سنت پیامبر خاتم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۰

2025-04-23T08:00:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۰
خط ۸:		خط ۸:
	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	{{اصلی\|سنت}}		{{اصلی\|سنت}}
	واژه «[[سنت]]» در لغت و اصطلاح دارای معانی گوناگونی است. در اصطلاح [[علم ~~حدیث]]،~~ [[سنّت]] را چنین تعریف کرده‌اند:		واژه «[[سنت]]» در لغت و اصطلاح دارای معانی گوناگونی است. در اصطلاح علم حدیث، [[سنّت]] را چنین تعریف کرده‌اند:
	{{عربی\|السنة تطلق على ما اضيف الى النبي من قول او فعل او تقرير}}<ref>اضواء علی السنة المحمدیّه، ص۴۲.</ref>		{{عربی\|السنة تطلق على ما اضيف الى النبي من قول او فعل او تقرير}}<ref>اضواء علی السنة المحمدیّه، ص۴۲.</ref>
	«سنت بر چیزی اطلاق می‌گردد که به [[رسول خدا]]{{صل}} نسبت داده می‌شود و گفتار، [[رفتار]] و [[تأیید]] آن حضرت را در برمی گیرد».		«سنت بر چیزی اطلاق می‌گردد که به [[رسول خدا]]{{صل}} نسبت داده می‌شود و گفتار، [[رفتار]] و [[تأیید]] آن حضرت را در برمی گیرد».

	== [[گفتار رسول خدا]] ==		== گفتار رسول خدا ==
	گفتار منسوب به رسول خدا{{صل}} با توجه به دو نکته زیر [[حجت]] خواهد بود:		گفتار منسوب به رسول خدا{{صل}} با توجه به دو نکته زیر [[حجت]] خواهد بود:
	# رسول خدا{{صل}} آن سخن را گفته باشد و به عبارت دیگر، این [[کلام]] از رسول خدا{{صل}} صادر شده باشد؛		# رسول خدا{{صل}} آن سخن را گفته باشد و به عبارت دیگر، این [[کلام]] از رسول خدا{{صل}} صادر شده باشد؛
	# دلالت[[سخن]] روشن باشد، به این معنی که اگر سخن رسول خدا{{صل}} بر مسئله‌ای دلالت داشت - به طوری که [[اجمال]] نداشته باشد - می‌توان به آن سخن [[استدلال]] کرد.		# دلالت [[سخن]] روشن باشد، به این معنی که اگر سخن رسول خدا{{صل}} بر مسئله‌ای دلالت داشت ـ به طوری که اجمال نداشته باشد ـ می‌توان به آن سخن [[استدلال]] کرد.

	آنچه بیان شد، درباره استدلال به سخن رسول خدا{{صل}} است ولی در استدلال به سخن بقیه [[معصومان]]، گذشته از این دو نکته، باید به جهتِ صدور نیز توجه داشت؛ اینکه آیا [[امام]] درصدد بیان [[حکم واقعی]] بوده است یا نه؟ آیا این سخن را از روی [[تقیه]] گفته است یا نه؟ از این رو گاه می‌بینیم به عنوان مثال [[کلامی]] از [[امام صادق]]{{ع}} صادر شده است، که دلالت آن نیز روشن است، ولی با بقیه سخنان آن حضرت سازگار نیست که این [[ناسازگاری]] در مواردی به خاطر شرایط خاص [[اجتماعی]]، [[سیاسی]] بوده است. بدین‌سان سخنی که از روی تقیه بوده، درصدد بیان حکم واقعی نیست و از این جهت [[ارزش]] [[شرعی]] ندارد. البته این سخن درباره رسول خدا{{صل}} گفته نمی‌شود؛ زیرا آن حضرت بنیانگذار [[دین]] است و سخن او [[حکم]] پایه ریزی شالوده‌های دین را دارد و تقیه درباره رسول خدا{{صل}} روا نیست.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص۵۶.</ref>		آنچه بیان شد، درباره استدلال به سخن رسول خدا{{صل}} است ولی در استدلال به سخن بقیه [[معصومان]]، گذشته از این دو نکته، باید به جهتِ صدور نیز توجه داشت؛ اینکه آیا [[امام]] درصدد بیان حکم واقعی بوده است یا نه؟ آیا این سخن را از روی [[تقیه]] گفته است یا نه؟ از این رو گاه می‌بینیم به عنوان مثال [[کلامی]] از [[امام صادق]]{{ع}} صادر شده است، که دلالت آن نیز روشن است، ولی با بقیه سخنان آن حضرت سازگار نیست که این ناسازگاری در مواردی به خاطر شرایط خاص [[اجتماعی]]، [[سیاسی]] بوده است. بدین‌سان سخنی که از روی تقیه بوده، درصدد بیان حکم واقعی نیست و از این جهت [[ارزش]] [[شرعی]] ندارد. البته این سخن درباره رسول خدا{{صل}} گفته نمی‌شود؛ زیرا آن حضرت بنیانگذار [[دین]] است و سخن او [[حکم]] پایه ریزی شالوده‌های دین را دارد و تقیه درباره رسول خدا{{صل}} روا نیست<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص۵۶.</ref>.

	== [[رفتار رسول خدا]] ==		== رفتار رسول خدا ==
	[[حجیت]] رفتار منسوب به رسول خدا{{صل}} نیز با توجه به دو نکته زیر کامل خواهد بود:		حجیت رفتار منسوب به رسول خدا{{صل}} نیز با توجه به دو نکته زیر کامل خواهد بود:
	# این [[رفتار]] را [[رسول خدا]]{{صل}} انجام داده باشد؛ یا به تعبیر دیگر، این رفتار از رسول خدا{{صل}} سرزده باشد.		# این [[رفتار]] را [[رسول خدا]]{{صل}} انجام داده باشد؛ یا به تعبیر دیگر، این رفتار از رسول خدا{{صل}} سرزده باشد.
	# دلالت رفتار بر مقصود روشن باشد.		# دلالت رفتار بر مقصود روشن باشد.
	چنان که در بحث گفتار بیان شد، با توجه به اینکه [[تقیه]] بر [[پیامبر]] جایز نیست، [[حجیت]] [[رفتار]] او با همین دو نکته تمام است، ولی درباره [[امامان]]، چون [[تقیه]] بر آنان جایز است و گاه [[رفتاری]] از سر تقیه از آنان صادر شده است، برای حجیت رفتار آنان باید جهت رفتار نیر روشن باشد.

	نکته دیگری که توجه به آن لازم است این است که رفتار - چه [[رفتار پیامبر]] و چه [[رفتار امام~~]] -~~ اطلاق ندارد و قابل سرایت به موارد مشابه نیست؛ چراکه رفتار با توجه به مجموعه شرایطی - که در آن [[زمان]] [[حاکم]] بوده - انجام گرفته است. اگر این رفتار از مقوله فعل و انجام دادن باشد، تنها جواز کار را می‌رساند، ولی دلالت بر [[وجوب]] ندارد، مگر اینکه وجوب از چیز دیگری استفاده شود. همچنین رفتار اگر از مقوله [[پرهیز]] باشد، تنها [[کراهت]] آن کار را می‌رساند، ولی بر [[حرمت]] آن دلالت نمی‌کند. مگر اینکه حرمت از چیز دیگری استفاده شود.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص۵۸.</ref>		با توجه به اینکه [[تقیه]] بر [[پیامبر]] جایز نیست، حجیت [[رفتار]] او با همین دو نکته تمام است، ولی درباره [[امامان]]، چون [[تقیه]] بر آنان جایز است و گاه [[رفتاری]] از سر تقیه از آنان صادر شده است، برای حجیت رفتار آنان باید جهت رفتار نیر روشن باشد.

			نکته دیگری که توجه به آن لازم است این است که رفتار ـ چه رفتار پیامبر و چه رفتار امام ـ اطلاق ندارد و قابل سرایت به موارد مشابه نیست؛ چراکه رفتار با توجه به مجموعه شرایطی - که در آن [[زمان]] [[حاکم]] بوده - انجام گرفته است. اگر این رفتار از مقوله فعل و انجام دادن باشد، تنها جواز کار را می‌رساند، ولی دلالت بر [[وجوب]] ندارد، مگر اینکه وجوب از چیز دیگری استفاده شود. همچنین رفتار اگر از مقوله پرهیز باشد، تنها [[کراهت]] آن کار را می‌رساند، ولی بر [[حرمت]] آن دلالت نمی‌کند. مگر اینکه حرمت از چیز دیگری استفاده شود<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص۵۸.</ref>.

	== [[تأیید]] [[رسول خدا]] ==		== [[تأیید]] [[رسول خدا]] ==
	~~{{اصلی\|تأیید پیامبر خاتم}}~~		مراد از تأیید یا تقریر این است که کاری در حضور رسول خدا{{صل}} انجام گرفته و حضرت از آن کار جلوگیری نکرده و آن را تأیید کرده است. در حجیت تقریر نیز همان دو نکته یاد شده لازم است؛
	مراد از تأیید یا تقریر این است که کاری در حضور رسول خدا{{صل}} انجام گرفته و حضرت از آن کار جلوگیری نکرده و آن را تأیید کرده است.
	در [[حجیت تقریر]] نیز همان دو نکته یاد شده لازم است؛
	# چنین تأییدی از سوی رسول خدا{{صل}} انجام گرفته باشد؛		# چنین تأییدی از سوی رسول خدا{{صل}} انجام گرفته باشد؛
	# این تأیید بر آن مطلب دلالت داشته باشد.		# این تأیید بر آن مطلب دلالت داشته باشد.

	درباره تقریر [[امامان معصوم]]{{ع}} - گذشته از این نکته - باید جهتِ صدور نیز روشن باشد؛ یعنی [[تقریر امام]] در صورتی [[حجت]] خواهد بود که [[امام]] [[توانایی]] جلوگیری از کاری را داشته باشد و در همان حال از انجام آن کار جلوگیری نکرده، بلکه آن را تأیید کرده است که در این صورت تقریر امام حجت خواهد بود.		درباره تقریر [[امامان معصوم]]{{ع}} - گذشته از این نکته - باید جهتِ صدور نیز روشن باشد؛ یعنی تقریر امام در صورتی [[حجت]] خواهد بود که [[امام]] [[توانایی]] جلوگیری از کاری را داشته باشد و در همان حال از انجام آن کار جلوگیری نکرده، بلکه آن را تأیید کرده است که در این صورت تقریر امام حجت خواهد بود.

	باید توجه داشت که تقریر نیز همانند فعل اطلاق ندارد، تا به موارد مشابه سرایت داده شود.		باید توجه داشت که تقریر نیز همانند فعل اطلاق ندارد، تا به موارد مشابه سرایت داده شود.
	نکته دیگری که در حجیت [[سنت معصوم~~]] -~~ چه [[رسول خدا]]{{صل}} و چه [[امامان معصوم]] - باید مورد توجه قرار گیرد این است که [[حجیت سنت]] در عرض [[کتاب خدا]] نیست، بلکه در طول آن است، به این معنی که اگر در موردی [[سنت رسول خدا]]{{صل}} [[تعارض]] آشکار با کتاب خدا داشته باشد، [[ارزش]] و اعتبار نخواهد داشت<ref>الموافقات فی اصول الشریعه، ج۴، ص۵.</ref>. البته [[تعارض]] [[سنت]] و کتاب در صورتی امکان دارد که هر دو در بیان روشن و صریح باشند و گرنه تعارض نیست؛ مثل اینکه آیه‌ای حکمی را به صورت [[اجمال]] بیان کند و [[سنت]] آن را توضیح دهد.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص۵۹.</ref>
			نکته دیگری که در حجیت سنت معصوم ـ چه [[رسول خدا]]{{صل}} و چه [[امامان معصوم]] ـ باید مورد توجه قرار گیرد این است که حجیت سنت در عرض [[کتاب خدا]] نیست، بلکه در طول آن است، به این معنی که اگر در موردی [[سنت رسول خدا]]{{صل}} تعارض آشکار با کتاب خدا داشته باشد، [[ارزش]] و اعتبار نخواهد داشت<ref>الموافقات فی اصول الشریعه، ج۴، ص۵.</ref>. البته تعارض [[سنت]] و کتاب در صورتی امکان دارد که هر دو در بیان روشن و صریح باشند و گرنه تعارض نیست؛ مثل اینکه آیه‌ای حکمی را به صورت اجمال بیان کند و [[سنت]] آن را توضیح دهد<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص۵۹.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۷

2025-04-23T07:57:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سیره معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = پیامبر خاتم		\| موضوع مرتبط = پیامبر خاتم
خط ۱۱:		خط ۱۰:
	واژه «[[سنت]]» در لغت و اصطلاح دارای معانی گوناگونی است. در اصطلاح [[علم حدیث]]، [[سنّت]] را چنین تعریف کرده‌اند:		واژه «[[سنت]]» در لغت و اصطلاح دارای معانی گوناگونی است. در اصطلاح [[علم حدیث]]، [[سنّت]] را چنین تعریف کرده‌اند:
	{{عربی\|السنة تطلق على ما اضيف الى النبي من قول او فعل او تقرير}}<ref>اضواء علی السنة المحمدیّه، ص۴۲.</ref>		{{عربی\|السنة تطلق على ما اضيف الى النبي من قول او فعل او تقرير}}<ref>اضواء علی السنة المحمدیّه، ص۴۲.</ref>
	«سنت بر چیزی اطلاق می‌گردد که به [[رسول خدا]] {{صل}} نسبت داده می‌شود و گفتار، [[رفتار]] و [[تأیید]] آن [[حضرت]] را در برمی گیرد».		«سنت بر چیزی اطلاق می‌گردد که به [[رسول خدا]]{{صل}} نسبت داده می‌شود و گفتار، [[رفتار]] و [[تأیید]] آن حضرت را در برمی گیرد».

	== گفتار رسول خدا ==		== [[گفتار رسول خدا]] ==
	گفتار منسوب به رسول خدا {{صل}} با توجه به دو نکته زیر [[حجت]] خواهد بود:		گفتار منسوب به رسول خدا{{صل}} با توجه به دو نکته زیر [[حجت]] خواهد بود:
	# رسول خدا {{صل}} آن سخن را گفته باشد و به عبارت دیگر، این [[کلام]] از رسول خدا {{صل}} صادر شده باشد؛		# رسول خدا{{صل}} آن سخن را گفته باشد و به عبارت دیگر، این [[کلام]] از رسول خدا{{صل}} صادر شده باشد؛
	# دلالت سخن روشن باشد، به این معنی که اگر سخن رسول خدا {{صل}} بر مسئله‌ای دلالت داشت - به طوری که [[اجمال]] نداشته باشد - می‌توان به آن سخن [[استدلال]] کرد.		# دلالت[[سخن]] روشن باشد، به این معنی که اگر سخن رسول خدا{{صل}} بر مسئله‌ای دلالت داشت - به طوری که [[اجمال]] نداشته باشد - می‌توان به آن سخن [[استدلال]] کرد.

	آنچه بیان شد، درباره استدلال به سخن رسول خدا {{صل}} است ولی در استدلال به سخن بقیه [[معصومان]]، گذشته از این دو نکته، باید به جهتِ صدور نیز توجه داشت؛ اینکه آیا [[امام]] درصدد بیان [[حکم واقعی]] بوده است یا نه؟ آیا این سخن را از روی [[تقیه]] گفته است یا نه؟ از این رو گاه می‌بینیم به عنوان مثال [[کلامی]] از [[امام صادق]] {{ع}} صادر شده است، که دلالت آن نیز روشن است، ولی با بقیه سخنان آن حضرت سازگار نیست که این [[ناسازگاری]] در مواردی به خاطر شرایط خاص [[اجتماعی]]، [[سیاسی]] بوده است. بدین‌سان سخنی که از روی تقیه بوده، درصدد بیان حکم واقعی نیست و از این جهت [[ارزش]] [[شرعی]] ندارد. البته این سخن درباره رسول خدا {{صل}} گفته نمی‌شود؛ زیرا آن حضرت بنیانگذار [[دین]] است و سخن او [[حکم]] پایه ریزی شالوده‌های دین را دارد و تقیه درباره رسول خدا {{صل}} روا نیست.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ~~ص ۵۶~~.</ref>		آنچه بیان شد، درباره استدلال به سخن رسول خدا{{صل}} است ولی در استدلال به سخن بقیه [[معصومان]]، گذشته از این دو نکته، باید به جهتِ صدور نیز توجه داشت؛ اینکه آیا [[امام]] درصدد بیان [[حکم واقعی]] بوده است یا نه؟ آیا این سخن را از روی [[تقیه]] گفته است یا نه؟ از این رو گاه می‌بینیم به عنوان مثال [[کلامی]] از [[امام صادق]]{{ع}} صادر شده است، که دلالت آن نیز روشن است، ولی با بقیه سخنان آن حضرت سازگار نیست که این [[ناسازگاری]] در مواردی به خاطر شرایط خاص [[اجتماعی]]، [[سیاسی]] بوده است. بدین‌سان سخنی که از روی تقیه بوده، درصدد بیان حکم واقعی نیست و از این جهت [[ارزش]] [[شرعی]] ندارد. البته این سخن درباره رسول خدا{{صل}} گفته نمی‌شود؛ زیرا آن حضرت بنیانگذار [[دین]] است و سخن او [[حکم]] پایه ریزی شالوده‌های دین را دارد و تقیه درباره رسول خدا{{صل}} روا نیست.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص۵۶.</ref>

	== رفتار رسول خدا ==		== [[رفتار رسول خدا]] ==
	حجیت رفتار منسوب به رسول خدا {{صل}} نیز با توجه به دو نکته زیر کامل خواهد بود:		[[حجیت]] رفتار منسوب به رسول خدا{{صل}} نیز با توجه به دو نکته زیر کامل خواهد بود:
	# این رفتار را رسول خدا {{صل}} انجام داده باشد؛ یا به تعبیر دیگر، این رفتار از [[رسول خدا]] {{صل}} سرزده باشد.		# این [[رفتار]] را [[رسول خدا]]{{صل}} انجام داده باشد؛ یا به تعبیر دیگر، این رفتار از رسول خدا{{صل}} سرزده باشد.
	# دلالت [[رفتار]] بر مقصود روشن باشد.		# دلالت رفتار بر مقصود روشن باشد.
	چنان که در بحث گفتار بیان شد، با توجه به اینکه [[تقیه]] بر [[پیامبر]] جایز نیست، [[حجیت]] رفتار او با همین دو نکته تمام است، ولی درباره [[امامان]]، چون تقیه بر آنان جایز است و گاه [[رفتاری]] از سر تقیه از آنان صادر شده است، برای حجیت رفتار آنان باید جهت رفتار نیر روشن باشد.		چنان که در بحث گفتار بیان شد، با توجه به اینکه [[تقیه]] بر [[پیامبر]] جایز نیست، [[حجیت]] [[رفتار]] او با همین دو نکته تمام است، ولی درباره [[امامان]]، چون [[تقیه]] بر آنان جایز است و گاه [[رفتاری]] از سر تقیه از آنان صادر شده است، برای حجیت رفتار آنان باید جهت رفتار نیر روشن باشد.

	نکته دیگری که توجه به آن لازم است این است که رفتار - چه [[رفتار پیامبر]] و چه [[رفتار امام]] - اطلاق ندارد و قابل سرایت به موارد مشابه نیست؛ چراکه رفتار با توجه به مجموعه شرایطی - که در آن [[زمان]] [[حاکم]] بوده - انجام گرفته است. اگر این رفتار از مقوله فعل و انجام دادن باشد، تنها جواز کار را می‌رساند، ولی دلالت بر [[وجوب]] ندارد، مگر اینکه وجوب از چیز دیگری استفاده شود. همچنین رفتار اگر از مقوله [[پرهیز]] باشد، تنها [[کراهت]] آن کار را می‌رساند، ولی بر [[حرمت]] آن دلالت نمی‌کند. مگر اینکه حرمت از چیز دیگری استفاده شود.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ~~ص ۵۸~~.</ref>		نکته دیگری که توجه به آن لازم است این است که رفتار - چه [[رفتار پیامبر]] و چه [[رفتار امام]] - اطلاق ندارد و قابل سرایت به موارد مشابه نیست؛ چراکه رفتار با توجه به مجموعه شرایطی - که در آن [[زمان]] [[حاکم]] بوده - انجام گرفته است. اگر این رفتار از مقوله فعل و انجام دادن باشد، تنها جواز کار را می‌رساند، ولی دلالت بر [[وجوب]] ندارد، مگر اینکه وجوب از چیز دیگری استفاده شود. همچنین رفتار اگر از مقوله [[پرهیز]] باشد، تنها [[کراهت]] آن کار را می‌رساند، ولی بر [[حرمت]] آن دلالت نمی‌کند. مگر اینکه حرمت از چیز دیگری استفاده شود.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص۵۸.</ref>

	== تأیید رسول خدا ==		== [[تأیید]] [[رسول خدا]] ==
	{{اصلی\|تأیید پیامبر خاتم}}		{{اصلی\|تأیید پیامبر خاتم}}
	مراد از تأیید یا تقریر این است که کاری در حضور رسول خدا {{صل}} انجام گرفته و [[حضرت]] از آن کار جلوگیری نکرده و آن را تأیید کرده است.		مراد از تأیید یا تقریر این است که کاری در حضور رسول خدا{{صل}} انجام گرفته و حضرت از آن کار جلوگیری نکرده و آن را تأیید کرده است.
	در حجیت تقریر نیز همان دو نکته یاد شده لازم است؛		در [[حجیت تقریر]] نیز همان دو نکته یاد شده لازم است؛
	# چنین تأییدی از سوی رسول خدا {{صل}} انجام گرفته باشد؛		# چنین تأییدی از سوی رسول خدا{{صل}} انجام گرفته باشد؛
	# این تأیید بر آن مطلب دلالت داشته باشد.		# این تأیید بر آن مطلب دلالت داشته باشد.

	درباره تقریر [[امامان معصوم]] {{ع}} - گذشته از این نکته - باید جهتِ صدور نیز روشن باشد؛ یعنی [[تقریر امام]] در صورتی [[حجت]] خواهد بود که [[امام]] [[توانایی]] جلوگیری از کاری را داشته باشد و در همان حال از انجام آن کار جلوگیری نکرده، بلکه آن را تأیید کرده است که در این صورت تقریر امام حجت خواهد بود.		درباره تقریر [[امامان معصوم]]{{ع}} - گذشته از این نکته - باید جهتِ صدور نیز روشن باشد؛ یعنی [[تقریر امام]] در صورتی [[حجت]] خواهد بود که [[امام]] [[توانایی]] جلوگیری از کاری را داشته باشد و در همان حال از انجام آن کار جلوگیری نکرده، بلکه آن را تأیید کرده است که در این صورت تقریر امام حجت خواهد بود.

	باید توجه داشت که تقریر نیز همانند فعل اطلاق ندارد، تا به موارد مشابه سرایت داده شود.		باید توجه داشت که تقریر نیز همانند فعل اطلاق ندارد، تا به موارد مشابه سرایت داده شود.
	نکته دیگری که در [[حجیت]] [[سنت معصوم]] - چه [[رسول خدا]] {{صل}} و چه [[امامان معصوم]] - باید مورد توجه قرار گیرد این است که [[حجیت سنت]] در عرض [[کتاب خدا]] نیست، بلکه در طول آن است، به این معنی که اگر در موردی [[سنت رسول خدا]] {{صل}} [[تعارض]] آشکار با کتاب خدا داشته باشد، [[ارزش]] و اعتبار نخواهد داشت<ref>الموافقات فی اصول الشریعه، ج۴، ص۵.</ref>. البته تعارض [[سنت]] و کتاب در صورتی امکان دارد که هر دو در بیان روشن و صریح باشند و گرنه تعارض نیست؛ مثل اینکه آیه‌ای حکمی را به صورت [[اجمال]] بیان کند و سنت آن را توضیح دهد.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ~~ص ۵۹~~.</ref>		نکته دیگری که در حجیت [[سنت معصوم]] - چه [[رسول خدا]]{{صل}} و چه [[امامان معصوم]] - باید مورد توجه قرار گیرد این است که [[حجیت سنت]] در عرض [[کتاب خدا]] نیست، بلکه در طول آن است، به این معنی که اگر در موردی [[سنت رسول خدا]]{{صل}} [[تعارض]] آشکار با کتاب خدا داشته باشد، [[ارزش]] و اعتبار نخواهد داشت<ref>الموافقات فی اصول الشریعه، ج۴، ص۵.</ref>. البته [[تعارض]] [[سنت]] و کتاب در صورتی امکان دارد که هر دو در بیان روشن و صریح باشند و گرنه تعارض نیست؛ مثل اینکه آیه‌ای حکمی را به صورت [[اجمال]] بیان کند و [[سنت]] آن را توضیح دهد.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص۵۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari در ‏۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۲

2025-03-08T09:02:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۲
خط ۳:		خط ۳:
	\| موضوع مرتبط = پیامبر خاتم		\| موضوع مرتبط = پیامبر خاتم
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط = [[سنت پیامبر خاتم در قرآن]]
	\| پرسش مرتبط = پیامبر خاتم (پرسش)		\| پرسش مرتبط = پیامبر خاتم (پرسش)
	}}		}}

Bahmani در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۵۸

2024-04-28T04:58:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۸
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	== گفتار رسول خدا ==		== گفتار رسول خدا ==
	~~{{اصلی\|گفتار پیامبر خاتم}}~~
	گفتار منسوب به رسول خدا {{صل}} با توجه به دو نکته زیر [[حجت]] خواهد بود:		گفتار منسوب به رسول خدا {{صل}} با توجه به دو نکته زیر [[حجت]] خواهد بود:
	# رسول خدا {{صل}} آن سخن را گفته باشد و به عبارت دیگر، این [[کلام]] از رسول خدا {{صل}} صادر شده باشد؛		# رسول خدا {{صل}} آن سخن را گفته باشد و به عبارت دیگر، این [[کلام]] از رسول خدا {{صل}} صادر شده باشد؛
خط ۲۲:		خط ۲۱:

	== رفتار رسول خدا ==		== رفتار رسول خدا ==
	~~{{اصلی\|رفتار پیامبر خاتم}}~~		حجیت رفتار منسوب به رسول خدا {{صل}} نیز با توجه به دو نکته زیر کامل خواهد بود:

	[[حجیت]] رفتار منسوب به رسول خدا {{صل}} نیز با توجه به دو نکته زیر کامل خواهد بود:
	# این رفتار را رسول خدا {{صل}} انجام داده باشد؛ یا به تعبیر دیگر، این رفتار از [[رسول خدا]] {{صل}} سرزده باشد.		# این رفتار را رسول خدا {{صل}} انجام داده باشد؛ یا به تعبیر دیگر، این رفتار از [[رسول خدا]] {{صل}} سرزده باشد.
	# دلالت [[رفتار]] بر مقصود روشن باشد.		# دلالت [[رفتار]] بر مقصود روشن باشد.

Bahmani در ‏۲۹ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۹

2022-08-29T07:49:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۹
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = پیامبر خاتم		\| موضوع مرتبط = پیامبر خاتم
	\| عنوان مدخل = ~~سنت پیامبر خاتم~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = پیامبر خاتم (پرسش)		\| پرسش مرتبط = پیامبر خاتم (پرسش)

Bahmani در ‏۲۹ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۲۰

2022-08-29T07:20:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۰
خط ۳:		خط ۳:
	\| موضوع مرتبط = پیامبر خاتم		\| موضوع مرتبط = پیامبر خاتم
	\| عنوان مدخل = سنت پیامبر خاتم		\| عنوان مدخل = سنت پیامبر خاتم
	\| مداخل مرتبط = [[سنت پیامبر خاتم در قرآن]] - [[سنت پیامبر خاتم در حدیث]] - [[سنت پیامبر خاتم در کلام اسلامی]] - [[سنت پیامبر خاتم در تاریخ اسلامی]]		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط = پیامبر خاتم (پرسش)
	}}		}}

خط ۵۲:		خط ۵۲:

	[[رده:پیامبر خاتم]]		[[رده:پیامبر خاتم]]
	~~[[رده:سنت پیامبر خاتم]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:14:54Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۴
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==معناشناسی==		== معناشناسی ==
	{{اصلی\|سنت}}		{{اصلی\|سنت}}
	واژه «[[سنت]]» در لغت و اصطلاح دارای معانی گوناگونی است. در اصطلاح [[علم حدیث]]، [[سنّت]] را چنین تعریف کرده‌اند:		واژه «[[سنت]]» در لغت و اصطلاح دارای معانی گوناگونی است. در اصطلاح [[علم حدیث]]، [[سنّت]] را چنین تعریف کرده‌اند:
	{{عربی\|السنة تطلق على ما اضيف الى النبي من قول او فعل او تقرير}}<ref>اضواء علی السنة المحمدیّه، ص۴۲.</ref>		{{عربی\|السنة تطلق على ما اضيف الى النبي من قول او فعل او تقرير}}<ref>اضواء علی السنة المحمدیّه، ص۴۲.</ref>
	«سنت بر چیزی اطلاق می‌گردد که به [[رسول خدا]]{{صل}} نسبت داده می‌شود و گفتار، [[رفتار]] و [[تأیید]] آن [[حضرت]] را در برمی گیرد».		«سنت بر چیزی اطلاق می‌گردد که به [[رسول خدا]] {{صل}} نسبت داده می‌شود و گفتار، [[رفتار]] و [[تأیید]] آن [[حضرت]] را در برمی گیرد».

	==گفتار رسول خدا==		== گفتار رسول خدا ==
	{{اصلی\|گفتار پیامبر خاتم}}		{{اصلی\|گفتار پیامبر خاتم}}
	گفتار منسوب به رسول خدا{{صل}} با توجه به دو نکته زیر [[حجت]] خواهد بود:		گفتار منسوب به رسول خدا {{صل}} با توجه به دو نکته زیر [[حجت]] خواهد بود:
	#رسول خدا{{صل}} آن سخن را گفته باشد و به عبارت دیگر، این [[کلام]] از رسول خدا{{صل}} صادر شده باشد؛		# رسول خدا {{صل}} آن سخن را گفته باشد و به عبارت دیگر، این [[کلام]] از رسول خدا {{صل}} صادر شده باشد؛
	#دلالت سخن روشن باشد، به این معنی که اگر سخن رسول خدا{{صل}} بر مسئله‌ای دلالت داشت - به طوری که [[اجمال]] نداشته باشد - می‌توان به آن سخن [[استدلال]] کرد.		# دلالت سخن روشن باشد، به این معنی که اگر سخن رسول خدا {{صل}} بر مسئله‌ای دلالت داشت - به طوری که [[اجمال]] نداشته باشد - می‌توان به آن سخن [[استدلال]] کرد.

	آنچه بیان شد، درباره استدلال به سخن رسول خدا{{صل}} است ولی در استدلال به سخن بقیه [[معصومان]]، گذشته از این دو نکته، باید به جهتِ صدور نیز توجه داشت؛ اینکه آیا [[امام]] درصدد بیان [[حکم واقعی]] بوده است یا نه؟ آیا این سخن را از روی [[تقیه]] گفته است یا نه؟ از این رو گاه می‌بینیم به عنوان مثال [[کلامی]] از [[امام صادق]]{{ع}} صادر شده است، که دلالت آن نیز روشن است، ولی با بقیه سخنان آن حضرت سازگار نیست که این [[ناسازگاری]] در مواردی به خاطر شرایط خاص [[اجتماعی]]، [[سیاسی]] بوده است. بدین‌سان سخنی که از روی تقیه بوده، درصدد بیان حکم واقعی نیست و از این جهت [[ارزش]] [[شرعی]] ندارد. البته این سخن درباره رسول خدا{{صل}} گفته نمی‌شود؛ زیرا آن حضرت بنیانگذار [[دین]] است و سخن او [[حکم]] پایه ریزی شالوده‌های دین را دارد و تقیه درباره رسول خدا{{صل}} روا نیست.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص ۵۶.</ref>		آنچه بیان شد، درباره استدلال به سخن رسول خدا {{صل}} است ولی در استدلال به سخن بقیه [[معصومان]]، گذشته از این دو نکته، باید به جهتِ صدور نیز توجه داشت؛ اینکه آیا [[امام]] درصدد بیان [[حکم واقعی]] بوده است یا نه؟ آیا این سخن را از روی [[تقیه]] گفته است یا نه؟ از این رو گاه می‌بینیم به عنوان مثال [[کلامی]] از [[امام صادق]] {{ع}} صادر شده است، که دلالت آن نیز روشن است، ولی با بقیه سخنان آن حضرت سازگار نیست که این [[ناسازگاری]] در مواردی به خاطر شرایط خاص [[اجتماعی]]، [[سیاسی]] بوده است. بدین‌سان سخنی که از روی تقیه بوده، درصدد بیان حکم واقعی نیست و از این جهت [[ارزش]] [[شرعی]] ندارد. البته این سخن درباره رسول خدا {{صل}} گفته نمی‌شود؛ زیرا آن حضرت بنیانگذار [[دین]] است و سخن او [[حکم]] پایه ریزی شالوده‌های دین را دارد و تقیه درباره رسول خدا {{صل}} روا نیست.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص ۵۶.</ref>

	==رفتار رسول خدا==		== رفتار رسول خدا ==
	{{اصلی\|رفتار پیامبر خاتم}}		{{اصلی\|رفتار پیامبر خاتم}}

	[[حجیت]] رفتار منسوب به رسول خدا{{صل}} نیز با توجه به دو نکته زیر کامل خواهد بود:		[[حجیت]] رفتار منسوب به رسول خدا {{صل}} نیز با توجه به دو نکته زیر کامل خواهد بود:
	#این رفتار را رسول خدا{{صل}} انجام داده باشد؛ یا به تعبیر دیگر، این رفتار از [[رسول خدا]]{{صل}} سرزده باشد.		# این رفتار را رسول خدا {{صل}} انجام داده باشد؛ یا به تعبیر دیگر، این رفتار از [[رسول خدا]] {{صل}} سرزده باشد.
	#دلالت [[رفتار]] بر مقصود روشن باشد.		# دلالت [[رفتار]] بر مقصود روشن باشد.
	چنان که در بحث گفتار بیان شد، با توجه به اینکه [[تقیه]] بر [[پیامبر]] جایز نیست، [[حجیت]] رفتار او با همین دو نکته تمام است، ولی درباره [[امامان]]، چون تقیه بر آنان جایز است و گاه [[رفتاری]] از سر تقیه از آنان صادر شده است، برای حجیت رفتار آنان باید جهت رفتار نیر روشن باشد.		چنان که در بحث گفتار بیان شد، با توجه به اینکه [[تقیه]] بر [[پیامبر]] جایز نیست، [[حجیت]] رفتار او با همین دو نکته تمام است، ولی درباره [[امامان]]، چون تقیه بر آنان جایز است و گاه [[رفتاری]] از سر تقیه از آنان صادر شده است، برای حجیت رفتار آنان باید جهت رفتار نیر روشن باشد.

	نکته دیگری که توجه به آن لازم است این است که رفتار - چه [[رفتار پیامبر]] و چه [[رفتار امام]] - اطلاق ندارد و قابل سرایت به موارد مشابه نیست؛ چراکه رفتار با توجه به مجموعه شرایطی - که در آن [[زمان]] [[حاکم]] بوده - انجام گرفته است. اگر این رفتار از مقوله فعل و انجام دادن باشد، تنها جواز کار را می‌رساند، ولی دلالت بر [[وجوب]] ندارد، مگر اینکه وجوب از چیز دیگری استفاده شود. همچنین رفتار اگر از مقوله [[پرهیز]] باشد، تنها [[کراهت]] آن کار را می‌رساند، ولی بر [[حرمت]] آن دلالت نمی‌کند. مگر اینکه حرمت از چیز دیگری استفاده شود.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص ۵۸.</ref>		نکته دیگری که توجه به آن لازم است این است که رفتار - چه [[رفتار پیامبر]] و چه [[رفتار امام]] - اطلاق ندارد و قابل سرایت به موارد مشابه نیست؛ چراکه رفتار با توجه به مجموعه شرایطی - که در آن [[زمان]] [[حاکم]] بوده - انجام گرفته است. اگر این رفتار از مقوله فعل و انجام دادن باشد، تنها جواز کار را می‌رساند، ولی دلالت بر [[وجوب]] ندارد، مگر اینکه وجوب از چیز دیگری استفاده شود. همچنین رفتار اگر از مقوله [[پرهیز]] باشد، تنها [[کراهت]] آن کار را می‌رساند، ولی بر [[حرمت]] آن دلالت نمی‌کند. مگر اینکه حرمت از چیز دیگری استفاده شود.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص ۵۸.</ref>

	==تأیید رسول خدا==		== تأیید رسول خدا ==
	{{اصلی\|تأیید پیامبر خاتم}}		{{اصلی\|تأیید پیامبر خاتم}}
	مراد از تأیید یا تقریر این است که کاری در حضور رسول خدا{{صل}} انجام گرفته و [[حضرت]] از آن کار جلوگیری نکرده و آن را تأیید کرده است.		مراد از تأیید یا تقریر این است که کاری در حضور رسول خدا {{صل}} انجام گرفته و [[حضرت]] از آن کار جلوگیری نکرده و آن را تأیید کرده است.
	در حجیت تقریر نیز همان دو نکته یاد شده لازم است؛		در حجیت تقریر نیز همان دو نکته یاد شده لازم است؛
	#چنین تأییدی از سوی رسول خدا{{صل}} انجام گرفته باشد؛		# چنین تأییدی از سوی رسول خدا {{صل}} انجام گرفته باشد؛
	#این تأیید بر آن مطلب دلالت داشته باشد.		# این تأیید بر آن مطلب دلالت داشته باشد.

	درباره تقریر [[امامان معصوم]]{{ع}} - گذشته از این نکته - باید جهتِ صدور نیز روشن باشد؛ یعنی [[تقریر امام]] در صورتی [[حجت]] خواهد بود که [[امام]] [[توانایی]] جلوگیری از کاری را داشته باشد و در همان حال از انجام آن کار جلوگیری نکرده، بلکه آن را تأیید کرده است که در این صورت تقریر امام حجت خواهد بود.		درباره تقریر [[امامان معصوم]] {{ع}} - گذشته از این نکته - باید جهتِ صدور نیز روشن باشد؛ یعنی [[تقریر امام]] در صورتی [[حجت]] خواهد بود که [[امام]] [[توانایی]] جلوگیری از کاری را داشته باشد و در همان حال از انجام آن کار جلوگیری نکرده، بلکه آن را تأیید کرده است که در این صورت تقریر امام حجت خواهد بود.

	باید توجه داشت که تقریر نیز همانند فعل اطلاق ندارد، تا به موارد مشابه سرایت داده شود.		باید توجه داشت که تقریر نیز همانند فعل اطلاق ندارد، تا به موارد مشابه سرایت داده شود.
	نکته دیگری که در [[حجیت]] [[سنت معصوم]] - چه [[رسول خدا]]{{صل}} و چه [[امامان معصوم]] - باید مورد توجه قرار گیرد این است که [[حجیت سنت]] در عرض [[کتاب خدا]] نیست، بلکه در طول آن است، به این معنی که اگر در موردی [[سنت رسول خدا]]{{صل}} [[تعارض]] آشکار با کتاب خدا داشته باشد، [[ارزش]] و اعتبار نخواهد داشت<ref>الموافقات فی اصول الشریعه، ج۴، ص۵.</ref>. البته تعارض [[سنت]] و کتاب در صورتی امکان دارد که هر دو در بیان روشن و صریح باشند و گرنه تعارض نیست؛ مثل اینکه آیه‌ای حکمی را به صورت [[اجمال]] بیان کند و سنت آن را توضیح دهد.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص ۵۹.</ref>		نکته دیگری که در [[حجیت]] [[سنت معصوم]] - چه [[رسول خدا]] {{صل}} و چه [[امامان معصوم]] - باید مورد توجه قرار گیرد این است که [[حجیت سنت]] در عرض [[کتاب خدا]] نیست، بلکه در طول آن است، به این معنی که اگر در موردی [[سنت رسول خدا]] {{صل}} [[تعارض]] آشکار با کتاب خدا داشته باشد، [[ارزش]] و اعتبار نخواهد داشت<ref>الموافقات فی اصول الشریعه، ج۴، ص۵.</ref>. البته تعارض [[سنت]] و کتاب در صورتی امکان دارد که هر دو در بیان روشن و صریح باشند و گرنه تعارض نیست؛ مثل اینکه آیه‌ای حکمی را به صورت [[اجمال]] بیان کند و سنت آن را توضیح دهد.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص ۵۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:38:20Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۸
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	==رفتار رسول خدا==		==رفتار رسول خدا==
	{{اصلی\|رفتار پیامبر خاتم}}		{{اصلی\|رفتار پیامبر خاتم}}

	[[حجیت]] رفتار منسوب به رسول خدا{{صل}} نیز با توجه به دو نکته زیر کامل خواهد بود:		[[حجیت]] رفتار منسوب به رسول خدا{{صل}} نیز با توجه به دو نکته زیر کامل خواهد بود:
	#این رفتار را رسول خدا{{صل}} انجام داده باشد؛ یا به تعبیر دیگر، این رفتار از [[رسول خدا]]{{صل}} سرزده باشد.		#این رفتار را رسول خدا{{صل}} انجام داده باشد؛ یا به تعبیر دیگر، این رفتار از [[رسول خدا]]{{صل}} سرزده باشد.
خط ۵۲:		خط ۵۳:
	[[رده:پیامبر خاتم]]		[[رده:پیامبر خاتم]]
	[[رده:سنت پیامبر خاتم]]		[[رده:سنت پیامبر خاتم]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Wasity: /* تأیید رسول خدا{{صل}} */

2022-06-14T07:34:02Z

تأیید رسول خدا{{صل}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۴
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	نکته دیگری که توجه به آن لازم است این است که رفتار - چه [[رفتار پیامبر]] و چه [[رفتار امام]] - اطلاق ندارد و قابل سرایت به موارد مشابه نیست؛ چراکه رفتار با توجه به مجموعه شرایطی - که در آن [[زمان]] [[حاکم]] بوده - انجام گرفته است. اگر این رفتار از مقوله فعل و انجام دادن باشد، تنها جواز کار را می‌رساند، ولی دلالت بر [[وجوب]] ندارد، مگر اینکه وجوب از چیز دیگری استفاده شود. همچنین رفتار اگر از مقوله [[پرهیز]] باشد، تنها [[کراهت]] آن کار را می‌رساند، ولی بر [[حرمت]] آن دلالت نمی‌کند. مگر اینکه حرمت از چیز دیگری استفاده شود.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص ۵۸.</ref>		نکته دیگری که توجه به آن لازم است این است که رفتار - چه [[رفتار پیامبر]] و چه [[رفتار امام]] - اطلاق ندارد و قابل سرایت به موارد مشابه نیست؛ چراکه رفتار با توجه به مجموعه شرایطی - که در آن [[زمان]] [[حاکم]] بوده - انجام گرفته است. اگر این رفتار از مقوله فعل و انجام دادن باشد، تنها جواز کار را می‌رساند، ولی دلالت بر [[وجوب]] ندارد، مگر اینکه وجوب از چیز دیگری استفاده شود. همچنین رفتار اگر از مقوله [[پرهیز]] باشد، تنها [[کراهت]] آن کار را می‌رساند، ولی بر [[حرمت]] آن دلالت نمی‌کند. مگر اینکه حرمت از چیز دیگری استفاده شود.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص ۵۸.</ref>

	==[[تأیید]] رسول خدا{{صل}}==		==تأیید رسول خدا==
			{{اصلی\|تأیید پیامبر خاتم}}
	مراد از تأیید یا تقریر این است که کاری در حضور رسول خدا{{صل}} انجام گرفته و [[حضرت]] از آن کار جلوگیری نکرده و آن را تأیید کرده است.		مراد از تأیید یا تقریر این است که کاری در حضور رسول خدا{{صل}} انجام گرفته و [[حضرت]] از آن کار جلوگیری نکرده و آن را تأیید کرده است.
	در حجیت تقریر نیز همان دو نکته یاد شده لازم است؛		در حجیت تقریر نیز همان دو نکته یاد شده لازم است؛

Wasity: /* رفتار رسول خدا{{صل}} */

2022-06-14T07:33:15Z

رفتار رسول خدا{{صل}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۳
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	آنچه بیان شد، درباره استدلال به سخن رسول خدا{{صل}} است ولی در استدلال به سخن بقیه [[معصومان]]، گذشته از این دو نکته، باید به جهتِ صدور نیز توجه داشت؛ اینکه آیا [[امام]] درصدد بیان [[حکم واقعی]] بوده است یا نه؟ آیا این سخن را از روی [[تقیه]] گفته است یا نه؟ از این رو گاه می‌بینیم به عنوان مثال [[کلامی]] از [[امام صادق]]{{ع}} صادر شده است، که دلالت آن نیز روشن است، ولی با بقیه سخنان آن حضرت سازگار نیست که این [[ناسازگاری]] در مواردی به خاطر شرایط خاص [[اجتماعی]]، [[سیاسی]] بوده است. بدین‌سان سخنی که از روی تقیه بوده، درصدد بیان حکم واقعی نیست و از این جهت [[ارزش]] [[شرعی]] ندارد. البته این سخن درباره رسول خدا{{صل}} گفته نمی‌شود؛ زیرا آن حضرت بنیانگذار [[دین]] است و سخن او [[حکم]] پایه ریزی شالوده‌های دین را دارد و تقیه درباره رسول خدا{{صل}} روا نیست.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص ۵۶.</ref>		آنچه بیان شد، درباره استدلال به سخن رسول خدا{{صل}} است ولی در استدلال به سخن بقیه [[معصومان]]، گذشته از این دو نکته، باید به جهتِ صدور نیز توجه داشت؛ اینکه آیا [[امام]] درصدد بیان [[حکم واقعی]] بوده است یا نه؟ آیا این سخن را از روی [[تقیه]] گفته است یا نه؟ از این رو گاه می‌بینیم به عنوان مثال [[کلامی]] از [[امام صادق]]{{ع}} صادر شده است، که دلالت آن نیز روشن است، ولی با بقیه سخنان آن حضرت سازگار نیست که این [[ناسازگاری]] در مواردی به خاطر شرایط خاص [[اجتماعی]]، [[سیاسی]] بوده است. بدین‌سان سخنی که از روی تقیه بوده، درصدد بیان حکم واقعی نیست و از این جهت [[ارزش]] [[شرعی]] ندارد. البته این سخن درباره رسول خدا{{صل}} گفته نمی‌شود؛ زیرا آن حضرت بنیانگذار [[دین]] است و سخن او [[حکم]] پایه ریزی شالوده‌های دین را دارد و تقیه درباره رسول خدا{{صل}} روا نیست.<ref>[[سید محمد مرتضوی\|مرتضوی، سید محمد]]، [[آیات ولایت در قرآن ج۱ (کتاب)\|آیات ولایت در قرآن ج۱]]، ص ۵۶.</ref>

	==[[رفتار رسول خدا]]{{صل}}==		==رفتار رسول خدا==
			{{اصلی\|رفتار پیامبر خاتم}}
	[[حجیت]] رفتار منسوب به رسول خدا{{صل}} نیز با توجه به دو نکته زیر کامل خواهد بود:		[[حجیت]] رفتار منسوب به رسول خدا{{صل}} نیز با توجه به دو نکته زیر کامل خواهد بود:
	#این رفتار را رسول خدا{{صل}} انجام داده باشد؛ یا به تعبیر دیگر، این رفتار از [[رسول خدا]]{{صل}} سرزده باشد.		#این رفتار را رسول خدا{{صل}} انجام داده باشد؛ یا به تعبیر دیگر، این رفتار از [[رسول خدا]]{{صل}} سرزده باشد.