سوره حجر در علوم قرآنی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۰

2024-03-05T10:20:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = سوره حجر		\| موضوع مرتبط = سوره حجر
	\| عنوان مدخل = [[سوره حجر]]		\| عنوان مدخل = سوره حجر
	\| مداخل مرتبط = [[سوره حجر در علوم قرآنی]]		\| مداخل مرتبط = [[سوره حجر در علوم قرآنی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =

Wasity: جایگزینی متن - '، -' به ' -'

2022-11-27T11:21:47Z

جایگزینی متن - '، -' به ' -'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۵۱
خط ۱۰۷:		خط ۱۰۷:

	== ساختار ==		== ساختار ==
	از جهت ساختاری افتتاح و اختتام [[سوره]] با هم دیگر مقارنند. در [[آیات]] اختتام، غرضی که در آیات قبلی بود خلاصه می‌شود، غرض از آیات پیشین این بود که [[رسول خدا]] {{صل}} را به [[قیام]] بر انجام [[مأموریت]] و [[رسالت]] خود و [[اعراض]] و گذشت از جفاهای [[مشرکین]] [[دعوت]] کند و تسلای خاطر دهد که از آنچه می‌گویند [[غمگین]] و تنگ حوصله نگردد؛ زیرا قضای [[حق]] بر این قرار گرفته که [[مردم]] را به اعمال‌شان در [[دنیا]] و [[آخرت]] [[پاداش]] و [[کیفر]] دهد و در [[قیامت]] به اندازه ذره‌ای خیر و یا [[شر]]، کسی را بدون [[کیفر]] و [[پاداش]] نمی‌گذارد و با در پیش داشتن چنین روزی، دیگر جای [[تأسف]] خوردن بر [[کفر]] [[کافران]] باقی نمی‌ماند، چون [[خدا]] نسبت به [[اعمال]] آنان [[دانا]] است و به زودی جزای اعمال‌شان را می‌دهد و نیز جای تنگ‌حوصلگی و [[اندوه]] نیست، چون به ذکرخدای سبحان مشغول گشتن، مهم‌تر و واجب‌تر است. در بخش اختتام [[سوره]]، [[خدای سبحان]]، مسئله گذشت و دوری کردن از کفاری که او را مسخره می‌کردند را تکرار ~~کرده،~~ - همان کفاری که در ابتدای سوره ذکرشان گذشت - و همچنین سفارش فرموده بود که به [[تسبیح]] و [[حمد]] و [[عبادت]] خدای خود بپردازد و خبر داده بود که خود او، [[شر]] [[کفار]] را از او می‌گرداند.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره حجر (مقاله)\|مقاله «سوره حجر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>		از جهت ساختاری افتتاح و اختتام [[سوره]] با هم دیگر مقارنند. در [[آیات]] اختتام، غرضی که در آیات قبلی بود خلاصه می‌شود، غرض از آیات پیشین این بود که [[رسول خدا]] {{صل}} را به [[قیام]] بر انجام [[مأموریت]] و [[رسالت]] خود و [[اعراض]] و گذشت از جفاهای [[مشرکین]] [[دعوت]] کند و تسلای خاطر دهد که از آنچه می‌گویند [[غمگین]] و تنگ حوصله نگردد؛ زیرا قضای [[حق]] بر این قرار گرفته که [[مردم]] را به اعمال‌شان در [[دنیا]] و [[آخرت]] [[پاداش]] و [[کیفر]] دهد و در [[قیامت]] به اندازه ذره‌ای خیر و یا [[شر]]، کسی را بدون [[کیفر]] و [[پاداش]] نمی‌گذارد و با در پیش داشتن چنین روزی، دیگر جای [[تأسف]] خوردن بر [[کفر]] [[کافران]] باقی نمی‌ماند، چون [[خدا]] نسبت به [[اعمال]] آنان [[دانا]] است و به زودی جزای اعمال‌شان را می‌دهد و نیز جای تنگ‌حوصلگی و [[اندوه]] نیست، چون به ذکرخدای سبحان مشغول گشتن، مهم‌تر و واجب‌تر است. در بخش اختتام [[سوره]]، [[خدای سبحان]]، مسئله گذشت و دوری کردن از کفاری که او را مسخره می‌کردند را تکرار کرده - همان کفاری که در ابتدای سوره ذکرشان گذشت - و همچنین سفارش فرموده بود که به [[تسبیح]] و [[حمد]] و [[عبادت]] خدای خود بپردازد و خبر داده بود که خود او، [[شر]] [[کفار]] را از او می‌گرداند.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره حجر (مقاله)\|مقاله «سوره حجر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'خدای متعالی' به 'خدای متعال'

2022-10-16T13:38:30Z

جایگزینی متن - 'خدای متعالی' به 'خدای متعال'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۰۸
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	== فضای [[نزول]] و غرض [[سوره]] ==		== فضای [[نزول]] و غرض [[سوره]] ==
	چنان‌که اشاره شد، [[سوره حجر]] در آغاز علنی شدن [[دعوت پیامبر]] {{صل}} <ref>المیزان، ج ۱۲، ص۹۶.</ref> یعنی پایان [[سال چهارم بعثت]] نازل شده است. <ref>التحریر و التنویر، ج ۱۴، ص۶.</ref> آن [[حضرت]] پیش از این، به سبب فراهم نبودن شرایط، بعضی از [[مردم]] را که احتمال می‌داد دعوتش را بپذیرند، پنهانی به [[اسلام]] فرا می‌خواند تا آنکه خدای ~~متعالی~~ به ایشان اجازه داد [[دعوت]] را علنی کند <ref>المیزان، ج ۱۲، ص۹۶.</ref> و همان گونه که از آیات سوره بر می‌آید در این [[زمان]] مشرکان برای جلوگیری از فراخوان پیامبر {{صل}} انواع [[تهمت]] و ریشخند را بر آن حضرت روامی‌دانستند، از این رو این سوره درباره استهزای کافران نسبت به [[رسول خدا]] {{صل}} [[سخن]] می‌گوید که [[جنون]] به آن حضرت نسبت داده و [[قرآن کریم]] را یاوه‌های دیوانگان خوانده بودند، پس در [[حقیقت]] در این [[سوره]] [[رسول خدا]] {{صل}} را [[دلداری]] داده و وی را به [[صبر]]، [[ثبات]] و گذشت از آنان سفارش می‌کند و نفس شریفش را خوشحال ساخته، [[مردم]] را [[بشارت]] و [[انذار]] می‌دهد<ref>المیزان، ج ۱۲، ص۹۵.</ref>.<ref>[[سید عبدالرسول حسینی‌زاده\|حسینی‌زاده، سید عبدالرسول]]، [[سوره حجر - حسینی‌زاده (مقاله)\| مقاله «سوره حجر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۰ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۰.</ref>		چنان‌که اشاره شد، [[سوره حجر]] در آغاز علنی شدن [[دعوت پیامبر]] {{صل}} <ref>المیزان، ج ۱۲، ص۹۶.</ref> یعنی پایان [[سال چهارم بعثت]] نازل شده است. <ref>التحریر و التنویر، ج ۱۴، ص۶.</ref> آن [[حضرت]] پیش از این، به سبب فراهم نبودن شرایط، بعضی از [[مردم]] را که احتمال می‌داد دعوتش را بپذیرند، پنهانی به [[اسلام]] فرا می‌خواند تا آنکه [[خدای متعال]] به ایشان اجازه داد [[دعوت]] را علنی کند <ref>المیزان، ج ۱۲، ص۹۶.</ref> و همان گونه که از آیات سوره بر می‌آید در این [[زمان]] مشرکان برای جلوگیری از فراخوان پیامبر {{صل}} انواع [[تهمت]] و ریشخند را بر آن حضرت روامی‌دانستند، از این رو این سوره درباره استهزای کافران نسبت به [[رسول خدا]] {{صل}} [[سخن]] می‌گوید که [[جنون]] به آن حضرت نسبت داده و [[قرآن کریم]] را یاوه‌های دیوانگان خوانده بودند، پس در [[حقیقت]] در این [[سوره]] [[رسول خدا]] {{صل}} را [[دلداری]] داده و وی را به [[صبر]]، [[ثبات]] و گذشت از آنان سفارش می‌کند و نفس شریفش را خوشحال ساخته، [[مردم]] را [[بشارت]] و [[انذار]] می‌دهد<ref>المیزان، ج ۱۲، ص۹۵.</ref>.<ref>[[سید عبدالرسول حسینی‌زاده\|حسینی‌زاده، سید عبدالرسول]]، [[سوره حجر - حسینی‌زاده (مقاله)\| مقاله «سوره حجر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۰ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۰.</ref>

	== محتوای سوره ==		== محتوای سوره ==

Wasity: جایگزینی متن - 'لام' به 'لام'

2022-09-28T19:38:44Z

جایگزینی متن - 'لام' به 'لام'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۸
خط ۷۸:		خط ۷۸:
	وجه تسمیه این سوره نام و داستان [[اصحاب]] «[[حجر]]» است که در [[آیات]] {{متن قرآن\|وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ وَآتَيْنَاهُمْ آيَاتِنَا فَكَانُواْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ وَكَانُواْ يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا آمِنِينَ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ فَمَا أَغْنَى عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَكْسِبُونَ }}<ref>«و «اصحاب حجر» پیامبران را دروغگو می‌شمردند. و ما نشانه‌های خود را به آنان (نشان) دادیم اما آنان از آنها رویگردان بودند. و آنان در (دل) کوه‌ها خانه‌هایی (استوار) با (گمان) ایمنی می‌تراشیدند. اما بانگ (آسمانی) آنان را بامدادان فرو گرفت. و آنچه انجام می‌دادند آنان را (از عذاب) باز نداشت» سوره حجر، آیه ۸۰-۸۴.</ref> به آن اشاره شده است. {{متن قرآن\|وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«و «اصحاب حجر» پیامبران را دروغگو می‌شمردند» سوره حجر، آیه ۸۰.</ref>. این [[آیه]]، اشاره به [[قوم حضرت صالح]] {{ع}} دارد.		وجه تسمیه این سوره نام و داستان [[اصحاب]] «[[حجر]]» است که در [[آیات]] {{متن قرآن\|وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ وَآتَيْنَاهُمْ آيَاتِنَا فَكَانُواْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ وَكَانُواْ يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا آمِنِينَ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ فَمَا أَغْنَى عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَكْسِبُونَ }}<ref>«و «اصحاب حجر» پیامبران را دروغگو می‌شمردند. و ما نشانه‌های خود را به آنان (نشان) دادیم اما آنان از آنها رویگردان بودند. و آنان در (دل) کوه‌ها خانه‌هایی (استوار) با (گمان) ایمنی می‌تراشیدند. اما بانگ (آسمانی) آنان را بامدادان فرو گرفت. و آنچه انجام می‌دادند آنان را (از عذاب) باز نداشت» سوره حجر، آیه ۸۰-۸۴.</ref> به آن اشاره شده است. {{متن قرآن\|وَلَقَدْ كَذَّبَ أَصْحَابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ}}<ref>«و «اصحاب حجر» پیامبران را دروغگو می‌شمردند» سوره حجر، آیه ۸۰.</ref>. این [[آیه]]، اشاره به [[قوم حضرت صالح]] {{ع}} دارد.

	[[قرآن مجید]] این [[قوم]] [[سرکش]] را با اسم شهرشان نامگذاری می‌کند این سوره «مکی» و نهمین سوره از سوره‌هایی است که با [[حروف مقطعه]] (= [[الر]]: الف. [[لام]]. راء) آغاز می‌گردد. دارای ۹۹ آیه ۶۵۸ کلمه و ۲۸۸۱ حرف است. از نظر کمیت از سوره‌های «[[مثانی]]» و نسبتاً کوچک و در حدود یک [[حزب]] (یک چهارم یک جزء قرآن) است.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره حجر (مقاله)\|مقاله «سوره حجر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>		[[قرآن مجید]] این [[قوم]] [[سرکش]] را با اسم شهرشان نامگذاری می‌کند این سوره «مکی» و نهمین سوره از سوره‌هایی است که با [[حروف مقطعه]] (= [[الر]]: الف. لام. راء) آغاز می‌گردد. دارای ۹۹ آیه ۶۵۸ کلمه و ۲۸۸۱ حرف است. از نظر کمیت از سوره‌های «[[مثانی]]» و نسبتاً کوچک و در حدود یک [[حزب]] (یک چهارم یک جزء قرآن) است.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره حجر (مقاله)\|مقاله «سوره حجر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>

	== محور سوره ==		== محور سوره ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:21:32Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:40:56Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = سوره حجر		\| موضوع مرتبط = سوره حجر
خط ۱۰۲:		خط ۱۰۱:
	#{{متن قرآن\|فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ}}<ref>«پس هنگامی که او را باندام برآوردم و در او از روان خویش دمیدم، برای او به فروتنی در افتید!» سوره حجر، آیه ۲۹.</ref>،		#{{متن قرآن\|فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ}}<ref>«پس هنگامی که او را باندام برآوردم و در او از روان خویش دمیدم، برای او به فروتنی در افتید!» سوره حجر، آیه ۲۹.</ref>،
	#{{متن قرآن\|إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ}}<ref>«به راستی پروردگار توست که آفریدگار داناست» سوره حجر، آیه ۸۶.</ref>،		#{{متن قرآن\|إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ}}<ref>«به راستی پروردگار توست که آفریدگار داناست» سوره حجر، آیه ۸۶.</ref>،
	#{{متن قرآن\|وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ}}<ref>~~« و~~ برای مؤمنان افتادگی کن!» سوره حجر، آیه ۸۸.</ref>،		#{{متن قرآن\|وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ}}<ref>«و برای مؤمنان افتادگی کن!» سوره حجر، آیه ۸۸.</ref>،
	#{{متن قرآن\|وَقُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ}}<ref>«و بگو که این منم که بیم‌دهنده آشکارم» سوره حجر، آیه ۸۹.</ref>،		#{{متن قرآن\|وَقُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ}}<ref>«و بگو که این منم که بیم‌دهنده آشکارم» سوره حجر، آیه ۸۹.</ref>،
	#{{متن قرآن\|فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ}}<ref>«پس پروردگارت را با سپاس به پاکی بستای و از سجده‌گزاران باش» سوره حجر، آیه ۹۸.</ref>،		#{{متن قرآن\|فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ}}<ref>«پس پروردگارت را با سپاس به پاکی بستای و از سجده‌گزاران باش» سوره حجر، آیه ۹۸.</ref>،
خط ۱۱۲:		خط ۱۱۱:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:1100409.jpg\|22px]] [[سید عبدالرسول حسینی‌زاده\|حسینی‌زاده، سید عبدالرسول]]، [[سوره حجر - حسینی‌زاده (مقاله)\| مقاله «سوره حجر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۰ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۰''']]		# [[پرونده:1100409.jpg\|22px]] [[سید عبدالرسول حسینی‌زاده\|حسینی‌زاده، سید عبدالرسول]]، [[سوره حجر - حسینی‌زاده (مقاله)\| مقاله «سوره حجر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۰ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۰''']]
	# [[پرونده: 10524027.jpg\|22px]] [[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره حجر (مقاله)\|مقاله «سوره حجر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]		# [[پرونده: 10524027.jpg\|22px]] [[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره حجر (مقاله)\|مقاله «سوره حجر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}
خط ۱۲۰:		خط ۱۱۹:

	[[رده:سوره حجر]]		[[رده:سوره حجر]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:04:28Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~سوره حجر~~]]''' است. "'''~~[[سوره حجر]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[سوره حجر در علوم قرآنی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = سوره حجر
			\| عنوان مدخل = [[سوره حجر]]
			\| مداخل مرتبط = [[سوره حجر در علوم قرآنی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Wasity: جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

2022-05-08T12:38:49Z

جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۸
خط ۶:		خط ۶:
	[[سوره حجر]] را همه [[مفسران]] <ref>التحریر و التنویر، ج ۱۴، ص۵.</ref> همان‌گونه که از آیاتش بر می‌آید <ref> المیزان، ج ۱۲، ص۹۶.</ref> مکی دانسته‌اند.		[[سوره حجر]] را همه [[مفسران]] <ref>التحریر و التنویر، ج ۱۴، ص۵.</ref> همان‌گونه که از آیاتش بر می‌آید <ref> المیزان، ج ۱۲، ص۹۶.</ref> مکی دانسته‌اند.

	[[سیوطی]] [[آیه]] {{متن قرآن\|وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ}}<ref>«و به یقین پیشینیان شما را می‌شناسیم و بی‌گمان پسینیان شما را نیز می‌شناسیم» سوره حجر، آیه ۲۴.</ref> را [[مدنی]] دانسته؛ با استناد به [[روایت]] ضعیفی <ref>نک. سنن الترمذی، ج ۴، ص۳۵۹.</ref> که [[نزول]] آن را درباره صف‌های [[نماز جماعت]] گزارش کرده است؛<ref>الاتقان، ج ۱، ص۴۹.</ref> ولی افزون بر [[ضعف روایت]] پیش‌گفته، [[سیاق آیه]] و [[آیات]] پیشین و پسین، حمل آن را بر نماز جماعت برنمی‌تابد. <ref>التمهید، ج ۱، ص۱۸۳.</ref> برخی نیز آیه {{متن قرآن\|وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ}}<ref>«و بی‌گمان به تو سوره فاتحه و قرآن سترگ را داده‌ایم» سوره حجر، آیه ۸۷.</ref> را از آن رو که {{متن قرآن\|سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِي}} یعنی [[حمد]] در [[مدینه]] نازل شده است، استثنا کرده و مدنی شمرده‌اند؛ ~~لیکن~~ تنها مستند مدنی بودن [[سوره حمد]]، [[رأی]] خطای [[مجاهد]] است و در مکی بودن آن تردیدی نیست. <ref> التمهید، ج ۱، ص۱۸۴.</ref>		[[سیوطی]] [[آیه]] {{متن قرآن\|وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ}}<ref>«و به یقین پیشینیان شما را می‌شناسیم و بی‌گمان پسینیان شما را نیز می‌شناسیم» سوره حجر، آیه ۲۴.</ref> را [[مدنی]] دانسته؛ با استناد به [[روایت]] ضعیفی <ref>نک. سنن الترمذی، ج ۴، ص۳۵۹.</ref> که [[نزول]] آن را درباره صف‌های [[نماز جماعت]] گزارش کرده است؛<ref>الاتقان، ج ۱، ص۴۹.</ref> ولی افزون بر [[ضعف روایت]] پیش‌گفته، [[سیاق آیه]] و [[آیات]] پیشین و پسین، حمل آن را بر نماز جماعت برنمی‌تابد. <ref>التمهید، ج ۱، ص۱۸۳.</ref> برخی نیز آیه {{متن قرآن\|وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ}}<ref>«و بی‌گمان به تو سوره فاتحه و قرآن سترگ را داده‌ایم» سوره حجر، آیه ۸۷.</ref> را از آن رو که {{متن قرآن\|سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِي}} یعنی [[حمد]] در [[مدینه]] نازل شده است، استثنا کرده و مدنی شمرده‌اند؛ لکن تنها مستند مدنی بودن [[سوره حمد]]، [[رأی]] خطای [[مجاهد]] است و در مکی بودن آن تردیدی نیست. <ref> التمهید، ج ۱، ص۱۸۴.</ref>

	استثنای آیات {{متن قرآن\|كَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ}}<ref>«همچنان که (عذاب را) بر بخش‌کنندگان فرو فرستادیم» سوره حجر، آیه ۹۰.</ref> و {{متن قرآن\|الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ}}<ref>«آنان که قرآن را چند پاره کردند» سوره حجر، آیه ۹۱.</ref> به روایتی مستند است که در آن ادعا شده است {{متن قرآن\|الْمُقْتَسِمِينَ}} [[یهود]] و [[نصارا]] بودند که به بعض [[قرآن]] [[ایمان]] آوردند و به بعض دیگر آن ایمان نیاوردند، در حالی که آنان به قرآن هیچ ایمان نیاوردند و آیه درباره [[مشرکان]] [[مکه]] است که قرآن را با اوصافی مانند [[سحر]]، [[شعر]]، [[سخن]] شخص دیوانه، گفتار شخص پیشگو و قصه‌های گذشتگان به اقسامی مختلف قسمت کردند،<ref>التمهید، ج ۱، ص۱۸۳؛ التحریر و التنویر، ج ۱۴، ص۵ ـ ۶.</ref> به هر روی، [[هماهنگی]] میان بخش‌های مختلف این سوره و [[توازن]] میان آیات آن، [[گواه]] بر نزول یکباره یا نزول پیاپی بخش‌های آن است <ref> التفسیر الحدیث، ج ۴، ص۳۴.</ref> و به [[گواهی]] آیه ۹۴: {{متن قرآن\|فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ}}<ref>«از این روی آنچه فرمان می‌یابی آشکار کن و از مشرکان روی بگردان» سوره حجر، آیه ۹۴.</ref> که برپایه [[روایات]] [[فریقین]] به رویداد [[تاریخی]] علنی کردن [[دعوت اسلامی]] اشاره دارد <ref>جامع البیان، ج ۱۴، ص۹۲؛ الدرالمنثور، ج ۴، ص۱۰۶؛ المیزان، ج ۱۲، ص۹۶.</ref> این سوره در آغاز آشکار شدن [[دعوت]] یعنی پایان [[سال چهارم بعثت]] نازل شده است. <ref>التحریر و التنویر، ج ۱۴، ص۶.</ref>		استثنای آیات {{متن قرآن\|كَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ}}<ref>«همچنان که (عذاب را) بر بخش‌کنندگان فرو فرستادیم» سوره حجر، آیه ۹۰.</ref> و {{متن قرآن\|الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ}}<ref>«آنان که قرآن را چند پاره کردند» سوره حجر، آیه ۹۱.</ref> به روایتی مستند است که در آن ادعا شده است {{متن قرآن\|الْمُقْتَسِمِينَ}} [[یهود]] و [[نصارا]] بودند که به بعض [[قرآن]] [[ایمان]] آوردند و به بعض دیگر آن ایمان نیاوردند، در حالی که آنان به قرآن هیچ ایمان نیاوردند و آیه درباره [[مشرکان]] [[مکه]] است که قرآن را با اوصافی مانند [[سحر]]، [[شعر]]، [[سخن]] شخص دیوانه، گفتار شخص پیشگو و قصه‌های گذشتگان به اقسامی مختلف قسمت کردند،<ref>التمهید، ج ۱، ص۱۸۳؛ التحریر و التنویر، ج ۱۴، ص۵ ـ ۶.</ref> به هر روی، [[هماهنگی]] میان بخش‌های مختلف این سوره و [[توازن]] میان آیات آن، [[گواه]] بر نزول یکباره یا نزول پیاپی بخش‌های آن است <ref> التفسیر الحدیث، ج ۴، ص۳۴.</ref> و به [[گواهی]] آیه ۹۴: {{متن قرآن\|فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ}}<ref>«از این روی آنچه فرمان می‌یابی آشکار کن و از مشرکان روی بگردان» سوره حجر، آیه ۹۴.</ref> که برپایه [[روایات]] [[فریقین]] به رویداد [[تاریخی]] علنی کردن [[دعوت اسلامی]] اشاره دارد <ref>جامع البیان، ج ۱۴، ص۹۲؛ الدرالمنثور، ج ۴، ص۱۰۶؛ المیزان، ج ۱۲، ص۹۶.</ref> این سوره در آغاز آشکار شدن [[دعوت]] یعنی پایان [[سال چهارم بعثت]] نازل شده است. <ref>التحریر و التنویر، ج ۱۴، ص۶.</ref>

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T22:57:30Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۲۷
خط ۱۱۲:		خط ۱۱۲:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:سوره حجر]]		[[رده:سوره حجر]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T19:34:46Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۰۴
خط ۱۰۶:		خط ۱۰۶:
	از جهت ساختاری افتتاح و اختتام [[سوره]] با هم دیگر مقارنند. در [[آیات]] اختتام، غرضی که در آیات قبلی بود خلاصه می‌شود، غرض از آیات پیشین این بود که [[رسول خدا]]{{صل}} را به [[قیام]] بر انجام [[مأموریت]] و [[رسالت]] خود و [[اعراض]] و گذشت از جفاهای [[مشرکین]] [[دعوت]] کند و تسلای خاطر دهد که از آنچه می‌گویند [[غمگین]] و تنگ حوصله نگردد؛ زیرا قضای [[حق]] بر این قرار گرفته که [[مردم]] را به اعمال‌شان در [[دنیا]] و [[آخرت]] [[پاداش]] و [[کیفر]] دهد و در [[قیامت]] به اندازه ذره‌ای خیر و یا [[شر]]، کسی را بدون [[کیفر]] و [[پاداش]] نمی‌گذارد و با در پیش داشتن چنین روزی، دیگر جای [[تأسف]] خوردن بر [[کفر]] [[کافران]] باقی نمی‌ماند، چون [[خدا]] نسبت به [[اعمال]] آنان [[دانا]] است و به زودی جزای اعمال‌شان را می‌دهد و نیز جای تنگ‌حوصلگی و [[اندوه]] نیست، چون به ذکرخدای سبحان مشغول گشتن، مهم‌تر و واجب‌تر است. در بخش اختتام [[سوره]]، [[خدای سبحان]]، مسئله گذشت و دوری کردن از کفاری که او را مسخره می‌کردند را تکرار کرده، - همان کفاری که در ابتدای سوره ذکرشان گذشت - و همچنین سفارش فرموده بود که به [[تسبیح]] و [[حمد]] و [[عبادت]] خدای خود بپردازد و خبر داده بود که خود او، [[شر]] [[کفار]] را از او می‌گرداند.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره حجر (مقاله)\|مقاله «سوره حجر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>		از جهت ساختاری افتتاح و اختتام [[سوره]] با هم دیگر مقارنند. در [[آیات]] اختتام، غرضی که در آیات قبلی بود خلاصه می‌شود، غرض از آیات پیشین این بود که [[رسول خدا]]{{صل}} را به [[قیام]] بر انجام [[مأموریت]] و [[رسالت]] خود و [[اعراض]] و گذشت از جفاهای [[مشرکین]] [[دعوت]] کند و تسلای خاطر دهد که از آنچه می‌گویند [[غمگین]] و تنگ حوصله نگردد؛ زیرا قضای [[حق]] بر این قرار گرفته که [[مردم]] را به اعمال‌شان در [[دنیا]] و [[آخرت]] [[پاداش]] و [[کیفر]] دهد و در [[قیامت]] به اندازه ذره‌ای خیر و یا [[شر]]، کسی را بدون [[کیفر]] و [[پاداش]] نمی‌گذارد و با در پیش داشتن چنین روزی، دیگر جای [[تأسف]] خوردن بر [[کفر]] [[کافران]] باقی نمی‌ماند، چون [[خدا]] نسبت به [[اعمال]] آنان [[دانا]] است و به زودی جزای اعمال‌شان را می‌دهد و نیز جای تنگ‌حوصلگی و [[اندوه]] نیست، چون به ذکرخدای سبحان مشغول گشتن، مهم‌تر و واجب‌تر است. در بخش اختتام [[سوره]]، [[خدای سبحان]]، مسئله گذشت و دوری کردن از کفاری که او را مسخره می‌کردند را تکرار کرده، - همان کفاری که در ابتدای سوره ذکرشان گذشت - و همچنین سفارش فرموده بود که به [[تسبیح]] و [[حمد]] و [[عبادت]] خدای خود بپردازد و خبر داده بود که خود او، [[شر]] [[کفار]] را از او می‌گرداند.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره حجر (مقاله)\|مقاله «سوره حجر»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:1100409.jpg\|22px]] [[سید عبدالرسول حسینی‌زاده\|حسینی‌زاده، سید عبدالرسول]]، [[سوره حجر - حسینی‌زاده (مقاله)\| مقاله «سوره حجر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۰ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۰''']]		#[[پرونده:1100409.jpg\|22px]] [[سید عبدالرسول حسینی‌زاده\|حسینی‌زاده، سید عبدالرسول]]، [[سوره حجر - حسینی‌زاده (مقاله)\| مقاله «سوره حجر»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۰ (کتاب)\|'''دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۰''']]