سوره طارق در علوم قرآنی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: /* منابع */

2025-06-16T04:41:20Z

منابع

@@ خط ۴۲: / خط ۴۲: @@
 در این [[سوره]]، سه دلیل برای [[اثبات]] [[معاد جسمانی]] و بازگشت دوباره [[روح]] به [[بدن]] مادی بیان شده است. در دلیل نخست با یادآوری [[قدرت خداوند]] در [[آفرینش انسان]] از نطفه‌ای ناچیز، به [[قدرت]] مطلق خداوند برای بازگرداندن دوباره [[جسم]] [[انسان]] و پیوستنش به روح [[استدلال]] می‌کند. سپس با یادآوری [[قانون]] عمومی برگشت‌پذیری پدیده‌های مادی که در آسمان و زمین جاری است، دلیل دیگری برای اثبات امکان بازسازی دوباره جسم انسان بیان می‌کند. سوم آنکه انسان موجودی ممکن است و [[قدرت الهی]] بر او [[غلبه]] دارد.<ref>تفسیر ساختاری.</ref>.<ref>[[سید سلمان صفوی|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره طارق (مقاله)|مقاله «سوره طارق»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>
 == منابع ==
 {{منابع}}
 # [[پرونده: 10524027.jpg|22px]] [[سید سلمان صفوی|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره طارق (مقاله)|مقاله «سوره طارق»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]
 {{پایان منابع}}

Bahmani: /* مقدمه */

2024-03-06T07:31:54Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	هشتاد و ششمین [[سوره]] [[قرآن]] و سی و ششمین آن به [[ترتیب ~~نزول]]،~~ نازل شده در [[مکه]] با موضوع [[آفرینش انسان]] و [[معاد]]. این سوره را به این مناسبت ~~«[[طارق]]»~~ می‌نامند که در آغاز آن به [[آسمان]] و طارق (= شباینده و اختر شگرفی که در شب ظاهر می‌شود) [[سوگند]] یاد شده است {{متن قرآن\|وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ}}<ref>«سوگند به آسمان و به ستاره صبح (شب‌شکن)» سوره طارق، آیه ۱.</ref>. دارای ۱۷ [[آیه]]، ۶۱ کلمه و ۲۵۴ حرف است. از سوره‌های «مفصلات» و اولین سوره از سوره‌های سیزده‌گانه «اوساط» است. همچنین پانزدهمین سوره‌ای است که با سوگند آغاز می‌شود.		هشتاد و ششمین [[سوره]] [[قرآن]] و سی و ششمین آن به ترتیب نزول، نازل شده در [[مکه]] با موضوع [[آفرینش انسان]] و [[معاد]]. این سوره را به این مناسبت «طارق» می‌نامند که در آغاز آن به [[آسمان]] و طارق (= شباینده و اختر شگرفی که در شب ظاهر می‌شود) [[سوگند]] یاد شده است {{متن قرآن\|وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ}}<ref>«سوگند به آسمان و به ستاره صبح (شب‌شکن)» سوره طارق، آیه ۱.</ref>. دارای ۱۷ [[آیه]]، ۶۱ کلمه و ۲۵۴ حرف است. از سوره‌های «مفصلات» و اولین سوره از سوره‌های سیزده‌گانه «اوساط» است. همچنین پانزدهمین سوره‌ای است که با سوگند آغاز می‌شود.

	در این سوره [[خداوند]] با سوگند به آسمان و شباینده، به آفرینش انسان اشاره می‌کند و با یادآوری این که [[آدمی]] از چه چیز [[آفریده]] شده است می‌فرماید که بی‌گمان به بازگرداندن او در [[قیامت]] توانا است، همان [[روز]] که رازها و نهانی‌ها آشکار می‌گردد. آنگاه از [[عظمت]] قرآن که آن سخنی [[قاطع]] است و [[هزل]] نیست، [[سخن]] می‌گوید<ref>تفسیر الجلالین، ص۸۰۳؛ دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ص۱۲۶۳.</ref>.		در این سوره [[خداوند]] با سوگند به آسمان و شباینده، به آفرینش انسان اشاره می‌کند و با یادآوری این که [[آدمی]] از چه چیز [[آفریده]] شده است می‌فرماید که بی‌گمان به بازگرداندن او در [[قیامت]] توانا است، همان [[روز]] که رازها و نهانی‌ها آشکار می‌گردد. آنگاه از عظمت قرآن که آن سخنی [[قاطع]] است و [[هزل]] نیست، [[سخن]] می‌گوید<ref>تفسیر الجلالین، ص۸۰۳؛ دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ص۱۲۶۳.</ref>.

	این سوره [[مردم]] را نسبت به معاد [[انذار]] داده و به مطلق بودن [[قدرت خدا]] [[استدلال]] کرده و سخن خود را با تأکید قرین نموده و ضمناً به [[حقیقت]] آن روز اشاره می‌کند و سوره را با [[تهدید]] [[کفار]] ختم می‌نماید<ref>المیزان.</ref>.		این سوره [[مردم]] را نسبت به معاد [[انذار]] داده و به مطلق بودن [[قدرت خدا]] [[استدلال]] کرده و سخن خود را با تأکید قرین نموده و ضمناً به [[حقیقت]] آن روز اشاره می‌کند و سوره را با [[تهدید]] [[کفار]] ختم می‌نماید<ref>المیزان.</ref>.

Bahmani در ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۱

2024-03-06T07:31:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = سوره طارق		\| موضوع مرتبط = سوره طارق
	\| عنوان مدخل = [[سوره طارق]]		\| عنوان مدخل = سوره طارق
	\| مداخل مرتبط = [[سوره طارق در علوم قرآنی]]		\| مداخل مرتبط = [[سوره طارق در علوم قرآنی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =

Wasity: جایگزینی متن - 'تاویل' به 'تأویل'

2022-11-12T14:14:55Z

جایگزینی متن - 'تاویل' به 'تأویل'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۴
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	'''بخش چهارم:''' آیه {{متن قرآن\|إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا وَأَكِيدُ كَيْدًا فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا}}<ref>«آنان نیرنگی می‌بازند، من نیز تدبیری می‌کنم. پس کافران را فرصتی ده و اندکک به خود واگذار» سوره طارق، آیه ۱۵-۱۷.</ref>. [[کفار]] برای خاموش کردن [[اسلام]] [[توطئه]] می‌کنند ولی [[خداوند]]، توطئه آنها به خودشان باز می‌گرداند.		'''بخش چهارم:''' آیه {{متن قرآن\|إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا وَأَكِيدُ كَيْدًا فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا}}<ref>«آنان نیرنگی می‌بازند، من نیز تدبیری می‌کنم. پس کافران را فرصتی ده و اندکک به خود واگذار» سوره طارق، آیه ۱۵-۱۷.</ref>. [[کفار]] برای خاموش کردن [[اسلام]] [[توطئه]] می‌کنند ولی [[خداوند]]، توطئه آنها به خودشان باز می‌گرداند.

	[[ملاصدرا]] [[تفسیری]] تأویلی - حکمی، بر [[سوره طارق]] نوشته است و برخی [[دلایل]] تجرد و [[جاودانگی]] نفس و تقسیم سه گانه [[عوالم]] به [[عالم دنیا]] و [[برزخ]] و [[آخرت]] و امکان [[عقلی]] [[رستاخیز]] [[انسان]] در آخرت را تبیین کرده است. او پس از تمهید مقدمه‌ای در طی فصلی، دلالت آسمان را بر وجود [[خدا]] در وجوهی چند بیان داشته و سپس به ~~تاویلی~~ [[عرفانی]] در لمعه‌ای اشراقی پرداخته و در بحث [[هدایتی]] [[عقل]]، [[ثابت]] می‌کند که [[نگهبان]] [[انسان]] و خارج کننده‌اش از [[نقص]] به کمال، فرشته‌ای [[روحانی]] است که فعال معقولات است و سپس به [[اثبات]] عوالم سه گانه [[حس]] و مثال و عقل؛ و [[موت]] و فزع و صعق به [[معاد]] او می‌پردازد. و در پایان نیز [[مناجات]] [[زیبایی]] را سروده است: ای نفس: از شوخی و هرزه درایی بازایست و خو پذیر به [[اخلاق]] [[پروردگار]] یگانه و از [[خواب]] بی‌خبران بیدار شو و از خفتگاه [[نادانان]] که هدفی جز هواهای خویش ندارند و آنان را جز آرزوهایشان به [[جنبش]] درنیاورد. برخیز ای نفس، هوا را رها کن و راه پروردگارت را به [[هدایت]] بپیما <ref>ملاصدرا، تفسیر سوره طارق، ترجمه خواجوی، ص۳ و ۵۱.</ref>.		[[ملاصدرا]] [[تفسیری]] تأویلی - حکمی، بر [[سوره طارق]] نوشته است و برخی [[دلایل]] تجرد و [[جاودانگی]] نفس و تقسیم سه گانه [[عوالم]] به [[عالم دنیا]] و [[برزخ]] و [[آخرت]] و امکان [[عقلی]] [[رستاخیز]] [[انسان]] در آخرت را تبیین کرده است. او پس از تمهید مقدمه‌ای در طی فصلی، دلالت آسمان را بر وجود [[خدا]] در وجوهی چند بیان داشته و سپس به تأویلی [[عرفانی]] در لمعه‌ای اشراقی پرداخته و در بحث [[هدایتی]] [[عقل]]، [[ثابت]] می‌کند که [[نگهبان]] [[انسان]] و خارج کننده‌اش از [[نقص]] به کمال، فرشته‌ای [[روحانی]] است که فعال معقولات است و سپس به [[اثبات]] عوالم سه گانه [[حس]] و مثال و عقل؛ و [[موت]] و فزع و صعق به [[معاد]] او می‌پردازد. و در پایان نیز [[مناجات]] [[زیبایی]] را سروده است: ای نفس: از شوخی و هرزه درایی بازایست و خو پذیر به [[اخلاق]] [[پروردگار]] یگانه و از [[خواب]] بی‌خبران بیدار شو و از خفتگاه [[نادانان]] که هدفی جز هواهای خویش ندارند و آنان را جز آرزوهایشان به [[جنبش]] درنیاورد. برخیز ای نفس، هوا را رها کن و راه پروردگارت را به [[هدایت]] بپیما <ref>ملاصدرا، تفسیر سوره طارق، ترجمه خواجوی، ص۳ و ۵۱.</ref>.

	محور مطالب این [[سوره]] دو چیز است: یکی هشدار نسبت به معاد و دیگری [[نعمت]] قرآن و جایگاه والای آنکه جدا کننده [[حق]] از [[باطل]] است.		محور مطالب این [[سوره]] دو چیز است: یکی هشدار نسبت به معاد و دیگری [[نعمت]] قرآن و جایگاه والای آنکه جدا کننده [[حق]] از [[باطل]] است.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:23:07Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۳
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	هشتاد و ششمین [[سوره]] [[قرآن]] و سی و ششمین آن به [[ترتیب نزول]]، نازل شده در [[مکه]] با موضوع [[آفرینش انسان]] و [[معاد]]. این سوره را به این مناسبت «[[طارق]]» می‌نامند که در آغاز آن به [[آسمان]] و طارق (= شباینده و اختر شگرفی که در شب ظاهر می‌شود) [[سوگند]] یاد شده است {{متن قرآن\|وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ}}<ref>«سوگند به آسمان و به ستاره صبح (شب‌شکن)» سوره طارق، آیه ۱.</ref>. دارای ۱۷ [[آیه]]، ۶۱ کلمه و ۲۵۴ حرف است. از سوره‌های «مفصلات» و اولین سوره از سوره‌های سیزده‌گانه «اوساط» است. همچنین پانزدهمین سوره‌ای است که با سوگند آغاز می‌شود.		هشتاد و ششمین [[سوره]] [[قرآن]] و سی و ششمین آن به [[ترتیب نزول]]، نازل شده در [[مکه]] با موضوع [[آفرینش انسان]] و [[معاد]]. این سوره را به این مناسبت «[[طارق]]» می‌نامند که در آغاز آن به [[آسمان]] و طارق (= شباینده و اختر شگرفی که در شب ظاهر می‌شود) [[سوگند]] یاد شده است {{متن قرآن\|وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ}}<ref>«سوگند به آسمان و به ستاره صبح (شب‌شکن)» سوره طارق، آیه ۱.</ref>. دارای ۱۷ [[آیه]]، ۶۱ کلمه و ۲۵۴ حرف است. از سوره‌های «مفصلات» و اولین سوره از سوره‌های سیزده‌گانه «اوساط» است. همچنین پانزدهمین سوره‌ای است که با سوگند آغاز می‌شود.

خط ۱۵:		خط ۱۵:
	[[میبدی]] در [[تأویل]] [[سوره طارق]] نوشته است: قوله: {{متن قرآن\|وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ}}. [[رب العالمین]] در قرآن فراوان قسم یاد می‌کند. بعضی به ذات قدیم خویش، چنانک: {{متن قرآن\|قُلْ إِي وَرَبِّي}}<ref>«بگو آری سوگند به پروردگارم که بی‌گمان حقّ است» سوره یونس، آیه ۵۳.</ref>، {{متن قرآن\|وَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ}}<ref>«پس، سوگند به پروردگار آسمان و زمین که این (سخن) به همان گونه که سخن می‌گویید راستین است» سوره ذاریات، آیه ۲۳.</ref>، بعضی به صفات [[کریم]] خویش چنانک: {{متن قرآن\|وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ}}<ref>«قاف، سوگند به قرآن بلند جایگاه» سوره ق، آیه ۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ}}<ref>«صاد، سوگند به قرآن بیانگر (که تو از پیامبرانی)» سوره ص، آیه ۱.</ref>. بعضی به مفعولات و مصنوعات خویش چنانک: {{متن قرآن\|وَالْمُرْسَلَاتِ}}<ref>«سوگند به بادهای فرستاده پی در پی،» سوره مرسلات، آیه ۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالنَّازِعَاتِ}}<ref>«سوگند به بیرون کشندگان (جان کافران) به سختی،» سوره نازعات، آیه ۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالْعَادِيَاتِ}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالذَّارِيَاتِ}}<ref>«سوگند به بادهای ابرگستر،» سوره ذاریات، آیه ۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ}}<ref>«سوگند به آسمان که باروها دارد،» سوره بروج، آیه ۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ}}<ref>«سوگند به آسمان و به ستاره صبح (شب‌شکن)،» سوره طارق، آیه ۱.</ref> و امثاله. [[مؤمن]] [[موحد]]، [[الله]] را جل جلاله بی‌سوگند [[باور]] دارد، به هر چه گوید [[تصدیق]] و تحقیق آرد، لکن به جلال عز خویش [[سوگند]] یاد می‌کند تأکید و [[تأیید]] را، تعریف و تشریف را تا [[دوست]] می‌شنود، به [[جان]] می‌نازد [[دشمن]] می‌شنود، بدل می‌گدازد.		[[میبدی]] در [[تأویل]] [[سوره طارق]] نوشته است: قوله: {{متن قرآن\|وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ}}. [[رب العالمین]] در قرآن فراوان قسم یاد می‌کند. بعضی به ذات قدیم خویش، چنانک: {{متن قرآن\|قُلْ إِي وَرَبِّي}}<ref>«بگو آری سوگند به پروردگارم که بی‌گمان حقّ است» سوره یونس، آیه ۵۳.</ref>، {{متن قرآن\|وَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ}}<ref>«پس، سوگند به پروردگار آسمان و زمین که این (سخن) به همان گونه که سخن می‌گویید راستین است» سوره ذاریات، آیه ۲۳.</ref>، بعضی به صفات [[کریم]] خویش چنانک: {{متن قرآن\|وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ}}<ref>«قاف، سوگند به قرآن بلند جایگاه» سوره ق، آیه ۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ}}<ref>«صاد، سوگند به قرآن بیانگر (که تو از پیامبرانی)» سوره ص، آیه ۱.</ref>. بعضی به مفعولات و مصنوعات خویش چنانک: {{متن قرآن\|وَالْمُرْسَلَاتِ}}<ref>«سوگند به بادهای فرستاده پی در پی،» سوره مرسلات، آیه ۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالنَّازِعَاتِ}}<ref>«سوگند به بیرون کشندگان (جان کافران) به سختی،» سوره نازعات، آیه ۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالْعَادِيَاتِ}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالذَّارِيَاتِ}}<ref>«سوگند به بادهای ابرگستر،» سوره ذاریات، آیه ۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ}}<ref>«سوگند به آسمان که باروها دارد،» سوره بروج، آیه ۱.</ref>، {{متن قرآن\|وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ}}<ref>«سوگند به آسمان و به ستاره صبح (شب‌شکن)،» سوره طارق، آیه ۱.</ref> و امثاله. [[مؤمن]] [[موحد]]، [[الله]] را جل جلاله بی‌سوگند [[باور]] دارد، به هر چه گوید [[تصدیق]] و تحقیق آرد، لکن به جلال عز خویش [[سوگند]] یاد می‌کند تأکید و [[تأیید]] را، تعریف و تشریف را تا [[دوست]] می‌شنود، به [[جان]] می‌نازد [[دشمن]] می‌شنود، بدل می‌گدازد.

	{{متن قرآن\|وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ}}، {{متن قرآن\|إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ}}<ref>«هیچ جانی نیست جز آنکه آن را نگهبانی است،» سوره طارق، آیه ۴.</ref> جواب قسم است. سوگند یاد می‌کند که هیچ کس نیست که بر او گوشوانی نیست مگر که بر او گوشوانی و [[نگهبانی]] هست، همان است که جای دیگر گفت: {{متن قرآن\|وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ}}<ref>«و بی‌گمان بر شما نگهبانی گمارده‌اند» سوره انفطار، آیه ۱۰.</ref> بر شما گوشوانان‌اند فریشتگان دبیران و نویسندگان بر شما [[موکل]] کرده‌اند تا گفتار و [[کردار]] شما می‌نویسند و آن گه بر [[مصطفی]]{{صل}} عرضه می‌کنند چنان که در خبر است. {{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: تُعْرَضُ عَلَيَّ أَعْمَالُكُمْ فَمَا كَانَتْ مِنْ حَسَنَةٍ حَمِدْتُ اللَّهَ عَلَيْهَا وَ مَا كَانَتْ مِنْ سَيِّئَةٍ اسْتَغْفَرْتُ اللَّهَ لَكُمْ}}.		{{متن قرآن\|وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ}}، {{متن قرآن\|إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ}}<ref>«هیچ جانی نیست جز آنکه آن را نگهبانی است،» سوره طارق، آیه ۴.</ref> جواب قسم است. سوگند یاد می‌کند که هیچ کس نیست که بر او گوشوانی نیست مگر که بر او گوشوانی و [[نگهبانی]] هست، همان است که جای دیگر گفت: {{متن قرآن\|وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ}}<ref>«و بی‌گمان بر شما نگهبانی گمارده‌اند» سوره انفطار، آیه ۱۰.</ref> بر شما گوشوانان‌اند فریشتگان دبیران و نویسندگان بر شما [[موکل]] کرده‌اند تا گفتار و [[کردار]] شما می‌نویسند و آن گه بر [[مصطفی]] {{صل}} عرضه می‌کنند چنان که در خبر است. {{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}: تُعْرَضُ عَلَيَّ أَعْمَالُكُمْ فَمَا كَانَتْ مِنْ حَسَنَةٍ حَمِدْتُ اللَّهَ عَلَيْهَا وَ مَا كَانَتْ مِنْ سَيِّئَةٍ اسْتَغْفَرْتُ اللَّهَ لَكُمْ}}.

	مؤمن موحد [[معتقد]] چون می‌داند که از [[حق]] جل جلاله بر وی گوشوان است و [[نگهبان]]، باید که [[لباس]] [[مراقبت]] در پوشد و گوش به احوال و اقوال و [[اعمال]] خود دارد و ساحت سینه خود از لوث [[غفلت]] [[پاک]] دارد. {{متن قرآن\|أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى}}<ref>«آیا ندانسته است که خداوند می‌بیند؟» سوره علق، آیه ۱۴.</ref> بر دوام [[ورد]] خود سازد، {{متن قرآن\|وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ}}<ref>«و بی‌گمان بر شما نگهبانی گمارده‌اند» سوره انفطار، آیه ۱۰.</ref> در پیش دیده خود دارد، {{متن قرآن\|وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غَافِلِينَ}}<ref>«و از آفریدگان غافل نیستیم» سوره مؤمنون، آیه ۱۷.</ref>. [[نقش نگین]] [[یقین]] خود گرداند.		مؤمن موحد [[معتقد]] چون می‌داند که از [[حق]] جل جلاله بر وی گوشوان است و [[نگهبان]]، باید که [[لباس]] [[مراقبت]] در پوشد و گوش به احوال و اقوال و [[اعمال]] خود دارد و ساحت سینه خود از لوث [[غفلت]] [[پاک]] دارد. {{متن قرآن\|أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى}}<ref>«آیا ندانسته است که خداوند می‌بیند؟» سوره علق، آیه ۱۴.</ref> بر دوام [[ورد]] خود سازد، {{متن قرآن\|وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ}}<ref>«و بی‌گمان بر شما نگهبانی گمارده‌اند» سوره انفطار، آیه ۱۰.</ref> در پیش دیده خود دارد، {{متن قرآن\|وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غَافِلِينَ}}<ref>«و از آفریدگان غافل نیستیم» سوره مؤمنون، آیه ۱۷.</ref>. [[نقش نگین]] [[یقین]] خود گرداند.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:41:41Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = سوره طارق		\| موضوع مرتبط = سوره طارق
خط ۳۲:		خط ۳۱:
	'''بخش دوم:''' آیه {{متن قرآن\|فَلْيَنظُرِ الإِنسَانُ مِمَّ خُلِقَ خُلِقَ مِن مَّاء دَافِقٍ يَخْرُجُ مِن بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ فَمَا لَهُ مِن قُوَّةٍ وَلا نَاصِرٍ }}<ref>«۵ پس انسان باید بنگرد که او را از چه آفریده‌اند، از آبی جهنده آفریده شده است، که از میان (استخوان‌های) پشت و پیش بیرون می‌آید. بی‌گمان او بر بازگرداندن وی تواناست، روزی که رازهای نهان، آشکار گردد، دیگر او نه توانی و نه یاوری دارد» سوره طارق، آیه ۵-۱۰.</ref>. اگر انسان به [[خلقت]] خود که از نطفه ناچیزی بوده است نگاه کند، زنده شدن دوباره‌اش را در [[قیامت]] [[انکار]] نمی‌کند. روزی که ضمائر [[قلوب]] و [[عقاید]] فاش و [[محاسبه]] می‌شود.		'''بخش دوم:''' آیه {{متن قرآن\|فَلْيَنظُرِ الإِنسَانُ مِمَّ خُلِقَ خُلِقَ مِن مَّاء دَافِقٍ يَخْرُجُ مِن بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ فَمَا لَهُ مِن قُوَّةٍ وَلا نَاصِرٍ }}<ref>«۵ پس انسان باید بنگرد که او را از چه آفریده‌اند، از آبی جهنده آفریده شده است، که از میان (استخوان‌های) پشت و پیش بیرون می‌آید. بی‌گمان او بر بازگرداندن وی تواناست، روزی که رازهای نهان، آشکار گردد، دیگر او نه توانی و نه یاوری دارد» سوره طارق، آیه ۵-۱۰.</ref>. اگر انسان به [[خلقت]] خود که از نطفه ناچیزی بوده است نگاه کند، زنده شدن دوباره‌اش را در [[قیامت]] [[انکار]] نمی‌کند. روزی که ضمائر [[قلوب]] و [[عقاید]] فاش و [[محاسبه]] می‌شود.

	'''بخش سوم:''' [[آیه]] {{متن قرآن\| وَالسَّمَاء ذَاتِ الرَّجْعِ وَالأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ}}<ref>~~« و~~ سوگند به آسمان باران‌زا، و به زمین برشکافته (از گیاه)، که آن (قرآن) گفتاری جدّی و قاطع است، و هزل نیست» سوره طارق، آیه ۱۱-۱۴.</ref>. [[سوگند]] به [[آسمان]] و [[زمین]] که [[قرآن]] سخنی [[قاطع]] و به دور از [[بیهودگی]] و [[شوخی]] است.		'''بخش سوم:''' [[آیه]] {{متن قرآن\| وَالسَّمَاء ذَاتِ الرَّجْعِ وَالأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ}}<ref>«و سوگند به آسمان باران‌زا، و به زمین برشکافته (از گیاه)، که آن (قرآن) گفتاری جدّی و قاطع است، و هزل نیست» سوره طارق، آیه ۱۱-۱۴.</ref>. [[سوگند]] به [[آسمان]] و [[زمین]] که [[قرآن]] سخنی [[قاطع]] و به دور از [[بیهودگی]] و [[شوخی]] است.

	'''بخش چهارم:''' آیه {{متن قرآن\|إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا وَأَكِيدُ كَيْدًا فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا}}<ref>«آنان نیرنگی می‌بازند، من نیز تدبیری می‌کنم. پس کافران را فرصتی ده و اندکک به خود واگذار» سوره طارق، آیه ۱۵-۱۷.</ref>. [[کفار]] برای خاموش کردن [[اسلام]] [[توطئه]] می‌کنند ولی [[خداوند]]، توطئه آنها به خودشان باز می‌گرداند.		'''بخش چهارم:''' آیه {{متن قرآن\|إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا وَأَكِيدُ كَيْدًا فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا}}<ref>«آنان نیرنگی می‌بازند، من نیز تدبیری می‌کنم. پس کافران را فرصتی ده و اندکک به خود واگذار» سوره طارق، آیه ۱۵-۱۷.</ref>. [[کفار]] برای خاموش کردن [[اسلام]] [[توطئه]] می‌کنند ولی [[خداوند]]، توطئه آنها به خودشان باز می‌گرداند.

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:05:14Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های '''[[~~سوره طارق~~]]''' است. "'''~~[[سوره طارق]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[سوره طارق در علوم قرآنی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = سوره طارق
			\| عنوان مدخل = [[سوره طارق]]
			\| مداخل مرتبط = [[سوره طارق در علوم قرآنی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-21T13:00:23Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۳۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های '''[[سوره طارق]]''' است. "'''[[سوره طارق]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های '''[[سوره طارق]]''' است. "'''[[سوره طارق]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[سوره طارق در علوم قرآنی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[سوره طارق در علوم قرآنی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Wasity: جایگزینی متن - 'رحم' به 'رحم'

2022-01-12T06:31:19Z

جایگزینی متن - 'رحم' به 'رحم'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۱
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	قوله: {{متن قرآن\|فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ}}<ref>«پس انسان باید بنگرد که او را از چه آفریده‌اند،» سوره طارق، آیه ۵.</ref>، تا در نگرد [[مردم]] که او را خود از چه چیز آفریده‌اند و از بهر چه آفریده‌اند؟. [[خداوند]] صورتی آفرید که برای [[سجده]] کردن و چشمی که برای [[اشک]] ریختن و جسمی که برای [[خدمت]] و دلی که برای [[شناخت]] و درونی که برای [[دوست داشتن]] [[شایستگی]] دارد]: {{متن قرآن\|وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ}}<ref>«و نعمت خداوند را بر خویش به یاد آورید» سوره بقره، آیه ۲۳۱.</ref>. که خداوند[[زبان]] شما را به [[شهادت]] و دل‌های‌تان را به [[معرفت]] و [[سعادت]] و بدن‌های‌تان را برای خدمت و [[عبادت]] [[زینت]] کرد و آنها را آراست.		قوله: {{متن قرآن\|فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ}}<ref>«پس انسان باید بنگرد که او را از چه آفریده‌اند،» سوره طارق، آیه ۵.</ref>، تا در نگرد [[مردم]] که او را خود از چه چیز آفریده‌اند و از بهر چه آفریده‌اند؟. [[خداوند]] صورتی آفرید که برای [[سجده]] کردن و چشمی که برای [[اشک]] ریختن و جسمی که برای [[خدمت]] و دلی که برای [[شناخت]] و درونی که برای [[دوست داشتن]] [[شایستگی]] دارد]: {{متن قرآن\|وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ}}<ref>«و نعمت خداوند را بر خویش به یاد آورید» سوره بقره، آیه ۲۳۱.</ref>. که خداوند[[زبان]] شما را به [[شهادت]] و دل‌های‌تان را به [[معرفت]] و [[سعادت]] و بدن‌های‌تان را برای خدمت و [[عبادت]] [[زینت]] کرد و آنها را آراست.

	{{متن قرآن\|خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ}}<ref>«از آبی جهنده آفریده شده است که از میان (استخوان‌های) پشت و پیش بیرون می‌آید» سوره طارق، آیه ۶-۷.</ref>. این مردم را که آفریدند از آبی افکنده ریخته آفریدند. آبی که از پشت مرد بیرون می‌آید و از استخوان سینه [[زن]]، اول نطفه بود و به [[قدرت]] خود علقه گردانید، پس به [[مشیت]] خود مضغه ساخت، پس به [[اراده]] خود عظام را پدید آورد. به [[جود]] خود کسوه لحم در عظام پوشانید. چون خواست که بر [[مادر]] و پدرت جلوه کند، در صدف ~~[[رحم]]،~~ تو را به صورت [[نیکو]] بیاراست چنان که نخاس کنیزک را بیاراید، به وقت عرض، همچنین پس از آنکه تو را در [[قبر]]، [[خاک]] گردانید برای عرضه بر [[پیامبران]] و [[خداوند]] می‌آراید. قال [[الله]] تعالی: {{متن قرآن\|وَعُرِضُوا عَلَى رَبِّكَ صَفًّا}}<ref>«و آنان را بر پروردگارت به صف بگذرانند» سوره کهف، آیه ۴۸.</ref>. کوزه که در آب بود تو آن را نگون‌سار کنی، در وی هیچ نماند.		{{متن قرآن\|خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ}}<ref>«از آبی جهنده آفریده شده است که از میان (استخوان‌های) پشت و پیش بیرون می‌آید» سوره طارق، آیه ۶-۷.</ref>. این مردم را که آفریدند از آبی افکنده ریخته آفریدند. آبی که از پشت مرد بیرون می‌آید و از استخوان سینه [[زن]]، اول نطفه بود و به [[قدرت]] خود علقه گردانید، پس به [[مشیت]] خود مضغه ساخت، پس به [[اراده]] خود عظام را پدید آورد. به [[جود]] خود کسوه لحم در عظام پوشانید. چون خواست که بر [[مادر]] و پدرت جلوه کند، در صدف رحم، تو را به صورت [[نیکو]] بیاراست چنان که نخاس کنیزک را بیاراید، به وقت عرض، همچنین پس از آنکه تو را در [[قبر]]، [[خاک]] گردانید برای عرضه بر [[پیامبران]] و [[خداوند]] می‌آراید. قال [[الله]] تعالی: {{متن قرآن\|وَعُرِضُوا عَلَى رَبِّكَ صَفًّا}}<ref>«و آنان را بر پروردگارت به صف بگذرانند» سوره کهف، آیه ۴۸.</ref>. کوزه که در آب بود تو آن را نگون‌سار کنی، در وی هیچ نماند.

	[[رب]] العزة، نطفه را در [[رحم]] نهاد و نگون‌سار نگه داشت، به [[قدرت]] خود. رب العزة بعضی از [[مخلوقات]] بر صورت ساجدان آفریدی چون مار و ماهی و حشرات، بعضی بر صورت راکعان، چون بهائم و سباع، بعضی بر صورت قائمان، چون اشجار و نبات، بعضی بر صورت قاعدان، چون جبال راسیات. این همه بر [[سجود]] و [[رکوع]] و [[قعود]] مجبوراند و ایشان را در آن مدحی نه. و [[آدمی]] را بر صورتی آفرید که درو قدرت سجود و رکوع و قعود و [[قیام]] است و او را در آن [[اختیار]] و [[استطاعت]] داده لاجرم مستوجب [[مدح]] و ثنا شده که: {{متن قرآن\|التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ...}}<ref>«آنان توبه‌کنندگان، پرستشگران، ستایشگران، رهپویان، نمازگزاران، سجده‌کنندگان، فرمان دهندگان به کار شایسته و بازدارندگان از کار ناشایست و پاسداران حدود خداوندند و به (چنین) مؤمنان نوید ده» سوره توبه، آیه ۱۱۲.</ref>. {{عربی\|"سبحان من خلق ابن آدم لاظهار القدرة ثم رزقه لاظهار الكرم، ثم يميته لاظهار الجبروت، ثم يحييه لاظهار الثواب و العقاب {{متن قرآن\|فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ}}<ref>«خداوند که نیکوترین آفریدگاران است» سوره مؤمنون، آیه ۱۴.</ref>}}<ref>کشف الاسرار.</ref>.		[[رب]] العزة، نطفه را در رحم نهاد و نگون‌سار نگه داشت، به [[قدرت]] خود. رب العزة بعضی از [[مخلوقات]] بر صورت ساجدان آفریدی چون مار و ماهی و حشرات، بعضی بر صورت راکعان، چون بهائم و سباع، بعضی بر صورت قائمان، چون اشجار و نبات، بعضی بر صورت قاعدان، چون جبال راسیات. این همه بر [[سجود]] و [[رکوع]] و [[قعود]] مجبوراند و ایشان را در آن مدحی نه. و [[آدمی]] را بر صورتی آفرید که درو قدرت سجود و رکوع و قعود و [[قیام]] است و او را در آن [[اختیار]] و [[استطاعت]] داده لاجرم مستوجب [[مدح]] و ثنا شده که: {{متن قرآن\|التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ...}}<ref>«آنان توبه‌کنندگان، پرستشگران، ستایشگران، رهپویان، نمازگزاران، سجده‌کنندگان، فرمان دهندگان به کار شایسته و بازدارندگان از کار ناشایست و پاسداران حدود خداوندند و به (چنین) مؤمنان نوید ده» سوره توبه، آیه ۱۱۲.</ref>. {{عربی\|"سبحان من خلق ابن آدم لاظهار القدرة ثم رزقه لاظهار الكرم، ثم يميته لاظهار الجبروت، ثم يحييه لاظهار الثواب و العقاب {{متن قرآن\|فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ}}<ref>«خداوند که نیکوترین آفریدگاران است» سوره مؤمنون، آیه ۱۴.</ref>}}<ref>کشف الاسرار.</ref>.

	از جهت ساختاری [[سوره طارق]] به ۴ بخش قابل تقسیم است:		از جهت ساختاری [[سوره طارق]] به ۴ بخش قابل تقسیم است:

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T19:36:16Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۰۶
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	در این [[سوره]]، سه دلیل برای [[اثبات]] [[معاد جسمانی]] و بازگشت دوباره [[روح]] به [[بدن]] مادی بیان شده است. در دلیل نخست با یادآوری [[قدرت خداوند]] در [[آفرینش انسان]] از نطفه‌ای ناچیز، به [[قدرت]] مطلق خداوند برای بازگرداندن دوباره [[جسم]] [[انسان]] و پیوستنش به روح [[استدلال]] می‌کند. سپس با یادآوری [[قانون]] عمومی برگشت‌پذیری پدیده‌های مادی که در آسمان و زمین جاری است، دلیل دیگری برای اثبات امکان بازسازی دوباره جسم انسان بیان می‌کند. سوم آنکه انسان موجودی ممکن است و [[قدرت الهی]] بر او [[غلبه]] دارد.<ref>تفسیر ساختاری.</ref>.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره طارق (مقاله)\|مقاله «سوره طارق»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>		در این [[سوره]]، سه دلیل برای [[اثبات]] [[معاد جسمانی]] و بازگشت دوباره [[روح]] به [[بدن]] مادی بیان شده است. در دلیل نخست با یادآوری [[قدرت خداوند]] در [[آفرینش انسان]] از نطفه‌ای ناچیز، به [[قدرت]] مطلق خداوند برای بازگرداندن دوباره [[جسم]] [[انسان]] و پیوستنش به روح [[استدلال]] می‌کند. سپس با یادآوری [[قانون]] عمومی برگشت‌پذیری پدیده‌های مادی که در آسمان و زمین جاری است، دلیل دیگری برای اثبات امکان بازسازی دوباره جسم انسان بیان می‌کند. سوم آنکه انسان موجودی ممکن است و [[قدرت الهی]] بر او [[غلبه]] دارد.<ref>تفسیر ساختاری.</ref>.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره طارق (مقاله)\|مقاله «سوره طارق»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده: 10524027.jpg\|22px]] [[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره طارق (مقاله)\|مقاله «سوره طارق»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]		# [[پرونده: 10524027.jpg\|22px]] [[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره طارق (مقاله)\|مقاله «سوره طارق»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]