سوره شمس - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-03-06T07:54:32Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۴
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~سوره شمس~~]]		[[رده:سوره‌های قرآن]]

Bahmani: /* اسامی سوره شمس */

2024-03-06T07:54:24Z

اسامی سوره شمس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۴
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	== اسامی [[سوره شمس]] ==		== اسامی [[سوره شمس]] ==
	به سوره شمس؛ ~~[[ناقه]]،~~ ناقه صالح و [[صالح]] نیز گفته‌اند؛ زیرا در [[آیات]] {{متن قرآن\|فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا}}<ref>«پیامبر خداوند به آنان گفت: شتر خداوند را با آبشخور آن وانهید» سوره شمس، آیه ۱۳.</ref>، {{متن قرآن\|فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا}}<ref>«اما آنان او را دروغزن شمردند و آن (شتر) را پی کردند؛ خداوند هم آنان را به گناهشان یکسره نابود ساخت و (با خاک) یکسان کرد» سوره شمس، آیه ۱۴.</ref> این [[سوره]] داستان [[ناقه حضرت صالح]] {{ع}} و چگونگی کشته شدن آن به دست قوم ثمود و [[سرنوشت]] شوم آنها آمده است<ref>رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ حجتی، محمد باقر، پژوهشی در تاریخ قرآن کریم، صفحه ۱۴۹</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۷۹۲.</ref>		به سوره شمس؛ ناقه، ناقه صالح و [[صالح]] نیز گفته‌اند؛ زیرا در [[آیات]] {{متن قرآن\|فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا}}<ref>«پیامبر خداوند به آنان گفت: شتر خداوند را با آبشخور آن وانهید» سوره شمس، آیه ۱۳.</ref>، {{متن قرآن\|فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا}}<ref>«اما آنان او را دروغزن شمردند و آن (شتر) را پی کردند؛ خداوند هم آنان را به گناهشان یکسره نابود ساخت و (با خاک) یکسان کرد» سوره شمس، آیه ۱۴.</ref> این [[سوره]] داستان ناقه حضرت صالح {{ع}} و چگونگی کشته شدن آن به دست قوم ثمود و [[سرنوشت]] شوم آنها آمده است<ref>رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ حجتی، محمد باقر، پژوهشی در تاریخ قرآن کریم، صفحه ۱۴۹</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۷۹۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مطالب سوره */

2024-03-06T07:54:11Z

مطالب سوره

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۴
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== مطالب سوره ==		== مطالب سوره ==
	# یازده سوگند به منظور بیان [[عظمت]] اشیای مورد سوگند و [[اثبات]] نیاز به [[تهذیب]] برای رستگاری؛		# یازده سوگند به منظور بیان عظمت اشیای مورد سوگند و [[اثبات]] نیاز به [[تهذیب]] برای رستگاری؛
	# اشاره به [[نفس انسان]] و [[آمادگی]] آن برای کمال؛		# اشاره به [[نفس انسان]] و آمادگی آن برای کمال؛
	# [[خودسازی]] و [[تزکیه]]؛		# [[خودسازی]] و [[تزکیه]]؛
	# اشاره به [[قوم ثمود]] و [[ناقه صالح]] و [[مجازات]] آنان به دلیل ترک [[تهذیب نفس]] و [[فرورفتن]] در [[شقاوت]] <ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۲۹۶؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، صفحه ۵۴۷؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائر ذوی التمییز فی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۲۲؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۳۵؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن (باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۵۸.</ref>		# اشاره به [[قوم ثمود]] و ناقه صالح و [[مجازات]] آنان به دلیل ترک [[تهذیب نفس]] و فرورفتن در [[شقاوت]] <ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۲۹۶؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، صفحه ۵۴۷؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائر ذوی التمییز فی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۲۲؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۳۵؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن (باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۵۸.</ref>

	== اسامی [[سوره شمس]] ==		== اسامی [[سوره شمس]] ==

Bahmani: /* ویژگی‌های سوره شمس */

2024-03-06T07:53:53Z

ویژگی‌های سوره شمس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۶:		خط ۶:
	[[پیام]] سوره این است که «[[فلاح]]» در سایه «[[تزکیه نفس]]»، و زیان و [[تباهی]] بر اثر پوشاندن و [[گمراه کردن]] نفس تحقق می‌یابد. از این روی، [[انسان]] - که با [[الهام]] خدایی [[تقوا]] را از [[فجور]] و [[کار نیک]] را از کار [[زشت]] تمیز می‌دهد - اگر بخواهد [[رستگار]] شود باید [[باطن]] خود را [[تزکیه]] کند، و آن را با پرورشی [[صالح]] بپروراند و [[رشد]] دهد، با تقوا بیاراید، و از [[زشتی‌ها]] [[پاک]] کند، و‌گرنه از [[سعادت]] و [[رستگاری]] [[محروم]] می‌ماند، هر قدر بیش‌تر آلوده‌اش کند، و کمتر بیاراید محرومیتش بیش‌تر می‌شود، و آن گاه به عنوان [[شاهد]] داستان [[ثمود]] را ذکر می‌کند که به [[جرم]] این که پیامبرشان [[حضرت صالح]] را [[تکذیب]] کرده، ناقه‌ای را که مامور به حمایت از آن بودند بکشتند، به [[عذاب]] استیصال و انقراض [[مبتلا]] شدند، و با نقل این داستان به [[اهل مکه]] تعریض و توبیخ می‌کند. [[سوره]] مورد بحث به [[شهادت]] زمینه‌ای که دارد در [[مکه]] نازل شده است.		[[پیام]] سوره این است که «[[فلاح]]» در سایه «[[تزکیه نفس]]»، و زیان و [[تباهی]] بر اثر پوشاندن و [[گمراه کردن]] نفس تحقق می‌یابد. از این روی، [[انسان]] - که با [[الهام]] خدایی [[تقوا]] را از [[فجور]] و [[کار نیک]] را از کار [[زشت]] تمیز می‌دهد - اگر بخواهد [[رستگار]] شود باید [[باطن]] خود را [[تزکیه]] کند، و آن را با پرورشی [[صالح]] بپروراند و [[رشد]] دهد، با تقوا بیاراید، و از [[زشتی‌ها]] [[پاک]] کند، و‌گرنه از [[سعادت]] و [[رستگاری]] [[محروم]] می‌ماند، هر قدر بیش‌تر آلوده‌اش کند، و کمتر بیاراید محرومیتش بیش‌تر می‌شود، و آن گاه به عنوان [[شاهد]] داستان [[ثمود]] را ذکر می‌کند که به [[جرم]] این که پیامبرشان [[حضرت صالح]] را [[تکذیب]] کرده، ناقه‌ای را که مامور به حمایت از آن بودند بکشتند، به [[عذاب]] استیصال و انقراض [[مبتلا]] شدند، و با نقل این داستان به [[اهل مکه]] تعریض و توبیخ می‌کند. [[سوره]] مورد بحث به [[شهادت]] زمینه‌ای که دارد در [[مکه]] نازل شده است.

	== ویژگی‌های [[سوره شمس]] ==		== ویژگی‌های سوره شمس ==
	# پانزده آیه به عدد [[کوفی]] و [[بصری]] و شامی و مدنی، ۱۶ آیه به عدد مکی، ۵۴ کلمه و ۲۴۰، ۲۴۷ یا ۲۵۳ حرف دارد.		# پانزده آیه به عدد [[کوفی]] و [[بصری]] و شامی و مدنی، ۱۶ آیه به عدد مکی، ۵۴ کلمه و ۲۴۰، ۲۴۷ یا ۲۵۳ حرف دارد.
	# در ترتیب نزول بیست و ششمین و در [[قرآن کریم]] نود و یکمین سوره است.		# در ترتیب نزول بیست و ششمین و در [[قرآن کریم]] نود و یکمین سوره است.

Bahmani: /* ویژگی‌های سوره شمس */

2024-03-06T07:53:45Z

ویژگی‌های سوره شمس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۷:		خط ۷:

	== ویژگی‌های [[سوره شمس]] ==		== ویژگی‌های [[سوره شمس]] ==
	# پانزده آیه به عدد [[کوفی]] و [[بصری]] و شامی و ~~[[مدنی]]،~~ ۱۶ آیه به عدد مکی، ۵۴ کلمه و ۲۴۰، ۲۴۷ یا ۲۵۳ حرف دارد.		# پانزده آیه به عدد [[کوفی]] و [[بصری]] و شامی و مدنی، ۱۶ آیه به عدد مکی، ۵۴ کلمه و ۲۴۰، ۲۴۷ یا ۲۵۳ حرف دارد.
	# در [[ترتیب نزول]] بیست و ششمین و در [[قرآن کریم]] نود و یکمین سوره است.		# در ترتیب نزول بیست و ششمین و در [[قرآن کریم]] نود و یکمین سوره است.
	# پس از [[سوره قدر]] و پیش از [[سوره بروج]] در مکه نازل شد و هیچ آیه مدنی ندارد.		# پس از [[سوره قدر]] و پیش از [[سوره بروج]] در مکه نازل شد و هیچ آیه مدنی ندارد.
	# از سُوَر مفصّل و از نوع اوساط آن به شمار می‌آید.		# از سُوَر مفصّل و از نوع اوساط آن به شمار می‌آید.

Bahmani: /* مقدمه */

2024-03-06T07:53:33Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۴:		خط ۴:
	نخستین [[آیه]] این [[سوره]]، مشتمل بر [[سوگند]] به [[خورشید]] و فروغ آن است. کلمه «شمس» ۳۴ بار در [[قرآن]] آمده است؛ از جمله در آغاز این سوره که [[خداوند]] به آن سوگند یاد کرده و سبب نامیدن سوره به «شمس» شده است.		نخستین [[آیه]] این [[سوره]]، مشتمل بر [[سوگند]] به [[خورشید]] و فروغ آن است. کلمه «شمس» ۳۴ بار در [[قرآن]] آمده است؛ از جمله در آغاز این سوره که [[خداوند]] به آن سوگند یاد کرده و سبب نامیدن سوره به «شمس» شده است.

	[[پیام]] سوره این است که «[[فلاح]]» در سایه «[[تزکیه نفس]]»، و زیان و [[تباهی]] بر اثر پوشاندن و [[گمراه کردن]] نفس تحقق می‌یابد. از این روی، [[انسان]] - که با [[الهام]] خدایی [[تقوا]] را از [[فجور]] و [[کار نیک]] را از کار [[زشت]] تمیز می‌دهد - اگر بخواهد [[رستگار]] شود باید [[باطن]] خود را [[تزکیه]] کند، و آن را با پرورشی [[صالح]] بپروراند و [[رشد]] دهد، با تقوا بیاراید، و از [[زشتی‌ها]] [[پاک]] کند، و‌گرنه از [[سعادت]] و [[رستگاری]] [[محروم]] می‌ماند، هر قدر بیش‌تر آلوده‌اش کند، و کمتر بیاراید محرومیتش بیش‌تر می‌شود، و آن گاه به عنوان [[شاهد]] داستان [[ثمود]] را ذکر می‌کند که به [[جرم]] این که پیامبرشان [[حضرت صالح]] را [[تکذیب]] کرده، ناقه‌ای را که مامور به [[حمایت]] از آن بودند بکشتند، به [[عذاب]] استیصال و انقراض [[مبتلا]] شدند، و با نقل این داستان به [[اهل مکه]] تعریض و توبیخ می‌کند. [[سوره]] مورد بحث به [[شهادت]] زمینه‌ای که دارد در [[مکه]] نازل شده است.		[[پیام]] سوره این است که «[[فلاح]]» در سایه «[[تزکیه نفس]]»، و زیان و [[تباهی]] بر اثر پوشاندن و [[گمراه کردن]] نفس تحقق می‌یابد. از این روی، [[انسان]] - که با [[الهام]] خدایی [[تقوا]] را از [[فجور]] و [[کار نیک]] را از کار [[زشت]] تمیز می‌دهد - اگر بخواهد [[رستگار]] شود باید [[باطن]] خود را [[تزکیه]] کند، و آن را با پرورشی [[صالح]] بپروراند و [[رشد]] دهد، با تقوا بیاراید، و از [[زشتی‌ها]] [[پاک]] کند، و‌گرنه از [[سعادت]] و [[رستگاری]] [[محروم]] می‌ماند، هر قدر بیش‌تر آلوده‌اش کند، و کمتر بیاراید محرومیتش بیش‌تر می‌شود، و آن گاه به عنوان [[شاهد]] داستان [[ثمود]] را ذکر می‌کند که به [[جرم]] این که پیامبرشان [[حضرت صالح]] را [[تکذیب]] کرده، ناقه‌ای را که مامور به حمایت از آن بودند بکشتند، به [[عذاب]] استیصال و انقراض [[مبتلا]] شدند، و با نقل این داستان به [[اهل مکه]] تعریض و توبیخ می‌کند. [[سوره]] مورد بحث به [[شهادت]] زمینه‌ای که دارد در [[مکه]] نازل شده است.

	== ویژگی‌های [[سوره شمس]] ==		== ویژگی‌های [[سوره شمس]] ==

Bahmani در ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۳

2024-03-06T07:53:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره شمس در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = سوره \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره شمس در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	نخستین [[آیه]] این [[سوره]]، مشتمل بر [[سوگند]] به [[خورشید]] و فروغ آن است. کلمه ~~«[[شمس]]»~~ ۳۴ بار در [[قرآن]] آمده است؛ از جمله در آغاز این سوره که [[خداوند]] به آن سوگند یاد کرده و سبب نامیدن سوره به «شمس» شده است.		نخستین [[آیه]] این [[سوره]]، مشتمل بر [[سوگند]] به [[خورشید]] و فروغ آن است. کلمه «شمس» ۳۴ بار در [[قرآن]] آمده است؛ از جمله در آغاز این سوره که [[خداوند]] به آن سوگند یاد کرده و سبب نامیدن سوره به «شمس» شده است.

	[[پیام]] سوره این است که «[[فلاح]]» در سایه «[[تزکیه نفس]]»، و زیان و [[تباهی]] بر اثر پوشاندن و [[گمراه کردن]] نفس تحقق می‌یابد. از این روی، [[انسان]] - که با [[الهام]] خدایی [[تقوا]] را از [[فجور]] و [[کار نیک]] را از کار [[زشت]] تمیز می‌دهد - اگر بخواهد [[رستگار]] شود باید [[باطن]] خود را [[تزکیه]] کند، و آن را با پرورشی [[صالح]] بپروراند و [[رشد]] دهد، با تقوا بیاراید، و از [[زشتی‌ها]] [[پاک]] کند، و‌گرنه از [[سعادت]] و [[رستگاری]] [[محروم]] می‌ماند، هر قدر بیش‌تر آلوده‌اش کند، و کمتر بیاراید محرومیتش بیش‌تر می‌شود، و آن گاه به عنوان [[شاهد]] داستان [[ثمود]] را ذکر می‌کند که به [[جرم]] این که پیامبرشان [[حضرت صالح]] را [[تکذیب]] کرده، ناقه‌ای را که مامور به [[حمایت]] از آن بودند بکشتند، به [[عذاب]] [[استیصال]] و انقراض [[مبتلا]] شدند، و با نقل این داستان به [[اهل مکه]] [[تعریض]] و [[توبیخ]] می‌کند. [[سوره]] مورد بحث به [[شهادت]] زمینه‌ای که دارد در [[مکه]] نازل شده است.		[[پیام]] سوره این است که «[[فلاح]]» در سایه «[[تزکیه نفس]]»، و زیان و [[تباهی]] بر اثر پوشاندن و [[گمراه کردن]] نفس تحقق می‌یابد. از این روی، [[انسان]] - که با [[الهام]] خدایی [[تقوا]] را از [[فجور]] و [[کار نیک]] را از کار [[زشت]] تمیز می‌دهد - اگر بخواهد [[رستگار]] شود باید [[باطن]] خود را [[تزکیه]] کند، و آن را با پرورشی [[صالح]] بپروراند و [[رشد]] دهد، با تقوا بیاراید، و از [[زشتی‌ها]] [[پاک]] کند، و‌گرنه از [[سعادت]] و [[رستگاری]] [[محروم]] می‌ماند، هر قدر بیش‌تر آلوده‌اش کند، و کمتر بیاراید محرومیتش بیش‌تر می‌شود، و آن گاه به عنوان [[شاهد]] داستان [[ثمود]] را ذکر می‌کند که به [[جرم]] این که پیامبرشان [[حضرت صالح]] را [[تکذیب]] کرده، ناقه‌ای را که مامور به [[حمایت]] از آن بودند بکشتند، به [[عذاب]] استیصال و انقراض [[مبتلا]] شدند، و با نقل این داستان به [[اهل مکه]] تعریض و توبیخ می‌کند. [[سوره]] مورد بحث به [[شهادت]] زمینه‌ای که دارد در [[مکه]] نازل شده است.

	== ویژگی‌های [[سوره شمس]] ==		== ویژگی‌های [[سوره شمس]] ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:22:41Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:41:27Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره شمس در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره شمس در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:23:43Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره شمس در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[سوره شمس در علوم قرآنی]]~~</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره شمس در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره شمس در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	نخستین [[آیه]] این [[سوره]]، مشتمل بر [[سوگند]] به [[خورشید]] و فروغ آن است. کلمه «[[شمس]]» ۳۴ بار در [[قرآن]] آمده است؛ از جمله در آغاز این سوره که [[خداوند]] به آن سوگند یاد کرده و سبب نامیدن سوره به «شمس» شده است.		نخستین [[آیه]] این [[سوره]]، مشتمل بر [[سوگند]] به [[خورشید]] و فروغ آن است. کلمه «[[شمس]]» ۳۴ بار در [[قرآن]] آمده است؛ از جمله در آغاز این سوره که [[خداوند]] به آن سوگند یاد کرده و سبب نامیدن سوره به «شمس» شده است.

	[[پیام]] سوره این است که «[[فلاح]]» در سایه «[[تزکیه نفس]]»، و زیان و [[تباهی]] بر اثر پوشاندن و [[گمراه کردن]] نفس تحقق می‌یابد. از این روی، [[انسان]] - که با [[الهام]] خدایی [[تقوا]] را از [[فجور]] و [[کار نیک]] را از کار [[زشت]] تمیز می‌دهد - اگر بخواهد [[رستگار]] شود باید [[باطن]] خود را [[تزکیه]] کند، و آن را با پرورشی [[صالح]] بپروراند و [[رشد]] دهد، با تقوا بیاراید، و از [[زشتی‌ها]] [[پاک]] کند، و‌گرنه از [[سعادت]] و [[رستگاری]] [[محروم]] می‌ماند، هر قدر بیش‌تر آلوده‌اش کند، و کمتر بیاراید محرومیتش بیش‌تر می‌شود، و آن گاه به عنوان [[شاهد]] داستان [[ثمود]] را ذکر می‌کند که به [[جرم]] این که پیامبرشان [[حضرت صالح]] را [[تکذیب]] کرده، ناقه‌ای را که مامور به [[حمایت]] از آن بودند بکشتند، به [[عذاب]] [[استیصال]] و انقراض [[مبتلا]] شدند، و با نقل این داستان به [[اهل مکه]] [[تعریض]] و [[توبیخ]] می‌کند. [[سوره]] مورد بحث به [[شهادت]] زمینه‌ای که دارد در [[مکه]] نازل شده است.		[[پیام]] سوره این است که «[[فلاح]]» در سایه «[[تزکیه نفس]]»، و زیان و [[تباهی]] بر اثر پوشاندن و [[گمراه کردن]] نفس تحقق می‌یابد. از این روی، [[انسان]] - که با [[الهام]] خدایی [[تقوا]] را از [[فجور]] و [[کار نیک]] را از کار [[زشت]] تمیز می‌دهد - اگر بخواهد [[رستگار]] شود باید [[باطن]] خود را [[تزکیه]] کند، و آن را با پرورشی [[صالح]] بپروراند و [[رشد]] دهد، با تقوا بیاراید، و از [[زشتی‌ها]] [[پاک]] کند، و‌گرنه از [[سعادت]] و [[رستگاری]] [[محروم]] می‌ماند، هر قدر بیش‌تر آلوده‌اش کند، و کمتر بیاراید محرومیتش بیش‌تر می‌شود، و آن گاه به عنوان [[شاهد]] داستان [[ثمود]] را ذکر می‌کند که به [[جرم]] این که پیامبرشان [[حضرت صالح]] را [[تکذیب]] کرده، ناقه‌ای را که مامور به [[حمایت]] از آن بودند بکشتند، به [[عذاب]] [[استیصال]] و انقراض [[مبتلا]] شدند، و با نقل این داستان به [[اهل مکه]] [[تعریض]] و [[توبیخ]] می‌کند. [[سوره]] مورد بحث به [[شهادت]] زمینه‌ای که دارد در [[مکه]] نازل شده است.

	==ویژگی‌های [[سوره شمس]]==		== ویژگی‌های [[سوره شمس]] ==
	#پانزده آیه به عدد [[کوفی]] و [[بصری]] و شامی و [[مدنی]]، ۱۶ آیه به عدد مکی، ۵۴ کلمه و ۲۴۰، ۲۴۷ یا ۲۵۳ حرف دارد.		# پانزده آیه به عدد [[کوفی]] و [[بصری]] و شامی و [[مدنی]]، ۱۶ آیه به عدد مکی، ۵۴ کلمه و ۲۴۰، ۲۴۷ یا ۲۵۳ حرف دارد.
	#در [[ترتیب نزول]] بیست و ششمین و در [[قرآن کریم]] نود و یکمین سوره است.		# در [[ترتیب نزول]] بیست و ششمین و در [[قرآن کریم]] نود و یکمین سوره است.
	#پس از [[سوره قدر]] و پیش از [[سوره بروج]] در مکه نازل شد و هیچ آیه مدنی ندارد.		# پس از [[سوره قدر]] و پیش از [[سوره بروج]] در مکه نازل شد و هیچ آیه مدنی ندارد.
	#از سُوَر مفصّل و از نوع اوساط آن به شمار می‌آید.		# از سُوَر مفصّل و از نوع اوساط آن به شمار می‌آید.
	#هیجدهمین سوره‌ای است که با سوگند آغاز می‌شود.		# هیجدهمین سوره‌ای است که با سوگند آغاز می‌شود.
	#گفته‌اند نسخی در [[آیات]] آن رخ نداده است.		# گفته‌اند نسخی در [[آیات]] آن رخ نداده است.

	==مطالب سوره==		== مطالب سوره ==
	#یازده سوگند به منظور بیان [[عظمت]] اشیای مورد سوگند و [[اثبات]] نیاز به [[تهذیب]] برای رستگاری؛		# یازده سوگند به منظور بیان [[عظمت]] اشیای مورد سوگند و [[اثبات]] نیاز به [[تهذیب]] برای رستگاری؛
	#اشاره به [[نفس انسان]] و [[آمادگی]] آن برای کمال؛		# اشاره به [[نفس انسان]] و [[آمادگی]] آن برای کمال؛
	# [[خودسازی]] و [[تزکیه]]؛		# [[خودسازی]] و [[تزکیه]]؛
	#اشاره به [[قوم ثمود]] و [[ناقه صالح]] و [[مجازات]] آنان به دلیل ترک [[تهذیب نفس]] و [[فرورفتن]] در [[شقاوت]] <ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۲۹۶؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، صفحه ۵۴۷؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائر ذوی التمییز فی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۲۲؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۳۵؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن (باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۵۸.</ref>		# اشاره به [[قوم ثمود]] و [[ناقه صالح]] و [[مجازات]] آنان به دلیل ترک [[تهذیب نفس]] و [[فرورفتن]] در [[شقاوت]] <ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۲۹۶؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، صفحه ۵۴۷؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائر ذوی التمییز فی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۲۲؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۳۵؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن (باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۵۸.</ref>

	==اسامی [[سوره شمس]]==		== اسامی [[سوره شمس]] ==
	به سوره شمس؛ [[ناقه]]، ناقه صالح و [[صالح]] نیز گفته‌اند؛ زیرا در [[آیات]] {{متن قرآن\|فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا}}<ref>«پیامبر خداوند به آنان گفت: شتر خداوند را با آبشخور آن وانهید» سوره شمس، آیه ۱۳.</ref>، {{متن قرآن\|فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا}}<ref>«اما آنان او را دروغزن شمردند و آن (شتر) را پی کردند؛ خداوند هم آنان را به گناهشان یکسره نابود ساخت و (با خاک) یکسان کرد» سوره شمس، آیه ۱۴.</ref> این [[سوره]] داستان [[ناقه حضرت صالح]]{{ع}} و چگونگی کشته شدن آن به دست قوم ثمود و [[سرنوشت]] شوم آنها آمده است<ref>رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ حجتی، محمد باقر، پژوهشی در تاریخ قرآن کریم، صفحه ۱۴۹</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۷۹۲.</ref>		به سوره شمس؛ [[ناقه]]، ناقه صالح و [[صالح]] نیز گفته‌اند؛ زیرا در [[آیات]] {{متن قرآن\|فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا}}<ref>«پیامبر خداوند به آنان گفت: شتر خداوند را با آبشخور آن وانهید» سوره شمس، آیه ۱۳.</ref>، {{متن قرآن\|فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا}}<ref>«اما آنان او را دروغزن شمردند و آن (شتر) را پی کردند؛ خداوند هم آنان را به گناهشان یکسره نابود ساخت و (با خاک) یکسان کرد» سوره شمس، آیه ۱۴.</ref> این [[سوره]] داستان [[ناقه حضرت صالح]] {{ع}} و چگونگی کشته شدن آن به دست قوم ثمود و [[سرنوشت]] شوم آنها آمده است<ref>رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ حجتی، محمد باقر، پژوهشی در تاریخ قرآن کریم، صفحه ۱۴۹</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۷۹۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==