سوره ماعون در علوم قرآنی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۸

2024-03-06T09:08:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = سوره ماعون		\| موضوع مرتبط = سوره ماعون
	\| عنوان مدخل = [[سوره ماعون]]		\| عنوان مدخل = سوره ماعون
	\| مداخل مرتبط = [[سوره ماعون در علوم قرآنی]]		\| مداخل مرتبط = [[سوره ماعون در علوم قرآنی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	صد و هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] و هفدهمین آن به [[ترتیب ~~نزول]]،~~ نازل شده در [[مکه]] با موضوع محوری ویژگی‌های [[انکار]] کنندگان [[روز قیامت]]. این سوره را «ماعون» می‌نامند؛ زیرا کلمه پایانی این سوره «ماعون» است و از [[پیام]] و معنا و اهمیت خاصی برخوردار است. نام دیگر آن {{متن قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِي}} است؛ زیرا با همین جمله آغاز می‌شود و مانند چند سوره دیگر با سرآغاز خود نامگذاری شده است. نام‌های دیگر آن «[[دین]]» و «[[تکذیب]]» است؛ زیرا از مضامین این سوره است. دارای ۷ [[آیه]] و به قولی ۶ آیه است که عدد اول مشهور است. از سوره‌های قصار و بسیار کوچک قرآن است. این سوره از کسی که [[روز جزا]] را انکار می‌کند، یعنی همان کسی که [[یتیم]] را می‌راند و بر [[اطعام]] [[بینوا]]، [[ترغیب]] نمی‌کند و از [[نمازگزاران]] کاهل الصلاه و یا [[غافل]] و [[ریاکار]] در [[نماز]] و نیز از کسانی که [[زکات]] را باز می‌دارند، [[سخن]] گفته است. [[مفسران]] «ماعون» را زکات، یا لوازم [[زندگی]] که گاهی [[دوست]] و آشنا و [[همسایه]] به [[امانت]] می‌گیرند، معنی کرده‌اند <ref>دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ص۱۲۶۹؛ تفسیر الجلالین، ص۸۲۳.</ref>.		صد و هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] و هفدهمین آن به ترتیب نزول، نازل شده در [[مکه]] با موضوع محوری ویژگی‌های [[انکار]] کنندگان [[روز قیامت]]. این سوره را «ماعون» می‌نامند؛ زیرا کلمه پایانی این سوره «ماعون» است و از [[پیام]] و معنا و اهمیت خاصی برخوردار است. نام دیگر آن {{متن قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِي}} است؛ زیرا با همین جمله آغاز می‌شود و مانند چند سوره دیگر با سرآغاز خود نامگذاری شده است. نام‌های دیگر آن «[[دین]]» و «[[تکذیب]]» است؛ زیرا از مضامین این سوره است. دارای ۷ [[آیه]] و به قولی ۶ آیه است که عدد اول مشهور است. از سوره‌های قصار و بسیار کوچک قرآن است. این سوره از کسی که [[روز جزا]] را انکار می‌کند، یعنی همان کسی که [[یتیم]] را می‌راند و بر [[اطعام]] [[بینوا]]، [[ترغیب]] نمی‌کند و از [[نمازگزاران]] کاهل الصلاه و یا [[غافل]] و [[ریاکار]] در [[نماز]] و نیز از کسانی که [[زکات]] را باز می‌دارند، [[سخن]] گفته است. [[مفسران]] «ماعون» را زکات، یا لوازم [[زندگی]] که گاهی [[دوست]] و آشنا و [[همسایه]] به [[امانت]] می‌گیرند، معنی کرده‌اند <ref>دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ص۱۲۶۹؛ تفسیر الجلالین، ص۸۲۳.</ref>.

	[[میبدی]] می‌نویسد: «این سوره صد و بیست و پنج حرف، بیست و پنج کلمه و هفت آیه دارد. جمله به مکه فرود آمد، به قول بیشترین مفسران. قومی گفتند: [[مدنی]] است، آن را در مدنیات شمرند. و از شمار مدنیان این سوره شش [[آیت]] است، به خلاف [[کوفیان]] و بصریان؛ زیرا که کوفیان و بصریان {{متن قرآن\|يُرَاءُونَ}}<ref>«کسانی که ریا می‌ورزند» سوره ماعون، آیه ۶.</ref> آیت شمرند و مدنیان نشمرند. قومی گفتند: یک نیمه از اول [[سوره مکی]] است، در [[شأن]] [[عاص بن وائل سهمی]] فرود آمد و به قول بعضی در شأن [[ولید بن مغیره]] فرود آمد. [ابن [[جریح]] گفت: [[ابوسفیان]] هر هفته دو شتر نحر می‌کرد پس [[یتیمی]] پیش او آمد و او با عصای خود [[یتیم]] را ترسانید پس [[خداوند]] این [[سوره]] را در باره او نازل فرمود<ref>{{عربی\|"وقال ابن جريج: كان ابوسفيان بن حرب ينحر كل اسبوع جزورين، فاتاه يتيم فسأله شيئاً ففزعه بعصاه فانزل الله فیه}}</ref>. و یک نیمه آخر سوره، گفتند: [[مدنی]] است در [[شأن]] [[عبدالله ابی سلول]] [[منافق]] فرو آمد<ref>کشف الاسرار.</ref>.		[[میبدی]] می‌نویسد: «این سوره صد و بیست و پنج حرف، بیست و پنج کلمه و هفت آیه دارد. جمله به مکه فرود آمد، به قول بیشترین مفسران. قومی گفتند: [[مدنی]] است، آن را در مدنیات شمرند. و از شمار مدنیان این سوره شش [[آیت]] است، به خلاف [[کوفیان]] و بصریان؛ زیرا که کوفیان و بصریان {{متن قرآن\|يُرَاءُونَ}}<ref>«کسانی که ریا می‌ورزند» سوره ماعون، آیه ۶.</ref> آیت شمرند و مدنیان نشمرند. قومی گفتند: یک نیمه از اول [[سوره مکی]] است، در [[شأن]] [[عاص بن وائل سهمی]] فرود آمد و به قول بعضی در شأن [[ولید بن مغیره]] فرود آمد. [ابن [[جریح]] گفت: [[ابوسفیان]] هر هفته دو شتر نحر می‌کرد پس [[یتیمی]] پیش او آمد و او با عصای خود [[یتیم]] را ترسانید پس [[خداوند]] این [[سوره]] را در باره او نازل فرمود<ref>{{عربی\|"وقال ابن جريج: كان ابوسفيان بن حرب ينحر كل اسبوع جزورين، فاتاه يتيم فسأله شيئاً ففزعه بعصاه فانزل الله فیه}}</ref>. و یک نیمه آخر سوره، گفتند: [[مدنی]] است در [[شأن]] [[عبدالله ابی سلول]] [[منافق]] فرو آمد<ref>کشف الاسرار.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T06:25:10Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۵۵
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	صد و هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] و هفدهمین آن به [[ترتیب نزول]]، نازل شده در [[مکه]] با موضوع محوری ویژگی‌های [[انکار]] کنندگان [[روز قیامت]]. این سوره را «ماعون» می‌نامند؛ زیرا کلمه پایانی این سوره «ماعون» است و از [[پیام]] و معنا و اهمیت خاصی برخوردار است. نام دیگر آن {{متن قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِي}} است؛ زیرا با همین جمله آغاز می‌شود و مانند چند سوره دیگر با سرآغاز خود نامگذاری شده است. نام‌های دیگر آن «[[دین]]» و «[[تکذیب]]» است؛ زیرا از مضامین این سوره است. دارای ۷ [[آیه]] و به قولی ۶ آیه است که عدد اول مشهور است. از سوره‌های قصار و بسیار کوچک قرآن است. این سوره از کسی که [[روز جزا]] را انکار می‌کند، یعنی همان کسی که [[یتیم]] را می‌راند و بر [[اطعام]] [[بینوا]]، [[ترغیب]] نمی‌کند و از [[نمازگزاران]] کاهل الصلاه و یا [[غافل]] و [[ریاکار]] در [[نماز]] و نیز از کسانی که [[زکات]] را باز می‌دارند، [[سخن]] گفته است. [[مفسران]] «ماعون» را زکات، یا لوازم [[زندگی]] که گاهی [[دوست]] و آشنا و [[همسایه]] به [[امانت]] می‌گیرند، معنی کرده‌اند <ref>دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ص۱۲۶۹؛ تفسیر الجلالین، ص۸۲۳.</ref>.		صد و هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] و هفدهمین آن به [[ترتیب نزول]]، نازل شده در [[مکه]] با موضوع محوری ویژگی‌های [[انکار]] کنندگان [[روز قیامت]]. این سوره را «ماعون» می‌نامند؛ زیرا کلمه پایانی این سوره «ماعون» است و از [[پیام]] و معنا و اهمیت خاصی برخوردار است. نام دیگر آن {{متن قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِي}} است؛ زیرا با همین جمله آغاز می‌شود و مانند چند سوره دیگر با سرآغاز خود نامگذاری شده است. نام‌های دیگر آن «[[دین]]» و «[[تکذیب]]» است؛ زیرا از مضامین این سوره است. دارای ۷ [[آیه]] و به قولی ۶ آیه است که عدد اول مشهور است. از سوره‌های قصار و بسیار کوچک قرآن است. این سوره از کسی که [[روز جزا]] را انکار می‌کند، یعنی همان کسی که [[یتیم]] را می‌راند و بر [[اطعام]] [[بینوا]]، [[ترغیب]] نمی‌کند و از [[نمازگزاران]] کاهل الصلاه و یا [[غافل]] و [[ریاکار]] در [[نماز]] و نیز از کسانی که [[زکات]] را باز می‌دارند، [[سخن]] گفته است. [[مفسران]] «ماعون» را زکات، یا لوازم [[زندگی]] که گاهی [[دوست]] و آشنا و [[همسایه]] به [[امانت]] می‌گیرند، معنی کرده‌اند <ref>دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ص۱۲۶۹؛ تفسیر الجلالین، ص۸۲۳.</ref>.

	[[میبدی]] می‌نویسد: «این سوره صد و بیست و پنج حرف، بیست و پنج کلمه و هفت آیه دارد. جمله به مکه فرود آمد، به قول بیشترین مفسران. قومی گفتند: [[مدنی]] است، آن را در مدنیات شمرند. و از شمار مدنیان این سوره شش [[آیت]] است، به خلاف [[کوفیان]] و بصریان؛ زیرا که کوفیان و بصریان {{متن قرآن\|يُرَاءُونَ}}<ref>«کسانی که ریا می‌ورزند» سوره ماعون، آیه ۶.</ref> آیت شمرند و مدنیان نشمرند. قومی گفتند: یک نیمه از اول [[سوره مکی]] است، در [[شأن]] [[عاص بن وائل سهمی]] فرود آمد و به قول بعضی در شأن [[ولید بن مغیره]] فرود آمد. [ابن [[جریح]] گفت: [[ابوسفیان]] هر هفته دو شتر نحر می‌کرد پس [[یتیمی]] پیش او آمد و او با عصای خود [[یتیم]] را ترسانید پس [[خداوند]] این [[سوره]] را در باره او نازل فرمود<ref>{{عربی\|"وقال ابن جريج: كان ابوسفيان بن حرب ينحر كل اسبوع جزورين، فاتاه يتيم فسأله شيئاً ففزعه بعصاه فانزل الله فیه}}</ref>. و یک نیمه آخر سوره، گفتند: [[مدنی]] است در [[شأن]] [[عبدالله ابی سلول]] [[منافق]] فرو آمد<ref>کشف الاسرار.</ref>.		[[میبدی]] می‌نویسد: «این سوره صد و بیست و پنج حرف، بیست و پنج کلمه و هفت آیه دارد. جمله به مکه فرود آمد، به قول بیشترین مفسران. قومی گفتند: [[مدنی]] است، آن را در مدنیات شمرند. و از شمار مدنیان این سوره شش [[آیت]] است، به خلاف [[کوفیان]] و بصریان؛ زیرا که کوفیان و بصریان {{متن قرآن\|يُرَاءُونَ}}<ref>«کسانی که ریا می‌ورزند» سوره ماعون، آیه ۶.</ref> آیت شمرند و مدنیان نشمرند. قومی گفتند: یک نیمه از اول [[سوره مکی]] است، در [[شأن]] [[عاص بن وائل سهمی]] فرود آمد و به قول بعضی در شأن [[ولید بن مغیره]] فرود آمد. [ابن [[جریح]] گفت: [[ابوسفیان]] هر هفته دو شتر نحر می‌کرد پس [[یتیمی]] پیش او آمد و او با عصای خود [[یتیم]] را ترسانید پس [[خداوند]] این [[سوره]] را در باره او نازل فرمود<ref>{{عربی\|"وقال ابن جريج: كان ابوسفيان بن حرب ينحر كل اسبوع جزورين، فاتاه يتيم فسأله شيئاً ففزعه بعصاه فانزل الله فیه}}</ref>. و یک نیمه آخر سوره، گفتند: [[مدنی]] است در [[شأن]] [[عبدالله ابی سلول]] [[منافق]] فرو آمد<ref>کشف الاسرار.</ref>.

	همچنین در [[تأویل]] آن نوشته است:		همچنین در [[تأویل]] آن نوشته است:
	{{متن قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ}}<ref>«آیا آن کس را که (روز) پاداش و کیفر را دروغ می‌شمارد دیده‌ای؟» سوره ماعون، آیه ۱.</ref>. ای محمد می‌‌بینی آن مرد [[شقی]] [[ولید]] بلید و بُرجهل پُرجهل که [[دین اسلام]] را [[جحود]] می‌آرند و [[نبوت]] تو را و [[معجزات]] تو را [[انکار]] می‌کنند؟! ای محمد [[دین]] را چه زیان دارد که ایشان آن را نپذیرند و از ناپذیرفتن ایشان در دین چه نقصان آید؟ {{عربی\|"ان هذا الدين متين"}}. دین اسلام دست‌آویزی [[استوار]] است، آن را [[گسستن]] و شکستن نیست {{متن قرآن\|لَا انْفِصَامَ لَهَا}}<ref>«که هرگز گسستن ندارد» سوره بقره، آیه ۲۵۶.</ref> محجة وسطی است و عروة الوثقی. بر لسان [[اهل حقیقت]] [[دین]] آن است که: در راه [[عبودیت]] [[انقیاد]] کلی [[پیش‌گیری]] و روی از همه درگاه‌ها بگردانی، [[پناه]] به از او دهی و در او گریزی.		{{متن قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ}}<ref>«آیا آن کس را که (روز) پاداش و کیفر را دروغ می‌شمارد دیده‌ای؟» سوره ماعون، آیه ۱.</ref>. ای محمد می‌‌بینی آن مرد [[شقی]] [[ولید]] بلید و بُرجهل پُرجهل که [[دین اسلام]] را [[جحود]] می‌آرند و [[نبوت]] تو را و [[معجزات]] تو را [[انکار]] می‌کنند؟! ای محمد [[دین]] را چه زیان دارد که ایشان آن را نپذیرند و از ناپذیرفتن ایشان در دین چه نقصان آید؟ {{عربی\|"ان هذا الدين متين"}}. دین اسلام دست‌آویزی [[استوار]] است، آن را [[گسستن]] و شکستن نیست {{متن قرآن\|لَا انْفِصَامَ لَهَا}}<ref>«که هرگز گسستن ندارد» سوره بقره، آیه ۲۵۶.</ref> محجة وسطی است و عروة الوثقی. بر لسان [[اهل حقیقت]] [[دین]] آن است که: در راه [[عبودیت]] [[انقیاد]] کلی [[پیش‌گیری]] و روی از همه درگاه‌ها بگردانی، [[پناه]] به از او دهی و در او گریزی.

	یکی از علمای [[طریقت]] گفته: معنی: {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}}<ref>«بی‌گمان دین (راستین) نزد خداوند، اسلام است» سوره آل عمران، آیه ۱۹.</ref> آن است که هر چه دون [[حق]] است برای او بگذاری و حق او برای هیچ چیز بنگذاری. خبر درست است از [[رسول خدا]]{{صل}}: {{متن حدیث\|الدِّينَ يُسْرٌ}}، دین همه آسانی است؛ زیرا که به [[عاقبت]] رساننده به آسانی است. و در خبر است: {{متن حدیث\|مِلَاكَ الدِّينِ الْوَرَعُ}}. [[نظام]] دین اسلام و نوای عالم [[ایمان]] در [[ورع]] است. ورع [[پرهیز]] باشد از [[محرمات]] و [[خویشتن‌داری]] به [[احتراز]] از نابایست و [[ناشایست]] و مشغول بودن به شایست و بایست. هر دین که در او ورع نیست، آن را در [[حضرت]] [[قرب]] محل قبول نیست. ورع به [[حقیقت]] ورع حواس است، هر چه تو را گزیر است که نبینی، دیده از آن نگاهداری و هر چه داغ رضای [[حق]] ندارد، دیده بر آن مطلع نگردانی تا فردا از [[دیدار]] [[حق]] جل جلاله باز نمانی....		یکی از علمای [[طریقت]] گفته: معنی: {{متن قرآن\|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}}<ref>«بی‌گمان دین (راستین) نزد خداوند، اسلام است» سوره آل عمران، آیه ۱۹.</ref> آن است که هر چه دون [[حق]] است برای او بگذاری و حق او برای هیچ چیز بنگذاری. خبر درست است از [[رسول خدا]] {{صل}}: {{متن حدیث\|الدِّينَ يُسْرٌ}}، دین همه آسانی است؛ زیرا که به [[عاقبت]] رساننده به آسانی است. و در خبر است: {{متن حدیث\|مِلَاكَ الدِّينِ الْوَرَعُ}}. [[نظام]] دین اسلام و نوای عالم [[ایمان]] در [[ورع]] است. ورع [[پرهیز]] باشد از [[محرمات]] و [[خویشتن‌داری]] به [[احتراز]] از نابایست و [[ناشایست]] و مشغول بودن به شایست و بایست. هر دین که در او ورع نیست، آن را در [[حضرت]] [[قرب]] محل قبول نیست. ورع به [[حقیقت]] ورع حواس است، هر چه تو را گزیر است که نبینی، دیده از آن نگاهداری و هر چه داغ رضای [[حق]] ندارد، دیده بر آن مطلع نگردانی تا فردا از [[دیدار]] [[حق]] جل جلاله باز نمانی....

	{{متن قرآن\|فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ * الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ * الَّذِينَ هُمْ يُرَاءُونَ * وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ}}<ref>«پس وای بر (آن) نمازگزاران * آنان که از نماز خویش غافلند * کسانی که ریا می‌ورزند * و زکات را باز می‌دارند» سوره ماعون، آیه ۴-۷. </ref>. [[سیاق]] این سخن بر [[سبیل]] [[تهدید]] و [[وعید]] است، کسی را که [[نماز]] نکند و [[زکات]] ندهد یا کسی که نماز به [[نفاق]] و [[غفلت]] کند و زکات به [[ریا]] و کراهیت دهد. خبر ندارد این [[غافل]] بی‌حاصل که نماز [[شعار]] [[اسلام]] است و [[زکاة]] قنطره [[دین]]. هر که را بینی که ظاهرش از [[حلیت]] و [[زینت]] این دو [[فرمان]] مهمل است، بدان که باطنش از [[عقیده]] [[دین]] معطل است. نماز [[مقام]] [[مناجات]] است و [[ترقی]] درجات و سبب [[نجات]]. [[زکات]] پیرایه [[شریعت]] است و [[نور]] [[قیامت]] و [[قانون]] [[کرامت]]. [[بنده]] [[مؤمن]] [[موحد]] چون خطاب [[شرع]] و امر حق در [[فرائض]] نماز و زکات بر وی متوجه گردد بر گزارد آن و محافظت حدود و اوقات آن مواظبت نماید به جدی [[بلیغ]] و جهدی تمام شرایط جواز و شرایط قبول در آن به جای آرد، لاجرم ظاهر او پیراسته [[ادب]] دین گردد و [[باطن]] او آراسته [[صدق]] و [[اخلاص]]<ref>کشف الاسرار.</ref>.		{{متن قرآن\|فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ * الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ * الَّذِينَ هُمْ يُرَاءُونَ * وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ}}<ref>«پس وای بر (آن) نمازگزاران * آنان که از نماز خویش غافلند * کسانی که ریا می‌ورزند * و زکات را باز می‌دارند» سوره ماعون، آیه ۴-۷. </ref>. [[سیاق]] این سخن بر [[سبیل]] [[تهدید]] و [[وعید]] است، کسی را که [[نماز]] نکند و [[زکات]] ندهد یا کسی که نماز به [[نفاق]] و [[غفلت]] کند و زکات به [[ریا]] و کراهیت دهد. خبر ندارد این [[غافل]] بی‌حاصل که نماز [[شعار]] [[اسلام]] است و [[زکاة]] قنطره [[دین]]. هر که را بینی که ظاهرش از [[حلیت]] و [[زینت]] این دو [[فرمان]] مهمل است، بدان که باطنش از [[عقیده]] [[دین]] معطل است. نماز [[مقام]] [[مناجات]] است و [[ترقی]] درجات و سبب [[نجات]]. [[زکات]] پیرایه [[شریعت]] است و [[نور]] [[قیامت]] و [[قانون]] [[کرامت]]. [[بنده]] [[مؤمن]] [[موحد]] چون خطاب [[شرع]] و امر حق در [[فرائض]] نماز و زکات بر وی متوجه گردد بر گزارد آن و محافظت حدود و اوقات آن مواظبت نماید به جدی [[بلیغ]] و جهدی تمام شرایط جواز و شرایط قبول در آن به جای آرد، لاجرم ظاهر او پیراسته [[ادب]] دین گردد و [[باطن]] او آراسته [[صدق]] و [[اخلاص]]<ref>کشف الاسرار.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T07:42:42Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = سوره ماعون		\| موضوع مرتبط = سوره ماعون

Wasity: جایگزینی متن - 'اول' به 'اول'

2022-07-03T08:40:23Z

جایگزینی متن - 'اول' به 'اول'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۰
خط ۸:		خط ۸:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	صد و هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] و هفدهمین آن به [[ترتیب نزول]]، نازل شده در [[مکه]] با موضوع محوری ویژگی‌های [[انکار]] کنندگان [[روز قیامت]]. این سوره را «ماعون» می‌نامند؛ زیرا کلمه پایانی این سوره «ماعون» است و از [[پیام]] و معنا و اهمیت خاصی برخوردار است. نام دیگر آن {{متن قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِي}} است؛ زیرا با همین جمله آغاز می‌شود و مانند چند سوره دیگر با سرآغاز خود نامگذاری شده است. نام‌های دیگر آن «[[دین]]» و «[[تکذیب]]» است؛ زیرا از مضامین این سوره است. دارای ۷ [[آیه]] و به قولی ۶ آیه است که عدد [[اول]] مشهور است. از سوره‌های قصار و بسیار کوچک قرآن است. این سوره از کسی که [[روز جزا]] را انکار می‌کند، یعنی همان کسی که [[یتیم]] را می‌راند و بر [[اطعام]] [[بینوا]]، [[ترغیب]] نمی‌کند و از [[نمازگزاران]] کاهل الصلاه و یا [[غافل]] و [[ریاکار]] در [[نماز]] و نیز از کسانی که [[زکات]] را باز می‌دارند، [[سخن]] گفته است. [[مفسران]] «ماعون» را زکات، یا لوازم [[زندگی]] که گاهی [[دوست]] و آشنا و [[همسایه]] به [[امانت]] می‌گیرند، معنی کرده‌اند <ref>دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ص۱۲۶۹؛ تفسیر الجلالین، ص۸۲۳.</ref>.		صد و هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] و هفدهمین آن به [[ترتیب نزول]]، نازل شده در [[مکه]] با موضوع محوری ویژگی‌های [[انکار]] کنندگان [[روز قیامت]]. این سوره را «ماعون» می‌نامند؛ زیرا کلمه پایانی این سوره «ماعون» است و از [[پیام]] و معنا و اهمیت خاصی برخوردار است. نام دیگر آن {{متن قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِي}} است؛ زیرا با همین جمله آغاز می‌شود و مانند چند سوره دیگر با سرآغاز خود نامگذاری شده است. نام‌های دیگر آن «[[دین]]» و «[[تکذیب]]» است؛ زیرا از مضامین این سوره است. دارای ۷ [[آیه]] و به قولی ۶ آیه است که عدد اول مشهور است. از سوره‌های قصار و بسیار کوچک قرآن است. این سوره از کسی که [[روز جزا]] را انکار می‌کند، یعنی همان کسی که [[یتیم]] را می‌راند و بر [[اطعام]] [[بینوا]]، [[ترغیب]] نمی‌کند و از [[نمازگزاران]] کاهل الصلاه و یا [[غافل]] و [[ریاکار]] در [[نماز]] و نیز از کسانی که [[زکات]] را باز می‌دارند، [[سخن]] گفته است. [[مفسران]] «ماعون» را زکات، یا لوازم [[زندگی]] که گاهی [[دوست]] و آشنا و [[همسایه]] به [[امانت]] می‌گیرند، معنی کرده‌اند <ref>دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ص۱۲۶۹؛ تفسیر الجلالین، ص۸۲۳.</ref>.

	[[میبدی]] می‌نویسد: «این سوره صد و بیست و پنج حرف، بیست و پنج کلمه و هفت آیه دارد. جمله به مکه فرود آمد، به قول بیشترین مفسران. قومی گفتند: [[مدنی]] است، آن را در مدنیات شمرند. و از شمار مدنیان این سوره شش [[آیت]] است، به خلاف [[کوفیان]] و بصریان؛ زیرا که کوفیان و بصریان {{متن قرآن\|يُرَاءُونَ}}<ref>«کسانی که ریا می‌ورزند» سوره ماعون، آیه ۶.</ref> آیت شمرند و مدنیان نشمرند. قومی گفتند: یک نیمه از اول [[سوره مکی]] است، در [[شأن]] [[عاص بن وائل سهمی]] فرود آمد و به قول بعضی در شأن [[ولید بن مغیره]] فرود آمد. [ابن [[جریح]] گفت: [[ابوسفیان]] هر هفته دو شتر نحر می‌کرد پس [[یتیمی]] پیش او آمد و او با عصای خود [[یتیم]] را ترسانید پس [[خداوند]] این [[سوره]] را در باره او نازل فرمود<ref>{{عربی\|"وقال ابن جريج: كان ابوسفيان بن حرب ينحر كل اسبوع جزورين، فاتاه يتيم فسأله شيئاً ففزعه بعصاه فانزل الله فیه}}</ref>. و یک نیمه آخر سوره، گفتند: [[مدنی]] است در [[شأن]] [[عبدالله ابی سلول]] [[منافق]] فرو آمد<ref>کشف الاسرار.</ref>.		[[میبدی]] می‌نویسد: «این سوره صد و بیست و پنج حرف، بیست و پنج کلمه و هفت آیه دارد. جمله به مکه فرود آمد، به قول بیشترین مفسران. قومی گفتند: [[مدنی]] است، آن را در مدنیات شمرند. و از شمار مدنیان این سوره شش [[آیت]] است، به خلاف [[کوفیان]] و بصریان؛ زیرا که کوفیان و بصریان {{متن قرآن\|يُرَاءُونَ}}<ref>«کسانی که ریا می‌ورزند» سوره ماعون، آیه ۶.</ref> آیت شمرند و مدنیان نشمرند. قومی گفتند: یک نیمه از اول [[سوره مکی]] است، در [[شأن]] [[عاص بن وائل سهمی]] فرود آمد و به قول بعضی در شأن [[ولید بن مغیره]] فرود آمد. [ابن [[جریح]] گفت: [[ابوسفیان]] هر هفته دو شتر نحر می‌کرد پس [[یتیمی]] پیش او آمد و او با عصای خود [[یتیم]] را ترسانید پس [[خداوند]] این [[سوره]] را در باره او نازل فرمود<ref>{{عربی\|"وقال ابن جريج: كان ابوسفيان بن حرب ينحر كل اسبوع جزورين، فاتاه يتيم فسأله شيئاً ففزعه بعصاه فانزل الله فیه}}</ref>. و یک نیمه آخر سوره، گفتند: [[مدنی]] است در [[شأن]] [[عبدالله ابی سلول]] [[منافق]] فرو آمد<ref>کشف الاسرار.</ref>.
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	از جهت ساختاری، [[سوره ماعون]] به دو بخش قابل تقسیم است:		از جهت ساختاری، [[سوره ماعون]] به دو بخش قابل تقسیم است:

	بخش [[اول]] [[آیات]] {{متن قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ وَلا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ }}<ref>«آیا آن کس را که (روز) پاداش و کیفر را دروغ می‌شمارد دیده‌ای؟ او همان کسی است که یتیم را می‌راند. و (مردم را) به سیر کردن مستمند برنمی‌انگیزد» سوره ماعون، آیه ۱-۳.</ref>؛ توصیف آثار [[انکار]] [[دین]] که راندن [[یتیم]] و [[بی‌اعتنایی]] به [[مسکین]] است.		بخش اول [[آیات]] {{متن قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ وَلا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ }}<ref>«آیا آن کس را که (روز) پاداش و کیفر را دروغ می‌شمارد دیده‌ای؟ او همان کسی است که یتیم را می‌راند. و (مردم را) به سیر کردن مستمند برنمی‌انگیزد» سوره ماعون، آیه ۱-۳.</ref>؛ توصیف آثار [[انکار]] [[دین]] که راندن [[یتیم]] و [[بی‌اعتنایی]] به [[مسکین]] است.

	بخش دوم آیات {{متن قرآن\|فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ الَّذِينَ هُمْ عَن صَلاتِهِمْ سَاهُونَ الَّذِينَ هُمْ يُرَاؤُونَ وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ}}<ref>«پس وای بر (آن) نمازگزاران، آنان که از نماز خویش غافلند. کسانی که ریا می‌ورزند، و زکات را باز می‌دارند» سوره ماعون، آیه ۴-۷.</ref>؛ [[توبیخ]] نمازگزارانی که [[نماز]] را بی‌توجه و ریاکارانه می‌خوانند و رفع نیاز از دیگران نمی‌نمایند. با توجه به ساختار، [[پیام]] سوره ماعون آن است که [[دینداری]] تنها اعتراف به وجود [[خدا]] و عمل به [[ظواهر]] [[شریعت]] نیست، بلکه باید همراه با [[اعمال صالح]] و ترک [[زشتی‌ها]] و ترک [[اعمال ناشایست]] باشد.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره ماعون (مقاله)\|مقاله «سوره ماعون»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص:۸۰۱-۸۰۲</ref>		بخش دوم آیات {{متن قرآن\|فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ الَّذِينَ هُمْ عَن صَلاتِهِمْ سَاهُونَ الَّذِينَ هُمْ يُرَاؤُونَ وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ}}<ref>«پس وای بر (آن) نمازگزاران، آنان که از نماز خویش غافلند. کسانی که ریا می‌ورزند، و زکات را باز می‌دارند» سوره ماعون، آیه ۴-۷.</ref>؛ [[توبیخ]] نمازگزارانی که [[نماز]] را بی‌توجه و ریاکارانه می‌خوانند و رفع نیاز از دیگران نمی‌نمایند. با توجه به ساختار، [[پیام]] سوره ماعون آن است که [[دینداری]] تنها اعتراف به وجود [[خدا]] و عمل به [[ظواهر]] [[شریعت]] نیست، بلکه باید همراه با [[اعمال صالح]] و ترک [[زشتی‌ها]] و ترک [[اعمال ناشایست]] باشد.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره ماعون (مقاله)\|مقاله «سوره ماعون»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص:۸۰۱-۸۰۲</ref>

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:09:02Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های '''[[~~سوره ماعون~~]]''' است. "'''~~[[سوره ماعون]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[سوره ماعون در علوم قرآنی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = سوره ماعون
			\| عنوان مدخل = [[سوره ماعون]]
			\| مداخل مرتبط = [[سوره ماعون در علوم قرآنی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-21T13:10:03Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۴۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های '''[[سوره ماعون]]''' است. "'''[[سوره ماعون]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های '''[[سوره ماعون]]''' است. "'''[[سوره ماعون]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[سوره ماعون در علوم قرآنی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[سوره ماعون در علوم قرآنی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-17T22:59:14Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۲۹
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:سوره ماعون]]		[[رده:سوره ماعون]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T19:38:18Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۰۸
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	بخش دوم آیات {{متن قرآن\|فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ الَّذِينَ هُمْ عَن صَلاتِهِمْ سَاهُونَ الَّذِينَ هُمْ يُرَاؤُونَ وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ}}<ref>«پس وای بر (آن) نمازگزاران، آنان که از نماز خویش غافلند. کسانی که ریا می‌ورزند، و زکات را باز می‌دارند» سوره ماعون، آیه ۴-۷.</ref>؛ [[توبیخ]] نمازگزارانی که [[نماز]] را بی‌توجه و ریاکارانه می‌خوانند و رفع نیاز از دیگران نمی‌نمایند. با توجه به ساختار، [[پیام]] سوره ماعون آن است که [[دینداری]] تنها اعتراف به وجود [[خدا]] و عمل به [[ظواهر]] [[شریعت]] نیست، بلکه باید همراه با [[اعمال صالح]] و ترک [[زشتی‌ها]] و ترک [[اعمال ناشایست]] باشد.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره ماعون (مقاله)\|مقاله «سوره ماعون»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص:۸۰۱-۸۰۲</ref>		بخش دوم آیات {{متن قرآن\|فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ الَّذِينَ هُمْ عَن صَلاتِهِمْ سَاهُونَ الَّذِينَ هُمْ يُرَاؤُونَ وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ}}<ref>«پس وای بر (آن) نمازگزاران، آنان که از نماز خویش غافلند. کسانی که ریا می‌ورزند، و زکات را باز می‌دارند» سوره ماعون، آیه ۴-۷.</ref>؛ [[توبیخ]] نمازگزارانی که [[نماز]] را بی‌توجه و ریاکارانه می‌خوانند و رفع نیاز از دیگران نمی‌نمایند. با توجه به ساختار، [[پیام]] سوره ماعون آن است که [[دینداری]] تنها اعتراف به وجود [[خدا]] و عمل به [[ظواهر]] [[شریعت]] نیست، بلکه باید همراه با [[اعمال صالح]] و ترک [[زشتی‌ها]] و ترک [[اعمال ناشایست]] باشد.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره ماعون (مقاله)\|مقاله «سوره ماعون»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص:۸۰۱-۸۰۲</ref>

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده: 10524027.jpg\|22px]] [[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره ماعون (مقاله)\|مقاله «سوره ماعون»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]		# [[پرونده: 10524027.jpg\|22px]] [[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره ماعون (مقاله)\|مقاله «سوره ماعون»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|'''دانشنامه معاصر قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-
\n: +)

2021-11-10T20:03:51Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های '''[[سوره ماعون]]''' است. "'''[[سوره ماعون]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های '''[[سوره ماعون]]''' است. "'''[[سوره ماعون]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[سوره ماعون در علوم قرآنی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[سوره ماعون در علوم قرآنی]]</div>
	<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">

Msadeq: /* مقدمه */

2021-10-10T07:17:52Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۷
خط ۹:		خط ۹:
	صد و هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] و هفدهمین آن به [[ترتیب نزول]]، نازل شده در [[مکه]] با موضوع محوری ویژگی‌های [[انکار]] کنندگان [[روز قیامت]]. این سوره را «ماعون» می‌نامند؛ زیرا کلمه پایانی این سوره «ماعون» است و از [[پیام]] و معنا و اهمیت خاصی برخوردار است. نام دیگر آن {{متن قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِي}} است؛ زیرا با همین جمله آغاز می‌شود و مانند چند سوره دیگر با سرآغاز خود نامگذاری شده است. نام‌های دیگر آن «[[دین]]» و «[[تکذیب]]» است؛ زیرا از مضامین این سوره است. دارای ۷ [[آیه]] و به قولی ۶ آیه است که عدد [[اول]] مشهور است. از سوره‌های قصار و بسیار کوچک قرآن است. این سوره از کسی که [[روز جزا]] را انکار می‌کند، یعنی همان کسی که [[یتیم]] را می‌راند و بر [[اطعام]] [[بینوا]]، [[ترغیب]] نمی‌کند و از [[نمازگزاران]] کاهل الصلاه و یا [[غافل]] و [[ریاکار]] در [[نماز]] و نیز از کسانی که [[زکات]] را باز می‌دارند، [[سخن]] گفته است. [[مفسران]] «ماعون» را زکات، یا لوازم [[زندگی]] که گاهی [[دوست]] و آشنا و [[همسایه]] به [[امانت]] می‌گیرند، معنی کرده‌اند <ref>دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ص۱۲۶۹؛ تفسیر الجلالین، ص۸۲۳.</ref>.		صد و هفتمین [[سوره]] [[قرآن]] و هفدهمین آن به [[ترتیب نزول]]، نازل شده در [[مکه]] با موضوع محوری ویژگی‌های [[انکار]] کنندگان [[روز قیامت]]. این سوره را «ماعون» می‌نامند؛ زیرا کلمه پایانی این سوره «ماعون» است و از [[پیام]] و معنا و اهمیت خاصی برخوردار است. نام دیگر آن {{متن قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِي}} است؛ زیرا با همین جمله آغاز می‌شود و مانند چند سوره دیگر با سرآغاز خود نامگذاری شده است. نام‌های دیگر آن «[[دین]]» و «[[تکذیب]]» است؛ زیرا از مضامین این سوره است. دارای ۷ [[آیه]] و به قولی ۶ آیه است که عدد [[اول]] مشهور است. از سوره‌های قصار و بسیار کوچک قرآن است. این سوره از کسی که [[روز جزا]] را انکار می‌کند، یعنی همان کسی که [[یتیم]] را می‌راند و بر [[اطعام]] [[بینوا]]، [[ترغیب]] نمی‌کند و از [[نمازگزاران]] کاهل الصلاه و یا [[غافل]] و [[ریاکار]] در [[نماز]] و نیز از کسانی که [[زکات]] را باز می‌دارند، [[سخن]] گفته است. [[مفسران]] «ماعون» را زکات، یا لوازم [[زندگی]] که گاهی [[دوست]] و آشنا و [[همسایه]] به [[امانت]] می‌گیرند، معنی کرده‌اند <ref>دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی، ص۱۲۶۹؛ تفسیر الجلالین، ص۸۲۳.</ref>.

	[[میبدی]] می‌نویسد: «این سوره صد و بیست و پنج حرف، بیست و پنج کلمه و هفت آیه دارد. جمله به مکه فرود آمد، به قول بیشترین مفسران. قومی گفتند: [[مدنی]] است، آن را در مدنیات شمرند. و از شمار مدنیان این سوره شش [[آیت]] است، به خلاف [[کوفیان]] و بصریان؛ زیرا که کوفیان و بصریان {{متن قرآن\|يُرَاءُونَ}}<ref>«کسانی که ریا می‌ورزند» سوره ماعون، آیه ۶.</ref> آیت شمرند و مدنیان نشمرند. قومی گفتند: یک نیمه از اول [[سوره مکی]] است، در [[شأن]] [[عاص بن وائل سهمی]] فرود آمد و به قول بعضی در شأن [[ولید بن مغیره]] فرود آمد. [ابن [[جریح]] گفت: [[ابوسفیان]] هر هفته دو شتر نحر ~~میکرد~~ پس [[یتیمی]] پیش او آمد و او با عصای خود [[یتیم]] را ترسانید پس [[خداوند]] این [[سوره]] را در باره او نازل فرمود<ref>{{عربی\|"وقال ابن جريج: كان ابوسفيان بن حرب ينحر كل اسبوع جزورين، فاتاه يتيم فسأله شيئاً ففزعه بعصاه فانزل الله فیه}}</ref>. و یک نیمه آخر سوره، گفتند: [[مدنی]] است در [[شأن]] [[عبدالله ابی سلول]] [[منافق]] فرو آمد<ref>کشف الاسرار.</ref>.		[[میبدی]] می‌نویسد: «این سوره صد و بیست و پنج حرف، بیست و پنج کلمه و هفت آیه دارد. جمله به مکه فرود آمد، به قول بیشترین مفسران. قومی گفتند: [[مدنی]] است، آن را در مدنیات شمرند. و از شمار مدنیان این سوره شش [[آیت]] است، به خلاف [[کوفیان]] و بصریان؛ زیرا که کوفیان و بصریان {{متن قرآن\|يُرَاءُونَ}}<ref>«کسانی که ریا می‌ورزند» سوره ماعون، آیه ۶.</ref> آیت شمرند و مدنیان نشمرند. قومی گفتند: یک نیمه از اول [[سوره مکی]] است، در [[شأن]] [[عاص بن وائل سهمی]] فرود آمد و به قول بعضی در شأن [[ولید بن مغیره]] فرود آمد. [ابن [[جریح]] گفت: [[ابوسفیان]] هر هفته دو شتر نحر می‌کرد پس [[یتیمی]] پیش او آمد و او با عصای خود [[یتیم]] را ترسانید پس [[خداوند]] این [[سوره]] را در باره او نازل فرمود<ref>{{عربی\|"وقال ابن جريج: كان ابوسفيان بن حرب ينحر كل اسبوع جزورين، فاتاه يتيم فسأله شيئاً ففزعه بعصاه فانزل الله فیه}}</ref>. و یک نیمه آخر سوره، گفتند: [[مدنی]] است در [[شأن]] [[عبدالله ابی سلول]] [[منافق]] فرو آمد<ref>کشف الاسرار.</ref>.

	همچنین در [[تأویل]] آن نوشته است:		همچنین در [[تأویل]] آن نوشته است:
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	بخش [[اول]] [[آیات]] {{متن قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ وَلا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ }}<ref>«آیا آن کس را که (روز) پاداش و کیفر را دروغ می‌شمارد دیده‌ای؟ او همان کسی است که یتیم را می‌راند. و (مردم را) به سیر کردن مستمند برنمی‌انگیزد» سوره ماعون، آیه ۱-۳.</ref>؛ توصیف آثار [[انکار]] [[دین]] که راندن [[یتیم]] و [[بی‌اعتنایی]] به [[مسکین]] است.		بخش [[اول]] [[آیات]] {{متن قرآن\|أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ وَلا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ }}<ref>«آیا آن کس را که (روز) پاداش و کیفر را دروغ می‌شمارد دیده‌ای؟ او همان کسی است که یتیم را می‌راند. و (مردم را) به سیر کردن مستمند برنمی‌انگیزد» سوره ماعون، آیه ۱-۳.</ref>؛ توصیف آثار [[انکار]] [[دین]] که راندن [[یتیم]] و [[بی‌اعتنایی]] به [[مسکین]] است.

	بخش دوم آیات {{متن قرآن\|فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ الَّذِينَ هُمْ عَن صَلاتِهِمْ سَاهُونَ الَّذِينَ هُمْ يُرَاؤُونَ وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ}}<ref>«پس وای بر (آن) نمازگزاران، آنان که از نماز خویش غافلند. کسانی که ریا می‌ورزند، و زکات را باز می‌دارند» سوره ماعون، آیه ۴-۷.</ref>؛ [[توبیخ]] نمازگزارانی که [[نماز]] را بی‌توجه و ریاکارانه ~~میخوانند~~ و رفع نیاز از دیگران نمی‌نمایند. با توجه به ساختار، [[پیام]] سوره ماعون آن است که [[دینداری]] تنها اعتراف به وجود [[خدا]] و عمل به [[ظواهر]] [[شریعت]] نیست، بلکه باید همراه با [[اعمال صالح]] و ترک [[زشتی‌ها]] و ترک [[اعمال ناشایست]] باشد.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره ماعون (مقاله)\|مقاله «سوره ماعون»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص:۸۰۱-۸۰۲</ref>		بخش دوم آیات {{متن قرآن\|فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ الَّذِينَ هُمْ عَن صَلاتِهِمْ سَاهُونَ الَّذِينَ هُمْ يُرَاؤُونَ وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ}}<ref>«پس وای بر (آن) نمازگزاران، آنان که از نماز خویش غافلند. کسانی که ریا می‌ورزند، و زکات را باز می‌دارند» سوره ماعون، آیه ۴-۷.</ref>؛ [[توبیخ]] نمازگزارانی که [[نماز]] را بی‌توجه و ریاکارانه می‌خوانند و رفع نیاز از دیگران نمی‌نمایند. با توجه به ساختار، [[پیام]] سوره ماعون آن است که [[دینداری]] تنها اعتراف به وجود [[خدا]] و عمل به [[ظواهر]] [[شریعت]] نیست، بلکه باید همراه با [[اعمال صالح]] و ترک [[زشتی‌ها]] و ترک [[اعمال ناشایست]] باشد.<ref>[[سید سلمان صفوی\|صفوی، سید سلمان]]، [[سوره ماعون (مقاله)\|مقاله «سوره ماعون»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)\|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص:۸۰۱-۸۰۲</ref>

	==منابع==		==منابع==