سوره عادیات - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مطالب سوره عادیات */

2024-03-06T08:34:36Z

مطالب سوره عادیات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۴
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	[[سوره]] با قسم به عادیات آغاز شده و به همین سبب به «عادیات» نامگذاری شده است.		[[سوره]] با قسم به عادیات آغاز شده و به همین سبب به «عادیات» نامگذاری شده است.

	== مطالب [[سوره عادیات]] ==		== مطالب سوره عادیات ==
	# سوگند به اسبان تیزرو [[جنگی]] و [[تجلیل]] از [[مجاهدان]] [[راه خدا]]؛		# سوگند به اسبان تیزرو [[جنگی]] و تجلیل از [[مجاهدان]] [[راه خدا]]؛
	# ترسیم [[پیروزی]] [[سپاه اسلام]] به [[فرماندهی]] [[امام علی]] {{ع}} در [[جنگ]] «[[ذات‌السلاسل]]»؛		# ترسیم [[پیروزی]] سپاه اسلام به [[فرماندهی]] [[امام علی]] {{ع}} در [[جنگ]] «[[ذات‌السلاسل]]»؛
	# [[بخل]] و [[ناسپاسی]] [[انسان]]؛		# [[بخل]] و [[ناسپاسی]] [[انسان]]؛
	# زنده شدن [[مردگان]] در [[رستاخیز]]<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۳۴۵؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۳۷؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، صفحه ۵۸۱؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۲۳۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۹۱.</ref>		# زنده شدن [[مردگان]] در [[رستاخیز]]<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۳۴۵؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۳۷؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، صفحه ۵۸۱؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۲۳۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۹۱.</ref>

Bahmani: /* ویژگی‌های سوره عادیات */

2024-03-06T08:34:22Z

ویژگی‌های سوره عادیات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۴
خط ۸:		خط ۸:
	و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن\|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که می‌آید این است که مراد از آن، اسبان سربازان و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که جنگ‌های اسلامی در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از طرق [[شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]] {{ع}} رسیده و نیز برخی روایات [[اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ذات‌السلاسل]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است.		و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن\|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که می‌آید این است که مراد از آن، اسبان سربازان و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که جنگ‌های اسلامی در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از طرق [[شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]] {{ع}} رسیده و نیز برخی روایات [[اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ذات‌السلاسل]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است.

	== ویژگی‌های [[سوره عادیات]] ==		== ویژگی‌های سوره عادیات ==
	# یازده آیه، چهل کلمه و ۱۶۰، ۱۶۳ یا ۱۶۹ حرف دارد.		# یازده آیه، چهل کلمه و ۱۶۰، ۱۶۳ یا ۱۶۹ حرف دارد.
	# در ترتیب نزول، چهاردهمین و در [[قرآن کریم]] یکصدمین سوره است.		# در ترتیب نزول، چهاردهمین و در [[قرآن کریم]] یکصدمین سوره است.

Bahmani: /* مقدمه */

2024-03-06T08:34:14Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۴
خط ۶:		خط ۶:
	این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و کفران نعمت‌های پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن می‌گوید، و نتیجه می‌گیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص می‌دهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش می‌رساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسان‌شناسی]] نیز در آن مطرح می‌شود و سوره با اشاره‌ای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان می‌یابد.		این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و کفران نعمت‌های پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن می‌گوید، و نتیجه می‌گیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص می‌دهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش می‌رساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسان‌شناسی]] نیز در آن مطرح می‌شود و سوره با اشاره‌ای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان می‌یابد.

	و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن\|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که می‌آید این است که مراد از آن، اسبان [[سربازان]] و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که [[جنگ‌های اسلامی]] در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از [[~~طرق~~ شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]] {{ع}} رسیده و نیز برخی [[~~روایات~~ اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ذات‌السلاسل]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است.		و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن\|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که می‌آید این است که مراد از آن، اسبان سربازان و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که جنگ‌های اسلامی در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از طرق [[شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]] {{ع}} رسیده و نیز برخی روایات [[اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ذات‌السلاسل]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است.

	== ویژگی‌های [[سوره عادیات]] ==		== ویژگی‌های [[سوره عادیات]] ==

Bahmani در ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۳

2024-03-06T08:33:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره عادیات در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = سوره \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره عادیات در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	«عادیات» اسب‌های تیزتک و تندرو هستند که هنگام دویدن، همهمه صدایشان به‌گوش می‌رسد. [[خداوند]] در نخستین [[آیه]] این [[سوره]] به چنین اسب‌ها و اسب‌سواران چابکی [[سوگند]] می‌خورد که از سُم اسبان آنها [[آتش]] می‌پرد و [[سحرگاهان]] بر [[دشمن]] [[هجوم]] می‌آورند؛ و سوره بدین مناسبت عادیات نامیده شده است.		«عادیات» اسب‌های تیزتک و تندرو هستند که هنگام دویدن، همهمه صدایشان به‌گوش می‌رسد. [[خداوند]] در نخستین [[آیه]] این [[سوره]] به چنین اسب‌ها و اسب‌سواران چابکی [[سوگند]] می‌خورد که از سُم اسبان آنها [[آتش]] می‌پرد و سحرگاهان بر [[دشمن]] هجوم می‌آورند؛ و سوره بدین مناسبت عادیات نامیده شده است.

	این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و [[کفران]] نعمت‌های پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن می‌گوید، و نتیجه می‌گیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص می‌دهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش می‌رساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسان‌شناسی]] نیز در آن مطرح می‌شود و سوره با اشاره‌ای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان می‌یابد.		این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و کفران نعمت‌های پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن می‌گوید، و نتیجه می‌گیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص می‌دهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش می‌رساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسان‌شناسی]] نیز در آن مطرح می‌شود و سوره با اشاره‌ای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان می‌یابد.

	و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن\|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که می‌آید این است که مراد از آن، اسبان [[سربازان]] و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که [[جنگ‌های اسلامی]] در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از [[طرق شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]] {{ع}} رسیده و نیز برخی [[روایات اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ذات‌السلاسل]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است.		و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن\|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که می‌آید این است که مراد از آن، اسبان [[سربازان]] و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که [[جنگ‌های اسلامی]] در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از [[طرق شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]] {{ع}} رسیده و نیز برخی [[روایات اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ذات‌السلاسل]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است.
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	== ویژگی‌های [[سوره عادیات]] ==		== ویژگی‌های [[سوره عادیات]] ==
	# یازده آیه، چهل کلمه و ۱۶۰، ۱۶۳ یا ۱۶۹ حرف دارد.		# یازده آیه، چهل کلمه و ۱۶۰، ۱۶۳ یا ۱۶۹ حرف دارد.
	# در [[ترتیب ~~نزول]]،~~ چهاردهمین و در [[قرآن کریم]] یکصدمین سوره است.		# در ترتیب نزول، چهاردهمین و در [[قرآن کریم]] یکصدمین سوره است.
	# پس از [[سوره عصر]] و پیش از [[سوره کوثر]] نازل شده است.		# پس از [[سوره عصر]] و پیش از [[سوره کوثر]] نازل شده است.
	# تمام [[آیات]] این سوره یکباره و به صورت مجموعی فرود آمد و از سُوَر جمعی‌النزول است.		# تمام [[آیات]] این سوره یکباره و به صورت مجموعی فرود آمد و از سُوَر جمعی‌النزول است.
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~سوره عادیات~~]]		[[رده:سوره‌های قرآن]]

Wasity: جایگزینی متن - 'ذات السلاسل' به 'ذات‌السلاسل'

2022-12-28T21:20:06Z

جایگزینی متن - 'ذات السلاسل' به 'ذات‌السلاسل'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۵۰
خط ۶:		خط ۶:
	این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و [[کفران]] نعمت‌های پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن می‌گوید، و نتیجه می‌گیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص می‌دهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش می‌رساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسان‌شناسی]] نیز در آن مطرح می‌شود و سوره با اشاره‌ای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان می‌یابد.		این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و [[کفران]] نعمت‌های پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن می‌گوید، و نتیجه می‌گیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص می‌دهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش می‌رساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسان‌شناسی]] نیز در آن مطرح می‌شود و سوره با اشاره‌ای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان می‌یابد.

	و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن\|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که می‌آید این است که مراد از آن، اسبان [[سربازان]] و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که [[جنگ‌های اسلامی]] در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از [[طرق شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]] {{ع}} رسیده و نیز برخی [[روایات اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[~~ذات السلاسل~~]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است.		و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن\|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که می‌آید این است که مراد از آن، اسبان [[سربازان]] و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که [[جنگ‌های اسلامی]] در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از [[طرق شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]] {{ع}} رسیده و نیز برخی [[روایات اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ذات‌السلاسل]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است.

	== ویژگی‌های [[سوره عادیات]] ==		== ویژگی‌های [[سوره عادیات]] ==
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	== مطالب [[سوره عادیات]] ==		== مطالب [[سوره عادیات]] ==
	# سوگند به اسبان تیزرو [[جنگی]] و [[تجلیل]] از [[مجاهدان]] [[راه خدا]]؛		# سوگند به اسبان تیزرو [[جنگی]] و [[تجلیل]] از [[مجاهدان]] [[راه خدا]]؛
	# ترسیم [[پیروزی]] [[سپاه اسلام]] به [[فرماندهی]] [[امام علی]] {{ع}} در [[جنگ]] «[[~~ذات السلاسل~~]]»؛		# ترسیم [[پیروزی]] [[سپاه اسلام]] به [[فرماندهی]] [[امام علی]] {{ع}} در [[جنگ]] «[[ذات‌السلاسل]]»؛
	# [[بخل]] و [[ناسپاسی]] [[انسان]]؛		# [[بخل]] و [[ناسپاسی]] [[انسان]]؛
	# زنده شدن [[مردگان]] در [[رستاخیز]]<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۳۴۵؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۳۷؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، صفحه ۵۸۱؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۲۳۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۹۱.</ref>		# زنده شدن [[مردگان]] در [[رستاخیز]]<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۳۴۵؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۳۷؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، صفحه ۵۸۱؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۲۳۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۹۱.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:23:21Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:41:48Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره عادیات در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره عادیات در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:24:13Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره عادیات در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[سوره عادیات در علوم قرآنی]]~~</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-21T13:00:06Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۳۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[سوره عادیات در علوم قرآنی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[سوره عادیات در علوم قرآنی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T19:36:30Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۰۶
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	#زنده شدن [[مردگان]] در [[رستاخیز]]<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۳۴۵؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۳۷؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، صفحه ۵۸۱؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۲۳۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۹۱.</ref>		#زنده شدن [[مردگان]] در [[رستاخیز]]<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۳۴۵؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۳۷؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، صفحه ۵۸۱؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۲۳۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۹۱.</ref>

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده: 9030760879.jpg\|22px]] [[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه علوم قرآنی''']]		# [[پرونده: 9030760879.jpg\|22px]] [[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه علوم قرآنی''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره عادیات در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[سوره عادیات در علوم قرآنی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	«عادیات» اسب‌های تیزتک و تندرو هستند که هنگام دویدن، همهمه صدایشان به‌گوش می‌رسد. [[خداوند]] در نخستین [[آیه]] این [[سوره]] به چنین اسب‌ها و اسب‌سواران چابکی [[سوگند]] می‌خورد که از سُم اسبان آنها [[آتش]] می‌پرد و [[سحرگاهان]] بر [[دشمن]] [[هجوم]] می‌آورند؛ و سوره بدین مناسبت عادیات نامیده شده است.		«عادیات» اسب‌های تیزتک و تندرو هستند که هنگام دویدن، همهمه صدایشان به‌گوش می‌رسد. [[خداوند]] در نخستین [[آیه]] این [[سوره]] به چنین اسب‌ها و اسب‌سواران چابکی [[سوگند]] می‌خورد که از سُم اسبان آنها [[آتش]] می‌پرد و [[سحرگاهان]] بر [[دشمن]] [[هجوم]] می‌آورند؛ و سوره بدین مناسبت عادیات نامیده شده است.

	این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و [[کفران]] نعمت‌های پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن می‌گوید، و نتیجه می‌گیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص می‌دهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش می‌رساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسان‌شناسی]] نیز در آن مطرح می‌شود و سوره با اشاره‌ای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان می‌یابد.		این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و [[کفران]] نعمت‌های پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن می‌گوید، و نتیجه می‌گیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص می‌دهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش می‌رساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسان‌شناسی]] نیز در آن مطرح می‌شود و سوره با اشاره‌ای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان می‌یابد.

	و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن\|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که می‌آید این است که مراد از آن، اسبان [[سربازان]] و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که [[جنگ‌های اسلامی]] در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از [[طرق شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]]{{ع}} رسیده و نیز برخی [[روایات اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ذات السلاسل]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است.		و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن\|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که می‌آید این است که مراد از آن، اسبان [[سربازان]] و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که [[جنگ‌های اسلامی]] در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از [[طرق شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]] {{ع}} رسیده و نیز برخی [[روایات اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ذات السلاسل]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است.

	==ویژگی‌های [[سوره عادیات]]==		== ویژگی‌های [[سوره عادیات]] ==
	#یازده آیه، چهل کلمه و ۱۶۰، ۱۶۳ یا ۱۶۹ حرف دارد.		# یازده آیه، چهل کلمه و ۱۶۰، ۱۶۳ یا ۱۶۹ حرف دارد.
	#در [[ترتیب نزول]]، چهاردهمین و در [[قرآن کریم]] یکصدمین سوره است.		# در [[ترتیب نزول]]، چهاردهمین و در [[قرآن کریم]] یکصدمین سوره است.
	#پس از [[سوره عصر]] و پیش از [[سوره کوثر]] نازل شده است.		# پس از [[سوره عصر]] و پیش از [[سوره کوثر]] نازل شده است.
	#تمام [[آیات]] این سوره یکباره و به صورت مجموعی فرود آمد و از سُوَر جمعی‌النزول است.		# تمام [[آیات]] این سوره یکباره و به صورت مجموعی فرود آمد و از سُوَر جمعی‌النزول است.
	#بیست و دومین سوره‌ای است که با [[سوگند]] آغاز می‌شود.		# بیست و دومین سوره‌ای است که با [[سوگند]] آغاز می‌شود.
	#نسخی در آن واقع نشده است.		# نسخی در آن واقع نشده است.
	#از سُوَر مفصّل و از نوع قصار آن به شمار می‌آید.		# از سُوَر مفصّل و از نوع قصار آن به شمار می‌آید.

	[[سوره]] با قسم به عادیات آغاز شده و به همین سبب به «عادیات» نامگذاری شده است.		[[سوره]] با قسم به عادیات آغاز شده و به همین سبب به «عادیات» نامگذاری شده است.

	==مطالب [[سوره عادیات]]==		== مطالب [[سوره عادیات]] ==
	#سوگند به اسبان تیزرو [[جنگی]] و [[تجلیل]] از [[مجاهدان]] [[راه خدا]]؛		# سوگند به اسبان تیزرو [[جنگی]] و [[تجلیل]] از [[مجاهدان]] [[راه خدا]]؛
	#ترسیم [[پیروزی]] [[سپاه اسلام]] به [[فرماندهی]] [[امام علی]]{{ع}} در [[جنگ]] «[[ذات السلاسل]]»؛		# ترسیم [[پیروزی]] [[سپاه اسلام]] به [[فرماندهی]] [[امام علی]] {{ع}} در [[جنگ]] «[[ذات السلاسل]]»؛
	# [[بخل]] و [[ناسپاسی]] [[انسان]]؛		# [[بخل]] و [[ناسپاسی]] [[انسان]]؛
	#زنده شدن [[مردگان]] در [[رستاخیز]]<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۳۴۵؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۳۷؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، صفحه ۵۸۱؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۲۳۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۹۱.</ref>		# زنده شدن [[مردگان]] در [[رستاخیز]]<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۳۴۵؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۳۷؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، صفحه ۵۸۱؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۲۳۵.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)\|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۹۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==