.)، ج۳، ص۹۶.</ref>.		{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ زَيْنُ الْعَابِدِينَ وَ جَعْفَرٌ الصَّادِقُ {{عم}} قَالا {{متن قرآن\|ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}}فِي وَلَايَةِ عَلِيٍّ‏ {{متن قرآن وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالا لَا تَتَّبِعُوا غَيْرَهُ‏}}<ref>مناقب آل أبی طالب {{عم}}(لابن‌شهرآشوب) (ط. علامه، ۱۳۷۹ ه. ق.)، ج۳، ص۹۶.</ref>.

	{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالَ أَ تَدْرِي مَا السِّلْمُ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ أَعْلَمُ قَالَ وَلَايَةُ عَلِيٍّ‏ وَ الْأَئِمَّةِ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ‏ بَعْدِهِ‏{{عم}} قَالَ وَ خُطُوَاتُ الشَّيْطَانِ وَ اللَّهِ وَلَايَةُ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ}}<ref>تفسیر العیاشی (ط. مکتبة العلمیة الإسلامیة، ۱۳۸۰ ه. ق)، ج۱، ص۱۰۲.</ref>.		{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالَ أَ تَدْرِي مَا السِّلْمُ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ أَعْلَمُ قَالَ وَلَايَةُ عَلِيٍّ‏ وَ الْأَئِمَّةِ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ‏ بَعْدِهِ‏{{عم}} قَالَ وَ خُطُوَاتُ الشَّيْطَانِ وَ اللَّهِ وَلَايَةُ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ}}<ref>تفسیر العیاشی (ط. مکتبة العلمیة الإسلامیة، ۱۳۸۰ ﻫ.ق)، ج۱، ص۱۰۲.</ref>.

	[[امام باقر]] {{ع}} در بیانی [[زیبا]]، دارالسلام [[الهی]] را دار [[ولایت امیرالمؤمنین]] [[علی]] {{ع}} بیان می‌دارند که خداوند به همه [[مسلمانان]] ورود به آن را امر ایجابی فرموده است:		[[امام باقر]] {{ع}} در بیانی [[زیبا]]، دارالسلام [[الهی]] را دار [[ولایت امیرالمؤمنین]] [[علی]] {{ع}} بیان می‌دارند که خداوند به همه [[مسلمانان]] ورود به آن را امر ایجابی فرموده است:

Bahmani در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۲۶

2023-01-18T05:26:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = سلام		\| موضوع مرتبط = سلام
	\| عنوان مدخل = [[سلام]]		\| عنوان مدخل = سلام
	\| مداخل مرتبط = [[سلام در لغت]] - [[سلام در قرآن]] - [[سلام در حدیث]] - [[سلام در فقه اسلامی]] - [[سلام در جامعه‌شناسی اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[سلام در لغت]] - [[سلام در قرآن]] - [[سلام در حدیث]] - [[سلام در معارف و سیره نبوی]] - [[سلام در فقه اسلامی]] - [[سلام در جامعه‌شناسی اسلامی]] - [[سلام در حقوق اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Wasity: جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

2022-11-07T19:57:07Z

جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۲۷
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	در [[آیه شریفه]]، [[خداوند]] خروج از [[مقام]] [[سلم]] خود را به هر عنوان - خواه در چهره [[دین]] و یاکفر و [[شرک]] با عنوان کلی [[تبعیت از شیطان]] تعبیر می‌فرماید. از آنجا که برای [[توده]] [[مردم]] [[شرک جلی]] و [[بت‌پرستی]] روشن بود، در بیانات [[اهل بیت]] {{عم}} [[پیروی]] از خطوات [[شیطان]] در آیه شریفه به [[تولی]] به [[ولایت ائمه]] [[جور]] و [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} [[تفسیر]] شده است.		در [[آیه شریفه]]، [[خداوند]] خروج از [[مقام]] [[سلم]] خود را به هر عنوان - خواه در چهره [[دین]] و یاکفر و [[شرک]] با عنوان کلی [[تبعیت از شیطان]] تعبیر می‌فرماید. از آنجا که برای [[توده]] [[مردم]] [[شرک جلی]] و [[بت‌پرستی]] روشن بود، در بیانات [[اهل بیت]] {{عم}} [[پیروی]] از خطوات [[شیطان]] در آیه شریفه به [[تولی]] به [[ولایت ائمه]] [[جور]] و [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} [[تفسیر]] شده است.

	{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ زَيْنُ الْعَابِدِينَ وَ جَعْفَرٌ الصَّادِقُ {{عم}} قَالا {{متن قرآن\|ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}}فِي وَلَايَةِ عَلِيٍّ‏ {{متن قرآن وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالا لَا تَتَّبِعُوا غَيْرَهُ‏}}<ref>مناقب آل أبی طالب {{عم}}(~~لابن شهر آشوب~~) (ط. علامه، ۱۳۷۹ ه. ق.)، ج۳، ص۹۶.</ref>.		{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ زَيْنُ الْعَابِدِينَ وَ جَعْفَرٌ الصَّادِقُ {{عم}} قَالا {{متن قرآن\|ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}}فِي وَلَايَةِ عَلِيٍّ‏ {{متن قرآن وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالا لَا تَتَّبِعُوا غَيْرَهُ‏}}<ref>مناقب آل أبی طالب {{عم}}(لابن‌شهرآشوب) (ط. علامه، ۱۳۷۹ ه. ق.)، ج۳، ص۹۶.</ref>.

	{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالَ أَ تَدْرِي مَا السِّلْمُ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ أَعْلَمُ قَالَ وَلَايَةُ عَلِيٍّ‏ وَ الْأَئِمَّةِ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ‏ بَعْدِهِ‏{{عم}} قَالَ وَ خُطُوَاتُ الشَّيْطَانِ وَ اللَّهِ وَلَايَةُ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ}}<ref>تفسیر العیاشی (ط. مکتبة العلمیة الإسلامیة، ۱۳۸۰ ه. ق)، ج۱، ص۱۰۲.</ref>.		{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالَ أَ تَدْرِي مَا السِّلْمُ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ أَعْلَمُ قَالَ وَلَايَةُ عَلِيٍّ‏ وَ الْأَئِمَّةِ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ‏ بَعْدِهِ‏{{عم}} قَالَ وَ خُطُوَاتُ الشَّيْطَانِ وَ اللَّهِ وَلَايَةُ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ}}<ref>تفسیر العیاشی (ط. مکتبة العلمیة الإسلامیة، ۱۳۸۰ ه. ق)، ج۱، ص۱۰۲.</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۶
خط ۷:		خط ۷:

	== مدارک [[عامه]] ==		== مدارک [[عامه]] ==
	در مدارک عامه موارد فراوانی وجود دارد که [[سلم]] و [[سلام الهی]] را بر [[اهل بیت]] {{عم}} حمل کرده‌اند و این جدای از مدارکی است که [[حضرت علی]] {{ع}} را [[افضل]]، [[اعلم]] و اشبه خلایق در [[طهارت]] و [[عصمت]] به [[رسول اکرم]] {{صل}} معرفی می‌کنند. اگر بنا بر [[اتفاق]] [[فریقین]]، [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[مظهر]] سلام الهی است، بنابراین، حضرت علی {{ع}} نیز [[تالی]] تلو ایشان در سلام الهی است. چنان‌که در ذیل [[آیه مباهله]]<ref>برهان پنجم از این مجموعه.</ref> به برخی از این [[روایات]] اشاره شد.		در مدارک عامه موارد فراوانی وجود دارد که [[سلم]] و سلام الهی را بر [[اهل بیت]] {{عم}} حمل کرده‌اند و این جدای از مدارکی است که [[حضرت علی]] {{ع}} را [[افضل]]، [[اعلم]] و اشبه خلایق در [[طهارت]] و [[عصمت]] به [[رسول اکرم]] {{صل}} معرفی می‌کنند. اگر بنا بر [[اتفاق]] [[فریقین]]، [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[مظهر]] سلام الهی است، بنابراین، حضرت علی {{ع}} نیز [[تالی]] تلو ایشان در سلام الهی است. چنان‌که در ذیل [[آیه مباهله]]<ref>برهان پنجم از این مجموعه.</ref> به برخی از این [[روایات]] اشاره شد.

	{{متن حدیث\|عَنْ جَعْفَرٍ الْفَزَارِيِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحُسَيْنِ... عَنْ شَرِيكٍ‏ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} قَالَ فِي وَلَايَةِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}<ref>تفسیر فرات الکوفی (ط. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۴۱۰ﻫ.ق)، ص۶۶.</ref>.		{{متن حدیث\|عَنْ جَعْفَرٍ الْفَزَارِيِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحُسَيْنِ... عَنْ شَرِيكٍ‏ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} قَالَ فِي وَلَايَةِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}<ref>تفسیر فرات الکوفی (ط. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۴۱۰ﻫ.ق)، ص۶۶.</ref>.

	{{متن حدیث\|أخرج في المناقب عن مسعدة بن صدقة عن جعفر الصادق عن أبيه عن جده عن الحسين عن امير المؤمنين على {{ع}} قال: الا العلم الذي هبط به [[آدم]] {{ع}} و جميع ما فضلت به النبيون إلى خاتم النبيين في عترة خاتم النبيين فأين يتاه بكم و أين تذهبون، و انهم فيكم كأصحاب الكهف و مثلهم باب حطة و هم باب السلم في قوله تعالى: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}<ref>«ای مؤمنان! همگی به فرمانبرداری (خداوند) درآیید و از گام‌های شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است» سوره بقره، آیه ۲۰۸.</ref>}}<ref>احقاق الحق و ازهاق الباطل (ط. مکتبة آیة الله المرعشی النجفی، ۱۴۰۹ﻫ.ق)، ج۳، ص۵۳۷.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۵ ص ۱۸۳.</ref>		{{متن حدیث\|أخرج في المناقب عن مسعدة بن صدقة عن جعفر الصادق عن أبيه عن جده عن الحسين عن امير المؤمنين على {{ع}} قال: الا العلم الذي هبط به [[آدم]] {{ع}} و جميع ما فضلت به النبيون إلى خاتم النبيين في عترة خاتم النبيين فأين يتاه بكم و أين تذهبون، و انهم فيكم كأصحاب الكهف و مثلهم باب حطة و هم باب السلم في قوله تعالى: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}<ref>«ای مؤمنان! همگی به فرمانبرداری (خداوند) درآیید و از گام‌های شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است» سوره بقره، آیه ۲۰۸.</ref>.<ref>احقاق الحق و ازهاق الباطل (ط. مکتبة آیة الله المرعشی النجفی، ۱۴۰۹ﻫ.ق)، ج۳، ص۵۳۷.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵]]، ص ۱۸۳.</ref>

	== مدارک [[شیعه]] ==		== مدارک [[شیعه]] ==
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	{{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا}}<ref>«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref>.		{{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا}}<ref>«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref>.

	بر این اساس است که در [[جوامع روایی]] [[شیعه]]، همه ارکان اصلی [[دین]] همچون [[اسلام]] و [[تسلیم]] و [[اخلاص]] و دین [[قیّم]] و تعابیری شبیه به آن، به [[ولایت حضرت علی]] {{ع}} [[تطبیق]] داده شده است. ذیلاً به برخی از این [[روایات]] اشاره می‌نماییم:		بر این اساس است که در [[جوامع روایی]] [[شیعه]]، همه ارکان اصلی [[دین]] همچون [[اسلام]] و [[تسلیم]] و [[اخلاص]] و دین [[قیّم]] و تعابیری شبیه به آن، به [[ولایت حضرت علی]] {{ع}} [[تطبیق]] داده شده است. ذیلاً به برخی از این [[روایات]] اشاره می‌نماییم: {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِهِ‏ {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}} قَالَ التَّسْلِيمُ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ {{ع}} بِالْوَلَايَةِ}}. {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ الْبَاقِرُ وَ الصَّادِقُ {{عم}} فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ* وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ}} قَالا الدِّينُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}. {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِهِ: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ}} لِوَلَايَةِ عَلِيٍّ {{ع}}}}<ref>هر سه روایت از بحار الأنوار (ط. دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ﻫ.ق)، ج۳۵، ص۳۴۲.</ref>.
	{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِهِ‏ {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}}~~<ref>«بی‌گمان دین (راستین) نزد خداوند، اسلام است» سوره آل عمران، آیه ۱۹.</ref> ‏~~ قَالَ التَّسْلِيمُ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ {{ع}} بِالْوَلَايَةِ}}.

	{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامَانِ الْبَاقِرُ وَ الصَّادِقُ {{عم}} فِي قَوْلِهِ تَعَالَى‏ {{متن قرآن\|إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ* وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ}}<ref>«که بی‌گمان آنچه به شما نوید می‌دهند، راستین است * و (روز) پاداش و کیفر، رخ‌دادنی است» سوره ذاریات، آیه ۵.</ref> قَالا الدِّينُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ {{ع}}}}.		در روایاتی که به طور خاص پیرامون [[آیه]] مورد بحث وارد شده، [[مقام]] [[سلم]]، به [[اطاعت]] و [[معرفت ائمه]] [[هدی]] {{عم}} [[تفسیر]] شده است: {{متن حدیث\|عَنْ زُرَارَةَ وَ حُمْرَانَ وَ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ وَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالُوا سَأَلْنَاهُمَا عَنْ قَوْلِ اللَّهِ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} قَالَ أُمِرُوا بِمَعْرِفَتِنَا}}<ref>بحار الأنوار، ج۳۵، ص۱۰۲.</ref>. {{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ}} قَالَ فِي‏ وَلَايَتِنَا}}<ref>الکافی، ج۱، ص۴۱۷.</ref>.

	{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِهِ: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ}}<ref>«و ابراهیم آن را به پسران خود سفارش کرد و یعقوب نیز: که ای فرزندان من! خداوند برای شما این دین را برگزیده است پس، جز در فرمانبرداری (از او) از این جهان نروید» سوره بقره، آیه ۱۳۲.</ref> ‏ لِوَلَايَةِ عَلِيٍّ {{ع}}}}<ref>هر سه روایت از بحار الأنوار (ط. دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ﻫ.ق)، ج۳۵، ص۳۴۲.</ref>.

	در روایاتی که به طور خاص پیرامون [[آیه]] مورد بحث وارد شده، [[مقام]] [[سلم]]، به [[اطاعت]] و [[معرفت ائمه]] [[هدی]] {{عم}} [[تفسیر]] شده است.
	{{متن حدیث\|عَنْ زُرَارَةَ وَ حُمْرَانَ وَ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ وَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالُوا سَأَلْنَاهُمَا عَنْ قَوْلِ اللَّهِ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}} قَالَ أُمِرُوا بِمَعْرِفَتِنَا}}<ref>بحار الأنوار، ج۳۵، ص۱۰۲.</ref>.

	{{متن حدیث\|قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ {{ع}}‏ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ}}<ref>«ای مؤمنان! همگی به فرمانبرداری (خداوند) درآیید و از گام‌های شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است» سوره بقره، آیه ۲۰۸.</ref> ‏ قَالَ فِي‏ وَلَايَتِنَا}}<ref>الکافی، ج۱، ص۴۱۷.</ref>.

	در [[آیه شریفه]]، [[خداوند]] خروج از [[مقام]] [[سلم]] خود را به هر عنوان - خواه در چهره [[دین]] و یاکفر و [[شرک]] با عنوان کلی [[تبعیت از شیطان]] تعبیر می‌فرماید. از آنجا که برای [[توده]] [[مردم]] [[شرک جلی]] و [[بت‌پرستی]] روشن بود، در بیانات [[اهل بیت]] {{عم}} [[پیروی]] از خطوات [[شیطان]] در آیه شریفه به [[تولی]] به [[ولایت ائمه]] [[جور]] و [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} [[تفسیر]] شده است.		در [[آیه شریفه]]، [[خداوند]] خروج از [[مقام]] [[سلم]] خود را به هر عنوان - خواه در چهره [[دین]] و یاکفر و [[شرک]] با عنوان کلی [[تبعیت از شیطان]] تعبیر می‌فرماید. از آنجا که برای [[توده]] [[مردم]] [[شرک جلی]] و [[بت‌پرستی]] روشن بود، در بیانات [[اهل بیت]] {{عم}} [[پیروی]] از خطوات [[شیطان]] در آیه شریفه به [[تولی]] به [[ولایت ائمه]] [[جور]] و [[دشمنان اهل بیت]] {{ع}} [[تفسیر]] شده است.
خط ۳۵:		خط ۲۷:
	{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالَ أَ تَدْرِي مَا السِّلْمُ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ أَعْلَمُ قَالَ وَلَايَةُ عَلِيٍّ‏ وَ الْأَئِمَّةِ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ‏ بَعْدِهِ‏{{عم}} قَالَ وَ خُطُوَاتُ الشَّيْطَانِ وَ اللَّهِ وَلَايَةُ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ}}<ref>تفسیر العیاشی (ط. مکتبة العلمیة الإسلامیة، ۱۳۸۰ ﻫ.ق)، ج۱، ص۱۰۲.</ref>.		{{متن حدیث\|عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} يَقُولُ‏ {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ}}‏ قَالَ أَ تَدْرِي مَا السِّلْمُ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ أَعْلَمُ قَالَ وَلَايَةُ عَلِيٍّ‏ وَ الْأَئِمَّةِ الْأَوْصِيَاءِ مِنْ‏ بَعْدِهِ‏{{عم}} قَالَ وَ خُطُوَاتُ الشَّيْطَانِ وَ اللَّهِ وَلَايَةُ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ}}<ref>تفسیر العیاشی (ط. مکتبة العلمیة الإسلامیة، ۱۳۸۰ ﻫ.ق)، ج۱، ص۱۰۲.</ref>.

	[[امام باقر]] {{ع}} در بیانی [[زیبا]]، دارالسلام [[الهی]] را دار [[ولایت امیرالمؤمنین]] [[علی]] {{ع}} بیان می‌دارند که خداوند به همه [[مسلمانان]] ورود به آن را امر ایجابی فرموده است:		[[امام باقر]] {{ع}} در بیانی [[زیبا]]، دارالسلام [[الهی]] را دار [[ولایت امیرالمؤمنین]] [[علی]] {{ع}} بیان می‌دارند که خداوند به همه [[مسلمانان]] ورود به آن را امر ایجابی فرموده است: {{متن حدیث\|عَنْ جَابِرِ رَضِىَ اللّهُ عَنْهُ، عَنْ الْإِمَامِ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}} فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}}، قَالَ: «السِّلْمُ: وَلَايَةُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَلَايَةُ أَوْلَادِهِ»، وَ قَالَ: «اقْبِلَوهَا كَافَّةً وَ لَا تُنْكِرُوهَا»}}<ref>غرر الأخبار (ط. دلیل ما، ۱۴۲۷ ﻫ.ق)، ص۱۵۹.</ref>.
	{{متن حدیث\|عَنْ جَابِرِ رَضِىَ اللّهُ عَنْهُ، عَنْ الْإِمَامِ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}} فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً}}، قَالَ: «السِّلْمُ: وَلَايَةُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ وَلَايَةُ أَوْلَادِهِ»، وَ قَالَ: «اقْبِلَوهَا كَافَّةً وَ لَا تُنْكِرُوهَا»}}<ref>غرر الأخبار (ط. دلیل ما، ۱۴۲۷ ﻫ.ق)، ص۱۵۹.</ref>.

	[[نماز]] معراجیه [[رسول خدا]] {{صل}} در [[شب معراج]]، بیانگر جلوه‌های گوناگون دارالسلام الهی است. ایشان از آغاز تا پایان نماز خود در مقام وصل، جلوه‌های [[ولایت الهی]] را [[مشاهده]] کردند و در مراتب این مقام با خداوند تکلم می‌نمودند؛ در پایان نماز که رسول خدا {{صل}} صفوف به هم فشرده [[انبیا]] {{عم}} و [[ملائکه]] [[الهی]] را در پشت سر خود دیدند، به ایشان خطاب شد: {{متن حدیث\|یَا مُحَمَّدُ، سَلِّم عَلَیْهِمْ}}. و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بلافاصله فرمود: {{متن حدیث\|السَّلَامُ‏ عَلَيْكُمْ‏ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ‏ وَ بَرَكَاتُهُ‏}}. بدین ترتیب، این ذکر در [[سلام]] [[نماز]] قرار گرفت. سپس به رسول خدا {{صل}} [[وحی]] شد:		[[نماز]] معراجیه [[رسول خدا]] {{صل}} در [[شب معراج]]، بیانگر جلوه‌های گوناگون دارالسلام الهی است. ایشان از آغاز تا پایان نماز خود در مقام وصل، جلوه‌های [[ولایت الهی]] را [[مشاهده]] کردند و در مراتب این مقام با خداوند تکلم می‌نمودند؛ در پایان نماز که رسول خدا {{صل}} صفوف به هم فشرده [[انبیا]] {{عم}} و [[ملائکه]] [[الهی]] را در پشت سر خود دیدند، به ایشان خطاب شد: {{متن حدیث\|یَا مُحَمَّدُ، سَلِّم عَلَیْهِمْ}}. و [[رسول خدا]] {{صل}} نیز بلافاصله فرمود: {{متن حدیث\|السَّلَامُ‏ عَلَيْكُمْ‏ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ‏ وَ بَرَكَاتُهُ‏}}. بدین ترتیب، این ذکر در [[سلام]] [[نماز]] قرار گرفت. سپس به رسول خدا {{صل}} [[وحی]] شد: {{متن حدیث\|فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنَّ السَّلَامَ‏ وَ التَّحِيَّةَ وَ الرَّحْمَةَ وَ الْبَرَكَاتِ أَنْتَ وَ ذُرِّيَّتُكَ}}<ref>الکافی، ج۳، ص۴۸۶.</ref>.
	{{متن حدیث\|فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنَّ السَّلَامَ‏ وَ التَّحِيَّةَ وَ الرَّحْمَةَ وَ الْبَرَكَاتِ أَنْتَ وَ ذُرِّيَّتُكَ}}<ref>الکافی، ج۳، ص۴۸۶.</ref>.

	از این عبارت روشن می‌شود که [[مقام امامت]] و [[ولایت]] به دلیل استقرار در [[مقام ایمان]] کامل، [[تسلیم محض]] و [[اسلام]] تام، [[مظهر اسم]] [[سلام الهی]] است و همه تحیات و [[برکات]] و رحمت‌های [[عام و خاص]] الهی از طریق [[مقام ولایت]] بر خلایق جاری می‌شود. این مطلب علاوه بر آنکه با [[ادله عقلی]] ثابت شده است، در [[نصوص]] گوناگون [[قرآنی]] و [[روایی]] نیز بیان گردیده.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۵ ص ۱۸۴.</ref>		از این عبارت روشن می‌شود که [[مقام امامت]] و [[ولایت]] به دلیل استقرار در [[مقام ایمان]] کامل، [[تسلیم محض]] و [[اسلام]] تام، [[مظهر اسم]] [[سلام الهی]] است و همه تحیات و [[برکات]] و رحمت‌های [[عام و خاص]] الهی از طریق [[مقام ولایت]] بر خلایق جاری می‌شود. این مطلب علاوه بر آنکه با [[ادله عقلی]] ثابت شده است، در [[نصوص]] گوناگون [[قرآنی]] و [[روایی]] نیز بیان گردیده.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵]]، ص ۱۸۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==